πηθηίογυῃ οἱ βυρρ!!οἰογιπι δρθοίθϑ, νεδϑι128, θᾶνγᾶ- {πγ8, ΓΟβῸ8 οἱ Παπιπμλβ, {εἰφογὶβ σοῃογοιίομθδ οἱ οΟὨ βοΙἰίοπ68, οαγηίαπὶ ΣΧ ἰδίου θη} οἱ ςοϑίὶβ [86 6- ΓΑΛΙθη68 οἱ ΔΥυ]βίοπθ5, σϑρίϊᾶ εἰανὶβ ππάΐᾳψυο ὁ0η- ἢχα, ΟΟυ]ΟΓΙ ΠῚ Δ] 581 0η68, ἀἰ σ᾽ ΛΟΓυ πὶ Δυβοἰββίοῃ δ, ξοΓρΟΓὶβ. ΡΘΓ ΟΥΌΓᾺ ἰῃ υἱγαπηι6 ρᾶγίθαι ἀϊδγυρίϊο- Ἠ68, ΡῸΡ [Δη)6π δχογυς δι οθ8 οἱ σοη ΘΟ 068: ες δίψιβ οῥιυβηοάΐ οππηΐα, ἰδηηιᾶπι ρεςολιὶ οχρίδἑχάτερα τοῦ σώματος διὰ τῶν σχελῶν ῥήξεις, τὰς διὰ τοῦ λιμοῦ τηχεδόνας, πάντα ταῦτα χαὶ τὰ τοιαῦτα ὡς χαθάρσια τῆς ἁμαρτίας οἱ ἅγιοι μετ᾽ εὐφροσύνης προσίεντο, ὡς ἂν μηδὲν ἴχνος τῇ χαρδίᾳ διὰ τῆς ἡδονῆς ἐγγινόμενον ὑπολειφθείη, τῆς ἀλγεινῆς ταύ- τῆς καὶ δριμείας αἰσθήσεως πάντας τοὺς καθ᾽ ἡδονὴν ἐγγινομένους τῇ Ψυχῇ τύπους ἐξαλει- φούσης.
τοι 8. βδποίΐ {1} οἴπη [αὐτὰ δἀπιιοθαμπῖ, 6 φιοά νεβιϊρίυτι οοτάΐ ρὲ νοϊμρίαίεπι ᾿ωργοϑϑαηι το] ϊῃσ φαθγείηγ, ΔΟΟΓθῸ δἴυδ ἀο]ογοβῸ ᾿ος 5θ6ῆϑι: οπιηΐα ΡῈ γο]ρίδίεπι Δηΐ πιδθ ἱπηργαβϑᾶ ψϑϑιϊφία ἀοίθιία.
Βεαιὶ ἰφὶϊιαν φμὶ ρμεγεϑοιοπεηι ρας μπι ῬΥΟΡΙΕΡ πιθ. Ἦοο διυΐοιη ἰΔ|6 68. (υἱ οἰΐδπι δ᾽ δγδηὶ γδιίοπθηι εοξηοϑοδπι5 οἴ ΘΟΠ 5, ἀΘΓΘΠ.113) 86 οἱ 4υ}5 58η1{8ι] [λου]ιδῖοιη λ6 ροί(θϑιδίεπ) ἀϊέοηηϊ ἀδάΐδδβοῖ, ἀΐοσεγοί εἰΐδπι {1: Βοαῖὶ ἃ πιοῦροὸ ἰἰθαγαιΐ ΡΓΟΡΙΟΓ ΠΊ6, ΠᾺΠ) φτανίυ τ οἵ 100} 69] ΔΓΏ ἢ. ΓΟΓΌ πὶ δἰίοπαιῖο εἢὶ- οἷν, υἱ ἴῃ πιὸ νϑύβθημγ, ΄αἱ αἰἰχιδη ο «ὡρτοίαγα- τυπὶ. [Δ νοσο) Θχοϊρίδιαυ8, αιϑὶ ᾽ρ88 υἱῖα ποθ 8 δ)υδιποάϊ ὑδδιϊυἀΐηαπη ρῥγοοϊαιηοὶ: Βοδιὶ 405 ΠΊΟΥΒ ΡΘΓΘΘΦΟΪῸΣ ΡΓΟΡΙΘΓ πὸ; αυδδὶ ἰὰχ ἀϊΐοδὶ: Βεολιΐ 408 ρει βδαιυηίας ἰοῦ ΡΓΟΡΙΟΡ πλ6. 81- ΠΝ ΠΠτογ διἰδιη δι 18, σδποιμοηΐ8, ἱποογγιρε δ ὶ- Ἰ128 οἱ ἱηιοφταθ, θοηΐϊΔ5. οἱ οπμ5. ἰηιο!]6οίυ.8. οἱ ἸῈ6 118 ΘΟΠΟΘρίυ5 ὁχ 8 φυὰ: ἴῃ πο! ογεπ ρᾶτγίοπι οἱ ἰη6}Πἰσιηίυν οἱ ἀϊομῖιγ. θοιμίηιι5. ἰσίίυγ, ργουΐς μι Πρ αγ, Δ οἱ ἀΐϊδεγο εχ βεϊπιοίαν: Βοδία5 68,, φυϊουπαμδ 4}0 οἰπηὶ τὰ οοῃιγαγία ρο τυγ οἱ ρτο- Βἰ θοίυγ, ἃ σογριρείοηθ, 4 ἰθμ ΓΪ8, ἃ ροιοδίο, 80 ἐπλϑαε1α, 5. ἔγαυήθ φὲ ἀναγιτῖα, Ὁ πποχυοηια 60- Μωχκάριοι τοίνυν οἱ δεδιωγμέγοι ἔγεχεν ἐμοῦ. Τοῦτο δὲ τοιοῦτόν ἐστιν ( ὡς ἂν χαὶ τὸν ἕτερον λόγον χατανοήσωμεν), ὡς εἴ τις τῇ ὑγιείχ λόγον δοίη, εἴπῃ ἂν χἀχείνη " ὅτι Μαχάριοι οἱ ἀπὸ τῆς νύσου χε- Π χωρισμένοι ἕνεχεν ἐμοῦ. Ἧ γὰρ τῶν λυπηρῶν ἀλλοτρίωσις, τὸ ἐν ἐμοὶ γενέσθαι τούς ποτε νενοσηχότας παρασχευάζει. Οὕτως ἀχούσωμεν τῆς φωνῆς, ὡς αὑτῆς τῆς ζωῆς ἡμῖν τὸν τοιοῦτον μαχαρισμὸν ἐμ- θοώσης. Μαχάριοι οἱ δεδιωγμένοι ὑπὸ τοῦ θανάτου ἕνεχεν ἐμοῦ " ὡς τὸ φῶς λέγοι " Μαχάριοι οἱ δεδιω- Ὑμένοι ὑπὸ τοῦ σχότους ἕνεχεν ἐμοῦ. Ὁμοίως χαὶ ἣ διχαιοσύνη, χαὶ ἁγιασμὸς, χαὶ ἡ ἀφθαρσία, καὶ ἣ ἀγαθότης, καὶ πᾶν νόημα τῶν πρὸς τὸ κρεῖττον νοου- μένων τε χαὶ λεγομένων, Ὁ Κύριος ὧν, καθὸ νοεῖ» ται, χατ᾽ ἐχεῖνό σοι λέγειν φομιζέσθω-" ὅτι Μαχά- ριός ἐστι πᾶ; ὁ παντὺς ἐναντίου πράγματος ἀπελαυ- νόμενος, φθορᾶς, σχότους, ἁμαρτίας, ἀδιχίας, πλεὺν- εξίας, ἑχάστου τῶν διαστελλομένων τοῖς χατὰ τὴν ἀρετὴν λόγοις πράγμασέ τε καὶ νοήμασι. Τὸ γὰρ ἕξω τὰ) 488 Υἱγίι158. γϑι πὶ θυ 5 ορροηυπίυγ, (απ [- ὦ τῶν χαχῶν γενέσθαι, ἐντός ἐστι τῶν ἀγαθῶν χαταεὐἷδ, ἴα οοφίτδιοπίθυ8: π80} δχίγα πιδ]ὰ Ὑ γβατὶ, ε8ι ἰηίγα θοια τοἀδοίπι αἱ σοηϑιϊἐξ πὶ 6850. Αμὶ [αεἰ! ρμεσσαίμι, ἰμφυΐ! Ὠοτηΐπυβ, δογυμδ ρθοςαιίὴ ἐει 7}. Ετχο αυΐ ἀδδεϊνί! ἃ} 60 ουἱΪ βογυϊθγὶξ, {196 - ἰάθη), 4ιοα δὰ 5ίϑδιίυιι οἱ ἀϊᾳηϊτδίθηι διποῖ, υϑ0Γ- Ῥᾶί. ῬΟΓΓΟ διιπημᾶ ᾿ἰθεγίδι}8. βρθς 68 δῖ, βιὶ [υγὶ8 0 ρο(οδίδι}8 6586 [Δοίι η), ΓΕΩ 8 γθγῸ ἀΐφπ|128 δυργα 86 ποη μα δί 18π| ἱγγαπηίάομ. ΕΓΡῸ δὶ ϑ8ι)} [0 γ18 ὁδὶ 8 4υὶ ἃ μερξδίο αἰΐδῃυϑ οδὶ ἂς γορῃΐ ρτγο- ΡΡίυπι δῖ, Ἰηϑγαὰπὶ ἱπιραγίαπι, βυπληνδ4:6. 86 ρίθπἃ ὨΜ}Π}5 4|1ογἶτι5 ἀΡὈ το δίχυς ἀοηνίπΐο ουποχὶα ρο- ἰε8145: Θοηβθαιθηίον θϑϑί5 μιάϊοαίιγ, φυΐ ἃ πιδὶὸ ΡΠ τυγ, 86 ραγθοουϊίοποπι ραίμυγ: αυΐρρο {Π|4 ρεγ- βθουζίοηα γορίδη ἀὐπηϊ δίδοται εἰ σοη οἰ πιο. Νὰ 40“ Ἰθᾶπιιι5 ἰμηλ τ, δὲ ϑῦγα [ΓΔΠη118, [Γϑιγα8, (ΘΓΓΟἢΪ8 108 Θχρο!!! δίαᾳυθ ργοἸινογὶ: πᾶπν αΐ πίῃς πιΐζγᾶ- νογὶι, ἴῃ οοἰθϑιὶ γοφίϑ αἰνογβδίυγ. 00 Πφο ἴῃ οἐγρᾶ- ἴυγα ΓΟΓΙΠῚ ὈΠΙ ΟΓΒΑΓΌΙΙ δυηι οἰδηηθηῖΆ, ΠΔ0}18- τἰοηὶ γδιϊοῃδιϊβ παίιγῶ διιγδυΐδ, οοοἴ απ οἱ ἰογγὰ. 1μοου8 δογιιπ), 4υΐ μδ΄ οᾶγηθπὶ υἱίδπι βου ϑαπί, ἴογγα; οοΐσμν δυΐθα ἱποογρογοογυμη δεῖ; ποοθδ88 ἐϑὶ ἰρίίυτ, υἱίδπι ποβίγαπ) ῥργογβιιβ αἰϊου δὶ 6858: πἰδὶ ὃς (δῦ ρυ]8ὶ οἱ ε͵δοιὶ Γαθγίηυ 8, ἴῃ ἰθτγα ρτγογ- 8.8 ΠΙΔΠΘΠΙ18: δὶ ἐἷπο ὐϊθγί 3, ἰὰ οορίυπι γδάυ- ἐπι. Υἱάες χυο ἀπολι Βοδιυάο, ρος ἰά φυοὰ {γίειο αἱ δοθγθυπὶ νἱἠδῖυτ, ἰδπιὶ θοπὶ εἰμὶ οοης Πἃ- ἯἪ ολη. Ὑἱ, 74.
ἯἪ ολη. Ὑἱ, 74.
στῆναι. «Ὃ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν, »γφησὶν ὁ Κύριος, «δοῦλός ἐστι τῆς ἁμαρτίας.» Οὐχοῦν ὁ ἀποστὰς ᾧ ἐδούλευσεν, ἐλευθεριάζει τῷ ἀξιώματι. Τὸ δὲ ἀχρό- τατον τῆς ἐλευθερίας εἶδος, τὸ αὐὑτεξούσιόν ἔστε γενέσθαι. Ἢ δὲ τῆς βασιλείας ἀξία ὑπερχειμένην ἑαυτῆς τινα τυραννίδα οὐχ ἔχει, Οὐχοῦν εἰ αὐτεξού- σιός ἐστιν ὁ τῆς ἁμαρτίας ἀλλότριος " ἴδιον δὲ βασι- λείας ἐστὶ τὸ αὐτοχρατές τε χαὶ ἀδέσποτον " ἀχολού- θως μαχαρίζετα: ὁ ἀπὸ τοῦ χαχοῦ διωχόμενος. ὡς τῆς ἐκεῖθεν διώξεως τὴν βασιλιχὴν ἀξίαν αὐτῷ προξενούσης. Μὴ οὖν ἀχθεσθῶμεν, ἀδελφοὶ, τῶν γηΐ- νων ἀπελαυνόμενοι. Ὁ γὰρ ἐντεῦθεν μεταστὰς, ἐν τοῖς κατ᾽ οὐρανὸν βασιλείοις αὐλίζεται. Δύο ταῦτά ἔστι στοιχεῖα ἐν τῇ τῶν ὄντων χτίσει, πρὸς διαγωγὴν τῆς λογικῆς φύσεως μεμερισμένα, ἣ γῆ τε χαὶ ὁ οὐ- ρανός. Τόπος τῶν διὰ σαρχὸς εἰληχότων τὴν ζωὴν, ἡ Ὑἣ᾽ ὁ δὲ οὐρανὸς τῶν ἀσωμάτων. ᾿Ανάγχη τοίνυν πάντως εἶναί που τὴν ἡμετέραν ζωὴν, ἐὰν μὴ διω- χθῶμεν ἀπὸ τῆς γῆς, τῇ γῇ πάντως ἐναπομένομεν " ἐὰν ἐντεῦθεν ἀπέλθωμεν, ἐπὶ τὸν οὐρανὸν μετοι- χισθησόμεθα. Ὁρᾷς εἰς ὅ τι φέρει ὁ μαχαρισμὸς διὰ τοῦ δοχοῦντος λυπηροῦ τοῦ τοσούτου σοι ἀγαθοῦ γινό» μενος πρόξενος; Ὅπερ νοήσας, φησὶ καὶ ὁ ᾿Από- στολο:, ὅτι Πᾶσα παιδεία πρὸς μὲν τὸ παρὸν οὗ δοκχδῖ χαρᾶς εἶναι, ἀλλὰ λύπης " ὕστερον δὲ χαρ- πὸν εἰρηνιχὸν τοῖς δι᾽ αὐτῆς γεγυμνασμένοις ἀπο- ΒΕ ΒΕΛΤΙΤΌΡΙΝΙΒυ5. ΟΒΑΤΙΟ ΥΗ].
δίδωσι δικαιοσύνης. Οὐχοῦν τῶν προσδοχωμένων χαρ- Α ἰγὶχ αχβίβίοηδ ἢ Ουοά οὐπὶ οἰἶδὺὶ ΑρΡοβίο αβ. δηΐπνπῶν ἄνθος, ἡ θλίψις ἐστίν. Διὰ τὸν καρπὸν οὖν, χαὶ τὸ ἄνθος δρεψώμεθα " διωχθῶμεν ἵνα δράμωμεν " δραμόντες δὲ οὐχ εἰχῇ δραμούμεθα, ἀλλὰ πρὸς τὸ βραδεῖον ἡμῶν τῆς ἄνω χλήσεως ὁ δρόμος ἔστω " οὕτω; δράμωμεν, ἵνα χαταλάδωμεν. Τί τὸ χατα- λαμθανόμενον; Τί τὸ βραδεῖον; Τίς ὁ στέφανος: Οὔ μοι δοχεξ ἄλλο τι εἶναι παρ᾽ αὐτὸν τὸν Κύριον ἕχαστον τῶν ἐλπιξομένων. Αὐτὸς γάρ ἔστι καὶ ἀγωνοθέτης τῶν ἀθλούντων, χαὶ στέφανος τῶν νι- χώντων " ἐχεῖνος ὁ διανέμων τὸν χλῆρον " ἐχεῖνος ὁ ἀγαθὸς χλῆρος " ἐχεῖνος ἡ ἀγαθὴ μερίς " ἐχεῖνος ὁ τὴν μερίδα σοι χαριζόμενος " ἐχεῖνος ὁ πλουτίζων - ἐχεῖνος ὁ πλοῦτος, ὁ δειχνύς σοι τὸν θησαυρὸν, χαὶ θησαυρός σοι γινόμενυς ὁ εἰς ἐπιθυμίαν σε τοῦ χαχοῦ μαργα- ρίτου ἄγων, καὶ ὥνιός σοι τῷ χαλῶς συμπορευομένῳ προχείμενος. Ἵνα οὖν ἐκεῖνο χτησώμεθα, ὥσπερ ἐπ᾽ ἀγορᾶς, ὧν ἔχομεν ἀντιχαταλλάσσωμεν ἃ οὐχ ἔχομεν.
Μὴ λυπηθῶμεν τοίνυν διωχόμενοι, μᾶλλον δὲ καὶ εὐ-, φρανθῶμεν, ὅτί διὰ τὸ διώχεσθαι ἀπὸ τῶν τῇ γῇ τι- μίων, πρὸς τὸ οὐράνιον ἀγαθὸν συνελαυνόμεθα, χατὰ τὸν ἐπαγγειλάμενον μαχαρίους εἶναι τοὺς δεδιω-.
Ὑμένους ἕνεχεν αὐτοῦ - ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, χάριτι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χρι-.
στοῦ “ ὅτι αὐτῷ ἐστιν ἡ δόξα καὶ τὸ χράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.
δαάνογιϊβθοι, Οπιπΐβ, ἰηααὶΐ 55, ἀϊβοὶρ! πα ἴῃ ργῶ- βοηιία αὐἱάδπι πο οὐπὶ ρδιυάΐο, 5ϑὰ οἰμη ἐγ βιὰ οθηυποία 6586 νἱάοίιγ, 5θἀ ροβίοα ἔγασίαπι ρδοὶ- ἐἴσαπι [5ι}28 τοά ἀΐι 118 φαΪ ρεῚ ἰρβδπὶ [μογῖηϊ ἀχογ- οἶταιῖ, ργοίπἀθ [γυοίαιπι, 4υΐ Βρογδηΐυγ, ἴο5, δἷἵ- Πίοιο 6βϑὶ. Ργορίδν ἰγυοίυπι ἰσίίυν οἰΐδπι ἤογαπι ἅ6- ΟΟΡΡΑΙΉΙ5: ἀρίίθιηυῦ υἱ ΟυΓΓδΔΙΏυ 8, ΟἸΓΓΘη(65 81:- ἴθ) ὩῸπ γυϑῖγα -ΟΟΥΓΔΙθυ8; 866 δά ρῥγωμπΐιηι 8ι1- Ῥδγῃξ ποβίγβ νοσδίίομὶδ ουγδυ8 ἀἰγίϑιῸΓ: [ἃ οὐγ- γϑηλι8, υἱ ἀ5βεφυϑιηιγ, Ουϊὰ οεϊ ἰά, φυοὰ οοηδοαυΐ- τυγ ἢ φυοάπδπη εϑὲ ᾿Πυὰ ρτι μη Ὁ φυδηδπὶ 1118 οογοηα ἢ Νοη υἱάσίυν Ὡἰΐ δἰϊαυϊὰ αἰϊυὰ 6859 αυοά- Εἰθ6ὲ Θογιιπὶ αυ8ὲ Βρογϑηίαγ, ργρίθγαυδιη 'ρ56 θο- τοΐῃι8. [ρ56 εηΐπὶ 68ὲ ργββοδ πιοἀογαίογαμο οογίδη- Β εἴππι, οἱ οὐτοπᾶ υἱποοηείυπι: Π16 6δί φυὶ ἀϊνίἀϊ! μτοὐϊιδίοηι; [ΠΠ θοπὰ Βοογοή 88 6βὲ, 1Π|6 θθηα ρογ- εἶο; {Π|4 65ῖ, φυὶΐ"Ὀΐ ροτείοπμοπι Ἰαγρίίυγ; 1Π|6 6βι, φαΐ ἀϊιαῖ; ἰ|Π|Φ 1ρ86 ἀϊνίι28, αυΐ εἰ οβίθηδις εἰ τπαβδυγαπὶ, οἱ {Ππ65ϑπγη8 1 οἱ οχϑίβιϊς; χαυὶΐ οἱ εαρὶ- ὅσ 6 θοηῶ τῃᾶγραγίῷ τοὰάϊ!, εἴ γε η85 εἰ}ν} γοοία ποροίίδηι! τηδτολπίίψυς ῥγοβίαι, ὕι ἰκί(ιν Π υπὶ δάϊρ᾽ϑελπιυν (βου! πὶ [οΓ0 ἢ) ἰΐ5, 4ιυι25 Βᾶθο- Πη0.8, ΘΟ ΡΘΓΘΠ8 ἰὰ χυοά ποη Ππαῦοαι8. Νὰ (0Ππ- ὐιϑιθηυγ ΓΟ οὑπὶ ΔρίϊδηΓ οἱ ρΟΥΒΘΟμΙΟΠΘΗΙ Ρϑιυν; αυϊηΐπη0 ροιῖυ8 οἰἶδπι Ἰίθαιν, αυρηΐαπι Ῥδγ ἰά, φυοὰ ρεἰ!ϊπιὰγ δὴ ἰΐ5, 4 ἴῃ ἰοῦγὰ ΒαθθμΓ ἰῃ ρτγοῖϊο, δὰ οωοβία θοπυπὶ ΘΟΙΏρΟΙ ΠἸΠ)υΓ, 86- οὐπάσπι) ουπὶ, αυΐ Ργοη δὶ θθαῖο8 [ὉΓ6 6058, 4υἱΪ ΡῥτΟρΡΙΟΡ ἴρβϑυπὶ δείίαιὶ, ρεγβοουϊ: οηθπιαυθ ρᾶϑϑὶ δἰηΐ: φᾳυοηίαπλ {Πογὰπὶ 5ἰῖ τόσπυιη οΟἰοόγαπι, σταιία Ὀοπίηΐ ποϑιγὶ 268 Ογβιΐ., φαοπίδηι εἱ φίοτῖα οἱ ἱπιρογίυπι 65. ἴῃ 8650 0}18 δϑθου ]Ογαηι. ΑἸηθη. ἃ Ἠρργ. χιι, 11.
ΑΡΡΕΝΡΌΙΧ ΑὉ 8. ΘΒΕΘΟΆΙ͂ ΟΡΕΒᾺ ΕΧΕΟΘΕΤΙΟΛ.
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΕΙΣ ΤΌ, ΟΤΑΝ ΥὙΠΟΤΑΓῊ ΑΥ̓ΤῺ ΤΆ ΠΑΝΤΑ, ΤΟΤΕΡΛΚΑΙ ΑΥ̓ΤῸΣ Ο ΥἹΌΣ ΥΠΟΤΑΓΉΣΕΤΑΙ ΤῺ ὙΠΟΤΑΞΑΝΤΙ ΑΥ̓́ΤΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
ΙΝ Πα, ΟΥΑΝΡΟ 5181 δυΒΙ ΕΟΕΕΙΤ ΘΆΝΊΙΑ, ΤΌΝΟ 1Ρ8Ε ΟὔΘΟΠῈ ΕΠ ΘΟΒΙΟΕΤΌΚ ΕἸ ΟΥΣΙ 5181 ΒυΒΙΕΟΙΤ ΟἩΝΙΑ ".
Οεπίϊαπο Ἡεγυείο ἰμἰοΥρτεΐο.
Θαινπία αυἰδειθ Ὀοπιϊπὶ εἰοαυΐα δυηὶ οοψυῖϊα α Πάντα μὲν τὰ λόγια κοῦ Κυρίου λάγιά ἔστιν ἀγνᾶά «λεῖα δὲ ρυτα, βίου! ἀϊοῖ! Ῥγορίοία ᾿, φυδπὰο ἰπβίδν Ῥυτγραϊίοπὶς. ἀγξοηῖ!, φυῶ ἢϊ 'ξηθ, πηθπ8 δχριγραία 80 οὔγπὶ Ὠφγοίῖοα ορίπίοῃθ, μβᾶθοῖ οἰοαυΐογυμπι τὸ- Τὶ ιδι}8 ψγοργίυμ οἱ σομυθηϊθηίθῃι, δὲ 4} 6ϑὲ ϑδοιη- ἀιιλ παίυγδηι, βρ᾽δπάογοιβ. ΔΘ ΟΙΏη68 δι:6ΠῈ ορορίει διίοβίδγι βρίεπάογοπι 6886 οἱ ρυτιδίθπὶ ἴῃ ἀοξιμδίθυδ βδμοιὶ Ῥαυ. 1η ραγδάϊβο δηΐπὶ ἰηἰι8- 1.5. ἴῃ δροδπογυπὶ οΟξφη 0 η6, εἰ Ομγὶβίαπι ἢ δἰνεπ8 ἴῃ 56 Ἰοᾳυδηίοπι, 6 ἸΟφιαθδίι" 4025 οΟηβοηϊδηδυμ ε58᾽ οὐτὰ ἰοᾳυΐ 4υϊ ἐγυἀΐτ18 [υἱξ ἃ 14 τηδρἰβίγο, ΘΠΊΡΟ 51} ἴογθο ἀυεδ οἱ ἀοοίογα, Θυοπίδπι δυΐθπι Τ03 οδυροπαίογοβ δραγεϊυπίυν ἀϊνίπιι ) δγξοπίυπι οὔδϊοογο γαργοθαπι, πηϊϑιϊοα Βθγιοογιπι οἱ δὰυ]- του βογυπὶ 86ηϑθα απ) γοΓὈΐ δρίοπάογομι οὐυδουγδηίοϑ, οἱ πηγβίίεδ Αροβίοὶἱ βεπβᾶ, δὶ πο} ἰη}6 σοηί68, Υ6] τηλιΐση6 ἀδϑυπθηίεδ, Δὰ ἀεοίεπάἀοπάλπν 8υ9ηὶ τη δἰ ἰδ δἰἰγαμαηί, ἀϊσοιίο8 δὰ δνυογίδηάδη [1 ηἰ- ξοηῖεἰ φοτίαπι δἰ δὶ ἀΐοῖαπι ἢΠυὰ ορίτυ]ατὶ δροβίο - Ἰίευπι, Ταπς φυὐ)οϊοίαν Γ δις οἱ φιὶ εἰδὶ εἰιδ) δεῖξε οἰπηΐα, ἰλμαυλη 6α αἰοί[ο βοῦν] οπὶ οϑίθηάαι ἢ υπ- Ἰμδίδῃ: δὰ ἀξ οδ8βᾶ υἱβιιπὶ οϑί ποοδδβαγίι τ α}- ἘοΏΓΟΥ ΘΧΔΙ ΠΔΥ6 ὮΟς ἀϊοίνη, υἱ οβίαπάδιηι8 γε γα Ρῦγυπ) ἀγροηΐυπ) Δροϑίοθ]ουπ), 8} οἵμπὶ βογάϊάο οἱ Ὠφγοῖΐοο βθηϑὺ ϑεράγδίυπι οἱ πἸϊηἰ πη πϊβίι πη). 5ἷ- τῆι8 ἜΡΡῸ ἷἱπ υδὰ δβαῃοῖαδ ϑογίρίιγοα ἤδη. ὙΟΟΘΙΣ ῬΜ]1ὰ ἸΔΠΟΓΘ δἰξηϊβοαία, δἱ ὩῸΠ ΒΟΠΊΡΟΓ ἰἰβά πὶ οοηβτγυογα βθηβίθυ8, 86 ἃ πυδς αυϊάοπι μος βἰρη!- ΘᾶΓΘ, ΓΌΓΒΙ18 Υ6ΓῸ 4114 ᾿ηἀΐοαγα, οἱ, δαῦνὶ, ἱπαυ, 8315 ἀοπιΐπ!5 δίηϊ δυ Ἴθει!. ΕΠ ἀθ παίυτα δχρεσίθ κε χαὶ καθαρὰ, χαθώς φησιν ὁ Προφήτης, ὅταν χοθ᾽ ὁμοιότητα τῆς περὶ τὸν ἄργυρον ἐν πυρὶ γινομένης χαθάρσεως, πάσης αἱρετιχῆς ὁπολήψεως ἔχχεχα- θαρμένος ὃ νοῦς, τῶν λογίων τὴν οἰχείαν ἔχῃ χα χατὰ φύσιν τῆς ἀληθείας αὐγήν. Πρὸ πάντων δὲ οἶμαι δεῖν τοῖς τοῦ ἁγίου Παύλον δόγμασι κᾶσαν προσμαρτυρεῖν λαμπηδόνα χαὶ χαθαριότητα, διότι ἐν τῷ παραδείσῳ μυηθεὶς τῶν ἀποῤῥήτων τὴν γνῶ- σιν, χαὶ λαλοῦντα ἔχων ἐν ἑαυτῷ τὸν Χριστὸν, τοιαῦτα ἐφθέγγετο, ἃ εἰχὸς τὸν ἐχ τοιούτου διδασχά- λου πεπαιδευμένον φθέγγεσθαι, ὑπὸ χαθηγεμόνι τὰ χαὶ διδασχάλῳ τῷ Λόγῳ. Ἐπειδὴ δὲ οἱ πονηροὶ χά- πηλοι ἀδόχιμον ἐπιχειροῦσι ποιεῖν τὸ θεῖον ἀργύριον, τῇ μίξει τῶν αἱρετικῶν τε καὶ χιδδήλων νοημάτων Β ἁμαυροῦντες τοῦ Λόγου τὴν λαμπηδόνα, χαὶ τὰ μυστηριώδη τοῦ ᾿Αποστόλου νοήματα, ἣ μὴ συνιέν- τες, ἣ καχούργως πρὸς τὸ δοχοῦν ἐχλαμδάνοντες, εἰς συνηγορίαν τῆς χαχίας αὐτῶν ἑπισύρονται, λέγοντες πρὸς χαθαίρεσιν τῆς τοῦ μονογενοῦς Θεοῦ δόξης τὸν ἀποστολιχὸν αὐτοῖς συμδάλλεσθαι λόγον, ὅς φῆσιν, ὅτι Τότε ὑποταγήσεται ὁ Υἱὸς τῷ ὑποτάξαγτι αὑτῷ τὰ πάντα, ὡς δουλιχὴν τινα ταπεινότητα τῆς τοιαύτης λέξεως ἐμφαινούσης “ τούτου χάριν ἀναγ- χαῖον ἐφάνη δι᾽ ἐπιμελείας ἐξετάσαι τὸν περὶ τούτου λόγον" ὥστε δεῖξαι καθαρὸν ἀληθῶς τὸ ἀποστοχιχὸν ἀργύριον, πάσης ῥυπαρᾶς τε χαὶ αἱρετιχῆς ἐννοίας χεχωρισμένον χαὶ ἀνεπέμικτον. ἼἜγνωμεν τοίνυν ἐν τῇ χρήσει τῆς ὅδιιας Γραφῆς, πολύσημον οὖσαν τὴν τοιαύτην φωνὴν, καὶ οὐ τοῖς αὐτοῖς ἀεὶ ἐφαρμοζομέταιϊοπὶβ, φυοιί Βοιηϊ πὶ 500] οἴ 5ἷ1 ἃ θ6ο, Ργοριεία ( νην νοήμασιν, ἀλλὰ νῦν μὲν τοῦτο σημαίνουσαν, ἴφια; Οπιπία εμϑ]δοϊειὶ ἐὰν ρμεάϊδιις εἶμε ". Τίδοῖὰ πάλιν δὲ τὸ ἕτερον ἐνδειχνυμένην " οἷον, Οἱ δοῦλοι, γ0δ ΙΝ 110, ΤΌΝΟ ΡΒ ΕἸΌ5 ΒΌΟΒΗΘΙΕΤΟΚ, ΕΤΟ., ΟΒΑΤΙΟ.
φησὶ, τοῖς ἰδίοις δεσπόταις ὑποτασσέσθωσαν. Καὶ Α ὧδ᾽ θ6}10 διιαρίία ἀεὶ!: δαῤ)οοῖξ νορμίοα ποὺς, οἰ περὶ τὴν ἀλόγου φύσεως, ὅτι τῷ ἀνθρώπῳ ὑποτέ- παχται ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, ὁ Προφήτης λέγει - Πάντα ὑπέταξας ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ. Καὶ περὶ τῶν διὰ πολέμου χεχειρωμένων φησίν’ 'Υπόταξε «"Σαοὺς ἡμῖν, καὶ ἔθνη ὑπὸ τοὺς πόδας ἡμῶν. Τῶν τε αὖθις δι’ ἐπιγνώσεως σωζομένων ἐπιμνησϑεὶς, ὡς ἐχ προσώπου τοῦ Θεοῦ λέγει τὸ, Ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν " ᾧ δοχεῖ πως οἰκεῖον εἶναι τὸ ἐξητασμά- γον ἡμῖν τῷ πρώτῳ χαὶ ἑξηχοστῷ ψαλμῷ, διὰ τοῦ, Οὐχὶ τῷ Θεῷ ὑποταγήσεται ἡ ψυχή μου; Ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοις ἐχεῖνο τὸ παρὰ τῶν ἐχθρῶν ἡμῖν προφερόμενον ἐχ τῆς πρὸς Κορινθίους ᾿Επιστολῆς, ὅτι Τότε αὐτὸς ὁ Υὶὸς ὑποταγήσεται τῷ ὑπο- τάξαγτι αὐτῷ τὰ πάντα. Ἐπειδὴ τοίνυν ἐπὶ πολλὰ νοήματα φέρεται τῆς φωνῆς ταύτης ἡ σημασία, κα- Β λῶς ἂν ἔχοι ἔχαστον τούτων ἐφ᾽ ἑαντοῦ διελομένους ἐπιγνῶναι, πρὸς ποῖον τῆς ὑποταγῆς σημαινόμενον ἡ τοῦ ᾿Αποστόλον ῥῇσις οἰχείως ἔχει. Φαμὲν τοίνυν ὅτι ἐπὶ τῶν μὲν διὰ πολέμου τῇ τῶν χεχρατηχό- τῶν δυναστείᾳ κεχειρωμένων, τὸ ἀκουσίως τε χαὶ χατηναγχασμένως ὑποχύψαι τοῖς νενιχκηχόσι, τὸ τῆς ὑποταγῆς ἐνδείκνυται σημαινόμενον. Εἰ γάρ τις τοῖς αἰχμαλώτοις προσγένηται δύναμις, ἐλπίδα τοῦ ὑπερ- σχήσειν τῶν χεχρατηχότων ὑποδειχνῦσα, πάλιν δαυ- ποὺς ἀντεγείρουσι τοῖς χρατήσασιν, ὕδριν καὶ ὄνειδος τὸ τοῖς ἐχθροῖς ὑποτετάχθαι κρίνοντες. Τὰ δὲ ἄλογα τοῖς λογικοῖς εἶσιν ὑποχείρια χαθ᾽ ἕτερον τρόπον, τῷ ἐλλιπῶς ἔχειν τὴν φύδιν αὐτοῖς τοῦ μεγίστου φεηίεα εαὖ μεάϊδιιε ποειτίε ". Εἰ ΤΌΓΒΕΗΒ τϑοπιϊοπθῦι (λεϊομδα δογ 40] ΒΕΡΓΥΔΏΓΙΡ ΡῈΡ ἀρπϊἑοποηι, αἰ εἰς ἰδηῆφύυδηι ἰοησυθης 6Σ οἱ μεγβοηὰ: ΑΗ πὶ αἰδηίσοπ Φεὐ)εειὶ εἰπε", δὐοοὸ οἱ υἱάοαίυν ταχὶπιθ ΘΟ νηΐ ἰὰ φυυὰ 4 ποδὶ οδὲ εσϑηι βϑὲυπι ἴῃ ρ8Α]Π0 56Χ8- ξεθίαιο μεῖιπο: Νανημίά δοὸ εαὐὐλίείαιυς απίηια ππεα ἢ Ἀξοοάϊ! πἷα ὁβιπί θι5 ἡ φαοὰ πονΐϑ οὐ) οἰ- ἴεν 20 ἱηϊοἰεἰς ὁχ Ἐρίείοία δὰ Οοτί βε!οβ, βοπιρα: Ταπε εἰ ἔψοο ΕἾ μις επὐϊϊεϊοίκν εἰ σμὶ εἰθὰ ειϑ) δεῖ οπιπΐα. Θηοπίωπι ἜγξῸ δδὶ πιδ!ρίοχ ᾿π 55 νου ΐθ δἷ- δυϊ απο, μοπα ογί!, δἱ, ἐσθ υπυτηαυσάᾳι ΘΟγΓαΩν ΡΟΓ 96 ἀἰθιϊηκοτίπηθ, ἀρηθϑελπιαβ εὐΐπάπὶ δἰβηϊῆ- οδῖο δυλ᾽οοιϊοπδ οοατνεβξαι ἀϊςιὶο ΑΡοφιΟΙ!. Ὀἰοἰπνυϑ. οὔθο αποὰ ἴδ [8 φαϊάοοι αυΐ ΒΕ] τοάδοιΐ βυμπὶ ἴτω Ροϊοβίδίθην δογαπι φυΐ νυνἱοοτιιέ, θη) δοἰοη! 5 εἰση! ἰἰοαίυπι ἱπάϊεϑι ἰωνβοτα οἱ σὐδοιθην 86 80: θη} {ἰερὺ οἱ ἃ {πὸ Υἱοῖυιβ 681. δὲ δορὶ οδριϊν 5 δ᾽ηυδ δ0ο68- βουσὶ! ροϊδηξία, δρεδὶ οδίδηἀθη8 [υγθπι υἱὲ δἰηΐ διὶ- Ῥοτίογοϑ [18 41} 'ρ8058 νἱδογτυηί, δάνετθυβ ἀθπ)πο9 τῦτϑαδ ἰρϑυγγιπί, υἱ χαὶ Ῥτοῦγαπι οἱ ἀδάδουπ οχὶ- βιϊπιθηῖ αυοὰ εἰπὲ βυθήθοι! Μῆήπιϊοῖθ. Βγυΐα διίοπν αἰΐο τοοὰθ βυηὶϊ δυδήεοϊα δηϊπηδὶῖθι}5 γδεῖοθθ ργϑα}!-- ιἷἰ5, ποιῆρα 4ποά ΘΌΓΙΠῚ πδῖδγ ὅ6911 πιδυϊδησην Ροδί, νἱἀδιεοὶ γαιο. θυὸ ἢὲ υἱ πόσοββ86 κἰῖ ἰὰ ᾳυοά οδῖ ἰυετίυβ, 6586 ϑα͵δοίυπη οἱ ουἱ ΟΝ - ξογυηὶ δηιριοτοβ οἵ ἢ ΤῈ 8 παίαγα ἀοί68. Ου δυίΐδίῃ οχ Ἰραίεἰπια δίψα εοπϑοχυθπεῖδ ἰσβο ἴεποι- (ΒΓ ϑογυϊει 8, οἰἰδιιδὶ 885. δῖ δοῦυπι πδίιγᾶ, τῶν ἀγαθῶν, τουτέστι τοῦ λόγου. Ὡς ἀνάγχην εἶναι (, ἐυπὶ ΙΆΠπ’6 π΄ Ἰορὶ ποη ροββὶπὶ τδββίθγα, γϑί δ ὉΠΙῸΡ τῷ πλεονεχτοῦντι χατὰ τὴν εὐχληρίαν τῆς φύσεως ὑποτετάχθαι τὸ ἐλαττούμενον " οἱ δὲ ἐν τῷ ζυγῷ τῆς δουλείας διὰ νομίμου «τινὸς ἀχολουθέας χεχρατημένοι, χἂν ἐν τῇ φύσει τὸ ὁμοτίμον ἔχωσιν, ἀλλ᾽ οὖν πρὸς τὸν νόμον ἀντισχεῖν οὐ δυνάμενοι δέχονται τῶν ὑπο- χειρίων τὴν τάξιν, τῷ ἀπκαραιτήτῳ τῆς ἀνάγχης πρὸς τὴν ὑποταγὴν ἐναγόμενοι. Τῆς δὲ πρὸς τὸν Θεὸν γινομένης ἡμῖν ὑποταγῆς ὁ σχοπάς ἐστιν ἢ σωτηρία, καθὼς παρὰ τῆς προφητείας ἐμάθομεν, ἥ φησιν, Τῷ Θεῷ ὑποτάγηθι, ἡ ψυχή μου" παρ᾽ αὐεῷ γὰρ τὸ σωτήριόν μου. θταν τοίνυν προφέρῃ- ται παρὰ τῶν ἐναντίων ἡμῖν ἡ τοῦ ᾿Αποστόλου φωνὴ, ἧἡ τὸν Υἱὸν ὑποταγήσεσθαι τῷ Πατρὶ λέγουσα, ἀχάλουθον ἂν εἴη χατὰ τὴν διεσταλμένην τῆς τοιαύἴω ογάϊδπεπι 80})θείογυαι, υἱ χυΐ ποεοβϑίίαίο ἰποχοπ- β Ὁ} ἀδάποαπευγ δὰ βυν)]δοιϊίοπεπι. Νοβίγ ἀὐίο θεὸ 5αθ᾽εοι!οη15.8οοραϑ δδὶ Ποβίγα 5818, δίουϊ 6ἷ- ἀἰείδαυβ ἃ ργορδμιοῖία, 4φυς ἀϊεὶϊ!, θὲο τμδ)εοία εείο, απίηια τοδα, ἀρπά ἱρεῶπι ἐπῖπι οεἰ φξαίκίατ πιέιπι. Οπδηάο οτθο Ὁ δάνεγβα ἢ 5 ΠοδίΓ5 ποθ 8 ΟΡ ΕἾ ῸΓ 'νὸχ Αροβίϑὶ!, 46 ἀϊοὶ! ΕΉΪυπν δ εἰεπάμπι 6556 Ραιτὶ, οοπβεαυθηβ (θεγ!, ἀϊβεϊδεία ΜΒ} 08 νοοὶβ 8ἷ- ξοϊβολύομο, 605 ἱπέοργορδῦο, δὰ φαούμδπι 800]6- εἰἰοηὶβ δϑρίεἰθηῖοβ βικη βεδίιπι, δῆς υοοοπὶ οχὶ- διϊπιδηξ δοπγοηῖγα θ60 πδίκεπῆο. 5ε4 εϑὶ ρεγϑρὶ- εὐαπι, φυσὰ πυΐὶο ἐχ ἀϊοεὶβ πιϑάΐβ ἀΐσοπε 56 ἵπέε] - Ἰίγοτο ΕἸΗΪ 5πθ)εοιίοποπι. Νόασα ἐπΐπν οὑπὶ 6586. ἰπι πήξας μοῖο υοηὶὶ ἴθ ρσίεϑέδίεπι Ποβε5 δὶ, υἱ τῆς φωνῆς σημασίαν ἐρωτᾷν αὐτοὺς πρὸς ποῖον ση- Ὦ λυξ Βρετεῖ δυΐ δίυλεδὶ 56 ρ0986 αἰ χυδινὰο ἰπθυγμαινόμενον τῆς ὑποταγῆς ὁρῶντες ταύτην ἐφαρμό- ζειν οἴονται δεῖν τῷ μονογενεῖ Θεῷ τὴν φωνήν. ᾿Αλλὰ δῆλον, ὅτι χατ᾽ οὐδένα τρόπον τῶν εἰρημένων τοῦ. Υἱοῦ τὴν ὑποταγὴν ἐροῦσι νοεῖν. Οὐδὲ γὰρ ἐχϑρὸς ὧν διὰ πολέμου γέγονεν ὑποχείριος, ὥστα πάλιν αὐτῷ τὴν κατὰ «οὔ χρατοῦντος ἑπανάετασιν δι᾿ ἐλ- πίδας τε καὶ σπουδῆς εἴναν, οὔτς ὡς ἐν τῇ τῶν ἀλόγων λόγος διὰ τῆς τοῦ ἀγαθοῦ ἐλλείψεως ἀναγχαῦαν ἐν τῇ φύσει τὴν ὑποταγὴν ἔχει, ὡς πρόδατα καὶ κτήνη καὶ βόες πρὸς τὸν ἄνθρωτον ἔχουσιν, οὐδὲ καθ᾽ ὁμοιό- τῆτα τῶν. ἀργυρωνήτων, ἣ οἰκογενῶν ἀνδραπόδων νόμῳ δεδουλωμένος ἀναμένει δι᾿ εὐνοίας, ἢ χάριτος δ Ῥβᾳ]. χυν!, ἃ.
ξότ6 δάνογθαβ ἀοπίπυπι. 8564 πδὸ ἰδπήυϑην ἱπιετ' ὑγαΐα, ρεὲῦ Βοπὶ ἀοΐεείαπι, [π᾿ παῖατ ποοββαγίϑπι πιαδεῖ Βα ]οοιίοποπι, αἱ οὐεβ5 εἰ Ῥόνὲδ εἴ ρεδογᾶ ΒΒ) οἰυπεατγ ποπιπι!. Θεὰ βοχὺθ αἱ ῥμεσαπῖδ οπηριξ βουνΐ, απὶ ἀοιηΐ παι! τορπαρ, ἰα6 5 γυΐθη 8 Ἔχϑρεοῖαϊ ἀπῆσατα Πααταπὶ, υἱ νεῖ ἀοπιῖπὶ εἰεπισητία γα] βγδυῖα ὕρβ8 ἸΠετεῖυγ ἃ 7ζαθὸ βεγυῆυ 8. 86 ὰ πεχπὸ βϑ]αἱἷβ 5000 5[Ὁ] ργοροβίιο ἀϊχεγῖς φιϑηθαπι θεὰπε υπιϊρεπίίππι Ῥαιγὶ 6656 βυϊήεείυπι: πὲ 68 ταϊσῃθ ἰπβίαν ποπιϊπυπι δἰ δὶ ἃ ὃ60 ργοουτεῖ 54] πἴ6η}., ΝΑΠῚ ἰδ πηυ τ} } φυΐϊάοπι παῖιγα, τῶ οοππη πὶ Δ" 0η 6 46 ραγοἰραϊΐοηα Βοπῦπι δἀϊρίβει!Γ, ποῦοξ56 ἐξὶ.
ΑΡΡΕΝΌΟΙΧ.
υἱ Π60 5'ῖ βυθ)εειίο, ργορίετοα φυοὰ ἰΐῃης πορὶ8 Α τοῦ ζυγοῦ ποτε γενέσθαι τῆς δονλείας ἐλεύθερος, Ῥομόγυπι βγουθηΐδ ρατγιϊοϊ ρϑιῖο; ἱπ ἱππιμα!20} δὺ- 16η} εἰ ἱπδ!ιογδὉ} πδίυγα Ἰἰοοῦπι πο Παρ θὶ 80]6- οἷο, 'ῃ 4υ4 οοηϑίἀογαίιῦ οὐ πα θοηυ ἢ ΠΟΙΏΘΝ οἱ μι! οητα, ποι ρα φἰογηϊϊλβ, ἱποογγυρίίο, Ὀδδιὶ- τυὰο, ΒΘΏρΟΥ δἰ πη ἰοῦ οἱ δοήθη Ἰη0ἀ0 586 ὨΆθΘΓΘ, οἱ Βε4υ8 προὶΐμβ, πος ἀδίογίι8 ρο886 ἤετὶ. Νὰπι ἤθ4ι6 ἰὼ θοπὸ δάμπἐ Δεροβϑίοηθαι, πόαυ6 ΡΓῸ- Ῥοηϑίομδῃ δὰ ἰά αιοά 68ι ἀείεγίαΒ, ἰ4, ἃ υο ἴδη- 4υλπν ἃ [0πῖ16 δὰ 4108 δπιδηδί 8818, ἢ ΟΡι15 μαῦεῖ δ''ο φυοὰ ᾿ρ9ὶ] ἀεὶ ϑ8δἰυΐθη).
ἄφθαρτον, τὸ μαχάριον, τὸ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχον, τὸ ᾿Αλλ᾽ οὐδὲ χατὰ τὸν τῆς σωτηρίας σχοπὸν εἴποι τις ἂν τὸν μονογενῆ θεὸν τῷ Πατρὶ ὑποτάσσεσθαι, ὡς διὰ τούτου καθ᾽ ὁμοιότητα τῶν ἀνθρώπων τὴν σω- τηρίαν ἑαυτῷ παρὰ τοῦ Θεοῦ πραγματεύεσθαι. Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς τρεπτῆς φύσεως τῆς διὰ μετουσίας ἐν τῷ ἀγαθῷ γινομένης, ἀναγχαία ἐστὶν ἡ πρὸς Θεὸν ὑποταγὴ, διὰ τὸ ἐχεῖθεν γίνεσθα! τῶν ἀγαθῶν ἡμῖν πὴν χοινωνίαν" ἐν δὲ τῇ ἀτρέπτῳ χαὶ ἀναλλοιώτῳ δυνάμει ἡ ὑποταγὴ χώραν οὐχ ἔχει, ἐν ἧ πᾶν ἀγα- θὸν ὄνομά τε καὶ νόημα θεωρεῖται, τὸ ἀΐδιον, τὸ μῆτε χρεῖττον, μήτε χεῖρον γενέσθαι δυνάμενον.
Οὔτε γὰρ προσθήχην ἐν τῷ ἀγαθῷ ἐπιδέχεται, οὔτε τὴν πρὸς τὸ χεῖρον ῥοπὴν, δ᾽ τοῖς ἄλλοις πηγάξει τὴν σωτηρίαν, οὐχ αὐτὸ τοῦ σώζοντος ἐνδεῶς ἔχει.
Θιυοάμεμπι 6Γ60 }πγὰ ἀΐοοιι οἱ σομηροίθγο ΘΟΓῸΠι συ ρτγορτγία ἀϊουπίω δἰρηϊβοαγὶ ἃ βυυ)θοιοηςοῖ Ἰμνοηίυπι 65ϊ δηΐπι 6ἃ αυδ δῖ ὀχϑιμϊπδία, ργοσυ] ΔΌ6586 υἱ ρτορτία πίε! ραηίαν οἱ ἀϊεδηίυν ἀς [)60 αηϊφοηίϊο. Ουοὺ εἰ εἰΐδιη δι ἀθπάμππι δδὶ ᾿Πυὰ 56- π18 58υ})οειἰομἷδ, ᾳαυοά ἀϊεῖιϊ Εὐἰναπροϊ απ βου - ἀμ Κυοϑηι Ἷ, παρὸ ψφυοὰ δυθ)θοῖυΒ {πογῖῖ ράγϑι- εἰθυ5 84 ἀυοάεδοίϊπηι ἀπηιπ ργοζίδδϑυβ θομίηυ8, μ6 ἰδιὰ ᾳυϊάδιῃ εἐοηνθηογιὶ )ὲ0 νεγο, εἰ αυὶ ὁδί 8Δη6 δαδουϊδ υἱ γ6ΓῸ 810 ραϊγὶ ἀΐοϑίιν 6586 506- εἴυ5. Νάιι {Π|Ὸ φυϊάθη 4} ἰοπίαία8 (υἷἱ1 ρεῦ οπμηΐα δὰ ἐν υάΐπαπι ποβίγδη) ἀῦβαιθ ρθοοδιο ἢ, νο οἰἰαπὶ ργοσδίίαγ ροῦ ὡοἰδῖοβ ποβίγῷ παίυγ. Εἰ αὐοιμοίο εαπὶ 6ββ8οῖ ἰηίδῃ5 ἰηίδη 6 πὶ δοςερίϊ εἰ- Ποῖον τοίνυν εὐλόγως φήσουσιν ἐπ᾽ αὐτοῦ χυρίως νοεῖν τὸ τῆς ὑποταγῆς σημαινόμενον; Πύρέθη γὰρ τὰ ἐξητασμένα πάντα μαχρὰν ἀπέχοντα τοῦ χυρίως ἐπὶ τοῦ μονογενοῦς Θεοῦ καὶ νοεῖσθαι χαὶ λέγεσθαι, Εἰ δὲ χρὴ χἀχεῖνο τὸ τῆς ὑποταγῆς εἶδος προσθεῖναι, ὅ φησι τὸ κατὰ Λουχᾶν Εὐαγγέλιον, ὅτι Ἦν ὑπο- τασσόμενος τοῖς γογεῦσιν εἰς δωδέχατον προε1- θὼν ἔτος ὁ Κύριος, οὐδὲ ἐχεῖννυ ἀρμόζοι ἂν ἐπὶ τοῦ προαιωνίου τε χαὶ ἀληθινοῦ πρὸς τὸν ἀληθινὸν ἑαυτοῦ πατέρα λέγεσθαι. Ἐχεῖ μὲν γὰρ ὁ πεπειρα- μένος κατὰ πάντα χαθ᾽ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας ἐδέξατο χαὶ διὰ τῶν ἡλιχιῶν προελθεῖν τῆς φύσεως ἡμῶν. Καὶ ὥσπερ παιδίον γενόμενος, τὴν βρεφικὴν τροφὴν προσήχατο, βούτυρον χαὶ μέλι θυπι, Ὀυΐγγαπι οἱ πιεὶ σοπιοάθηϑ; [Δ οἰἴδη) οατν α φαγών᾽ οὕτω χαὶ εἰς μειράχιον προελθὼν, τὸ Ῥγοοαυβίϑδοι δὶὶ δδοϊοβϑοοηιίϑν, ποὰ τεουϑθανῖι ἰὼ αὐυοά νυῖς εἰδιϊ ογαὶ δοηξγυθηβ 86 ΘΟηγΘΝΐ ΘΠ 8, [υτυτὰβ βοι!ο Ἔχοπιρίαπι ποι 65.185. ΘΟ ηΐΔ1η Θἢ πὶ ἴῃ 4}1}8. μοι ηἶθυβ ἱπιρεγίδοία 681 ἴῃ 5. ᾿η6} Ἰᾳ6η- εἶα, οἱ ορυβ ογαϊ ᾿υνοηπίαϊ! αἱ ὀράυσογοία Ρ6Γ ρ6Γ- [ἐοιίοτα δὰ ἰὰ ᾳυοὰ 6δὲ πιεϊίυ8; ργορίογεδ 4υ] πδίυβ ογἂὶ ἀυοάδοίπι ἀπηο5, τηδίγὶ βδυθ)!οἰϊυγ, αἱ οδίδῃ- ἀδγοὶ αυοά ἰὰ ᾳυοὰ γε ργοίεοίαπ) ρογῇεοϊίαγ, ΡΓϊυδᾳυδηι τνεμΐαὶ δὰ ρεγίδοιἰοποπ, τεοία βιβοὶρὶς δυθ)]δοιοποιη, τ ιιθ δὰ θοηιπὶ ἀδάυσαι. Ουἱ εδ8ὶ Δυΐοπὶ ΒΡ Υ ΡΟΓ[δοίι5 'π Οἴηηΐ ὈΟΠῸ, Ὠρ4υ6 ῥτο- [εοίθτ πεαυδ αἰπιϊ ΟΠ 6 Π) 6χ 86 ρυϊοϑὶ διε ρόγα, Ρτορίογοα 4ιοά πο εἰϊ ἰηἰ 65 6}118 παίυγα, ποὺ Ῥοδϑδὶβ πιδηυΐ, ουγηδη 80} }οἰδῖυγ, ποῦ ροδβϑηὶ ἀΐοογ6 φυὶΐ οπλινὶα ἀϊευπί ἱποοηπδίἀεγαιθ. Νπι φυοὰ 60 Ὁ τοιῦρογα, 400 ἴῃ ΟἯΓη6 οὐαν ἢυπι8))8 νϑγϑαθαίιν η8- ἴυγα, ἴῃ ἰδία ρθῈΥΙ ἢ ΡῈΓ δὰ αὐ8 ἀφαθαί, 4υλ5ὶ ἰα46 Ἰυνοηίυι! φυοάϊοπείδιη βηοϊουδὶ, μἰης ραιεῖ, φυοὰ δὰ ρμεγίοοίδῃ) δοίαϊθηι Ῥγοξίδβθϑυϑ, 8π| ΟΠ 8Π|- Ρἰΐυα ἃ πιδίγὶβ ροϊοϑίαίς ρεπάοθαδὶι. {1 θηΐπὶ ἰρϑιιπὶ μογίδηϊθ ἰῃ δπα (ἀ8|8828 υἱ δυδῖ) οφίοπάεγοι ρο- τοηιἰδην ἰῃ Πρ 4 ἀρυ]ο, οἱ υϑιπὶ Υἱμΐ ἰΔγρίγοιυΓ εοανίνίο, δραηίθυ5 αὐυἱάδπ ποι γοουβανῖι ργαιἢ- οαγὶ ἢ τπδίογηυπι δυίΐδημ ἐΟη δἰ απ, υἱ φυοὰ πιϊπΐπι6 ἰπ ᾿ἸθροΓα δά αγείυγ, γοοοίϊ, ἀΐοοηβ, Θυἱά πιξλὲ εἰ εἰϑὶ, πιείδεν "1 Νυπαυϊὰ οἰϊαπὶ ἢλης πηεᾶπὶ οἰα- 1ὲπ| ΓαβΟΙ ὁ Υἱϑ δὴ ποηάυτῃ πιθᾶ ψϑπὶ! ἤογα, 408 Ῥγξνεὶ φίδι! ὧἱ ᾿ππρογεῖ οἱ δἰς κβαυΐ [υτγίβ ἢ 8: δύζοὸ χατάλληλόν τε χαὶ πρέπον τῇ τοιαύτῃ ἡλιχίᾳ οὐ παρῃτήσατο, τύπος εὐταξίας τῷ βίῳ γινόμενος. Ἐπειδὴ γὰρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ἀτελὴς ἐν τοῖς τοιούτοις ἐστὶν ἡ διάνοια, χαὶ χρεία τῇ νεότητι διὰ τῶν τελειοτέρων τῆς πρὸς τὸ χρεῖττον γινομένης χειραγωγίας - τούτου χάριν ὁ δωδεχαέτης τῇ μητρὶ ὑποτάσσεται, ἕνα δείξῃ ὅτι τὸ διὰ προχοπῆς τελειού- μενον πρὶν εἰς τὸ τέλειον φθάσαι, χαλῶς τὴν ὑπο- ταγὴν, ὡς χειραγωγὸν πρὸς τὸ ἀγαθὸν, χαταδέχεται. Ὁ δὲ ἀεὶ τέλειος ἐν παντὶ ἀγαθῷ, χαὶ μήτε προχο- πὴν μῆτε μείωσιν δυνάμενος ἐφ᾽ ἑαυτοῦ χαταδέξα - σθαι, διὰ τὸ ἀπροσδεὲς τῆς φύσεως αὐτοῦ χαὶ ἀμείω- τον, ὑπὲρ τίνος ὑποτάσσεται, οὐχ ἂν εἰπεῖν ἔχοιεν οἱ πάντα λέγοντες ἀπερισχέπτως. Ὅτι γὰρ διὰ σαρχὸς πῇ ἀνθρωπίνῃ συναναστρεφόμενος φύσει, ἐν τῇ παι- διχῇ ἡλικίᾳ ἐνομοθέτει, δι᾽ ὧν ἐποίει, τὴν ὑποταγὴν τῇ νεότητι, δηλόν ἐστιν ἐχ τοῦ πρὸς τὸ τέλειον τῆς ἡλικίας αὐτὸν προελθόντα μηχέτι πρὸς τὴν τῆς μη- πρὸς ἐξουσίαν βλέπειν. Προτρεπομένης γὰρ αὐτὸν ἐχείνης ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας δεῖξαι τὴν δύναμιν, ἐν τῷ λείποντι τῇ πανδαισίᾳ τῶν γάμων, χαὶ τὴν τοῦ οἴνου χρείαν τῇ εὐωχίᾳ χαρίσασθαι, τὴν μὲν χάριν τοῖς δεομένοις παρασχεῖν οὐχ ἡρνήσατο, τὴν δὲ μη- τρῴαν συμθουλὴν, ὡς οὐκέτι χατὰ χαιρὸν αὐτῷ προσ- ἀγομένην ἀπεποιήσατο, εἱἰπών᾽ Τί ἐμοὶ καὶ σοὲ, γύναι; Μὴ καὶ ταύτης μου τῆς ἡλικίας ἐπιστατεῖν ἐθέλεις; Οὔπω ἤχει μου ἡ ὥρα ἡ τὸ αὐτοχρατὲς παρ- ἐχομένη τῇ ἡλικίᾳ καὶ αὐτεξούσιον; Εἰ οὖν ἐν τῇ διὰ 09 ΙΝ ΠῚ 00, ΤΌΝΟ ΙΡΒΕ ΕἸ 5 ΒΌΒΗΘΕΤΟΝ, ΕΤΌ., ΟΠΑΤΙΟ.
σαρχὺς ζωῇ τὸ καθῆχον τῆς ἡλιχίας μέτρον τὴν τῆς Δ ἴῃ νἱτ8 αυ: δρὲ ἴῃ ΘΆγΠΘ, [ιβίις οἱ ΟΠ ρΘΙΘἢ8 ἐθίαι}8 γεννησαμένης ὑποταγὴν ἀποσείεται" τίνα χώραν ᾿ ἔχςι ὑποταγὴ ἐν τῇ τοῦ δεσπόζοντος ᾿ ἐν τῇ δυνα- στείᾳ αὑτοῦ τοῦ αἰῶνος, οὐχ ἄν τις εἰπεῖν ἔχοι. "Ἴδιον γὰρ τῆς θείας χαὶ μαχαρίας ἐστὶ ζωῆς, τὸ πάντοτε ἐν τῷ αὐτῷ διαμένειν, καὶ τὴν ἐξ ἀλλοιώσεως μετα- δολὴν μὴ προσίεσθαι. Ἐπεὶ οὖν ὁ ἐν ἀρχῇ ὧν Λόγος ὁ μονογενὴς θεὸς ἀλλότριός ἐστι παραχοπῆς πάσῃς χαὶ ἀλλοιώσεως, πῶς ὅ νῦν οὐχ ἔστι μετὰ ταῦτα γί- νεται; Οὐ γὰρ ὡς ἀεὶ ὑποτεταγμένου τοῦ Υἱοῦ φησιν ὁ ᾿Απόστολος, ἀλλ᾽ ὡς πρὸς τῷ τέλει τῆς τοῦ παντὸς συμπληρώσεως μέλλοντος ὑποτάασεσθαι" χαίτοι εἰ καλὸν ἡ ὑποταγὴ, χαὶ ἄξιον περὶ Θεοῦ λέγεσθαι, πῶς νῦν ἀπέστη τοῦ Θεοῦ τὸ καλόν; Ἑπίσης γὰρ πάντως ἀμφοτέροις χαλὸν, ᾿τῷ τε ὑποτασσομένῳ Υἱῷ, καὶ τῷ τὴν ὑποταγὴν τοῦ Υἱοῦ δεχομένῳ Πα- ἢ τρί. Λείπει τοίνυν ἐν τῷ παρόντι καὶ τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ τὸ τοιοῦτον καλὸν, καὶ ὃ μὴ ἔσχεν πρὸ τῶν αἰώνων μήτε ὁ Πατὴρ, μήτε ὁ Υἱὸς, τοῦτο ἐπὶ συμ- πληρώσει τῶν χρόνων χαὶ τῷ Πατρὶ χαὶ τῷ Υἱῷ προσγενήσεται, τοῦ μὲν ὑπομένοντος τὴν ὑποταγὴν, τοῦ δὲ προσθήχην τινὰ χαὶ ἐπαύξησιν τῆς ἑαυτοῦ δόξης διὰ τοῦτο λαμδάνοντος, ἣν ἐν τῷ παρόντι τέως οὐχ ἔχει. Ποῦ τοίνυν ἐν τούτῳ τὸ ἀναλλοίωτον; Τὸ γὰρ μετὰ ταῦτά τι γενόμενον, νῦν δὲ μὴ ὃν, ἴδιον τῆς τρεπτῆς ἐστι φύσεως, Εἴτε οὖν χαλὸν ἡ ὑπο- ταγὴ, καὶ νῦν εἶνα! προσήχει πιστεύειν τῷ Θεῷ τὸ χαλόν" εἴτε ἀνάξιον ἐπὶ τοῦ Θεοῦ τὸ τοιοῦτον, οὔτε γῦν, οὔτε ἄλλοτε, ᾿Αλλὰ μήν φησιν ὁ ᾿Απόστολος τότε ὑποταγήσεσθαι τὸν Υἱὸν, οὐχὶ νῦν ὑποτετάχθαι.
Αρα πρὸς ἄλλον τινὰ σχοπὸν βλέπει ὁ λόγος, χαὶ πόῤῥω τῆς τῶν αἱρετιχῶν κακχονοίας ἐστὶ τὸ τοῦ ὀνό-- ϑάτος σημαινόμενον; Τίς οὖν ὁ λόγος; Τάχα διὰ τῆς συμφράσεως τῶν τῷ μέρει τούτῳ συγγεγραμμένων μᾶλλον ἄν τις κατίδοι τὸ νόημα, Ἐπειδὴ γὰρ ἀγωνι- στιχὸν πρὸς τοὺς Κορινθίους ἐνεστήσατο λόγον, οἵ τὴν μὲν εἰς τὸν Κύριον παρεδέξαντο πίστιν, τὸ δὲ πἧς ἀναστάσεως τῶν ἀνθρώπων δόγμα μῦθον ᾧήθη- σαν λέγοντες: Πῶς ἐγείρονται οἱ γεχροί; Καὶ ποίῳ σώματι ἔρχονται; οἷς πολυτρόπως χαὶ πολυει- δῶς μετὰ τὸν θάνατον εἰς ἀφανισμὸν περιῆλθε τὰ σώματα, ἣ διὰ σήψεως τῶν σαρχοβόρων, ἑρπετῶν, γηχτῶν, πετεινῶν, τετραπόδων ἀναλωθέντα; διὰ τοῦτο πολλοὺς αὐτοῖς παρέθετο λογισμοὺς, πείθων μὴ τῇ ἑαυτῶν δυνάμει τὴν τοῦ Θεοῦ παρισάζειν, μὴθ᾽ ὅσον ἀνθρώπῳ ἀμήχανον, καὶ ἐπὶ Θεοῦ τὸ ἴσον οἴεσθαι, ἀλλ᾽ ἐχ τῶν γνωρίμων ἡμῖν ὑποδειγμάτων τὸ μεγαλεῖον τῆς θείας ἐξουτίας ἀναλογίζεσθαι - χαὶ οὕτω προτίθησιν αὐτοῖς τὴν περὶ τὰ σώματα τῶν σπερμάτων θαυματουργίαν τῶν ἀεὶ καινοτ ὁμου μένων ὑπὸ τῆς θείας δυνάμεως. χαὶ ὡς οὐχ ἠτόνησεν ἡ τοῦ Θεοῦ σοφία μυρία σωμάτων εἴδη χατὰ τὸ πᾶν ἐξ- ευρεῖν, λογικῶν, ἀλόγων, ἐναερίων, χερσαίων, χαὶ τῶν κατ᾽ οὐρανὸν ἡμῖν προφερομένων, τοῦ τΞ ἡλίου καὶ τῶν λοιπῶν ἀστέρων, ὧν ἕχαστον θείᾳ δυνάμει γενόμενον, τοῦ χαὶ χατὰ τὴν ἀνάστασιν μὴ ἂν ἀπορῆσαι τὸν Θεὸν ἡμετέρων σωμάτων ἡμᾶς Ἐ τηούυ5 φοηϊ τ οἶα ἀχου μι δα ᾽δοιοηθπ), 4πθια ἰοσιῃ Βαυοαῖ 50} 6οιῖο ἴῃ υἷα 115, φυΐ ἴῃ νἱγιιία θυ δόβου ο ἀοηλΐπϑιυγ, Πθιη0 ἀΐξογα ροβϑί!, Ῥγοργίυπι 681 ἃς ρθου] γα ἀϊνίη δίαιιο Ροαῖξ νυἱῖϑ, 'π δοάδπὶ ΒΟΙΡΟΡ ὨΙΔΠΕΓΟ, πος δάμη 6 Γ6 πγυίδιίοποιη αὐ ἤϊ ΟΧΣ δἰἰογαιίίοιθ. αὐτὴ ογφοὸ ᾳυοὰ ογαὶ ἰπ ρῥτγίποὶρὶο ογθαπι υπἰ οεηΐϊίι5 Ποῖ ΕἸ 8. 2116 π08 4} οἰ ιΐ Ργοίδοιϊα οἱ δἰἰογαϊίοη 51, φυοιυλάπιοάδαπι Βεῖ ροδὶ- 48 4φιοΐ ποῃ 6ϑ8ὲ ῃυης ἢ Νοη οηΐπῃ μος ἀϊοῖϊ! Αρο- βίου, {υσὰ ΕἸ 15 ΒΘ ΏΡΟΓ 5ἰ1 βυθ]δοίας, 86 φυοὰ ἰπ ἤπια σομβα πη πηι! ΟηἾβ υπἰ νογβ 8118 δι θ)]θοίυ5. δἰ ὁ [ἃ - τὐτυ5. Αἰφυὶΐ δὶ Βοπαπὶ δϑὶ βυθ]οοιΐο, οἱ γοβ ἀΐψηᾶ υᾶ! ἀὰ 60 ἀϊεοαίιν, φιοπιοάο ἱΠἰπὰ ἃ 60 πυης δϑθϑὶ θὈομυμ 3 Εδὶ οηΐηι ὃσ ὡ΄υο θοησπὶ Δ] 0} 8, οἱ ΕἸΠΟ φηΐ βυ)εἰίαν, οἱ Ῥυιγὶ αιΐ ΕἼΠῚ δβυδεὶρὶῖ 5] οἰομοιη. Ὠβοϑί ογο ἰπ ργαβθηιὰ οἱ Ρλίγὶ οἱ ΕἸΠῈ τάἴα θοπυπι, οἱ φιιο ποι Βα θθαὶ ἃμῖ6 8:8 υ]λ ποι Ρδίεγ, πϑαιια ΕἸ] ς, μος ἴῃ ἰΘΠΙΡΟΓῸΠΙ σΟ0Π1- ΡῬἰδπιοηίο δά ογίι οἱ Ραιτὶ οἱ ΕἼΠ1ο, πος φυϊάδπ σα θδυμ8 Βυ Ὀ] οι οποη,, ἴΠ|0 δυΐθαι δυα: φίογίς ΡῈ γ ᾿ιος δέοὶ- Ρίδυϊθ δοιθβϑϑίοηθπθ οἱ ἰῃογοιηθηίαιῃ, φιοὰ ΠῸΒ μαροῖ ἰῃ ργῷϑβϑθπίίδ. 0] δγθοὸ 'ἰῃ 60 68ὲ, ΠΟ 6556 ΔΙ γδ Ὀ6 7 πᾶπὶ χιοά ἢϊ ροϑίθα, Ὠπη6 δυ16Π| ΠΟῺ 68, Ῥγοργίινηη τυ 14 Ὁ}5 Πδίιγθ. 51: οὔχὸ Βοπαπὶ δϑὶ δα ͵οεῖίο, παης φυοαις αυοὰ Ὀοηυπὶ ε8ι, θὲ0 6558 οτοάδπάυι 6εῖ. 5'π αὐυΐοῦ μος ἱπάϊφηυπι οοὲ ᾳυοὰ ἀδ δθο ἀϊοαίυγ, πραᾷὰθ πυης 68, βοαὰθ ππῳυδπὶ Αἰϊδ5. Αἰᾳυὶ ἀϊεῖι Αροβίο!υβ ΕἸ] υπὶ θ60 οἱ Ῥαϊγὶ ἴυης 6556 500} οἰδηάιη, ΠΟμς ἤληΟ 6588 510] ΘΟ νη.
Ναπι ογξο δὰ δ᾽ φυθπὶ ἃ] ἢ} δοορυπὶ Ἀϑρίοἷς Αρο- βίο! υβ, δί ἃ μδῦνδῦϑα δ γο οογαπΊ ἰηι6ᾳοη1ἃ τὰ. πιοῖαπι 65: βἰαηϊποδίαπι ποπι 8 ἢ Ουδηᾶπι 6δί οΓΡῸ ταιῖϊοῦ Εογίαββα 581] δίμημ] ἀἰοαηίιγ αυ28 ἰπ πᾶς ρᾶγίΘ βίην! βογρία βδαμί, 5058 τη β 8 ρεγβρίοἱ ροιθγὶῖ. υοηίαπι επίτῃ δάνογϑιβ Οογίλ105 Οὐ υτραϊογίαπι οἵ οοηιοηςοϑυπὶ βαγπιοποῖη ἰπϑιϊοταϊ, 4υἱ Πἀ δ πὶ αυϊάοπι ἴπ θοπιΐπαπι βιιβοθρογδηΐ, ἀδ ΓοβαγΡΘΟΙ 086 δυίδιη. ποιιίπαμι ἀοοίγί πᾶπὶ ἐδηβαρθαηΐ 6588. (- Ιδπὶ, ἀϊεθηΐο5: θμοπιοάο οποϊϊαπίαγ πιοτιμὶ ᾽ φιαίὲ υδπῖμπιί σογροτεα ν᾽, υ]θυ8 ταῦ ἀγίδπι τυ 5406 πιο ΐϊ8 Θογρογὰ μροϑβὶ ῃογίθηι ἀοἰοίᾶ Ββυμΐ οἱ ἰμιογίθ- τυπΐ, δυΐ ρον ρυϊΓοὐϊηθηι, ἅπ| ΡῈΓ ΘΆΓΠΘΙΝ νογδῃ- εἶΔ, τορι ἴα, νδίδι 18, νοϊαονῖα, οἱ αιδίθοῦ Ρεάος Ὁ πιθοπιία διίπιαὶ ἴα οομβυπιρία βἰπι 7 ργορίογοᾶ οἷδ5 τημΠ25. δἰτυ!ἶι γαϊτίοποβ, αὐ π6 6 διι8 ροίοηϊα: ρο- τοι δαὶ [)εὶ ἀβδί πη] αγοπῖ, πο αυοὰ 0 ιοπιΐπὸ μυ}Π|ἃ ταιίοπα ἤσοσὶ ροιοϑί, ἰά πὲς ἃ )60 δἰ μα 6 βετὶ μο886 δχἰβιπηδγοιῖ, 5β6ἀ 6χ π0}8 πο(5 Ἔχθπ}- νὶ 5 θοἱ ροιοδίαι8 τερυϊλγοηὶ πιαφιϊτυὐἀϊησαι: οἱ τὰ οἷβ δἀάυοὶς δἀππὶ γα] οι βαπιϊμαι ἦη ΟΟΓρΟγὰ ΟΡ 6- τΑίϊομ6ΠΙ, 4088 ΘΟΠΡΟΓ ἃ ἀϊνί μα τοπουδηῖην ροίοϑίαίς, εἰ ᾳυοὰ ἀϊνίπδ: 5:6 πΕἶδ8 ΠῸῚ ἀείυϊι βοιοδία8 ἴηνο- εἰομάϊ ἴῃ υπἰνογβιίδια ἱηπαμι γα} 18 σοΓρογῦπι 86- ποτὰ, Γαϊΐοπο ργβαϊογιιη., ὑγυϊογαπι, ΔΟΓΟΟΓι πὶ, τογγοβίγίαηι, οἵ δογιπὶ 4υ5 ἃ ΠΟ) 6 ΘΟΓΗΙὨΐυΓ ἴῃ οοἰΐς, πϑῆηθ6 5018 οἱ ἐδδίογαγιπὶ 5 ἀγαπι, φυοΓυ", ΄ ἈΡΡΕΝΘΙΧ.
ππυρηυοάηπο ἀϊγίηλ ογίσμι Υἱγίυϊο, οδὶ οὐϊθθπβ ἂτ- Α ἀκόδειξις γίνεται. Εὶ γὰρ τὰ ὄντα πάντα οὐχ ἔκ ξυπιοηίμη ἰπ ὁογροῦυπὶ ποβίγοτυμ ΓΟδυΥτ οἴ "6 πιοάυτα δ γδίίοηθαδι 60 πιϊπίιπα ἀοίυϊυγαπι. Νλπι δὶ φυδουπφυδ δυβί, ΟῚ ΕΣ αἰΐᾳυδ βιθ᾽θοίἃ πηδίογία δᾳ οδπὶ (ογβῆδπὶ 408 οὐηϑρίοἰυπίυν, ἰγαάιοῖα δυηὶ; δε ἀϊνὶπϑ νυουπίδα [αἷξ πιδίογίϑ οἱ 6 ββθι3 ΓΕΓΙΠῚ δῦ ορίβοες εγοδίδγυπι: πῆ]}0 πιο ρὶς βογὶ ρμοίοβι, αἱ 4υοά Ἶκπὶ ἐϑὶ, γυγβ85 ἴῃ ργοργίδπι ἤρυγαπι γοάμ08- ἴᾳτ, φύληι υἱ αυοά ποη ογαί ἃ ῥγίμείϊρίο, δά βὺ}- διδηταπ) υθηΐδὶ δἱ 6ββδηι18π|. Οὐπὶ ΓΟ ἴῃ 8 4125 ᾿ρβὶβ ργίυιβ ἀἰχογαῖ, οβδίοπόϊββεί, φυοὰ ῥτίπιο Βοπιΐπα ἶπ ἰΟΥΡΆδῚ μοῦ ρεζοϑία γεβοίυ!ο, εἴ ργορίογοδ ἰδγ- γαϑάγὶ ποπιϊμαίο, σοπβοηῦθηβ 6886ῖ, υἱ ΟΠ δΒ66ι5 δἴφυς [69 ἢ φαοηια ἤδτγοηϊ φυΐ ὁχ [0 ἀυχογδηι οτγὶ- εἰπεπι, αἱ φαὶ οπηπαβ εχ 60 ἰοἷἷ οββθηὶ (θυγοβιγθβ οἱ πιογίδ!68: πδοοδδαυῖο βυθ)υηχίι οἰἶδπ) δοουηάδηι Ἑοπβοσυθητ᾽4π), ΡῈ Ρ 4ι3πι| ἤΟΠΙΟ ΓυΓβ 5 6Χ ΠΙΟΓΙΔΪΐ ῬοΙογτηδίυΓ δά ᾿πηπιοῦ δ! Πδῖ6πι, δ α1} πιοάο ἀΐσοηβ, ἐπ παίυτα Βοηυπὶ [586 ἰπροπογδίυπι 6Χ ὑη0 ἷπ Οπιπ68 ἀϊδυδυπν, δἰοαὶ οἱ πιδίυπι αἰ Παϑατ ἑαΐ! ΒΕΓ υτππὶ, δἰπηὶ σαπῈ δυσοσβδίοη ροβίοσοσγιπι ἀ1δί8- ἴνμν. υ8υ8 εδὲ δυΐίδη) Ηἷβ υδγθῖ, ἀδ δὲ γῈ ἀοᾷπια οοπῆστηδηδ. Ῥγίπικε, ἰπαιῖ, Λοπιο δὰ (ἜΥτα ἰοΥΤέπιιξ, δεοσιπάμε αμίεπι ὁ εαἰο. ( μαϊΐε ἰόττεπας, ἰαἴδε εἰ [6τ- τεπὶ. Εἰ φκαίἷς εαἰεειὶς, (αἰδε εἰ εαἰφεῖοε. Εἰ οἷοι Ῥοτίαυΐπιμς ἱπιασίπεπι (ἐτγοπὶ, ἴα μοτγίεηπις διΐαπι ἐπιασίπεπι σαἰεεῖὶς. αὐτὰ εἷβ ἜΓ50 εἰ δι Δ}! υ8 ταιΐο- πἰδυβ Οοηῇγιηδδβεῖ γοδυσγγθοι οησα, οἱ ΡῈΓ 4118 τοῦ ἃ Πρ Γοιΐ.05 ΒΥ] σίδηι15 οἱ ΟΟ 6 ο115 γδιϊοπῖθυ 8 τινος ὑποχειμένης ὕλης πρὸς τὸ φαινόμενον μετ - ἐεσχευάασϑη, ἀλλὰ τὸ θεῖον θέλημα ὕλη χαὶ οὐσία τῶν δημιουργημάτων ἐγένετο“ πολὺ μᾶλλον δυνατὸν εἶναι κατασχευάζειν τὸ ἤδη ὃν εἰς τὸ ἴδιον σχῆμα πάλιν ἐπαναχθῆναι, ἣ τὸ ἐξ ἀρχῆς μὴ ὃν εἰς ὑπόστασίν τε χαὶ οὐσίαν ἐλθεῖν. Δείξας τοίνυν ἐν τοῖς πρὸς αὐτοὺς λόγοις, ὅτι τοῦ πρώτου ἀνθρώπου εἰς γῆν διὰ τῆς ἁμαρτίας ἀναλυθέντος, καὶ διὰ τοῦτο χοϊχοῦ χληθέν- τος, ἀχόλουθον ἦν χατ᾽ ἐχεῖνον χαὶ τοὺς ἐξ ἐχείνου γενέσθαι πάντας χοϊχοὺς καὶ θνητοὺς τοὺς ἐχ τοῦ ποιούτου φύντας, ἀναγχαίως ἐπήγαγεν καὶ τὴν δευτέ- ραν ἀκολσυθίαν, δι’ ἧς ἀναστοιχειοῦται πάλιν ἐχ τοῦ θνητοῦ πρὸς ἀθανασίαν ὁ ἄνθρωπος, ὁμοιοτρόπως λέγων, τὸ ἀγαθὸν ἐγγεγενῆσθαι τῇ φύσει ἐξ ἑνὸς εἰς πάντας χεόμενον, ὥσπερ καὶ τὸ χαχὸν δι᾽ ἑνὸς εἰς πλῆθος ἐχέθη, τῇ διαδοχῇ τῶν ἐπεγινομένων. Τούτοις δὲ χέχρηται τοῖς ῥήμασι, τὸ περὶ τούτου δόγμα χατα- σχευάζων. Ὁ πρῶτος, φησὶν, ἄνθρωπος ὃκ γῆς χοῖ- χὸς, ὁ δεύτερος ἐξ οὐρανοῦ. Οἷος ὁ χοϊχὸς. τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί " καὶ οἷος ὁ ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι. Καὶ καθὼς ἐφορέσαμεν τὴν εἰχόνα τοῦ χοϊχοῦ, οὕτω φορέσωμεν καὶ τὴν εἰχόνα τοῦ ἐπουρανίου. Τούτοις τοίνυν χαὶ τοῖς τοιούτοις λο- γισμοῖς χρατύνας τὸν περὶ τῆς ἀναστάσεως λόγον, καὶ διὰ πολλῶν ἑτέρων τοὺς αἱρετικοὺς τοῖς συλλογισμοῖς συμποδίσας, ἕν οἷς ἀπ:δείχνυεν τὸν ἀπιστοῦντα τῇ τῶν ἀνθρώπων ἀναστάσει, μηδὲ τοῦ Χριστοῦ προσδέχεσθαι τὴν ἀνάστασιν, διὰ τῆς τῶν συνημμένων ἀλλήλοις 4υλεὶ ἰΗδαυδδδβοὶ, ἰῃ αυΐθυ8β οδίοπάθθδι δαπ χυΐ (, πλοχῆς χατασχευάσας τὸ ἐν τοῖς συμπεράσμασιν ΠΟΙ ὁΓΟΟΐΝ πιογίθοΓυπὶ ΓοβυΡγοοι οι, πὸ ΟΝ τί ϑιὶ «υἱάοπι δά τη! γὸ γοδυγγα οἰ ΟΠ 6), ΡῈ Γ ΘΟΠΏΘΧΟΓΊΠΙ τηυΐυδηι ἰη[6 Ὁ 86 ἰηνίοαπι ΘΟ ποσί ὁη6πι, ἰΠοΥ 8 Ὀ] 16 πὶ τοο ὰν οομο]υϑίοηδηι, δἷς ἀΐοσῃἙ: δὲ ποπ ἐεί τέ- διαγγεοίΐο πιοτίμοτωπι, πε Οἠτίδίες τεεαγτοσὶ!. δὶ Ολνίειμε ακπκίεια πον τεειγγεχὶί, ἱπαπὶδ εεἴ εἰΐαπι ποείγα ἱπ ἴρεμπι βάεε. ΝΆΤΩ δὶ υθσῦὰ εδί ὑγοροβί(ϊο, ᾳυρὰ ΟἾγΙβίυ8 δυγγεχὶϊ 2 πιογίυϊβ, ορογίεῖ οἰἰδπὶ οὐληἷηο πΟῸ ΘΟΠΏΘΧΟΠΙ 6886 ΥΘΓΌΠῚ, ΠΕΠΙΡΘ πι|οῖ- τυογυπὶ 6586 Γεβυ ΓΤ οἰ ἰοηόπὶι. ῬῸΡ δἰ πϑυίαγοπὶ οηἷπὶ ἀεπιοηϑίγαιίοποπι ἰὰ Ζυοφυό χυσὰ 651 υπίγεγθα, δἰ- τοῦ] ἀδηοηείγαϊυν. Εἰ οοηίτα, 5] 48 υπίνεΓβ6 [αἰδυπι 6586 ἀϊςαί, πιουγϊθοτυπι 65:6 ΓαθυΓΡοο ΙΘηδΏ, παοὸ ᾳυοὰ δεῖ ἴῃ βἰπρυϊαγί οπιηΐθο γὑόγιπὶ ἱπνυδηϊεῖιγ, πεῖρα ΟὨτίδίυ τι βυ ΓΓοχ 856 ἃ τπηοτίιΐδ. Νά τη δἱ πηϊ- Ρ Υ6ΓΒ6 βαγί ποη ροίαβῖ, πος ἃἰοιιὶ οπηπΐπο ροίοδθῖ δον. Αἰφαΐ “5 αυὶ Υγθυπι βυβαθρογιηΐ, μ06 68. ογ ἀ 16, ἀδ φυο πε! δδὶ ρεηἰυ5 οοπίτογογεία, 4ισὰ Οἢγὶ- βίυ8 ΓΟΒΌΓΓΟΣΙΣ ἃ ΠΊΟΓΙΙΠ5: ΠΟΟΟΒΒΔΡΙ͂Ο ἜΓρῸ ἴῃ βίη- Ευϊατὶ δάδ γοβυγγεοιϊοηΐβ ΟἢΓὶο1), ογο ἢ 0}5 φυοαιιδ οεἶϊ Πάἀδ5 φυδ δδὶ υΐνεγβα. ΟὉπὶ ἜΓΡῸ 608 Δ4 ἀορηιᾶ βυδεϊ ρἰοπάϊπι δὶς οοορἰδδοὶ δ. οἰ βίο 6, ἐσ 60 φιοά αἰχογὶϊ, 51 πο δδὶ (π8π ἰὰ φυοὰ υμΐνογθα ΠΟη 6δὲ, Π6 ἴω αἴϊᾳυο φυϊάδπη 6586 ροίεβί, 81 δι Πὶ δυΐθῖη ογράϊπιιι8 γοβυγγοχίδ56, 6115 τοὶ Πάδεβ ρτοβθδὶ υπὶ- γουβαπὶ ΒΟΠΙΪΠΠΠΊ γοβυγγθο 0η6Π|), οὐ υο {ΠῚ ΟΓα- τοηΐ, 4υὰ ΒυΐὰαΒ ἀορπιαιίβ υπίναγδα οομο μἀϊτυῦ οοπῆτγιηαιο, δος δ0)δοϊδβαῖ, φυοάὰ δίοιΐ ἴῃ Αὐδλπὶ ΟἴΏΠΟΣ5 πιογίαπιυτ, [184 οἰϊλην ἴῃ ΟΠ γὶδϑί9 Οἰμη65 υἱἄφυχτον λέγων, ὅτι Εἰ ἀνάστασις γεχρῶν οὐχ ἔστιν, οὐδὲ Χριστὸς ἐγήγερται. Εἰ δὲ ὁ Χριστὸς οὐκ ἐγήγερται, ματαία καὶ ἡ εἰς αὑτὸν πίστις ἐστί. Τῆς γὰρ προτάσεως ἀληθοῦς οὔσης, ὅτι Χριστὸς ἐκ νεχρῶν ἐγήγερται, καὶ τὸ συνημμένον τούτῳ πάντως ἀληθὲς εἶναι χρὴ, τὸ νεχρῶν εἶναι ἀνάστασιν. Τῇ γὰρ μεριχῇ ἀποδείξει χαὶ τὸ καθόλου συναποδείχνυται. Καὶ τὸ ἔμπαλιν εἴ τις τὸ καθόλου ψεῦδος εἶναι λέγοι, τὸ νεχρῶν εἶναι ἀνάστασιν, οὐδὲ τὸ ἐπὶ μέρους πάν- τως ἀληθὲς εὑρεθήσεται, τὸ τὸν Χριστὸν ἐχ νεκρῶν ἐγηγέρθαι. Τὸ γὰρ χαθόλου ἀδύνατον οὐδέ τινι δυνα-- τὸν ἔσται πάντως. ᾿Αλλὰ μὴν τοῦτο τοῖς παραδεξα- μένοις τὸν Λόγον πιστόν ἔστι χαὶ ἀναντίῤῥητον, ὅτι Χριστὸς ἐγήγερται ἐχ νεχρῶν, ἀναγχαίως ἐν τῇ με- ρικῇ τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ πίστει χαὶ ἡ καθ- ὄλου τὸ πιστὸν ἕξει. Οὕτω τοίνυν αὐτοὺς συλλογιστι- χῶς πρὸς τὴν παραδοχὴν τοῦ δόγματος συναναγχά- σας, ἐχ τοῦ εἰπεῖν, ὅτι Εἰ μή ἔστιν (τὸ γὰρ καθόλου μὴ ὄν, οὐδὲ ἕν τινι δυνατὸν εἶναι " εἰ δὲ τοῦτον ἐγηγέρθαι πιστεύομεν, τῆς χαθόλου τῶν ἀνθρώπων ἀναστάσεως ἡ περὶ τούτου πίστις ἀπόδειξις γίνεται), χαὶ προσθεὶς ἐχεῖνο τῷ λόγῳ, ᾧ πᾶσα ἡ περὶ τοῦ δόγματος τούτου χατασχευὴ συμπεραίνεται, τὸ, Ὥσπερ ἐν τῷ ᾿Αδὰμ, πάντες ἀποθνήσχουσιν, οὕτως χαὶ ἐν τῷ Χριστῷ πάντες ζωοποιηθήσονται" σαφῶς ἐχχαλύπτει τὸ περὶ τούτου μυστήριον, πρὸς ὅ τι βλέπει ἐν τοῖς ἐφεξῆς, διά τινος ἀναγχαίας ἀχολουθίας πρὸς τὸ πέ- ρας τῶν ἐλπιζομένων διευθύνων τὸν λόγον.
Ν ΙΝ 1.0, ΤΌΝΟ ΙΡΘΕ ΕΘ ΒΘ ΙΕΤΌΒ, ΕΤΑ., ΟΒΑΤΙΟ.