De rerum natura (la)
- Langue:
- latin
- État:
- Œuvre complète
- Paternité:
- Écrite par l'auteur
- État du texte:
- Aucun bruit de numérisation détecté (mesure automatique sur tout le texte, non vérifiée à la main)
- Étendue:
- ~60 800 mots · 289 passages
Citer cette œuvre
- APALucrèce. (n.d.). De Rerum Natura LA [De rerum natura (la)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/lucretius/de-rerum-natura-la
- MLALucrèce. De Rerum Natura LA [De rerum natura (la)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/fr/works/lucretius/de-rerum-natura-la.
- ChicagoLucrèce. De Rerum Natura LA [De rerum natura (la)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/lucretius/de-rerum-natura-la.
Référence de l’édition reproduite. SigPhi est la reproduction numérique. Année, éditeur et traducteur sont indiqués lorsqu’ils sont connus ; « n.d. » signale une année inconnue.
De quoi il s'agit
De rerum natura en LATIN : l'original.
Contexte et histoire
Six livres en hexamètres qui exposent l'atomisme d'Épicure afin de délivrer le lecteur de la peur des dieux et de la mort. C'est à la fois l'un des grands poèmes latins et le texte qui a porté la physique atomique jusqu'à la Renaissance, quand Poggio Bracciolini en a trouvé un exemplaire dans un monastère en 1417. Texte en LATIN : l'original, et ce qu'il faut citer.
Contexte éditorial, non une source citable : contrairement aux passages de l'œuvre, ces données ne peuvent pas être vérifiées dans le corpus.
Principio venti vis verberat incita corpus ingentisque ruit navis et nubila differt, inter dum rapido percurrens turbine campos arboribus magnis sternit montisque supremos silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri cum fremitu saevitque minaci murmure pontus. sunt igitur venti ni mirum corpora caeca, quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli verrunt ac subito vexantia turbine raptant, nec ratione fluunt alia stragemque propagant et cum mollis aquae fertur natura repente flumine abundanti, quam largis imbribus auget montibus ex altis magnus decursus aquai fragmina coniciens silvarum arbustaque tota, nec validi possunt pontes venientis aquai vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri molibus incurrit validis cum viribus amnis, dat sonitu magno stragem volvitque sub undis grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat. sic igitur debent venti quoque flamina ferri, quae vel uti validum cum flumen procubuere quam libet in partem, trudunt res ante ruuntque impetibus crebris, inter dum vertice torto corripiunt rapidique rotanti turbine portant. quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca, quandoquidem factis et moribus aemula magnis amnibus inveniuntur, aperto corpore qui sunt. Tum porro varios rerum sentimus odores nec tamen ad naris venientis cernimus umquam nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus usurpare oculis nec voces cernere suemus; quae tamen omnia corporea constare necessest natura, quoniam sensus inpellere possunt; tangere enim et tangi, nisi corpus, nulla potest res. Denique fluctifrago suspensae in litore vestis uvescunt, eaedem dispansae in sole serescunt. at neque quo pacto persederit umor aquai visumst nec rursum quo pacto fugerit aestu. in parvas igitur partis dispergitur umor, quas oculi nulla possunt ratione videre.…
Poser une question sur cette œuvreDe quoi parle De rerum natura (la) ?Résumez De rerum natura (la) brièvementQuelles sont les idées clés de De rerum natura (la) ?
← Retour à Lucrèce