SigPhi · Gregory of Nyssa

Opera (Patrologia Graeca vol. 44 — incl. De hominis opificio, De vita Moysis)

Page 111 of 127

ἐρεὶ εαἰιγαύμπίαν. Νυηχυϊὰ ἀγξο [υ δὲ ἴδ φυΐόσπι ὀσρείογε ὑοδίυπι ἰυἀϊεαηάυπ εδὶ; δεὰ δἱ 4οἱβ Ἔἐγᾷῶ ἰορεγϑηιίδπι, σοπιϊοηιίδηι, ϑουγοίδίθιη, δὺὶ 58-- Ρἱοπιίδιθ, δυὶ ρμιπιἀοηιίδην, δε δἱ 4υ8 12 νἱγιυῖὶς Βροοΐεβ δεῖ, δαὶ ἰοὺ αἤθειυβ οδί, ἢπης δ ογθῦπι μοδίυπι ποὴ ἰυιΐοδὶ γόγυιη ἰδίθ (ογβίίδη χιοὰ ἀϊείίεν δε οηιϊλπὶ ἰῃ 86 δοικίποι: πηι οχ 8 418 Ῥὸγ υἱγίυϊδιν ἰπῈ6υπῆμυγ, 10 6.11 ὁδὶ. Ῥγὸ εοη- δυεϊυάἑπε δυίειν ἰά βδρο ἀϊνία ϑοτγίριυγα δῦοι,, ἱ ἰΔοῖδ πιθηιίοπα ρϑγίΐβ,, ἰοίυπι ςΟαργομομάδιί, υἱ οὐ αἰνίηδην ἠδίυγαιν ΡῈ δἴαυδ ποι ἀδδίμπαί. Βιεῖι πίη ἰδπαιλαι ἐσ ρεγβοηᾶ Ὠδὶ ργορὶιοία: ἔφα Ῥοναῖπμε, δος πεϊπὶ ποιιεν ΟἰφγΉ πη: εἰ πιεπιοτίαία ϑοπεγαθίοναπι ρεποτγαί(ἑοπίϑμε δ; οἱ ΥυγΓβῈβ ἰῃ δ᾽]Ὸ Ἰοεὸ αἷϊ: Εφο φιιμνς φωὶ φειπι ν5: δἱ ἰῃ 4110: Μἰξεγὶ- ἐοτα ἐπὶ νλ: οἱ δοχοθηι 5 δἰ ἐἷβ ποπιϊβίθις ἰά φιοὰ εἰ δἰίυπι οἱ δυριδίιιπι εδὶ δἰ φηϊβοδηι θὰ, βοἰοὶ θέειν βαποῖδ ϑογίρίυτζα ποιβίηθδγε, μ! ρῈΓ ἰν286 ΘΟΓΙᾺ δεἰδυς, 4υοά οὐ πυτι δἰἰφυοὰ οὐδὶ, οἱ ποι τοϊπυπι οὐμξοτῖθδ δι 6 οὐ 10 δίμη Θαργἰ πιδίυγ. Νοι ουἷπι σομοράϊίαν, πες ργοθαὈ16 “δὶ, δὶ ἰλοπιΐ". 08 ἀϊοαίυγ, ὁαπι, θη οἰΐδηι γε 48 6886, ει οπϊ- πἰᾶ μΡ6γ ὑπυπὶ ΒΟΙΠΘΏ ΘΥργίπιυπῖι!ν. ΘΓ δος ἰρίτυς- ἀϊάϊοίπνυδ., 4φιοά ρεῦ ρᾶγίϑηι δήαιδπι που! οὐπι. Ρ ϑοιὶ βοϊοδὶ ἀἰνίανιιια ργοάξιᾶ ϑεείρίυνα. ἔεβο ομιπ εἰἰδ μἷς γογϑών ἀϊχίεδβαὶ, ὑιδι:ἰλε ἰἰ8, αυἱ υϑδῖφ δδυγίδηϊ, ΡΓΟρΟΘΙ ΙΔ 6286, ΡῈΡ ἰιλῆο., Οπηηθ Υἷγ- τυια δρεεΐεπι ἀοδίαπδι, υἱ ἐσ ῷφυὸ μφοῖβα οἱξ, αυΐ δυνατὸν ἕν τι τῆς ἀρετῆς εἶδος τῶν λοιπῶν διεζευ- ἢ) οἱ ῥταάοπιίανν, οἱ (ογιμιμιίροπι,, οἱ βοδγίδιδίεπι, Ὑμένον, αὐτὸ καθ᾽ ἑαυτὸ τελείαν τὴν ἀρετὴν εἶναι. Ὦ γὰρ ἂν μὴ συνθεωρῆταί τι τῶν κατὰ τὸ ἀγαθὸν νογυμένων, ἀνάγχη πᾶσα τὸ ἀντιδιαστελλόμενον ἐπ᾿ αὐτοῦ χώραν ἔχειν " ἀντιδιέστηχε δὲ «ἢ σωφροσύνῃ μὲν τὸ ἀκόλαστον " τῇ φρονήσει δὲ ἧἡ ἀφροσύνη, καὶ ἐχάστῳ τῶν πρὸς τὸ χρεῖττον ὑπειλημμένων ἐστί τι πάντως τὸ ἐχ τοῦ ἐναντίου νοούμενον. Ἐΐ οὖν μὴ πάντα τῇ δικαιοσύνῃ συνθεωροῖτο, ἀμήχανον ἂν εἴη κὸ λειπόμενον ἀγαθὸν εἶναι. Οὐκ ἂν γάρ τις εἴποι ἄφρονα δικαιοσύνην, ἣ θρασεῖαν, ἣ ἀχόλαστον, ἢ ἄλςοπεποιίδῃι, ἐγῳ ρα! φίθαι. οἱ δἱ αυἱὰ «ἰϊυὰ ρμες ϑδάοπι υἱρίυϊα ἀεθη ἰοηθι μεγοϊρέίων οἱ δοην- Ῥγεβοηάίξυν, ὀϑυτίδι. Νόαιθ οηΐα βογὶ μοίοδὶ, υς 88 Δ4θα υἱγίυ}5 βροεΐθβ ἃ γοϊ φυΐβ ἀϊϑ) ιμβοῖδ, ἱρϑα ΡεΓ 56 τίγιμα ρμενίθοίδ 8|1. Ν πὶ οὔ 400 ΒΟδ δἰπη αἰϊᾳαὰ φοηοὐάεγαίαγ θογιπὶ, 40 ΡῈΡ Βορυ ἰβιεὶ- "ἰσυκίατ, ὡπηΐῃο ὨθΟα886 δεῖ. Βἰ οϑρέγαγί πὶ ἰ8 δ Ἰϑοεῦμῃ μαῦεαὶ: ορξοιίίυ» δυϊϑιῃ οὐπεϊμοηῖίαι φυὶ- ἀεῖι οἱ (τυρα! ἰαιὶ Ἰακυτία αἰᾳ6 ἱποοπιϊ βεηείδ; ρεις ἀΕΆΙΗΣ ὙοῖῸ δίαμια, οἱ εὐὐπδανε ἐὺ αὐ ἰῃ Δ [κᾷ. χμι!, 8. Ὁ ἔχοι. πὶ, 4. κ' ἔχοι. ἀχιὶ, 37.

8. ΘΒΕΟΘΟΒῚΙ ΝΥΒΒΕΝῚ πιϑ]ογαπι δι τοίη ᾿δοοϊρί απ}, ῬΓΟΓΒΕ 8 δὲ δἰ χυίά, Α λο τι τῶν ἐν καχίᾳ θεωρουμένων. Εἰ δὲ παντὸς τοῦ ατιοά χ σομ!γατγῖο ἰη 6} ἰραίυν. 5. ἰσίθαγ ποπ οπιηΐᾶ οὐπὶ δι} σοπδί ἀδγαγθηῖιγ, θθγὶ ποη ροδβϑεί υἱ αυοὰ τοϊϊπαιδγοίυγ, Βοπιιπ) δββοῖ; ποὸη δυΐι 8- 4018. ἀϊχογίι βιυ!ίδπι Μιϑιἰᾶπ|., 801 δυάδοθιῃ, δϊ ἡηοοηεἰποηΐθπὶ δ0ϊ ἡἰμὰ αυϊάφυλπι ὀογυπὶ, αυΞ8 Ῥὺν νἱεἰοπἰΔίοιη σοηβἰἀδγαηίυτ οἱ ἐπι6Πξιιπιυν. Θυοά δὶ γϑίΐο ᾿υδβε 25 ἂ᾽ν Οπιπίθυ8, φυδουπαυς ἐπ Ρα]υχείρονος ἀμιγὴς ὁ τῆς δικαιοσύνης λόγος ἐστὶν, ἅπαν ἐν ἑαυτῷ πάντως τὸ ἀγαθὸν περιείληφεν " ἀγαθὸν δὲ πᾶν τὸ χατ' ἀρετὴν θεωρούμενον. Οὐχοῦν πᾶσα ἀρετὴ τῷ ὀνόματι τῆς δικαιοσύνης ἐνταῦθα διασημαίνεται, ἧς τοὺς πεινῶντάς τε χαὶ διψῶντας μακαρίζει ὁ Λό- ἴος, τὴν πλησμονὴν αὐτοῖς τῶν ἐπιθυμουμένων ἐπ- αγγελλόμενος.

τῶν ρϑγίθπι δοοϊρἰ παν, σαουὰ, ρᾶγα δίαι18 ἰπίορτα δοὶ, πίνογβαπι ἰῃ 86 θΟΠαπὶ ΡΠ οοπρίοχα αὶ: γβνόοπυπι δυΐοπι δϑὲ αυϊάαυϊά ρὲγ νἱτίυίοπι οομβίἀαγαῖαν, οἱ ἐπι] ρίττ. Εγξο οπιπίβ υἱγίυβ. ῃ]ς ποπιΐπβ ᾿υϑε εἴ βἰρηϊποδίυτ, αυδπὶ δϑυγθηῖαβ οἱ βἰ[ἴαπιοβ Ὑάγθαπι ὑθᾶῖο8 ἰυάἀΐοαι, δβϑιϊείδίθιν δογὰπὶ ανα5 ἐχροίαηίον, ργοπη (6 Π5.

Βεαιὲ ομἰνα, ἰναι}ῖ, ὀδμγίοηί 65 οἰ δἰ (ἰεπ65 ἡμπι ἡ εἰαια., φιιοπίαπι ἱρδὶ δαιιγαυμπίητ. (υοἀ δυίθπι ἀΐ“ εἴτουν ο[ πϑιοαϊ αὐδιγάδηι βεηιεηιίδι σοι ποτ νἱά6- Μακάριοι γὰρ, φησὶν, οὗ πειγῶγτες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην, ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται. Τὸ δὲ λεγόμενον τοιοῦτόν μοί τινα νοῦν ἔχειν δοχεῖ“ ας: ΝΙΒΙ δάγαπὶ τόγαπὶ ααΐθιβ νο]υρίδεῖβ φγαια Β Οὐδὲν τῶν καθ᾽ ἡδονὴν ἐν τῷ βίῳ σπουδαζομένων δβίυἀοίυ» πῃ ΠΟΟ 5δρουϊο, ορογᾶπι ἀϑ}08 5δίϊεῖδ- τὴ αὔοτι, δά, υἱ 4] 160} ΡῈΓ δηϊσιηδία δία ἱμνοϊασγα νϑγθογυῖῃ ϑδρίϑηιϊα ἀἰεῖ!, Δδοίἑππι ρεγ[ο- ταῖιπι ἐδ οοοιραίΐο οἶτοα υοἰμρίαίος, ἀὰὁ ΒΘΠΡΠΟΓ δβοάιο ἰπαπάοπίο5, ἰγγίίαηι οἱ ἱποχρι οαθί οι ψυδιι- δὴ ἰπδηϊλυπχυε ἸΑθογοι οδίβηίδηΐϊ,, 4υ] |8 το θι}8 βἰυθδηϊ, Βα ρο Ὁ φυϊάεπι αἰ φυϊά ἴῃ Τυπάππι οὐρ αἰ- ιλ1|8 ἸηΓαμ δη168, ἃς αυϊἀαυ!ά δὰ νοϊυρίδιοπι [ἀεἰϊ, δυρογίη ἰοἰοπί65, δ βαιἰεἰδίοπ) γα γο Οὐρὶ ἀἰταῖθ αν ΠΟ ἢ ὀΘδύποεοηί65. Οεἷ5 Δ πάνοτγο! δὰ δυδγι 88 ἐδγιθέ πὶ Ρυγυθηΐι 6856 ΡῈΓ ἰἰ, σφυρὰ Δεροββεγὶς ἀυαγὶβ ἰά αυοὰ φυστουδηὶ 3 418. ΟΠ ΓΒ ἰη88η8 οὐρίἀϊπα ἐἃ- μίυβ, διῃθι θη 8 ἤμποιπ ἴδοι!, δβϑϑθουῖι8 68, (020 ὀχροίοθϑι 3 7Δην γ6γῸ 40] νοϊαρίαίοιη ἐχρίονὶ! Δετοπλήσμιον γίνεται τοῖς σπουδάζουσιν, ἀλλὰ, καθώς φησί που δι᾽ αἰνίγματος ἡ Σοφία" Πίθος τετρημένος ἐστὶν ἡ περὶ τὰς ἡδονὰς ἀσχοιλία" ᾧ πάντοτε κατὰ σπουδὴν ἐπαντλοῦντες, ἀπλήρωτόν τινα καὶ ἀνῆνυ- τον ἐπιδεικνῦνται χόπον οἱ περὶ ταῦτα σπουδάζοντες, ἐγχέοντες μὲν ἀεξ τι τῷ βυθῷ τῆς ἐπιθυμίας, καὶ τὸ πρὸς ἡδονὴν ἐπεμθάλλοντες, εἰς χόρον δὲ τὴν ἐπι- θυμίαν οὐκ ἄγοντες. Τίς ἔγνω τῆς φιλαργυρίας ὄρον, διὰ τοῦ προσγενέσθαι τοῖς φιλαργυροῦσι τὸ σπουδα - ζόμενον; Τίς δοξομανῶν ἔληξεν, ἐν τῷ τυχεῖν ὧν ἐσπούδαζεν; ὁ δὲ τὴν ἡδονὴν ἐχπλήσα; ἐν ἀχροάμασιν ἣ θεάμασιν, ἣ τῇ περὶ γαστέρα καὶ μετὰ γαστέρα μανίᾳ καὶ λύσσῃ " τέ εὗρεν ἐκ τῆς ἀπολαύσεως αὐτῷ ταύτης περιγενόμενον; Οὐ πάσης ἡδονῆς εἶδος τῆς ΔΙΠΔΟ 005 δροοϊου ϊθνα, 301 ἰμ88η15 οἱ (τ ο98 ν6ι}- ( διὰ σώματος ἐχπληρουμένης ὁμοῦ τῷ προσπελάσαι εγὶς βίυ 5, ἅυἱ 18 Τα ῦυ8 ΒθοίδηἋ 18, 425 νΘὨΓΓΘΙΝ ΡΙδηιπ σοηϑθαυΐ βοίθηϊ: φιυϊὰ 5) 9] εχ 60, φυρὰ }"}8 γόνα [τα δἰφυδ ροιϊγὶ Ἰουΐϊι, βαρ γο586 ἀδργείιθη- εἰν Αῃποη Ομνΐβ γοὶϊιιρίδι 8 βρθοίθθ, 4085 (0Γ- Ρογὸ ρογοϊρίϊαγ, βία! δίᾳψυθ Ἀρργορίμψαδνίι, ργῶ- ἰογνοϊαὶ, πα Ὀγου βδίμνυ) φυϊάδιμ (θη ριι8 ϑρυὰ 608, φιῖὶ ἢΠδπὶ διμρογίοι., τπϑηθηβ ἢ ἤδῃς ἰρίλυν. διιυ}1- 61, σδγίαπι δἰ ὉΠ δι βθηιοη(δη) ἃ θοπιΐμο ἀἰ- βοίηυβ, ᾳυοὰ 580] υπὶ Υἱγίαϊ 5. βίυἀϊαπι ἰῃ ποθ 8 ἐχ- βἰβίβηβ, δ1818, ᾶχα, ἤγαιδ, οοηδίϑίδινβα 6 4118. ἄλιη Γαδ δἷ(, Νὰπι αυὶ δἰ υϊὰ ὁχ τεῦυβ 5.0} {π|18 ϑϑθοιίυϑ 6δῖ, νϑγθὶ ργδιία,, οοπιμθηι πὶ, ἰΘπιρθ- τϑιιίαπι, πηοἀαϑιίδηι δυὶ πιοάογαιοδοιι,, υὶ ρίεἰλ- (οιπ οὐρὰ πυηθη ἀἰνίμυην,, δὺϊ ἐἰἴαπὶ φυδηιρίδιῃ ΘΧ, δυμϊπΐνυβ ματι εἰ δνδηροιἰοὶβ ἀοοίγἷδ, Ὠ0ὴ μι απ ϑἰτοτίδηι οἱ ἰοπιρογαγίδην οὐ υὑπυπιᾳυμούᾳαθ 60- τῦπι, 4υδ οοηδεσυίαβ ὁδὶ, εἰ ᾿πδιδ]6 πὶ ἰεοε} πη μαῦοὶ, 864 εοηβίδιίϊοι!, ρεγδηθηΐειῃ., οἱ Ομ δρατο νἱϊ ἀυγαπίοιη. (υᾶγο αἱ δ. 4ιυϊάθιι ΒΕ ρὸγ ἰϊσοῖ ἄφοιδ,, ἃ6 πα!!υπὶ 68ι (οπιροΓίβ ρυῃ- εἴα ἐμ ομμαὶ νἱι88 σραιῖο, φιθὰ ὈομθῈ δοίθηΐ8 ἰῃ- βοπεγοὶ βδιϊθίδίεπι. Νδπι οἱ οομπιϊποη ἰδ οἱ ρυγί(δ5 ἀηϊπὶ οἱ ἴῃ οπμπὶ θ0η0 δοηδίδηι8., οἱ Υἱ δι] 0 πα, ἀοῃος δἰίαυΐβ νἱγιαῖδη) δἰ ργοροβίίδιῃ θαι, βεῖι- Ροῦ δχϑγοθηίαγ, οἱ ὑηἃ οὐπὶ δοίϊοπ οἱ δχθγοιίδ- αἰοηθ 5656 ργοἀυοθηίοιῃ οἱ ἀιυγδηΐθη) ἰφι ἰλτ 8 - υεμῇ, ἔπ 118 δυίοιη,, φυὶ δυβυγόϊβ οὐρίἀ δι υυ5 ἂτ- ἄδδί, οἰἰλπιϑὶ ΒΟΙΏΡΟΓ δηΐπιᾶ ΘΟΓιπὶ βρθοϊοὶ ἰ450]- παρίπταται, οὐδὲ πρὸς τὸ βραχύτατον τοῖς ἁψαμένοις αὐτῆς παραμενούσης; Τοῦτο τοίνυν τὸ ὑψηλὸν δόγμα παρὰ τοῦ Κυρίου μανθάνομεν, ὅτι μόνη ἡ κατ᾽ ἀρε- τὴν ἡμῖν ἐγγινομένη σπουδὴ πάγιόν τέ ἐστι χαὶ ἐν- υπόστατον. Ὁ γάρ τι τῶν ὑψηλῶν κατορθώσας, οἷον σωφροσύνην, ἣ μετριότητα, ἣ τὴν πρὸς τὸ Θεῖον εὐ- σέῤθειαν, ἣ ἄλλο τι τῶν ὑψηλῶν τε καὶ εὐαγγελιχῶν διδαγμάτων, οὐ παροδιχὴν ἐφ᾽ ἑχάστῳ τῶν κατορθω- μάτων καὶ ἄστατον τὴν εὐφροσύνην ἔχει, ἀλλ᾽ ἐνιδρυ-- μένην χαὶ διαμένουσαν, καὶ παντὶ συμπαρατεινομέ- νὴν τῷ τῆς ζωῆς διαστήματι. Διὰ τέ; Ὅτι ταῦτα μὲν ἔξεστι διαπαντὸς ἐνεργεῖν, χαὶ οὐδείς ἐστι καιρὸς ἐν παντὶ τῷ τῆς ζωῆς διαστήματι, τῆς ἀγαθῆς χόρον ἐμποιῶν ἐνεργείας. τε γὰρ σωφροσύνη χαὶ ἡ χαθα- ρότης, χαὶ τὸ ἐν παντὶ ἀγαθῷ ἀμετάπτωτον, χαὶ τὸ πρὸς τὸ χαχὸν ἀχοινώνητον ἀεὶ ἐνεργεῖται, ἕως ἄν τις πρὸς ἀρετὴν βλέπῃ, χαὶ συμπαρατεινομένην ἔχει τῇ ἐνεργείᾳ τὴν εὐφροσύνην. Ἐπὶ δὲ τῶν ταῖς ἀτό- ποῖς ἐπιθυμίαις ἐχχεχυμένων, χἂν διαπαντὸς αὐτοῖς ἡ ψυχὴ βλέπῃ πρὸς τὸ ἀχόλαστον, ἀλλ᾽ οὐκ ἀεὶ τὸ ἥδεσθαι πάρεστιν. Τὴν τε γὰρ περὶ τὴν βρῶσιν λιχνείαν ὁ χόρος ἔστησεν, καὶ ἡ τοῦ πίνοντος ἡδονὴ συγχατεσδέσθη τῇ δίψῃ, καὶ τὰ ἄλλα χατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον χαὶ χρόνου τινὸς χρήζει, καὶ διαλεέμματος, ὥστε μαρανθείσης ἀπὸ τῇς ἡδονῆς χαὶ τῆς πλησμο- νῆς, πάλιν ἀναχληθῆναι τὴν τοῦ ἡδύνοντος ὄρεξιν. “ δὲ τῆς ἀρετῆς κτῆσις, οἷς ἂν ἅπαξ βεδαίως ἐνιδρυθῇ, οὗ χρόνῳ μετρεῖται, οὔτε χόρῳ περιορίζεται" ἀλλὰ 0Ε ΒΕΑΤΙΤΟΌΡΙΝΙΒΌΒ. ΟΒΑΤΙΟ ΙΥ͂.

πόντοτε τοῖς χατ᾽ αὐτὴν ζῶσιν ἀχραιφνῇ τε χαὶ νεα- Α νἱᾶπι οἱ ἱποοπιϊηθη πὶ, Δι (ΔΠἼ6 ἢ ΠΡ ΒΟΠΊΡΟΓ μ8ι:- ρὰν, καὶ ἀχμάζουσαν τῶν ἰδίων ἀγαθῶν παρέχει τὴν αἴσθησιν. Διὸ τοῖς ταῦτα πεινῶσιν, ὁ Θεὸς Λόγος τὴν πλησμονὴν ἐπαγγέλλεται - πλησμονὴν ἐξάπτουσαν χόρῳ τὴν ὄρεξιν, οὐχ ἀμδλύνουσαν. Τοῦτο οὖν ἐστιν, ἃ διδάσχει ἐχ τοῦ ὑψηλοῦ τῶν νοημάτων ὄρους δια- λεγόμενος, τῷ μηδενὶ τοιούτῳ τὴν ἐπιθυμίαν ἡμῶν προσασχολεῖν, οὗ μηδὲν πρόχειται τοῖς σπουδάζουσι πέρας, ἐν οἷς ματαία τε καὶ ἀνόητός ἐστιν ἡ σπουδή᾽ καθάπερ τοῖς τῇ χορυφῇ τῆς ἑαυτῶν σχιᾶς ἐπιτρέ- χουσιν, οἷς ὁ δρόμος ἐπὶ τὸ ἀνήνυτον φέρεται, εἰς ἐχεῖνο ἀεὶ ταχέως τοῦ διωκομένου ὑπεξιόντος τῷ ἐπι- τρέχοντι " ἀλλ᾽ ἐκεῖ τρέψαι τὴν ὄρεξιν, ἐν οἷς ἡ σπουδὴ χτῆμα τοῦ σπουδάζοντος γίνεται. Ὁ γὰρ τῆς ἀρετῆς ἐπιθυμήσας, χτῆμα ἴδιον ποιεῖται τὸ ἀγαθὸν, ἐν ἑαυτῷ βλέπων ὃ ἐπεθύμησεν. Μαχάριος οὖν ὁ πει- Β νάσας τὴν σωφροσύνην “ ἐμπλησθήσεται γὰρ τῆς καθαρότητος. Ἡ δὲ πλησμονὴ, καθὼς εἴρηται, οὐχ ἀποστροφὴν, ἀλλ᾽ ἐπίτασιν ποιεῖ τῆς ὀρέξεως, χαὶ συναύξεται ἀλλήλοις κατὰ τὸ ἴσον ἀμφότερα. Τῇ τε γὰρ ἐπιθυμίᾳ τῆς ἀρετῆς ἡ τοῦ ἐπιθυμηθέντος χτῆ- σις ἐπηχολούθησεν " καὶ τὸ ἐγγενόμενον ἀγαθὸν ἅπαυ- στον τὴν εὐφροσύνην τῇ ψυχῇ συνεισήνεγχεν. Τοιαύτη γὰρ ἡ τοῦ ἀγαθοῦ τούτου φύσις ἐστὶν, ὡς μὴ ἐν τῷ παρόντι μόνον χαταγλυχαίνειν τὸν ἀπολαύοντα, ἀλλ᾽ ἐν πᾶσι τοῖς τοῦ χρόνου μέρεσιν ἑνεργὸν παρέχειν πὴν εὐφροσύνην. Καὶ γὰρ ἡ μνήμη τῶν ὀρθῶς βε- θιωμένων εὐφραίνει τὸν κατορθώσαντα " καὶ ἡ ἐν τῷ παρόντι ζωὴ, ὅταν δι᾽ ἀρετῆς διεξάγηται, καὶ ἡ τῆς ἀντιδόσεως προσδοχία, ἣν οὐχ ἄλλην εἶναί τινα ὑπολαμβάνω, ἣ αὐτὴν πάλιν τὴν ἀρετὴν, ἣ καὶ ἔργον ἐστὶ τῶν χατορθούντων, καὶ γέρας ἐπὶ τοῖς χατορθώ- μᾶσι γίνεται.

ἄδγα Ἰἰοοῖ, Νὰπι εἰ αὐϊάϊιδίθη οἰδὲ ἱπιιμοάδγαίδπι βϑιϊοίδϑ βἰδι!ῖ, οἱ: Ὀἰθαπιῖ5 τοϊυρί88 ὑὍ Ομ πὶ 5.1 ἐχδιϊησυΐυν, οφίογδαια δὰ ουπιάοδπι τηοάσπι εἰ ἰοροτα αἰΐψυαο ορυβ πᾶθϑηὶ οἱ ἰπίογνα! ὁ, αἱ 6Χ- δἰἰποίι5 ἃ υοἱιιρῖδια οἱ βδ(ἰοἴδία γυγβϑι8 ΓΟΥΘΟΘΙΌΓ 6᾽α5 φιοί ἀεἰδοίαι οἱ ρἰασοῖ ἀρρεοί!π5. ΑΟ νίγίυ 18 Ροββεβϑὶϑ φυϊθυβοιηαιθ Β6π|6} {γπιϊο γ᾽ ᾿πβοάθγὶῖ, ποη ἰείῃροτγίβ βυ )αοοὶ πηθηβυγαΒ,, ΠΟ βα[ϊεἴδίο ἰ6Γ- τἰηδίυγ, 86 ΒοΡῈΓ ρΌΡυπι, 5ἰποογατήαιθ οἵ ΓΘ- οθηΐοιη, 86 νἰξοηίθιη δεουπάυπι 86 Υἱνοπι 08 56η- Βπι| δυογιπι ΒΟΠΟΥιπὶ Ὀγθδί. Θυδιμοῦτγοτα ἰδ αὶ πο οβυτίαπὶ, δου Ὑογθαμ οχρ οἰΐονθπὶ ργοπΊ Εἰ |: δχρί δεϊοησπι, ἰπαυδπι, 4υδ8 βαἰἰθίδ8 δοεοθηάδι, ΠΟἢ μοβρβίδι δρρείϊψυαι. Ηος ἰφίίυς 681 αυοά ἀοοοῖ 2 Θχοοῖδο ἱπιθ!!θεί πὶ τηοπίθ βου] οἰ ΠΔΠ8., ΠΟΙΡΘ υἱ δὰ ηυϊϊδπι ο͵υϑιποάΐ γαῖ, ουρΙἀϊ οίοπι ποβίγδηῃ ΔΡΡΙΪ σαι 5., συ]υ5 πα! πὶ Ἔχροίθηιί θυ ργοροβίι 5 δὶ ἤμπΐβ, ἴθ φυΐθιβ δὲ γϑῆαπὶ., οἱ ἰπυῖ!6 βιαάϊυπι 6βί: φυοιδθπιούυπι ἴῃ ᾿ἴ8 φυὶ νδυι οθπὶ ἘΠῚ ὈΓΩΒ Βυ25 συγδα- ᾿βεαυπηϊαν, συογυπὶ ΟὐγΒ118 (ἜΡΙΌΡ ἴῃ ἰοΠηϊίαιη., οἱ ᾿μοχρ σα} 6, 60 5ΘΠΡΟΓ ΟΘΙΘΡΙΙΟΓ εἰδβδπίβ, 60 φυοά ρον, 400 ΘυΓϑι5 ἸΠΒΟαΌΘΠΕΒ οοηίοπάϊ!, βεὰ υἱ δὲ 688 Γ658 ἃρροί(ἰυπὶ σοηνογίᾶ- 05 ἰπ 4υΐθιβ Ρδι βίυθίιπι οεγία ροββοβϑϑίο 5{ι- ἀδηιὶ δοχυϊγίιατ, Νά αὐ! δὰ υἱγίυταπι δϑρίγαῖ, τοπὶ ργορτγίλην δοσυϊγις, δοηυπὶ υοά ἀχροίίνι! ἰπ 5686 ΘΟΓΏΘΠ9, Βοδίυ5. δβῖ ἰρίίυν αυἱ ἐϑυγῖ1 σοη!ηθη- εἴλπι; ἐππηριεί τα δηΐη ρυτγίαῖα. Ἀερίοιϊο “Δυίοπι, βίου! ἀϊοίαιν οϑῖ, ποη ἀνδγϑαιοπὲπὶ οἱ [ἀϑι} 4101}, 568 ἰμἰδηιοποπι οἱ γα δ πιο Ἶδπὶ 6 οἷ! ἀρραι1ι15,, οἵ δτ ὅσάι0 ΓΓΆΠΠ6 510] ᾿ΠῚῸΓ φδϑὸ διυροηιυγ. Νὰπι οἱ βιμάίππι οἱ αὔθοιίοιδηι νἱγία!5 γοὶ αδδυϊαῖο Δομ 5110 εὐηδθαυΐϊί; οἱ ἱβηδίαπι θοηυ πὶ ἀϑϑἰἀυδπὶ ρΟΓρΟ᾿ Δ ΠΊ4Π6. ἰδ εἰ ΠἸ4 ἢ} δἰ ην ἴῃ Δπὶμδπὶ ἰπίογι. 1Ὰ8. τ Πὶ Ἰ υ5 οὶ παίυγα 681, 1 πο ὴ ἴῃ ργῶβθηιϊα πιο ἐγυοηίθην ἀδιπα θοαὶ δίχιι ἀδϊδοίοί,, 561} ἴῃ Οπιη 018 τοι ροτὶ5. ῬΑγ 05. δ {Ππ|8π| γεργϑθϑοηίεῖ. ΝᾺΠΙ εἰ Ὑἱτπ γϑοίβ ἰὐληϑδοίο τηδιογία, δαηὶ 40 [4 ἀβϑθουιι8 δἰ1ν, δἰ ργῷβθῃβ υἱίδ, αἴ) ΡῈ Γ νἱγίυ θη) {Γδειϑ β᾽ τὰ, οἱ Ἔχοραοίδι!ο γοιγί υυμοπὶ5 εἴ γοιηαπογδιοηἷς ἀοἰοείαϊ, αυ8Πὶ ΓΟΒΔΙΠΘΓΔΙΙΟΠΘΏ ΠῸῚ 8|18π| 4υδηηιΔΠ| 6556 ρῃ0, 4081} ᾿ρβδπὶ Γυγδαβ Υἱγια θη, φυδ5 οἱ ορυβ γϑοῖὸ [δοίεη- 4υ1π| 6δί, εἴ ργϑιίυπι Γοοία [Δοίογυ τη 6χβ 51}.

Εἰ δὲ χρή τινος καὶ τολμηροῦ χαθάψασθαι λόγου " δοχεῖ τάχα μοι διὰ τοῦ χατὰ τὴν ἀρετήν τε καὶ δικαιο- σύνην λόγου ἑαυτὸν προτιθέναι τῇ ὀρέξει τῶν ἀχουόν- των ὁ Κύριος " ὃς ἐγενήθη ἡμῖν σοφία ἀπὸ Θεοῦ, δι- χαιοσύνη τε χαὶ ἁγιασμὸς, χαὶ ἀπολύτρωσις, ἀλλὰ καὶ ἄρτος ἐξ οὐρανοῦ χαταθαίνων, καὶ ὕδωρ ζῶν " οὗ διψῆν ὁμολογεῖ Δαδὶδ ἕν τινι Ψαλμῳδίᾳ, τὸ μαχαρι-᾿ Οπίθγιπι δἰ οἰΐδα δἰΐψυδπι δυάδοοσπη δ8|{Π 56 ΓῸ Βουπηομδῃ Οροτίεῖ, [ογϑίιδη ρ6Γ υἱγία 15 οἱ 1.8}8 πηδη!0η6Ω} Βο ρ5α:}) δυα οπίίυπι ἀρροί αἱ ρΓΟρΟΝ ΓΟ πιδ δ Βοπλῖπα5 νἱ ἀοἰν: αἱ [Δεῖ 6δὲ Π00}5 βρίθη- κἰὰ ἃ θ60, εἰ υβεί[α, οἱ Ξαποιςδιΐο, οἱ γθἀθπιρίῖο, ᾳοϊηδέίαιη ρϑ 8 ἀθ οὐοἷο ἀδβοθεπάθηβ δὲ δήυὰ νἱ- ΥὙΘῊ8: ΔΆ Πὶ 5. Γ6 5658 θαυϊά ἴῃ αιοάδπι ρδ88!Π1|0 στὸν τοῦτο τῆς ψυχῆς πάθος τῷ Θεῷ προσφέρων, ἐν Ὁ οοπῆιοευς, Βυπο Ὀοαίμπι αἰδοίατι ἀπίμπηϑ θὲ0 οἰἶδοἷς φησιν " ᾿Εδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ἰσχυρὸν, τὸν' ζῶντα" πότε ἥξω καὶ ὀφθήσο- μαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ; Ὃς μοι δυκεῖ τῇ δυνά- μει τοῦ Πνεύματος προπαιδευθεὶς τὰ μεγαλοφυῇ καῦτα τοῦ Κυρίου διδάγματα, καὶ τὴν πλησμονὴν τῆς τοιαύτης ὀρέξεως ἑαυτῷ προσειπεῖν. ᾿Εγὼ γὰρ, φησὶν, ἐν δικαιοσύνῃ ὀρθήσομαι τῷ προσώπῳ σου, χορτασθήσομαι ἐν τῷ ὀφθῆναί μοι τὴν δόξαν σου. Αὕτη οὖν ἐστι κατά γε τὸν ἐμὸν λόγον ἡ ἀληθὴς ἀρετὴν τὸ ἀμιγὲς τοῦ χείρονος ἀγαθὸν, περὶ ὃ πᾶν νόημα ΓΘΠΒ [8 νου 8: δέεέυΐέ απίπια πιοα αὐ θδιπι ἐπὶ υαίϊάτιπι, υἱυοπίοηι; φιαπάο υοπίαπι δἰ ἀρρατεϑο ἴῃ εοπερεοίι Βεὶ "1 Ουἱ θανίὰ πὶ! υἱάθίυν νἱτίυ!6 δρίγι τὰ 5 88 πιδφηὶ ῃσα8 Βοπῖ! ἀοοί ΓΙ πᾺ8 18π| Δηῖ6 ϑὐοοίυδ, οἰἰλπ) Ἔχ οἰἰοη θαι οἰ υ5πιοάϊ ἀρροίϊει18 51} μυβάϊχίββε. ἔσο δηΐπι, ἱπαυΐ!, ἐπ ἡμδια ἀρραγεῦο ἐπ οοπδροοίμ ἴμο, ἑαιίαϑον υἱάσπάο φίοτίαηι ἰμαηι ᾽ἢ. Ηξφε ἰσίευγ, αὐ θᾶ αυϊάσηι ορίη]0 (γί, γθγὰ Υἱγῖτδ 65ῖ, θοηυ πὶ αυοὰ οὐπὶ πη 8}]0 ροΓΠ β(πὶ| ΠΟ 6ϑὲ, εἶγοα αυοὰ ομμμΐδ ἰὨ(ΟΙ]6οι115 οογιπ), 485 ἐπ ῥταα- .

8, ΠΒΕΘΟΒΙΙ ΝΥΘΘΈΝΙ βἰδη!ογοπὶ ρϑτγίοπι δοείρίαπι", ἀδργοϊθηάΐιυγ εἰ Α τῶν πρὸς τὸ κρεῖττον νοουμένων χαταλαμθάνεται " Ρεγοίρίευγ ἱρδ ὕθθυδ ὕόγραιη, υἱγίυ8 αὐ οὐοἰοικ ἐοχὶϊ, υἱ Ἠδθδους εἐχροηΐὶ, 26 τϑοίθ φυὶ δβης δεὶ )υδεἰἴλπι οδυγίαπι, "εαιὶ ἰαἀολπίανγ. Νδπὶ γανεγα, αὶ βοιπεΐπμνε σμείαυϊί, αἱ ρβαϊπϑοάΐα ἀεὶ! 3", δος δῖ, 4υὶ ἱπ 686 ἰλουπθ τεοερίϊ, οχρίδευγ 60 «πιοά εἰ δἰεἰνῖε, οἱ ϑϑυγί νὶῖ, ἰαχία ργοηυβδίομοπι ο}ι8, φυΐ αἰχίε: Εφο δἰ Ῥαίδν φοπέδιιμε, εἰ ππαπείονεηι ἀριιά ῥμπε [αοἷσπιωμς "5, υἱάοί!οοὶ, ϑρίγὶ ἴθ δδποῖο ῥτίυβ ἰη- ᾿ Βαθ απο. λ18 τε νἱἀθίαν δἰΐδπν τπᾶρηυκ ἰΠ|6 Ρδι!- Ἰυ8, φυΐ ἀΓύΔ}08 105 ραγααϊδὶ [γυοῖια ἀσχυβιανίι, οἱ ρίδηυβ ἐογιπὶ συ φυδίδνὶ, οἱ δοΙρΟΓ 6βΒ ΓΘ ἢ 5 ε556. Βιοηΐη τορίοίαπι 56 6638 6᾽5, φαοὰ ἀοδίἀ6- ΤΆΒΑΙΌΓ, (δίοῖιιν, ἄυαλ ἀΐεὶξ: γ͵υδέ σμίδηιε ἐπ τῶ Ομνίεικε "", εἱ ἰδηφυδηι ὁδαγ 685, ΒΘΠΊΡΟΡ Ῥγδιογὶ εἰ 8 οἴ 2815 δὰ ὉΠ ΟΓΙΟΓΆ δδρίγαϊ, ἀυπὶ ἀΐοὶξ: Νον φιοά 2ανα οερετῖπα, αμὲ ἦαπι μεγ[εοίως εἶπε; σαττο αἀμίεηι, Μι αεεόσααν, εἰ εοπιργεπειάαηε "7. θεῖον οηΐπν πο δ, υἱ δὰ δτϑίἐγίυπι ποδίσγιιπὶ δἰϊᾳυΐϊὰ δα πρὶ! φγαίία 6586 ἀϊολπηιθ, ηυοὰ ἰπ ΓΕΓυτ πδίαγα πο ΠΔΌΘίαΡ. Θυοπιαι πηοάμσπι Θηΐπ) ἰδ 9655: ὲ} οἷνο, οἱ πἰμὶ] δου, Πε88 Βυίείοης! οαυδὰ δυπη 11, ΡΓῸ 6Χ- ἐγοθῆιο οἰϊοογείαυγ, δοὰ ἰοἰαπὶ δὰ δἀϊθσιϊοηθηι σοΓρΟΓΘΏ ῬΣΟΔογ δι18 855 βλογοίαν, αϑοιἀΐδπο πα- εϊπιοπίο ῬῈΡ 8686 δύδυβοηϊα τηδρηϊυάΐποπι, ῥῃ μΝ Π8) ΡΓΟΟΟΡ δίοτω ΘΟΓΡΟΓᾺ Θχογοδοογθηὶ οἱ δἱ- τοι ογθπίαγ; (ἰάθη δ|18 ᾿υϑε}ἴ8, δὲ οποηὶς ὑπ οἴμπε εἋ νἱγίμθ, αυοπίδο δοουπάθβιη δυην, 4υἱ πιδηΐο ρϑῦ- εἰρίίαγ, ἴῃ οἷδὶ πηοάσπι σοπιοϑίΆ βοὴ ορεγίιγ, δ]- (ἰογαβ ΘοπΠΡΟΓ ῬῸΓ 8066 ρϑρίι οἰ ρβϑηῖοα οἴποϊς, δαὶ βοιηρον διϊθειίοπο πιδρηϊμἀΐηοαι διιόηβ. Ουοείγοῖ δὶ ἃ πουΐβ ἱηιοι!δοία δὲ ἰΠ|4 θϑδίδ ἴλπιοβ, οὑπιηΐ νἱεἰοϑἰιδι186 γεἀυπάδηι! μεν νοπιϊΐυμ γοϊθοῖδ, 688.- τίδιηυδ ᾿υδι|4η Ὠεὶ, υἱ οἰΐαη) δὰ δχριίεϊομεη) οἱ αὐτὸς ὁ Θεὸς Λόγος. ἡ τοὺς οὐρανοὺς καλύψασα ἀρετὴ). χαθὼς ὁ ᾿Αμδαχοὺμ διεξέρχεται, καὶ χαλῶς οὗ ταύτην τοῦ Θεοῦ τὴν δικαιοσύνην πεινῶντες, ἐμαχαρίσθησαν. Τῷ ὄντι γὰρ ὁ γευσάμενος τοῦ Νυρίου, καθὼς ἣ ψαλμῳδία λέγει, τουτέστιν, ὁ ἐν ἑαυτῷ δεξάμενος τὸν Θεὸν, πλήρης γίνεται οὗ ἐδίψησέν τε καὶ ἐπείνασεν, κατὰ τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ εἰπόντος “ὅτι Ἐτὼ καὶ ὅ Πατὴρ ἐλευσόμεθα, καὶ μονὴν παρ᾽ αὑτῷ ποιήσο- μεν, τοῦ ἁγίου Πνεύματος δηλονότι προενοιχήσαντος. Οὕτω μοι δοχεῖ καὶ Παῦλος ὁ μέγας ὁ τῶν ἀποῤῥήτων ἐχείνων χαρπῶν τῶν ἐχ τοῦ παραδείσου ἀπογευσά- μενος, καὶ πλήρης ὧν ἐγεύσατο εἶναι, χαὶ ἀεὶ πει- νῶν. Καὶ γὰρ πεπληρῶσθαι τοῦ ποθουμένου ὁμολογεῖ λέγων" Ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός " καὶ ὡς πεινῶν ἀεὶ Β «τοῖς ἔμπροσθεν ἐπεχτείνεται λέγων " Οὐχ ὅτι ἤδη ἔλαδον ἢ ἤδη τετελείωμαι, τρέχω δὲ ἵγα χατα- «“άδω. Δεδόσθω γὰρ ἡμῖν κατ᾽ ἐξουσίαν ὑποθετιχῶς εἶναί τι λέγειν, ὃ ἢ φύσις οὖχ ἔχει. Καθάπερ γὰρ ἐπὶ «ἧς αἰσθητῆς βρώσεως, εἰ μηδὲν περιττωματεχῶς τῶν εἰς τροφὴν λαμδανομένων ἐξεποιεῖτο, ἀλλὰ τὸ ὅλον εἰς προσθήχην τοῦ σωματιχοῦ ὕψους ἀνελαμ- Θάνετο, εἰς πολὺ ἂν ὕψος ἐπήρθη τὰ σώματα, τῆς καθ᾽ ἡμέραν τροφῆς δ᾽᾽ ἑαυτῆς ἐπαυξούσης τὸ μέγε- θος " οὕτως ἡ διχαιοσύνη ἐχείνη, χαὶ πᾶσα ἢ μετ᾽ αὐτῆς ἀρετὴ, ἐπειδὴ οὐχ ἐχποιεῖται ἐσθιομένη χατὰ τὸν νοητὸν τῆς βρώσεως τρόπον, ὑψηλοτέρους ἀεὶ “ποιεῖ δι’ ἑαυτῆς τοὺς μετέχοντας, πάντοτε τῇ παρ᾽ ἑαυτῆς προσθήχῃ τὸ μέγεθος αὔξουσα. Οὐχοῦν εἰ νε- νόηται ἡμῖν ἢ μαχαριστὴ πεῖνα, πᾶσαν τὴν ἀπὸ χα- χίας πληθώραν ἐμέσαντες, πεινάσωμεν τὴν διχαιο- σύνην τοῦ Θεοῦ, ἵνα καὶ εἰς πλησμονὴν αὐτῆς θω- μεν, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν.

και οίδίοπι οἦυς ρΡεογνθηΐδιηιβ, ρος ΟἸγϑέυ) δόδαπι Θοιιΐη βῆ βοϑίγυμ, οὐἱ φογία ἴῃ βθοπὶα ββοῦϊο- Γυηι. Απιοη. ΟΠΑΤΙΟΥ͂. Βεαιὴ πεϊξογίεοτάες, φασηίαπι ἱρεὶ πιϊδεγὶοτάϊαπι εοπδεημοπίαν ᾽5.

Ἐογεϊίδη δι φυϊὰ 1416 6βὶ ἰά φυοά ρα «(υδικνάϑπι ν᾽δίουθηιν δδεοὺ ρεῦ δε ἶζπιδ δὐοσίις 680, ΠΝ 5808 - Ἰλτη ἃ ἰογγὰ δὰ δἰεἰϊπάΐβενο οὐοὶὶ μου ποπίθηι, εἰ θευῶ βυρον 6ἃ εἰδηίοῃ υἱάϊβϑες ᾽ν, ᾳυδί6 πἰτογιιπὶ μθπο οἰΐδη) βου ΐβ ἀοοιγίαα δεδιϊει πον ἰδεῖς, 4685 ΒΟΙΊΡΟΡ δ βυθέλμιϊογεβ ἱπιεϊδοίυ8 ρὲ δῶθι ἅ5661- ἀεηίος οτἱ αἷϊ οἱ ὁχί9}1. Νᾶβε οἱ {Π}Ὸ ορίβον υΐϑνε εὐαπὶ νἱγίυϑε σοα) μοἴδιῃ μαϊνίλγοι!5 ρὲ δρϑεΐεπι δου εἰπρὶ δίφι6 ἰπίογιμασὶ, μὲ εἰ 'ρβα ἀϊϑεοΓγοῖ, φι ῥϑοίονϊθ ἱγωάθγαοὶ φυοά ἤϊε. δά θουπὶ ετἰρὶ δίφηο δα 9} π08 [ἰοοΐ, πἰδὶ 46 δ6ΙρΡῈΓ ΞΌρΟΓΠἃ ςομιρδῖυν ἃς δρεοίοὶ, 8ὲ δ δἰ θ τόγυπὶ ἀεϑὶ- ἀδεῖο οϑωιίῃεπεὶ τεβοϑίυ, οἱ πο8 υοπιοηΐι δ οἷς ἰη ἰἰθ, φιδ8 γδείβ ͵δπι (δοογὶὶ, οἱ σοηδεσυίις 8:8, πδἃ. μέγρ, δοιὶ ἰῶ ἀδηῖπῳ ρϑπδὶ εἰ δυρεγίογα μοῦ δι ἢ- βλι οἱ δεεοαϑϑῖιγ. Εἰ πΐο ἐφίεμν δηγωαπι δἰϊα5 ἐσ. εἰρίοπείαπι νεδεϊιμἀΐπυμν αἰμμἋο οὔθεῖς, οἱ ἱφροὺ ταναν, (ς ΛΟΓῸΟΣ ΚΕ’. Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.

Τάχα τι τοιοῦτόν ἐστιν, ὅ διά τινος ὁπτασίας ἁ Ἰακὼδ δι᾽ αἰνίγματος ἐπαιδεύθη, χλίμαχα ἰδὼν ἀπὸ γῆς ἐπὶ τὸ οὐράνιον ὕψος διήχουσαν, χαὶ τὸν Θεὸν ἐπ᾽ αὐτῆς ἐστηριγμένον, οἷον δὴ νῦν χαὶ ἡμῖν ἡ διὰ τῶν μαχαρισμῶν διδασκαλία ποιεῖ, ἀεὶ πρὸς τὰ ὕψη- λότερα τῶν νοημάτων τοὺς δι᾿ αὐτῆς ἀνιόντας ἐπ- αἰροῦσα. Καὶ γὰρ ἐχεῖ τῷ πατριάρχῃ τὸν κατ᾽ ἀρετὴν οἶμαι βίον τῷ εἴδει τῆς χλίμακος διατυποῦσθαι, ὡς ἂν αὐτός τε μάθοι καὶ τοῖς μετ᾽ αὐτὸν ὑφτγήσαιτο, ὅτι οὖκ ἔστον ἄλλως πρὸς τὸν Θεὸν ὑψωθῆναι, μὴ ἀεὶ πρὸς τὰ ἄνω βλέποντα, καὶ τὴ» τῶν ὑψηλῶν ἐπιθυ- μίαν ἄληχτον ἔχοντα, ὡς μὴ ἀγαπᾷν ἐπὶ τῶν ἤδη χατορθωθέντων μένειν, ἀλλὰ ζημίαν ποιεῖσθαι, εἰ τοῦ ὑπερχειμένου μὴ ἅψαιτο. Καὶ ἐνταῦθα οὖν ὕ!ος τῶν ἐπ᾽ ἀλλήλων μαχαρισμῶν αὐτῷ προσεγγίζειν τῷ Θεῷ παρασχευάζει, τῷ ἀληθῶς μαχαρίῳ, καὶ πάτης ἐπεστηριγμένῳ μαχαριότητος. Πάντως δὲ, ὡς τῷ 1 ῬΠΠΙΡΡ. απ, 15.

σοφῷ διὰ σοφίας, καὶ διὰ καθαρότητος τῷ καθαρῷ Α Πεο δΔρργορίπθείαγ, 4υΐ ΥΟΓῈ Ὀδδίυ8 δὲ Βηρδγ προσεγγίζομεν, οὕτω καὶ τῷ μαχαρίῳ διὰ τῆς ὁδοῦ τῶν μαχαρισμῶν οἰχειούμεθα. Θεοῦ γὰρ ὡς ἀληθῶς ἴδιον ἡ μαχαριότης ἐστίν " διὸ χαὶ ἐπεστηρίχθαι τῇ τοιαύτῃ χλίμακι ὁ Ἰαχὼδ τὸν Θεὸν διηγήσατο. Ἧ οὖν τῶν μαχαρισμῶν μετουσία οὐδὲν ἄλλο, εἰ μὴ θεό- τητος χοινωνία ἐστὶ, πρὸς ἦν ἡμᾶς ἀνάγει διὰ τῶν λεγημένων ὁ Κύριος.

Δοχεῖ οὖν μοι θεοποιεῖν τρόπον τινὰ διὰ τῆς εἰς τὸ ἀχόλουθον προχειμένης τοῦ μαχαρισμοῦ ὑφηγήσεως, τὸν ἀχούοντά τε χαὶ συνιέντα τοῦ λόγον. Μακάριος γὰρ, φησὶν, οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὑτοὶ ἐκ:λεηθήσονται. Οἶδα πολλαχοῦ τῆς θείας Γραφῆς, τῷ ὀνόματι τοῦ ἐλεήμονος τοὺς ἁγίους ἄνδρας τὴν θείαν δύναμιν προσχαλουμένους " οὕτως ὁ Δαδιὶδ ἐν ταῖς ὑμνῳδίαις " οὕτως Ἰωνᾶς ἐν τῇ καθ᾽ ἑαυτὸν προφητείᾳ" οὕτως ὁ μέγας Μωῦσῆς ἐν πολλοῖς τῆς νομοθεσίας χατανομά- ζει τοθεῖον. Εἰ οὖν πρέπουσα τῷ Θεῷ ἡ προσηγορία «οὔ ἐλεήμονος " τί ἄλλο καὶ οὐχὶ θεόν σε προσχαλεῖται γενέσθαι ὁ λόγος, οἱονεὶ μορφωθέντα τῷ τῆς θεότητος ἰδιώματι; Εἰ γὰρ ἐλεήμων ὁ θεὸς παρὰ τῆς θεοπνεύ- στου Γραφῆς ὀνομάζεται " τὸ δὲ ἀληθῶς μακαριστὸν, ἢ θεότης ἐστί " φανερὸν ἂν εἴη τὸ ἐχ τοῦ ἀχολούθου νοούμενον, ὅτι χἂν ἄνθρωπός τις ὧν ἐλεήμων γένηται, τῆς θείας ἀξιοῦται μαχαριότητος, ἐν ἐχείνῳ γενόμε- νος, ᾧ τὸ θεῖον κατονομάζεται. ᾿Ελεήμων ὁ Κύριος οἴθποοὶ Ὀοϑιἰυἀΐπεαι οοηδιϊυίυς οἱ ἢτπιδίως δὶ. Ῥγογϑιβ διήδι), υἱ βδρίθηιἱ βῈῦ βϑρίθπιίδηι οἱ ρμδῦ Ρυνίεδίδιη ρυΓΟ ϑρργορίπαφυδονυβ, ἃ θεοῖο φῃοαυ8 Ῥδὺ νἱῶπ) Ρδϑ! υέϊπυτα οομοϊοηνυγ, Βεὶ δηΐπι γὸ- γνοῦδ Ῥγορτία υδδιί 0 δεὶ: ααδιθοθγθηι οἰἰλτ }8- δοῦ δυρογ οὐυδηιοὰϊ βοαίδι θϑυτι βἰο 596 Βαττανί!. Ἰαϊτυν ρογιϊεἰραιῖο ὑεδυ υάϊδυην ΒΙΒὲ1 δοὶ αἰϊιι, πἰϑὶ θεἰεδεὶς οοπιπιμπίοϑίίο: δά αυϑιὴ Ρ6Γ 68, 408 ἀϊουπηίυν, θοπνῖπηβ πο βυϊνυοίι.

Ὑἱάοδυν ΘΓκῸ τοδὶ μοῦ δᾶπι, 405 δὰ οοπδοάυδη- εἶδα) ργοροείίδ ὁδὶ, υδδειιυἀϊηΐβ ἐχροβμί ποι, δἱΐ- 410 πιοίο θουπὶ ἴϑοογο δυπὶ, αυὶ οἱ δυάϊαι οἱ ἱπ- Β [δ Πζαι κογιποηθηι.. Βοαιὲ θΐπι, ἰμᾳυΐ!, πεδεγίοοτἄεε, φμοπίαπι ἱρεὶ πιϊξετίεονάΐαηι σοπεοχμεινν. Θοὶο ἐπ πημ!εἰς ἰοοΐΒ ἀἰν 8 ΒΟΥΡΙΌΓΡΕ ποιλΐπθ πηΐβογὶ- οοΓαϊ5 βδηείοϑ νἱγοῦ ἀϊνίηδην ροϊοηι πὶ Ἀρρο γε - εἰς θαυϊὰ ἰῃ Ῥβϑ!ηΐ8, δὶς ὅομδϑ ἴῃ δυδ ργορβμοίία, ἧια πιδβῆυ8 ΜΟΥΒ68 ἰπ λυ} |5 ἰοοἱδ Βι35 ϑδηοιίο 8 ποιεΐμδῖ πυπιεῖ ἀἰνίηυτη. 81 ἜΓ60 πιϊβεγὶ σογάϊα ἃρ- Ρο διῖο θευαι ἀδοοὶ, δὰ φυἱά αἰ υὰ (6 δογῆνο ἢ) γ- ἰΔίυτ, εἱδὶ αἱ ἀευς β26, ἰλπᾳύδην (ογπιδίμς οἱ 'μ- οἰφηϊϊαδ ργοργία ποῖλ ἀοιλιῖ9 3 Νδπι εἱ ἤθους τε - ΤίοοΥβ ἃ ἀἰνίηα ϑογιρίαγα ποαιίαιαν,, αυοὰ δοίθι νοῦο θδδίυπι ἰυὐἀϊοαμάσαι εἷϊ, ἰά ἀεἰ(δ8 δϑὶ: μϑῦ. βρίουμπι (πϑγὶξ φυϊά ἐσ οοπδοηιοπῖὶ ἱμιοδίξαιυν, Υἱ οἰ ἰοοι, οἱ υδὶ οχ ἰιουνϊίθας δἰϊᾳιΐς οπϑίϑιδὶ, φυΐ τἰβογίοοῦγῷ δἷϊ, Ὀρδιϊμδΐμς ἀἰνὴπα ἀΐξπηθ μβδμοδίαγ, καὶ δίχαιος, καὶ ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐλεεῖ. Πῶς οὖν οὐ ( φυΐρρα οὐπὶ ἰὰ δεβοουΐϊιβ δῖ, 410 βυιηδὴ ἀϊνίπυπι μαχάριον ἐχεῖνο χληθῆναι καὶ γενέσθαι τὸν ἄνθρω- πον, ᾧπερ ὁ Θεὸς ἐχ τοῦ ποιεῖν ὀνομάζεται; ἀλλὰ τὸ μὲν ζηλοῦν τὰ μείζονα τῶν χαρισμάτων, συμθουλεύει διὰ τῶν ἰδίων λόγων χαὶ ὁ θεῖος ᾿Απόστολος " ἡμῖν δὲ σχοπός ἐστιν, οὐχ ὅπως ἀναπεισθείημεν τῶν χαλῶν ὀρέγεσθαι (τοῦτο γὰρ αὐτομάτως ἔγχειται τῇ ἀνθρω- πίνῃ φύσει, τὸ πρὸς τὸ καλὸν ἐπιῤῥεπῶς ἔχειν) " ἀλλ᾽ ὅπως ἂν μὴ ἁμάρτοιμεν τῆς τοῦ χαλοῦ χρίσεως. Ἐν ᾿πούτῳ γὰρ μάλιστα τῷ μέρει πλημμελεῖται ἡμῶν ἢ ζωὴ, ἐν τῷ μὴ δύνασθαι ἀκριθῶς συνιέναι τί τὸ φύσει χαλὸν, χαὶ τί τὸ δι᾽ ἀπάτης τοιοῦτον ὑπονοούμενον. Εἰ γὰρ γυμνὴ προέχειτο ἡ καχία τῷ βίῳ, καὶ μή τινι καλοῦ φαντασίᾳ προσχεχρωσμένη, οὐκ ἂν ηὐτομόλησε πρὸς αὐτὴν τὸ ἀνθρώπινον, Οὐχοῦν συνέσεως ἡμῖν χρεία, πρὸς τὴν τοῦ προχειμένου ῥητοῦ χατανόησιν, ὡς ἂν διδαχθέντες τὸ ἀληθινὸν τοῦ ἐγχειμένου νοή- ματος χάλλος, χατ᾽ αὐτὰ μορφωθείημεν. Ὥσπερ γὰρ ἡ περὶ τὸ Θεῖον ὑπόληψις, ἔγχειται μὲν πᾶσι φυσι- κῶς τοῖς ἀνθρώποις “ ἐν ὃὲ τῇ ἀγνοίᾳ τοῦ ἀληθῶς ὄντος Θεοῦ, ἡ περὶ τὸ σπουδαζόμενον γίνεται δι- αμαρτία (οἷς μὲν γὰρ ἡ ἀληθὴς θεότης ἐστὶ σεδάσμιος, ἡ ἐν Πατρὶ, καὶ Υἱῷ, καὶ ἀγίῳ Πνεύματι θεωρουμένη" οἱ δὲ πρὸς ἀτόπους ὑπονοίας ἐπλανήθησαν, ἐν τῇ χτίσει τοιοῦτον ὑπονοοῦντες " χαὶ διὰ τοῦτο ἡ ἐν ὀλίγῳ πῆς ἀληθείας παρατραπὴ, τῇ ἀσεδείᾳ τὴν πάροδον δέ- δωχεν) ' οὕτω χαὶ ἐπὶ τοῦ προχειμένου νοήματος, εἰ μὴ καταλάθοιμεν τὴν ἀληθῆ διάνοιαν, οὐχ ἐν ὀλίγῳ ἀδποιοίβαιιν: Μίεοτίοονς θοιιένμ οἱ ἡκεῖμε, εἰ θεκε πΟεΙΘΥ τεδετοίων δ. ()γυἱ ΘΓζ9 πο θοαΐπηι ἐδὲ ἐμὰ εἰ βοεὶ οἱ υοσδγὶ μβοιμίμαπι, 4αυὸ θοὺβ, ὁχ 60 φιοὰ [οἷλ, ἀεποιίμδίυγ λένε δθδοίδτα φυίεπι ἀονὰ Τ8)0Γὰ ἰδ βιιΐ8 βου ριἰ8 διιδάοί οἰΐδπο ἀΐνίδυδ Αρο- βίο! δ ᾽, Ποθἷβ δυίοην ἰὰ ἀφξοβύσηι δὲ, μοῦ μὲ ἷν δηϊυιη ἰπἀυοδπηι8 ἀρροίεγὸ Γ68 Ὀοπᾶβ οἱ ἢθ"6- δί88 ( ο6 δηΐπὶ ξροῃίθ ᾿ηϑἰδιπ) δϑὲ ᾿νὰπρᾶπο 2- ἰυγῶ, υἱ δὰ ᾿ιοποδίδίοπι ργΟρθηδᾶ εἰϊ}), δοὰ πὸ οἵ- γευβ 6ἱ (Αἰδπνυν ἰῃ ᾿υἀοαπάο δἰηυθ ἀϊφοοτβδηάυ, 4υϊ4 Βοηυ οἱ μβοηεδίυμι δἰϊ. ἔπ μος. οὐ τᾶ χίμθ Ρᾶγια Υἱίδ ποβίγα ρόροδί, προ 'ῃ 60 φιοά ρίδιθ ἱπιο σοῦ βοα μοῖθϑι, ααΐὰ παίυεα θοβυῶν αἱ 80- πϑβίυπι δἰ(, φυΐὰ ἔδ᾽ϑυ ἰδ]6 ρυϊοέυγ: πϑαὶ δἱ βυ8 Υἱἕρα ργοροπίϊα πιϑ ἴα βοᾳυϊξίααυο, ὁὲ ποὺ βοβϑδίὶ ηυδάδλιῃ ἱπιαρίηο ονθυοῖα δίαυα ἀδοοίογαία οθϑεὶ, ἔθηυβ διιπιαπυπ) δὰ ὁληὶ ΒΟ ἰγδηδίηυρίββοὶ, (}0- εἶγοα ἰπ θη επιία δίᾳφμο ργυάοη!ία ποδὶβ οδὲ ορυβ δ ργορυκὶεἰ εἶοι! οοφιἰοποπι, υἱ δὐοοιΐ, φμϑ8 εἷὲ γοΓὰ ἰῃϑὶε} ἐμ} 6} 6 ῖπ|8 ρυ!ομ γα ἀο, δὰ οδπὸε (ογπιθ. ἴυν. Ουομαὐπιοόιιῃ οηΐπι ορίηἰο ἀς Νυπιΐηα ἀϊνίπο ὨδίυΓΑ μ6Υ φυϊάθην ἰπδὶεὰ εϑί ομηπθυδ πουιπι δι, δβεά ἱξπογδηι υϑγὶ οἱ ρεζοϑίων εἰγοᾶ ἰά ᾳφαοά οο» (υγ ( πλπὶ Δ} φυΐθπὶ τοπουδιίως υόζαὶ ἀοἰίαἰοιη, αὐ εἰ ἰπ Ραίγα, εἰ ΕἸΠΪο, οἱ ϑρέγίευ βδβεῖο οοιβὶ-" ἀθγδίωγ; 8ϊ} τϑγὸ δὰ δρουγάδβ οριβίοινεοα ἀοἰδρεὶ, ἐμ ογθαίατα [816 αυϊὰ 6866 δυδΡ ΟΔΒΜΙΥ:. δίᾳυο ἰ- 5. ΟΒΕΘΘΆΙΙ ΝΎΒΘΕΝΙ αἶγοο οὑπὶ ἰῃ τὰ Ἔχίξυ ἃ νϑηίδι8 Δθογγϑίιπι δβϑυΐ, αὶ γένοιτο ἂν ἡμῖν ἢ ζημία τῆς ἀληθείας παρασφαλεῖσιν.

πδθοὶ ἴῃ μγοροβίίυ ἱπιοι!δοῖυ, πἰδὶ νϑγϑῆὶ βϑηιδη ϊλπ) Ρογοθροῦίηι!8 οἱ ἀβϑθοιδὶ [παγἰλδ, Π0Ὸ ἰῃ ΓΟ δχίσυδ ποὶβ ἃ νογίδίθ δϑδγγαηίθυ8 ἀδηλπιπὶ δοο ἀδγὶξ.

θιυϊά ἰεξίίαγ το δογ οογάϊα 6δι, οἱ οἰγοὰ αυδπὶ ΓΘΙ δχογοθίιγ 3 οἱ φυοπιοάο ὈεδίυΒ 681 8, 4υἱ ἰηνίοθηι δοοίριι φυοὰ ἀαι ἢ Βϑοαίὶ δηΐη, παι, πυϊδετίοοτάες, φμοπίᾳπι ἱρδὶ πιϊδετίοογάϊαπι σοπδοημοπίαγ. ὅλη ὙΈΤῸ 4ὺυς αυϊάδηι ρείππᾶ ἰΔοὶθ οςοινΡγὶξ, δίψα 'π Ῥγοηι- Ῥία 651 ἀΐει! βοηθεῖ, 84 ᾿ϑυλυδπὶ οἰατγἰδίθμι οἱ σοι ρα β βίο θπὶ) οοπάο]οι πηγαῖα Βοπιίηθῶν ἰηνίταϊ, ΡΙΌΡΙΘΓ ᾿μφαυδι δῖοπὶ οἱ νᾶγοἰδίθη Υἱίϑ παφοίίο- Γυπὶ ΟῚ ΟἸὨηἶθυ.5 δδάδαι ἰογίυμδ, αυοἀ γοὶ δὰ ἀϊΐ- ξηϊιδίοπι, νοὶ δὰ σοηβι!]0η6π| οἱ οὐ] σΟγροτΓί 8, Υ6] δά γϑιᾳυδ8 [ΔΘ] 18165 Δι([η6ὶ, ἴῃ νἱϊα υἱαπιίθυ8. δοϊπαίαν οπίαν νἱΐα ρἰθγιμηιι ἴῃ σοπίτγατγία, βαγνὶ- ἴυϊο οἱ ἀοπιηαίίοης, ἀἰν}5 οἱ ρδιιρογίαίθ, φίουὶα εἱ ἱξηοιυπἶα, ἐπῆγα! ν᾿ 0406 σΟΓροΓὶΒ οἱ θοιἃ ναϊοιυάΐπα, δὲ οπμηΐθυ8 (4 0115 ἀϊνῖδα. 81 ᾿φίτιι 6 ΡΆΓΆ5, ουἱ ἀδεδ8ῖ, Δά δαπγάδηη σοπιπιοά ἰδίοπι ρόγνδηϊαὶ ουη} 68, ουἱ αυἱά Ξιιροι οὶ, οἱ δι ιρρίοαιαν [ἃ αυοα ἀδ6βι, Οὐ 6ὺ φηοά τοάυμέάιι, πἰβογίογαΐδη) δάνϑγειιβ ἴ6- μυΐογθ8 οἱ [6 ΊΟΓ65 ΒΟΙ ἢ θι118 ρΓ ΒΟΥ Π; π8Πη} ἢἶ5ί μ δογι οογάϊα δηίπιιπι δὰ δ] υδπιοάϊ πιοίυμν δηιοΙ ἶν8- Υἱι, ποι μοί δίοψαὶ 418 ἰῃ δηΐπηαι ἱμάυσθγα οἱ ΒΗΡ6Ι, αἱ 'π οδ]δπιίαι6 ρῥγοχίμηυη βυθίονθὶ: εχ οοηιγαγίο οηΐτ), υἱάοὶῖςοι ᾿πμ υπηδηΐ (6, πη Βα γ οο Υ- ἀΐα ἱπιο ρίαν. ὕἋ ἰφίτυν ἔδγιδ, βόυυδ οἱ "πη πε} 115 Δρργορίπαιδηιίθυβ ἰῃμδοοδβδιδ δβί, ἰἴ8 αὐ] οἱ πιῖβ6- τίσ δϑί, οἱ ἱποοιῃβιοάΐβ ργοχίτηὶ σοπάο]οβοῖ!, δἷς Τί τοίνυν ἐστὶν ὁ ἕλεος, καὶ περὶ τί ἐνεργούμενος; Καὶ πῶς μαχάριος ὁ ἀντιλαμδάνων, ὃ δίδωσιν; Μα- κάριοι γὰρ, φησὶν, οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλλεη- θήσονται. Ἢ μὲν οὖν πρόχειρος τοῦ ῥητοῦ διάνοια, πρὸς τὸ φιλάλληλόν τε καὶ συμπαθὲς προσχαλεῖται τὸν ἄνθρωπον, διὰ τὸ ἄνισόν τε καὶ ἀνώμαλον τῶν τοῦ βίου πραγμάτων οὐ πάντων ἐν τοῖς ὁμοίοις βιο- τευόννων, οὔτε χατὰ τὴν ἀξίαν, οὔτε χατὰ τὴν τοῦ σώματος χατασχευὴν, οὔτε χατὰ τὴν λοιπὴν περιου- σίαν. Μεμέρισται γὰρ ὡς τὰ πολλὰ, διὰ τῶν ἐναντίων ὁ βίος, δουλείᾳ χαὶ χυριότητι, πλούτῳ χαὶ πενίᾳ, δόξῃ, χαὶ ἀτιμίᾳ, σαθρότητι σύματος καὶ εὐεξίᾳ, καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις διασχιζόμενος. 'ς ἂν οὖν εἰς ἴσον ἔλ- θοι τῷ πλεονεχκτοῦντι τὸ ὑστερούμενον, χαὶ ἀναπλη- ρωθείη τὸ λειπόμενον τῷ περισσεύοντι, νομοθετεζ τοῖς ἀνθρώποις ἐπὶ τῶν καταδεεστέρων τὸ ἕλεον. Οὐ γάρ ἔστιν ἄλλως πρὸς θεραπείαν τῆς συμφορᾶς τοῦ πέλας ὁρμῆσαι, μὴ ἐλέου τὴν ψυχὴν πρὸς τὴν τοιαύτην ὁρ- μὴν ἐκμαλάξαντος " ἐκ γὰρ τοῦ ἐναντίου τῇ ἀπηνεΐᾳ νοεῖται ὁ ἔλεος. Ὡς οὖν ὁ ἀπηνής τε καὶ ἄγριος, ἀπροα - πέλαστός ἔστι τοῖς ἐγγίζουσιν " οὕτως ὁ συμπαθής τε χαὶ ἐλεήμων, χαταχιρνᾶταί πως τῇ διαθέσει πρὸς τὸ δεόμενον, ἐκείν τῷ λυπουμένῳ γενόμενος, ὃ ἐπι- ζητεΐ ἡ ἀνιωμένη διάνοια. Καὶ ἔστιν ὁ ἔλεος, ὡς ἄν τις ὅρῳ περιλαδὼν ἑρμηνεύσειεν, ἑχούσιος λύπη ἐπ᾽ ἀλλοτρίοις χαχοῖς συνισταμένη.

[οοἰίοπα φυδδβὶ σομ διηρογαίιγ οὐπὶ 60, φυΐ Υοὶ 4418 Τὸ ὑριι8 Παθεὶ, δὰ ἰὰ 5656 ἀοίθηιΐ δίῃ 50}- εἰϊο δεοομιηοάδηβ, 4ιοὰ πιθη8 δηχῖδ π)υ]6 δι 8406 οἰτουπινοπία γοαυὶἶϊ. ΑΟ πιϊϑοτϊοογάϊα, υἱ ἐὰπὶ 8]}- 4ι͵5 ἀοθηίίοπα σοερτθθηβδπι ἰπἰογργοίδγὶ εἰ Θχριίσᾶγα ροβϑὶῖ, υοηίαγῖα ἰτἰϑεἰὰ οϑῖ, αὐ σθηλἀν ΟὉ ἱποοπιηοάδ 8]16Πἃ.

““Θυοὰ 5ὶ ποη ῥίδι, φι]ὰ ΡῈ δἂπὶ ἱπιε! φαίαγ, 0 Εἰ δὲ οὐχ ἀχριδῶς τὴν διάνοιαν αὑτοῦ παρεστήσαδαργαββίπυβ: [γι ἰδὴ 4118 γαϊΐοηα πιϑρῖβ ἀϊ]υοϊ 6 ἃς ρῥἰαπίυβ δχριοαγὶ ροδϑὶὶ. Μίβογίοογι ΐα οϑὶ δγρᾷ 608, 4] οὔ τοϑ αἰΐψ88 εὐϊβίθϑ ἃ6 τ}0]6 8188 8686 ἀἰϊδοταςίαηι, σαι ἀἰϊ!οοϊΐοπα ὁοηυποῖα δῇδφοίίο. Θυοιηδάπιουν δηΐπὶ ἐπ υπιδη 88 οἱ (τ Δ8 40 υὐΐο εαὐυϑᾶμι οἱ οὔ ίποη) μᾶΒοηΐί: δὶς οχ ἀϊ δοι 0η 0 αυοάδπιπιοάο πιϊςογιςογάϊα δπαϑοῖμῦ: ποὺ αἰυπὰθ δχϑίϑιογοι, ηἰδὶ δχ 30. Ἂς δἱ ηΠυ͵8 [6 πα πι βου οτἀΐα ργορτγίεἰδίθιη Ἔχ αυ δἰυθγῖ, ᾿π!οπΠ ἢ 6 πὶ οἱ ν οἰ - μιδηεῖδπὶ ἐηνθηΐοι αἰ ροπαϊ αἰδοι!οη 8 οὐ δἴδοῖιι εεἰϑυι125 οϑπιπἰδίδιῃ. Νδιὴ ραγιεἰραι πα π) αυΐίθ πὶ ΒοπΟΓμΪΏ ΟΠΠ68 5:ΠΠΠ8} ἀρρείμηὶ, οἱ δηνἱεΐ, οἱ ἰηΐ- πιϊοὶ; ἂἱ αἱ ἱποοπηπηοάογιηιν, οἱ Γοραπν {Γι πη} 8161|6 Δοοῦθαῦυπ) ρϑγιἰ οἰ μα 8 6586 γοὶϊηϊ, δοσυπὶ ἀυηίαχαϊὶ Ρτγοργίυπι οδῖ, 4 εἰ!δοιίοηα (οποπίυν; δία] ὁχ οπηηΐ θυ γΘθ}18, 4125 ΡΘ6Γ Υἱἱλ πὶ ΘΟ ΒΓ οἱ ὀχοῦ- οοπίυν, ΘΟ βιδὲ ΤΘΩῚ ρΓδΒίΔ} 1881 Π|8Π| εἐλ86 (ἰἶ|6- οἰοιθαι. ]Θοιἰοπΐ8 δυΐίοπι ἰμιθηι 9 δίψυθ ἰπογα- γηθηΐαμι πνἰβογίοογάϊα εδὶ. Εβι ἰσί δι ν ργοργὶα Ὀθδῦι5 δαὶ βιηδηδα5, 40} ἰπ (4 ἴδοι οπθ δηΐπηῆπι οοου- Ρϑίδιῃ παρθεῖ, υἱροία αυΐ δυιηπιαπὶ Υἱγίυ 15 (Δ5(ἰ σία πὶ ὁοπίϊηραι, ΑΘ ΠΘΙΏΟ ἴῃ 580}18 πιδίὺ 8 [Πδπῦ υἱγιυΐθπη βρθοίοὶ: βἷς δηΐπὶ ποὸη ουιβαυς Ποιηΐ 8 6ϑ5δὶ οὐ υϑιοαϊ τοὶ βυισοαϑϑυ8, ργιἐγηλιη 6}15, 4υὶ} ΟΡ68 μεν" τάχα ἂν ἄλλῳ λόγῳ διερμηνευθείη σαφέστερον. “Ἐλεός ἐστιν ἐπὶ τῶν δυσφορηύντων ἐπί τισιν ἀνιαροῖς ἀγαπητιχὴ συνδιάθεσις. Ὥσπερ γὰρ τὸ ἀπηνές τε χαὶ θηριῶδες, ἀπὸ τοῦ μίσους τὰς ἀφορμὰς ἔχει " οὕτως ἐχφύεταί πως τῆς ἀγάπης ὁ ἕλεος, οὐχ ἂν γενό- μενος, εἰ μὴ ἐχ ταύτης. Καὶ εἴ τις ἀχριδῶς ἐξετά- σειε τὸ τοῦ ἐλέου ἰδίωμα, ἐπίτασιν εὑρήσει τῆς ἀγαπητιχῆς διαθέσεως, τῷ χατὰ τὴν λύπην πάθει συμμεμιγμένην. Ἢ μὲν γὰρ τῶν χαλῶν χοινωνία πᾶσιν ὁμοίως, καὶ ἐχθροῖς, χαὶ φίλοις “σπουδά- ζεται" τὸ δὲ τῶν ἀνιαρῶν χοινωνεῖν ἐθέλειν, μό- νον ἴδιον τῶν τῇ ἀγάπῃ κεχρατημένων ἐστίν. ᾿Αλλὰ μὴν πάντων ὡμολόγηται τῶν κατὰ τὸν βίον τοῦτον ἐπιτηδευομένων ἡ ἀγάπη τὸ χράτιστον εἶναι. Ἐπί- Ὁ γασις δὲ ἀγάπης ὁ ἔλεος. Κυρίως ἄρα μαχαριστὸς, ὁ ἐν τῇ τοιαύτῃ διαθέσει τὴν ψυχὴν ἔχων, ὡς τοῦ ἀχρο- τάτου κατὰ τὴν ἀρετὴν ἐφαπτόμενος" χαὶ μηδεὶς ἐν μό- ναις ταῖς ὕλαις τὴν ἀρετὴν θεωρείτω" οὕτω γὰρ ἂν οὐ πάντως εἴη χατόρθωμα τὸ τοιοῦτον, πλὴν τοῦ δύνα- μίν τινα πρὸς εὐποιῖᾶν ἔχοντος " ἀλλά μοι δοχεῖ διχαιτό- πτερὸν ἐν προαιρέσει τὸ τοιοῦτον βλέπειν. Ὁ γὰρ θε- λήσας τὸ ἀγαθὸν μόνον, χωλυθεὶς δὲ πρὸς τὸ καλὸν, τῷ μὴ δύνασθαι, κατ᾽ οὐδὲν ἐλαττοῦται τῆς Ψυχῖις διαθέσει, τοῦ διὰ τῶν ἔργων τὴν γνώμην δείξαντος.

ΒΚ ΒΕΑΤΙΤΟΒΙΝΙΒΌΒ. ΟΒΑΤΙΟ Υ.

“Ὅσον μὲν οὖν κέρδος ἐστὶ τῷ βίῳ, εἰ πρὸς τοῦτό τις Α αἰίᾳιδϑ. Βαθεγοῦ δὰ Μνοποίδοϊθάμπι.: φυϊπίπιο μὲ ἐχλαμδάνει τοῦ μακαρισμοῦ τὴν διάνοιαν, περιττὸν ἂν εἴη διεξιέναι, φανερῶν ὄντων καὶ τοῖς χομιδῇ νηπίοις, τῶν ἐχ τῆς συμθουλῆς ταύτης τῷ βίῳ χατορθουμέ- νων. Εἰ γὰρ πᾶσι χαθ᾽ ὑπόθεσιν ἡ τοιαύτη τῆς ψυχῆς ἐγγένοιτο πρὸς τὸ ἐλαττούμενον σχέσις, οὐχέτ᾽ ἂν εἴη τὸ ὑπερέχον, χαὶ ἐλαττούμενον" οὐχέτι πρὸς τὰ ἐναντία τῶν ὀνομάτων ὁ βίο; διενεχθήσεται " οὐχ ἀνιάσει πενία τὸν ἄνθρωπον " οὐ ταπεινώσει δουλεία" οὐ λυπήσει ἀτιμία - πάντα γὰρ ἔσται πᾶσι χοινά" καὶ ἰσονομία καὶ ἰσηγορία τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων ἐμπο- λιτεύεται " ἑχουσίως τοῦ πολιτεύοντος πρὸς τὸ λεῖ- πον ἐξισουμένου. Εἰ δὲ τοῦτο γένοιτο, οὐχέτ᾽ ἂν ὕπο- λειφθείη τις ἀπεχθείας ὑπόθεσις ἀργὸς ὁ φθόνος " νεχρὸν τὸ μῖσος " ὑπερόριος ἡ μνησιχαχία, τὸ ψεῦδος, ἡ ἀπάτη, ὁ πόλεμος " (ἅπερ ἔγγονα πάντα τῇ τοῦ πλείονος ἐπιθυμίᾳ ἐστίν.) Ἐχείνης δὲ τῆς ἀσυμπα- θοῦς διαθέσεως ἐξορισθείσης, συνεχθάλλεται πάντως, οἷόν τινι πονηρᾷ ῥίζῃ, τὰ τῆς καχίας βλαστήματα. Τῇ. δὲ τῶν πονηρῶν ὑπεξαιρέσει ὁ τῶν ἀγαθῶν χκατά- λογος ἀντεισέρχεται, εἰρήνη χαὶ διχαιοσύνη. χαὶ πᾶσα τῶν πρὸς τὸ χρεῖττον νοουμένων ἀχολουθία. Τί τοίνυν ἂν εἴη μαχαριστότερον, τὸ οὕτω τὸν βίον ἔχειν, οὐχέτι μοχλοῖς καὶ λίθοις τὴν ἀσφάλειαν τῆς ζωῆς ἡμῶν πιστευόντων, ἀλλ᾽ ἐν ἀλλήλοις ἢσφαλι- σμένων; Ὥσπερ γὰρ ὁ ἀπηνής τε καὶ θηριώδης, δυσμενεῖς ἑαυτῷ τοὺς τῆς ἀγριότητος πεπειραμένους ποιεῖ" οὕτως ἐχ τοῦ ἐναντίου, εὔνοι ἅπαντες τῷ ἐλεοῦντι γινόμεθᾷᾳ, φυσιχῶς τοῖς μετέχουσι τοῦ ἐλέου τὴν ἀγάπην ἐντ ὁ λόγος ὑπέδειξεν, εὐνοίας πατὴρ, ἀγάπης ἐνέχυρον,