SigPhiSigPhi

De constantia sapientis (ed. 2)

Lucio Anneo Seneca

Lingua:
latino
Stato:
Opera completa
Autorialità:
Scritta dall'autore
Stato del testo:
Testo pulito
Estensione:
~10.700 parole · 51 passi
Cita quest'opera
  • APALucio Anneo Seneca. (n.d.). De constantia sapientis (ed. 2). SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/seneca/de-constantia-sapientis
  • MLALucio Anneo Seneca. "De constantia sapientis (ed. 2)." SigPhi, https://sigphiai.com/it/works/seneca/de-constantia-sapientis.
  • ChicagoLucio Anneo Seneca. De constantia sapientis (ed. 2). SigPhi. https://sigphiai.com/it/works/seneca/de-constantia-sapientis.

Di che cosa tratta

Il saggio non può ricevere offesa, perché quel che potrebbe ferirlo non tocca nulla di ciò che è davvero suo. Uno dei testi stoici più duri e più discussi.

Contesto e storia

La tesi è volutamente estrema, e Seneca lo ammette: osserva che agli stoici si rimprovera di promettere più di quanto un uomo possa dare, e risponde che un ideale alto non smette di essere utile perché nessuno ci arriva. Questa scheda è l'originale latino; il catalogo porta anche la traduzione inglese come opera a parte. Si citi l'originale.

Contesto editoriale, non una fonte citabile: a differenza dei passi dell'opera, questi dati non si possono verificare sul corpus.

Come comincia
1. Tantum inter Stoicos, Serene, et ceteros sapientiam professos interesse quantum inter feminas et mares non inmerito dixerim, cum utraque turba ad uitae societatem tantundem conferat, sed altera pars ad obsequendum, altera imperio nata sit. Ceteri sapientes molliter et blande, ut fere domestici et familiares medici aegris corporibus, non qua optimum et celerrimum est medentur sed qua licet: Stoici uirilem ingressi uiam non ut amoena ineuntibus uideatur curae habent, sed ut quam primum nos eripiat et in illum editum uerticem educat qui adeo extra omnem teli iactum surrexit ut supra fortunam emineat. 2. 'At ardua per quae uocamur et confragosa sunt.' Quid enim? plano aditur excelsum? Sed ne tam abrupta quidem sunt quam quidam putant. Prima tantum pars saxa rupesque habet et inuii speciem, sicut pleraque ex longinquo speculantibus abscisa et conexa uideri solent, cum aciem longinquitas fallat, deinde propius adeuntibus eadem illa quae in unum congesserat error oculorum paulatim adaperiuntur, tum illis quae praecipitia ex interuallo apparebant redit lene fastigium. 3. Nuper cum incidisset mentio M. Catonis, indigne ferebas, sicut es iniquitatis inpatiens, quod Catonem aetas sua parum intellexisset, quod supra Pompeios et Caesares surgentem infra Vatinios posuisset, et tibi indignum uidebatur quod illi dissuasuro legem toga in foro esset erepta quodque a rostris usque ad arcum Fabianum per seditiosae factionis manus traditus uoces inprobas et sputa et omnis alias insanae

Leggi l'opera intera →

← Torna a Lucio Anneo Seneca