Ἀλλ᾽ ἴσως τις οὐχ εἰς τὸ αὐτὸ πάλιν τῆς ζωΐφ εἶδος ἐπανελεύσεσθα: λέγει τὸν ἄνθρωπον, εἴγε πρό- τερον μὲν ἐν τῷ ἐσθίειν ἦμεν, μετὰ ταῦτα δὲ τῆς τοιαύτης λειτουργίας ἀφεθησόμεθα. ᾿Αλλ᾽ ἐγὼ τῆς ἁγίας ἀχούων Γραφῆς, οὐ μόνον σωματιχὴν ἐπί- σταμαι βρῶσιν, οὐδὲ τὴν διὰ σαρχὸς εὐφροσύνην. ἀλλά τινα καὶ ἑτέραν οἷδα τροφὴν, ἀναλογίαν τινὰ πρὸς τὴν τοῦ σώματος ἔχουσαν, ἧς ἢ ἀπόλαυσις ἐπὶ μόνην τὴν ψυχὴν διαθαίνει. Φάγετε τῶν ἐμῶν ἄρτων, ἡ Σοφία τοῖς πεινῶσι διακελεύεται " χαὶ μαχαρίξει τοὺς τὴν τοιαύτην βρῶσιν πεινῶντας ὁ Κύριος. «Καὶ εἴ τις διψᾷ, φησὶν, ἐρχέσθω πρὸς μὲ, καὶ πινέτω.» Καὶ ὁ μέγας Ἡσαῖας, Πίετε εὐφροσύνην, τοῖς δυνατοῖς ἡΠπ 4 αὐ) εἰκ: « δὶ φυΐβ 5.|4, δὰ τὸ νϑηϊαὶ, οἱ δ]- Ὁ ἐπαΐειν τῆς μεγαλοφυῖΐῖας αὐτοῦ ἐγχελεύεται. "Ἔστι Βδι “δ. » μάθη {ΠΠ6 πηᾶψηιν8 [54148 Ὠγοἰρίξ οπηπίθι8 4υϊ ροβοίπί ρυϑβίδηίοπι) ἰρβϑίυβ ἀοοίγίπδπιὶ ΟἜρΟΓα, υἱ ἰφτεἰαπὶ θ᾽ θαπάο ᾿ιδυγίδηϊ. Ἐχδίδι οἱ γαϊ8. σ0Π|- Ἰ ηΔι9 ἴῃ 605 4ὈΪ ΠΙΘΓΙΟ 800 ρωπὶβ δἰπὶ 80- οἰδπάϊ, 4υΔ (υἱηταπι ρῥγθάϊοῖα αἱ ἔλιπε ἰηίογοδηῖ. Ελ ὑϑγο [δπι68 ποαυλ΄υϑηὶ ρδηϊ5 οἱ 84:18, βρὰ αἷ- Υἱοΐ βουιποηΐβ ἱπορίϑιῃ δἰ βηϊ οι δ΄. ἸΔοῖγοο 51}1- Οἰἴυγ, Ποη 6586 ᾿}] πὶ [ΔΠ16} δἰ ἀἴἰπηνα ριοϊδοιλη) 6χ Ῥϑη8 οἱ δαυξ ἱπορίδ, 5ϑὰ [Ἀτηδπὶ ογίαπι ἐχ οὐ }- ταῖς δυσίοηνδὶ ἀϊνῖπο8 βογηοηθβ. ρίιαν Πογίο αἰνὶ- πἰίυδ 'ῃ Εάοθη (4υῶ νοχ ἀ6]1ο85 δἰ ξηϊ σαι ) ρίΔη - ἰΔῖο, ἀΐψπυ8β 65ὶ [γυοίυβ {τ υδηίίι8., 40 Ποιηΐ πο πη δ᾽ίυπ! 6556 ποη ἀυθίυπι 651: ποῆπα εἰ θυ {15 το ηιϑηθυη) 86 ἤἥυχυ!), ουμάδπι 6556 οὐτῃ {Π|0 “5 Βοιι. τἰν, 17. δ᾽ Μά ον, ὁ.
δέ τις καὶ ἀπειλὴ ποοφητιχὴ χατὰ τῶν τιμωρίας ἀξίων, ὡς λιμῷ χολασθησομένων " ὁ δὲ λιμὸς οὐκ ἄρτου τίς ἐστιν ἀπορία χαὶ ὕδατος, ἀλλὰ λόγου ἐπίλειψις. Οὐ λιμὸν γὰρ ἄρτου φησὶν, ἣ δίψαν ὕδατος, ἀλλὰ λιμὸν τοῦ ἀχοῦσαι λόγων Κυρίου. Οὐχοῦν τῆς τοῦ Θεοῦ φυτείας τῆς ἐν Ἐδὲμ (τρυφὴ δὲ ἡ Ἐδὲμ ἑρμηνεύεται) ἄξιόν τινα τὸν χαρπὸν ἐννοῆσαι προσ - ἤχει; χαὶ τρέφεσθαι διὰ τούτου μὴ ἀμφιθάλλειν τὸν ἄνθρωπον" καὶ μὴ πάντως τὴν παροδιχὴν χαὶ ἀπόῤ- ῥυτον ταύτην τροφὴν ἐπὶ τῆς τοῦ παραδείσου διαγω- γῆς ἐννοεῖν.« ᾿Απὸ παντὸς, φησὶ, ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φάγῃ.» Τίς δώσει τῷ ὑγιεινῶς πεινῶντι τὸ ξύλον ἐχεῖνο, τὸ ἐν τῷ παραδείσῳ, τὸ παντὸς ἀγαθοῦ περιληπτιχὸν, ᾧ ὄνομά ἐστι τὸ πᾶν» οὗ χαρίζεται τῷ ἀνθρώπῳ τὴν μετουσίαν ὁ λόγος; τῷ γὰρ γενιχῷ τε χαὶ ὑπερχειμένῳ λόγῳ πᾶσα τῶν ἀγαθῶν ἰδέα πρὸς ἑαυτὴν συμφυῶς ἔχει, καὶ ἕν τι τὸ ὅλον ἐστί. Τίς δέ με τῆς συμμιγοῦς τε χαὶ ἐπαμφο- τεριζούασης τοῦ ξύλου γεύσεως ἀποστήσει; πάντως γὰρ οὐχ ἄδηλον τοῖς διορατιχωτέροις, τί τὸ πᾶν ἐκεῖνο, οὗ καρπὸς ἡ ζωὴ, χαὶ πάλιν, τί τὸ ἐπίμικτον τοῦτο, οὗ πέρας ὁ θάνατος. Ὁ γὰρ τοῦ παντὸς τὴν ἀπόλαυσιν ἀφθόνως προθεὶς, λόγῳ τινὶ πάντως καὶ προμηθείᾳ τῆς τῶν ἐπιχοίνων μετουσίας ἀπείργει τὸν ἄνθρωπον. Καί μοι δοκεῖ τὸν μέγαν Δαβὶδ, καὶ τὸν σοφὸν Σολομῶντα διδασχάλους τῆς τοῦ λόγου τού- του παραλαδεῖν ἐξηγήσεως. ᾿Αμφότεροι γὰρ τῆς συγ- χεχωρημένης τρυφῆς μίαν ἡγοῦνται τὴν χάριν, αὐτὸ «ὃ ὄντως ἀγαθὸν, ὃ δὴ καὶ πᾶν ἐστιν ἀγαθόν. Δαδὶδ ὈῈ ΠΟΜΙΝΙΒ ΟΡΙΕΙΟΙΟ.
Ρυϊοαυβ, 400 Γραϊπιγὶ ἴῃ ραγαάΐ80 Θγᾶπν 5. « 6 Θπιμ! τἰκπο (ἱπᾳυΐι θου8.) φιοά 6ϑι ἴῃ ραγδάϊβο, ὑθ806- εἰβ “7. ) Ου͵ἱβ Βοπιϊπὶ τοοῖα δβυγίεπεὶ [Γυοίυτα ᾿ἰρηὶ ΜΠΠ5 ἀ6 ραγδάϊβο {γἰθυδὶ, ιι9 Βοιπὶ οπιθ 605:- ΡΓγοποπάϊδυγ, οἱ φιοά ογδιῖο ἀϊνίη οὐμπα πυπευραῖ, οὐὐα8. οἰἴαπι (γυοπάϊ ροιοϑίδίοιῃ. Ποτϊπὶ Ἰλγρ υτ Νὰ) ᾿αἰδϑίπηὰ οογί, οἱ δχϊπιὶα ἴΠ|8 νοοθ ἐορηλία ᾿πῖϑῦ 86 θοπογυπὶ βρθοῖδθ Οπμμἷ5. ΘΟ θἴτΓ, ἰΠ406 ὑπὸ ὑοπὶ δάθο (οιἶυ5 υπϊναγβίταίοπὶ αχϑι βίοι βἰρῃὶς- ἢεδίυγ. Ουΐβ σοπῖτα ἰοτηΐπθι) ἃγοθδὶ 4} Ιίθγο 1} - ξπο, εὐ͵π5. [γυ 10 ταἰδίαπι αυϊάάδιν ᾿αθαὶ, οἱ δδὶ υἱγαιαυθ ἰπ ρατίθη οἤδοαχ ἢ ΝΟ ΘΪπὶ ΟὈΒΟΌΓΙΠΙ 6886 ροίαϑὶ Βοηιϊπὶ ᾿μ 16} σα πε, αυϊά 51} ΠΠυἀ οἸηπε, Ομ} 08 681 γυοίυ5 υἱἱὰ: οἱ αυϊὰ αἰΐογυπι Πυἀ πο ΐ5- ἴσπι, ου͵ΐυ8 Πηΐβθ ποῖα δϑί, Ναπι αυὶ {ΠΠ}ι|8 ΟΠ μὲν λέγων,«Κατατρύφησον τοῦ Κυρίου’ » Σολομὼν δὲ ὶ Βοπιϊηὶ ΓΓυϊοποηι ρογροίαδπι οοποδδϑὶι, ἰάθιη ιοτὴν σοφίαν αὐτὴν, εῆτις ἐστὶν ὁ Κύριος, ξύλον ζωῆς ὀνομάζων. Οὐκοῦν ταὐτόν ἐστι τῷ τῆς ζωῆς ξύλῳ τὸ πᾶν ξύλον, οὗ τὴν βρῶσιν τῷ κατὰ Θεὸν πλασθέντι ὁ λόγος δίδωσιν. ᾿Αντιδιαιρεῖται δὲ τῷ ξύλῳ τούτῳ ἕτερον ξύλον, οὗ ἡ βρῶσις καλοῦ χαὶ χαχοῦ γνῶσίς ἔστιν, οὐχ ἰδιαζόντως ἑχάτερον τῶν κατὰ τὸ ἐναντίον σημαινομένων ἐν μέρει χαρποφοροῦντος - ἀλλά τινα συγχεχυμένον χαὶ σύμμιχτον καρπὸν ἐξανθοῦντος ταῖς ἐναντίαις συγχεχραμένον ποιότησιν, οὗ χωλύει μὲν τὴν βρῶσιν ὁ ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς, συμθουλεύει δὲ ὁ ὄφις, ἵνα τῷ θανάτῳ κατασχευάσῃ τὴν εἴσοδον. Καὶ πιθανὸς γίνεται συμδουλεύσας, εὐχροίᾳ τινὶ χαὶ ἡδονῇ τὸν χαρπὸν περιχρώσας, ὡς ἂν ὀφθείη τε ἡδέως, καὶ τὴν ὄρεξιν πρὸς τὴν γεῦσιν ὑπερεθίσειεν, 406 γαιίΐοπα φυδάλπι οἱ ΘΟη581}10 ΘΟΓίΟ ῬΓΟΙἸΒο ΟΓΙ1 ἰϑι. ΠΟὈΪ5 ἰηίογ ἴχ!!. Ἂς πη φυΐδπν ᾿ἰ 6 πιᾶρηο 1Π|οὁ θανιάθ, βαρἰεπίθαυθ ϑοϊηπιοπα, ἰπ408η) ἢϊᾶ- εἰπιγῖ 8 ἰὴ πϑτυϊῃ τοῦ πὶ ΘΧρ! οδιίοπα ι], Νὴ ἈΠ160- 486 ἀε)ϊεἶαϑ σοποδ5585 ἰηιογργοίαίυν νϑγαπι Ππ4 θ0- πυπν, φυοὰ ἰάδι 68. οὐπὶ θοπῸ οπιηΐ. θανίάος αυἰάθπι ἰπαυῖς 55: εἸὴ θοπιίπο ἰαπιοὶ οὈίθεια δ". » ΒΟ] Θηὺ Δυΐδι., ϑαρίοηιδπι,, 4ι5 6δί 'ρ56 Βοπιῖπι!5., φησ σἰ τα δρραοίίαι. ᾿σίτυν Πα οπιπα ἰδην οί φυοά 1}- δηυηι νἱϊϑ8, συ}58. {γἱεἴο Βοπνΐπὶ δὰ θεὶ ἱπιαρίποιῃ ἴλοιο οομποράϊίαγ. Οαίδγανν 80 ἴος αἰυΔ αυοά- ἀλη) ᾿Ἰἰρηυπι ἀἰδοδγηίίυν, οὐὐι8 ἰγυσίι5. οϑὲ θοηΐ ἃς π οοφιίο. Νοὴ φιοά δἰϊόγιπν ἸἸΟΥ) δά νον - βϑπιίϊυ πὶ 510] υἱοϊ ϑϑίτη ργοάπεογει.,, 864 φυοι ρτοπὶὶ- Βόιμιπὶ ἃς σοηίυϑιιπι 4ιθπμἀδιη ἰγιοίαπι ργοίεγγει,, ουΐ αι} Π{λ{65 || 5] δἀνογβδηίθβ ἰπαβϑθηὶ. Π6 ἰοὺ Ὑϑδεὶ ποπιίποπι θιχ Υἱὲ νείαὶ, Βϑῦρεπβ ϑυλιίεῖ, αἱ τηογιὶ νίδηι 84 ρεγὶπιδπάυπι ποπιμιοπὶ βιγιογεῖ. ΥἹποὶν ὙΕΓῸ πι8}115 Ὠΐο ἰΔηά πὶ 6015} Γῖ118, ρα ἢ γἰμἀΐῃ6 Δ. νοϊυρίαία φυδάδην [Γασιατὴ ἐχόγηδηβ, υἱ δἱ Δβρβθοίυ ἠαουπάυβ 6586ῖ, εἱ δρρει[ἰοποπὶ φυβίδπαϊ! βυΐ ργογίιαγεί.
ΚΕΦΑΛΑΙ͂ΟΝ Κ΄. Τίς ἡ ἐν τῷ παραδείσῳ ζωὴ. καὶ τί τὸ ἀπηγορευ- μέγον ξύλον.
Τί οὖν ἐχεῖνό ἐστιν, ὃ χαλοῦ τ: χαὶ χαχοῦ συγχε- χραμένην ἔχει τὴν γνῶσιν, ταῖς δι᾿ αἰσθήσεως ἡδοναῖς ἐπηνθισμένον; ΓΑρα μὴ πόῤῥω τῆς ἀληθείας παρα- στοχάσομαι, τῇ τοῦ γνωστοῦ διανοί εἰς ἀφορμὴν τῆς θεωρίας συγχρώμενος. Οἶμαι γὰρ οὐκ ἐπιστήμην ἐν- ταῦθα παρὰ τῆς Γραφῆς νοεῖσθαι τὴν γνῶσιν, ἀλλά τινα διαφορὰν ἐχ τῆς γραφιχῇς συνηθείας εὑρίσχω, γνώσεώς τε καὶ διαχρίσεως. Τὸ μὲν γὰρ διαχρίνειν ἐπιστημόνως τὸ χαλὸν ἐχ τοῦ χαχοῦ, τελειοτέρας ἕξεως εἶναί φησιν ὁ ᾿Απόστηλος, χαὶ γεγυμνασμένων αἰσθητηρίων - διὸ καὶ πρόσταγμα ποιεῖται πάντα ξοχιμάζειν, χαὶ τοῦ πνευματιχοῦ τὸ διαχρίνειν ἴδιον εἶναί φησιν. Ἢ δὲ γνῶσις οὐ πανταχοῦ τὴν ἐπιστήμην τε καὶ τὴν εἴδησιν ὑφηγεῖται κατὰ τὸ σημαινόμενον, ἀλλὰ τὴν πρὸς τὸ κεχαρισμένον διάθεσιν " ὡς, Ἔγνω Κύριος τοὺς ὄντας αὑτοῦ" » χαὶ πρὸς τὸν Μωῦσέα φησὶν, ὅτι «Ἔγνων σε παρὰ πάντας " ν περὶ δὲ τῶν ἐν καχίᾳ κχκατεγνωσμένων λέγει ὁ τὰ πάντα εἰδὼς, ὅτι ε Οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς. ν Οὐχοῦν τὸ ξύλον, ἀφ᾽ οὗ ὁδῬς.}, ΧΧΧΤΥΙ, ὦ.
“ ῬγοΥ, ΠΙ, 18.
ΘΟΑΡΌΤ ΧΧ.
μα [μετῖ! ἰπ ραγαάϊδο υἷα, φιιοάτο εἶ! ἰἰσηπκηι τειν {μπὶ.
Ουοάμπδιθ τρίτους Πυ ἃ ἐδ Ἰίρηαπν, Θχουπδίμ! ἀδἸ οἰἶθ, αι βϑηϑι ρογοὶρίδιίαγ, ουἱ Βοηΐ πα] τοϊβί αυάδπι οσὐρηϊο ᾿η 651 Εσυϊάθπι πο ἰοηφθ 8 γδγί(αῖ8 ΔΌΘΓΓΆΥΘΓΟ, 8] πιθη115 ἰη16 6 πη], απ8- ἰ6η5 ᾿πί6}Πἰρὶ ἰ6 ροβϑιιηῖ, 46 ᾿ρθα ἴῃ σΟηΒΙ ἀθΓὰς τἴοπα πἴᾶγ., ϑ.'. δηΐη οχὶςφιπο, πο ἰος ἰ060 ῬΟΓ εὐφηϊοηαπι ἰη.61]} δοϊοι ἴαπι: 56 820 "15 ἴῃ 1}. {6γ 5 ἱηνθηΐο ἀϊβογίπηθη αυοά!]δη} ἰμίοῦ σορη ΟΠ οπὶ ἃς αἰϊυά ολιοηαπι. Νϑηι Βοηυπὶ ἃς. πηΔ]ὴ}) ΔΟΟΙΓΔΙα 4υδάδλπι 5οἰαπιῖα αἰ ἀΐσαγα, Γδοιη!διὶ5. 6586. ροτγίο- αἰἰογῖ5 ουὐυδάφηι,ο᾽ 56 ηϑιμ πὶ Θχονοαἰογαπὶ Αροβίο- [65 ἐγαάϊε 15, Τἀεῖγοο ργοοὶρι! φαοριίδι ἰΙοθο, 6586 οπιηΐα δχρίογδηῃ, οἱ αἰ} σδε ΟΠ δ πὶ Ἰληίιπι ἴῃ ΠῸ- τηΪΠ6Π) βρί γἰ ἐπ 8] στ ολάδγα ἁἰγπιδί 1’. Οορηῖ 0 γο1Ὸ ΠΟῊ 56᾽ θη 3π| 846. ποι {18π| τ ΐ4Π6 δἰρη οι, τ νοχ ἰρβ88 ποίδγα υἱι οἷν, 566 απδηνάδηι ἀπ᾽ πὶ} δά ἰἢ, υοά φγϑίτπι πο} 5 6ϑῖ, αἴδοιίοποπι. Ὸ οτπὶ 5ογῖ- Ῥίππι 6βι ᾽": « Νονὶ! δοπηίπιβ 5π08.» Εἰ )ὐ Μο- 860 ἰπαυϊε: « Νονΐ [6 διιργὰ οπιηθβ. ν Εἰ πὶ ἀδ 19 Ποργν, νυ, 14. ΤῈ ΤΟΥ. πι. 1.
5. ΟΒΕΘΟΆΙΙ ΝΥΒΒΕΝῚ ἀδινπδιι8 αἷϊ, 4υΐ οϑίογοψιίΐίπ οπιμΐα ποΥϊξ 75: Α ἡ σύμμικτος γνῶσις καρκοφορεῖται, τῶν ἀπηγορευ- « Νυηᾳιιᾶπὶ ῃονΐ νο89 7". » [ρηυπὶ 6.0 ἀ6 4υ0 ςοφηίἰοπὶ8 ργοπιίβουδ [γυοῖι5 σαρί τ, 6βὶ ἰῺ γόῦυ πὲ ᾿ ΥΟ ἑαταπι ἤυπιεγο, ὨϊαἰδαγΓ δυΐοπι (Γυοίια 16 4υθιη Βούρθηβ ριγοραϊςαί, δχ σγϑῦυβ δἀνογβαηιθυ8 β| δὲ ξοηβίᾶγΕ: ἴογίδηβϑὶβ δᾶπὶ οὐ οδυδδ, αυοὰ τπΔ]ιηὶ Ρίδηδ πυάτιπ), αἱ οὁ51 πΠαῖυΓΔ δ}, ἢ 4ιιδπι ΠΟ 8 Δρ- Ράγοδὶ. Ργοίδεϊο δηΐπὶ ἰτ) ΒΟΙΠΪΠ6 ΡΟΡΠΙΟΥΘΠ(0 Πιἃ ψἱεογαιῃ εἰΠοδοϊδ5 (ογεῖ, δἱ ποὸὴ αυϊάδπι εἰ8 ὈΟηὶ φΟ]ον δἀθίιυβ, μοιηἰοὶ ουρία 46 δαΐ ἴῃ ἰγαυάθπι ἢΠθοῖο ἴμσυπι ἰδοογοεί. Νυμπο ὑθγὸ πι8}1}Π| 6588 τοἰχίυπι νἱ θην, ου}115 ἴθ ἰυπο μδγηϊεϊεβ δδὶ ν6- Ἰυτἱ ηυσάδιη ἴγϑιι8ϑ ᾿δίδηβδ, 4υυπὴ χοῦν ἀοὶυβ ἐϊπαρίποιῃ θομὶ οβιθηίοί: ἈΥΆΓ[58 ργοίδγυπι αυ 0 ἀ8πὶ 6886 Υἱάδίγ ἀγβθηιςὶ βρδηάογ, αι 6}18. οὐ ρίἀἰ 85 τηδίογαπι οπιηί πὶ γδάϊχ οχἰβίδι, θυ͵8 Βοπιίηυμη ἴῃ Γάδ ἰπιοιρεγδηις δ ανίοπὶ ΓΟ θογοίαγ, ηἰϑὶ δυπ ἴῃ πογθυπὶ 06 ποιμΐηα γοὶυΐϊ ἰμαβοδίυδ μ6γ- ἀνδιθγοίιγ, αιοά νο]υρίδί απ) 6586 γα ΠῚ] Ὀοηδπὶ εἴ ορίδυ!! θὰ οτίβιπλλὶ ἢ Εούδπὶ πιο υἱιΐα εϑοίογα, οὐπὶ σογίυμη Οχἰ εἶπ οσοα!6πι, ργΐηνα ἰδῖηθπ Υἱοα σἱἀδηίιν οχροίθηδ, 864110 ἰπ Δηΐ08 ἱπιργυἀθηία ΡΓῸ θόπο ἱπβίμυδηὶ. υπὶ ἰσίμιγ ρίεγᾶάας ΒΟ υ Ρᾶγβ ἰά θοπυπὶ 6886 ἰυθϊςοῖ, ᾳυοὰ 86ηδι5 ἀεϊδοίαῖ: εὐπηηι6 δΔά60 οΟπιπλ 8 Ἀρρο ἰδεῖο θοπὶ 511, οὐπὶ εἱ αυοὰ νόγὰ ΒΟΠαΠὶ 65,. ἰὴ αἰϊογὶ ιοὰ ΟΠ ΠῚ 6886 γἱάδίυν: ἰἀείγοο ϑδδοτθ Πἱ((6 γα ἀρροι ἰοπϑι π|8}1 Ἰαϊδηι 5 5} Βοπὶ βρεείθ, σοφηιϊοποιῃ Ὀοπὶ οἱ πι8]} ΠΟ ϑηϊ, Ρ6Γ 481 δἴδοιϊο ᾳυξράδπη οἱ (θρεγὰπιδηΐπτη ἰπιο} Πἰρίταγ, Νόη Θηἷπὶ (γιοίαπι Ἰἰρηὶ νοι εὶ 6 Δθβοίυια τρδιυν δἰίφυοά ε556 ἰγδάυηΐ, οὐπὶ νοὶ 4ιυδλβὶ Ποτίθει5 φι!νυβάδηι ὀχογιδίυ8 5ἰξ: ἤδηυδ οοη- γᾶ ρυτα θοπιπη. οι δὰ Ὁ 60 πιαίπην ἸΔίθαὶ: 50] ὃχ πγοσι8 πιίβιιπι, 400 41} υἱδηίυν, σον Ἰβδί πηι πὶ δὰ "πἰογίια τυδηῖ. ἤλημε πίστει ΠΟ ΦρΕΓία Οἰλπηδηῖ, νοῦ ΟΠ πὶ 5᾽ηρίοχ οἱ υπϊυβπιοαὶϊ φυϊἀ άπ) ἢ8- 8 8118 ὀχβίϑίοσο, δἰϊθηυπι 80 οἵππὶ επριοἰίδια, Δινθυθδη!πι4ι16 8.0] τόγαπι σοπῃιποιίοηθ. Μ4}|πὶ φοηΐγὰ νγίιπὶ 6556, ἃς φιοάδι πιούο 4υδϑδὶ γναβιἱ - ἴθ): αὐυάηπ αἰαἀ φυϊάάαπι ἰηΐπἰο ΥἱἀδαίυΓ, αι δπὶ ε886 ἀεοὶμ6 Ρ6Γ δχρεανγθηλίδαι ἀδργομοηθίίωτγ, Ναῖν δὶ δὰ ε͵ι18 οοφηϊἰοπόπ) ραγνθηϊλιηι8, ἢος 6εὶ, 5ὶ εοπηοὶ (Δοῖο μαγίου!ο πᾶ! υπὶ Δ ρ]δοἰδαλυγ, ἰυπ} ηἷ- πγυ πὰ 6586 ἢΠυὦ ἴῃ ἢδΡυὶς οδιυιδᾶπὶ ἰηἰΠἰπηη06 πηοτ 5 οἱ ἰπιογίίι8. ἸάοίγοΟ βαῦρθῃβ υἱεἰοϑυπ ραοσϑιὶ [γυ- εἴτα Βοινΐπὶ ἀδιμοπείγαί, ἤθη ἢ υπὶ χιΐάδπι ἀργία, 4185 ἃ πίιγα δγδὶ (Ώ0η δη ἢ Ρ6Γ πιδη δ δίιιπι π|8- ἴυπι (4} πιο ροΐυ 5561), 5864 ἀχῖθγηδ υὙδηιβίδι 8 οὐ βροοῖθ θχογηδί: δάθοσιι φσυδίυΐ 6}υ.8 νοϊυρίδι}5 8|1αυἱὰ, ᾳυοὰ βδηδὺ Ῥογορογοίιγ, ΡὲΓ 4υλοαδπι 4υΔ8ὶ ργϑϑίϊ ἰαβ ἰμα δ, υἱ ἰϊα πρι!οτὶ αυοά γε! ]εὶ Ρεγβυδάεγει. ϑ5:᾽5 δηΐμη [Δ|6γῶ δϑσγα ἰοαυσπίαγ: « Υἱάϊι δυίΐοπι ταν ΐοῦ Ἰσηυμη Πα υοπμπν 6588 δὰ νοδοοπάυπι, εἰ ὁ6058 ζταίπηι, πιϊγί βοθηθδ ὑποιη- ἀσπι δδρουίυ Ἶδ. ν Πδαι6 (γιιοῖπη 6}05 δοσορίαμι «οποάϊι. ΟἸυ5.Διιίοπη ἴ116 πιουίθια ἰοπιηὶ ροραιῖΐε. Δία ἰὲς [υἱν 18, 66. αυο (556 γί πιι5, μγομΐβουυδ Ἴὁ Εχοὰ, χχαχυ, 19. 7" Μαῖίι!ν. γὙιι, 39.
μένων ἐστί. Μέμιχται δὲ διὰ τῶν ἐναντίων ὁ καρπὸς ἐχεῖνος, ὁ συνήγορον ἔχων ἑαυτοῦ τὸν ὄφιν, τάχα κατὰ τὸν λόγον τοῦτον, ὅτι οὐ γυμνὸν πρόχειται τὸ χαχὸν αὐτὸ ἐφ᾽ ἑαυτοῦ κατὰ τὴν ἰδίαν φύσιν φαινόμενον. Ἦ γὰρ ἂν ἄπραχτος ἦν ἡ χαχία, μηδενὶ προσχεχρω- σμένη καλῷ τῷ πρὸς ἐπιθυμίαν αὐτῆς ἐφελχομένς, τὸν ἀπατώμενον. Νυνὶ δὲ σύμμιχτός πώς ἐστιν ἡ τοῦ χακοῦ φύσις, ἐν μὲν τῷ βάθει τὸν ὄλεθρον, οἷόν τινα δόλον ἐγχεχρυμμένον ἔχουσα, ἐν δὲ τῇ χατὰ τὸ φαι- νόμενον ἀπάτῃ χαλοῦ τινα φαντασίαν παραδειχνύουσα. Καλὸν δοχεῖ τοῖς φιλαργύροις ἡ τῆς ὕλης εὔχροια " ἀλλὰ ῥίζα πάντων τῶν χαχῶν ἡ φιλαργυρία γίνεται. Τίς δ᾽ ἂν ἐπὶ τὸν δυσώδη βόρδορον τῆς ἀχολασία: χατώλισθεν, εἰ μὴ τὴν ἡδονὴν χαλόν τι καὶ αἱρετὸν ᾧετο ὁ τῷ δελέατι τούτῳ πρὸς τὸ πάθος κατασυρή- μενος; Οὕτω καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ἀμαρτημάτων ἐγχε- χρυμμένην ἔχοντα τὴν διαφθορὰν, αἱρετὰ παρὰ τὴν πρώτην δοχεῖ, διά τινος ἀπάτης τοῖς ἀνεπισχέπτοις ἀντ᾽ ἀγαθοῦ σπουδαζόμενα. Ἐπειδὴ τοίνυν οἱ πολλοὶ πὸ καλὸν ἐν τῷ τὰς αἰσθήσεις εὐφραίνοντι χρίνουσι, καί τίς ἐστιν ὁμωνυμία τοῦ τε ὄντος χαὶϊτοῦ δοχοῦντο:; εἶναι χαλοῦ " τούτον χάριν ἡ πρὸς τὸ κακὸν ὡς πρὸς τὸ ἀγαθὸν γινομένη ἐπιθυμία, καλοῦ χαὶ χαχοῦ γνῶ- σις ὑπὸ τῆς Γραφῆς ὠνομάσθη, συνδιάθεσίν τινα καὶ ἀνάκρασιν ἑρμηνευούσης τῆς γνώσεως. Οὔτε ἀπολύ- τως χαχὸν, διότι περιήνθισται τῷ καλῷ, οὔτε χαθαρῶς ἀγαθὸν, διότι ὑποχέχρυπται τὸ χαχόν " ἀλλὰ σύμμι- χτὸν δι᾿ ἐχατέρων τοῦ ἀπηγορευμένου ξύλου τὸν χαρ- πὸν εἶναί ψησιν, οὗ τὴν γεῦσιν εἰς θάνατον ἄγειν εἶπε τοὺς ἁψαμένους, μονονουχὶ φανερῶς τὸ δόγμα βοῶν, ὅτι τὸ ὄντως ἀγαθὸν ἁπλοῦν χαὶ μονοειδές ἐστι τῇ φύσει, πάσης διπλόης καὶ τῆς πρὸς τὸ ἐναντίον συζυγίας ἀλλότριον. Τὸ δὲ χαχὸν ποιχίλον τε χαὶ χατεσχηματισμένον ἐστὶν, ἄλλο τι νομιζόμενον, καὶ ἕτερον διὰ τῆς πείρας ἀναχρινόμενον, οὐ τὴν γνῶσιν, τουτέστι, τὴν διὰ τῆς πείρας ἀνάληψιν, θανάτου χαὶ διαφθορᾶς ἀρχὴν τε καὶ ὑπόθεσιν γίνεσθαι. Διὰ τοῦτο προδείχνυσιν ὁ ὅφις τὸν πονηρὸν τῆς ἁμαρτίας καρ- πὸν, οὐχ ὡς εἶχε φύσεως τὸ καχὸν ἐκ τοῦ προφανοῦς ἐπιδείξας - οὐ γὰρ ἂν ἠπατήθη ὁ ἄνθρωπος τῷ προ- δήλῳ χαχῷ " ἀλλὰ διά τινος ὥρας τὸ φαινόμενον ἀγλαῖσας, χαί τινα χατὰ τὴν αἴσθησιν ἡδονὴν ἐγγοη- τεύσας τῇ γεύσει, πιθανὸς ἐφάνη τῇ γυναιχὶ, χαθώς Ὁ φησιν ἡ Γραφή" «Καὶ εἶδε γὰρ ἡ γυνὴ, φησὶν, ὅτι χαλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν. χαὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖς ὀφθαλ- μοῖς ἰδεῖν, καὶ ὡραῖόν ἐττι τοῦ χατανοῆσαι - »χαὶ λα- δοῦσα τοῦ χαρποῦ αὐτοῦ ἔφαγεν. Ἡ δὲ βρῶσις ἐχείνη θανάτου μήτηρ τοῖς ἀνθρώποις γέγονεν. Αὕτη τοίνυν ἢ σύμμικτός ἐστι χαρποφορία, σαφῶς τοῦ λόγου τὸν νοῦν ἑρμηνεύοντος, χαθ᾽ ὃν καλοῦ τε χαὶ χαχοῦ γνω- στὸν ὠνομάσθη τὸ ξύλον ἐχεῖνο, ὅτι χατὰ τὴν τῶν δη- λητηρίων καχίαν τῶν παραρτυθέντων τῷ μέλιτι, χαθὸ μὲν χαταγλυχαίνει τὴν αἴσθησιν, χαλὸν εἶναι δοχεῖ, καθὸ δὲ φθείρει τὸν προσαπτόμενον, χαχοῦ παντὸς ἔσχατον γίνεται. Ἐπεὶ οὖν ἐνήργησε χατὰ τῆ; τοῦ ἀνθρώπου ζωῆς τὸ πονηρὸν δηλητήριον " τότε ὁ ἄν- ΕῈ ΠΟΜΊΝΙΘ. ΟΡΙΕΊΟΙΟ.
θρωπος, τὸ μέγα καὶ πρᾶγμα καὶ ὄνομα, τὸ τῆς θείας Α (γυοίι8: ἀφο γΑηι νε8. ρογβρίουθ. {ἱμοτῖς 5δογίβ, φύπεως ἀπειχόνισμα, τῇ ματαιότητ:, χαθώς φησιν ὁ Ἰργρίτης, ὡμοιώθη. Οὐχοῦν ἡ μὲν εἰχὼν πρὸς τὸ χρεῖττον τῶν ἐν ἡμῖν νοουμένων χεΐωται" τὰ δὲ, ὅπτα περὶ τὸν βίον λυπηρά τε χαὶ ἄθλια, πόῤῥω τῆς πρὸς τὸ Θεῖόν ἐστιν ὁμοιώσεως.
πυῦ αυδηνργίπηι Βοη ἢἷ5 Υἱϊδπὶ ἰδρίαπάο α15]1, αῦὕο 56ηϑβυ Πἰρηυ πηι ἢ 06 5 δ μ [85 ὈΟΗΪ οἱ π|8 Δ06]- Ἰαγίηι. Ῥεγίηάδ νἀ! οοῖ, αἰ4ι6 γθῆθηᾶ πιεῖ ]α ς0η- ἀἰϊ,, ΄υἃ βεηϑυΐ ΟὉ ἀυ!εἰυἀΐπαπι σγαῖα ϑυηϊ, θοηυΩι αυϊ άαπι 6558: 418 Ὑ6ΓῸ αἱδηίοπι ἰηἰοε πα πὶ, πιᾶ- Ἰογιμη οπιπίυπι αχίγαπια σα πβομίιγ. Ηος ἰφίτινγ να Π6- Ργοϑγυη) ΠἸυἀὰ Βοιη8 ορίβεῖιπι 86. ΠΟΠΊΘΏ, δάδοηυα ἀἰνίμφ παίυγα δἰιπυ!δογυιη, Ὑδηϊιδι15, φυδηϊαδιηοάσπι 65 Ἰοηυίυγ 75, 51} ἀη6ι} Ἰηἀυΐτ. Ἰλψυὸ Κβὴν ἰπιᾶσο δι ρᾶγίθϑ ἰῆ πο ἷ8 ργαβιδηιγ65 γοίδγαπαα 681. Ουουπααθ. δυΐθιῃ οιο] βία ἴῃ Υἱίδ, οἵ εγί δια δοοϊάυσηι, ἰοῦσα 50} οι ἃ δἰ Πἰτὰἀΐπα παΐαγιθ ἀἰν 5 βοραγαγὶ ἀθθοηι.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΚΑ΄.
Ὅτι ἡ ἀνάστασις οὐ τοσοῦτον ἐκ τοῦ κηρύγμα- τος τοῦ Γρα;:ρικοῦ, ὅσον ἐξ αὑτῆς τῆς ἀγάγχης τῶν πραγμάτων ἀχολούθως ἐιπίζεται. ᾿Αλλ᾽ οὐχ οὕτως ἐστὶν ἰσχυρὸν ἡ χαχία, ὡς τῆς ἀγαθῆς ὑπερισχύσαι δυνάμεως " οὐδὲ χρείττων χαὶ μονιμωτέρα τῆς Θεοῦ σοφίας ἡ τῆς φύσεως ἡμῶν ἀδουλία. Οὐδὲ γάρ ἐστι δυνατὸν τὸ τρεπόμενόν τε χσὶ ἀλλοιούμενον, τοῦ ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντος, χαὶ ἐν τῷ ἀγαθῷ πεπηγότος, ἐπιχρατέστερόν τε χαὶ μονιμώτε-- ρον εἶνα: " ἀλλ᾽ ἡ μὲν θεία βουλὴ πάντη τε καὶ πάν- τως τὸ ἀμετάθετον ἔχει, τὸ δὲ τρεπτὸν τῆς φύσεως ἡμῶν οὐδὲ ἐν τῷ καχῷ πάγιον μένει. Τὸ γὰρ ἀεὶ πάντως κινούμενον, εἰ μὲν πρὸς τὸ χαλὸν ἔχοι τὴν πρόοδον, διὰ τὸ ἀόριστον τοῦ διεξοδευομένου πράγμα- τὸς οὐδέποτε λήξει τῆς ἐπὶ τὰ πρόσω φορᾶς. Οὐδὲ γὰρ εὑρήσει ζητουμένου πέρας οὐδὲν, οὗ δραξάμενον στήσεταί ποτε τῆς χινήσεως. Εἰ δὲ πρὸς τὸ ἐναντίον τὴν ῥοπὴν σχοίη, ἐπειδὰν διανύσῃ τῆς χαχίας τὸν ΟΑΡΌΤ ΧΥΧΙ.
ἈἘρειτγτεοιοπθπι θὰ πιοτί εὶς ποὸπ ἰαπὶ ῬΥΟΡΙΕΥ γτιράι- εἰἴοπεηι [πιόταταπι δαστγατιπι. ἡμπαμι ποοθδδαγίαπι τότιπι οΤάϊπεπι οπιπῖνο ἐπερθοταπάμπι 6886.
Μαγυπιοηΐπηνογο ποη ἤδη ζιν Π24 ΓΟΌῸΓ δϑί, αἱ νηὶ "οῃὶ ροϑβϑὶὶ ΘΧΘΌΡΟΓΑΓΟ, πο 116 παίυγὰ ἰπρι- ἀδηιία, θεοὶ 65ῖ βαρ εηιία γεὶ ροίϊογ, γε] σοῃϑίδι0Γ. ΕἸεγὶ δηΐπὶ ΠΟ ρΟϊοδὶ, αἱ ᾳυορά νἱοίθυβ Δι γι 5 οοπιηυϊαίυν, Ὁ {γι 8 846 ἀπ ὺς5 ἀχϑίβϑίαϊ, ᾳυοὰ 5διῆρογ δοάθην πιοίο εοιιπη, ἴα θΟΠῸ {ἰχυὶ ἃς 52 0}16 6δῖ, πδῖη [)61] σοι δἰ απ ἴῃ οὐ 5 τοθυβ8 ρεδιρθίυο ἱπηηνυ λα} } Πι) δυδηὴὶ τοι ποῖ: Πποϑίγ ὐόγὸ πᾶῖαγα πε δι! 5 Οὐ Οχὶα, ἢ6 ἰῇ πη ]0 φυϊάοπι ὁοῃδίλπιο Γ ρδγϑίδι!. Ουοά Θμἷπιὶ 56 ΡῈ Γ πιονοῖιγ, 5ἷ αυδάδηῃ αὰ θόιαπι ργοργαάίίαγ, ρῥγορίοῦ ἰρβίυϑ γεὶ, φυδῖ) νϑὶ 1! ρεγοζγανα σοηδίι, με πἰ1- θην, πυπαυδηλ υἱτοτῖυ5 σοηίοηάεγα ἀὀδίηϊ!. Νοαυὸ Θηΐιῃ θυοηΐ πιοίδη) υ8π} ἰπνοηϊεῖ: φιιδπῦ υδὶ σοπ- εἰφογὶῖ, ἃ ανοῖὰ {41 ἰηδι!ἰο. δίῃ αἰνογβαπ) ἴῃ ρᾶγδρόμον, καὶ ἐπὶ τὸ ἀχρότατον τοῦ χαχοῦ μέτρον (αὶ (ει ἀεοΠοοίοεπάο ρετφεῖ, υδῖ ουγϑυπὶ πα]! ἃ}- ἀφίχηται " τότε τὸ τῆς ὁρμῆς ἀεικίνητον οὐδεμίαν ἐχ φύσεως στάσιν εὑρίσχον, ἐπειδὰν διαδράμῃ τὸ ἐχ χαχί διάστημα, κατ᾽ ἀνάγχην ἐπὶ τὸ ἀγαθὸν τρέ- πει τὴν χίνησιν. Μὴ γὰρ προϊούσης καχίας ἐπὶ τὸ ἀόριττον, ἀλλ᾽ ἀναγκαίοις πέρασι χατειλημμένης, ἀχολούθως ἣ τοῦ ἀγαθοῦ διαδοχὴ τὸ πέρας τῆς χαχίας ἐχδέχεται. Καὶ οὕτω, καθὼς εἴρηται, τὸ ἀειχίνητον ἡμῶν τῆς φύτεως πάλιν ὕστατον ἐπὶ τὴν ἀγαθὴν ἀνατρέχει πορείαν, τῇ μνήμῃ τῶν προδεδυστυχημέ- νων πρὸς τὸ μὴ πάλιν ἐναλῶναι τοῖς ἴσοις σωφρονι- ζόμενον. Οὐχοῦν ἔσται πάλιν ἐν καλοῖς ὁ δρόμος ἡμῖν, διὰ τὸ πέρασιν ἀναγχαίοις περιωρίσθαι τῆς χαχίας τὴν φύσιν, Καθάπερ γὰρ οἱ δεινοὶ τὰ μετέωρα, τοῦ μὲν φωτὸς πάντα λέγουσι τὸν χόσμον εἶναι κατά- πλέων, τὸ ὃὲ σχότος τῇ ἀντιφράξει τοῦ χατὰ τὴν γῆν σώματος ἀποσχιαζόμενον γίνεσθαι: (ἀλλὰ τοῦτο μὲν χατὰ τὸ σχῆλα τοῦ σφαιροειδοῦς σώματος, κατὰ νώτου τῆς ἡλιαχῆς ἀχτῖνος χωνοειδῶς χαταχλείεσθα:, κὸν ὃὲ ἥλιον πολλαπλασίονι τῷ μεγέθει τὴν γῆν ὑπερ- θάλλοντα, πανταχόθεν αὐτὴν ταῖς ἀχτῖσιν ἐν χύχλῳ περιπτυποόμενον, συνάπτειν χατὰ τὸ πέρας τοῦ χώ.- νη) τὰς τοῦ φωτὸς συμθολὰς, ὥστε χαθ᾽ ὑπόθεσιν, εἰ γένοιτό τινι δύναμις διαθῆναι τὸ μέτρον, εἰς ὅσον ξχτείνεται ἡ σχιὰ, πάντως ἂν ἐν φωτὶ γενέσθαι μὴ διαχοπτομένῳ ὑπὸ τοῦ σχότους) " οὕτως οἶμαι δεῖν χαὶ περὶ ἡμῶν διανοεῖσθαι, ὅτι διεξελθόντες τὸν τῆς χαχίας ὅρον, ἐπειδὰν ἐν τῷ ἄχρῳ γενώμεθα τῆς τὸ Ῥ9ᾳ], οχπῖ, 4. ΡΑτμοι,.. ἀκ. ΧΕΙΥ͂, δοϊνοῦῖ, οἱ δὶ 6᾽08 δχίγοιηιπὶ ρογυθποῦδ, (μη) δα σοὶ ἱπηροῖυθ 'ρ86 μδγρϑίυϊ τῃοί8, οὐπὴὸ πᾶ- τανὰ 818 πο τὶ γοαυϊθίοι ἱπνθηΐαῖ, ΡΟΓουΓΒΟ πη] 1 βἰδαϊο πϑοθβ88 δϑὲ διὶ Ὀθπιπὶ ἱ οἰ 581 πὶ 8686 ΘΟΉΥΘΓ- κι. Μλ]υπὶ οηΐη οὐπὶ ποαιδαιυᾶπι δἰὲ ἰπῇηΐϊ( 1, δβ6( οογιὶβ φυϊθυβάδπι ἤπ!θυ5 ἀδϑογὶρίαπ): δοηδοαυὶ Π666856 68ῖ, υἱ τη8 ὀχ ΓΟ. πὶ ὈΟΠΪ ΘΟ 55,006 (0ῃ - εἰπιιοίαν. 8406, υἱ 651 ἱπαϊοαίυ!η, ροΓρθίια Παίιγαδ ποϑβίγο πηοιὶο ἰΔηάθπὶ δ᾽αυληἋο 8 "16 βοῆυτ τὸ- ψοιῖοῖι, ολϑι σαηι6. ΠΟῸ8 ΠΙΘΙΙΠΟΥἃ ὈΓΪΟΓΩΠῚ ἀ1}- ΠΔΓΌΠ), αἱ πη βίυἀϊο ον θᾶπιιι8, 6 ἰπ ΙηἸΒογ 8 ὁθη5.Π105 τοοἀδπιυ5. Ὑοιβαυίη ἰφίιαγ Ττυγδυβ διίφυαπάο Βοπί ἰπ ουγγίουϊο, φιᾶπάο δδγίιιπὶ δοὲ Π|8 ποία δ!) ΠαΟΟββαγ 5. ψυ! θυ 5άδιη ἰογιηηΐ5 ἤμπἷ- Ὁ τἅιη 6556. Ουδιηδἀπιοίζυπι οὨἰ πὶ ΠΟΙ 68 ΤΟΓαΙ 58- ΡΓᾶ Ππ05 Δρράγθητυπὶ ΡΘΕ ἀτδύυηΐ, πυπάτπ πη ὶ- ὙΘΓΘῸΠῚ ἰυ εἶθ ΡἰΘΠ!ἢ 6556; [ΘΠΘΌΓΑΘ νΘΓῸ ἤΠόγὶ αἤὶγ- τηδηΐ 6χ {πη 0Γ8 ἸΘΓΓΘηΐ σΟΓρΡΟΓΪ8. Οὔνογίθ 115 86 50, οὐπὶ αυϊάθιη ἃ0 18 ΓΑΔ ἢ}5 ἃ ἴουρο ᾿δδουπά μη [οΓ- ται τοι μαΐ ΦΟΓΡΟΥΪ8 ὕ} 0 Γὰ ἰηϑιγ σοηΐ οἰ δίυΓ. 501 ὀπΐπι, σα πλ1{Ὶ5 ραγ 0.8. ἸΘΓΓᾺ ΙΠΔ]0Γ 5'1 υὉ}- αἴᾳυδ τα 8 δἂπι 518 ἈΠΡΙΈΧχ 5, ἰῇ ὀχίγοπηο. σοΠ0Ὸ Ἰυσαηὶ σΟΘυπίριη. ΓΌΓΒΙΙ5. 4υδϑὶ οοηηθοιῖ. ΠΙΆ {116 οἱ ἢενὶ ροββεὶ (ροββθ δυίθιη, ἀοοθιαϊ οαυδ58 50}Π|εὶ, βἰδιιδηήν5) υἱ 4115 πηγὴ ὈΠΙΝΘΓΒΔΏ) ραποίγαγοϊ, 5. ἰδηάσθπι ἰη ᾿υσαπὶ ρογυθηϊγοῖ, ἤοαυα 01} οαιπὶ οχ ρᾶγία τθποῦγ σομπφθγθηῖ. 5:1. εἱ ἀδ ποδὶς δορὶ- 5. ἀΠΕΘΟΒῚ ΝΥ͂ΒΘΕΝΙ 5. ἀΠΕΘΟΒῚ ΝΥ͂ΒΘΕΝΙ (λπάυτ 68ι, (ογε υἱ Ροδίαιιαπι τη ἰΘγμΐυτι ρΓῶδ- Α χατὰ τὴν ἁμαρτίαν σχιᾶς, πάλιν ἐν φωτὶ βιοτεύσο ἰοταταβαὶ βίημιϑ, δίίδοφιο δά δσίγοπιαπὶ ροοοδιὶ υπι- 5ιυγϑὴν φρογυθιθγί 8: ἔπι ἜΓφῸ [ὉΓΘ, υἱὲ Γυγδθι8 ἴῃ 1τυο6 νἱνάπηι5, φιδηάο Ὀοπογαπι πϑίιγα σοΙηραΓαίδ δὰ πιὰ] πηαρηϊ τἀ ϊθημ, ἰηθη 5 δα ράγί 08 58- Ρέγαὶ. Ουδρτγορίογ ἰϊογιιπὶ ἴῃ ραγδά δὶ ροββοβϑί 6 πὶ ΜΘ η}Γ: ἰἰόγαπ) ἰἰσηὸ ἰ||0Ὸ (ΓυΘΒΓ, αυοά 65 Ἰίσηαπι υἱί85. βοβιυμαδίυν Π0018 ἱπημαρίηβ ργαϑίδηι ἃ, εἰ παρογίϊ ἀἰφξηϊ48. Νοη ἀ6 ἱπιροῦῖο ἴῃ γο8 {1458 10- μεν, ὡς κατὰ τὸ ἀπειροπλάσιον πρὸς τὸ τῆς χαχίας μέτρον τῆς τῶν ἀγαθῶν φύσεως περιττενούσης. Πάλιν οὖν ὁ παράδεισος, πάλιν τὸ ξύλον ἐχεῖνο, ὃ δὴ χαὶ ζωῆς ἐστι ξύλον, πάλιν τῆς εἰχόνος ἡ χάρις, καὶ ἡ τῆς ἀρχῆς ἀξία. Οὔ μοι διχεῖ τούτων εὐδὲν, ὅσα νῦν πρὸς τὴν τοῦ βίου χρείαν παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῖς ἀνθρώ- ποῖς ὑπέζευχται - ἀλλ᾽ ἑτέρας τινὸς βασιλείας ἐστὶν ἡ ἐλπὶς, ἧς ὁ λόγος ἐν ἀποῤῥήτοις μένει, 400 48, δά υὑϑυτ Βυΐυ85 ὙἱἱΉ5 Ποπιπί θυ ἃ θ60 δυθ)θοῖδ βιιηὶ: 564 δὰ φυοάάδιι Σορηιηιὶ ἐχϑρθοιαπάσηι ποθ 8 ἐ866 ϑίδίιιο, οἱ}5 οί γαϊΐο ἱπΠογαπὶ ἴῃ ΠυπΊΘΓΟ δῖ, 485 Θπαγγατὶ ἀϊοαπάο ἠδασυειηϊ.
ΘΑΡΤ ΧΧΙΙ.
«Ἐε[μιαιῖο ἱΠἰοτιπι, φμὶ οὐϊεῖιιπι: ΟἿ ποπ ἦαπι οἰϊπι ἐχοϊαίμπι 6 πιοῦίθ δὶ. βοπιϊπιηη σθπιι5. φιιϊάυδ ροδὶ φμαάαηι ἰθηιρογιπι ἱπιογυαίία τοδιιδεϊαἰἷο -ὀαδρεοίεοίαιτ, δὲ φιιΐάθηι τὸδ θοηα 6486 ρμιιίαπαα 8ϊῖ.
Ἐπίπιγογο σοπέΐηυ85 δογίεὶ γαγαπ, 4υ8 αχρίίοδη- πῸΓ, ἰη!φγοδη8. ΝΑΙ) [ὉΓΪΔ588 ΠῸΠ προ δἀ ᾿ἀυ οἰ 55ϊ π|ϑ βρδὶ πιθῃι!ο πὴ ΘΓΘΟ 8 4118 δηΐπιὶ σ γᾶν 6 τρο δβια πη αι6 ἐχ 51 π|4 0} 6586, Ὀοπᾶ 111 πο ὁ0π- «ἰπι0 Δρίβοὶ, φυξ ἰοπξα βοηϑιπὶ) οἱ ἱπι6} δ οηἰίληι υϊπϑδηδπὶ δχϑυρογδηϊ, οἱ οἰϊοίσιϊ υἱ γοΠ ΘΠ (6 ἡ φγαῖα ΠΟΡῚ8 51 ἰῃιεγπι ἶὰ ἰθπιρογὶ5 ἀϊδιῖο, ῳ08 8Δὺ υὑδὺ ταὶ δχοριαι βοὶπηδ ἀγοθηλιγ. γυ πὶ ΠΕΙΠῸ Βᾶς ἀδ οδυβᾶ 5656 Ὡἤλ|οῖαι, ρυθγ θην ἰῃ τηούμπὶ δχίσυυπι δά ἰπιθγνδι! πὶ (γυϊ!οπ6πὶ τογιπὶ ᾿υοιη- ἄλτυι αἀἰόγτί πιο οϑί [εγαὶ. Νἅ1}) οὑπὶ ΟΠ Πἶὰ ΟΟΓΙ8 Γαϊΐοπα δΣὺ ϑδδρίθιλδ συ Ογπεπίαγ, οπιηΐμυ [ἀἰοΓὶ πθοθ588 6581, ἢἷδ1] θοῦ πὶ αυῷ δοοϊάυηϊ, δίηι, γαίϊο- π, οἱ φῶ ἰπ ᾿ρ88 γδίίοπθ ὁϑῖ, βϑρίθ!τ ἐογὶ. Αἱ 4υδ ἰδία, ἱΠ40}65, Γαιΐο 6ϑῖ., ργορίθν φυλπιὶ (γἱϑιῖς Βυ͵υ5. νἱῖδα σομλιηυ 9110 ποη ἰ ἰῃ νἱέαπι ορί 6 ΠῚ, βοὰ δὰ ἀδίηϊϊα αυφάδηι 5ρἈ{18 ἰΘπηροτὶβ 4418, Π|0- Ἰεβία ἢξα ἰπ ΘΟΓρΡΟΓΘ Υἱία {πὸ πὶ ρεγίθοιοηΐβ. οἵη- μἷαπὶ Ἔχϑροοιϊδίῖ, υἱ ἀοίηαδ ἰΔπιπδιὴ ἃ ἴγθιο φυο1) πὶ Ἰ|ρογαῖδ, φυδβίχιια δυΐ 018 οἴδοια, δὰ Ὀθδδιαπιὶ ΟΠ1- ΪΗΠ, 4116 ἸΟΥΌΟΓΌΠῚ ΘΧΡΟΓΘ ΦΟΥ.ΠῚ ΟἸΓΘῸ οοπίοηθαι ὃ ]η Πᾶς δχροβί(οπα δἰίπα νϑυϊαιὶ σομδθηΐδηθὰ [υ10ΓᾺ ΟΥΑΙΪΟ ποϑῖγα, πἰπηΐγυπὶ 'ρ58 γογ 85 ρ᾽δπα ἰπί6} - εἰ: πὶ φυϊάο δᾶ δπίιθὰπὶ αυοά δοοίαϊ!, μι υ.8- πιοῦϊ αυἱάἀάδπι 65ι. Ῥυγίιηυια ἰρίίυγ ἢ06 ΓΕρΘοΙο, αυοά ἱπάϊοαϊιπι 6δϑὲ βιιργα: ε« ἔδοϊδιηυβ, ν ἰπαυ θεουβ, ε« Βοιηΐπαπὶ δὰ ἱπιαρίποπι 51} πὰ] πεηιαυ8 ποδίγαπι, ἰίδαυα ἴδοῖς Ποπιίποπι Ὠειβ, οἱ δὰ θεοὶ ἡπιδρίμοπι δὐπὶ [δοἰ(. » Ἠδοίθπυβ ἱπιᾶρο Ὠεί υπηὶνεΓΒΆ Ὠυπιδηα ἰπ παίαΓα 6556 8ὈΒΟ ἃ, πυπιεγίδαυ 8 δυΐδ ρεγίδεια ἰηι6}Πρὶ ἀεθεῖ. Αὐάπιιβ γΈγὸ ποοάμηι ἴλοῖυβ δγαῖ: πᾶπὶ Αὐδηιυβ, δεουπά πὶ ποίδι 0 η 6 1Ὲ ποπιϊηΐβ, ἰδγγομθαηι Πφηιοπίμι δἰ ρηϊ ται, ααδηιδὰ- πποάυτῃ Ἠδθτιδα ᾿ἰοσυο ροτγεὶ ἰγαάυνὶ, Ἰἀοίτγοο εἰ Ἀροδβίοί υ8, Ἔχο ἢ 16 Γ νογηδου α ἴῃ Πἰησυδ. δγιαὶ-- τιι5, ποπιΐοπὶ ἃ ἰόγγα (δοίτπὶ χοῖχόν “7, «ιιᾶϑὶ ἀἰςὰ5 Ῥυϊνογουπ), ρρο]} αὶ νος6 Αἄϑηι 'π Οὐβολπὶ Θ0η}- χταπαῖα. Ἠοπιο ἰφίίυν δὰ ἰππαρίποπι Ὠρὶ (δοῖιι5 δϑὶ, πϑίυγδ βο Π οὶ οπιΐπυ ιν τηΐγογβα ἰηιο!]6εῖα, αἷν]- παπὶ ἢΠπι4 ορι5. 81. διυίαπιὶ οπιηἱροίεπίς θοὶ 5δρ]- εεἰα ἰδεῖυ5 δβῖ, ποθὴ υἱ ρΔΓ5 ἰοἰἴυ5 ἰδίῃ, 566} ν 1 ΚΕΦΑΛΑΙ͂ΟΝ ΚΒ'.
Πρὸς τοὺς “λέγοντας, εἰ καλόν τι καὶ ἀγαθὸν ἡ ἀνάστασις, τί οὐχὶ ἤδη γέγονεν, ἀ.λλὰ χρόνων τισὶ περιόδοις ἐλπίζεται.
᾿Αλλὰ τῆς ἀχολουθίας τῶν ἐξητασμένων ἐχώμεθα. Ἴσως γάρ τις πρὸς τὸ γλυχὺ τῆς ἐλπίδος πτερωθεὶς τὴν διάνοιαν, ἄχθος ἡγεῖται χαὶ ζημίαν τὸ μὴ θᾶττον ἐν τοῖς ἀγαθοῖς ἐχείνοις γενέσθαι, ἃ ὑπὲρ αἴσθησίν τε καὶ γνῶσιν ἀνθρωπίνην ἐστὶ, χαὶ δεινὴν ποιεῖται τὴν διὰ μέσου πρὸς τὸ ποθούμενον τοῦ χρόνου παρά- τασιν. ᾿Αλλὰ μὴ στενοχωρείσθω, χαθάπερ τις τῶν νηπίων, τὴν πρὸς ὀλίγον ἀναθολὴν τῶν καθ᾽ ἡδονὴν δυσχεραίνων. Ἐπειδὴ γὰρ ὑπὸ λόγου καὶ σοφίας τὰ πάντα οἱχονομεῖται, ἀνάγχη πᾶσα μηδὲν ἄμοιρον ἡγεῖσθαι τῶν γινομένων αὐτοῦ τε τοῦ λόγον, χαὶ τῆς ἐν αὐτῷ σοφίας. Ἐρεῖς οὖν - Τίς οὗτος ὁ λόγος ἐστὶ, χαθ᾽ ὃν οὐχ εὐθὺς ἐπὶ τὸ ποθούμενον ἡ τοῦ λυπηροῦ βίου μετάστασις γίνεται, ἀλλ᾽ εἰς χρόνους τινὰς ὡρι- σμένους ἣ βαρεῖα καὶ σωματώδης αὕτη παραταθεῖσα ζωὴ, ἀναμένει τὸ πέρας τῆς τοῦ παντὸς συμπληρώ- σεως, ἵνα τὸ τηνιχαῦτα χαθάπερ χαλινοῦ τινος ἐλευ- θερωθεῖσα ἡ ἀνθρωπίνη ζωὴ, πάλιν ἄνετός τε χαὶ ἐλευθέρα πρὸς τὸν μαχάριον γαὶ ἀπαθῇ βίον ἐπανα - δράμοι. ᾿Αλλ᾽ εἰ μὲν ἐγγίζει τῇ ἀληθείᾳ τῶν ξητου- μένων ὁ λόγος, αὐτὴ ἂν εἰδείη σαφῶς ἡ ᾿Αλήθεια; Ὃ δ᾽ οὖν ἐπὶ τὴν ἡμετέραν ἦλθε διάνοιαν, τοιοῦτον ἐστί. Λέγω δὴ τὸν πρῶτον πάλιν ἐπαναλαδὼν λόγον" «Ποιή - σωμεν»» φησὶν ὁ Θεὸς, « ἄνθρωπον χατ᾽ εἰχόνα χαὶ ὁμοίωσιν ἡμετέραν. Καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρω- πον᾿ χατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν.ν Ἢ μὲν οὖν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ, ἣ ἐν πάσῃ τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει θεω- ρουμένη, τὸ τέλος ἔσχεν. Ὁ δὲ ᾿Αδὰμ οὕπω ἐγένετο " τὸ γὰρ γήϊνον πλάσμα χατά τινα ἐτυμολογιχὴν ὀνο- μασίαν λέγεται ᾿Αδὰμ, καθὼς φασιν οἱ τῆς ἙἭ ραίων φωνῆς ἐπιίστορες. Διὸ χαὶ ὁ ᾿Απόστολος διαφερόντως τὴν πάτριον τῶν Ἰσραηλιτῶν πεπαιδευμένος φωνὴν, τὸν ἐχ γῆς ἄνθρωπον χοϊχὸν ὀνομάζει, οἰονεὶ μεταδα- λὼν τὴν τοῦ ᾿Αδὰμ χλῆσιν εἰς τὴν Ἑλλάδα φωνὴν. Τέγονεν οὖν χατ᾽ εἰχόνα ὁ ἄνθρωπος, ἡ χαθόλου φύ- σις, τὸ θεοείχελον χρῆμα. Γέγονε ὃὲ τῇ παντοδυνάμῳ σοφίᾳ οὐχὶ μέρος τοῦ ὅλου, ἀλλ᾽ ἅπαν ἀθρόως τὸ τῆς φύσεως πλήρωμα. Εἶδεν ὁ πάντων τῶν περάτων πε- ριδεδραγμένος, καθώς φῆσιν ἡ Γραφὴ, ἡ λέγουσα, « Ἕν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὰ πέρατα τῆς γῆς "» εἶδεν ὁ εἰδὼς τὰ πάντα καὶ πρὶν γενέσεως αὐτῶν, ἐμπεριλα.
Ἑ ΠΟΜΙΝΙ5 ΟΡΙΕΊ(ΙΟ.
Οὼν τῇ γνώσει ὅσον χατ’ ἀριυϑὸν ἐν τοῖς καθ᾽ ἔχαστον Α δοάδπι πηοπ]Θη0 παίυΓα ἰπίοδτα οτβἰβίογεϊ. Ῥγοβδρὶἔσται τὸ ἀνθρώπινον. Ἐπεὶ δὲ χατενόησεν ἐν τῷ πλάσματι ἡμῶν τὴν πρὸς τὸ χεῖρον ῥοπὴν, καὶ ὅτι τῆς πρὸς τοὺς ἀγγέλους ὁμοτιμίας ἐχουσίως ἀποῤ- ῥυὲν, τὴν πρὸς τὸ ταπεινὸν χοινωνίαν προσοιχειώσε- ται" διὰ ταῦτα ᾿ατέμιξέ τι χαὶ τοῦ ἀλόγου τῇ ἰδίᾳ εἰχόν:. Οὐ γάρ ἐστιν ἐν τῇ θείᾳ τε χαὶ μαχαρίᾳ φύσει ἡ χατὰ τὸ ἄῤῥεν καὶ θῆλυ διαφορά " ἀλλὰ τῆς ἀλόγου χατασχευῆς ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον μετενεγχὼν τὸ ἰδίωμα, οὐ χατὰ τὸ ὑψηλὸν τῆς χτίσεως ἡμῶν τὸν πλεονα- σμὸν τῷ γένει χαρίξεται. Οὐ γὰρ ὅτε τὸ χατ᾽ εἰχόνα ἐποίησε, τότε τὴν τοῦ αὐξάνεσθαι καὶ πληθύνεσθαι δύναμιν τῷ ἀνθρώπῳ προσέθηχεν, ἀλλ᾽ ὅτε διέχρινε τῇ χατὰ τὸ ἄῤῥεν χαὶ θῆλυ διαφορᾷ, τότε φησίν' « Αὐ- ξάνεσθε χαὶ πληθύνεσθε, χαὶ πληρώσατε τὴν γῆν. » Τὸ γὰρ τοιοῦτον οὐ τῆς θείας φύσεως ἴδιον, ἀλλὰ τῆς Β ἀλόγου ἐστὶ, χαθὼς ἡ ἱστορία παρασημαίνεται πρό- τερον ἐπὶ τῶν ἀλόγων εἰρῆσθαι ταῦτα παρὰ τοῦ Θεοῦ διηγησαμένη, ὡς εἴ γε πρὸ τοῦ ἐπιθαλεῖν τῇ φύσει τὴν χατὰ τὸ ἄῤῥεν χαὶ θῆλυ διαφορὰν, τὴν διὰ τῆς φωνῆς ταύτης δύναμιν εἰς τὸ αὐξάνεσθαι τῷ ἀνθρώ- πῳ προσέθηχεν, οὐχ ἂν τοῦ τοιούτου τῇ΄ς γεννήσεως εἴδους προσεδεήθημεν, δι᾿ οὗ γεννᾶται τὰ ἄλογα.
οἷοθδι οπίηι ἰβ 41 ἤποβ γϑῦυπι οπηπὶθπὶ 4035] ριι- ξπο οοπιρτγεἰιθιάϊι, (οἷς δηἰπὶ β8δογοῦ [ίθγοβ Ἰοααΐ νἱάδμηυβ: « [π᾿ πῆᾶπὰ 6708 ΟΙΠΠ68 ἰδ ἤπθ5 δυηὶ 18:») ρῥγοβρίοἰεθδὲ δύο, αυἱ οπηηΐα εἰ 31 Δη16 οὐἵυπῈ ρϑογυπὶ ΠΟΥΪ, φυθῦ δά πυιογυ! 96ηι9 Βυπιᾶππι ἴῃ δ πφ1}8 Δπ]ρ} βοληάαπηι (οτεῖ. Ουτηᾳι8 οἱ {Ππ|άὰ ἴῃ ποῦὶβ (ἀτγυτὰ δι πηδανογιογεὶ, υἱ δά βίδιυμι ἀδιογίογοιῃ ποβηηδὶ ἀδην δ γθηλ5, δῖα: ἀ6- Ρεγάΐο δροηία ποϑίγς αἰψηϊαι15 σγαάι, 400 ρ4γ68 Δ6 115 δγδηυβ, δὰ Ὠυ θη] οΥθ 5ογ 8 ογοδία ΠῸΒ δ) αηφογθιηι8: ὀϊδπλ Ὀγυΐίιπὶ δἰ φυϊά ᾿πηαφίηϊ 8015 διιηϊδουϊ!, ΝΟὴ οπΐηὶ 850 0 [δ ποίαθθ βοχυϑ αἰβογίμηθι ἰῃ {1 ἀἰνίπα Βεδίδαιια παῖ γα 6556 ρὺ- ἰδγὶ ἀδ)εῖ, 86 ἰγδηβίδίο 1}6118 ἦι ΠΟΙ Ϊ ΘΙ 60 φυοά ορίΠεῖο δγυΐο ρτορτγίυπι δγαΐ, πιοάυπι φαποῦὶ ΒΟοϑῖγο ργοραραιίίοπὶβ λάθο ϑσοθι θη] ογθαίο ποαυᾶ- αύδιη ᾿ἰθῃδοῃ Δηδιπὶ ἰγθυϊ,. ΝΑπ (δου! δι6πὶ 80 ξοπάήϊ οἱ δηνρ)Ποαπὰϊ σοι δνῖβ ἰοπηΐηΐ ἤθη {ΥἸυι ἰὰ ΘΠ ροΓΪβ, 410 διμῃ δὰ βυΐ ἱπηιαφίπθα οοπάϊαϊι, βοὰ οὑπὶ ἴῃ 60 δοχὺϑ πιΆ50υ [δἰ ποῖφιο ἀϊβογίπιὸη (6- εἰδβϑεί, ἱπᾳυῖ!: ε Αἰιψεϑβοίίθ, 86 νοβιμοὶ δι}ρ! βοαῖθ, δι τογγὰπιὶ οοιηρίοια "5, » [ἀὰ δηΐπη πο 78π) ἀΐνί 28 πδίυγα δι δυΐαπι ὁδὶ, δα Ὀγιΐα: φυοπηιδάἀιηοάππι ἰρβὰ ΓΟΓυ φαδίαγαπι βογίθβ οβίθηαάϊ,, θοαπὶ οϑάδαι δεἰδπι ἀ6 Ὀγυῖ8. ργοϊοου απ) 6556. ὈϊΪ Οἠημΐη0 βίδιιοπάυπι 5}, πι10 ὩΟΡΪ8 ρΡϑοῖο ργοογθδιϊοπΐβ 5ρ6- εἶδ, 4υ4 υγυΐᾶ ργοραφϑηίιγ, ορυδ Γαἰυγι {0986: δὶ αυϊάθπι! δ ᾳυϑηὶ ἀἰχίπιυ8 γόος Βοηνίιὶ (δου 1- 16} δυβοπαΐ 856 ξοποδβϑίϑδοὶ ργ Ἰϑαυλπ ἰπ ΠΑίιΓΆ ΠΟΒΙΓΆ 56Χ15 ἰδοῦ 6 Θχϑ βίογοί.
Τούτου τοίνυν προχατανοηθέντος διὰ τῆς προγνω- στικῆς ἐνεργείας πληρώματος τῶν ἀνθρώπων, διὰ τῆς ζωωδεστέρας γενέσεως ἐπὶ τὴν ζωὴν μέλλοντος παριέ- ναι, ὁ τάξει τινὶ χαὶ εἱρμῷ διαχυδερνῶν τὰ πάντα Θεὺς, ἐπειδὴ ὅλως τὸ τοιοῦτον τῇ ἀνθρωπότητι τῆς γεν- νήσεως εἶδος ἀναγκαῖον ἐποίησεν ἡ πρὸς τὸ ταπεινὸν τῆς φύσεως ἡμῶν ἐπίκχλισις, ἣν εἶδε πρὶν γενέσθαι ὁ ἐπίσης τῷ ἐνεστῶτ' τὸ μέλλον βλέπων, διὰ τοῦτο χαὶ τὸν σύμμετρον τῇ χατασχευῇ τῶν ἀνθρώπων χρόνον προχατενόησεν " ὥστε τῇ παρόδῳ τῶν περιορισθεισῶν Ψυχῶν συναπαρτισθῆναι τὴν τοῦ χρόνου παράτασιν, καὶ τότε στῆναι τὴν ῥοώδη τοῦ χρόνου χίνησιν, ὅταν μηχέτι φύηται δι᾽ αὐτοῦ τὸ ἀνθρώπινον " τελεσθείσης δὲ τῆς τῶν ἀνθρώπων γενέσεως, τῷ τέλει ταύτης συγχαταλῆξαι τὸν χρόνον, χαὶ οὕτω τὴν τοῦ παντὸς ἀναστοιχείωσιν γενέσθαι, καὶ τῇ μεταδολῇ τοῦ ὅλου συναμειφθῆναι χαὶ τὸ ἀνθρώπινον, ἀπὸ τοῦ φθαρτοῦ καὶ γεώδους ἐπὶ τὸ ἀπαθὲς καὶ ἀΐδιον. “Ὃ μοι δοχεῖ Οὐ ἰρφίζυγ υπΐνογβθ βθῆυ5 ΠΟΒΙΓα ΠῚ 1}605 (φιΐ ογάϊης οογίο ουποῖα δαπιηβῖΓ81) ργοβρί θγοῖ ΠῸΓΘ Ἀγυΐϊόγυπι δηϊπιδηζίυτη οΥ (γα 2., ποαιο βογὶ Δ} 16 ἰυγ, παίυγα 88 ποβῖγα ΠυΠΟγα δα βιϑίυπι ἀδ- πα ἴθη16, δ᾽ου ἔρ56 πα} 0 Δη16 (ογὰ μτγουίάεγαϊ, αυὶ [υἱυτοβ δνθηΐυβ ἰδηηθδιη ΓΟ5 ργεβθηΐοβ ἰπίυ θα: οἰἴδπι νηὶ φυοά ἀλη) σοηναηΐθι)8 Ορὶ ἤςσῖο ᾿νυπηλη Ῥγϑι, αἱ ΔΗ ΠΠΔΓΙΠῚ ΠΌΠΠΘΓΟ (Θπρογὶβ ἀυγαιο Γεβροηάεγοὶ: δία ἰατη ἀδπηυπὶ ἤιχυβ [116 ᾿θηρο- Υἱ5. πιοίιι5 αυϊοβοογοῖ, οὐ Π) ζ6η115 ΠΙΠΠΔΠ1ΠῚ ρΡΓΟρᾶ- δϑνὶ ἀ6β. 1556]; ἰ)υ͵]υ5 ἀδιηΐαυδ ῃγοογθαίίομα 9050] 18, τοι ροῦὶ8 οἰἰδπὶ σΟΠ δι} 0 Θχβρίγαγοῖ, 56. 616 ῬΟΓΓΟ γοῦυτ ἰπβιδυγδίίοπο οἱ πηυΐδίϊοη6 τ νοΓ5118- ι͵8 υ}υ5, οὐ 4ι8 ΠΟΠπΙ 8. ΘΟπ] Ποῖ 6586ῖ οὐη- Υογβίο, ἀθ παίυγα ἰπιθγιτα! Ουηοχία ἰθγγοηληπ6, ἱπ 4ιυλπιάδπιὶ πη οΓθΟΓαπῚ Ἔχ Ρουθ πὶ οἱ ἱπηπηογίδ] ει. ΕῸ τΐΙ: Γοβροχὶβ86 ἀἰνίηι5 ἢ||6 ΑΡοβίοίδ νἱἀθίν, οὐπὶ καὶ ὁ θεῖος ᾿Απόστολος κατανοήσας, προειπεῖν διὰ ἢ) [ῃ Ερίβίοία ᾳυᾶηι δὰ ΟοΥπι μος βογρϑὶϊ, βιυιδίϊαπι τῆς πρὸς Κορινθίους ἐπιστολῆς τὴν αἰφνίδιον τοῦ χρό- νου στάσιν, χαὶ τὴν εἰς τὸ ἔμπαλιν τῶν χινουμένων ἀνάλυσιν, ἐν οἷς φησιν" «ε Ἰδοὺ μυστήριον ὑμῖν λέ- (οπιμογὶβ ἀδϑί ποι 5 ἤποπ), ΓΟΓυΠΊ]6 ργίι8. πιο ῦϊ- Ἰΐαπι ἀἰνογϑϑηι 'π ρΔΓίΘ πὶ σΟηνθγβί ΟΠ 6ΠΊ ργρ σοΓοῖ, διιηΐ δπίη πο ᾿ἰρβὶιδ νογρὰ: Εδοθ τοπὶ ἀγσαπαπὶ Ὑω Πάντες μὲν οὐ χοιμηθησόμεθα, πάντες δὲ ἀλλα- Ι υοὐΐα ραιο[αοῖο: Νος γιάθπι οπιπες ποτ ἀοτηιίθπιδ, γησόμεθα, ἐν ἀτόμῳ, ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ, ἐν τῇ ἐσχάτῃ σάλπιγγι.» Τοῦ γὰρ πληρώματος, ὡς οἶμαι, τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως κατὰ τὸ προγνωσθὲν μέτρον εἰς πέρας ἐλθόντος, διὰ τὸ μηχέτι λείπειν τῷ τῶν ψυχῶν ἀριθμῷ μηδὲν εἰς ἐπαύξησιν, ἐν ἀχαρεῖ τοῦ χρόνου γενήσεσθαι τὴν ἐναλλαγὴν τῶν ὄντων ἐδίδαξεν, ἄτο- μὸν ὀνομάσας καὶ ῥιπὴν ὀφθαλμοῦ τὸ ἀμερὲς ἐχεῖνο Ἴ6 Ῥρδὶ, χοιν, 4. 75 ὅδη. τι, 22.
οπιμθδ ἰαπιθπ οοηιπιιαὐϑίπιιγ, ἰάσιθ ἷπ ἰοπιροτὶς Ῥμποῖο, δἰ οὐ πιοπιθπίο, αὐ ἐαίγοηι {ἰϑο οἰαπρο- τόηι ὅθ, ΠΟΘ τη ἀΐοογα υἱάδίυγ, ΠΟΠΊπιιπὶ πᾶ- εἴοπα, ἴΠ0 πιοὰο φυὶ μη: βηΐυ5 ἃ 60 6ϑί, δη}ρ- Πεδῖα, εὐπὶ δἰ ΠΟΛ ΠῚ ΠΌΒΘΓῸ ΗΠ] δοσθάθγα μὺγ- ΤῸ Ροίογϊ: ἰῃΠΊ ΘΓΘῸ ΤῈ Ὁ ΟΓΒΔΒ ὉΠῸ [6ΠΊΡΟΓΪ8 τποπιθπίο οοθμμηπηαίδίι} ᾽πὶ. Ραποίιπη φαΐ οἱ οι!
5. ΟΒΕΘΟΒΙΙ! ΝΎΒΒΕΝΙ φιοπιθηίηπ ἈΡΡΟΙ ἰδὲ Ἔχ ΓΘ} πὶ (ΘΠ ρΟΥΪΒ ΘΓ πυπΊ, Α τοῦ χρόνου χαὶ ἀδιάστατον πέρας ὡς μηχέτι δυναοἰππὶβ Ἔχρογίοπὶ οἰ ΘΠ 5}0Π15, φυΐαᾳυθ ἢ0}185 ἰῃ ρλτ- 165 Αἰν)ϊ αυθαὶ. ΠΔαυς ΠΕΡῚ ΠΟ ρ0586 ἀοοεΐ, υἱ 48 84. ἅν σατο 4αλϑ8ὶ διμθίιι ἀεί ηἰ4π| τηυδι:0- Π6ΠῚ, 4185 μῈΓ πιογίοπι ὕϊ, ρογυθηϊαὶ: δἱ δχίγοπηυπι ΔῈ Βυπιπηυπὶ) ἰΘΙΏΡΟΥΙ5. ΙπΟΙηΘ ΗΓ 1πὶ 4[{Ἰηρᾶϊὶ, ροϑβὶ αιοε π08 ρᾶγθ 6͵ὺ8 Γοἰἰηυὰ 651, ηἶδὶ ργίυβ ἴυ}8, 4υ45 ΓΕΒΠΓΓΘΟΙΪθΏ6ι) 6Χ πηογίι8. ργοθεῖ, οἰλησο- γ6Π ϑυυπὶ οαἀΔὶ, 4110 ρᾶΓΒ Πππιᾶη] ΘΟ ΠΟΓΙ8. ποῦ 8 αᾳυδϑὶ ἀθ ϑοπηῃ0 Θχοϊ οι: 68 ὝΕΤΟ αὐ δάδης ἰῃ υἱνὶς δεῖ. μαγίπαθ υἱ οί ΥἹ Ῥ6Γ ΓΟΒΠΓΓΘΟΙΙΟΏΘΠΙ, ἰ(ἃ οἱ ἰρβὰ δυθίίο 84 ἱπιπιογίδ! δῖεπὶ ἐοπιπιίθίιν, υἱ Θὰ ἀδἰποαρθ ΟᾶΓΠἾ8 ΡΟΠάτι5 ἀδύγϑα!! ΟἾΘΓΘ 510 ποι ἀσρτγίιηαὶ, Ὠυ πον ἰθγγοηδ πθοΐε8 αἢὶραὶ, 86ὰ δἰαία ἴῃ 56} 1}6 ᾿ρθυ πὶ 6 ΓΘ) ραηοίῥοί. ΠΡΟ οπὶπὶ τὸν εἶναι τῷ χατὰ τὸ ἔσχατόν τε καὶ ἀχρότατον τῆς ἀχμῆς ἐπιδάντι τοῦ χρόνου, διὰ τὸ μηδὲν ὑπολείπε σθαι τῇ ἀκρότητι μέρος, τὴν περιοδιχὴν ταύτην διὰ θανάτου μεταδολὴν χτήσασθαι, ἀλλ᾽ εἰ μόνον ἐχή- σειεν ἡ τῆς ἀναστάσεως σάλπιγξ, ἡ τὸ τεθνηχὸς ἀφυπνίζουσα, χαὶ τοὺς ἐν τῇ ζωῇ χαταλειφθέντας χαθ᾽ ὁμοιότητα τῶν ἐξ ἀναστάσεως ἀλλοιουμένων πρὸς ἀφθαρσίαν ἀθρόως μεταθάλλουσα, ὡς μηχέτι τὸ βάρος τῆς σαρχὸς ἐπὶ τὸ χάτω βρίθξιν, καὶ τῇ γῇ παραχατ- ἐχειν τὸν ὄγχον᾽ ἀλλὰ μετάρσιον δι᾽ ἀέρος φοιτᾷν. ε'Αρπαγησόμεθα γὰρ, φησὶν, ἐν νεφέλαις εἰς ἀπάν- τησιν τοῦ Κυρίου εἰς ἀέρα, καὶ οὕτως πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα. ν Οὐχοῦν ἀναμεινάτω τὸν χρόνον τὸν ἀναγχαίως τῇ ἀνθρωπίνῃ αὐξήσει συμπαρατεί- Δρυβίοϊϑ βυθγθεῖι: « ΠΑΡΙΘΠΙΙΓ ΡῈΓ 68. ἴῃ Β νοντα. Καὶ γὰρ οἱ περὶ τὸν ᾿Αὐῥαὰμ πατριάρχαι, Δύγθηὶ, υἱ ΒομλΪηΟῸ ΘΟΟΙΓΓΆτηι 5, δίαυθ ὃχ 60 16πὶ- Ῥον ραυρδῖυο οὐπὶ θοπΐηο δγί τη 118 δ΄. » ΟΠ ΘΟ ΓΘ τα πππϑ4υΐδηπ6 (Θπιροῦγὶβ Βυπιίυπι ἱπογοπιθηΐο ἀδ5ι}- Διΐ ΠΙΟΥΔΠῚ ρΔΙΙΘΠΙΘΓ [ἐγαὶ. ΝᾺπὶ οἱ ΑΡγδῃδπιι8, αἰϊΐᾳυς Ρδῖγεβ } ργίῃςῖρεθ, φιδπαιᾶπι ἀδοἰἀοτῖο νἱἀοπιὶϊ ἰδίας Βομἃ ἰΘΠΘΓΘΠΙῸΓ,, ΠΟ΄ΙΘ πΠ418Πὶ τοῦ μὲν ἰδεῖν τὰ ἀγαθὰ τὴν ἐπιθυμίαν ἔσχον, χαὶ οὐχ ἀνῆχαν ἐπιζητοῦντες τὴν ἐπουράνιον πατρίδα, χαθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος᾽ ἀλλ᾽ ὅμως ἐν τῷ ἐλπίζειν ἔτι τὴν χάριν εἰσὶ, τοῦ Θεοῦ χρεῖττόν τι περὶ ἡμῶν προ- θλεψαμένον, χατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν᾽ ε Ἵνα μὴ,» ᾿ φησὶ, εχωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσιν.».