Fragmentum Sangermanense de generibus et speciebus

Pierre Abélard

Langue:

latin

État:

Choix ou œuvre partielle

Paternité:

Attribuée (paternité débattue)

État du texte:

Texte propre

Étendue:

~25 100 mots · 119 passages

Quod si continuum dicamus , quidam inde sic argumentantur : Si domus est, paries est; et si paries est, dimidius paries est ; et si dimidi us paries est, et dimidium dknidii est, et ita usque ad ultimum lapillum. Quare si hsec domus est, et ùltimus lapillus est ; si ergo nullus iapillus est, etiam nuila domus est. Quod si sic accipiatiu*, non est non conveniens. Sed si de determinata domo argumentaremur sic : si hœc domus est, hic paries est ; et si hic paries est, hic dimidius paries est , et ita usque ad hune lapillum ; et postea ita destruendo concluderemus : si hic lapillus non est, haec domus non est, inconvenientem faceremus conclusionem. Contradicendum est igitur tali incongru» conclusioni. Solebat autem opponere magister Willelmus huic argumentationi sic : Licet prima consequentia , id est : si haec domus est, hic paries est S vera sit , non tamen ideo illa quae sequitur, id est : si hic paries est, hic dimidius paries est, vera erit. Non enim verum est complexionaliter quod, si quaelibet pars sequitur ad suum totum , idcirco ad positionem ejusdem partis sequatur pars illius. Sequitur enim bipunctalcm lineam pars ejus, idest, punctum, non tamen ad punctum pars ejus sequitur, quia nuUam habet. Et aliter determlnandum est quod pars continui totius alia

Lire l'œuvre entière →