SigPhiSigPhi

Sobre el alma (Aquino)

Tomás de Aquino

Idioma:
latín
Estado:
Obra completa
Autoría:
Escrita por el autor
Estado del texto:
Texto limpio
Extensión:
~19.600 palabras · 93 pasajes
Cita esta obra
  • APATomás de Aquino. (n.d.). Sobre el alma (Aquino). SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/thomas-aquinas/de-anima
  • MLATomás de Aquino. "Sobre el alma (Aquino)." SigPhi, https://sigphiai.com/es/works/thomas-aquinas/de-anima.
  • ChicagoTomás de Aquino. Sobre el alma (Aquino). SigPhi. https://sigphiai.com/es/works/thomas-aquinas/de-anima.

De qué trata

Las cuestiones disputadas sobre el alma: qué es, cómo se relaciona con el cuerpo y si puede subsistir sin él.

Contexto e historia

El problema que Tomás tenía que resolver era difícil: el alma es forma del cuerpo, como decía Aristóteles, y además inmortal, como pide la fe. Su solución —que es una forma subsistente— está entre sus invenciones filosóficas más genuinamente originales. Texto en LATÍN: el original. Tomás de Aquino escribió en latín y es lo que hay que citar.

Contexto editorial, no una fuente citable: a diferencia de los pasajes de la obra, estos datos no se pueden comprobar contra el corpus.

Cómo empieza
Cum iam suscepti operis optato fine gauderem, meque duodecim voluminibus iactatum quietus portus exciperet, ubi etsi non laudatus certe liberatus adveneram, amicorum me suave collegium in salum rursus cogitationis expressit, postulans ut aliqua quae tam in libris sacris quam in saecularibus abstrusa compereram de animae substantia vel de eius virtutibus aperirem, cui datum est tam ingentium rerum secreta reserare; addens nimis ineptum esse si eam per quam plura cognoscimus quasi a nobis alienam ignorare patiamur, dum ad omnia sit utile nosse qua sapimus. Nulla enim peregrina res est de sensu proprio loqui, quando sibi natura interrogata respondet, nec longe tendit ut se invenire praevaleat. Nobis cum semper est ipsa quam quaerimus; adest, tractat, loquitur, et, si fas est, inter ista nescitur. Proinde nota esse debet quae sibi praesto est, quia tunc magis ante se ponitur, cum subtilius de ipsa tractatur. Nam dum a sapientibus praeceptum sit ut cognoscamus nosmetipsos, quemadmodum sustineri potest, si nos habemus incognitos? cupimus enim nosse planetarum caelo contrarios cursus, signorum consentaneum lapsum. Sunt enim ex eis alia manentia motuque carentia, alia vero quae mobili semper rotatione vertuntur nec ullis temporibus conquiescunt. Haec, ut mundani doctores exquirere temptaverunt, harmoniacis delectationibus inaestimabili modulatione volvuntur, quorum tinnitus atque concentus adunatum efficit dulcisonum melos. Desideramus etiam comprehendere altitudinem aetheris,

Lee la obra completa →

← Volver a Tomás de Aquino