(01) Θυϊάδιω υμή.
(62) Καταμολύνον, ει. (06) ᾿Εμφράξαι 44. εὐ. (04) Τῷ οἵη, οα.
ἀντικείμενον, ἐχείνη ἐχδέξεται ἡμᾶς ἡ κατάττασις, ἧς οὐδεὶς λόγος μηνυτὴς εὑρεθήσεται, ἥ τις ὑπὲρ αἴ- σθησίν τε καὶ γνῶσιν εἶναι παρὰ τῆς θείας φωνῆς μεμαρτύρηται. Τούτοις ἐπάγει χαθάπερ τινὰ σφραγῖδα τὰς ἐπὶ τέλει φωνὰς λέγων᾽ «Τίς σοφὸς, χαὶ φυλάξει ταῦτα" χαὶ συνήσουσι τὰ ἐλέη τοῦ Κυρίου; "ἐπειδὴ γὰρ διπλῇ ἡ τῆς σοφίας ἐνέργεια, χαὶ ἡ μέν ἐστιν ἐρευνητιχή τε χαὶ ζητητιχὴ τῶν συμφερόντων, ἧ δὲ φυλαχτικὴ τῶν εὑρεθέντων" τὸ ἕν τῆς σοφίας ἔργον, τὸ ζητητιχὸν λέγω, πεπαῦσθαι τηνιχαῦτα βού- λεται. Εἰς τί γὰρ τῇ ζητήσει χρησόμεθα τοῦ ζητουμέ- νου παρόντος; ἕν ἔργον (65) δὲ μόνον χελεύει τὸ λειπό- μένον γίνεσθαι, ὅπως ἂν φυλαχθείη τὸ πορισθὲν ἀγα- θὸν, πρὸς τοῦτο τῆς σοφίας ἡμῖν συνεργούσης. Τίς δὲ ἡ σοφία, καὶ τίς ἡ τῶν ἀγαθῶν ἐστιν φυλαχῆ; τὸ μὴ ἀσυνέτως τῆς θείας φιλανθρωπίας ἔχειν. Ὁ γὰρ συνεὶς, ὧν τετύχηχεν, οὐχ ἂν πρόοιτο (θθ) τὸ ἀγαθὸν, οὗ ἠξίω- ται. Ὁ δὲ ἀσυνέτως ἔχων τῆς χάριτος, ταὐτὸν πείσε- ται τοῖς τυφλοῖς, οἱ μαργαρίτην ἣ σμάραγδον, ἥ τινα τῶν τιμίων λίθων ἐν χερσὶ λαδόντες, ὡς ψηφίδα τινὰ εῶν εἰκαίων (601) ἀποῤῥίπτουσιν, ἀγνοίᾳ τοῦ κάλλους ἀχονσίως ζημιωθέντες τοῦ χτήματος.
ΙΝ ΡΒΑΙΜΟΒ, ΙΝ ΡΒΑΙΜΟΒ, Α ἀοεϊϊοεὶ ο8 118, οὐ] 05 νοχ ἰμἰ το ον θυ}.8. ᾿ν2- τογίδπι πιοτιὶς ργθι. Θυδηάο ἰρίίαν βυδ᾽λῖωσι Τπογῖς ομηα {Πυὰὦ φιοὰ ΒοπῸ δἀνεγβδίυγ, ἰσπὶ Ὠ08 βυφοίρίοι 1110 βίδιυβ 406 πὴ Π018 οὐδίΐο δχριϊσαγα Ῥοϊοβῖ, ᾳφυΐ ὁὲ δϑηϑύμ οἱ ἰη6}φοηι πὶ ἴῃ βδεγὶβ μιμογὶα βυρέγαγο ἀϊοίίυν ᾽5, ΗἸ 5. οπιηΐθυβ χυλ8) 8]- ΕἰἸ πὶ [ιὰ8 ὀχ Γο πὰ 8 γος 68 Δ μη κί!: « Ουΐδ βαρίθῃβ, οἱ οσυϑιοὐϊοῖ “Ὡς, δἱ ἰῃιθ! σοὶ πιϊβουϊοογάΐδα θο- ταϊηΐ 3.» Οὐ Θηΐτη βαρί δες δοίῖο ἀυρίοχ εἰς: δἰἴθγα 4υδ ἱπάαραϊ εἱ φιιεγῖϊ 1111, Αἰιθγὰ φυφ ρᾶγίἃ 86Γ- ταί: {18π| φυΐάοπι δορί θηι}:8 δοίομοη, 4μ ἴῃ ἰη- νϑϑιϊραίίοηθ οΟπδίβι!}, ἰηάϊοαι ἀὰης Οοββδίηγϑηι: ᾳυϊὰ οπίαι οριις δδὲ ἱπαυϊδἰεἰομα, οι ἰὰ ᾳυοὰ αυιεείτυν, δάοδι βαὰ δἱίδγαπι ἰδηϊιππιοο ἀπ γαγα οἱ ἄβοῦθ ροβίυϊαϊ τὸ Ποπυμ δ δρίαπι οὐδιοάϊαίυν, Β ἀἀϊυνδηῖα πο8 δά βοὺ ἴρβὰπι βαρίθηϊια, Οὐ γαγο Ἰν5ο 6βὲ δαρίθηίϊα, οἱ θοηογυπὶ ουπιοαϊΔ 1 Νὰ ᾳυΐ8 ἀἰνίμ Πυπιλη ἰδίῳ οἱ Βαηΐβη αι} 8 δἷϊ τυὰΐβ. εἱ ἰξηᾶγιιβ. Ναπι φυὶ ᾿ηι6Π| αυς δββθοιῖι8 δῖ, ἰδ που αιιὰπὶ 4) 6 ογὶβ Ὀσηαπὶ ἱΠΠυἀ, 4φιιο ἀοηδιῖιβ 6δὲ. Αἱ αυἱ ρταιίδι ηθη ἰη(6}9, οἱ ἰά6πὶ δεοίἀϊε φυοά οὐοίβ, αυὶ πιλγραγ (Ὧπ| γα] βῃηημάταράμη), γ6] δΐφυαπι ρτοιϊοδογυπι ἰαρίἀσπν τῦᾶπα ἰοπθηΐ68, αἱ ὀδου! απ Αἰ αυθπὶ νυ] φάγθηι οἱ ῥββϑίπι ουυϊαπὶ Δ.) οἴυηι, φυὶ οὔ ἱηογδιίαπι ῥα ΠΟ τ ἀἰηἶβ αι ἐπ ἰδηΐδ Τα ἰῃθδί, Θὰ ργξίθν ϑυδπὶ γοϊυηϊδίθη ρυ νηΐ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ΄.
Ταύτας δὲ τὰς πέντε τῶν ψαλμῶν διαιρέσεις, δι᾽ ὧν καθάπερ τινὰς βαθμοὺς ἀλλήλων ὑπερανεστῶ - τας (68) κατά τινα τάξεως ἀχολουθίαν κατανοήσαντες ἐκ τῶν εἰρημένων διεχρίναμεν σημείων, ὅτι ἑκάστου τρήματος ἡ τελευταία φωνὴ στάσιν τινὰ τοῦ λόγου χαὶ βάσιν τῆς διανοίας ἔχει, περιγράφουσαν ἐν ἑαυ- τῇ τῶν προηνυσμένων τὸ πέρας, διὰ τῆς δοξολογι- χῆς τε χαὶ εὐχαρίστου φωνῆς τῆς λεγούσης,.Εὐὖλο- χητὸς Κύριος εἰς τὸν αἰῶνα, γένοιτο, γένοιτο. »Τὸ γὰρ νόημα τούτων, εὐχαριστία τίς (69) ἐστιν εἰς τὸ διη- νεχὲς παραμένουσα " ἐπειδὴ οὐχ εἰσάπαξ εἰπὼν ὁ λόγος͵ Γένοιτο, ἔστησε τὴν εὐλογίαν, ἀλλὰ τῇ δισσῇ ἀναλέψει τῆς φωνῆς ἐν τῇ εὐχαριστίᾳ νομοθετεῖ τὸ ἐΐδιον. Ἐν ἑχάστῳ δὲ μέρει τῶν κατὰ τὰ (70) τμή- ματα ταῦτα διαιρεθέντων, ἴδιόν τι ἀγαθὸν ὁ λόγος ἐνεθεώρησε, δι᾽ οὗ γίνεται ἡμῖν ἐχ Θεοῦ ἡ μαχαριό- τῆς, κατά τινα τάξιν ἀχόλουθον τῶν ἐν (71) ἐχά- στῳ θεωρουμένων ἀγαθῶν, ἀεὶ πρὸς τὸ ὑψηλότερον τὶν ψυχὴν ὑπερτιθεὶς, ὡς ἂν ἐπὶ τὸ ἀχρότατον ἀφέ- χηται (12) τῶν ἀγαθῶν.
Τοῦτο δέ ἔστιν ὁ αἶνος τοῦ Θεοῦ (15) ἐν πᾶσιν ἁγίοις ἀποπληρούμενος, καθὼς περιέχει ὁ τελευταῖος ψαλμὸς λέγων᾽ εΑἰνεῖτε τὸν Θεὸν ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ.» Ὅπου (74) « τὸ στερέωμα τῆς δυνάμεως,» τὸ ἐχ τοῦ ἀγαθοῦ ἀμετάπτωτον σημαίνει (5), καὶ αἱ δυναστεῖαι «οὗ θεοῦ, τὸ μηχέτι ὑπὸ καχίας δυναστεύεσθαι τὴν φύἐβίρ δά. (μι Προ εὐ.
(61) ἀΠουοὶ ἐχθπιρ τα οἀϊία τᾶ]6 Βϑθομΐ οἱ- καίων.
08) ΑἸίφιοι οοὐά. ὑπερανεστσας.
09) Τίς θη. οὐ.
ΘΑΡΌΤ ΙΧ.
[58 ἰρίταῦ δυπὶ αυΐπααα ρᾶγιΐς Ῥβαϊ ποτ υπὶ αἀἰνι βίοῃβθβ, 4ι.ι88 ἰδῆχυδπὶ στϑάυβ αυοδάδπι, 8108 4118 δἰεἴογθβ, βδδοιιπάυπη φυδηγάδιμ ΟΥΐΠἾ8 86 γί θη, οομβἰἀογδίδβ, 6χ Ὀγοργ 5 δἰ ψπὶβ δὲ ᾿πῈ}ς8 ἀΐβογο- γἱπιιδ, αυΐα οὐυβαι6 βϑοι οἶδ γΟχ ἰδγπλἢ0 867 πιοηΐ οἱ τηοίδπι| οοφ δίϊοηΐ ροηΐΐ, οἰγοιπηβονίριϊε ρΡιϑοοδηϊίπι Πηΐθυβ, Βυ)υδπιοάϊ Ἰδυάϑίίοπα 6] εταιϊίαγυπι δ: 06: « Βεηδάϊοιι9 Βοινίπιβ ἰῃ 88: οαἰαηι, ἢδΐ, {21..» ὅθ ῃῆ805 δηΐ πὰ 8 505 ΓΑ 15 60Π- «ἰποὲ φταιίαγιιπι δοϊίίοπαπι ἰῃ ραγροίμππ) ἀπ γδηΐοπι; φυδηἀοᾳιΐίαπι βθπη6ὶ υοοθΠ}, « 841,» ροβυΐββθ, βἰς- 406᾽ Ἰαυάδιϊοηθπὶ ἸΘΓΠΪη4886 Ὠ0ἢ οΟηίοηίυ8, ΘᾶΠὶ ἀυρ!ίοαὶ: φυὰ α͵υ8ά6πὶ νοσὶβ ἰἰϑγας0η6 ἰμ βίη! οἱ σοπῇγπιδὶ ρεγροιυ θη) φγδίϊγυ πη δοιἰοηΐβ. Ρογο ἰπ {πα 6 ρᾶγία ργϑαϊοϊδγυιῃ βϑοι οη πὶ Ργορτγίπιπι φυοἀάἄδῃ Ὀοηιπὶ] δηϊπιδάνογίογα ἰἰσαὶ, Ροῦ υρά πο ]58 Ὀθαιυ40 οὐνοηΐ!, βοουπάυπι οτ- ἀΐϊποπι φυθιβάδπη), υΐ ἴῃ δίπρα 8 1118. θοηἾ 5 ἰΠ 6858 Ὁ Θσομβρί οἰ; ΒΘΠΊΡΟΓ δὲ δἰἰἰοτὰ δηΐπιο ἰγδάυοῖο, ἄοπεος 84 βιιργθίη πὶ οἰ η) Ὀοπογιπὶ ρεγιἰψαί.
ΠΕος νετὸ ᾳιιοιὶ οπιηΐθι8 οΟπιπιιη γὶξ, ηἰ} δα ε8ῖ, φυδλπὶ Ἰαυ 8. αἰ νίπιαΣ σΘ υγαίίο, φι88 ἰῃ Οπιηὶ Βθυβ ΒΔ η0ι15 ΘΟὨΙΡ]θἱιυΓ; ργουῦ ἰπ ροδίγοηο ρ88ὶ Ππ|0 Βαθοῖυγ: εἰ δυάδα θοπιΐηυπ)Ἴη 58ηε{5 6}1185}:» αἱ] διἴπὶ « Πγπιδηιθ πὶ νέα 18. 6}. » ἱπηνυία, Ὀί]απὶ ςοηβίδηςἾ8π ἰῃ Ὀ0ΠῸ δἰ φη! οαὶ: Ῥυϊποίραῖυ.
(Ἴ0) Τὰ οἵη. εά.
(11) Ἐν οπι. οα.
(12) Ἐφίκηται, οὰ.
(75) Ὃ μηκέτι ὑπὸ κακίας διά. οὐ. (14) Δὲ ἃὐά. δά.
48 406 86ι: Υἱγίυϊ65 Ὠεὶ οβίθπάππε πϑίυγαπι ποη 8π|- Α σιν παραδηλοῦσιν. “Ὅτε χωρεῖ λοιπὸν ἡ ἀνθρωπίνη ΡΠας ἕοτα ἀοπιϊπδιϊοπὶ ρβοοδιΐ οπποχίαπι; αυϑηάο δυμπδηᾶ παίυτα ἀθ οφίογο, βοουπάσπη πιυϊἰιΐ- ποῖα πιαρηϊ(υἀϊπη}8 65 ἰαυάεπι ἰδεῖ, πο 8πὶ Ράγνυιη αυϊἀἀδπ) οἱ Ἔχ] ]6 γεβοηϑῃ8, δοἃ γοοὶβ π|ἃ- ξαηϊτυάδίπα τὰρᾶπιὶ ἀχαυδπθ. Αἰϊ οπίπὶ: ε μαυάδῖο ἴῃ 80η0 085, » φυλη0 οἰἶΐδπι Ὠυ}8 τὶν οὐδὶ πᾶγ- πιοηΐδηι οἱ οοποδηΐιπὶ ἱπιϊ Δ Ὀϊυν νγὶ 8. οἱ τλ1}- ξοηἷβ νἱγίαιθυ5, φυδϑὶ ογρᾶηυπὶ 1)60 ἴδοία δρίϊ5 οοποϊππίϑαᾳι6 πιοάυ}8 οἱ σοποθπεῖθι5. Νοιηίηδί νοῦῸ δος ἤφυταια ᾳυδάδπι ἰοφυσηὰϊ [ΟΓΠΙἃ « ρ58]- τογίαπι οἱ οἰταγαπι. » Ῥοϑὶ οὐ͵ι5 πιοάιι! Δ] 0 Π 6 ΠΏ, βοροϑβὶίο οπιηὶ ἴΠ 0 φυοὰ ἰογγοϑίγα 6ϑΐ, εἴ πηθλιπὶ γο- εἰβᾷιδ δχρύγβ, ἴῃ {ὐπιρϑπογιπὶ Πιϑθη 0 ἐδηίυ εοηϑβοοείδι οΟἰδϑίϊθιι5 ομοτὶβ ργορτίατυπι ὁπογάδγαπι) δύναμις χατὰ τὸ πλῆθος τῆς μεγαλωσύνης αὐτοῦ ποιεῖσθαι τὸν αἶνον, οὐκέτι μικρὰ φθεγγομένη, ἀλλ᾽ ἤδη παριοῦσα τῇ μεγαλοφωνίᾳ τὰς σάλπιγγας (16). Φησὶ γάρ᾽ « Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐν ἤχῳ σάλπιγγος. » Ὅτε καὶ μιμεῖται τὴν τοῦ παντὸς ἁρμονίαν τῷ ποι- χίλῳ τε χαὶ πολυειδεῖ τῶν ἀρετῶν, ὄργανον ἐν ῥυθμῷ μελῳδίας τῷ Θεῷ γενομένη (77). Ὀνομάζει δὲ τοῦτο διά τινος τροπιχῆςσημασίας « ψαλτέριόν τε χαὶ χιθά- ρᾶν ὁ λόγος.» Μεθ᾿ ὃ (18) πᾶν γεῶδές τε καὶ χωφὸν, καὶ (19) ἄναυδον ἀποθεμένη, ἐν τῇ τῶν τυμπάνων μεγαλοφωνίᾳ ταῖς οὐρανίαις χορείαις συνάπτει τῶν ἰδίων χορδῶν τὸν ἦχον. Χορδαὶ δ᾽ ἂν εἶεν τῷ ὀργάνῳ ἐντεταμέναι (80), τὸ ἐν ἑκάστῃ ἀρετῇ πρὸς καχίαν ἀνένδοτόν τε χαὶ ἰἀχάλαστον. Δι᾿ ὧν γίνεται ἡ καλὴ β0ηιπι. ΟΠογάρ δυΐοπι ἰπ ογβᾶπο δχίθηβα Ὠἰ81] Β συνοδία τοῦ χυμδάλου ταῖς χορδαῖς μιγνυμένου, ὅταν ΑἸϊαά Γπογὶηΐ, φυδπὶ |6 ἴη φυδι! θεοὶ νἱτίαϊς ἰπβιι8 τίρον, φυο δά πηδιεῖαπιὶ ἰπῇδοιὶ οἱ ἱποι!παγὶ πααυϊῇ. Θυΐθηβ οπιηΐθυδ ἠυσυηάι5. 116 ογπιθδ σοπούπίι5 αμογάδς ρεγπιβϑίυ5 οὔδϊοϊυτ, ἀπ πᾺ0 80η05 ΟοΥ̓π)8- Ἰογαπι, πιοηΐθπι δσοίϊαι, αἱ ἀϊνίπο5 105 οΟἰυ5 05- δαϊ; οἱ (γϑφαθηίοῖ; φυοὰ αυϊάεπι πὶ ἱπηυογο Υἱ- ἀδίυν παίυγ πορίγο οὐπὶ 8Δη66 18 5βοοἰοἰδίθη, δἰϊ δαΐπι: «1ιυάαϊς Βοπιίπυπι ἰπ ΟΥ̓ΠΙθ8}18 θῈπ6 50- πδημρι8. ν Οοηνθηῖυβ οπἰπὶ ἢΠ|6 δηροιϊο πδίαγα οὐ Βυπιᾶπδ, αυδηάο πυπηλπδ δὰ ἤπθπὶ βυυτη μ6Γ- νϑηθεί!, φγαίδπι {Π.πὶ ρσγαιἰάγα πὶ δοί!οπ5 πιοᾶυ]ᾶ - εἴοπαπι, πιΐαυ ΘΟΉρΓ655} οἰ οἷαί; δἰ μμα!06 0 η 018 υοοῖθυ8 Ὀαπἰρηιϊαίοπη θεὲ ΒΌροΡ οπιηθ8 ρογροίυο εἴς [υἀβδ1ὲ ἀδοδη!δθὶῖ; μος δηΐπι Ογη } οὐπὶ ΟΥ̓Πθ4]0 ςοη]υηεῖίο βἰφη ὶοαῖ, Ογπηθαϊαπι ἀπὰπὶ 681 ΠΟ [6818 16 δηροίογιπι μαίυγα; δἰίθγιπὶ ΟὙπηθα υπὶ 681 Γᾶ- εἰοιδ!15 Βοπιίμαπι ογοδίαγα; βοὰ ρεοοδίαμι ἤϑης ΔὉ 1||1ἃ βοραγανῖι, φυ88 εὰπὶ ἄδπυο Ἀεὶ Ὀεπίφηἰ(48 60- Ρυϊανογίς, (απο γοβοηδθῖε υἱγάααδ ἴῃ πππὶ ᾶπὶ ο0η- Παία, μγιππαπι ἢΠΠππὶ, φυΐα, αἱ πιᾶβπα8 αἷς ἀροϑβίο- 105: « Οαμἶδ πσυα σΟηΠ Θ᾽ οΟἸ βία π), ἴογγο- βίγίαπι, οἱ ἰπίεγπογαπι, Ομ γἰϑίμ πη 6556 ἰπ ρἱοτία Ρᾶ- ετἰ5.3..» ὅ00 [Δοῖϑ ἀδοδηίαθυηι με. ΟΥ̓ΠΙ θα] δρὶ- πἰοίτπη, 861 σαγηθη υἱοίογία]α, ἰδ παυδι Υἱοίογίἃ γαγῖβ, οὉ Θοπμπαπθπι 8Πὶ ξοποογάϊαπι, Δ801}10 εἱ ργοἤίρφηϊο δἀνεγθαγίο; 400 ἀδθρυ]βο οἱ ἰβ μἰ μι υπι τάδοίο, ἰπάἀδϑιποηΐογ 8}0 οπῃπὶ βρίγι[α, ρδγὶ διιϊο οἱ οομϑῖα ἰδ οἴ Ὀγππι8 Π60 ἴῃ Οπιποπ φἰὀγπὶ8- ὁ τῶν χυμθδάλων ἦχος εἰς τὴν θείαν χοροστασίαν ἐπ- ἐγείρῃ τὴν (81) προθυμίαν. Ὅπερ μοι δοχεῖ τὴν πρὸς τοὺς ἀγγέλους τῆς φύσεως ἡμῶν διερμηνεύειν συνά- φειᾶν, ἐν ᾧ φησιν, ε Αἰνεῖτε τὸν Κύριον ἐν χυμδά- λοις εὐήχοις. » Ἧ γὰρ τοιαύτη σύνοδος,τοῦ ἀγγελιχοῦ λέγω πρὸς τὸ ἀνθρώπινον, ὅταν ἐπαναχθῇ πρὸς τὴν ἀρχαί(αν!(82) λῆξιν ἢ ἀνθρωπίνη φύσις, τὸν γλυχὺν ἐχεῖ- γον ἦχον διὰ τῆς πρὸς ἀλλήλους συμπτώσεως τῆς εὐχαριστίας ἀποτελέσει" καὶ δι᾽ ἀλλήλων, χαὶ μετ’ ἀλλήλων τὴν ἐπὶ τῇ φιλανθρωπίᾳ εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ γινομένην διὰ παντὸς ἀνυμνήσει. Τοῦτο γὰρ ἡ τοῦ χυμδάλου πρὸς τὸ κύμδαλον ἐνδείχνυται σύνοδος. Ἕν χύμόδαλον, ἡ ὑπερχόσμιος τῶν ἀγγέλων φύσις " ἕτερον χύμθαλον, ἡ λογιχὴ τῶν ἀνθρώπων κτίσις. ᾿Αλλὰ διέστησεν ἡ ἁμαρτία τοῦτο ἐχείνου" ὅταν οὖν πάλιν ἣ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπία συνάψῃ ἀλλήλοις ἀμ“ φότερα, τότε ἠχήσει τὸν αἶνον ἐχεῖνον χαὶ τὰ δύο μετ᾽ ἀλλήλων γενόμενα, ὥς φησι (85) καὶ ὁ μέγας ᾿Από- στολος" ὅτι ε Πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται, ἔπου- ρανίων, καὶ ἐπιγείων, χαὶ καταχθονίων, ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός. » Οὗ γενο- μένου, ἐπινίχιον ἀλαλάξει ὁ τῶν χυμδάλων τούτων ἦχος, διὰ τῆς χοινῆς συνῳδίας ἐπὶ τῷ ἀφανισμῷ τοῦ Πολεμίου(β84) γενόμενος. Τούτου δὲ παντελῶς ἀφα- νισθέντος καὶ εἰς τὸ μὴ εἶναι περιελθόντος, ἀδιαλεί- πτως (89) ἐν πάσῃ πνοῇ ὁμοτίμως πρὸς τὸν Θεὸν (86) ὁ αἷνος ἐς ἀεὶ πληρωθήσεται. Ἐπειδὴ γὰρ «οὐχ ὡραῖος (87) αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ,» ἁμαρτωλὸς ἴδηι ρογβοϊ νίαν; ουπὶ δηΐπὶ ἰδι8 ποι δἷΐ « βρεοΐοϑ Ὁ δὲ τότε οὐχ ἔσται, τῆς ἁμαρτίας οὐκ οὔσης, πᾶσα Ἴη ογα ρδουδίογίβ""}»» ἴππα δυΐοπὶ ΠΟ 588 {πΠ 0 Γυ5 πνοὴ διὰ παντὸς (88) τοῦ αἰῶνος αἰνέσει τὸν Κύριον.
φϑοοδῖοσ, βδυθίδιο οπηηΐ ρϑοοαῖο, ΟμμηΐΠῸ Οροσίδι υἱ ΟΠΙηΐ8 ΒΡΙΓΙ1118, 4υὶ ἴῃ 5φοι!]ο ᾿Π|0 ετὶῖ, Ὠοπι!- πὰπὶ ἰδυάοι. Ταὶ β ἰρίταν να δὰ θαδι!υἀΐπεπι ἀδπιοηδίγαια πο- γυ]8. οϑῖ, ἃ βυθι ἐπι Πᾶς αὐϑ8 68ι ἰῃ Ῥβ81π8 Ῥἢ1]050- (10) Τῆς σάλπιτγος, εὐ. (71) Γινομένη, δά.
(79) Τὸ δἀά. οἀ.
80) ᾿Εντεταγμέναι, οὐ. 184) Τὴν οπι. οὐ.
Ἢ μὲν οὖν ὁδὸς πρὸς τὸ μαχάριον, τοιαύτη παρὰ τῆς μεγάλης ταύτης τῆς (89) ἐν τοῖς ψαλμοῖς φιλο- (δ) Πολέμου, οἀ.
(87) Ὁ δάῤ. εδἀ.
(88) Πάντως ἡ διά, δὰ. (89) Τῆς οπι. εὦ, ΙΝ ΡΒΑΓΜΟΒ.
σοφίας ἡμῖν ὑπεδείχθη, ἀεὶ πρὸς τὸ μεῖζόν τε καὶ Α ΡΠ, 4υδ ΒΟΙΏΡΟΓ δὰ πηΔ]ογὰ οἱ αἰιΐογα υἱγίυιϊβ ὑψηλότερον τῆς ἐπὶ τὴν ἀρετὴν πολιτείας ἐπεισά- γουσα (90) τοὺς διὰ τούτων πρὸς τὸ ὕψος ὁδηγουμέ- νους, ὡς ἄν τις ἐπ᾽ ἐχεῖνο φθάσῃ τὸ μέτρον τῆς μα- χαριότητος, οὗ τὸ ἐπέχεινα οὔτε ἢ (91) διάνοια χωρεῖ στοχασμοῖς τισι καὶ ὑπονοίαις ἀναλογίσασθαι, οὔτε λόγος δι᾽ ἀχολούθου τὸ ἐφεξῆς ἐξευρίσχει. ᾿Αλλὰ χαὶ ἡ κατ᾽ ἐλπίδα χίνησις ἦ πανταχοῦ τῆς ἐπιθυμίας ἡμῶν προεξαλλομένη τε χαὶ προτρέχουσα, ἐπειδὰν ἐμπελάσῃ τοῖς ἀνειχάστοις, ἀργὴ μένει. Τὸ δὲ ὑπὲρ τοῦτο, χρεῖττον ἢ κατ᾽ ἐλπίδα ἐστίν. Ὡς καὶ αὐτὴ διὰ τῆς θεωρηθείσης τάξεως ἣ κατὰ τὴν ψαλμῳδίαν φιλοσοφία μαρτύρεται, οἷόν τινα θύραν καὶ εἴσοδον ἐν τοῖς πρώτοις τῶν λόγων ἐπὶ τὸν μακάριον βίον, τὴν τοῦ χαχηῦ ἀναχώρησιν ἡμῖν ὑπανοίξασα. Τοῦτο γὰρ αἱ πρῶται φωναὶ τῆς ψαλμῳδίας διδάσκουσιν, Β ἀρχὴν μαχαριότητος λέγουσαι, τὴν τοῦ καχοῦ ἀλ- λοτρίωσιν. Εἶτα τὴν ἐχ τοῦ νόμου χειραγωγίαν τοῖς πλανωμένοις προτείνασα, τὴν τε πρὸς τὸ ἀειθαλὲς ξύλον ὁμοίωσιν διὰ τοῦ τοιούτου βίου ὑπο- σχομένη, χαὶ τὰ σχυθρωπὰ τῶν τὴν ἐναντίαν τρεπο- μένων ὁδὸν ὑποδείξασα, διὰ τῶν ἐφεξῆς ἀναθάσεων πρὸς τὸ ἀκρότατον ἄγει τοῦ μακαρισμοῦ τὸν τῇ χει- ραγωγίᾳ ταύτῃ ἑπόμενον. Τοῦτο γάρ σοι ἐνδείχννται ἡ τοῦ τελευταίου ψαλμοῦ διάνοια, ἐν ᾧ μετὰ τὸν τῆς χαχίας παντελῆ ἀφανισμὸν πάντα (99) ἐν τοῖς οὖσιν ἅγια ἔσται, χαὶ πάντα πρὸς τὸν αἶνον τοῦ Θεοῦ συμ- φωνήσει, ἐπ᾽ ἴσης ἐν τῷ στεῤῥῷ (95) τῆς δυνάμεως τὸ πρὸς τὴν χαχίαν ἄτρεπτον προσλαδόντα, χαὶ τῇ με- γαλωσύνῃ αὐτοῦ τὸν εὔφημον ἦχον οἷόν τινι μεγα- λοφώνῳ σάλπ:γγι συνεπαίροντα. Ὅταν εἰς μίαν χο- ροστασίαν συναρμοσθῇ πᾶσα ἡ χτίσις, τῶν τε ὑπερ- χειμένων, τῶν τε ὑποδεθηχότων ἁπάντων, χαὶ χυμ- δάλου δίχην ἡ νοητὴ χτίσις, χαὶ ἡ νῦν δι᾽ ἁμαρτίας μεμερισμένη, καὶ διεστῶσα τὸν ἀγαθὸν ἦχον ἐκ τῆς ἡμετέρας συμφωνίας ἀποτελέσει. Ὅταν συνδράμῃ τῷ ἀγγελιχῷ τὸ ἡμέτερον" καὶ ἀναλαδοῦσα (94) ἑαυτὴν ἐχ τῆς συγχύσεως ἡ θεία παράταξις, ἐπὶ τῷ φόνῳ (90) τῶν πολεμίων ἀλαλάξει τῷ τροπαιούχῳ τὸ ἐπινίχιον. Τότε γίνεται πάσης πνοῆς ὃ αἶνος εἰς ἀεὶ παρατείνων τὴν χάριν, καὶ δι᾽ αὐξήσεως πλεονάζων εἰς τὸ διη- νεκὲφ τὸ μαχάριον, ἔχεῖνο λέγω τὸ ὄντως μακάριον" ἐφ᾽ οὗ ἀργεῖ μὲν ἡ στοχαστιχὴ περὶ τὴν γνῶσιν διά- νοια, ἀργεῖ δὲ χαὶ ἡ ἐλπιστιχὴ ἡμῶν ἐνέργεια. Διασ βιυΐα 605 ἰγδάιυοὶί, 4] δὰ ρεογίβοι!οπἱβ [ἀϑ{Ἰρῖ πὶ 6)08 Διιβρίοἰ 8. δῖε το αἴ, αἱ δὰ {ΠἸυτὰ Ὀδϑει- ἀϊπΐβ βίδλίυπι οἱ τηοάπτη Ὠοπιὸ ρΘΓ Ϊραῖ., ὉΠΓΔ 406 πὶ οοφίτδι]οηΐ ποβῖγε, η6 σοπ οἴυΥ 5 φυϊάθηι 4|14815 οἱ βυβρίοἰοπίθυ8 ργορτγοάϊ ἸἸςεί; οἱ ἰπ 4υο ἰὰ ᾳιοὰ αἱετα 6ϑῖ, ἸΏ 6 ῃ8 Π64ι6 ταιοοπδηάο, Δ] 1ΘΓαπιᾳιι6 6Χ δἰέογο οοἰ Πφοθὰο γαροεῖ!: 864. αἱ βραὶ ποβίγα τηοῖο, 4ι85 εἰθίχυς ἀδδί γι ποϑιγὶ ἀπίουθηϊὶ οἱ ργουγεὶς οὐυγϑιπ), ροσίφυδπι ἴῃ 1|4 ἰποϊά 1, πο ἢμ} 18 εἰ π- ἰπάϊμα ἀχρτί! φυραηὶ, [Δἰϊραϊ8 οαδ5δαΐ; π8πὶ1ὰ ᾳυοὰ ΒΌρτγα ΠἸυὰ 68ῖ, οπηηΐ 5ρ6 πιεῖ᾽ὰ8 6βί, φιιοά Ρϑδϊπιο- γῦπῃ ἀσοϊγίηα, ἰρ58 ἀϊδβροβί(ἴοηα, (6 αιιὰ ἰιδείδυξ ἀἰϊδδογυΐ5, ἰοδίδίμηι [Δ0, 4185 50 π᾿: π|π| το 65- β1π} ἃ ΠΙΔ]0, αὐλοὶ Δρογίο υδβίϊ0, οἱ ρϑιοίδοϊο δὰ θαι υἀΐποπι δάϊιυ, ἑοπϑεῖτα (ργῖ πλῖ5 δηΐπὶ Ῥϑαϊπιο- ΤΌΠΩΙ ὙΘΓΌΐ8 8856 ΓΙ 0 Ὀοαι υ ἀΐ 8 ᾿υϊπεϊρίυ πὶ βεστα- ξαϊῖο 4 πιλ14}., δἰ πηυ]αυα δργδη θυ8 ΟραπῚ εχ ἰεξ6, 4φυδϑὶ πιᾶπι δχίθηβα ἀθιηθηβίγδῖ ἢ ΡΓΟΠ) 588 ῬΟΓ υπϑπιοάΐ Υἱίδπι δ᾿} ΠΠπιἀΐη6 οἰπ ΒΘΙΡΟΓ νἱὶ- τεηΐο ᾿ξηο; δογυαυδ 40] οοηἰγαγὶα φγδϊιπίιν νἷὰ, δι νογϑι δι θι18 ΟὉ ΟΟυ]05 ρΟβ᾽118, ΡῈΓ ζγδὰυβ 5688 πηΐυο ΘΟΠ ΒΘ] 6 πῖ68 δὰ βυργοηλῆι ᾿δαι ἰυἀϊηὶς οὐ πηθῃ ουπὶ ἀτοἰξ, φαΐ ἤδη Ἰηδημπἀυοί! πο πὶ δα αυΐ ἀοδιάεγαί. Ηος δπὶπὶ ἀοοοῖ 16 υ}11π|] Ρ84] πλΐ 56}- (οπιΐδ, ἴῃ φιο ραοσδιῖὶβ μοηἰτυ8 400} 1158, οπνιΐα αυῶ8 δχδίβίμπι δδιοῖα ογυηΐ, οἱ οἵηπὶδ δὰ ἰδυάδιῃ θεοὶ οοποογάλθηηϊ; 4υθ ΙΔ085 ΘΔ] 16 Ὁ ἴῃ Περι ΔΠΊΘΏ1Ο αἰγία 15, οἱ πηι Δ 0Ππίοπὶ δ τδ]υπὶ σοὶ, οἱ τηδρη! Ποδη [28 5185 ΠΟΒίγαπι 50 ηπὶ γϑὶ αἱ ΘΔ ΠΟΓῸ Ουνΐἄδλπὶ ἴθ οοηϑοοίαϊ; 4υπᾶο ἰῃ ὑπὰπὶ ΟΒΟΡυΠὶ οοδ]οβδδὶ οππηἶβ ογθαῖα Γᾶ, ἰΠΙὉΓΙΟΥ οἱ βυρογίοῦ; ΘυΠι- 406 ΟΥΠ04]1 ἰηϑίαν, ἰῃ{6}16οἴυ.88 παίαγα, οἱ φυῶ ΒΌΠῸ ΡῈ ρϑεοδῖαπι υἰδ᾽ υποῖδ 6δὶ, ᾿ποππάππι {Πτὰ Β0ηθπὶ 6χ τι ΒΥΠΡΠΟμΐα Γοϑυ ἀπίθπι οἰποἰεῖ: ηυδηάο ποβίγα πϑίυγα οὔπι Δη 46} 10ἃ οοπηγεηϊεοί, ἀΐ- Υἰπιιβαυθ ὀχογοὶϊιι8 ὃχ ἰβία οη[δοηα ΤΕΥ οϑίιι8, Ραϊδπὶ οἱ ἴῃ εοηβρθοίι ποϑίϊπν Θρ᾿ πἰοἰαπι Ἰοπιῖπο τἰοιοῦὶ οἀποῖ. Ταυηὸ οπιηΐβ βρί γἰιυι5 θοπηίπυηι ἴδιι- ἀαθίε: φις ἰδὺβ ξγαϊίδπι θ6ΐ ρϑῦρϑίι!ο γρ ΒΘ η(8- δἱϊ, οἱ ἱβογοιηθηίο ρογθηηὶ μοδιὰἀΐηοπὶ δάδυροθὶ!, {Π|8πὶ ἀΐοο Ὀοαι τυάίποπι, αι σοῦ Βαδιϊτυἀ0 6δὶ; 4υδπὶ δὶ οοπἼβοίυγα δββϑθαυΐ γε }18, ἰδηφυεί Γδίίο, Ἰδηφαοὶ εἴ 'ρβὰ αι ἰπ ποθῖϑ 6βί, βρεγαπὰϊ [201}125.
δέχεται δὲ (90) ἡ ἄῤῥητός τε καὶ ἀκατανόητος, καὶ Ὦ ϑυσορῦϊί γοργὸ {16 ᾿π6Δ}5 οἱ ἰποοιμργ ΒΘ 5115.
πάσης κρεῖττον (97) διανοίας χατάστασις, « ἣν οὔτε ὀφθαλμὸς εἶδεν,οὔτε οὃς ἤχουσεν, », οὔτε ἀνθρωπίνη χαρδία ἐχώρησεν. Οὕτω γὰρ ὡρίσατο τὰ ἀγαθὰ τὰ (98) ἐν τῷ ἁγιασμῷ ἀποχείμενα ὁ θεῖος ᾿Απόστολος, 94) Ἡ οαι. οἀ.
μὰ τὰν ων θλνν " Ἐν 0η). εὐ (95) Πρὸς τὸ στεῤῥὸν Δ|]ιιοὶ οοἀά. Ἢ πρὸς τὸ στοῤῥ 6ἀ.
εἴ οὐππὶ οοφί ιίοπο τη!ο διδῖι8, αυθπὶ « ΠΟΩΊΘ οουϊυβ νἱᾶϊε, ἤθαιο δυγὶβ δυάϊνι!,» πθαὰδ Βυϊη δ }Ἁ πιθη8 ρειοορὶϊ "", δίς. δηΐπι ἀοῆηίϊνι! ἀϊνίπυ8 Ἀρο- βίοία5 θοηδ ἰπ βαποιββίηιο ἴ||10 βίϑία γεροϑί(ἃ.
95) Φανερῷ, οἀ. 96) Καί, εὐ.
(97) Κρείττων, οὐ. (38) ᾿Αγαθὰ τὰ οπι. 6ἀ.
ΚΙ ΤΟ ΔΕΎΤΕΡΟΝ ΒΙΒΛΙΟΝ.
ΤἈΛΟΤΑΤΌΒ δΒΕΟΟΝ 5.
ΘΟΑΡΌΤ ΡΕΙΝΌΝ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄.
Πϊς Βυπο ἰπ πιοάυπι Θχρ!!εΔ1}5, ἰ(απηρὰβ ροϑίμ!λγα ἃ Τούτων οὖν (99) οὕτως ἡμῖν διευχρινηθέντων, και ν᾽ άἀρίυγ, υἱ οἱ ἠδ ἰηδοτί ρει οηἶθι}5 86 ΓΙΒΟΠ πὶ ἰη5ι} π|8- ἢ υ8, αὐυῷ Ὧ0η δχίρυυμι πηοπιδηΐη δὰ νἱγίυ 6 πὶ οἴεγυηι, αυοὰ ἐχ 5θηίθηι [118 ᾿πδοιὶριοπἰθυ5 δι) 6οἰα ΠΟΙ φογα ᾿ἰσοι. Νεοθββογίαπι δυίΐίδπι {πο τὶς Ῥγίυβ γι ΐοπθη 4υλπιάλιῃ ἀγιΪ σοπβθηϊδπθᾶπὶ ἰρ88- Ταπὶ ἰηϑογ με οηαπὶ ἰηἶγα, αφυδηι ᾿ρβογαπ) Ρ5Αἰπ)οι ἈΠῚ ξομπϑίἀογαίίοποπιὶ ἀρφγοά!δπν, υἱ 4υ8π) πιᾶχὶπι6 Ῥίδηυπ) πο} }8 ἤδϊ, ἢυ}5 ἀϊνϊηἰτὰ5 ἰηδρίγαις ἀϊ5εἰ- Ὀἰΐπο ἤποπὶ Δ]υΠ] πο 6586, ΄ΠυΔ4 ἢ δ γϑγᾶπὶ μεδιευάΐποι δηΐπιυπη ρογάυοαϊ, Ρβαὶπιογυπὴ ἰβι τιν 4} ἰμβογιριίοηθ οπημΐπυ οαγαπΐ: 811} δρυὰ π08 4υΐ- ἀειη ἰπβογίριίοπδπι Ῥγορῃοίϑ μαΠ θη, ἀρυὰ Ηοθνθοβ θη άθοηϊ. ΑἸ 8 ᾿πδογ ρει οηἾ5 Ι060 68 βοίιιπι « ἢἃ- Υἱ αἷς. » ποπΊθη. Αἰ }5 δίπιι!! οὐπὶ Ὠοπιίης αἰϊυὰ λὰ - ΒΟΥ Ι[ὉΓ, ν6] « ἴδι18.,.» Υ6] ε σδη(ίσυπι, » νοὶ ε Ἶ8ι.- ἀλιῖο, » νοὶ ε ρ8411118,.» Ὑδὶ ε ἰπιε!!δοῖι5, » νοὶ « ογδίϊο, » γ6] « Θοῃϑυπηπιδι 018 ἰΔ ὈΘΓΠΔΟΌΪ,, » νοὶ « ἀφαϊολιοηΐβ, ν» γ6] ε ἀχϑίβϑ)8, » ΥὙδὶ ε ἴῃ γβῃθπιο- Γϑιϊοηοπι, » γαὶ ε ἰῃ οΟηἰοββίοηθηι, » Υαὶ ε Β6ΥΥΟ Ῥοπιϊηΐ, » ναὶ « [ἀϊτυπι, ν» νοὶ ε ΕἸηδη [βγδϑι 8. ν Ἰη 418 οοπείρίτὰγ ἰπβοτγίριϊο οὐ φαυδάδπι ποπη πὰ πὶ Βυϊυδιηοάϊ οἱ γογθογυπὶ πιιίαα οοημπαχίομ οἱ ο0η- ῥυραιίοπα: ναὶ δῃΐϊπὶ ε οδηιίοαπι ρβ4]πὶ|ῖ, » γαὶ ρὺς ἂν εἴη χαὶ τὸν περὶ τῶν ἐπιγραφῶν ἐξετασθῆναι λόγον. Οὐ μιχρὰ (1) γὰρ ἡμῖν πρὸς τὴν κατ᾽ (2) ἀρε- τὴν ὁδὸν καὶ αὐταὶ συμδάλλονται, ὡς ἔξεστιν ἐξ αὐτῆς τῆς διανοίας τῶν ἐπιγεγραμμένων μαθεῖν. ᾿Αναγχαῖον δ᾽ ἂν εἴη πρῶτον τεχνικὴν τινα τῶν ἐπιγραφῶν ἔφο- δον δι᾽ ὀλίγων πρὸ τῆς τῶν ψαλμῶν ϑεωρίας ποιήσα- σθαι" ὡς ἂν μάλιστα γένοιτο δῆλον χαὶ διὰ τούτων ἡμῖν, ὅτι πᾶς ὁ σχοπὸς τῆς θεοπνεύστου ταύτης δι- Ὦ δασχαλίας ἐστὶν, ἐπὶ τὸ ὄντως μαχάριον ἀναγα- γεῖν (5) τὴν διάνοιαν. Τῶν τοίνυν ψαλμῶν οἱ μέν εἰσιν ἀνεπίγραφοι (55) χαθόλου' Οἱ δὲ παρ᾽ ἡμῖν ἔχοντες τὴν ἐπιγραφὴν τοῦ Προφήτου, παρὰ τοῖς Ἑόραίοις οὐχ ἔχουσι. Τοῖς δὲ ἐπιγραφή ἔστι, ψιλὸν τὸ τοῦ « Δανῖδ » ὄνομα. λλλοις μετὰ τοῦ ὀνόματος χαὶ ἄλλο τὶ συμπαραγράφεται, ἣ ε αἶνος,» ἣ « φδὴ, » ἢ « αἴνε- σις, » ἣ ε ψαλμὸς, ν ἣ ε συνέσεως, » ἣ ε προσευχὴ.» ἣ « ἐξοδίου σχηνῆς, » ἦ « ἐγχαινισμοῦ, ν ἣ « ἐχατά- σεως, » ἣ ε εἰς ἑπανάμνησιν, » ἣ « εἰς ἐξομολόγη- σιν, » ἣ ε τῷ δούλῳ Κυρίου, » ἣ « τῷ Ἰδιθοὺμ, ν» ἣ « τῷ Ἐμὰν τῷ Ἰσραηλίτῃ. » Ἑτέροι: ὃδ μετὰ συζυγίας «τινὸς τῶν ὀνομάτων τούτων ἣ τῶν ῥημάτων ἀλλήλοις συγγραφομένων ἡ ἐπιγραφὴ γίνεται’ ἣ γὰρ ε δὴ ψαλμοῦ, » ἣ « ψαλμὸς ῳδῆς, » ἦ « δὴ, » ἢ ε ψαλμὸς,» γηι|5, » ψαὶ « ἴῃ ΠΥΠῚΠἾ5 058]Π}1.8,.» γ6] « ἴῃ Πγπιηΐδ 1 6}]}6οῖ8, » Υδὶ ε ογδίίο δθυανϊά, » νοὶ ε ογδίΐο Ραυροῦὶ, » ναὶ «ε ἰδι19 οδηιἰοἱ, » νϑὶ δἰῃν]α φυϊά η0- πἰπὶ αν ἷς οοπ͵ ποιίομα αυδάδπ) ουριιδίιπ ἰη- βουὶρεϊοηΐϑ νἱοδιη δα δῖ. Βυγβὺδ ἴῃ 4}8 α᾽ὰ φυοαυς δά τα ΟΟΓΠΟΓΟ Ἰίοοὶ: ροί5ϑπιυπὶ Π]υὰ: «[η ἔ- πεπι. » Πυϊς ἰἰἰάαπὶ σοοΐ τι} }8, ναγίβαιια 8}115 Δαϊοοῖβ: 4δὺ} δηΐηι δάϊπηφίιυγ, ε ρτὸ 1ἴ5 φυὶ σ0πὶ- πο αθαπίυγ ἢν δυΐ ε« ΡΓῸ ΔγΟΔηΪβ, » 801 « ὕΓῸ ο06- ἰαγα, ν δἃυΐ « ρτυ ὁἃ 4αυ5 πωΓρά 16 πη) οοηβθαυΐϊ- ἴυγ, ν» Δὺϊ « ΡῥΓῸ (ΟΓΟυΪΑΡθυ8, » ἂὺ0υϊ « ΡὑγΓῸ 51:.5806- ΡῬιΐοπα πιδίι πα. » δῖ ε« ργὸ Μαβδίθι ἢ, » δυΐ « μγῸ Ροριΐο, 4υΐ ἃ βϑδποιῖβ ἰοηᾷα [ϑοίυδ 681, » ἃιιἴ ε« Π6 ἢ « προσευχῆς τῷ Δαυΐδ, ν ἣ ε προσευχῇ: (4) τῷ πτωχῷ, ν ἣ «αἷνος ᾧδῆς ν ἢ τι τῶν τοιούτων διὰ συζυγίας συντεταγμένων τῷ ὀνόματι τῷ (8) Δαυῖδ ἐπιγραφὴ γίνεται. Πάλιν ἐφ᾽ ἑτέρων, καὶ ἄλλα τινὰ τούτοις συνεπιγράφεται' προτεταγμένοὐ μὲν, ὡς τὰ πολλὰ, τοῦ « εἰς τὸ τέλος. ν Συγγραφομένων δὲ τῇ φωνῇ ταύτῃ ποιχίλων τε καὶ διαφόρων᾽ ἣ γὰρε ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων »προσγράφει (θ)" ἣ « ὑπὲρ τῶν χρυφίων, » ἣ ε ὑπὲρ τῆς χληρονομούσης, ν» ἣ ε ὑπὲρ τῆς ὀγδόης, » ἢ ε ὑπὲρ τῶν ληνῶν, » ἣ « ὑπὲρ τῆς ἀντιλήψεως τῆς ἑωθινῆς, » ἢ ε ὑπὲρ Μαελὲθ, » ἢ « ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τοῦ ἀπὸ τῶν ἁγίων μεμαχρυμμέ- νου,» ἢ ε μὴ διαφθείρῃς,» ἢ « εἰς στηλογραφίαν, ν μᾶς υἱγᾳηθ δἰ}; δυϊ « ἴῃ ΘΔΙΟΠΙΟΠ6Π), » δυΐ « οϑητουπὶ ρΓῸ ἀἰϊοείο, » Δ} « ΡΓῸ οὐσει 5 Π], » δ ς ἰπ θη ββίοπδπι; ν Δ} αἰΐχυδ οχ Ὠἰβιοσίἃ, ΤΟθυ54ιι6 φ68115 εἰγουπιδίδηίἰα δαάϊ(ιν. ΕΧΘΙρΡ]} ο81:- Θληΐν οὴ οροϊδογοίατ, » τοὶ ε φαδηάο ἰῃ 5ο πἀΐπ6 »ν Θά. ἧς οὰ οῇ, «ᾧδὴ ὑπὲρ τοῦ ἀγαπητοῦ,» ἣ ε« ὑπὲρ τῶν χρυφίων τοῦ υἱοῦ, ν ἣ «εἰς ἐξομολόγησιν. ν Ἤ τις ἐξ ἱστορίας πε- ρίστασις. Οἷον «ὅτε ἣν(7) ἐν τῷ σπηλαίῳ, » ἣ « ὅτε ἐν τῇ ἐρήμῳ, » ἣ «ὅτε ἀπέστειλε Σαοὺλ τοῦ θανατῶ- σαι αὐτὸν, » ἢ « ὑπὲρ τῶν λόγων Χουσὶ, » ἣ ε ὅτε λλοίωσε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐναντίον ᾿Αδιμέλεχ, » (4) Πόρος εὐχῆς, οἰ. μὲ Τοῦ, νὴ, (0) Προγράφει, εἀ, (7) Τήν, εὐ.
ΙΝ ΡΒΑΙΜΟ5. ᾿ ἢ «ἕν τῷ ἐλθεῖν τοὺς Ζιφαίους, » ἣ « ἐν τῷ ἐλθεῖν Α Γαἷϊ, » νοὶ ε ᾿γῸ νοῦ ῖβ ΟΠιβὶ, » νοὶ ε φαδηάδο ᾿ππιὰ- Δοὴκ τὸν Ἶδουμαῖον," καὶ ἀναγγεῖλαι τῷ Σαούλ" » ἣ « ἐν ἡμέραις, ὅτε ἐῤῥύσατο αὐτὸν (8) Κύριος ἐχ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ, καὶ ἐχ χειρὺς Σαούλ" » ἣ « ὅτε ἐπέστρεψεν Ἰωὰδ, καὶ ἐπάταξε τὴν φάραγγα τῶν ἁλῶν δώδεχα χιλιάδας " ν ἣ ε ἐν τῷ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν Νάθαν τὸν προφήτην, ἡνίχα εἰσῆλθεν ποὸς ΒΥ ρ- σαδεέ. ν» Τισὶ δὲ τῶν ψαλμῶν ἔστιν ἐπιγραφὴ τὸ ἑδραϊχὸν « ἀλληλούϊα "» ἢ δὶς τὸ αὐτὸ, ἢ ἅπαξ ἐπιγρα- φόμενον, ἐφ᾽ ἑτέρων ὃξ χαὶ ὀνόμασί τινων προφητῶν αὐτῇ τῇ ἐπιγραφῇ κατὰ συζυγίαν συγγράφεται. Οἷον, « ἀλληλούϊα ᾿Αγγαίου, χαὶ Ζαχαρίου, καὶ ἀλληλούϊα Ἱερεμίου, καὶ Ἐζεχιήλ.» Καὶ πάλιν ἕτερον ἐπιγραφῆς εἶδός ἐστιν. Ἢ « τοῖς υἱοῖς Βορὲ. ν ἢ « τῷ Ἰδιθούμ"» ἢ « τῷ ᾿Ασάφ᾽ ν ἐνὶ δὲ κατ᾽ ἐξαίρετον ἐπιγέγρα- πται, « προδευχὴ τῷ Μωϑῦσεῖ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ. » Τῶν δὲ χατὰ μὲν (9) τὴν ἐχχλησιαστεχὴν γραφὴν ἐχόν- πων ἐπιγραφὰς, ἃ; περ:έχουσι, παρ᾽ Ἑόραίοις δὲ ἀνεπιγράφων ὄντων, ταύτην εὕρομεν τὴν διαφοράν "᾿ τοῖς μὲν γάρ τις ἀριθμὸς τῶν χατὰ τὴν ἑόδομάδα ἡμερῶν συσσημαίνεται, ἣ « μία σαδδάτων, » ἣ «ετε- τράδος σαθθάτων 9" ἣ « εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ σαδδάτου,» ἣ « πρὸ τοῦ σαδδάτου" » ἄλλοι δὲ ἑτέραν τινὰ (10) τῶν ἐπιγραφῶν διάνοιαν ἔχουσιν, ἢ χαθόλου παρὰ τοῖς Ἑθδραίοις σεσίγηται.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄.
Ταύτης δὲ τῆς διαιρέσεως ἐν ταῖς ἐπιγραφαῖς ἡμῖν τρανωθείσης, χρήσιμον ἂν εἴη πρῶτον μὲν γενιχωτέ- ραν τινὰ τῶν ὁμοίως ἐχόντων τὴν ἑρμηνείαν ποιήσα- σθαι- εἴθ᾽ οὕτως δι᾽ ἀχολούθου πρὸς τὰς φαινομέ- νας διαφορὰς προαγαγεῖν τὴν ἐξέτασιν. Καθόλου μὲν οὖν (44) τῆς ἐπιγραφῆς ὁ λόγος διπλοῦν τὸν σχοπὸν ἔχει. Ἢ γὰρ πρὸς ἔνδειξιν τοῦ ὑποχει- μένου προγέγραπται, ὥστε τὸν σχοπὸν τῆς ψαλμ- ῳδίας προδιδαχθέντας ἡμᾶς, εὐμαθεστέρους γενέσθαι τῆς ἐν τοῖς ῥητοῖς διανοίας - ἣ πολλάχις, χαὶ δι᾿ ἑαυτῆς τι παιδεύει τὴν ἀχοὴν ἡ ἐπιγραφὴ, τῇ ἐγχει- μένῃ τοῖς ῥητοῖς διανοίᾳ τῶν κατ᾽ ἀρετήν τι κατορ- θουμένων ὑποδειχνύουσα (42) μᾶλλον δὲ χαθ᾽ ἐχά- τερον εἶδος τῆς τῶν ἐπιγραφῶν θεωρίας, εἷς ἔστιν ὁ σκοπὸς, τὸ πρός τι τῶν ἀγαθῶν κχαθηγήσασθαι, χἂν (15) ἰστοριχόν τι δηλοῦσθαι διὰ τῶν εἰρημένων δοχεῖ, χἂν ψιλόν τι ὄνομα προσγεγραμμένον (44) τύχῃ. Οὐ γὰρ ἐπὶ τούτῳ μόνῳ ἡ θεία Γραφὴ ταῖς (νὴ! (Δοΐεπὶ βυδπὶ σογάπὶ ΑἸ! 666}, » γεὶ ε« αὐτὴ νεηΐγοης Ζιρῃδί, » νοὶ ε οὔπὶ νεπὶγοὶ θοθρ ἴ{ἱ- 68, υἱ δημιιηιγοὶ Θ'40, ν υθὶ ε ἴῃ ἀΐδιι8, αυλπάο ΠΠνοτανίι διπὶ ϑοιηίπιδ 46 τδηΐ θη ΟΠλ ἢ τ} Ἰπἰ πηίσογυπι 5 γι πὶ, οἱ ἐχ πιδῆυ 581}, » γεὶ « αυδπίο ΤΌΘ 5118 6δί 704}, οἱ βεγουβδὶὶ γ]Π}6 πὶ ΘΔ Π ΠΑΤΊΙΠῚ, ἀυο(δοὶπι πη ]}, ν᾿ νϑὶ Ἅε σὰν γϑηΐγοὶ δὰ ᾿ἰαπὶ Νἃ- αἰΔη ρῥγορμδῖα αυᾶπάο ἰηίτανὶὶ δ Βογβδθθα. » θΘυΐ- ἀλπὶ ρ841Π το ἰηβοτριίοπα παθοηῖϊ, ΠΟΌΓΑΙ οι ΠῚ, « ΑἸΠε αἶα, ν να] βαπιοὶ, γοὶ Ὀΐ5. ραβδί. Ἰ 4}Π158 πὸ - τοΐηᾶ φυογιηπιίδπι ργορἢείϑγαπι ἐθηαποιῖπη Δ58οιῖ- Βυπίαγ, υἱ « ΑΙΙεἰυΐα Αγ ριοὶ εἰ ΖΔομαγία, ΑἸ]ο ΤΙ δετγοπιίδ οἱ Εσϑο 6118. » Ἀιιγβιϑ, αἵ ᾿πβουριϊοηῖς ΒΡΟεἶθ5 δϑβί, νεὶ ε ΕἾ 5 Οογο, » ναὶ « ἸἀΠ πη, » ΡοΙβΟ αν, « Οτγαιο Μογδὶ ποιηίπὶ ἢ δὶ. ν ἔπίουῦ 1105. αυΐ! βεουπάμπι Ἐροἰεβί οοηϑιοιμάϊησπι ἰῃν βου ριϊοηθ αν ᾿Δθοπί, ἃρυά Ηδυτγῶοβ γογο ᾿ἰμδοτῖρ- (ἴοπθ σλγθηϊ, ἢος ἱπνεπίπιι5 ἀϊξογίιθθη,, αυοά ῃοη- .Β05 ΜΈ ΠΊ6ΓΙΙ8 ἀϊογυπη Πεἰἀοιηδάϊα ἀρῃοίδίῳγ; νοΐ « ῥγπια ΘΔὈθΑῖ!; » γε] ε φυλγίαι Βα θαι: ν νϑὶ ε ἴῃ ἀϊο) βδθθϑιῖ; » γϑί ε ἴῃ ἀΐθ δηίθ Θδυθαίΐιτ). » ΑἸ]8 Αἰϊα σϑιίο ἰηβογί ρεϊοπιπι 65ι,, 415 δρυά Π16- ΒΥΏ505 5] θπίϊυ ραηϊέυς 58η: ἐπνοϊιής.
ΟΑΡΌΤ ἢ, ΟΑΡΌΤ ἢ, Ηδο ἰμδογιριίοπαμι νατιοίδία οἱ ἀἰδυσἐδυι θη ἐκ, Ῥίδπαῖδ, υ{}16 Ππογὶῖ ρει σΘπογδ!οσοπὶ 4υδπιάδιη ἐχρ!!οδιίομοπι οπμέμπὶ 1] ἀγατη ἐγαάογα, φια ἀυδηι- ἀδπὶ ἴμίογ 86 δἰ πη] ἀΐμοπὶ Ὠδῦθηι, οἱ ἀδίννθαρε, υὲ ογο ροβιυ]αὶ, δὰ 645 4υ:8 Υἱάθηιαγ 6586 πιϑρὲς ἀΐν γεγβῶβ, ἀἰβρυιϊδίίο θη ΘΟμνοτίογο. σδπογαξίῃ ἐσίιαν ἸΙοψυεπάο, γιὸ ἰἱμβογριίοηῖς ἀμριίσοι βμδδὲ δρθαδί; δυΐ επἷπὶ ργωροβίία δβί, υἱ δγφιιπιθπένο 50) οι ρβα!μηΐ. ἀδπηοηβέγαι, υἱ ἢπα φβαίην ργϑοθν Ρίο, Ἰηᾶρ}5 ἀοοί]οα ἤδηνμβ, οἱ ργοφγθάϊδηγν δὰ δᾶ 4υῷ οοπδεφυυπίυγ. Αὐΐ ΟΓΘΌΓΟ Ρρδγ 886 ἐρρᾶπι ἀοέξοὲ διἸαυϊὰ δυά μογθῖ ἰμβο ρι10, οβίθπ θα 5 ΡΥ διιδ᾽6- αἰδαὶ γϑγθῖβ βοπίϑηιλπι, δἰ φυΐά ἐχ νἱρίϑίθ ργϑοίαγα Ι͂2οἴυα; διιῖ ροίίυ8. υἱεϊυδῆπ6 πηράϊ οἱ (ογπηα ἰπν βογὶριοηυπι Δι ἀπ8 οἱ ἰάδπὶ 6δῖ; πϑιῃρο υἱ δὰ Ρνοηυπὶ οἱ μοπϑβίμαι αἰτίραπι οἱ ἀδάυσαηι; φυΐά- ἀδλσιθ οχ ᾿βίογίδ ρει {ππὶ ἐπέ ϊοδῦὶ ϑἐΐαπὶ τὰ πη6 Υἱάοίυν, ουπ| πο] δ] οἱ πυύτιπι ποπιθη φγεεβογίρίυπε ἱστορίαις συγχέχρηται, ὥστε ἡμῖν πραγμάτων ἐγ- Ὁ Πιεγῖ!. ΝΟ επΐπι ΟΡ ἰά δοίεπι Βογίρίαγα ἀϊνὶπα ἢ]- γενέσθαι (18) γνῶσιν, δι᾽ ὧν ἔργα τινὰ καὶ πάθη τῶν ἀρχαιοτέρων μανθάνομεν, ἀλλ᾽ ὅπως ἂν διδασχαλίαν τινὰ πρὸς τὸν χατ᾽ ἀρετὴν ἡμῖν ὑποδείξειε βίον, τῆς ἱστορικῆς θεωρίας μεταλαμδανομένης πρὸς τὴν ὑψηλοτέραν διάνοιαν. Τούτου τοίνυν ἡμῖν διομολο- γουμένου, τοῦ δεῖν τοιαύτην περὶ τῶν ἐπιγραφῶν (46) ἔχειν τὴν ἔννοιαν, ἀχόλουθον ἂν εἴη, χαθὼς φθάσαν- τες εἴπομεν (47), τῶν μὲν ὁμοίως ἐνόντων, γενικουτέ- (8) Ὃ λάὰά. οἀ.
(9) Μὲν ον. ε(.
(10) Τινὰ οιν. εἰ.
(11) Οὖν οἱ. οἄ.
(12) Ἐπιδειχνύουσα, οἠ.
Ῥετδοι. ΚΒ. ΧΙΥ͂, ΒιθγίΔΓα ἢ ΠΔΡΓΔΙΟη6 υἱϊίυγ, τὲ ΓΟΓΌ ΠῚ φαδίδΓυ να οορηϊοιοπὶ ΠΟ 5 ΘΟ βΔΓΘΙΉΙ5, οἱ 4ιι85 δοογμηὶ ναὶ Ῥεγ]γηπί γϑίθγοβ, ΘΟ ΒΟΘΟΆΠ,18; 864 μὲ πολυὶβ ἀΐ- βεὶ ρ᾽ πᾶπι, 84 υἱίδιη εχ υἱγίυἰβ ργϑβουίμίο ἰηδί,- τυρηάδη ἰγαάδι, οἱ ργοίπάς ἢ βιογίθΒ ΘΟ ΠΙΘΠΊΟΓΆΙΪΘ δἰιίογθηι φυδηγάαπι οοπρίἰδγδίίοιοπι γοίθγαιυν. ὑπ ἰφίλιν οπμπίαπι Φοηβθηϑι οοηδιοὲ, Πυλιι5πηθάϊ ΔΘ ΒΟΓΙρέιγα οχἰ εἰ πηδίϊ ποθ ΠΔΡΘηἀδΠ) 6586, Π0η88- (15) Καί, εὐ ὲ ([4) Προγεγραμμένον, οἰ. ἀπ Ἐγγοθάν, ΜῊΝ (10) Γραφῶν, εὐ.
(11) Εἴπαμεν εὐ.
“" υδπβ 6δὶ, δἰουϊ δυργὰ αἰχίῃηαβ, μὲ ἰπφοσὶ ριοπιαι, Α ρᾶν τινὰ προεχθέσθαι διάνοιαν " τῶν δὲ χατά τινα ᾳυξ δἰ υδίμοια αυδπιύλια ἰηῖοῦ 60 ΒΆθθη!, ξ6- ΒΕΡΆΪογοπι αιιδιινάλτ ΘΧΡΙ ολυοΟὨ δῖ ἰγλάδιν; 0ὁ5- ΤμΠῚ ΨΟΙῸ 4} πη 5 ἱπίδν 86 ἀϊδεγυηῖ, κηϑξὶ5. δρθ- εἰαἰοπὶ οἱ ραγιϊου γο.
θυδγθ οπη) γοχ [1: ε ἴῃ βηεαι, » μἰπγίην ρϑα]ην}9 Ρἠβίϊχα εἰν, ἰὰ νἱ εἰϊοοῖ 1}14 μο8 ἀοςεῖ, ᾳιοὐύ εἰ 41}, αυἱ ϑεγρίυγαην ἰπξογργείδιΐ βαηϊ, ᾿π16 χογηηὶ; αυ- ἀλπὶ δοΐπι ἰθ00 οὐὰς: «1 ἤπειι, » νου! « ΥἹοϊοτί; » αἰΐα8, « Ερ᾿πἰεἰυμα; » 4108, «1η Υἱοίοτίϑη. » Ουοείγοᾶ οὐ Ομ ἢἷ5 ΟΟΓίδιἰηἾβ υἱοϊοστὶδ βἰῖ ἢηΐβ, διἱ 408}, αυΐ εδϊδη)θ ἰπφγούϊιηιαγ, πη δυ8 ταίεγυμὶ, ἐᾶι [γοιΐ ρυφηάτγα ἱμοὶρίπη!, πὲ] Ρ]ΆΠ6 ΡΟΓβι1 - ἄδο « ἤιιϊΐβ » ποιπίπθ, νϑϊυϊ Βγονὶ ᾳφυϑάδῃῃ ὁ01}- τον Ἰοπαν, Ἔσο ατὶ ΟπηΠ65 11|05, αυ ἰὼ μυ}υ8 νἱ 8 βἴδι ἷο Ρδγ υἱγίυ 8 ἐχογεϊδίίομοπι ἀδοογίϑηϊ, υἱ ἔ- Β ΠΘΙῚ ΓΟΒΡΙοἰδηϊ6 8. 56ρ6 σογοηδ Οἱ ποη 25, σογίδιη!- πυπὶ ἰΔΡοΟγεπὶ ἰονθηί οἱ τηλυδη!. Θυοά ἤὐπης ἰ(ἰάδπι ἴῃ εογίδπιϊηἰι5 ἐὐθηΐγα υἱάρηβ. Οογομα δηἷ πὶ ρΓ8» ἀδπιοηδίγαϊ 18 υΐϊ ἔπ ρα ςρϑιγὶ5. σοηβΡοδδιν, Π)8 - υδαυς σοηβογίτὶ διπὶ, πη πὶ το οΥ 8 δα άϊι; εἰ ἀπ φαπιίαπι δὰ υἱοιογίδην οδιϊβοπάλπι δουδξ, προὶο- 3115. 1Π|8, ᾳφμδ ἰῃ οοηἤίεια 0 διιϑευμάξε δαμᾶ, δρο- ελῖᾶ φἰυγίδ, πνὰπὶ οσιοουδι 5. Εγαο απ οἸμηΐ θι9 λά οδυϊδηθη βιδάϊιηη ϑρεογίιη οἷϊ (φίαύλυμη διμριη δδὶ σοπιηπλπηἷδ ᾿ οἰ πα1πὶ ν᾽ 18}, ὕπαιθα οπιηΐθι8 86- γογβοίαν, οἱ ΟὈΪυσἱοῖν πα ΤΟ [45 οἱ πα εἴ; ἀοίο519 Ιϑοιϊαρὺὶ περι ἐδ ποι} λν͵2π| 605, 4} ἐσ δάνοῦϑο βιαηί, βγοβίογηθη5: οὗ Νὶ οριέπνιβ δηϊμιογαπι ΠΟεΙΡΟΓΙπὶ πηλξίθδεγ οἱ ἰμείτείογ, βθθηι δι οτίβ εἰ ᾿αθουΐϑ ρτὶι Β0.}6 θαέθιν δὲ ὠδοιιϑήμδ ΟΣ οογοδᾶ π28δεὶ Θομϑυδίδηι, εἰ ρυθιϊουμε ἡΠυὐ ρΡγεορέυπι,, υἱοῦ ϑαιια ρᾶτγίδ ργαάϊοδιίοηριη, δὶ οσυϊ δὰ ἰυτῃ ἤποπὶ σσηνουβίβ, Υἱελογίς δυοίουί ἱπηϊ τὶ, δορί πἰοἰυπηηπα δὲ υἱοίο- τἰϑιδ ΘΑΡΙΒΟ εἰμ] δοπεραρος. (0:5 δυίστη 818 οϑὴη- κοηίδηδ8 δὲ νἱγίωι 8 αἰϑοὶριηιαπι Βὶ8 βυ βὶπὸ Β6 δ εἰ ἀοοιπηθηίδ, ποὴ ἔυφίε ἰμ(ο06 41 80 ἰιος ἰμί 10 δὴ 4«οιιϑρημεῃίία ργοβρίοογο νδίθηι. ξήψηοι δηΐπλ ἐοὲ μοθειὑα!9 Ἠοδέσίθ Ὁοὔίγα Π05 ϑυφηδηάϊὶ, ἱπιὸ οἱ Π09 ἀευεὶδηἀδὲ 6866 οαυδὰς οἱ ἃ)528, 4υοῖϊ δύηϊ Δηΐπηδε Ῥουο πδιί Ομ θβ, αυΐι8 ἰδ πηϊα τηϑδτγαπ, ηποά- ἄληι, τδιΐο δωέπ)ὶ πϑεοῖσὶ φίθϑρε ἰπχϑίιν, 006 πεϑυδέυγ, οἱ ρἰεσυτηαιι6 οἰΐαην ἐ6 βίϑίυ διὸ ἀε᾽ οἰδυν, Ὠἰοἱ φεΐθ σϑιο ἰδέΐαπο ἔβα μεθα! 8, εἰ Ιοφί δα ραρηδαδὲ γαἰοιον νι ἰθαμ τυ Αροβίοϊυς, οἷυ!ϊ νίδω ἰυἱᾶπι, οδδυδ8- 4116 ΦΧΡΟΙΙΘΒῚ ἐη ἢν} 85 ϑιοϑὲ ἐο τὶ ἀπο πίθυ5 ργοραγασὶ!, τἱοιοσίαι ἰαυώδαι δάδρίυς, 42 ὁπ 8 ρυξηα θὲς αδί.
(πιθειῶι 60 ἤ185 γοεὶ, « [ἢ ὅδε), » δβεγίδυπίυν, ἀοευπηθοηίδ φυφίληι θυ, εἰ σοι} 4 δὰ νἱοιϑείδθι, 4εΐθυ8β σοηδίυν ποδί δἰ βιι μθη) ῬγΟΒΡΟΓΟ δοιίαι. Νλα ἰυὰ ἘΡτο ἰΐφ φυὶ εοπιαιλρυβίι,"»...δὲ ἢ ἰυκ!, «Ῥιὸ Μαϊνεϊδί, ν φιιοι αἰ γοάἀυηὶ, ε Ργὸ οἰογθᾶ, » οἱ ἱμὰς « οβρίοοσο διὶ ἀυόδμα; » οἵ, ἐ ὕγο ἀϊδοίο εδηι18) Τό δὰά. οἀ. (19) Τό οπι. δά.
Ὁ δι. εὐ, 41) Ουΐύδηι οοὐά. εὐδοχίας, (35) Θυϊάδιιν ομν". τούς.
διαφορὰν ἐχτιθεμένων, ἰδιχωτέραν ποιήσασθαι τὴν ἐξέτασιν.
Ἐπειδὴ τοίνυν ἡ εἰς τὸ “έλὸ; φωνὴ, ἐοῖς πλεί- ὅτοις τῶν ψαλμῶν ἐπιγέγραπται, τοῦτο οἶμαι δεῖν περὶ τούτου γινώσχειν, ὅπερ ἡ τῶν λοιπῶν σαφηνίζει διάνοια τῶν τὴν αὐτὴν μεθερμηνευσάντων Γραφήν. Ὁ μὲν γάρτις ἀντὶ τοὺ ε Εἰς τὸ τέλος,» «Τῷ νιχοποιῷ» φησίν' ὁ δὲ ε Ἐπινίχιον,» ὁ δὲ τὸ « Εἰς νῖχος. » Ἐπεὶ οὖν ([8) τέλος παντὸς ἀγῶνος ἢ νίχη γίνεται, πρὸς ἣν βλέποντες οἱ πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἀποδνόμενοι, τῆς ἀθλήσεως ἅπτονται, δοχεῖ μοι διὰ τοῦ τέλους ὁ λόγος ἐχ βραχείας φωνῆς ἐπεγείρειν εἰς προθυμίαν τοὺς διὰ τῶν ἀρετῶν ἀθλοῦντας ἐν τῷ σταδίῳ τοῦ βίου, ὡς ἂν εἰς τὸ (49) τέλος βλέποντες, ὅπερ ἐστὶν ἡ νέχῃ, τῇ ᾿ τῶν στεφάνων ἐλπίδι τὸν ἐν τοῖς ἄθλοις πόνον ἐπιχουφίζοιεν. Ὅπερ δὴ καὶ νῦν ἐν τοῖς ἀγῶσιν ὁρῶμεν γινόμενον. ἐλροδεικνύμενος γὰρ τοῖς πρὸς ἀλλήλους ἐν τοῖς σταδίοις συμπλεχομένοις (0) στέφανος, ἐπιῤ- ῥώννυσι μᾶλλον αὐτῶν τὴν ὑπὲρ τῆς νίχης σπουδὲὰν, “ὧν γινομένων αὐτοῖς διὰ τῆς συμπλοχῆ; πόνων ὑπὸ τῆς ἐλπιζομένης εὐδοξίας (21) ἐχκλεπτομένων. Πᾶσι τοίνυν ἠνεῳγμένου τοῦ σταδίου πρὸς ἄθλησιν (στάδιον δὲ ὁ χοινὸς τῶν ἀνθρώπων βίος ἐστὶν), ἐν ᾧ (32) εἷς ἀντίπαλός ἐστιν ἡ καχία, πολυτρό- πως τοῖς δολεροῖς παλαίσμασι χαταγωνιζομένη «οὺὑς (35) προσκαλαίοντας διὰ τοῦτο ὁ ἀγαθὸς τῶν ψυχῶν παιδοτρίδης προδείχνυσί σοι ὑῶν ἱδρώτων τὸ τέλος, χαὶ τὸν ἐχ τῶν στεφάνων κόσμον, καὶ τὴν ἐπὶ τῇ νίχῃ ἀνάῤῥησιν" ἵνα πρὸς ἐκεῖνο βλέπων (36) τὸ τέλος, τῷ νικοποιῷ σεαντὸν ἐπερείδῃς, καὶ τὸ ()δ) ἐπινέχιον χήρυγμα σεαντῷ παρασχενάζης. Ὅσα δὲ τούτοις χατὰ τὸ ἀχόλουθον ὕπεστιν τῆς οἷς ἀρετὴν διδασχαλίας νοήυατα, φανερὰ πάντως ἂν εἴη τοῖς διὰ τῆς ἀρχῆς ταύτης πρὸς τὸ ἀχόλουθον βλέπουσι. Δῆλον γὰρ ὅτι ὅσα τῆς ψυχῆς πάθη ἐ τὶν, τοσαῦτα χρατήματα τῶν ἐχθρῶν γένεται χαθ᾽ ἡμῶν, χαὶ πα- λαίσματα" δι' ὧν καθάπερ τι μέλος τῆς ψυχῆς, ὁ χογισμὸς ἐξαρθροῦται πολλάχις χαὶ ἐξαρμίζεται (26), εἰ μή τις παρεσχευασμένος διὰ μελέτης, τὸ ἀσφαλές «ε καὶ ἀχατάπτωτον ἐν τοῖς τοιούτοις (87) ἀγῶσιν ἑαυτῷ χατορθώσειε (95), διὰ τῆς νομίμου ἀθλήσεως, χαθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος, τὴν νίκην ἑαυτῷ χατα- χφώμενος, ἧτις ἐστὶν τῶν ἀγώνων τὸ τέλος.
Τὰ δὲ συμπαραγραφόμενα τῇ « Ἐς τέλος ν» φωνῇ, ὑποθῆχαί τινές εἰσι καὶ συμόδουλαὶ πρὸς τὴν νίχην᾽ δι᾽ ὧν ἂν κατορθωθείη τὸ σπουδαζόμενον. Ἢ τε γὰρ τῶν ἀλλοιωθησομένων λέξις [(48} τὴν πρὸς τὸ χρεῖττον μεταποίησιν τῆς ψυχῆς ὑποτίθεται. Καὶ ἡ τοῦ Μαελὲθ ἑρμηνεία πρὸς μείζονα προθυμίαν ἐπεέγεί- (ἢ Βλέποντες. αὐ. (25) Τό οἵη. οὐ.
Ἠὴ Ἐξορμίζεται, δὰ.
(31) Τούτοις, οὐ.
48) Κατορθώσε:. ρ(.
ἘΠ γεγθα ὑπ ο15 ἰπε]υ88 οἰῶ. οὐ.
ΙΝ ῬΒΆΙΜΟΒ.
04 ρει τὸν ἀθλητήν ᾿ τὴν μετὰ τὸ πέρας τῶν πόνων Α εἰσυπι ν ἰπϑι 679 οἱ ξάπογα, « ΡΓῸ βυδοορέίφθο ε"8- ἐχδεχομένων ἡμᾶς χοροστασίαν σημαίνουσα" οὕτω γὰρ ἡ λέξις] αὕτη παρὰ τῶν λοιπῶν σεσαφήνισται, διὰ χορείας Μαελὲθ͵ ἑρμηνεύουσα. Τό τε « Πρὸς τὰ χρύφια βλέπειν, » χαὶ ε Ὑπὲρ τοῦ ἀγάκητοῦ τὴν δὴν ποιεῖσθαι, » χαὶ « Ὑπὲρ τῆς ἑωθινῆς ἀντιλή- ψεως ἄδειν"» χαὶ « τὴν Ὀγδόην πρὸὀφθαλμῶν ἔχειν, ν καὶ « πρὸς τὴν κληρονομοῦφαν ὁρᾷν », καὶ «ὅπως ἂν ἔξω «ἢς πρὸς τὸν Κορὲ συγγενείάς γενοίμεθα,» τὴν τε με- γάλην ἐχείνην τοῦ Δαυΐδ φωνὴν τὴν, ε Μὴ διαφθεί- ρῃς,"» ἣν πρὸς τὸν ὑπασπιστὴν ἐποιήσατο, πρὸς τὸν (99) Σαοὺλ φόνον ὁρμήσαντα, ἐνστηλογραφηθῆ- ναι (50) ἐν τῇ ἑχάστου ψυχῇ πρὸς ὑπόδειγμα μακρο- θυμίας, συμθάλλει ὁ λόγος. Καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα εὕροι τις ἂν δι᾽ ἀχριδείας σχοπούμενος, ὅτι ἀθλη- Β τικαξ τινές εἰσιν ὑποφωνήσεις παρὰ τοῦ παιδοτρί- βου πρὸς τοὺς ἀθλητὰς γινόμεναι, ὅπως ἄν τις πρὸς αὐτίπᾶ: ν οἱ δπῖε οου!ο8 « οοἰδναπὶ » ἰιδδογα, » οἱ « ἰπιυοτὶ ἰδ 466 ᾿μεγεάϊιδίοιι οσηθοζυὐΓ, ν εἰ εὖ οχίγα οορηλίίοπεηι (ὐγὸ τ ΚΤΈ πη, » εἰ δδχηϊβ. οδπι ᾿ἸἸ2πὶ θαυ ἀΐς νοοθῖϑ, ε« Νὰ σογγυρᾶδ., » ἡ": δὰ ἀγπιϊεγαπι δοιαὶ δὰ οεάβηρ 56 18 Γυ ο 6Πὶ ΡΓΟ- απ, 4φυΔ πιοπεῖθυν δὰ ραϊεηυς οἱ Ἰοωξαηπίπἰϊαιία Θσθιηρίυτα; οἱ δι 5 φοηοτγίβ οομιρίυγα αἰΐδ, φιιὶ δοουγαιία8 μεγροπβάσγο νοϊοῖ, 8 ἰἰβθηίαγ [αϊεθίίαν, πΐ8 αἰνὰ, Θ6θ6, ηνδῆὶ αἰ μἰοιΐεδο ᾳυδδάδηι ουμογία- σπα8, οἱ ῥγοβοομίοιθε Δ} ἱπαίγυοίοτα οἱ ἀοείογε δὰ Δι ]οίαβ ργοίθοϊαθ, υἱ δρεγαῖνπι νἱοιογ ἤπειῃ οοπεοφυδηΐυγ. δ᾽ πν} 6 δἱ φυϊὰ εχ Ηἰειονία δὰ ἀϊίεμα δἰῖ νοσϑθεῖὶο, ε [π᾿ ἤπαι, » δοάοπι ἱεωάϊ!, υεἱ νἱἀαἰϊορῖ, τογυι αύθαι6 βορέαγυτι Ἔχοπιρὶΐβ οἱ ἀοοιπιεῖ8 δή φεγίδπιίπ δοιτοθογεπν. ΕῚ ἴτε αυϊάδπ) ποιϊφ δΌΡ) 648 681 1} ἀϊοι!οπΐ ε [ἢ ἤηθη. » τὸ τῆς νίκης φθάσειε τέλος. Ὡσαύτως δὲ καὶ εἴ τι τῆς ἱστορίας συμπαραγέγραπται τῇ «ε Εἰς τέλος ν φωνῇ, πρὸς αὐτὸ τοῦτο βλέπει, ὡς ἂν διὰ τῶν ἱστοριχῶν ὑποδειγμάτων μᾶλλον πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἐκιῤῥωσθείημεν. Αὕτη μὲν ἡ « ΕἸ; τέλο; ν διάνοια. ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ’".
Ψαλμὸς δὲ καὶ δὴ, χαὶ αἴνεσις, χαὶ ὕμνος, χαὶ προσευχὴ, τοιαύτην πρὸς ἄλληλα τὴν διαφορὰν ἔχει" Ψαλμὸς μὲν γάρ ἐστιν, ἡ διὰ τοῦ ὀργάνου τοῦ μὸν- σιχοῦ μελῳδία " φδὴ δὲ ἡ διὰ στόματος γενομένη τοῦ μέλους μετὰ τῶν (51) ῥημάτων ἐχφώνησις. Ἡ δὲ προσευχὴ, ἱκετηρία ἐστὶ, περί τινος τῶν συμφερόν- τῶν προσαγομένη τῷ (532) Θεῷ. Ὕμνος δὲ ἡ ἐπὶ τοῖς ὑπάρχουσιν ἡμῖν ἀγαθοῖς ἀνατιθὲ μένη τῷ Θεῷ εὑ- φημία. Αἶνος δὲ, ἥτοι αἵνεσις (ταὐτὸν γὰρ ἐπ᾽ ἀμφο- πέρων τὸ σημαινόμενον), τῶν θείων θαυμάτων πε- ριέχει τὸν ἔπαινον. Οὐδὲ (55) γὰρ ἄλλο τί ἐστιν ἔπαινος, εἰ μὴ τοῦ αἴνου ἐπίτασις. Πολλάχις δὲ ταῦτα ἀλλήλοις ἐν ταῖς ἐπιγραφαὶς διά τινος συζυ- χίας συμπλέκεται, ὥστε ἕν τὰ δύο διὰ τῆς συμπλο- χῆς γενέσθαι. Ἢ γὰρ « Ῥαλμὸς ᾧδῆς,ν ἢ ε Ὡδὴ ψαλ. μοῦ, » ἣ ε Ἐν ὕμνοις ψαλμὸς,» ἣ καθὼς ἐν τῷ ᾿Αὔα- χοὺμ μεμαθήκαμεν, χαὶ ε Προσευχὴ μετ᾽ φδῆς. » Ἡ δὲ διάνοια, χαθ᾽ ἣν πρὸς ἀρετὴν ὁδηγούμεθα ὑπὸ τῶν ἐπιγραφῶν τούτων, ἐστὶ τοιαύτη" Τὸ ψαλτήριον, ὄρ» γανόν ἐστὶ μουσιχὸν ἐχ τῶν ἄνωθεν μερῶν τῆς κατα- σχενῆς ἀποτελοῦν τὸν ἦχον. Ἡ δὲ τοῦ τοιούτου ὀργάνου μοοσουργία, ψαλμὸς λέγεται. Οὐχοῦν ἐχ τοῦ σχήμα- τὸς τῆς χατασχευῆς ὁ προτρεπτιχὸς εἰς ἀρετὴν λόγος ἔμφασιν ἔχει. Τὸν γὰρ σὸν βίον ψαλμὸν εἶναι διαχε- λεύεται, μὴ τοῖς γηΐνοις φθόγγοις περιηχούμενον " φθόγγους δέ φημι τὰ νοήματα " ἀλλὰ χαθαρόν τε καὶ ἐξάχουστον ἐκ τῶν ἄνωθέν τε χαὶ οὐρανίων τὸν ἦχον ἀπεργαζόμενον. Ὠδὴν δὲ ἀκούσαντες, τὴν περὶ τὸ φαινόμενον εὐσχημοσύνην τοῦ βίου μανθάνομεν δι᾽ αἰνίγματος. Ὥσπερ γὰρ ἐκ τῶν μονσιχῶν ὀργάνων