te ejus fuerunt alii actus, per quos fit taliseffectus. Exemplum de lapi- de projecto in aqua, cujus projectio facit multoscirculos, et multas gyra- tiones virtute primee gyrationis et circuli, nectamen primus circulus, vel prima gyratio est actu cum ulti- ma; eodem modo est in proposito.
Ad rationem in oppositum, dici- 11. tur quod ad heec quod aliquis me- ^^ ™"^ reatur, necessano requiritur actua- posjtum lis intentio, vel aliqua impressio respoDiia facta ab intentione actuali, sicut va- dens ad Ecclesiam, licet non sem- per actualiter cogitet de ea in tola via, tamen ab intentione actuali, quam primo habuit, fit impressio aliqua in virtute motiva, qua duran- te vadit ad Ecclesiam, et meretur. Sed ^^°^ , propni sive hoc sit verum, sive non, dicen- dum est sicut prius, quod sola in- tentio virtualis sufficit ad meritum, virtute cujus sunt omnes alii actus meritorii. Consequenter quaeritur de initerabilitate hujus Sacramenti: QU^STIO VII.
Utrum Bapiismus sit iterabilis, et quas sit poena iterantium?
Arguitur quod sic: Eucharistia l est iterabilis; ergo et Baptismus. Argum^ Consequentia probatur, quia Eu- ^^ charistiaest sacramentum excellen- tius et dignius; Baptismus autem propter ejus dignitatem, ponitur non iterabilis, ut patet in littera; DIST. VI. QUiESTIO VII.
ergo, etc. Antecedens hujus rationis est manifeslum.
Juxta hoc quaeritur sine argumen- tis, quse sit poena iteranlium hoc sacramentum.
SCHOLIUM I.
Rejecta ratioDe D. Thomae et AleDsis, resol- vit Baptismum iDilerabilcm esse, quia sic Ghristus inBtiluit. Colligilur ex 4. ad Bphes. exponenle Leone ep. 35. cap. i. et Ambros. lib. 2. de pcBDit. cap. 2. Trid. sess. 7. can. 9. Florentin. in decreio Eugenii.
2^ Ad primam parlem queestionis CurBaptis diccndum est quod est sacramentum BiTiterab?- initerabilc, quod patet per multas *'*• auctoritates positas in littera. Ratio autem pro hoc ab aliquibus assignatur talis: Baptismus habet efficaciam et virtutem a Passione Christi, Duas!). et morte; Christus autem semel mor- Aicnsisra- tuus ct passus cst; crgo. Scd haec ducit ratio concludit generaliter quod nulet r« e t. j^^ sacramcntum est iterabile, et per consequens nec Poenitentiee Sa- cramentum est iterabile, cum ha- beat virtutem suam a Passione Christi, quod est falsum, quia aliter essethomosine remedio],ad salutem, si post poenitentiam alias peccaret, quod est manifeste falsum.
Alii assignant aliam rationem ini- terabilitatis hujus sacramenti, quia videlicet, hoc sacramentum impri- mit characterem, quia indelebiiis est; ergo non debet iterari, quia tunc imprimeret multos characteres, quod est inconveniens.
Sed heec ratio probat immanifes- tum per minus manifestum, vel im- manifestius; a principio autem fuit magis notum et manifestum in Ec- clesia Baptismum non esse sacra- meiitum iterabile, quam ipsum imprimere characterem. In omnibus enim libris, in quibus Augustinus Au9u.t.in multum loquitur de materia Bap- non loqui- tismi ostendens ejus initerabilita- ractere in tem, nunquain reperitur unum v^er- gu. bum de charactere, ad illam inten- tionem adj quam nos accipimus illud vocabulum, et verisimile est quod si aliquis Sanctorum, secun- dum istam opinionem, verbum lo- cutus fuisset de charactere, quod ejus auctoritas posita fuisset in Ca- none, ubifit mentiode hoc nomine, et de initerabilitate Baptismi, et ta- men ibi non invenitur. Similiter Ma- gister Sententiarum non est inven- tus loqui de charactere i?i tolo libro Sententiarum, nisi semel, et lunc non secundum quod nos utimur hoc vocabulo. Unde in distinctione ista^ postquam ostendit quod Eccle- sia non rebaptizat eos, qui in no- mine Trinitatis, scilicet explicite, Patris et Filii, etc. baptizati sunt, et in ipsa forma sacramenti, concludit Magister ex his aperte quod qui ab hsereticis usurpavi™ baplizati sunty servato charactere rem*acfor- Chrisli, rebaptizandi non sunt, et ™*"' sumit ibi characterem pro forma verborum hujus sacramenti. Patet ex verbis prsecedentibus quantum ad utramque partem, et primo de nomine Trinitatis; secundo, de for- ma sacramenti, quia una pars speci- ficataliam, et ita patet quod cha- racter secundum intentionem nomi- nis, qua modo utimur eo, est recen- tior quam liber Sententiarum, quia verisimile est Magistrum de illo fuisse locutum, si vel invenisset in Scriptura, vel in libris Sanctorum, vel tempore suo fuisset isto modo quo utimur eo venlilatum. Utrum autem Baptismus imprimat charac- LIBRI IV.
3.
Retolatio Doctoris. 8olaYoluD< tas diyioa est cauea iDiterabilitatiB Baptiami.
Qoare poBniteotia ilerabilis.
Ad argnmeDtuoi priDcipuIe.
terem in anima vel non, postea di- cetur.
Dico ergo quod ratio principalis initerabililatis Baptismi non est quia Passio Christi non est iterabilis, nec quia impriniit charaelerem, sed quia Deus sic illum inslituil ut non iteraretur, el hujus non est alia causa, nisi voluntas sua. Potuit enim Deus instituisse hoc sacramen- lum in remedium generale poenae et culpae, et toties iterabile quoties ho- mo peccasset. Potuit eliam Deus or- dinasse quod quoties peccassel, to- ties baptizaretur, et restitueretur perfectae innocentiae, ut dimittere- tur sibi tunc per Baptismum tam poena quam culpa. Placuit tamen sibi modo quod essel sacramentum initerabile, ne daretur hominibus nimiaaudacia adpeccandum, si es- set ilerabile sacramenlum, quia illo dimitteretur tam culpa quam poena, et ideo facilitas veniae cede- ret ad irreverentiam sacramenti. Quia tamen noluit Deus omnem viam salutis excludere ab homine cum peccaret, quem novit pronum in malum omni tempore, nec inju- riam facere sacramento, per facili- tatem et plenitudinem veniae, sta- tuit Poenitentiam in remedium ite- rabile, per cujus susceptionem rite habitam, toties homo absolvatur a culpa, quoties peccaret, sed voluit ad poenam pro peccatis universos obligare propter rationem preedic- tam.
Ad argumentum in oppositum, dico quod sacramentum Eucharis- tiee, quod est species panis et vini, non est iterabile, qui enim easdem species consecraret, peccaret morta- liter, et prseter hoc nihil faceret; perceptio autem et isla comestio sa- cramentalis, quae est ilerabilis, non est sacramentum, el ideo non se- quitur, si ista perceptio sacramenta- lis sit iterabilis, quod propter hoc illud sacramentum in se sit itera- bile.
SCHOLIUM II.
PcpDE ileralo baplizanlis et baptizati est irre- gularitas; nec igDoraDtia juris excusal. Proba bile tameD esl, ooQDem igDorantiam probabilenn juris et facti excusare; de quo vide Scholium in Ozon. btc qussl. 8.
Ad secundam qua^stionem dico, i. quod iterantes Baptismum, aul sunt ^«« conferentes, aut suscipientes; si ocun conferenles, aut ergo scienter, et prudenler conferunt, et facti sunl ipso facto irregulares, ul habetur exlra de Aposlat, c. Ex liUerarnm^ ^P de illojuvene, qui rebaplizavit ger-rtni«3 manum suum infirmum, credens '^ per hoccitius ipsum consequi sani- tatem, ubi dicitur quod isle est irre- gularis, nec potest dispensari cum tali, nisi a solo Papa, et hoc non nisi cum intraverit Religionem, propter favorem Religionis. Si au- ^^^l tem inscienter et occulte rebaptiza- ^^J verit aliquem, irregularis est, non p^ tamen ita irregularis est, sicut prae- cedens, quia Episcopus suus potest dispensare cum eo. Istud confirraa- tur per illud C. Ne sacrament. Bapt. iter. s. 1. diciilex: Afitistitem, qui sanctitatem Baptismatis illicita usurpatio7ie geminaverily SacerdO' tem indignum esse censemus. Si au- tem hoc dicat Imperator propler re- verentiam sacramenti, multo magis Papa, quia specialius curat de divi- nis Sacramentis.
Talem autem baptizantem non ex-'j^ A DIST. VI. QUiESTIO VII.
ccu8at,«e- cusat ignorantiajuris, quia quilibet '*facti°* baptizans tenetur hoc ex officio scire, el alii nescientes debent in ta- libus scientes consulere. Ignorantia facti tamen excusat, quia si vetula parvulum, quem ipsa prius baptiza- vit, offerat Sacerdoli iterum bapti- zandum, ipse istum baptizans igno- rans factum velulae, non est irregu- laris, nec tenetur quaerere, nisi sus- picaretur per alia signa, vel indicia ipsum prius esse baptizatum. luiiaigno- Si autcm suscipiens Baptismum cusat ee faciat se iterum baptizari, si scien- acientem" ter hoc faciat, irregularis est, nec excusatur ignorantia juris. Si autem hoc faciat ignoranter, nesciens se esse baptizalum, adhuc est irregula- ris. Unde de Consec. Dist, 4. cap. qui bis yetc. Quibisignoranterbapti- zati sunt, non indifjent pro eo poeni' tere, nisi quod secundum Canones ordinari non possunt^ nisi magna aliqua necessitas cogat.
Dices, decrelum intelligitde igno- rantia Juris. Contra, tunc oporteret eum poenitere, quia illa non excusat, ideo cum tali convenit dispensare, sed cum eo qui est scienter bapliza- tus, non est dispensandum; Papa ta- men multa posset facere, qucB non vult facere. Unde licet excommuni- catio quse fit ab Ecclesia, sit gravior, quia separal a communione fide- lium, tamen irregularitas est per- hi° ^^°2°* n^^J^entior. De quo vide alibi; ' QUJESTIO VIII.
Utrum character imprimatur i?i Bapti- zato?
Alena. 4. pari. quxst, i9. mem. 6. D. Thom. 3. part. quxsl. 63. ari. 6. D. Bonavent. hic i. part. quwst. 4. Richard. dist. 5. art. 2. Palud.
dist. 3. qu3ssi. 4. Suar. 3. tom. dist. 11. Coc- cius 2. tom. thes. lib. 5. art. 3. Bellarm. i. de bapt. cap. i2. Scot. in Oxon. hic quxst. 9.
Arguiturquod non. In circumci- i. sione non imprimebalur characler; Argumen- ergo nec in Baptismo. Consequen- miJiiTe- tia probatur, quia Baptismus suc- ^^^^^°^ cessit Circumcisioniad eosdem actus et effectus; ergo si character non fuit effectus Circumcisionis, nec Baplismi, el per consequens si Cir- cumcisio non impressit characte- rem tunc, nec Baptismus modo fa- cit. Antecedens probatur, quia si Circumcisio impressisset characte- rem, circumcisus non fuisset bap- tizandus; consequens est falsum; ergo etantecedens. Probatio conse- quentiaB, quia si Circumcisio im- pressisset characterem, iste fuisset ejusdem rationis cum charactere Baptismi; sed duo accidentia ejus- dem rationis non possunt esse in eo- dem subjecto simul; ergo circumci- sus non potest baptizari.
Item, fides distinguil fidelem absecundam. infideli; similiter charilas distin- guit filios regni a fillis perditionis, et ista sunt nobilissima in anima, quae tamen non imprimunt charac- terem distinctum in anima; ergo nec Baptismi susceptio talem chara- cterem imprimit. Consequentia pro- batur, quia non imprimunt charac- terem, nisi propter eorum nobilita- tem.
Item tertio: Character cum non Tertium. sit subslantia, quia de novo advenit perfecle constituto in esse substan- tiali, si imprimatur, nec sitaccidens inseparabile, et per se inheerens, quia tunc esset accidens materiale cau- satum a principiis subjecti, ergo est accidens, per accidens inhaerens et /^ LIBRI IV.
Ratio in oppositum.
separabile; ergo character si esset, esset accidens separabilo, quod est contra rationes ejus.
In oppositura est Dionysius de Ecclesiastica Hierarchia cap. 2. di- cens quod venienti ad Baptismum datur sacramenti signaculum a Sa- cerdotCj quod non potest intelligi nisi characler. Damascea. Item, Damascenus lib. 4. cap. 1. dicit quod per Baptismum fit in no- bis regeneratio etsigillum, pev sigil- lum intelligens characterem.
Item, nullum sacramentum est inilerabile vel indelebile, nisi quia imprimit effectum indelebilem; Baplismus esl sacramentum initera- biIe;ergo imprimit effeclum inde- lebilera, hoc voco characterem; ergo.
SCHOLIUM I.
Posita dennilioae et explicatione characleris, ponitur, et fuse probatur rationibus sententia negans eum dari; et recitantur auctoritates, quas ad hoc adducit D. Thomas.
2. Hic sunt duo facienda: Primo os- Quid Bit tendenda est, vel ponenda ratio character,. r, et quid 8i- communis characteris, m qua om- ^°' ^^ ' nes conveniunt. Secundo videndum est si aliquid tale sit in anima, cui conveniat ista ratio.
In primo concordant omnes quod character est aliquid spirituale im- pressum anim/£ in susceptione cu- juslibet sacramentiy non iterabilis.
Ex ista ralione communi charac- teris sequuntur tria: Primum est, quod character distinguit habentem ipsum a non-habente, quia si sit ali- quid impressum in anima in su- sceptione sacramenti initerabilis, ergo distinguit suscipienlem illud. Secundo sequitur quod character sit signum rememorativum sacra- menti suscepti. Tertio quod sit prin- cipium assimilans suscipientem al- teri habenti ipsum. Sequitur quar- tum quod conformat aniiiiam Deo, quia in susceptione bujus sacramenti signat animam configurari et obli- gari Deo. Potest ergo character dici forma spiritualis impressa animae in susceptione cujuslibet sacramenti non iterabilis^ distinguens suscipien- tem a non suscipiente^ et assimilans suscipientes ad invicem, rememora- tiva existens sacramenli suscepti, et configurans animam Chrislo.
Sed quomodo se habet iste cha- racter impressus animee ad gra- tiam, quae est in anima? utrum sit idem, vel aliud ab ea? Respondeo, quod estaliud a gratiaet virtutibus, quia character imprimitur quando- que in susceptione sacramenli, quando gratiaet virtutes non infun- duntur. Patet de ficte suscipiente Baptismum qui recipit characterem, et non gratiam, neque virtutes, si- cul supra dictum est '.
Ex hoc sequitur quod character sit quodammodo forma prior gratia, quiacum utrumque sit forma inhae- rens animee, etnon ex dequo infusae, nec character infundilur poslerius gratia, quia potest separari ab ea, et non e converso, ergo dico quod est aliquo modo prior ipsa gratia.
Ex hoc ulterius sequitur quod charactcr sit dispositio ad gratiam, quod patet dupliciter; si enim sit imperfectior gratia, et prior ea, in eodem subjecto, et non sequaliter, et gratia non sit dispositio ad cha- racterem, ergo sequitur quod e con- verso character erit dispositio ad gratiam, quia quando aliqua duo Characteris defioiiio.
Cbaracter e»t aliad a gratia, et caBterisTir- totibui.
5. Charac- ter est prior grt- tia, et dis- positio ad illam.
DIST. VI. QU^STIO VIII.
haracter sontrarie t demeri x>rie est •t iodele- bilig.
uomodo superDa- iralia cor rumpun- tur.
Iharacte- em Dihil eale esse D aoima )robatur primo a quibus- dam.
sunt in eodem subjecto et non ex aBquo, illud quod est prius et im- perfectius, est dispositio ad aliud.
Terlio probatur ejus alielas a gra- tia per hoc quod est indelebilis sic: Character simpliciter et omnino est indelebilis, tam contrarie quara de- merilorie; si enim haberet causam demeritoriam posset corrumpi de- meritorie per peccatum mortale, et sic non esset in ficte baptizatis. Nec habet causam contrariam, per quam posset corrumpi, quia nihil super- naturale corrumpitur nisi demerito- rie, et Deo subtrahente manum suam;.corrumpuntur autem chari- tas, et virtutes, et gratia per pecca- tum demeritorie; ergo hoc non est illud.
His suppositis, videndum estcirca secundum, si aliquid reale sit in anima, cui conveniat haec ratio? Et hic dicitur quod non, el ostenditur per rationem, quia ex quibuscum- que sanctificatis non formaliter, cu- jusmodi sunt dedicatio, consecratio, oleum et chrisma, per talem sancti- ficationem nihil omnino imprimitur in re sanctificata; ergo in homine baptizato existente in peccato mor- tali sanctificato non formaliter, ni- hil omnino sibi imprimitur per san- ctificationem baptismalem. Conse- quenlia probatur, quia per rationem ad sanctificationem non formalem, non distinguitur ab ipsis rebus sanc- tificalis; non enim distinguitur ab eis nisi quia capax est sanctificatio- nis formalis, sed per hanc rationem non comparatur ad sanctificationem formalem. Antecedens patet induc- tivo in omnibus sanctiticatis non formaliter; sanctificatio enim cali- cis nihil formaliter ponit in calice.
nec sanctificatio Ecclesise per dedi- cationem ejus nihil formaliter ijn- primit sibi; cessantibus enim ver- bis, quibus ex institutione deputatur usibus sanctis, nihil formaliter est postea, quod non erat prius.
Item, in homine inlranle Religio- secundo. nem per obligationem, qua sancti- ficatur Deo, nihil formaliter causa- tur in eo quod non sibi infuit prius, nisi forte respectus quidam ad Deum, de quo postea dicetur; ergo cum aliquis sanctificatur Deo sancti- ficalione non formali, in suscep- tione Baptismi nihil per talem sanc- tificatlonem formaliter sibi imprimi- tur.
Sed quomodo tunc remanet bapti- 4. zatus obligatus Deo, et sibi configu- Dubium. ratus, distinctus a non baptizato, et assimilatusalteri baptizato, si nihil imprimatur sibi formaliter, quod non prius habuit? Non videtur hoc Soiyitup. intelligibile.
Respondeo quod ista conveniunt Quomodo sibi per actum, quem suscepit, qui did potest jam transiit in preeterilum, et per "lioni»?" relationem vel respectum rationis, quia enim talem actum recipit, per istum configuratur, et obligatur Christo, qui illud sacramentum in- stituit. Per illum enim actum distin- guitur a non suscipiente illum ac- tum, et assimilatur illi qui quando- que suscepit; sicut professus obli- gans se per votum servare regulam alicujus Religionis, per istum ac- tum, qui jam transiit in praeteritum, sine aliquo absoluto novo, assimila- tur alii Religioso illius- regulee, et tenetur Praelatus suus ipsum prote- gere et defendere, sicut Rex recep- tos in suam pacem et tutelam tene- turtueri et defendere ab adversa- LIBRI IV.
5.
Secuodo.
Tertio.
Gratiagra- tis data et grataia fa- cieDt in quo diffe- ruDt.
riis. Non tamen causalur aliquid formaliter in sic susceptis ad pacem, nisi queedam relatio rationis, per quam tenetur Rex cognoscere eos esse de familia sua. Eodem modo in proposito, in baplizalo et sancti- ficato per Baptismum, est quaedam relatio rationis ad Christum et Deum, fundata super aclum recep- tum, qui jam transiit in praeteritum, adscribentem eum famiiiae Chrisli, per quem actum, ut per quoddam signum efficax, Christus recognovit ipsum esse de familia sua. Kt ex hoc sequitur relatio rationis ex aclu intellectus comparantis ipsum ad Christum, ut ad Dominum, de cujus familia factus est per susceptionem istius actus.
Item, secundo arguitur sic: Non videtur verisimile quod in illo actu in quo quis peccat, imprimatur sibi aliquod donum Dei; sed fictus pec- cat in ipso f actu recipiendi Baplis- mum, et non solum quia ficlus existens in peccato mortali, sed etiam in ficte suscipiendo; ergo donum Dei non sibi imprimitur; nullus ergo character imprimitur in Baptismo.
Item, tertio sic: Dona Dei vel suntgratis data, vel gratum facien- tia; si ergo character detur in Bap- tismo, aut ergo ut donum gratis datum, vel ut gratum faciens. Non primo, quia dona gratis data dantur propter bonum et utilitatem Eccle- sise, ut prophetiae et genera lingua- rum, quae enuntiat Apostolus 2. ad Corinlh. 9. hujusmodi autem do- num non est character, quia non valet alicui (si valet) nisi cui datur. Nec est donum faciens gratum, quia hujusmodi dona non separantur a gratia in dando, quia non dantur sine gratia, quia Deus non infundit fidem et spem formatam sine gratia, licet postea remaneant gratia cor- rupta; nec invenitur alia instantia de donis gratum facientibus, nisi detur in proposito. Et ratio est, quia donum Dei est perfectum, et nullum curat nisi perfecte curet, quia irri' Aog.de pium est ditnidiam a Deo sperare faisapavemam; ergo cum character possit infundi existenti in peccato mortali et sine gratia, sequitur quod non est gratum faciens.
Item, quarto sic: Nihil frustra 6. ponendum est in actibus divinis, Qaarto quia Deus et natura nihil faciunt horreuo frustra; sed si poneretur aliquid sic ^^ °°°^ impressum in susceptione Baplismi, videretur poni frustra; ergo. Pro- batio minoris, ideo ponitur charac- terem imprimi, ut cessante fictione sacramentum habeat suam effica- ciam; sed si non poneretur, nihil minus haberet sacramentum suam efficaciam, quia cessante fictione, omnia peccata remittuntur per poe- nitentiam, et solum per poeniten- tiam possunt remitti; sine autem poRuitentia non remittuntur, licet ponatur character; ergo eo posito, vel non posito, sacramentum habe- ret suam efficaciam, et ita frustra ponitur.
Dices quod recedenle fictione pec- Anchw cata commissa ante Baptismum cc«sar:ei dimittuntur virtute sacramenti Bap- reoed^ tismi; non autem dimittuntur illa, muuSitffll nisi effectus immediatus sacramenti ^^^^ remaneret, quo adscribitur baptiza- tus familiae Christi, qui dicilur character, quia aliter non esset plus de familia Christi post Baptismum quam ante.
DIST, VI. QUiESTIO VIII.
mpugna- tur.
Quiato. Cbaracter noD est 3ece8?ario poDeodus propler ilios offectus.
:haracler Qoa est li?positio •cessaria ud gra- iiam.
Contra, sicut Deus cum charac- tere assistit ad remittendum peccata suscipienli Baptismum, ita potest immediate assistere sacramento ad remittendum peccata sine quocum- que charactere per solam poeniten- tiam recedente fictione, et ila potest immediate remiltere peccata com- missa ante Baptismum, virlute ac- tus suscepti, sine quocumque cha- ractere; ergo heec ratio concludit quod propter principalem effectum sacramenti, scilicetinfusionem gra- tiae, vel remissionem culpae, non oportet ponere characterem.
Item quinto, quod non est ponen- dus propter alios effectus, ut scilicet signum configurativum et dislincti- vum, et hujusmodi; non enim re- quiritur utprincipium dislinguendi, quia recipiens sacramentum suf- ficienter distinguitur a non reci- piente per actum receptum, etiamsi character non ponatur, sicut etiam dedicata a non dedicata, et paci- ficus a contumaci per sanctificatio- nem non formalem in ea, sed per actum sanctificationis, ut in praete- ritum transiit, et perhocquod unus susceptus est in potestate Regis, alius non, licet nunquam imprima- lur character.
Si dicas quod character requiri- tur, quia disponit ad gratiam, con- tra, aul requiritur ut dispositio ex parte susceptivi, aut ex parte agen- tis? Non requirilur ut disposilio ex parte susceplivi, quiaanima secun- dum se considerala summe disposita est ad gratiam; nihil enim impedit ejus susceptionem nisi peccatum, quod non habet ex se, quia tunc esset creala mala. Nec requirilur propter agens, quia agens quod non ToM. XXIII.
8.
Sexto.
Characte- rem doq potest agere nisi per dispositionem preeviam, non est virtulis infinitee; sed agens hic est virtutis infinilee; ergo potest in anima agere, sine disposilione praevia, quantumest ex parte sui.
Item sexto, si character ponatur ut signum rememorativum, hoc est propter dignitatem Baplismi in se, vel ut recepti habeant signum ip- sum repraesentativum. autper com- parationem ad beatos in patria, aut ad malos et damnatos in Inferno. Non primo modo, quia nobilius est rccepisse graliam, et fidem, et spem, et hujusmodi, quam aclum Baptis- malem, et tamen non requiritur aliquod signum rememorativum receptionis actus gralioe, vel actus fidei, quo rememoretur fuisse ali- quando sub talibus actibus. Nec tale signum rememorativum requiritur cewarie^ut respectu Dei, quia Deus novit quis *jj^emorI-" suscepit tale signum, sive talem ^'^"d^. actum, et quis non, sine quocumque tali charactere, sicut Rex recordatur quem acceperit ad pacem, et quem non, sine quocumque signo reme- morativo reconciliationispacis. Nec requiritur hoc signum rememorati- vum respectu Beatorum in patria, quocogitent beati ipsos aliquando recepisse actum Baptismi, quia nuilum signum rememorativum erit quomodo cognoscant ipsos aliquan- do fuisse sub talibus charitatis acli- bus et fidei; ergo necmulto magis requirilur necessario aliquod si- gnurn rememoralivum, quo cogno- scant ipsos fuisse sub actu Baptismi, cum multo magis pertineat ad glo- riam suam cognosci fuisse sub actu quam sub actu requiritur 41 charitalis Baptisirii.
et fidei, Nec etiam LIBRl IV.
propter damnatos in pcEna tale si- gnuin rememorativurn, ut ad confu- sionem eorum cognoscantur fuisse sub actu Baptismi, propter eamdem rationem, quia multo magis est eis confusio fuisse sub aclibus charita- tis et fidei, et ab iilis cecidisse, quam sub actu Baptismi, quia cum iilo non semper dalur gratia, ut patet in ficto, el ideo minorem ingra- titudinem concludit, et per conse- quens minorem confusionem, co- gnosci sub actu Baptismi fuisse, quam fidei et charitatis.
Septimo. Itcm, nihil ponendum est sine ne- cessitate; character non est necessa- rius; ergo, etc. 9. Item, nihil est ponendum pertioctavo. nere ad sacramentum, tanquam ritate ne- auquid sacrameuti, nisi sit explica- gativa. tyii^ in sanctaScriplura vel ex fide Calholica leneatur, vei explicite ex dictis Sanctorum habeatur. De cha- ractere vero nihil in sancta Scrip- tura explicatur eo modo quo de eo loquimur, licet fiat sermo de charac- tere bestia^, quod non est ad propo- situm. Nec ex articulo fidei sequitur necessario dcbere seqni characte- rem, nec in dictis Sanctorum, se- cundum istam significationem inve- Aug. Don nitur. Lege Augustinum, qui sanje cuisse cha- dc ista uiateria Baptismi loquitur iii suislibris, ul in septem contra Do- natistas, et super Joannem, et de Baptismo parvulorum, et nunquam invenies vocabnlum chararterh in ista significalione, soluni onim po- nit Baptismum et rem Baptismi, rem vocans gratiam, et sacrameiilum ipsum verbumcum elemonto. Sod si ossentialiter pertineret charactor ad hoc sacramentum quomodocumque, non est vcrisimile quin de illo racterem.
aliquando fuisset in se, vel in suo a?quipoIlenti locutus; etsi enim non neget vocabulum, nihil mirum hoc, quia non ponit, nunquam tamen af- firmat illud quod fecisset, si ad sacramentum essentialiter perti- nuisset.
Dices quod etsi non inveniatur expresse ab Augustino secunduin istam significationem, invenitur ta- instanua. men ab aliis sanctis, ut a Dionysio in Eccles. Uierarch. cap. 9. et Da- masceno ubi prius.
Respondeo, quod isti sancti non lo. sunt locuti secundum istam signiQ- Soivitur cationem de charactere, vel suo cequivalenti, ut sigillo vel figura- tione. Non Dionysius, nam in illo loco loquitur tantumde solemnitate, qua3 solebat fieri circa noviter bap- tizatos, dicens quod haptizatus pri- ^^^^\'^^l mo ducendus esset ad flierarcham, turdechiraclere loraclere loqui divino lumine ipsum pnmo con- cocuato. signabaly et illa illuminatio erat qua^dam consignatio et configuratio ejus ad Deum multis aliis expletis circa ipsum. Demum baptizabat, ita quod ista consignatio et illumi- natio erat longe ante receptionem Baptismi, ut ibidem satis patet; sed charactor non dicitur imprimi, anlo roceptionem Baptismi, quia ponilur primus efToctus ejus.
Item patet per Vercellensem ex- ponentom cap, 3. EcclcsiasticxB Hie- rarchiie in (1. particula cap. 2. cu- jussunt isla vorba quae alleganlur, ubi dicit socundum istam transla- tionem, ita sursum actum difuna beatitudo a sui ipsius participatione recipit, et de proprio lumine^ sicut quodam sif/no ipsi trahitdivinum fa- ciens^ et commnmcatorem tn Deo ctorem ic manentium^ elc. ete.
DIST. VI. QUiESTIO VIII.
Nec Da- Nec (lictum Uainasceni multuin est ad proposilum in se sine falso intellectu, et male allegantibus ip- sum. Non eniin dicit quod in nobis in Baplisino sit novie vitae per si- gillum regeneratio, sed dicit quod sil novae vilse regeneralio et sifjil' lum, Unde verba duarum clausula- rum incognatarum, conjunguntur sibi invicem, ac si diceret, et ex is- tis duabus propositionibus: homo est animal rationale, asinus est ani- mal irrationale^ componeret istam, homo est animal irrationale; et in- telligit ipse sigillum sacramentum Baptismi, quod esl signum sensi- bile, per quod anima configuratur et assimilatur Christo, eliamsi cha- racter nunquam esset. Perhoc patet responsio ad Dionysium et Damas- cenuin. Ad ratio. \(j ratiouem dico, quod hcec pro- Piiamn. 5. positio est falsa, sacramentum non raiiiiiiaie est initeraoite et inaetebite, nisi coiiigiiur quia imprimit characterem, sicut chaiacier. ^ffg(.[yjf| indelebilem, quia amnem effectum, quem habet sacrameiitum posilo charactere, potest habere sine eo, ipso non posito, ergo superfluit ipsum ponere exsola natura divina, sicut probatum est prius per quar- tum argumentum, illud videlicct, Deus et natura nihil ayunt frustra, Exeadem enim pactione, qua Deus instituit tale signum, ex eadem as- sislitoi, utsitunum signum respectu cujuslibet signati, velefi*ectus, quem signat, sine quocumque alio dando quod signat.
Item ralio est ad oppositum, nam si ponatur character essc aliquod positivum in anima, polest por di- vinam potentiam auferri, el ab ea deleri, et maxime cum insit ei acci-