बुद्धि की एकता पर, एवेरोइस्टों के विरुद्ध
- भाषा:
- लैटिन
- स्थिति:
- संपूर्ण कृति
- लेखकत्व:
- लेखक द्वारा लिखित
- पाठ की स्थिति:
- स्कैन की कोई गड़बड़ी नहीं मिली (पूरे पाठ पर स्वचालित माप, हाथ से जाँचा नहीं गया)
- विस्तार:
- ~19,200 शब्द · 91 अंश
इस कृति का हवाला दें
- APAथॉमस एक्विनास. (n.d.). De unitate intellectus contra Averroistas [बुद्धि की एकता पर, एवेरोइस्टों के विरुद्ध]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/thomas-aquinas/de-unitate-intellectus-contra-averroistas
- MLAथॉमस एक्विनास. De unitate intellectus contra Averroistas [बुद्धि की एकता पर, एवेरोइस्टों के विरुद्ध]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/hi/works/thomas-aquinas/de-unitate-intellectus-contra-averroistas.
- Chicagoथॉमस एक्विनास. De unitate intellectus contra Averroistas [बुद्धि की एकता पर, एवेरोइस्टों के विरुद्ध]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/hi/works/thomas-aquinas/de-unitate-intellectus-contra-averroistas.
यह उस संस्करण का संदर्भ है जिसे SigPhi पुनः प्रस्तुत करता है: SigPhi उसकी डिजिटल प्रति है, प्रकाशक नहीं। संस्करण का वर्ष मेटाडेटा में नहीं है (इसलिए «n.d.»), और अनुवादक तभी दिखाया जाता है जब वह दर्ज हो।
यह किस बारे में है
«बुद्धि की एकता पर, अवेर्रोसवादियों के विरुद्ध» (1270): इस बहस पर कि सब मनुष्यों की बुद्धि एक ही है या नहीं।
संदर्भ और इतिहास
यहाँ अक्विनास सचमुच बहस कर रहे हैं, समझा नहीं रहे। लातीनी अवेर्रोसवादी मानते थे कि बुद्धि एक है और पूरी मनुष्य-जाति में साझा — और इससे व्यक्ति की अमरता ख़त्म हो जाती है; अक्विनास जवाब देते हैं कि तब सोचने वाला «मैं» नहीं रह जाता। कोई विचार «मेरा» किस चीज़ से बनता है, यह सवाल मन के दर्शन में आज भी ज़िंदा है। पाठ लातीनी में: मूल। अक्विनास ने लातीनी में लिखा और उद्धरण उसी से लेना चाहिए।
यह संपादकीय संदर्भ है, उद्धरण-योग्य स्रोत नहीं: कृति के अंशों के विपरीत, इन कथनों की जाँच कॉर्पस में नहीं की जा सकती।
falsum, si diligenter verba Aristotelis considerentur. Nam de utroque Aristoteles dixerat ipsum esse separatum. Restat igitur quod intelligatur de tota intellectiva parte, quae quidem separata dicitur, quia non est ei aliquod organum, sicut ex verbis Aristotelis patet. Dixerat autem Aristoteles in principio libri de anima, quod si est aliquid animae operum aut passionum proprium, continget utique ipsam separari; si vero nullum est proprium ipsius, non utique erit separabilis. Cuius quidem consequentiae ratio talis est: quia unumquodque operatur in quantum est ens, eo igitur modo unicuique competit operari quo sibi competit esse. Formae igitur quae nullam operationem habent sine communicatione suae materiae, ipsae non operantur, sed compositum est quod operatur per formam. Unde huiusmodi formae ipsae quidem proprie loquendo non sunt, sed eis aliquid est. Sicut enim calor non calefacit, sed calidum; ita etiam calor non est proprie loquendo, sed calidum est per calorem; propter quod Aristoteles dicit in undecimo Metaph., quod de accidentibus non vere dicitur, quod sunt entia, sed magis quod sunt entis. Et similis ratio est de formis substantialibus, quae nullam operationem habent absque communicatione materiae, hoc excepto quod huiusmodi formae sunt principium essendi substantialiter. Forma igitur quae habet operationem secundum aliquam sui potentiam vel virtutem absque communicatione suae materiae, ipsa est quae habet esse, nec est per esse compositi tantum, sicut aliae formae, sed magis compositum est per esse eius. Et ideo destructo composito destruitur illa forma, quae est per esse compositi; non autem oportet quod destruatur, ad destructionem compositi, illa forma per cuius esse compositum est et non ipsa per esse compositi. Si quis autem contra hoc obiiciat, quod Aristoteles dicit in primo de anima, quod intelligere et amare et odire non sunt illius passiones (i. e.…