SigPhiSigPhi

Hércules en el Eta

Lucio Anneo Séneca

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Atribuida (autoría debatida)
Estado del texto:
Texto limpio
Extensión:
~17.300 palabras · 82 pasajes
Cita esta obra
  • APALucio Anneo Séneca. (n.d.). Hércules en el Eta. SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/hercules-oetaeus
  • MLALucio Anneo Séneca. "Hércules en el Eta." SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/seneca/hercules-oetaeus.
  • ChicagoLucio Anneo Séneca. Hércules en el Eta. SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/seneca/hercules-oetaeus.

De qué trata

La muerte de Hércules, quemado por la túnica envenenada, y su apoteosis.

Contexto e historia

La atribución a Séneca se discute desde hace siglos: muchos filólogos la tienen por obra de un imitador, y es la más larga de todas las tragedias del corpus senequista. Vale la pena leerla sabiéndolo, no como cosa resuelta. Las tragedias no son un apéndice literario de la filosofía de Séneca: son la vía principal por la que la expuso. La ira, el miedo a la muerte y el destino, argumentados en las cartas, aquí se ven funcionando.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
Hyllus Nuntius taciti Lichas Philoctetes chorus Virginum chorus Aetolarum Mulierum Hercules. Sator deorum, cuius excussum manu utraeque Phoebi sentiunt fulmen domus, secure regna — protuli pacem tibi, quacumque Nereus porrigi terras vetat, non est tonandum: perfidi reges iacent, saevi tyranni, fregimus quicquid fuit tibi fulminandum. sed mihi caelum, parens, adhuc negatur? parui certe Iove ubique dignus teque testata est meum patrem noverca, quid tamen nectis moras? numquid timemur? numquid impositum sibi non poterit Atlas ferre cum caelo Herculem? quid astra, genitor, quid negas? mors me tibi certe remisit, omne concessit malum quod terra genuit, pontus aer inferi: nullus per urbes errat Arcadias leo, Stymphalis icta est, Maenali nulla est fera; sparsit peremptus aureum serpens nemus et hydra vires posuit et notos Hebro cruore pingues hospitum fregi greges hostisque traxi spolia Thermodontiae. vidi silentum fata nec tantum redi, sed trepidus atrum Cerberum vidit dies (322) et ille solem, nullus Antaeus Libys animam resumit, cecidit ante aras suas Busiris, una est Geryon sparsus manu taurusque populis horridus centum pavor. quodcumque tellus genuit infesta occidit meaque fusum est dextera: iratis deis non licuit esse. si negat mundus feras, animum noverca, redde nunc nato patrem , vel astra forti, nec peto ut monstres iter; permitte tantum, genitor: inveniam viam. vel si times ne terra concipiat feras,

Lee la obra completa →

← Volver a Lucio Anneo Séneca