ポリュビオスへの慰めの書
- 言語:
- ラテン語
- 状態:
- 完全な作品
- 著者性:
- 著者自身による
- テキストの状態:
- スキャンのノイズは検出されていません (全文に対する自動測定で、人の目では確認していません)
- 分量:
- 約 10,100 語 · 48 節
この作品を引用
- APAルキウス・アンナエウス・セネカ. (n.d.). Ad Polybium, de Consolatione [ポリュビオスへの慰めの書]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ja/works/seneca/ad-polybium-de-consolatione
- MLAルキウス・アンナエウス・セネカ. Ad Polybium, de Consolatione [ポリュビオスへの慰めの書]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ja/works/seneca/ad-polybium-de-consolatione.
- Chicagoルキウス・アンナエウス・セネカ. Ad Polybium, de Consolatione [ポリュビオスへの慰めの書]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ja/works/seneca/ad-polybium-de-consolatione.
収録版の書誌情報です。SigPhi はデジタル複製です。判明している刊行年・出版社・翻訳者を記載し、年が不明の場合は「n.d.」と示します。
何についての本か
皇帝クラウディウスの有力な解放奴隷に、その兄弟の死を慰めて。
背景と歴史
セネカの最も居心地の悪い文章である。慰めのあいだにクラウディウスへの讃辞が織り込まれており、流刑から戻りたい男が書いたものとしか読めない。そして実際おそらくそうだった。持っておく値打ちがあるのは、そのあとで『アポコロキュントシス』を読むためである。そちらでセネカは、死んだ同じクラウディウスをあざ笑っている。 この項目はラテン語の原文である。目録には英訳も独立した作品として入っている。引用は原文によられたい。
これは編集上の背景であり、引用できる典拠ではありません。作品本文の一節とは異なり、これらの記述はコーパスで検証できません。
Diutius accusare fata possumus, mutare non possumus: stant dura et inexorabilia; nemo illa convicio, nemo fletu, nemo causa movet; nihil umquam ulli parcunt nec remittunt. Proinde parcamus lacrimis nihil proficientibus; facilius enim nos inferis dolor iste adiciet quam illos nobis reducet: qui si nos torquet, non adiuvat, primo quoque tempore deponendus est et ab inanibus solaciis atque amara quadam libidine dolendi animus recipiendus est. Nam lacrimis nostris nisi ratio finem fecerit, fortuna non faciet. Omnis agedum mortalis circumspice, larga ubique flendi et adsidua materia est: alium ad cotidianum opus laboriosa egestas vocat, alium ambitio numquam quieta sollicitat, alius divitias, quas optaverat, metuit et voto laborat suo, alium solitudo [alium labor] torquet, alium semper vestibulum obsidens turba; hic habere se dolet liberos, hic perdidisse: lacrimae nobis deerunt ante quam causae dolendi. Non vides, qualem nobis vitam rerum natura promiserit, quae primum nascentium hominum fletum esse voluit? Hoc principio edimur, huic omnis sequentium annorum ordo consentit. Sic vitam agimus, ideoque moderate id fieri debet a nobis, quod saepe faciendum est, et respicientes, quantum a tergo rerum tristium immineat, si non finire lacrimas, at certe reservare debemus. Nulli parcendum est rei magis quam huic, cuius tam frequens usus est. V. Illud quoque te non minimum adiuverit, si cogitaveris nulli minus gratum esse dolorem tuum quam ei, cui praestari videtur: torqueri ille te aut non vult aut non intellegit. Nulla itaque eius officii ratio est, quod ei, cui praestatur, si nihil sentit, supervacuum est, si sentit, ingratum est. Neminem esse toto orbe terrarum, qui delectetur lacrimis tuis, audacter dixerim. Quid ergo? Quem nemo adversus te animum gerit, eum esse tu credis fratris tui, ut cruciatu tui noceat tibi, ut te velit abducere ab occupationibus tuis, id est a studio et a Caesare? Non est hoc simile veri.…