SigPhiSigPhi

Paradoxa Stoicorum

सिसरो

भाषा:
लैटिन
स्थिति:
संपूर्ण कृति
लेखकत्व:
लेखक द्वारा लिखित
पाठ की स्थिति:
स्कैन की कोई गड़बड़ी नहीं मिली (पूरे पाठ पर स्वचालित माप, हाथ से जाँचा नहीं गया)
विस्तार:
~6,740 शब्द · 32 अंश
इस कृति का हवाला दें
  • APAसिसरो. (n.d.). Paradoxa Stoicorum. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/cicero/paradoxa-stoicorum
  • MLAसिसरो. Paradoxa Stoicorum. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/hi/works/cicero/paradoxa-stoicorum.
  • Chicagoसिसरो. Paradoxa Stoicorum. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/cicero/paradoxa-stoicorum.

पुनरुत्पादित संस्करण का संदर्भ। SigPhi डिजिटल पुनरुत्पादन है। ज्ञात होने पर वर्ष, प्रकाशक और अनुवादक दिए जाते हैं; «n.d.» का अर्थ अज्ञात वर्ष है।

यह किस बारे में है

46 ई.पू. की उस लघु रचना का लातीनी मूल जिसमें सिसरो छह ऐसी स्तोइक प्रतिज्ञाओं की वकालत करते हैं जो अविश्वसनीय लगती हैं।

संदर्भ और इतिहास

ये छह विरोधाभास वही हैं जिन्हें स्वयं स्तोइक इस नाम से पुकारते थे: केवल सम्माननीय ही शुभ है; सुख के लिए सद्गुण पर्याप्त है; सारे अपराध समान हैं; हर मूर्ख उन्मत्त है; केवल ज्ञानी स्वतंत्र है; और केवल ज्ञानी धनी है। सिसरो यहाँ विद्यालयी दर्शन नहीं कर रहे, बल्कि एक घोषित अभ्यास: यह परखना कि जिन प्रतिज्ञाओं को स्तोआ सूखे तर्क से सिद्ध करता था, क्या उन्हें मंच की वक्तृता से — साधारण लोगों के सामने, रोमन उदाहरणों के साथ — निभाया जा सकता है। वे इसे ब्रूटस को समर्पित करते हैं और स्वयं इसे एक गंभीर खेल कहते हैं। यह दार्शनिक सिसरो का सबसे छोटा पाठ है और स्तोइक दर्शन में एक शानदार बग़ल का दरवाज़ा: इसमें दिखता है कि यह मत तब क्या कहता था जब अभी उन्हें भी मनाना पड़ता था जो शिष्य नहीं थे।

यह संपादकीय संदर्भ है, उद्धरण-योग्य स्रोत नहीं: कृति के अंशों के विपरीत, इन कथनों की जाँच कॉर्पस में नहीं की जा सकती।

उपलब्ध संस्करण का अंश
Laudetur vero hic imperator aut etiam appelletur aut hoc nomine dignus putetur! Quo modo aut cui tandem hic libero imperabit, qui non potest cupiditatibus suis imperare? Refrenet primum libidines, spernat voluptates, iracundiam teneat, coerceat avaritiam, ceteras animi labes repellat, tum incipiat aliis imperare, cum ipse improbissimis dominis, dedecori ac turpitudini, parere desierit; dum quidem his oboediet, non modo imperator, sed liber habendus omnino non erit. Praeclare enim est hoc usurpatum a doctissimis (quorum ego auctoritate non uterer, si mihi apud aliquos agrestes haec habenda esset oratio; cum vero apud prudentissimos loquar, quibus haec inaudita non sint, cur ego simulem me, si quid in his studiis operae posuerim, perdidisse?) dictum est igitur ab eruditissimis viris nisi sapientem liberum esse neminem. Quid est enim libertas? Potestas vivendi, ut velis. Quis igitur vivit, ut volt, nisi qui recte vivit? qui gaudet officio, cui vivendi via considerata atque provisa est, qui ne legibus quidem propter metum paret, sed eas sequitur et colit, quia id salutare esse maxime iudicat, qui nihil dicit, nihil facit, nihil cogitat denique nisi libenter ac libere, cuius omnia consilia resque omnes, quas gerit, ab ipso proficiscuntur eodemque referuntur, nec est ulla res, quae plus apud eum polleat quam ipsius voluntas atque iudicium; cui quidem etiam, quae vim habere maximam dicitur, Fortuna ipsa cedit, si, ut sapiens poeta dixit, 'suis ea cuique fingitur moribus.' Soli igitur hoc contingit sapienti, ut nihil faciat invitus, nihil dolens, nihil coactus. Quod etsi ita esse pluribus verbis disserendum est, illud tamen et breve et confitendum est, nisi qui ita sit adfectus, esse liberum neminem. Igitur omnes improbi servi. Nec hoc tam re est quam dictu inopinatum atque mirabile.…

यह संस्करण पढ़ें →

← सिसरो पर वापस