ὑπμνδηῖβ πδίαγα 0515 ἃ ΜΟΥ͂Β6 γορυΐδιιδ., πιδμ5 οἱ ἱπιυοο 168 ἐγᾶπβιία!!, θ6 πὶ οἱ νογδοὶ δίθιη γθ- - ἀΡΐβ φυλβὶ (οἴαπι φθοιϊάδπι ἱπιπιϊδὶἐ ρορυ]ο, θυ «Ἐργριϊλγαμι δρυΐαγυμ ἀν ἀϊιαι6 Ἰηοοπαϊι, δίᾳυθ δὰ ρεείογθη 85 οἶθο 111 οὐ εβεὶ ΤΕ σγριὶ οἄγπ68 ἰηοίιδ- Υἱι. Μογβί δυίδιῃ ϑυργᾷ οἴηπθαι ἰυΓθα ΟΠ οπὶ 7 πὶ ἐομδιίυ10 πιαρβηδδ [μϑγὰὶ αὐγὰ (αἰυγα Πρ ἴᾶ8, αὐὦ ΓερΓοη 88ἃ δοὶ φγρίυπι [υρἰοπιίθυ8, 86 δὰ ὁδὴ ΡΙΟΠοἰδοθη ρα ἰογγαπλ, υπά6 ἰΔ6 οἱ πι|6] 6013- τ ͵518 διη} δοδίυνί πὶ, ἤδο ἀθ οφυβᾶ Θχρίογϑίογοβ "͵88095 ἀδ 08 ᾿Πἰὰ τορίομ 8 ἰμιογγοραὶῖ: εἰ ἃ8- ἀθην ϑυηΐ 41} ὈΟΠΐ, 4} πη8: οἱ θοπὶ αυϊάθπι, οἱ 680 βεπίίο, δυπι τϑοῖϑὲ οορί(Δίίο 68 ἀδ ταργομηΐϑθα Β0 15 δα ΐηθ, Ομτίβε! {ἰὰ6 σρττοδονλίϑ. Μαὶὶ νοῦο, ἰπογθάν 5 Γθϑιγγθοιοΐβ δίσυθ Βοαι πὰ ϊηΐ 5 ῦ μι θπ 68, 48 ἤάδπι ἀθ γϑργομἰδϑὶς Βυπδῃ0 φ6μ τὶ ὑυθηΐ8 τοι υμάογα ἃς ἰπῆγιηδύθ ΘΟΠΔΠΙῸΓ: 4008 ΟΤ.ς Π65 ΜοΥξ68 γθργοθᾶνὶξ, δἴβαυθ βοίῃπι ογοάϊἀϊ, αυὶ Ἰη6] όσα ἐδ τερίοπα || γείβγαθαηξ. 3686 δυΐθπὶ μογυην οπληΐαπι Ὀγίηοορθ γαῖ, δὰ 4ποπὶ Μίουβυβ τεθρίοίθβ ἤγιηδιῃ μα θεθαΐὶ δροπὶ ἀ6 (υἱυγ]8, το θ- πιὴδ οοηθγαηιαίιι8: Βροοίπιοη δυίθπι ἀρ ἰοἰδγα πὶ Γὸ- εἰϑιηβ ἢ 5 γἀροιμαη οβίθηάϊξ, ααθαν ἴῃ νοι θυ5 οδιιυ ει. ζοβαπ γ6ΓῸ δι 68 {ΠΠ}ι|8 Ἰογγα ἱπάϊοίαπι [λεϊεπίοπι.,, δὲ τϑοθπλιπ 6χ ᾿ξπο ρεπάθηίθπι, ποῃ ἀυμιιαθ 8 φυΐπ 5[. {Πυὰ δὰ φυρσά |ΠΠ6 φυοᾳιο τοβρί- οἶθι5 ἱπάυ δ (20} 5ρ6 σοηδβοίδθδίιγ. Βδοδπνι}5 ΘηΪ ΠῚ ἐα Ἰίδῃο ἀδρεπάθηβ {015 Δ|1β ὦγϊὶ, φυᾶπὶ ἰδ υΐ ἱπ ᾿ ᾿ πρὸς τὴν ἀσφαλῇ τῆς ἀροτῖ)ς ὁδηγίαν προδείξαντος. Καὶ τὰ ἄλλα ὃὲ ἐφεξῆς τοιαῦτα. Ἐπειδὴ γὰρ οὐκ ἔσχε κατ᾽ αὐτοῦ χώραν εἰς βλάδην ὁ τῇ φύσει τῶν ἀνθρώπων πολέμιος, τρέπει χατὰ τῶν εὐαλωτοτέρων τὸν πόλεμον. Καὶ χαθάπερ τι βέλος τὸ τῆς γαστρι- μαργίας πάθος ἐπαφεὶς τῷ λαῷ, Αἰγυπτιάζειν κατὰ τὴν ὄρεξιν αὑτοὺς παρεσχεύασε, προτιθέντας τῆς οὐρανίας ἐχείνης τροφῆς τὴν παρ᾽ Αἰγυπτίοις σαρ- χοδορίαν. Ὁ δὲ ὑψηλὸς τὴν ψυχὴν, ἄνω τοῦ τοιούτου πάθους ὑπερπετόμενος, ὅλος ἣν τῆς μελλούσης χλη- ρονομίας τῆς ἐπηγγελμένης παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῖς με- θισταμένοις ἐχ τῆς νοηθείσης Αἰγύπτου, καὶ ἐπὶ τὴν γῆν ἐχείνην ὁδοιποροῦσιν, ἐν ἧ βρύει τὸ γάλα συν- αναμεμιγμένον τῷ μέλιτι. Τούτου χάριν χατασχό- ποὺς τινὰς διδασκάλους ἐποιεῖτο τῶν ἐν ἐχείνῃ καλῶν. Οὗτοι δ᾽ ἂν εἶεν, κατά γε τὴν ἐμὴν γνώμην, οἱ μὲν τὰς ἀγαθὰς ἐλπίδας προτείναντες, οἱ διὰ τῆς πίστεως ἐγγινόμενοι λογισμοὶ, βεδαιοῦντες τῶν ἀποχειμένων ἀγαθῶν τὴν ἐλπίδα " οἱ δὲ ἀπόγνωσιν τῶν χρηστοτέ- ρων ποιοῦντες ἐλπίδων, εἶεν ἂν οἱ παρὰ τοῦ Ἐναντίου λογισμοὶ, οἱ τὴν πίστιν τῶν ἐπηγγελμένων ἀμόλύ- νοντες. ᾿Αλλ᾽ οὐδένα τῶν ἐναντίων λόγον ποιούμενος, πιστὸν ἡγεῖται τὸν τὰ χρείττω περὶ τῆς γῆς ἐχείνης ἐπαγγελλόμενον. Ἰησοῦς δὲ ἣν ὁ τῆς χρείττονος κα- τασχοπῆς χαθηγούμενος, ὁ τῇ παρ᾽ ἑαυτοῦ βεδαιώσει τὸ πιστὸν τοῖς ἐπηγγελμένοις παρέχων. Πρὸς ὃν βλέ- πων ὁ Μωῦσῆς, βεδαίας εἶχε τὰς ὑπὲρ τῶν μελ- λόντων ἐλπίδας, δεῖγμα τῇ“ ἐκεῖ τρυφῆς τὸν βότρυν ὈΕῈ ΥἹΤΑ. ΜΟΥ͂ΒΙ5 ὈΕῈ ΥἹΤΑ. ΜΟΥ͂ΒΙ5 ποιούμενος, τὸν ἐπ' ἀναφορέων παρ᾽ αὑτοῦ χομιζό- Α πονίβϑἰ ποῖ. ἀΐδθυς. δὰ Ἰΐψπο. Ρεροπάΐι γοθπιιϑ.
μενον. Ἰησοῦν δὲ πάντως ἀχούων περὶ τῆς γῆς ἐχεί- νης μηνύοντα, καὶ βότρυν ξύλων ἀπαιωρούμενον " νοεῖς πρὸς ὃ τι χἀχεῖνος βλέπων, ἀσφαλὴς ταῖς ἐλπί- σιν ἦν " βότρυς γὰρ ἐπὶ ξύλου κρεμάμενος, τίς ἄλλος. ἐστὶ παρὰ τὸν ἐπ᾽ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἐπὶ τοῦ ξύλου κρεμασθέντα βότρυν, οὗ τὸ αἷμα ποτὸν τοῖς. πιστεύοὐδ δδηθιβ ροίυ5 δἱϊ ογθάθηι νι βδ]υίαγία ἢ Μογβα ἰὰ φηΐ ψαιδθίοθ ΠΟΡΪΒ' ργϑβϊοοῃίδ: « ϑαησυί- μ6πὶ Θηΐπι), » ἰπαυΐν, « ἀνὰ δ᾽ ουδὲ: νἱπαπι: » 408 ΕΧ ΓῈ βδ] υἱδγὶ8 (ἢ γί βεὶ ραδβδὶο' ργωπιιηιίαῖιν. γόγυ το ἰδὲ γ Ταγβυβ. μδὺ ἀδβοσίἃ ἢϊ, εἰ ἰδθογαὶ βἐιἱ ρορυϊυς 401 ΓΟργοπιἰϑϑίοηἶθ οπα ἀδϑρογανῖ.
οὐσι γίνεται σωτήριον; Τοῦτο τοῦ Μωῦϊσέως προειπόντος ἡμῖν δι’ αἰνίγματος, ὅτι « Λῖμα σταφυλῆς ἔπι- νὸν οἶνονὁν δι᾽ οὗ τὸ σωτήριον πάθος χαταμηνύεται, Πάλιν διὰ τῆς ἐρήμου ὁδὸς, καὶ χαταπονεῖται τῷ δίψει ὁ τῶν ἀγαθῶν νῆς ἐπαγγελίας ἀπελπίσας λαός, Ὁ δὲ Μωῦσῇς πάλιν αὐτοῖς καταχλύζει διὰ τῆς πέος ἐρας τὴν ἔρημον. Ὁ δὲ τοιοῦτος λόγος, τοῦτο ἂν ἡμᾶς διὰ τῆς νοητῆς θεωρίας διδάξειεν, οἷόν ἐστι τὸ τῆς μετανοίας μυστήριον, Οἱ γὰρ πρὸς γαστέρα καὶ σάρχα καὶ τὰς Αἰγυπτίας ἡδονὰς, μετὰ. τὸ ἅπαξ γεύσασθαι τῆς πέτρας, παρατραπέντες, τῷ λιμῷ καὶ τῶν λογι- σμῶν τῆς (τῶν ἀγαθῶν μετουσίας καταδιχάζονται. ᾿Αλλ᾽ ἔστιν αὐτοῖς πάλιν ἐκ μεταμελείας τὴν πέτραν εὑρέϊν, ἣν χατέλιπον, καὶ πάλιν ἑαυτοῖς ἀναστομῶσαι Ἐὴν φλέθα, πάλιν ἔμφορηθῆναι τοῦ νάματος, ὃ ἢ πέτρα ἐκδίδωσι τῷ τὴν χατασκοπὴν Ἰησοῦ ἀληθε- στέραν τῆς τῶν ἐναντίων εἶναι πιστεύσαντι, χαὶ πρὸς τὸν βότρυν ἀναθλέποντι, τὸν ὑπὲρ ἡμῶν αἷμα στά- ξαντα, χαὶ αἱμαχθέντα, τῷ πάλιν αὐτοῖς διὰ τοῦ ξύλον βρύειν τὴν πέτραν χατασχευάσαντι. ᾿Αλλ’ οὔπω χατ᾽ ἴχνος ἕπεσθαι τῇ μεγαλοφυΐᾷ Μωσέως ὁ λαὸς ἔπαι- δεύθη- ἔτι δὲ πρὸς τὰς ἀνδραποδώδεις ἐπιθυμίας χαθέλχεται, καὶ πρὸς τὰς Αἰγυπτίας ἡδονὰς ἐπιχλί- νεται. Δείχνυδι δέ πως διὰ τούτων ἡ ἱστορία, ὅτι πρὸς τὸ τοιοῦτον πάθος πάντων μάλιστα κατωφερὴς ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἐστὶ, μυρίαις ὁδοῖς ὑπαγομένη τῇ νόσῳ. Διὸ, χαθάπερ τις ἰατρὸς, πρὸς τὸ ἐπιχρα- ποῦν ἀεὶ πάθος διὰ τῆς τέχνης ἱστάμενος, οὐχ ἐᾷ χατ᾽ αὐτῶν δυναστεύειν μέχρι θανάτου τὴν νόσον. Τοῖς μὲν γὰρ ἡ τῶν ἀτόπων ἐπιθυμία τοὺς ὄφεις ἔτικτε - τὸ δὲ παρ᾽ αὐτῶν δῆγμα, θανατηφόρον ἐπὴγς τὸν ἰὸν τοῖς ἀμυχθεῖσι τῷ δήγματι " ὁ δὲ μέγας νομο- ᾿θέτης ὄφεως εἴδει τὴν δύναμιν τῶν χατὰ ἀλήθειαν θηρίων ἠχρείωσς. Καιρὸς δ᾽ ἂν εἴη, σαφέστερον ἐκχα- λύψαι τὸ αἴνιγμα: Ἕν τι τῶν πονηρῶν τούτων παθημάθων ἐστὶν ἀλεξητήριον, ἣ διὰ τοῦ μυστηρίου τῆς ἐὐσεθείας γινομένη τῶν ψυχῶν ἡμῶν χάθαρσις. Κε- φάλαιον δὲ τῶν ἐν τῷ μυστηρίῳ πεπιστευμένων, ἡ ΜΟΥ565 Υ6ΓῸ τυζδὰδ ΡῈ Ἰαρί δ ἱπυπάδνο δηυΐα Θγοιδαπ) [δοἷ!; 4185 Γ08 φυδηίι πὶ φυσίοαυθ 8[1. Ρῷ» πἰιθη(λ βδογδινθηίαπι, ὀοςοοῖ. Νἅπι αὶ ρμοβίαιιδπα Βοιηδὶ 6 ρεῖγα υἱυογϑηὶ, δά νϑηίγοπι οὲ ἐάγηθϑ, δὲ ΖΕ εγριὶδ5 νοϊυρίδι68 ΙΔρ5] διιηξ, ἴδῃμδ. ἃς μεϊγδιϊοῃβ ραγεἰραιίοπὶβ θοποῦαπὶ ἀδηηηδηίυν. ογιπληιθα Ροβϑυπὶ ΓΙ Γϑι8 ᾳυδπὶ ἀθγο! Ι]υδγαηί ροίγϑπι, ρα ηΐ- ἰθηι: "θῃοῆοίο το ρεείγα, δὲ [Ὁπ168 4πος οἰ παυθδὰο συϊυγαγαμν, δἰ οἱ τϑβογᾶγα οἱ Πυδαι 8 ἐχρίογὶ, 4865 νγοίυπόϊι }Π| ροιγα, φυὶ νογίογθια δθβι, 4ιδηι δὰ - ΥΨΟΡΒΔΥΪΟΓΙΠ) ΘΧρ] γα Ομ ἐπὶ ογθ ἀἷῃ: δι4υ8 δά γἃ-- οθλμ Γοβρίοἰδ, φαΐ ργΓῸ ποὺΐϑ βαηρυίΐηοπι 5 Π|ανὶϊ, 6. ογυθδπίλίι 65ῖ, φυίφιθ υἱ Γυγδ8 Ρ6Γ ἰἰξηυπι βοδίυτΓοι ρείγ οἴθοὶί. γογυπ ρορα]υβποηύυπι γϑϑιϊρίὰ Μογϑὶ τϑεῖθ βοχυὶ ἀϊάϊεϊι., βρὰ δά βογνί]β δάϊιις ἰαρϑυ5 ουρίαϊαῖεθ, ΤΠ ρνριϊδ8 ἀχρείς νο]υρίδίεα. θυὰᾶ ἐσ Τὰ [ιἰβίογ᾽ ἃ οἰδιμβᾶγα υἱάδίιν, [Δ0}16Ππὶ 6586 τηλχίηια δι δι δποἀϊ υἷα πδίυγᾶπὶ ππδηϑηι,, α Ὠ]ΠΘψυ6 ποι 8 βοἀπμοίδπι δ δὰ οσδάδγε. θπᾶγα ρ6- Τίιο πιθάϊοο π0}8 ὑριι5 655θῖ, φαυΐ, βίου! Μογβθβ, Ἁγ ΠΠοἾο86 Δάναγθυβ νἱοἰγίοθπι νου ρίδίθη ΒΘΙΙΡΟΡ Γεβί βίθηβ, ἤθη ρϑγι δι υἱ δὰ πηογίθηι υϑῆ86 Π|0ξ- Βυ8 Βοπιίπ68 ἀείγυάαδι. Ναιῃ 8 αὐἱάεαι ἢ οἰ τἀτὰ πὶ Τορὰ πὶ Ουρ ϊ188 βογρθιῖθβ ἰπημπἰθαὶ; τιογβυϑ δαΐπὶ οούυ τ [61 4 νυ] ηθ γα ἰδυίευδὲ 608, 4φυΐ 6᾽9- τροαΐ ποῦϑὰ ρυηρουδηίυγ. Αἱ νϑγὸ ᾿οκἰ βἰ Δίου 56 γ- ΡΘηἢ 8. δρϑεῖο ταγογαπι βογραπίιῃ νἱπὶ Θχρα. 56 ἀ ᾿οπρυ8 681 υὶ Εἶαγο ἰὰ δχροπᾶπιυ8. ὕὕπυ) ΘΓΡῸ οθηΐγᾷ Π05 ρΘδέ [6 Γ08 ουρί ἀἰ {15 πιογθοβ δηιϊἀοίυαι 6δὶ, πηι ηθ ε68 δηϊμὶ ρἱοίδι}8 τπγϑιογίο οο] ταί. Οδρυϊ δυΐθιῃ οπιηΐαπι 4αθ ἰῃ Β06 (ἸΓἰβἐδηοδ ργ0. [εδϑιοη β τηγϑίογὶο ογοάϊ πη, ὁδί ἤγιηα γϑοίδημ μά ἰπ ραβϑίοποπι {5 γϑϑρίςογα, 4} ῬΓῸ ΠΟ ἷ8 ρ48811.
εἰς τὸ πάθος ἐστὶν ἀπόδλεψις τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἀνα- Ὦ 681; ΟΓῸΧ ὙΕΓῸ ρϑ5810 6}88 [εἷϊ: φυλεθ αὶ σγυσδαι δεξαμένου τὸ πάθος. Σταυρὸς δὲ τὸ πάθος ἐστίν" ὥστε τὸν πρὸς αὐτὸν. βλέποντα) χαθὼς ὑφηγεῖται ὁ λόγος, ὑπὸ τοῦ ἰοῦ τῆς ἐπιθυμίας μὴ βλάπτεσθαι, Τὸ δὲ πρὸς τὸν σταυρὸν βλέπειν, τοῦτό ἐστι, τὸ πάντα τὸν ἑαυτοῦ βίον ὡς νεχρὸν τῷ κόσμῳ χαὶ ἐσταυρωμένον ποιῆσαι, πρὸς πᾶσαν ἁμαρτίαν ἀκίνητον ὄντα, χαθώς φησιν ὁ Προφήτης, χαθηλοῦντα τῷ θείῳ φόδῳ τὰς ἰδίας σάρκας. Ἦλος δ' ἂν εἴη σαρχῶν καθεχτιχὸς, ἐγχράτεια, ᾿Επεὶ οὖν ἡ τῶν ἀτόπων ἐπιθυμία τοὺς θανατηφόρους ὄφεις ἐχ τῆς γῆς ἐπισπᾶται (πᾶν γὰρ τῆς πονηρᾶς ἐπιθυμίας ἔγγανον, ὄφις ἐστὶ), τούτου χάριν προδείκνυσιν ὁ νόμος ἡμῖν τὸ ἐπὶ ξύλου φαινό- μβξῆνον. τοῦτο δέ ἐστιν ὁμοίωμα ὄφεως, καὶ οὐχὶ 18. γευῖ, χχχη, 14, 15 Βοπ]. ΠΙ, 8ι τοβρίοἷϊ, υἱ Ὠἰδιοτία ᾿Πογίδένγ, οἱ νοποιαπὶ ουρὶάϊ» ἰδία οὔδ556 ἤθη ρσίοβι, Ογισθηι δυ!θι Γεβρίοογα, ἈΠ} δἰἰυὰ οβῖ, φπδων αἱ μυΐς ᾿ησπὰ0 4ιιᾶϑὶ πηογίυ 0 5 6 ΟΓυΟϊἶχοβ 08 ργΓΡΌΟΔΠη:8, (ΧῸΒ ἰη Υἱγίυί, ἰπὶ - το Ὀ 168 Δἀροοοαβύυπι, θοὶ, υἱ αἷι Ῥ5δἰπἱδῖ, {ΠΟ ΓΘ ἀυδϑὶ οἷλνο οᾶγποπ) Βοβίγϑη) ἰβῶβεοπίοβ. ΟἸλυιϑ δυΐοηι αἱ δᾶγηθπὶ ἤδ8πὸ Γαϊΐβεῖ, οοπιϊποηίΐα 68. υοπίδπι ἰφίδυν ργανα ουρίαἰϊὰ5 ἸΠΟΥ ΘΓΟΒ 6 ἰοΓγᾶ ποδὶ δογρϑηίθβ ἐπηπη }1 ( αυἱά αι ομἰαι οὁχ ργᾶνᾷ ᾿ ουρίαἰταία παϑοί!γ, ΒΘΓΡΘἢΒ 651), ἰἀοἰγοο 8πὶ ἀἷι Ἰοχ διι οί πὶ πον ἐμ ἰΐσπο τποπϑίγανϊξ. [ἃ γεγο ΒοΓρδιδίβ οὶ δα ΔοΓυΠ., ΠΟΠ ΒΟΓΡΟΏΒ,, βίουϊ οἱ Ῥαυϊυ5 ἀϊΐοῖ!, «Ἰῃ διε ἀϊπο οαγηὶς ροοοαιὶ ἦ᾽; » 5. ΟΒΕΘΟΒΙ! ΝΎΘΒΕΝΙ νόγυ8 δηΐ ΒΟΓΡΘἢ8 ραεσοαίιπι 651: οἱ 4υἱ 24 ρδς- Α ὄφις" καθὼς καὶ ὁ θεῖος Παῦλός φησιν, ε Εν ὁμοιώἑδίυπι ἰγδηδίυφίι, δογρεπιίηδη ἰπαυ ἑν πδίιγϑπι. ΑὉ ἴιος ἰφίίυν ρεοςϑῖο οἱ δάδις Θεγροηξὶηδ παίυτα Βοῖηο ῥδῦ {Πππὶ ᾿ἰραγαίυγ, 4} ῃοοοδῖϊ ϑροοΐεπι 80Ὁ- ἐἰϊ, αυΐ ἰδεῖυβ8 681 βεουπυπι πο5, ηυἱ δὶ 8ρ6- δἰδι βογραηιβ οοηνογϑὶ 80Π|8: ΡῈΓ 406Π) ΠΊΟΓΒ Ῥιοι θαι ἃ πιοῦβίθυβ ἰπίεγοπάδ, 56ι} ἱρβ85 [δΓ88 πσῃ ἀδσειγυυηῖαν: (ἐΓᾺ8 δυίΐδα ἀΐσο οὐρί ἀϊϊδι65 ἦρβ8β ργδνδβ. Νδη) δὶ ργᾶνυ ρεοσϑῃζ 1} ΠῚΟΓΒ Πα ΓΔ 1 δαυσδαὶ ἴῃ 1105 νἱπὶ φυΐϊ σΓΌοΘπ) Γαβρι οἰπηΐ,, σαΓηΐδ τΔπιδη δάνδγϑυϑ βρί υἱτπἢ ᾿πηδῖα ουρ!ἀϊϊ88 ΠΟ 0Π}- ἠΐηο ἀεδιγυσία 681, Ιηϑυγρυηΐ δἰ οἱ ΠάδΙθυ8 ΒδΕρΡΘηΠΠΘΓῸ οσὐρίἀϊί4 118 πιοῦθυδ, 4005 δὰ 50] (πὶ ἴπ ἰἴσηο ταϑρί οἰεπίθβ γοροὶ ηΐ, {ποτα ργροοριὶ φυδδὶ ἀπιϊάοίο νἱπὶ υθηδηὶ ἀϊβδὶρδηίοϑ.
Θυοά δυΐδπι πιγβ! 6 γί απ γι οἶ5. 500] ΟΠ 86Γ- Ροπιΐβ ἰῃ ἀδβοῦίο Πφυγαυδίγ, ἃρογῖα πὸ ἀοουΐ! γονίιασ, αὐτὴ ἀϊοὶξ: « Εἰ βίοι! ΜΟγ88ε5 Ἔχα!ανίϊ 86 Γ- ρδιΐθην ἰῃ ἀαβεγῖο, βἰς ΕἸ πὶ Ποπλὶεΐβ οχδὶ τὶ ὁρογῖυῖ δ; ») 566 ἰΐδρυπι αἰφυδ ἰΐδγινν ροσοαι ργο- «ἐρεν 48, 4υ!8) βεῦῖὶα αυδάδπ), υ81 80 4.118 δὰ 4118 Ρεονιπηρὶι, οἱ Ιεφἰδίδῖον αἱ οριΐπιι5 φη!ἀλπι τηράϊου 8 δὰ ΠΙΟΓΒΟΓΕΠῚ σΈΠΟΓΔ οὐγδπὶ ἢαθοὶ ρμαγαΐϑιῃ. Νατη ἐὐπι 5οΓρθηίυπι) πιογϑυβ Πἰἢ1] πιδ δι ρ! 5 ἀθδγοθαὶ πῃ βδγρϑιηὴϊθ 5ἰπιυ ΐδοῦιπι τοϑρί εἰ θη ι5., αυσὰ ηΐβπιᾶ 72π| 584118 ἀπ 115 ἐμ 6} Πα τ΄. 4118 ροοςαπάϊ Υἱὰ ἰμοβίΐ, φυὶ δάνθγευβ Π05 56πΙροῦ τηδαϊ δῖ ἃς φορίαὶ, ἰηνοηία δϑί, 40:8 ποβιγῖβ (Ιπροτίθι5 14115- δἰιηθ 4ιιο406 ραίοῖ. Νδπι ροδβίθδηιδπι πιογΌ 5 ἰδία εὐυρί αἰαῖ} πιοάεειίογα νυἱία ἀοίεγθαορὶ!, δὰ βαςογάο- εἰυεα ἰγγαπιρυηΐδ, Πυπιδη}8 5 γα }15, ἱπηρογ οβίβαυ ογἀϊπδιϊοπίθυβ ἀϊβροπβδιίίοποπι Ὠεὶ υἱἱυραγδηίαϑ: ἔια Βοπιῖπεδ δὶ ὑῃ0 ρδοσδῃὰϊ πηοὰο ποι νἱοογίϊ, 8110 Δάνογβγὶυβ ΠΟΒΙΟΓ ΘΟηΔίυΓ ἀδ)ΐοο γα. χϑηι 65- φάγιπὶ φΥριΐ συ» ἀἰϊαῖς., ὑπάδ βογρθηίθβ ἱπιπιϊ 55ὶ βυῃὶ: δἰ πηΐϑογο ραπάθηι 8 56ΓρΡΟΠι 8 ὁχ ᾿ἶβηο δυ- ῬΟΓΔΠΙΩΓΡ: [8 ΟΥυΟἢἰχὶ Πά65 νοὶ Πρυγαῖα ᾿ἰθογανί!, Ουρίἀϊιαιὶ5 δυΐδιη πιοῦρθοὸ ἀδρυϊδο, δυρογθΐα Ἰοουπι 605 οσουρανίι. Νδῃ οὐπὶ Ὠυμ!!α δίαμυα Δ) οι υπὶ 6656 ογδάογοπι ογάϊποπι βυυπ) 8ούναγα, δὰ ἀϊζηϊα- ἐδ) βδοογὰοι 5 βεῖῃ808 ἰπίγυάθγα ΘοηδηίιΓ, 86 608 ἀδρε!θρα ποπ δγυθαβουηι, φυΐ πιγείογίαπι ἰὰ [μ6- ματι σαρχὸς ἁμαρτίας. ν Ὁ δὲ ἀληθὴς ὄφις, ἡ ἀμαρ- τία ἐστί’ χαὶ ὁ πρὸς τὴν ἀμαρτίαν αὐτομολήσας, τὴν τοῦ ὄφεως ὑποδύεται φύσιν. Ἐλευθεροῦται οὖν τῆς ἁμαρτίας ὁ ἄνθρωπος διὰ τοῦ ὑπελθόντος τὸ τῆς ἁμαρτίας εἶδος, χαὶ γενομένου χαθ' ἡμᾶς τοὺς πρὸς τὸ εἶδος μεταστραφέντας τοῦ ὄφεως, δι’ οὗ ὁ μὲν θά- νατος ὁ ἐκ τῶν δηγμάτων κωλύεται, αὐτὰ δὲ τὰ θηρία οὐκ ἀφανίζεται " θηρία δὲ λέγω, τὰς ἐπιθυμίας. Τῶν γὰρ εἰς τὸν σταυρὸν βλεπόντων, ὁ μὲν πονηρὸς τῶν ἁμαρτωλῶν θάνατος οὐχ ἐνεργεῖται " ἡ δὲ ἐγχει- μένη τῇ σαρχὶ χατὰ τοῦ πνεύματος ἐπιθυμία εἰς τὸ παντελὲς οὐχ ἀπόλωλε. Καὶ γὰρ καὶ ἐν τοῖς πιστοῖς ἐνεργεῖται πολλάχις τῆς ἐπιθυμίας τὰ δήγματα“ ἀλλ᾽ ὁ πρὸς τὸν ἐπὶ ξύλου ὑψωθέντα βλέπων, ἀπω- Β θεῖται τὸ πάθος, οἷόν τινι φαρμάχῳ τῷ τῆς ἐντολῆς φόδῳ τὸν ἰὸν διαχέας.
Τὸ δὲ σύμθολον εἶναι τοῦ χατὰ τὸν σταυρὸν μυστη- ρίου τὸν ὑψωθέντα ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, φανερῶς διδά- σχει ἡ τοῦ θεοῦ φωνὴ ἐν οἷς φησιν, ὅτι « Καθὼς ὕψωσε τὸν ὄφιν Μωῦσῆς ἐν φῇ ἑοήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεΐ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου. » Πάλιν τῇ οἰχείᾳ ὁδῷ, κατά τινα χαχὴν ἀχολουθίαν, ἣ ἁμαρτία προέρχεται, οἷον εἱρμῷ τινι πονηρῷ χατὰ τὸ ἀχόλουθον προϊοῦδα " χαὶ ὁ νομοθέτης, χαθάπερ τις ἰατρὸς, τῇ τοῦ χαχοῦ φορᾷ συμπαρατείνει τὴν θεραπείαν. Ἐπειδὴ γὰρ ἄπραχτον ἐγένετο τὸ δῆγμα τῶν ὄφεων τοῖς εἰς τὸ ὁμοίωμα τοῦ ὄφεως βλέπουσι (νοεῖς δὲ πάντως διὰ τῶν εἰρημένων τὸ αἴνιγμα), ἄλλη μέθοδος ἁμαρτίας ἐπινοεῖται τῷ ποιχέλως τὰ τοιαῦτα χαθ᾽ ἡμῶν σοφιστεύοντι. Ὃ δὴ χαὶ νῦν ἐν πολλοῖς ἰδεῖν ἔστι γινόμενον. Ἐπειδὰν γάρ τινες διὰ σωφρονεστέρου βίου τὸ τῆς ἐπιθυμίας πάθος χολάσωσιν “ ἐπὶ τὴν ἱερωσύνην ἑαυτοὺς εἰσωθοῦσιν, ἀνθρωπίναις περιδρομαῖς χαὶ αὐτοχειροτονήτοις ὄβ“ μαῖς εἰς τὴν οἰχονομίαν τοῦ Θεοῦ ἐξυδρίζοντες, πρὸς καύτην ἄγει τὴν χαχὴν τῆς ἁμαρτίας ἀχολουθίαν ὁ διὰ τῆς ἱστορίας ἐνεργεῖν τὰ χαχὰ τοῖς ἀνθρώποις χκατηγορούμενος. Ἐπειδὴ γὰρ ἐπαύσατο ἣ γῇ τοὺς ὄφεις χατὰ τῶν ἐπιθυμούντων ὠδίνουσα, διὰ τῆς εἰς τὸν ὑψωθέντα ἐπὶ ξύλου πίστεως, χαὶ χρείττους ἐπεί- σθησαν εἶναι τῶν ἱοδόλων δηγμάτων, τότε τοῦ χατ᾽ ἐπιθυμίαν πάθους ὑπεξελθόντος, ἡ τῆς ὑπερηφανίας ἀντεισέρχεται νόσος. Καὶ ταπεινὸν εἶναι χρίνοντες τὸ φυλάσσειν ἐφ᾽ ἑαυτῶν τὴν τάξιν ἐφ᾽ ἧς ἐτάχθησαν, τδηὶ αἰϊνίηϊϊυ5 οοηδβοουιὶ: 564 του ἰδῦγο ἰαῖα Ὁ εἰσωθοῦσιν ἑαυτοὺς εἰς τὸ τῆς ἱερωσύνης ἀξίωμα, ΔΌΒοΓριΐ ρογίεγυηῖ, τοὶ ααὶ {πλϊ! θυ5 οοηἤδθαΓα- τυηῖ. θοσεὶ ᾿φὶ τι, π|60 ἰυάϊοῖο, μἷδ ᾿ιβϑίοτία, τοτ- πηι οἰαιοηΐ8, 408 ἢϊ δΣ ϑυ ρογθῖα; ἀσβοδηβυ 4886 84 50 ΘΥΓΔΠΘΆ: Π66 808 Τα [ογί85586 451 πη84 6 ΦὺΓερία οσσΔβί00}6 ἰϊὰ δυρεγθίδπι ἀδἤηίοτι!, ϑυροῦ- υἱὰ 6581 ἀδβοβῆβϑι8 δή ἰηίογίογ: φυοά δἱ υἱβνγθὶ, υἱ ὐἱεὶς νἱάείυτ, οοπίγαγίυπι οβιδηάλι (ϑυρογθυβ επἰπὶ 4υΐ ΒΌΡΟΓ 4|109 δϑί, ἀΐοὶ νἱάδίι.γ) ποη, δάπιΐ- τδΡογὶβ: υϑγίἰδίδσπιὶ δηΐπι ἀϊνίπα ἢἰβίογίς βϑαμὶ πι8 10, 4υδη) ποπ)ίηαπι ἱπιροβίιοπθιη: πδπλ 8ἰ «υἱ 86 ΒΌΡΟΓ 1105 ῥγϑίεγγο υϑ]αηΐὶ, ἢἰαία ἰογγ ἀθ- πιεγδὶ, διὰ ἱπβτηα ἀεοίάμηί: ποη 68ὶ σοπιοιηποηθα παρώσασθαι τοὺς παρὰ τοῦ Θεοῦ τὴν λειτουργίαν ταύτην λαχόντας φιλονειχήσαντες, οἱ χάσματι ὑπο- ληφθέντες ἐξηφανίσθησαν. Τὸ δὲ ὅσον ὑπὲρ γῆς ἣν ποῦ τοιούτου συντάγματος, χεραυνοῖς χατεπρήσθγη" διδάσχοντος, οἶμαι, τοῦ λόγου διὰ τῆς ἱστορίας, ὅτι πέρας ἐστὶ τῆς χαθ᾽ ὑπερηφανίαν ἐπάρσεως, ἡ εἰς τὸ ὑπόγειον χάθοδος. Καὶ τάχα τις διὰ τούτων ὁρμώ- μενος, οὐχ ἀπεικότως ἄνοδον ἐπὶ τὸ χάτω τὴν ὑπερ- ηφανίαν ὁρίσαιτο. Εἰ δὲ πρὸς τὸ ἐναντίον τῇ τῶν πολ- λῶν ὑπολήψει φέρεται ἡ διάνοια, μηδὲν θαυμάσῃς " τοῖς γὰρ πολλοῖς δοχεῖ τὸ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους εἶναι, τῷ ὀνόματι τῆς ὑπερηφανίας σημαίνεσθαι. Ἢ δὲ τῶν 9Ὲ ΥἹΤᾺ ΜΟΥ͂ΒΙ5.
ἱστορηθέντων ἀλήθεια βεδαιοῖ τὸν ἡμέτερον ὅρον. Εἰ Α ἀδξιεϊεϊο, αν ἀϊοΐπνυς, οαβαπι δὰ ἰηῆπια, διιρογγὰρ οἱ ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ἑαυτοὺς ἄραντες, χάτω που χατέδυσαν, χάσματι τῆς γῆς διασχούσης " οὐχ ἄν τις χαταγνοίη τοῦ ὄρου, τοῦ τὴν ὑπερηφανίαν, τὴν κατωτάτω πτῶσιν εἶναι; ὁριζομένου. Πρὸς ταῦτα βλέ- ποντας, μετριάζειν παιδεύει ὁ Μωῦσῆς, χαὶ μὴ ἐπαί- ρεσθαι τοῖς κατορθώμασιν, ἀλλ᾽ ἀεὶ τὸ παρὸν εὖ δια- τίθεσθαι. Οὐ γὰρ ἐπειδὴ τῶν ἡδονῶν γέγονας χρείττων, ἤδη σοι τὸ ἀνεύθυνον τῷ ἑτέρῳ εἴδει πάθους ἁλίσχεσθαι. Πιτῶμα γάρ ἐστι πᾶν πάθος, ἕως ἂν πάθος ἧ. Διαφορὰ δὲ πτωμάτων ἐν τῇ τῶν παθημάτων παραλλαγῇ οὖ- δεμία. Ὁ τῷ λείῳ τῆς ἡδονῆς ἐνολισθήσας, πέπτωχε " καὶ ὁ διὰ τῆς ὑπερηφανίας ὑποσχελισθεὶς, ἀνετράπη. Οὐδὲν δὲ χαταπτώματος εἶδος αἱρετὸν τῷ νοῦν ἔχοντι. ἊἋλλ᾽ ἐπίσης πᾶν πτῶμα φευχτὸν, ἕως ἂν πτῶμα ἧ. Ὡς εξ τινα χαὶ τῶν νῦν βλέποις ἐν μέρει τινὶ τοῦ χατὰ τὰς ἡδονὰς ἀῤῥωστήματος χαθαρεύοντα, σπουδῇ δὲ πάλιν τοῦ δοχεῖν ὑπὲρ τοὺς ἄλλους εἶναι, πρὸς τὴν Ἱερωσύνην ἑαυτὸν εἰσωθοῦντα - τοῦτον. ἐχεῖνον οἵου βλέπειν τὸν ἐν τῷ ὑψώματι τῆς ὑπερηφανίας πίπτοντα. Διδάσχει γὰρ ἐν τοῖς ἐφεξῆς ὁ νόμος, ὅτι θεῖόν τι χρῆμά ἐστιν ἡ ἱερωσύνη, καὶ οὖκ ἀνθρώπινον. Διδά- σχει δὲ οὕτως: ῬΡάδδονς παρ᾽ ἐχάστης φυλῆς ἐπὶ τῷ ὀνόματι τῶν δεδωχότων χατασημήνας, προτίθησι θυ- σιαστηρίῳψ' ὥστε τῆς ἄνωθεν χειροτονίας μαρτυρίαν γενέσθαι τὴν ῥάθδον, θαύματί τινι θείῳ παρὰ τὰς ἄλλας γενομένην ἐπίσημον. Καὶ γενομένου τούτου, αἱ μὲν τῶν ἄλλων ῥάδδοι, ὅπερ ἦσαν, διέμειναν " ἢ δὲ τοῦ ἱερέως αὐτὴ ἐν ἑαυτῇ ῥιζωθεῖσα, οὐ διά τινος ἀλλοτρίας ἱχμάδος, ἀλλὰ τῆς θεόθεν ἐν αὐτῇ ἐντεθείσης δυνάμεως, χλάδονς καὶ καρπὸν ἀνεθλάστησε - χαὶ προῆλθεν ὁ χαρπὸς εἰς τελείωσιν. Κάρνον δὲ ἣν ὁ καρπός. Οὗ γενομένον, πρὸς εὐταξίαν ἐπαιδεύθη πᾶν τὸ ὑπήχοον. Νοεῖν δὲ προσήχει διὰ τοῦ χαρποῦ, ὃν ἡ ῥάδδος ἐδλάστησε τοῦ ἱερέως, οἷον χρὴ εἶναι τὸν ἕν ἱερωσύνῃ βίον; ἐγχρατῇ τινα, καὶ χατεστυμμένον, χαὶ περιεσχληχότα τῇ φαινομένῃ ζωῇ " ἔνδοθεν δὲ τὸ ἐδώδιμον ἐν τῷ χρυπτῷ καὶ ἀφανεῖ περιέχοντα " ὃ πότε ἀναχαλύπτεται, ὅταν πεπαυθῇ τῷ χρόνῳ ἡ βρῶ- Ἰήδιι 6580. ΗΪ5 ἰφίτωγ τπηοάδγαίοθ υ5 Μυγβ68 (δοϊξ, ἀοοείφυθ ποι Θχίο!! γαθυβ "6 Π6 φόβι15, 56 ΒΘΙΏΡΘΙ υοὰ δάεδι οἱ ἰηβίδὶ δηϊπιδάνουγιθγα, γϑοΐθαι ἰά ἀϊδροπεγθ. Νοα δηΐη αυοηίδπι νοϊυριδίοδα βυρ6- Ταβῖΐ, π}0 ᾿ἀοἶγοο ἀπιρ! 5 πηοτῦθο ἀσνίηοὶ ροί68: ΟΥ̓ ἢΪ8 Δι πλΐ ΒΟΥ 0.5 86 ροΡίυγ θαι, οα8ι5 φυΐδηι 6ϑἰ: οὐαί ΡΘΓ ΟΡ ΘΕ] ΟΠ 65 ἰηΟΓ 56 αἰθδγϑηι, οὁδ- 518 ἰδπιθῃ π0 ἀϊδγυηι. ΘυάΓα δίουξ μοῦ ᾿υὐτίοδηι νο!υρίδίθη) φυϊδρίδηι ἰάρβ05 ἀδοϊάΐί, δβ'. ϑυρδγνᾶ ἱπιγίοσαίαβ 86 βυθπιοῦϑι8 ἀδοὶάϊ!. ΝΌ] πὶ δαΐδπι ὁχ- Ῥοίεὶ οάδιη ἡη4υδηι 4] πη ηὉ]8 οΟρο5 6βῖ, βοὰ δῆυδι ταῦ οἴ πο πὶ βαραι ον δὶ ἂο ἰυφίοϊ: φυᾶ- ῬΓΟΡΙΟΡ 5ὶ φυδπὶ νἱἀ6γὶβ δ)ίδπα γὙοϊιρίαια βαρεγίυ» τοηι, υἱ Δ|108 ὀχοθάβθῃβ νυἱάδαϊον βδοογὰο! 9 8.0" Β ἄδγθ, διης ρυΐδ {Πππὶ 6886, 4υΐ γᾶν εἰδίϊονθ Δηἰπηΐ δὰ ἱπίογίογα ἀδργίμηδίυγ. Ποςοὶ δηἷπὶ ΡῈΓ ἃ 408 δοαφιυσμίαν μἰδιογῖα, ποὴ απ] πδπὶ ΓΘΏΙ 4ιιδιη - δ 5δοὰ αἰνίηδπὶ βδοογἀριπἢ 6886, οἱ ἀο0ε6ι ἰος τροῦο: ΥἹγρὰβ 80 υπδφύυδαῃδ (τίθει δοοὶρὶς ΜΟγ568, 888 ἱΠοταπι φαΐ ἀδάθριπι ποι πὶθυ5 ἰηβογί ρϑὶῖ, δ0 τ θΟΓηΔΟυ]0 ἀρροβ}ῖ. ΕἸ ΓΙ Γ οηΐπ) ἐγεάοθαὶ, φυοά ΤῊ ΓΔ Ϊ0 φυοάδη) ρδῦ Υἱγέαηιὶ 48π| υπιι540}54118 Διΐυα τ, ἀαδυρον βϑοογ 05 τηδη δϑιδγοίυρ; 400 Δοῖο αἰϊοδυπι φυΐάθπι νἱγρᾶ βίου! ογϑηϊ, ρϑγιβδηβαγιμ; 80 ἀδδ(πᾶ1] ἀἰνίεἶιι5 φαρογήοι!β νἱγφὰ ποη οχιτίη- Β668 Πυπιίάἀϊίαί6, 56ἃ νἱγίυϊα δὶ ᾿πη πιΐ588 γα 65 ΡΓορᾶξαν, Γϑη)05 δηλ βἰ(, οἱ Ποῦ θυ8 ὀχογιιδία 46. τοῦπὶ ἰγυοίαη Ὀγοάυχὶϊ: [γυοίυ5 δγὰξ τὰχ. Ου ΓΘ θύλν 6 οαϑβι αι! αυϊενογυηί, 864 νἱάδ, φυοπιοᾶο υπάΐᾳυθ ρογορυϊηδῖα ἰιἰϑίογί αἰνίπα ρῥργονί θη ΠΟ8 ἀφθοοί: ἰο. Θπἰμ γποῖα, 46 πὶ ΑΔΓΟΩΪ5. Υἱγρᾶ ὀάϊάογαι, 0418 ἀδθθαϊ θεὸ βδοογ οἱἱβ υἱδὰ πι0- ΠΟΠΊΠΡ: ἈΒΡΘΡΔ 6ΠῚΠ) εἰ σοηϊίηοη8 ἀυγϑι 06 ἀοινεὶ δχίογίυς 6586, ἰμΐυ5 Δυΐαπ) αἱ ἰῃ ορΟ0}10 βυᾶνα 4ᾳυοἀ- ἄδληι δἀψιυπ) σοπιίποεγα, φυοὰ ἴὰμς πηδηϊδϑιλίυγ, οὐπὶ πηλίαγιηι [ποτὶ ϊ, οἱ σογγυρίιβ Γυογὶς βγρίίους 80. αἰγοιμιβαβ οοτίοχ, οἱ ᾿ἰραθα παο οὶ ἰεβιἃ ἀθ» [ταςῖ.
σις, καὶ περιῤῥαγῇ τὸ στύφον περιβόλαιον, χαὶ περιτριδῇ τὸ ξυλῶδες ἐχεῖνο τοῦ ἐδωδίμου προχάλυμμα.
Εἰ δέ τινος ἱερέως λεγομένου χαταμάθοις τὸν βίον μηλοειδῇ, καὶ εὔπνουν, χαὶ ῥοδόχρουν, οἷοι τῶν πολλῶν εἰσι βύσσῳ χαὶ πορφύρᾳ διανθιζόμενοι, καὶ ταῖς λι- παραῖς τραπέζαις ἐμπιαινόμενοι, οἱ τὸν διυλισμένον πίνοντες οἶνον, χαὶ τὰ πρῶτα μύρα χριόμενοι, χαὶ ὅσα ἄλλα γλυχέα δοχεῖ κατὰ τὴν πρόχειρον γεῦσιν τοῖς τὸν ἀπολαυστιχὸν ὁρίζουσι βίον " χαλῶς ἂν ἐπὶ τούτου τὸ εὐαγγελιχὸν εἴποις, ὅτι Τὸν χαρπὸν βλέπων, οὐκ ἐπιγινώσχω διὰ τοῦ χαρποῦ τὸ ἱερατιχὸν δένδρον. Ἄλλος ὁ τῆς ἱερωσύνης καρπὸς, καὶ οὗτος ἄλλος. Ἔχεϊνος ὁ καρπὺς, ἐγκράτεια ἦν τρυφὴ δὲ οὗτος. Ἐχεῖνος οὐχ ἀπὸ γηΐνης ἰχμάδος ὑπεπιαίνετο " τούτῳ δὲ πολλοὶ χάτωθεν ἐπιῤῥέουσιν οἱ τῶν ἡδονῶν ὀχετοὶ, δι᾿ ὧν πρὸς τὴν τοιαύτην ὥραν ἡ τοῦ βίου ὀπώρα διερυθαίνεται. "Ὅτε δὲ χαὶ τούτου τοῦ πάθους χαθα- ρὸν ἐγένετο τὸ ὑπήχοον, τότε διέξεισι τὸν ἀλλόφυλον βίον, καθηγουμένου τοῦ νόμου τῆς βασιλικῆς λεωφό- ρου, καθ' ἕτερον μέρος τῆς ἐχτροπῆς γινομένης.
Ουᾶτθ 5: βϑοθγάοιίβ δχαπηηδνθιβ νΥἱίδη), ἰηΥδ. πογίβαυθ γϑἀο᾽θηίθιν ἀησυθηι 5 ἃς τοβὶ5, υγ880 οἱ Ὁ ΡΈΓΡυα Πογθηίθπι, ἃ0 Ἰμ6Π5}5. ΒΓ μΘῸ 0,18 ἰπηδγοῃς τοῦ), ἰπ φυὰ ἢοη δαϊιίθοημαν ηἶδὶ ἀείοδία εἰ ο]8- τὶ ββίπηὰ νῆα, δὲ Ὀπρυθη! ργοι οϑἰββίμμα, οἵ 4υ8- οὐπαὰδ αἰἶὰ βυᾶνία [18 φυβίαιιι νἱήδπίαν, αυΐθυ8 Βος βῷουϊο ἔγιϊ ργορυβιδγυμῇ: το πὶ ᾿υπ6 ΘΥΔΏβΟΠ]οἿ5. υἱΓΐ8 υϑγἷ8: ΕΛυοιι πὶ νἱάθο, βρεῖς ἀοία! 6 πὴ ΔΓΒΟΤΘΙ ΠΟΙ ΘΟβΏΟ500: 4[1π8 6δί δηΐπὶ 58- οαγάοε!! [τοὶ 8 ἃ» ἰβίο. 16 οοημποηι δῆ ἰδ θοὶ τ 1116 ἀφ) οἶᾷ5: [}16 ᾿δργθθα ἢιπ] ἀ α16. ποη Ρίηριθ- 8οἷϊ, μυὶς πευἱεῖ 6 ἰογγὰ νοϊυρίαία πη δίπυσμς γἰνὶ, Ἡυης ἰεἰτυγ οἰΐαπι πλοῦθαπὶ ΠΟπλΐπ68. οὐ) οδδιιρο- γἱηϊ, ἰὰπο τὐἱ ΡῈ. 16 3688 ἰγαπϑουηΐ, ἰορα ἰἰα Ῥεῖ τοξίαπι ρἰαίθαπιὶ οοπάυοσοηϊα, υἱ δὰ πειιίγαηι Ῥοββίηι ραγίθπη ἀδοϊϊηαγθ. Νἅα δίουϊ δὶ γγίξοερδ Ἰοουβ υἱγίηαυς 6556ῖ, ἰηφοπίθπι οδίθπάθηβ Ὠϊαίαπι, δηφυδίαπι ἰ[6Γ Ρ6Γ τιράϊαπι λοίοπι! ρογου]οοἰ881- ὑπ δαϑοῖ θ6 ἰαυ6 [ἰἰὰς ἀθοϊπᾶγα, -δ6. πα} 0 Α Ἐπισφαλὴς γὰρ ἡ ἐπὶ τὰ. πλάγια παρατροπὴ τῷ Ῥϑεῖο υἱᾶ, φυδ ποϑὶϑ ἃ ἰόξὸ ἀδίυγ, γϑπαθθπάδ εβί, 4υδηι Βοπιήπυβ δηξιβίαπι Δρρεϊἰανὶι δ᾽, οὐπὶ ποο δά ᾿πνϑαι, πες δὰ ἀοχίγαπι ὀχοδάρθγε ᾿ἰοθαὶ "ἢ. Ηϊο δυΐθη δ6γο ἴῃ πιράϊο νἱγίυϊ68 ἰθοαϊδ5 6886 οϑίεηάί!, Υ᾽- «εἰνπὶ πη οἴθπα δά νἱγίυϊοπι οΟἰἰδέυπι, δας ἀεᾷ- εἶν, δὺυὶ ὀχορῦὶε: αἱ νοῦ! οαυβ8, δὶ δυάδοίδπὶ σοη- ἔογβ δὰ (ογιϊτὰἀΐποι, δϑὶ ὄχοθϑβι5 αυϊάδηι; 5ἱ ιἴ- ἸηοΓαπι, ἀοίδοιυ ἃ [ογιἰταὐἀΐηθ ἰηγοηἰ(ὉΓ: φυοά τ ΡῸ ἱπίοῦ Βδοὸ αυδδὶ Δηφιϑίο ᾿ΓΔπιϊί6 νγβαίυγ, ἜΧρΡΟΓβ Φσιγοπιογιπι υἱτίυβαυς, ἰὰ Υἱτίυβ 65.: δοάδηι π|ο0 οἴδίεγα φιόαυθ οπιηΐα ᾳυξ νυἱγίυ 8 ποπιὶπθ πυηου- Ρϑπίυγ, νἱἰογαπι δἤϊη δῖα υἱτίπαυς οἰγονπιθδηίυγ. ϑαρίοηϊ νορβυ 85 οἱ 5.10 }Π6ἰ18115 Ἰηθἀϊὰ 6βῖ, πὲς δογρεπίυπι γογϑιεϊα, π6 6 ΘΟ 8 δἰ Πρ! [οἷ 85, δὶ ὁδεύοντι. Ὥσπερ γὰρ εἰ δύο χρημνοὶ μίαν ἐπὶ τῆς ἄκρας ῥαχίας ἀτραπὸν ἀποστενοῖεν, χίνδυνός ἔστι τῷ διὰ ταύτης βαίνοντι, ἔνθεν ἣ ἔνθεν παρατραπῆναι τοῦ μέσου (ἴσως γὰρ ἑχατέρωθεν τὸ ἐκ τοῦ χρημνοῦ βάραθρον τὴν ἐχτροπὴν διαδέχεται) " οὕτως ὁ νόμος βούλεται τὸν αὐτῷ χατ᾽ ἴχνος “ἑπόμενον, μὴ χαταλι- πεῖν τὴν ὁδὸν, τὴν, χαθώς φησιν ὁ Κύριης, στενήν τε καὶ τεθλιμμένην, μήτε ἐπὶ τὸ σχαιόν τε χαὶ εὐώννυ- μον, μῆτε ἐπὶ τὸ δεξιὸν νομιζόμενον. Δόγμα δὲ ἔστιν οὗτος ὁ λόγος, ἐν μεσότητι θεωρεῖσθαι τὰς ἀρετὰς ὁριζόμενος " διότι πέφυχε πᾶσα χαχία ἣ χατ᾽ ἔλλει- ψιν, ἣ καθ᾽ ὑπέρπτωσιν ἀρετῆς ἐνεργεῖσθαι. Οἷον ἐπὶ τῆς ἀνδρείας, ἔλλειψίς τίς ἐστιν ἀρετῆς ἡ δειλία, ὑπέρ- πτωσις δὲ τὸ θράσος" τὸ δὲ ἑχατέρου τούτων χαθα- ΡῈΓ δαί ϑϑιιπὶ διγυπι4υ6 οοηϑίάεγοβ, Ἰδιιἀδηὰ 65ὶ: ἢ ρεῦον, ἐν μέσῳ τε τῶν παραχειμένων χαχιῶν θεωρεῖ- 56ἀ αυἱ ἰοῦ πο Δ υ ᾽05 681, Υἱγιυ5. οδί. δ᾽ πΠ16 Ὁ αιλά πιοάεβιια ἀεῇεϊ!, ᾿αχὰ σογγυϊηρίτυν: φυΐ 6χο6- ἀϊι ἴῃ 'ρβὰ πίπηΐς ἰοπυϊδι δ ποίδ, υ{ἰ ΑΡΟΒΙ0]08 ἃἰῖ, οδυϊογίαιδη) 906: σοηβοϊεπιίαπι 55. 1Π|6 δὰ χνοϊυρὶᾶ- 168 Ρασυάυπι) πιογα (ογίυγ, ἢϊο οἰΐαπι πιαϊγὶ πιοηλ μη) 4υδδὶ δαυ]ιογίιπ δοπιϊηδίαγ οἱ γα] οἷς: ποῦ ΠῸ8 δυΐεπι πιοὐεβίαβ 86 οοημἰπεῖ, πθ406 84 ομθποπὶ οἷς ἴυ8ι.8 γο]υρίλίοπ), οἱ πιλιγ οηΐ απ), υἱἱ ἀδεοῖ, 58.8- εἰρίθηϑ. οτγαπὶ «φυοπίαπι, υἱ Βοπιίπιι5 αἷΐ ἡ, ᾿ΐο τυπάπ8 ἰῃ ργᾶνιυ ἰδοοῖ, 65: 406 4] 6πὶ ρεπογὶβ 40 [18 αυἱ Ιεβον βοαυυηίαν, αυϊάφυϊὰ νἱτῖυι] ορροπίϊυτγ, ἰά νεῦγο δδβὶ ργανίια8; αυλοιπαᾳῦδ. ΡῈΓ δης νἱὰιϊῃ Διηθι14ι, ἑυϊ0 Ρ6Γ υἱρέυιἷ5. [6 Γ ἐγδηϑ1 011, δἱ ρι}1- ἐλ, 58: νἱγία!! {γἰΐαπὶ δ᾽ θαιησυθ σοπίΐΒιι6 Υἶᾷιν Ρογαξοί, πυδαυδπὶ δά Ππἰ(ἰπιὰ ἰηνῖδ ἀΐνθγιθ8. 85. αυοπίδπι, υἱ [4π) ἀϊοίυπι ἐπὶ, οὐπὶ δβοθηβυ υἱγίυ 18 ὁμπϑιαϊς δἀνοτγεαῦὶΐ δοηβοθπάυπι, ἰάοηθλβ ἴῃ δβἷῃξι- ἔογυπὶ νἱνθηἀϊ γαϊϊ μοι) ροοοδμάϊΐ οαιιθα9 Θχοορὶ- 4δηιίε, 4|18 ἴυπς ναίγεαϊηα Ἰηδἰἀϊατὶ ρορυ!0 ϑ5ιαίυ, πυοη νἱάθυαὲὶ ἴδ δὰ δϑυπὶ οοηγδγϑυπι ΓΘΟΙἑ 5 ΑἾΨΘΓΘ; ἃ60 Ψ6]υ{ἰ σγΓάνα8 Θχρογι 6 ἱπραγίοΓ 5, “αὐ ἀϊῆ]οῖ]6 ρυϊανογίηϊ υἱοιουῦϊαπὶ Ὡρογίο ρμοϑ88 (οηβ6ηυ, τηδγίο, αἰδδὶ πηι] ι]οηΐ 05 δἴαυα ἰπ5 118 δοβίοπι ϑυρογαγα σΟπΠΆΠΙΌΓΣ: δὶς Υἱοῦ π) ΟΠΊΏΪ ἄχ αἰχφυς ἱπιρογαῖοῦ ἀϊλθο 8, δὶ φιιυβάλπι ἴῃ κἰἷγ- τυίο 5ΒιΔ ]Πφγοβ νἱ δι. ποὴ ἀρεῖ ἴῃ [δοΐϑα ο"} οἷϊ εἰδάϊυπι), 5εὰ οἴδιη δὲ ῥὸσ ἰμβίἀΐδθ ἀθ ἰσθὺ ῥεῖ! 6 γ8 δἰυάει. ᾿ἀοίτοο ὐξιν φυϊάσιῃ πιαϊοἤοιιβ, οσοα εἶδ ται, καὶ ἀρετή ἐστι. Κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον, καὶ τὰ ἄλλα πάντα, ὅσα πρὸς τὸ χρεῖττον σπουδάζεται, μεσο- λαδεῖταί πως τοῖς χαχοῖς γειτονῆμασιν. Ἡ σρφία δεινότητός τε χαὶ ἀχεραιότητος τὸ μέσον ἔχει" οὔτε τοῦ ὄφεως τὸ φρόνιμον ἐπαινετὸν, οὔτε τῆς περιστερᾶς τὸ ἀχέραιον, εἰ ἐφ᾽ ἑαυτοῦ μόνου δέοι λαμδάνειν τού- τῶν ἑχάτερον' ἀλλ᾽ ἡ διὰ μέσου τῶν δύο τούτων φύγ- χρατος ἕξις, ἀρετὴ γίνεται. Ὁ ἐλλιπὴς χατὰ τὴν αωφροσύνην, ἀχόλαστος’ ὁ πλεονάζων, χεχαυτηρία- σται τὴν συνείδησιν, καθὼς ὁρίζεται ὁ ᾿Απόπτολος" ὁ μὲν γὰρ ταῖς ἡδοναῖς ἀναίδην ἐχχέχυται, ὁ δὲ χαὶ τὸν γάμον ἶσα τῇ μοιχείᾳ βδελύσσεται’ ἡ δὲ διὰ [μέ] σου τούτων θεωρουμένη ἕξις, σωφροσύνη ἐστίν. Ἐπεὶ δὲ, χαθώς φησιν ὁ Κύριος, ὁ χόσμος οὗτος ἐν τῷ πονηρῷ χεῖται, ἀλλόφυλον δὲ τοῖς ἑπομένοις τῷ νόμῳ τὸ τῇ ἀρετῇ ἀντιχείμενον, ὅπερ ἐστὶν ἡ πονηρία" ὁ διὰ τοῦ χόσμου τούτου χατὰ τὸν βίον ὁδοικορῶν, ἀσφαλῶς τὴν ἀναγκαίαν ταύτην τῆς ἀρετῆς διανύσει ὁδοιπορίαν, εἰ τὴν λεωφόρον ὄντως, τὴν ὑπὸ τῆς ἀρετῆς τριφθεῖσάν τε χαὶ λευχαινομένην ὁδὸν φυλάσσοι, μη- δαμοῦ πρὸς τὰς παραχειμένας ἀνοδίας διὰ χαχίαν παρατρεπόμενος. Ἐπεὶ δὲ, καθὼς εἴρηται, τῇ ἀνόδῳ τῆς ἀρετῆς καὶ ἡ ἐπιδουλὴ τοῦ ἀντιχειμένου συν- αναθδαίνει, καταλλήλως ἐχάστου τῆς εἰς τὸ χαχὸν παρα» τροπῆς τὰς ἀφορμὰς ἐξευρίσχουσα ".τότε πρὸς μεῖ- 'ζον τοῦ λαοῦ ἐν τῷ κατὰ Θεὸν βίῳ αὐξήσαντος, ἄλλης ἐπιδουλῇς ὁ ἀντιχείμενος ἅπτετᾷι, χατὰ τοὺς δεινοὺς τὰ πολεμιχά" οὗ τὴν χατὰ στόμα παράταξιν τῶγ αυϊθυβάδη) νἱγῖθιι5 ἀπιιοηιπι δὰ πιδιοίδοίεπάυδι Ὁ πλεονεχτούντων κατὰ τὴν δύναμιν δυσχαταγώνιστον ΜΙ γογθ 8 50}15 ράγδμιβ, ἃ ἴυγϑῆηο Μδάἀϊδηϊδγιπι ἀπδγοθάθ οοπάυοί8 γοοϑίυγ: αυΐ οιπὶ νϑηἶδβοὶ, ἤθη αἱ νόου αὶ πιαἰεἀϊχὶι, βοὰ ἀϊνίπ νἱγία!6 σοι - φφυϊδυβ ρορι!δ νοὶ ἰηνίιυβ Βαποάϊχιῖ, 4 ὃχ Γα ἴΔ- «Ἃἴἴ6 ἱπίο!Πφίταν, π 88 ἃΓ[65. πηρο88, Π0}185 ᾿οϑ.18 δυχηδηὶ φοπεγὶ8 Ἰη 5, ἀϊα5 Δύνογβιιϑ 608 νδίθτ, 4ἱ πιγίυϊοπι οΟἰυηὶ: 864 οἰἶδηὶ ῥγανλ1}8 (ε]ὰ γο)}ὶ- αὅμηὶ: φυὶ Βεὶ ργρδίἀἷο ἀοίεπαμμῃιιτ.
ὁρῶντες, λόγοις καὶ ἐνέδραις καταστρατηγοῦσι τὸν ἀντικείμενον. Οὕτως ὁ τῆς χαχίας στρατὸς ἐπὶ τῶν νόμῳ χαὶ ἀρετῇ δυναμωθέντων, οὐχέτι χατὰ πρόσ- ωπον ἀντεξάγει τὴν δύναμιν, ἀλλ᾽ ἐνέδραις τισὶ χατὰ πὸ ἀφανὲς τὴν ἐπιδουλὴν ἐξεργάζεται. Καλεῖ τοίνων εἰς συμμαχίαν χατὰ τῶν ἐπιδουλευομένων παρ᾽ αὐτοῦ τὴν γοητείαν. Ἣν ἡ μὲν ἱστορία φησὶ μάντιν εἶναί τινα χαὶ οἰωνιστὴν, ἔχ τινος ἐνεργείας δαιμόνων βλαπτιχὴν δήπου δύναμιν ἔχοντα καὶ τῶν ὑπεναντίων, χαὶ μισθωθέντα παρὰ τοῦ χρατοῦντος τῶν Μαδιανι- τῶν, ἐφ᾽ ᾧ τε βλάψαι διὰ κατάρας τοὺς τῷ Θεῷ ζῶντας, τοῦτον τρέψαι τὴν κατάραν εἰς εὐλογίαν. Ἡμεῖς δὲ νοοῦμεν διὰ τοῦ ἀχολούθου τῶν προτεθεωρημένων, τὸ μηδὲ τὴν γοητείαν ἐνεργὸν κατὰ τῶν ἐν ἀρετῇ ζών- τῶν εἶναι’ ἀλλὰ πάσης ὑπερισχύειν ἐπιδουλῇς τοὺς διὰ τῆς θείας βοηθείας εὐωχουμένους, ΡῈ ΥἹΤΑᾺ ΜΟΥΒΙ5.
Τὸ γὰρ τὴν οἰωνοσχοπικὴν ἐπιτηδεύειν μαντείαν αὶ Ἠαρεθαὶ Βαϊλδπὶ διρυτία, ἑοδαῦδιὶ ογδουΐδ, οἱ δὰ τὸν μνημονευθέντα, μαρτυρεῖται παρὰ τῆς ἱστορίας ἐν οἷς φησιν, τά τε μαντεῖα διὰ χειρὸς ἔχειν αὐτὸν, καὶ παρὰ τῶν οἰωνῶν συμθουλεύεσθαι" καὶ πρό γε πούτων, ὅτι διὰ τοῦ μηχυθμοῦ τῆς ὄνου τὰ περὶ τῆς προχειμένης αὐτῷ σπουδῆς ἐδιδάσχετο" ἧς τὸν φθόγγον (διὰ τὸ συνήθως αὐτὸν ταῖς τῶν ἀλόγων φωναῖς, χατά τινα δαιμονίαν ἐνέργειαν, συμδουλεύεσθαι ) ὡς ἕναρ- θρον ἡ Γραφὴ διηγήσατο, ἐνδειχνυμένη, ὅτι τοὺς προ- εἰλημμένους τῇ τοιαύτῃ τῶν δαιμόνων ἀπάτῃ. μέχρι τούτων φθάνειν, ὡς ἀντὶ λόγου δέχεσθαι τὴν ἐχ τῆς ποιᾶς παρατηρήσεως γενομένην αὐτοῖς ἐχ τῆς φωνῆς τῶν ἀλόγων διδασκαλίαν" ἧἦ προσχὼν, δι' αὐτῶν ὧν ἡπατᾶτο, τὸ ἄμαχον τῆς καθ᾽ ὧν ἐμισθώθη δυνάμεως ἐξεπαιδεύθη. Καὶ γὰρ ἐν τῇ εὐαγγελιχῇ ἱστορίᾳ παρ.- εσχεύαστο εἰς ἀντίστασιν τῆς τοῦ Κυρίου ἐξουσίας τὸ συγχρότημα τῶν δαιμόνων, ἡ λεγεών. Π]λησιά- σαντος δὲ τοῦ ἔχοντος κατὰ πάντων τὸ χράτος, βοᾷ τὴν ὑπερέχουσαν δύναμιν, καὶ οὐχ ἐπικρύπτεται τὴν ἀλήθειαν., ὅτι οὗτός ἐστιν ἡ θεία φύσις, ὁ ἐν τοῖς χαθήχουσι χρόνοις ἐπάξων τοῖς ἡμαρτηχόσι τὴν χό- λασιν. Λέγει γὰρ ἡ τῶν δαιμόνων φωνή᾽ ε Οἴδαμέν σε τίς εἶ, ὁ ἅγιος τοῦ Θεοῦ" χαὶ ὅτι ἦλθες πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς. » Ὃ δὴ καὶ τότε ἐγένετο, τῆς παρ- επομένης τῷ μάντει δαιμονίας δυνάμεως, τὸ ἄμαχόν κε καὶ ἀνανταγώνιστον τοῦ λαοῦ «εὸν Βαλαὰμ. διδα- σχούσης. Ἡμεῖς δέ φαμεν, τοῖς προεξητασμένοις τὴν ἱστορίαν ἁρμόζοντες, τὸ χατὰ τῶν ἐν ἀρετῇ ζώντων τὸν καταρᾶσθαι βεδουλημένον μηδεμίαν δύνασθαι προῖεσθαι φωνὴν λυπηράν τε καὶ ἀπεμφαίνουσαν, ἀλλὰ τρέπειν τὴν κατάραν εἰς εὐλογίαν. Τὸ δὲ νοούμενον, τοῦτό ἐστιν, ὅτι τῶν κατ᾽ ἀρετὴν ζώντων ὁ «ἴἧς λοιδορίας μῶμος οὐχ ἅπτεται. Πῶς γὰρ ἐπὶ πλεον- εξίᾳ ὁ ἀχτήμων λοιδορηθήσεται; πῶς δέ τις ἐπιθρυλ- λήσει τὴν ἀσωτίαν τῷ ἀναχεχωρημένῳ καὶ ἰδιάζοντι; ἣ τὸν θνμὸν τῷ πράῳ; ἣ τὸν τύφον τῷ μετριόφρονι; ἣ ἄλλο τι τῶν ἐπιμώμων τοῖς ἐχ τῶν ἐναντίων γινω- σχομένοις; οἷς σχοπός ἐστιν, ἄληπτον παρέχειν τῷ μώμῳ τὸν βίον" ἵνα, καθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος, ὁ ἐξ ἐναντίας ἐντραπῇ, μηδὲν ἔχων λέγειν. Διὰ τοῦτό φησιν ἡ φωνὴ τοῦ εἰς χατάραν παρειλημμένου, « Πῶς ἀράσομαι, ὃν μὴ ἀρᾶται Κύριος; » τουτέστι, Πῶς λοιδορήσομαι τὸν μὴ δεδωχότα τῆς λοιδορίας τὴν ὕλην; ᾧ διὰ τὸ πρὸς τὸν Θεὸν βλέπειν ἄτρωτός ἔστιν δ: Γυσϊίωα δδίηθ ἱρποίδ ποπηυηηυληι ρεγάΐβεθ- θαι 5: δυ͵υ8 νοεθα) (φυοηΐδπι ἰρ86 βοίοραὶ Ὀγυίυ- ἕυπὶ δηϊπηδ πὶ οἰδπιοτοβ οἱ φάγει 5 ἀνίπῃ ο0- ΟΡθγδηΐο ἀΐδθοὶο ἐπι } } 9 Γ6) 4υδϑὶ δυιϊίευϊαῖδπὶ 5'- κηϊποκπίομαυς ἰηἰϑίοτία Θιαγγανίὶ: οδβίβῃ θῃβ δὖ μος γαπίιδιῖ5 δβούυοιοβ ἃ ἀξπιοπίδυβ ἀδνοπίτγο, υἱ τοοάυπι νοοΐβ Ὀγυίογυπὶ ΟὈδεγυθηΐ, ἃς ἰπά6 βἰρηὶῆν ἐαηιΐδ5 ἐοείτίπαπι τοοΐβ δοσίρογα Δ γοηίιγ, Νὰπι ἐυης αἰἰοπάδη5 Εἷβ 4υΐθυ5 δούυσου δῖαν ἀτιῖθι, ἰπ- Θχρυφηῃ δ. }68 6856 υάξεοβ, δὐνογδιιβ 4:05 ἀυοθθλ- ἴυν, ρογάοοία8 68. δὶ. οἱ ἴῃ δνδηροιίοα ἰδίου" Ἰορίο ἀφξιμοηυη,, αὐυδμνὶξ δότογθυβ Ὠοπιΐπυπι φυθρδγαῖδ δϑβοῖ, οὔτι ἰδ δάνθηϊδηίἷβ νἱπὶ ΓῸΓΓΘ θη ροδδβοὶ, αοἰδημδὶ ἰηνῖιἃ νοῦ δί6πι), χυοά δὶς οδὲ ἰρε6 εἰ ΕἸ]05, ἀυἱ οοπνδῃίθη! ἰδρογα ἱϑῆθπι φοοοδίογίθιιβ εἰογηυηὶ τοϊγίθυεῖ. Ὀίοοθαι διιίθτι ο [οϑίο {114: ε ϑοίπιυβ 4υΐδβ ἔτι 68, βδπείυβ Βεὶ, εἰ ψουΐδιὶ δῃΐία ἰδηρις νεχϑγο πο8; »αιοὰ οἱ ἴυπὸ ζλεΐαπ εβι. Υ᾽5 δπίτη ἀδπιοπι!π), αὐ28 Φηθύτγοι 856- φυερδίυν, ἰην!οἴαπιὶ 6586 Ρορυϊυπ δεῖ νϑίθην ἰρϑυπὶ οἀοουΐϊξ. ΠιΔ πυ δ) ροί65ι ἰπίαι 45 δάθγα υοθθιη ἰπ υἱγίυοθοβ. 4υ8 ροβεὶξ 608 Εαἰοορα ρεΐογοβ, βεὰ τηα]οάϊοογα βιυψαπβ, Ὀθηθαϊοὶ!: ἤθς δηΐν Ἰμϑου ἃ υ}1Δ βογάθβοιιπὶ ἰῃηοσοπίθβ: 4υοιμοάο δπίηὶ ἅνᾶ- τὶ εἴα, φαΐ οπηπία ἐοπίοπιηΐξ, πιδου δἰ ίηγ ἢ ΄συοπιοάο 4υδλ8ὶ ἰυχυγίοδυδ 80 ναβϑηβ, 530{817}115 Βοπῖο νἱίυ- φεγϑθίίυν ἢ φυοβιοὰο ἱγὰ πὶ ποσθι Υ αιοπιοάο Οἰαῖδα ἐογυ 68 απ} 68 γνοχδῦυπί δι: 414 4υ25- Ρἰδπι πιδουΐα ἱπηπηδου! δίιπν πιδου} 8617 [118 Θπΐ πὶ μ880 ἐπίοηι!ο νἱνοπάϊ 681, Ὠ1}188 ᾿γο511 ϑη688 ργωβίαγο, υἱ, δἰου! ΑΡοβίοἹ"ϑ δἰϊ, μὲ ἢ ἢ θδαὶ δοηΐυδυ8 -Δάνεγβα- τίυϑ ἀΐοογο 57. Θυοεῖγοα δὰ πηαϊϑάϊοοπάυτη νοσαιυς Βαϊδδι οἰλπιαὶ: « Ουοπιοάο πμδἰθάΐολῃ, ευἱ ΠΟΠ π|8- Ἰεάϊοῖ! Ἰθοιηΐηιβ δ.» ὰ 6βί, φυοπγοάο πιδεἀΐοδι, Φιΐ πα} }] πὶ πιαϊοἀϊοοηΐ πιδίογίδιη Ὀγϑ 5. οὐ) 8 ἰμνυ πο γὉ}8 να δῖ, 4ιΐα οὶ βουΐο βγοιοβίμιγ. γογυπὶ ἰδπιοί δὶ ᾿ς πηδ]θ οοπάϊ υἷα πὶ δ} ἴῃ ρορυ- Ἰὰπὶ ᾿οδιῖ8 οδεῖ!, τὩπηθη φυΐδ τἱτίυῖο ἀἰνίηα ἀ6- [ἐπάϊ δυάξοβ λβπονῖξ, ἤῸπ οοββανί!, 5 ((βήϊββίιηα γοϊυρίδία 4 αἰνίπο ΓΟΟΥ̓ΘΓα βιυὰθὲ δυχὶ!ο. Νῶπ οὔπ) ΟΠηἶ8 νοϊυρίδβ [4.6 δὰ υἱίΐυπι Δ8116εἷαι, τυ νοῦ [οὐ βδίπηυς Ὑεπογίβ δεῖι8, ᾿ἰθἀΐπο808 Ργ:βογιὶπν ᾿βηΐογυπι δηΐπ)05 δάσο ἀδιθπίο8 ἢδιηο εἰς καχίαν ὁ βίος. Οὐ μὴν, ἐπειδὴ τούτου διήμαρτεν ῃ) ἀἰίγα!ῖ!. [ὰ ἱπά6 ραιεί; πᾶπ φιΐ ᾿ἀγπιΐβ ργξναιε θη,