SigPhiSigPhi

Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original)

Duns Scot

Langue:
latin
État:
Choix ou œuvre partielle
Paternité:
Attribuée (paternité débattue)
État du texte:
Aucun bruit de numérisation détecté (mesure automatique sur tout le texte, non vérifiée à la main)
Étendue:
~370 000 mots · 1 751 passages
Citer cette œuvre
  • APADuns Scot. (n.d.). Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original
  • MLADuns Scot. Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/fr/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original.
  • ChicagoDuns Scot. Opera Omnia (ed. Wadding, selecció — llatí original). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/duns-scotus/opera-omnia-ed-wadding-seleccio-llati-original.

Référence de l'édition que reproduit SigPhi : SigPhi en est la reproduction numérique, pas l'éditeur. L'année de l'édition ne figure pas dans les métadonnées (d'où « n.d. ») et le traducteur n'apparaît que lorsqu'il est connu.

De quoi il s'agit

Une sélection de l'œuvre latine de Duns Scot dans l'édition de Wadding : l'univocité de l'être, l'heccéité — ce qui fait que cet individu est celui-ci et non un autre — et la primauté de la volonté sur l'intellect.

Contexte et histoire

Il faut savoir une chose de cette édition. Wadding l'a publiée en 1639, et la critique moderne a établi qu'elle contient des pièces qui ne sont pas de Scot : l'attribution, à l'époque, était plus large qu'aujourd'hui. Elle reste la voie d'accès principale au texte, et c'est pourquoi elle figure ici, mais toute citation devrait être vérifiée sur l'édition critique du XXe siècle avant d'être tenue pour sûre.

Contexte éditorial, non une source citable : contrairement aux passages de l'œuvre, ces données ne peuvent pas être vérifiées dans le corpus.

Comment cela commence
quia non potest fieri unum ex duobus, nisi utrumque sit aliquid positivum extra suam causam, nisi fieret unum ex aliquo et nihilo. Adprimam Ad aliud. cum dicitur quod tunc nem. generatio non esset nisi alteratio ? dico quod licet Aristoteles dixerit generationem non esse alteralionem, tamen non dixit ipsam non esse mutationem. Simililer quamvis dixerit ens in actu non esse subjectura generationis, tamen non dixit quod nihiles^t subjectum generationis ; ista tamen sequeretur, si materia esset ens in potentia, ut potenlia est differentia entis, sicut supra argutum est. Unde dicendum est, sicut dictum estprius, quod materia dicit entitatem posilivam, quae est capax actuum substantialium, qui sunt actus et formaB simpliciter ; sic etiam requirunt subjectum, quod sit ens ; quantus enim est actus, qui inducitur, tanta est potentia, quee supponitur ; sed hoc non impedit quin sit ens positivum. Anliqui tamen, ut imponit eis Aristoteles, aliquod corpus in actu posuerunt esse subjectum generationis, ut patet primo de generationCy text. 1. ut quidam aquam, et quidam terram, etc. et tale corpus est ens in actu complete, et est per se actuale ; ideo forma sibi acquisita est per alterationem, et sic est tantum ens in potentia ad alteralionem et aotum secundum quid. Nam sicut est actus simpliciter, et actus secundum quid^ itaest potentia simpliciter, el potentia socundum qidd correspondentes illis aclibus. Sed in proposito non est subjoclum generationis ens in actu, et si non sit ens in actu complete, lunc non est nihil, necsolum ens in polentia eo modo quo albedo fundamentaliler est ens in potentia, quia solum in potentia sui agentis.

Lire l'œuvre entière →

← Retour à Duns Scot