2. Ap illud quod obiicitur fecundo quod quzdam donaappropriantur Filio, dicendum quod de donis c(t loqui dupliciter,aut ratione eius quod fübeft, auc füb ra- tione donationis. Ratione vero eius quod fubeft, aliqua dona appropriantur Filio, vt fapientia, & intelligentia: aliquaSpiritui fan&to, vt charitas. Ratione vero dona- tionis, omnia appropriantur Spiritui ancto ratione iam dicta, quiaper iptum tamquam per primura donum do- nantur alia.
5. Av illud quod obiicitur quod Filius eft datus, & nonà Spiritu (ancto,refpoderi poteft,qued Filius eft da- tus fecundü humáham naturá, & hoc fuit peramorem: SicDeus dilexit mundum, vt Filium fuum, &c.
4. ÀD illud quodobiicitur quod Spiritu fancto cir- cumícripto, adhuc manet ratio doni, dicendum quod circumíctipto Spiritu fancto eft intelligere inDeo dono- rum caufalitatem,& fübau&toritatem,fed non exempla- ritatem donationis füb ratione donationis, quia non in- telligitur proceffus amoris, & hoc vltimo modo dicitur proprieconuenire Spiritui fandto.
j. Ap illud quodobiicitur quod tunc eft donum do- [Bi dicendum quod motus non cft motus vt termini, fihypoftafim dicit.
Ad oppo- : fitum.
15.4de Trin.
C.19.Ante y. de Trin. Mar. nd fin. tom.3.
mihter nec relationis relatio: tamen vt priacipii, & mo- tus eft motus,quia motuseft principium motus, & rela- tio relationis, & fic dicitur donum doni: & quia in cau- fande (latur in primo,cum fit primum donum, non eft abire in infinitum. Przterea donumiin diuinis veram lod QYESTIO IL An Spiritus [aniIus ab eterno, vel ex tempore A donum fit. lex. Aenft.p.3.64. Membro 1. Ruchardui 1. Sebttnt. dift. 18.4.4. Marfilius Inguen. 1. Sent.q.21.8rt.3. Gabriel Biel 1.Sent. dif. 18,3.1.ar1.1.
"TrumSpiritus fanctus fit donum ab eterno vel ex tempore. Et quod extempore,videtur per Auguft.
de Trinit. Eo donum eft quo datur quibus datur, fed da- tur extempore:ergo,&c.
2, IrzM de Trinit. Eo donum dicitur quo daturusi píüm erat Deus: (ed conftac quod daturus erat ex tempore:ergo (i donum eft aternum,temporale eft caufa aterni.
Funda- menta.
y. de Trin.
in princ. tofn.3.
3. Ire w videtur per rationem. Donum enim non tantum dicit comparationem ad dantem, fed etiam ad eum cui datur: ergo pofito dono, ponitur dans & reci- piens, quia relatio ponit extrema: fed recipiens eftctea- tura:ergo,&c. d 4. l1r&M, donumaddit fupra datum, quia donum eft datio irredibilis:ergo fi Spiritus fan&us non eft datus nifi extempore,nec eft donum nifi ex cempore.
f. 1 T5 M (icutFiliieft generari, ita doni eft donari: fed non e(t Filiusantequam generetur: ergo nec donum antequam donetur: Íed donatur tantum ex cempore: er- CouTR Aper Auguftin. de Trin. quia Spiritus fan- &us procedebat vt effet donabilis,ià donü erat:fed pro- cedere vt donabile,hoceft eternum: ergo & donum ab terno. | Irz« hoc ipfum videtur ratione, quia vbi eft amor gratuitus,ibi e(t gratia doni:fed ab eterno eftin Deo po. Rereamorem gratuirum:ergo & donum.
IrtM vbicft perfecta ratio liberalitatis, ibi eft donü. Sed in diuinis i eterno eft perfecta rauo liberalitatis: ergo, Sc. u D E nem,fic fe habet ratio doni ad gratiarum diftribution: fed ante rerum produ&ionem in principio fuit verbum; ergoante gratiarum collationem in principio fuit doni, ] CoNcrvsto. Spiritu fenQius dicitur donum ab eterno, quia denabili: ^ (Qf diciturex tempore, quia datur.
R. » s P. adarg. Diceridum quod cüm donum dicar refpc&tum ad cutn ui datur, hoc poteft effe vipliciter, vel fecundum actum,vel (ecundum habitum, vel fecun. dumaptitudinem.Si fccundum actum, hoc modo dici- 'tur donü,quia datur.Si fecundum liabitüyhocmododi-| citur donum, quia donandum aliquando.Si fecundum] - | aptitudinem, hoc modo dicitur donum, quiadohabile. Secundum primam acceptione, dicitur temporaliter: fed íccundum fecundam ac tertiam dicitur zternaliter, Etinhis tribus fenfibus accipit Auguft. Concedendum eft ergo quod fecundum aliquam acceptionem donum Dei dicitur zternaliter, ficut probant rationes indu&z ad fecundam partem.: 1. Ap illud vero quod obiicitur in contrarium, dicé- dum quod procedit de dono, vt dicit actum donationis, & ficextcm p dicitur,vnde non valet obiectio.
2. Apillud quod fecundoobiicitur quod co dicitur donum quo daturus, &c. dicendum quod fecundum iftam acceptionem dicitur aternaliter, quia non dicit có ad creaturam fecundum actum, fed fecundü habitum, ficut & przdeftinatio. Quod ergo obiicitur quod tunc temporale eft caufa eterni, dicendum quod illud participium, daturus, duo importat, fcilicet ordi- nationem ad dandum, & actum ordinationis: & ordi- natio eft terna, licet actus fit temporalis, & tunc ablati- uus non dicít caufalitatem ratione actus, fed ratione or- dinationis. Poffet amen dici quod dicit caufam confe quentiz, non confequentis.
3. Àp illud i we obiicitur quod dicit relationem ad extrema, dicendum quod relatio a&ualis ponit vtrum- que extremum in actu, non autem relatio bin:, ficut patet quod Deusaternaliter dicitur exemplar creaturz temporalis.
4: Apillud quod obiicitur quod donum addit fupra datum, dicédum quod donum in quibufdam confequi- tur rationem dati:vtputa funt illa quz de fe non dicunt liberalitatem,nifi grade cisratio communicationis, vt liber, cultellus, & huiufinodi. In aliquo datum confequitur rationem doni,vtputa in co d ex fe im- B tionem: fed amplius dieit eius communicationem, & hoc confequitureffe doni,& ideo non dicitur donum ex tempore,quamuis donctur ex temporc.
QVAESTIO lI An Donum yel datum connenientiu de Spiritu. fendeo dicatur, | Trum conuenientius dicatur de S piritu (án&oDo- 44 oppovy num, d datum. Et quod tam conuenienter dícatut. itum. | darum!
V a is tt e i i pai ^ Artic. [. Quzít. lil. G IV...149 a mr datum vt donum, videtur, quia Iacobusait: Omre datü| |noneft tota ratio,íicut dicitur in littera:fed folum in có- i Mes optimum & omne donum perfectum de furfum eft: er- paratione ad eum cui datur. Vcl poteft dici quantum à go iSpirku fancto funt data (icut & dona: ergo ficut ad parte noftri intell citus:idceo donum dicitur, quia datur; iplum transfertur ratio doni, ita & dati. |.. |. (fedtamenáparte reicít cconuerío,quia ideo datur, quia 2. IrEM mobilis & motiefteadem ratio: ergo fimili-| |donumcft. | ter dati & donabilis:ergo fi donum dicitur in ratione do- Ee | nabilis, datum vero inratione actualitatis dati:ergo eadé QV.ESTIO IV. i eíl ratio doni & dati:ergo,&c. "- m 3. Ire in quolibet genere perfectior eft actus quam 4n proprie Donum de Spirit u fanito dicatur. Anf. 2. potentia: ergo cum datum dicatinactu donum in poté- MT | | i Tria perfectius ex rimituraliquid cum dicitur datum quà jestnde c Eee NP tois — |Ua.perte P cur aud cmd j ] Scotusin Reportati; L.Sentent diff. 18.9.1. I donum:íed quod maioris eft perfectionis, magis proprie 4Egid. Rem. 1.Sent. difl. 8..2. : conuenit Deo:ergo,&c. Richardus i. Sentent. diff. 18.q.1. * liMapb| 4. ITEM quando aliqua duo — — deo | T hermat Argon: dau umet Tum VU eft rátio dicendial ias - -f DE MUCOE D Marflius Ineuen. 1. Sent.q.21.art.1. uenientius dicitur quod eft ratio dicendi: fed datum & Stepb. Brulef-1. Sent dift. 18.2.4. : donum dicitur de Spiritu fan&o,, & vt vulc Auguftinus, Do USA TP7- eo donum dicitur quia datur:ergo magis proprie dicitur b res Donum proprie conueniat S piritui fancto, | Funda- to je9f93- | aatüm. | & quod üic videtur per Auguft. de Trinit. Sicut in menta. " |Radà- | ComrRA:Datumconuenit Spiritui fancto folum| |Trin.noneft verbum ni Filius, ita necdonum nifi S pi- Le € " [n9 jextempore,fed donum zrernaliter: crgo magis proprie| [|ritusfan&us. | fom.g. : dicitur donum. Ir£M fi nunquam actu daretur, donum IrEM donum dicit emanationem per modum libe- . effet 4 & Spiritus effet: ergo videtur quod magisptoptie| |ralitatis: hoc autem eft proprium folius Spiritus fandi: Ut |conueniteidonum. Ire Glolf. fuperillud Iacobi:Om- ergo:&c. : nedatum optimum, &c. dicit quod datum dicitur quo Ir£« DonumDceidicitur relatiuead donantem: fed - ad naturalia,donum quo ad gratuita. Si ergo gratuitaa-] "Idonansnon tantum eft Pater, immo etiam Filius, quia ptiusappropriantur Spiritui fancto qui fanctificat quzm| [vterque eft mittens:ergo donum dicitur relatiue ad Pa- - naturalia, ergo meliusin diuinis dicitur de Spiritu fan-| |trem & Filium, & (i hoc, diftinguiturab vtroque: ergo i Godonum,quamdatum.. "M nec Pater, nec Filius,fed folum S piritus fanctu: dicitur LTceo| IrEM donumeft datioirredibilis: fed quidqüid Deus C |proprie donum. dat, itredibiliter dat,quia cum det nihil poteft recipere: 1. CogrnR A:Donumdicitur in habitu: fed datum Ad oppo- ergo in diuinis datum rationem habet doni, & induit ei? dicitur in actu:ergo datum addit fupra donum: CIgO Ci fitum. rationem:ergo conuenientius ibi dicitur donum quam, jconueniteffe datum,& ratio doni. Sed datum conuenit datum. Trinitati,quia tota Trinitas dat fe: ergo & donum, non : crgo proprie Spiritui fancto. | »: Cowcrysro. 2, IrEM donum dicitrefpectum ad dantem,& ad cü ü P EE" cui datur: fi ergo eft propriumSpiritus fancti,aut propter us Spiritus [anhus conuenientim dieitur donum,quam datum, rcípectum ad dantem, aut. reci pientem. Non propter cuin denum à tempere fubirabat. |reípectum ad recipientem, quia fimiliter Filius Pe et - ST "—— * nde & magis etiam datus quamSpiritus. Si vero ad c R. 5 5 ». adarg. Dicendum quod quamuis in diuinis dantem. CoNTRA: Filius dicitur procedereá dante fci- * vtrumque dicatur & datum & donum,ramen conueniC-| |ljicetáPatre. ergo videtur (ecundum communem ratio- " tius dicitur donum. Et huius duplex eft ratio. Vna qui- [nem, Filio conuenire. Sidicas quod Filius non procedit dem eft,quia datum cum fit paraücipium, vel nomen ver- per modum donabilià;heque quo modo datus eft, (ed A bale,concernit tempus:donum autemá tempore fübtra- D quo modo natus. Co NTRA: Filius fic ab azterno pro- : hit, & ideo quia omnia diuina fupra tempus fugt,conue-.| cedit, vt temporaliter effet miffibilis; Quia eo mittitur : nientius dicicurin diuinis donum quam datum. Alia IA-| |Filiug quo generatur: fed miffio non eft aliud quam do- ki tio clt, quia donum füpra rationem dati addit conditio- natio:ergo Filius proceffit vt donabilis. : nem liberalitatis, fiuc itredibilitaris que cít conditio ma-| |;. ITEM fidatuscft Filiusex témpore;düterad e gna nobilitatis:& ideo maxime competit diuinis,.| |hochabilis abaternoautnon. Sific ergo proceffit vc : I. Ethaceítratio quare donum appropraturgratut-] |Qonsbilis 6j non,ergo aliquid conuenit ex tem pore Fi- tis donis non tantum ipfi Spiritui (ancto qui eft Ps lio,quod repugnat zternz emanationi, quod eft incon- ; pium graruitorum donorum. Et ex hoc patet refponfio Weniens- ad i: adillud de auctoricate beati lacobi. ": | 4. ITEM regula eft quod omne nomen dicens refpe- :?. Ap illud quod obiicitur quod mobilis & moti C4 | l&umveleffe&um ad creaturas, eft commune tribus,fed : demeít ratio,dicendum quod non eft (imile de mobili| aonum eft huiufmodi: ergo, &c. : & moto, & de dono & dato. Quia motum effe addit (u- | | ; rà mobileactum,& dicit torum quod dicit mobile.Sed Comwcrvsrio. *o RT», A o d i i pim Leste — x p| Domum diuinis dicitur proprie de Spiritu (zntto,C "donum. P Ais generalrintellectu nominis, PPIop | etenim datio irredibilis,& hoc melius patebitin quarto preblemate. | ?. Áp illud quodobiicitur quod actus eft perfectio potentie, dicendum quod aliquideft In potentia ad adtü dupliciter:aut propter im perfectionem agentis, aut pro- pter defectum owned Sifit potentia primo modo, uunc actus eft perfectio potentiz. Siautem fecundo mo- do,nun cft perfectio. Vnde fi dicatur quod fol a&u lucés poteft domum illuminare qua nó eítaperta, & domum peram illuminat,nulla omnino maior notatur perfedicit datum ex liberalitate; C ttudloritatecom- municatum C productum, Rz s p. adarg. Dicendum quod ficut patet ex verbis Auguftini: Donum dicitur in diuinis proprie fiue perío. naliter,non effenialiter, ficut verbum proprie diciturde Filio: Datum autem poteft accipi & effentialiter & per- Íonaliter fiue proprie & communiter: tota enim Trini-|, tas dat fe, & tamen Pater & Filius proprie dant S fan&um. Propter hocnotandum quod datum tioneidem eft,quod communicatum.
dug. li. I34 de Irmm. €] Ig. te.3.
dio quamante Sicintelligendum eft de donabilitate & actuali donatione. | 4. Ap illud quod obiicitur, datum eft ratio dicendi donum,quia ideo donum quia datur, dicendum quod quod eft datum dici communicatum ex liberalitate, & ficeft commune toti Trinitati.
&oritate,&fic conuenitSpiritui (an&o &Filio qui habét fubauctoritatem ref pecu Patris: vel poteft dici datum S.Bonau.Tom.4.: ^ : ex libe- u T — M t0. Lib I. Dift. XVAlt.
ex liberalitate & auctoritate non tantum commuinica- tutm,fed etíam productum, & hoc modo proprium eft Spiritus fancti cuius proprium eft procedere (ecundum rationem liberalitatis, & ita fccundum rationem doni veldonabilis. Echoc modo donum vcl datum equiua- Idem fen. lent. Differunttamen,quia datum dicit communicatio- tit S(Tbe, |neminactu,fed denum in habitu. Et concedendum eft Art.2.
»t * bj ' [] quod donum proprie dicitur in diuinis deSpiritu fancto t. ÀD illud. quod obiicitur quod datum addit fupra donum, dicendum quod fecundum communem acce- ptionem dati vel donialiquid dicit donum, vltra quam datum,& datum vltra quam donum. Donum vltra quá| datum importat emanationem per modum liberalitatis.
Datum vero vltra quum donum importat actum com municationis,quia donum dicit habitum. Et ideo quia illud quod addit donum fupra datum eftperfonale:ideo donum proprie cft perfona: Spiritus fancti.
2. Àp illud quod quaritur rationc cuius refpe&us di- catur donum proprie,iam patet refponfio, quia ratione teípectus ad dantem,non inquamratione refpe&us fim- pliciter,ícd ratione calis reípectus, quiaemanat per mo- dum donabilis,quod eft proprium Spiritus fant, 3. Qv op ergoobiicitur quod emanat per modum [donabilis Filius, dicendum quod falfum eft. Q w muis e- Fundament4.
nim donabilitas fiue liberalitas communicetur Filio in generatione,non tamen eft ratio emanandi:& quia com- municatur zternaliter,idco datur temporaliter:fed quia non eft ratio emanandi,ideo non emanauit Filius vt do- num,fed folum Spiritus fanctus. | 4. Ap illud quod vltimo obiicitur de refpe&u ad creaturam, dicendum quod hoc intelligitur de illo no- mine quod importat folum refpectum ad creaturam, nó perfona ad perfonam: donum autem vtrumque impor- tatzideo non habet hac regula locum. ) QVESTIO V.
4n donum, vel donabilitas fit proprietas diffindi- : ua Spiritu fandi.
Trum donabilitas, (iue donum fit proprietas di- ftin&iua Spiritus fancti. Et quod fic videtur, Dicit Libisde |enim Auguft. inlib. de Trinit. Eo eftdonumquoSpirio num.
Irz x Auguft.inlib. de Trinit. affignans differentiá proceffionis Filri,& Spiritus fancti,hanc ponit quod ille procedit per modum nati: fed ifte per modum doni: er- go fi hac differentia attéditur penes proprietates diftin- duas vt patet, quia natiuitas eft proprietasFilii: ergo & donabilitas,(iue donum eft proprietas Spiritus fancti, ITE M hocipfüm videtur ratione, quia omnis prorietas íccundum quam períona differt ab omnibus a- ls eft perfonz proprietas diftinctiua: (ed donum ineft foli perfona:'Spiricus fancti, & (emper: ergo eft propric- tas eiusperfonalis. | | IT? M proprictatesin diuinis funt relationes: fed Au- Libr.s. de. |guft, dicitin lib. de Trinit. quod relatio fecundum quá Trin.cit.. | refertur S piritus (an&tus ad Patrem & Filium, magis appatetin hoc nomine donum, quam in hoc nomine Spi- ritustergo vtraque eft perfonalis.
^. CourRA: Nihil dicensreípeQtum ad creaturas eft proprietas diftinctiua perfonz, quia omni refpectu ad creaturam circumfcripto, tenet dtfLinctio perfonalis:fed donum dicit refpetum ad eum cui datur:ergo &c. Si di- cas quod non eíl proprietas fecundum comparationem quam habet ad creaturas, fed ad dantem, pari ratione A | miffio erit proprietas dilliactiua, cum dicat reipectum C 7 Quzft. IV. & V.
ad mittentem. | 2.1TEM omnis proprietas diftin&iua diciturab a&u non ab habitu. V nde Pater dicitur, quia generat, Filius quia generatur, Spiritusvero fanctus, quia fpiratur: fed donum non diciturab actu donandi,fed ab habitu, alio- quin non dicereturab aterno: ergo, &c.
3. Ire M nulliusalrerius perfona proprietas diftinái« uaaccipiturin relationead creaturam, vel dicit refpe&ü: led donum dicit hoc: ergo non eft proprietas diftin. Qua.
4. IrgMfidonum eft proprietas diftinQiua Spiritus (anti, & eius notio, cunc ergo Spiritus fan&tus & amor non eft proprietas: quia fi Spiritus fanCtus & amor eft proprietas: ergo funt feptem notiones. quod eftcontra communem opinionera omnium. Sidicas qued eadem impórtatur per hzc tria nemina: ergo videnturnomi- naSynonyma vt Marcus & Tullius: quod eft zque rha- gnum inconueniens; ergo, &c.
CowNcrvstio.
Donum efl proprietas di flinlina fecundum quod fi- «t. aum procefitenis.
R 1 s p. ad arg. Dicendum quod ad hoc dixerunta- liqui quod donum dupliciter eft in diuinis cenfiderare, vno modo prout dicit reípectum folum ad donatorem, & hoc modo dicit Au guítinus quod eo dicitur donum, quo procedit:& fic dicüt quod donum eft proprietas di. Itinctiua Spiritus fancti. Alio modo dicitur donü prout dicit refpectum ad eum cui datur, & fic non dicit pro- prietatem diftinctiuam,fed confequensad proprietatem diftinctinam. Sed illud non videtur me: cui,datur. Intelle&o enim quod non fit donabilis alicui, impoffibile eft intelligere quod fir donum. Et propter hoceftaliter dicendum, ficut prius tactum eft, quod do- num prater refpectum quem importat ad dantern, im- portat refpectum ad eum cui datur. Sed hoc poteft effe tripliciter. Vel fecundum a&um, vt quia datum. Velfe- cundum habitam, vt quia dandum. Vel fecundum a- ptitudinem,vt quia donabile: & ifte refpectus adeó con- iunctus eft primo vt primus fine hoc non poffit effe, nec intelligi: immo de neceffitate fequitur fi procedit E modum doni quod fit donabilis: & ideo fequens reípe- &us non aufert primo, quin fit proprietas diftindtiua Dicendum ergo quod eft proprietas diftinctiua ratione primi refpcétus, fecundo refpe&tu non repugnante, fed coníonante, | 1.' Exhocpatetrefponfioad primum, quiaille refpe- &us talis cft quod non poteft circumfcribi fecundum e ftare: nam |Impre- donum femper aliquam comparationem dicit ad eum |t -- z / Opinio aliorum.
Opinio Dodcous.
Diftin&io Cóclufio.
aptitudinem ob emanationem per modum liberalitatis. |- Et patet, quod non eft fimile dc mitlione, quia dicit re- [pectum fecundum a&um, non fecundum aptitudinem. Ad illud quod obiicitur quod proprietas diftin&tiua de- bet dicereactum, dicendum quod donum dicit duplicé refpectum, & ratione huius dicit comparationem ad duplicem actum: Ratione primi refpectus dicit actum E |proceffionis,ratione fecundi dicit actum communicati- Á bos odi NAMUR E é — martes ianeos —— onis, Primuma&tum importat in actu, fecundum in ha- bitu: & ratione primi eft proprietas dittinctiua, non ra- tione fecundi.
2. 3. Ád illud quod obiicitur quod in alia perfona hocnon eft, refpondet quidam quod Spiritus fauctus eft tertia perfona: ideo nobis fecundum rationem inrclli- gendi immediatior, & ideo proprietas eius fumitur in comparatione ad nos, non (ic inaliis. Aliter poteft folti per interemptionem, quia ficut donum refpectum dicit ad creaturas, ita & h&c prepriétas quz eft verbum, vt irt fra patebit. | 4. Ad illud quod obiicitur de pluralitate notio num,dicendum quod fpiritus, amor, & donum eandem proprieratem dicunt, ratione differentem:eande, inquá . | notionem — i " ) EIS RfO Be RE ITE menta.
CU [Mo po P vo fum.
7. |Conds. |Cftpignusaterne hereditatis Vndeconcedendum quod E ratiorie donabilitatis poteft inter alias períonas ratio «w- |polfidendiappropriariSpiritui fan&to. Poteftetiam hoc & — [bri pprop P t Y J Trium ratione donabilitatis dicatur fpititus nofter. fanda: .| (Difünà. p propriam habitudinem circa terminum fcilicet Art. i.
& dicunt eaudem emanationem, fed camen differenter cam nominant. Nam fpiritus dicit eam principaliter per omparationem ad vim producentem quz ett vis Ípira- riua, Amor princi paliter quantum ad modum emanan- di, quia vt nexus. Donum vero quantum ad refpectum confequentem. Et fimiliter emanationem verbi contin- git uipliciter fignificari, fcilicet per hoc nomen Filius, imago, & Verbum. Quia à vi naturz, Filius. Quia per modum exprefliuum, mago. Quia aliis exprefliuuim, ideo Verbum. Similitera vi fpiratiua, Spiritus. Quia pe: modum nexus, Á mor. Quia nos natus connectere, Do- num. Etficpatet quod vna eft norio aliter & aliter no- minata lecundum rationes confequentes, ideo non cft ibi Synenymia.: QV E£STIO VI.
An Spiritus (antins vtiene. donabilitatü Spiritus fan- ius dicatur.
Er quod fic videtur, quia Nofler dicit poffeffionem: (ed nos non habuimus aliquid diuinum ni(i per largici- onem & donationem: ergo cum Spiritus fan&us dica: quid diuinum, quod dicatur nofter,hoc eft ratione do nabilitatis.
Ir£M lioc etiam videtur, quia etiam dicitur Spiritus| nofter, non autem dicitur Filius vel Pater nofter: ergo propter aliquam proprietatem quz eft in Spiritu fancto, & nonin Patre & Filio: fed hocnon eft niti donabilitas, ergo, &c.
IrzMantequam Spiritus fan&us habitet in nobis non |.
dicitur nofter, fed inhabitat per donationem: ergo dici- tur nofter ratione donabilitatis.
1. CoNzR A: Siratione donabilitatis: ergo cum do- nabilitas fit proprietas períonalis, non effenuialis: vide- curfolum dici de perfona Spiritus (an&i: hocautem fal- íum, quia dicitur Deus nofter.
1]rEM firatione donabilitatis:ergo conftat quod non per comparationé ad dantem, fed ad cum mu fed Filius datus eft nobis etiam magis quam S piritus fan- 3. Ir£M fi ratione donabilitatis: ergo debet cónue- aienter dici donum noftrum.
4. Ir&M ratione donabilitatis: cum ergo donabilis (it nobis magis inquantum fanctus. quam inquantum Spiritus: melius debet diciSpiritus fan&tus nofter: qued tamen non dicitur. Quaritur ergo generaliter de quibus poflet dici nofter.
CowNcrvstro.
Spiritu [anclus ratione donabilitatis appropriate dicitur Spiritus no[ler.
Difiga, |. Rs». Ád arg. Dicendum quod meum, & noftrum dupliciter poflunt attribui alicui, vel mediante compo- litione vel immediate. Si mediante compofitione de fc abitudinem poffeflionis, vt cum dicitur:Hoc eft meum: & hoc modo, quia omnis qui habet fpiritum Dei,habet Deum: & omnia quz funt Dei: hoc modo meum, c no- firum vel tuum, poteft dici de omni quod in Dco eft com- muniter: fed magis proprie de Filio, quia datus eft nobis per incarnationem: maxime autem de Spiritu fan&to qui quod eft noftrum attribui alicui immediate, & fic, non Quat. V. & VL notionem dicunr,quia dicunt comparationein ad idem, | A dicit habitudinem pofleffiónis:ícd tantum rationem habitudinísimportatz perterminum cui vnitur. Sic enim nulli vnitur, nifi quod importat refpectum explicite, vt pater nofter,vel mcus:vel implicite, veliber meus, id eft, poffefio mea. Secundum hocnotandum quod non di- citur meus, vel nofter dealiquo, nifi fecundum illud no- inen,fecundum quod dicitur hoc effe huius: hoc autem effe huius poteft dici fecundum triplicem habitudinem: autinformationis,vt albedo Petri: & hanc habitudinem quía nihil diuinum comparaturad nos fecundum habi- :udinem informationis:ideo non poteft dici de nomini- busabftractionis, nofler: ideo non dicitur deitas noftra, necaternitas noftra. Poteftetiam fecundo dici hoc effe huius fecundum habitudinem caufalitatis, & hanc ha- bitudiné important nomina quz dicunractum, vt Crea- tor: & uiae habitudinem omnino habent diuina id nos,ideo bene de calibus omnibus nominibus dicitur ioffrum.Poteft etiam tertio modo,hoc effe huius, fecun- dum habitudinem correlationis: & hanc habitudinem important nomina relatiua.Sed hec funt dupliciter,quia quzdam dicunt refpectum perfonzad perionam: quz- Jam autem refpectum ad creaturam. De hisqua di.unt .eípectum ad perfonam, non dicitur mew, vel noffer. Dc nisautem quzad nos,vt Dominus, Magifter, recte dici: :urnofler.Dicendum ergo quod donabilitas quantum ad iecüdum modum dicendi, Noffrum, nihil facit,ficut pro- bant ratienes fecundo inductz: fed hoc facit refpectus, quia Spiritus dicit refpe&um ad illum cui infpiratur, & hoc fumus nos, ideo dicitur Spiritus nofter. Similiter Deus, quia imponitur ab actu quem habet circa nos, vt dicit Damaf. ideo dicitur Deus nofter. Eftergo regula quod dc his dicitur »offer, qux dicunt reípectum ad nos iccundum habitudinem caufálitatis,vel correlationis, & ficpatent omnia obiecta.
DISTINCT. XIX. PARSEL.
DE AQVALITATE TRIVM PERSO- NARYV M.
7 VNC pofiquam coaternitatem trium per ( /0narum pro modulo facultatis nofira in- QIN /insawimus, iam decarundem aequalitate iN j SS A - erfonas afferit.. Aiqualiseft enim inomnibws Patri Fi. Ius, e Patri 7 Filio Spiritus fancfus. Quia Aueuflinus n libro de fide » ad Petrum, breuiter aperiens quo modo intelligatur equalitas, docet: (N ullus barum alium aut vacedit eternitate,aut excedit magnitudine, aut fuperai oteflate: quia nec Filio,nec Spiritu [ancfo ( quantum ad natura diuina-vnitatem pertinet aut a»terior aut maior p eff Pater:nec Feltus Spiritu [anclo. A&ternum quippe » eii free Inilto est,.quod ilius de natura Patris exillit:qoeter num ac [Ine initio efl quod Spiritus [ancIus de natura Pa tris Filgqueprocedit. Ob bocergo tres vium recte credi- mus, dicimus Deum: quia-vnapror/us eternttas, "una jpomen[itas, va naturaliter efl trium perfonarum diui- nitas. Ecce breuiter a Conclu- fio 2.
altquideloqui [upere[fl. Fides emis Catbo- | Conca.
lica ficut coeternas ita C? coequales tres fio.
Cap. 1.
fop.3.
poteflateo.
necesse ces RN onmdcbdcedi dn I. Senr.
MÀ; Quodaternitas, & mágnitudo, & poteftas in Deo funt vnum, licet ponantur quafi: diuería.
Explica-- Caf.r, Jentia que magnitudo.Pater ereo ey Files fimul vnaef- T Supra c- zitde z- tcrnitate Deus Pater perfectus Deus Filius, perfectus Deus Spiritus fanéius. | uo modo dicatur effe Deus Pater inFilio, & Filius in Patre, & Spiritus fanctus in vtroque, &fin- - gulus in fingulis.
Et indeef! quod Pater dicitur effeim Filio, cl» Filius in Patre cp Spiritus [ancfus in vtraque, € fingulus im [in- qula. Vnde Auauflius tm lib. defide ad Petrum; Propter valtatem naturalem totus Paterin Filio e Sptritufaz- Co eft, totus qtad, Spiritus fandfus t Patre c Filio eif. ialias borum extra queymübet tpforur eff, propter diui- ux ustura unttatem. Ecce bic aperit aliqua fenus ( non e- pra pleue potcj tautum ab bomine referari arcanum ) ex Meatztelizzentia dicatir finsula perfonarum tota effe in AU. Fisdeetiam Hilarius tfla interius perquirens iz lib. de Tristt.ait: Affert plerifqueobfeuritatem fermo Dopii- | ni cura atcit: Faofma Patre, Cr Pater in mecst:necimme. rito. Natura ezim intelligentie humane rationem dicti Cap. I.
In exorzd!o unb À Ibuitis ron Capit ec exespluo altquod rebuj dittnis com..
qo aratio bumana pre[labit. Sed quod non intelloibile efi bomi, Deo po[Trbileest. Cognoftendum itaque, atqtie in. telltoendum esf quid fit ili: E 00 17: Patre, eer Pater in qe 6f: fitamen comprehendere boc ita vt eff yvalebimus, vt dquod natura rerum pati non po[fe effinatur, id diuisa! Verttatis ratio confequatur. Patrem €*gotn Filio, c Fi- lium in Patre e[fe, plenitudo in vtroque diuinitati perfe- xus. | G4 eff, qnia plemitudo diuinitatis cif in Filto, Quod in Patre. ^ est, hoc et» in Filio eff: quodin Ingenita est, bac 1n Gentta:alter ab altero, e Vferque 2 unum. Ifaliet pars, quit eit, nibil babens quod zon [it etiam in eoà quo eji, Poft m. |: non duo vnus,fed altus in aljo: quia non aliud in E H lia In.
viro- | que» vt vnum fint infide ) noflra, "UIerquenon vnus. | Nec eundem vtrumque », nec aliud confuemur, quia » Deumex Deonatum, nec eundem natiuitas ec aliud i effe permittit. Eandem ego in-utroque (b virtuti fimi- litudinem cà" deitatü prenttudinem: confitemur: quia »* V erttas dictt: E 490 12 Patre, ($- Pater im meest. Omnia loanas.)| emm Filius accepit à Patre: Nam ft partern eiufdem qui j ' genuit, ccepit, neuter erga perfecíus eit: dee[fetenim ei. vnde dece[Jit » Het plenitudo tes erit, quiex portione | | - confiterit.— Neuter €70 perfecius est, f? plenitudmem E fuam e$ qut genuit amittit, nec qut natus eff con tQtifur. Pateamur ercoquod Pater est in Filio, C Fuliusin Hilarius ait in;. librdelw,, Yin Tounitatenon per duplicem conuenientiam g€PEYIPA C0ti- (ge a lnc IMPÁIONE, Hec per infitam capactoris fub[lantia natu- s YATA: fed per satur vnttam Lamilitudimerm, per natiui- atem Viuentis ex viuente natura: dum res gon differ, explanat iliud: Deut erat m C» rfe, .Corijdi Jflantia. Ibi enim est ptas,vbi nulla diuerfrtas. Ecce tribus illuflrium virorum teHpsoniis fetlcet Aniaufftut, Hilary, atque Ambrofrüin eodem conturrestibus reucla Hone Spirttusfanéfi 12 eis loquentis, pte credere voleati- bus oflenditur (tazen quaft per [eculum ejr im aenigma te )quasiter accipiendum [it, cum dicitur Pater in Fito ef eyvel Filius im Patre,vel Spiritus fancfus 1n vtroque.
diftindl.. dum HAIMTATS Dei ron degenerat "atiuitas, dum "ons p & it. De magnitudinis eequalitate in liud aliquid ex Deoquam Deus nafütur: dum nibil m » diui bis nouum est, nibil alienum, mibil feparabile ^. Ete his verbis, prout bumana permittit Mofirmitas aperi K IExplica. | Mmetertur fuperefl offendere quod magnitudine vvel| |tur,c xquofenfu Chrifi us dixerit fe efje in Patre, (j Pa- » cio fecum potentia alius altum mon excedat: (prius de magnitudi-|— |frem "e. Ex eodem ettam fenfu ttelltottur Spiritus [an- " da partis |ne videamus t Sciendum eii ergo quia Pater non ejt »na- efus efje PP'Utroque, e fenigula per(onarum m fioul: -: cu ^ "Mor Fidio, uec Pater vel Filius sm ator Spiritu [anéfo, nec quia feilicet in Jfénioulis est eadem plenitudo diuinitatis, c. T tug. lib. maius. aliquid. due perfona fimul Junt quam vna:|D Unita femuilitudo "atura y quianoneit maior diuina "4- $ ade Trinit. rre pol gig aliquid quam due: nec maior eifef^ — Merasm aliqua barum perfonarum, [ed -vnius ci indf- A ps i fentta tn tribus quamin duabus, necin duabus quamin| |ferentisnature funt betres perfona. Ideoque altera tn al.: (o phodoxafi- |ua:quiatota eff iz femgtlis Vnde Ioan. Damaf.att: Com-| fera effe dtitur, vt predicfum eit. T Fede Ambr ofi us E de c6. fitemur deitatis naturam omnem perfecte effe im Jfinaula| — fr «dici orum vero 0 wp fententiam nobu aperiens [uper mE E ftarum bypoflafcon, id cfc, fperíonarum:opinem 15 P'arre, Eptffolam 2.4d Corintb. j. 412: Per boc titellzattur Pater pi I onznem v Fllioomnem isSpiritu [anéto. Ideod, perfecfus| (effe im Filio, e Filiusin Patre, quía Uxa eid corum[ab. imbsh | io DISTINCT. XIX. PARS II.
De magnitudinis zqualitate in diuinis.
Redit ad explica- tionem conclu- Sed iam nunc ad propofitum redeamus, ceptog, tnfi- flamms,oflendentes quod magnitudine nulla trium perfo- HATH ALATR [uperat: quia nulla sator aliis nec vAIMS 4- | cow liquid [unt due quam-vna, nec tres quam due, nec maior onis: Deus quami finoult borum: qut feneulus borum perfectus es nec eit quo erefeat illa pefecho.
Quod | * — T Pais. [. Dathinét. XIX. A33 is Quod nulla perfonarum pars eft À gous tres períomas unam e[Jentiam vel fabflanti.m, ne- |Conclu- s; in Trinitate: que*ut genus de [Bectebus, neque vt [petiern de indiuidus Berl 2» Netest aliqua trium per/onarum pars Dei, veldmise| |predicamus. Nonenim effemtia dinina genusefl, c tres FRE | ds e[fentia quiafingula larum verus C plenus Deuseit,c » se il: vel effentia diutina t [pecies, et tres perfone explican- " tota Cy plena diuina e|Jentia eit, cir ideo nulla iflarumin| — imdiuidua: Q uod Ancn]lsms rationibus prbabilibusat- das £s - [Trinitatepars eif. Vide Auguffinusin Bb. 3. comra Ma. |. iqueirrefragabilibus aperte demonffrat in lib. 7.de Trinit. iprinci- E. - ximinupm Daretizum [ic ait; Putas Deum Patrem eum) — |ditens:Sieffentin oenus eff, [acies autem perfona, vt non- Dos m uo les |Filec Spiritu [anclo;vnum Deum effe non poffe. Times, mallifentiunt,oporter appallari tres fabflattas, Ut appel. |pxobatio " enim ne» Pater [itpárs vnius Dei, quicon[let ex tri-V — lantur tres perfore Sicut eun ftt azimal genus, (tj equus buius có | " bu. Noli boc timere 51 nulla enimfit partium in Dei-| ecies,appellantur tres equidem, tria avimmalta.Non e- Mifont " |] tatis unitate o diuifío: vnus eff Deua Pater, C Fb nim ibi (beciespluraliter dicitur,e genus fmeulartter "vt uc Jdem |n Spiritus fancfue, id efl, ip[aTrinitas vsus eff Dess ^ |fFeliceretar tres equi [unt vnum animal: fed ficut tres e-