SigPhiSigPhi

Academica Priora

सिसरो

भाषा:
लैटिन
स्थिति:
संपूर्ण कृति
लेखकत्व:
लेखक द्वारा लिखित
पाठ की स्थिति:
स्कैन की कोई गड़बड़ी नहीं मिली (पूरे पाठ पर स्वचालित माप, हाथ से जाँचा नहीं गया)
विस्तार:
~23,800 शब्द · 113 अंश
इस कृति का हवाला दें
  • APAसिसरो. (n.d.). Academica Priora. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/cicero/academica-priora
  • MLAसिसरो. Academica Priora. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/hi/works/cicero/academica-priora.
  • Chicagoसिसरो. Academica Priora. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/cicero/academica-priora.

पुनरुत्पादित संस्करण का संदर्भ। SigPhi डिजिटल पुनरुत्पादन है। ज्ञात होने पर वर्ष, प्रकाशक और अनुवादक दिए जाते हैं; «n.d.» का अर्थ अज्ञात वर्ष है।

यह किस बारे में है

पहले संस्करण का लातीनी मूल: उसमें से बची हुई पुस्तक, 'लूकुल्लुस'।

संदर्भ और इतिहास

45 ई.पू. में लिखी गई, यह सिसरो की वह पुस्तक है कि क्या कुछ जाना भी जा सकता है: नई अकादमी के संशयवाद की वकालत — वही मत जिसमें वे स्वयं गढ़े गए थे। विवाद स्तोइकों से है, जो मानते थे कि कुछ प्रत्यक्ष इतने स्पष्ट होते हैं कि छल कर ही नहीं सकते, और ज्ञानी उन्हें निश्चय के साथ स्वीकार कर सकता है; इसके विरुद्ध सिसरो कार्नेयादेस के तर्क बिछाते हैं — स्वप्न, भ्रम, अभेद्य जुड़वाँ — और निष्कर्ष निकालते हैं कि निश्चितता मिलती ही नहीं; पर जो बचता है वह मौन नहीं, 'संभाव्य' है: जो सत्य-सा लगे उसके सहारे जिया और निर्णय किया जा सकता है, उसे निश्चित कहे बिना। कुछ ही सप्ताह में सिसरो ने पूरी रचना दोबारा लिखी, इसीलिए इसके दो संस्करण हैं, और दोनों में से कोई पूरा नहीं बचा। यह ज्ञान पर समूची हेलेनिस्टिक बहस का प्रमुख स्रोत है, और जब ऑगस्टीन ने संशयवाद से लड़ना चाहा, तो उन्होंने इसी पुस्तक के विरुद्ध लिखा।

यह संपादकीय संदर्भ है, उद्धरण-योग्य स्रोत नहीं: कृति के अंशों के विपरीत, इन कथनों की जाँच कॉर्पस में नहीं की जा सकती।

उपलब्ध संस्करण का अंश
Similiter uos, cum perturbare, ut illi rem publicam, sic uos philosophiam bene iam constitutam uelitis, Empedoclen, Anaxagoran, Democritum, Parmeniden, Xenophanen, Platonem etiam et Socraten profertis. Sed neque Saturninus, ut nostrum inimicum potissimum nominem, simile quicquam habuit ueterum illorum nec Arcesilae calumnia conferenda est cum Democriti uerecundia. Et tamen isti physici raro admodum, cum haerent aliquo loco, exclamant quasi mente incitati, Empedocles quidem, ut interdum mihi furere uideatur, abstrusa esse omnia, nihil nos sentire, nihil cernere, nihil omnino quale sit posse reperire; maiorem autem partem, mihi quidem omnes, isti uidentur nimis etiam quaedam adfirmare plusque profiteri se scire quam sciant. Quod si illi tum in nouis rebus quasi modo nascentes haesitauerunt, nihilne tot saeculis, summis ingeniis, maximis studiis explicatum putamus? Nonne, cum iam philosophorum disciplinae grauissimae constitissent, tum exortus est ut in optima re publica Ti. Gracchus qui otium perturbaret, sic Arcesilas qui constitutam philosophiam euerteret et in eorum auctoritate delitisceret, qui negauissent quicquam sciri aut percipi posse? Quorum e numero tollendus est et Plato et Socrates, alter, quia reliquit perfectissimam disciplinam, Peripateticos et Academicos, nominibus differentis, re congruentis, a quibus Stoici ipsi uerbis magis quam sententiis dissenserunt; Socrates autem de se ipse detrahens in disutatione plus tribuebat eis, quos uolebat refellere. Ita, cum aliud diceret atque sentiret, libenter uti solitus est ea dissimulatione, quam Graeci @ei)rwnei/an uocant; quam ait etiam in Africano fuisse Fannius, idque propterea uitiosum in illo non putandum, quod idem fuierit in Socrate. ---- VI.

यह संस्करण पढ़ें →

← सिसरो पर वापस