'φύσεως εὑρεθῆναι" ἡμῖν δὲ τοσοῦτον ἀγαπητὸν, οὐδὲ «ὃ δέον περὶ αὐτοῦ γινώσχειν (58) εὑρεῖν, ἀλλὰ τὸ (85) ᾿βηδενὶ τῶν ἀπεμφαινόντων συνενεχθῆναι "ὅπερ δὴ ᾿ἐπὶ τῆς αἰνέσεως τοῦ Δαυῖδ ἐνοήσαμεν, ὡς τῷ ᾿ποιούτῳ μόνῳ πρεπούσης τῆς θείας αἰνέσεως. Ταὐ- "πόν μοι δυχεῖ καὶ περὶ τῆς ε προσευχῆς » γινώσχειν, "ὅταν ἀχούσωμεν, « Προσευχὴ τοῦ Δαυΐδ, » ὡς δέον, "καὶ τὸν ἡμέτερον βίον κατὰ τὸν ἐχείνου σπουδάζειν ᾿εἶναι, ἵνα τοῦ προσεύχεσθαι τὴν παῤῥησίαν χτησώ- ᾽ωεθα, Οὕτω καὶ (6) τὸ (58), ε Προσευχὴ τῷ πτωχῷ ὅταν ἀχηδιάσῃ, καὶ ἐναντίον Κυρίου ἐχχέῃ τὴν δέησιν ᾿αὐτοῦ.» Πολλὴ (56) γὰρ ἡμῖν χρεία τῆς κατὰ Θεὸν ἀνα- δάσεως, ἵνα νοήσωμεν, τίνων πτωχεύομεν" οὐ γὰρ ἂν, ᾿εἰς ἐπιθυμίαν ἔλθοιμεν τῶν ἀληθινῶν ἀγαθῶν, εἰ μὴ οἱ Δί γιιϑίτι8δ. φυᾶην αἱ ΔῸ0 ΠπΠπιδηᾶ Ππδίμι γα ἱηνϑη γί τιοδί. Αἱ πον 5 1ἀ αυρά δὰ60 ΔΙ Δ01}6 οἱ ἰοε᾽ ἀΟΓΔΌΪΕ «688, Ὡ6 σοδηοβόογα αυΐάδι) [158 δδί, αυδηίυπν ορογιοῖ, "ααΐρρα 4108 ὨΘΟ6886 - 81 - δου 68 υΒ ΠΗ0 πιοὴο διπὶ εἰ πὶ 8. Ουοὰ - Ῥεῦ ἰδυδδιίοποηι ᾿λανὶἀ ᾿μ16}- ξοπάυπι ἀϊχίπιυβ, 56 Ἰ!οεἰ" Βυΐς 801} σοπιρείογα, υἱ - αὶ ἰαυάθβ οδπδί. πἰοτῦ ΡῈ « ογδίΐοπεπι » ἱπιο θη - . οἷ π666886 811, νἱΐατν ποϑίγδιι δὰ {Π18 ν᾽ δὲ ΠΟΡΠΊδίν ἰηπϑιίίιαοτα, υδ 88 οἱ ΠΙΡογιδίθαν ὁγᾶπαΐ Βουπὶ δοηη]- ΤΆπη 8. Ἰά6πὶ δοη(ἰδῃάτπι 651 ἀδ 1114 ᾿πβονὶ ριίοηο: «Θτλίῖο ραυρογίβ, ον Δηχίυ5 Γπθγῖ. οἱ εὐτᾶπ θο- πιΐπο εὐαδενὶ! ργθοθπὶ 8ι18Π). » Οριι5 δηΐτη ΠΟ 8. 65! πηᾶρπο δὰ Ὀοιη 456 6η81, αἱ νἱάογα ῥοβϑίπιι8, 4ι}- "τὴν ἐν τοιούτοις (67) ἑαυτῶν πτωχείαν κατανοήσῳ- θυ οφολιναδ; ΠΟῊ ομἶπιὶ ἀο65᾽ ἀθγῖ 0 νΘΡΟΓᾺ ΠῚ ὈΟΠΟΓΊΠ μεν. ᾿Αλλ᾽ ἔμψυχός τις γένηται, καὶ ἐνδιάθετος τῆς ᾿ προσευχῆς ὁ τόνος, ὅταν γνῶμεν τίνων πτωχεύομεν, ᾿ καὶ πρὸς τὴν ἀναδολὴν τῶν ποθουμένων ἀχηδιάσω-. μεν" καὶ οὕτως ἐχχεῖται ἡ δέησις ἡμῶν διὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἀντὶ ῥημάτων χρωμένη τοῖς δάκρυσιν.
{ἱ ) θυ ϊάδπι οοἀ4. ὑπερχησμίων. 48) Βίος, δὰ.
49) Καὶ ἀσυνέτῳ οἵπ. οὐ.
50) Θυϊά"ηι οοὐά. γίνεαθαι, - ΔΙ οἰ Ἔπηι, πἰϑὶ ποϑίγαπιν ἴῃ ἢ 5 γαπυγῖδπι "ΓΟ 6 ρμεῖ- βρδεΐδιῃ μδθθαπιι9. ΕἾ. αυΐοῖι ογδίϊο νἱ νἀ, να] 6- 46 ἱπίεπάϊιιγ οἱ ἰῃΠδημηϑίυγ, οὕλη ΘΟὐ πΟβοί πιι8, αυογαπι ἱπάϊσί πυμμις; ΔΠΠ ἔπι γα 6 οἱ δηρίπιηγ, οἴ 68 45 μεϊΐηιυ5, αἰ Πδγαπειν.. Εἰ οἷ. ἐδ 0 ἀδργοοδίῖο ποϑῖγϑ, δι} 11}5 ροΥ} 5. Θου σαι πὶ ἰΔΟΤῪ - 1ηἷ8, 4φυ πὶ νΓὈΐ5.
(82) Γινώσχει, οὐ.
(54) Περὶ τοῦ «μά. εἀ. Γ (55) Τὸ οπι. οὰ. Τῇ αἰΐχυοι οοἀ. (86) Πολλῆς, οὐ.
(97) Τούτοις, οὐ.
5. ΟΒΕΟΟΒΙΙ ΝΥΒ5ΕΝῚ δ00ὺ Ι.2 ἱμιογργείδυογίβ εἱ ᾿Πυὰ: «Οἴδιίο Μογβὶ Βοπιίπί α θὕτω ναήσεις καὶ τὸ, « Προσευχὴ τῷ Μωῦσεϊ θεὶς ν φυλεὶ ποη [ἰεθδἱ ΔΠΠ6 Ὁ μοῦ ογδιίοποπι δὰ ἤσαν δοιδιίίθγο, εἰδὶ 4φυ}β 80 Βο. ῃυϑυηὰἀο 8686 ἀνο08Π5, 80- υ5 θἱ μοῶιο εἰεϊδίυγ, ΟΑΡΌΤ ΙΥ.
Αἰηβογίριϊο, ἘΡτὸ [εἶδ φυΐ σοπηπιι δ πηΐυγ, κα ἰπης τοῖο! υἱἀδίαγ Δ ΌΘΓα ΦἝη5.ΠΊ, 5018π| ἀἰγῖπαπ) παΐι:- ΓᾺΠΙ ΟΠηηἷ5 σοηγογβίοηϊφ εἰ ηλυϊαιοηἷ8 ἜΣ ροΓ6π) ὁδ- 86; Ποη δπΐτ οδὲ Δ αᾳυοά ηχη!διίοη6 αἱδία, οὐπὶ ἴῃ, Μη γογϑιῖ πὶ ΠΟΙ δ᾽} σΑρὰχ π|8; δὰ ἰὰ υδγὸ ᾳφυοὰ π|6- ᾿ἴυ5 6δῖ, ἰΓδῃδηηυίαγὶ πόσυσδί; πδπὶ αὐ! πὶ Βορυἢ δι, ρνορίον φιοά ἰῃ ἐδπὶ πιυϊαιο οδάαϊ: ποθὴ δηΐπὶ τερον αΔπἰπὶ θοαὶ, 84 ηιοά ἰγαηβοδί, τ 6} 108. ΗΠ|ο ηυοά ἰμ84 πᾶϑεῖ, Νοῶ νδῦο ᾿βοπιΐπδϑ ἐπ πη δ! 006 εἰ αἰιογδιίοηθ ροβΐ, δοουμάνη υἱΓαπη4 06 ΡῸΡ [Δ}- τλῖ6πὶ οἱ υἱη ἐγδηϑημἰϑίγί σε ἀδίο γί ογ 5 οἱ πιϑι γα 5 τοὐϑιθαν; ἀοιοτίογεβ, φυδπάο ἃ σοιμπιυπίοπα ΡοπῸ- ΤῸ) Ἔχοί ἀἴπην5; πιο στο 5 Γυγβαπι, αι παο δά ἰά αυοὰ τε ᾽ν8 εϑι βὸγ σοπνεγβίομθπι γοάϊπια5. Οὐπι ἰρίτυς πυϊατοπα ἧπ τηδίυπι ἱποϊάοτγίπιια, ορυβ μδθδιηυβ Βοπᾶ πρδιϑιίοηθ, αἱ ευ9 θέδβεβείο δὰ [ὰ ᾳυοὰ πιοίϊι5. 651 ἐραηφίεγα μη γ: ΒΟση 6 πιαηϊ[δδίυπι ἢ{ ὁχ ὑϑγυΐβ αὐτὲ 58) κησυπιιν 18, «Ῥτὸ δἰβ φυὶ οοπηπιυϊϑυθη- ἴυγ. » ΝΟᾺ Θπἰ πὶ οί υπι οΥὐλ1|0 ποῦίδ βυλιοί, τουϊδιϊ6- 861} ΠΟ ββαγὶο διιδοὶρί ομἀδπη 6886, βοὰ οἱ αἰΐψευ πιοᾶο ἱποίγυϊ!, φποιποάο γοοῖα δὶ, ὀχοιηρὶ8 αυἱ- Βυδιύλπι τιυϊαιομοτα ἰ"δην ἦι! πιο8 ἀσπῃμοηβίγᾶπ5.
δὶς τϑγο σϑγθα ἰμϑογι μι οηὶβ δαθροὶ: ΡῬτὸ ἰδ φυὶ ἱμοινυμυυπίαν, ἴῃ (11 ( 6αὰ ΘΟ πη) Ἰηποείριίοπο, θδνυὶθϊ ἴῃ ἐοοιΓγπᾶ, οὐ φυοοσηάϊι Μ6- δοροίδπιίδπι ϑγεία;, οἱ ϑγγίϑηι β0 0,55, εἰ οοπνοτ!! ἀραῦ, δὲ ρέγουδβεὶῖ να ϊθῖ δ) μανγιμ ἀπούοςί τα π}ξ8..» ἔχ ὑἰοιῖβ δμίμι πιδη φδίιται οδβὲ ογδίίοωθ ᾿νὰς ἀοοξηίμδνι εἰ οομεἰϊίμι φυοάάδωι οοπιρτοιοηάϊΐ, οὐπα ἀϊοίναν: « ἴῃ εἰευ Ἰδοῦ ρείοαο, θαυ ἀὲ ἰπ ἀοοιτίῃδω. » Νοὸπ Φηΐπι ἀοςοί τ μϑδ νΟΟΔθ.]υ δὐϊδοίυδι [υἱδδεῖ, δὶ βμΐβ, τοιΐαδ ἰνα τι ογϑιίουΐβ πομ 6886, ἀοοθγα. μιὰ γΕΓῸ, ὁ ἰρ τἰμμὶ ἱηεοτιριίομο, » ἱπβέοαξ φοτιωοποίᾳ ἤυῃο μιθινοτίας ἱμἀοἰεϊἠϊίιες πππργδδδυπι οἱ ἱμδουϊρμιλ οἷγ- ουιἰογοηάυπι 6086, μὲ, ΒΙΘΡΙΟΓ Ια) Δ πιῶ ὨΟΑΙ ΓΒ (881. φοἰυτηηὰ δἰΐ; οί. δυ]ο ἰπρογίρβθθ, οπογυπι Ἔχφιωρίϑ. 3 δυΐθι δυρροάϊιδι ποῦῖβ (ογιϊυὰο εἰ διγθηυϊ88. ἱμηρογδίοσ 8 βυσημιὶ δχογοί(ιια θαυ ἀϊβ, φιΐθι5 ἀυρὶεχ μοδιίθιι ἐν οτγίαν οἰλάδο; [ἰνἷ8 φαϊάειη ἴρηα δυβυαιρεὶε, 1116 φἰαὐΐο ουθ]διί5. ϑγγία χυ:β ἰμίεν ἀι05 Πυνὶο8 5 δδῖ, ἐφ οοηφυμηίιτ, οἱ μυὲς βηϊιίπια ϑγτγογιπὶ ωᾶ- ιἰ0, 5ἰ τα ον οἱ τὶ} 8 ϑδιβαγιπὶ γαβίδίιν, τυ} 115 μι Πα ἰτυοἰάδι:5. ἡ όγιπι ἀοουγαία Ὠἰδίογίοαπι πᾶγ- ΤδιΪθΠοπὶ ρμογδθαιὶ υρῖ]ς., Ἰοηρίιπι (οτίλ556 δὲ βυροῖ- 38) ἀρίηται 88) ἀμξγται, δι. 59) Ὅτε, οὐ.
60) Βελτίους, οἀὰ 61) Ὅτε, ει.
«ἴη ΠΕῸ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ, » ὡς οὐχ ἐνὸν ἄλλως προσελ- θεῖν διὰ προσευχῆς τῷ Θεῷ, εἰ μή τις τοῦ χόσμου τούτην ἀποστὰς, Θεοῦ μόνου γέγοιτο ἄνθρωπος. ὦ ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ'.
Ἥ δὲ ε Ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομόνων » ἐπιγραφὴ τοῦτόν μοι δοχεῖ τὸν νοῦν ἔχειν, ὅτι μόνη χρείττων ἐστὶ τροπῆς τε καὶ ἀλλοιώσεῳς ἡ θεία φύσις " οὐ γὰρ ἔχει πρὸς ὅ τι χρήσεται (57᾽) τῇ τροπῇ, τοῦ μὲν χα- χοῦ ἀνεπίδεκτος οὖσα καθόλου (58). πρὸς δὲ τὸ χρεῖστον τραπῆναι: μὴ δυναμένη" οὐκ ἔστι γὰρ πρὸς ὅ τι δέξεται (ὅ8᾽) τὴν ἀλλοίωσιν "οὐ γὰρ ἔχει τὸ Β ἑαυτῆς χρεΐττον, πρὸς ὃ μεταδήσεται. Ἡμεῖς δὲ οἱ ἄνθρωποι, ἐν τροπῇ τε χαὶ ἀλλοιώσει χεΐμενοι, κατ᾿ ἀμφότερα διὰ τῆς ἀλλοιωτιχῇς ἐνεργείας, ἣ χείρους, ἢ βελτίους γινόμεθα" χείρους μὲν, ὅταν (89) τῆς μετουσίας τῶν ἀγαθῶν ἀποῤῥέωμεν. ἀμείνους (00) ὃλ πάλιν, ὅταν (61) πρὸς τὸ Ἀρεῖττον ἀλλοιούμενοι τύχωμεν, Ἕπεὶ οὖν τῷ χαχῷ διὰ τῆς τροπῆς συν- ἡνέχθημαν, χρεία τῆς ἀγαθῆς ἡμῖν ἀλλοιώσεως, ὡς ἂν διὰ ταύτης γένοιτο ἡμῖν ἡ πρὸς τὸ χρεῖττον μετα-. δολῆ". καὶ τοῦτο δῆλόν ἐστιν ἐκ τῆς συμφράσεως τῶν͵ ᾿ «τοῖς ἀλλοιωθησομένοις » συγγεγραμμένων᾽ οὐ γὰς μό- νὸν τὸ « δεῖν ἀλλοιωθῇναι ὀυμδουλεύει » ὁ λόγος, ἀλλὰ καὶ τρόπον τινὰ ὑποτίθεται, ὅπως ἂν τὸ τοιοῦ- τὸν χατορθδωθείη, δι’ ὑποδειγμάτων τινῶν τὴν πρὸς τὸ χρεῖτοον μεταδολὴν προδειχνύων.
Ἔχει δὲ ἡ λέξις τῆς ἐπιγραφῆς οὕτως " ε Εἰς τὸ τέλος ὑπὲρ τῶν ἀλλοιωθησομένων εἰς στηλογραφίαν τῷ Δαυὶδ εἰς διδαχὴν, ὁπότε ἐνεπύρισε τὴν Μεσοπο- ταμίαν Συρίας, χαὶ τὴν Συρίαν Σοδὰλ, καὶ ἐπέστρε- ψεν Ἰωὰδ, χαὶ ἐπάταξε τὴν φάραγγα τῶν ἁλῶν. δώδεχα χιλιάδας., Δῆλον γὰρ ἂν εἴη διὰ τῶν εἰρη- μένων, ὅτι διδασχαλίαν τινὰ χαὶ συμόουλὴν͵ περιέχει ὁ λόγος εἰπὼν, ὅτι (62) ε Εἰς στηλογραφίαν τῷ Δαυῖδ εἰς διδαχήν. »͵ "οὐ γὰρ ἂν ἡ διδαχὴ πραοσέχειτα, μὴ πρὸς διδασχαλίαν τοῦ λόγου βλέποντος" ἡ δὲ (δῶ) « Εἰς στηλογραφίαν » τὸ τοῦ (04) δεῖν ἀνεξάλειπτόν πε χαὶ ἐντετυπῳμένον ἔχειν τῇ μνήμῃ τὸν λόγον ἐνδείχνυται, ὡς; εἶναι στήλην μὲν τὸ μνημονιχὸν τῆς ψυχῆς, τὰ δὲ ἐπὶ τῆς (65) στήλης χαράγματα, τὰ Ὁ τῶν ἀγαθῶν ὑποδείγματα. Ταῦτα δὲ ἦν ἡ τοῦ ἀρχιστρατήγου τῆς δυνάμεως τοῦ Δαυῖϊδ ἀριστεία, δι᾿ ὧν διπλοῦν γίνεται χατὰ τῶν πολεμίων τὸ πάθος, τῶν μὲν πυρὶ δαπανηθέντων (66), τῶν δὲ διὰ πληγῆς ἐν ἀφανισμῷ γενομένων. Ἢ μὲν γὰρ ἔσῃ τῶν ποταμῶν Συρία διὰ τοῦ πυρὸς ἀναλίσχε- ται καὶ τὸ πρόσχῳρον αὐτοῖς (67) μέρος τῶν Σύρων, ὡσαύτως δὲ χαὶ ἡ φάραγξ τῶν ἁλῶν ἐν πολλαῖς χι-᾿ (64) Ὅτι οπι. οἀ.
(υ8) Ἡ δὴ πω ἢ. ΠΕ (604) Τοῦ] δὲ τό, (65) Τῆς οπι. ἐλνα (06) Παραδοθέντων, οἷ. (67) Αὐτῆς αἰϊᾳυὶ εοάμ.
ἸΝ ῬΒΑΙΝΟΒ.
80 λιάσι χαταφονεύεται." ἀλλὰ. τὸ μὲν δε ἀχριόςίας τὴν Α ὕνιιπι [ἀοεἰξ; αυδ8, Θπί τι υἱ 1126 ἰπ46 δὰ Π08 γρίεδι, ἱστοριχὴν ἀκολουθίαν ἐκθέσθαι, μαχρὸν ἂν εἴη, καὶ περιττὸν ἅμα. Τί γὰρ ἂν γένοιτο πλέον, ἡμῖν δι᾽ ἀκολούθου τὴν ἔχθεσιν τῶν γεγονότων͵ μαθοῦσιν; ἀλλὰ πρὸς τί φέρει τῆς ἱστορικῆς μνήμης τὸ αἴνιγμα, κρεῖττον οἶμαι δι' ὀλίγων προθεῖναι τῷ λόγῳ, ὡς ἂν γένοιτο ἡμῖν ἡ τοιαύτη « στηλογραφία͵ γ» εἰς διδαχὴν τοῦ ἡμετέρου βίου. Τί οὖν ἔστιν ὅ φημι; ὅλον τὸ: ἔθνος Συρίαν ὠνόμασε, μερίξει δὲ τοῦτο εἰς δύο͵ τρήματα, ἔχαστοων αὐτῶν ἰδίοις γκυρίσμασι σημειού- μενος (68) ἧ: μὲν γὰρ αὐτῶν, Μεσοποταμίᾳ Συρίας λέγεται " ἡ δὲ (69) ἑτέρα, τοῦ Σοδὰλ Συρία κατονομάς.
ζεται" χαταπέμπραται (10) δὲ χαὶ αὕτη, χαὶ αὕτη. Καὶ μετὰ τοῦτο ἐξ ἐπιστροφῆς τοῦ ἀρχιστρατήγου ἧ φάραγξ τῶν ἁλῶν, ἐν δυοκαίδεχα χιλιάσι τῷ θανάτῳ.
καταδιχάζεται" οὐχοῦν νοήσωμεν, ὅτι διπλοῦν ἐστι τῆς Συρίας τὸ εἶδος. Οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν εἰσι τοῖς μεσοποταμίοις (71) ῥεύμασιν ἐν χύχλῳ διειλημμένοι" αὐτοὺ. ἃ ἂν εἶεν οἱ. τοῖς καθήμασι πανταχόθεν.
περιῤῥεόμενοι. Οἱ δὲ ἀγάχεινται τῷ Σοδὰλ, διὰ τοῦ ὀνόματος τούταν τὴν νῆς ἀννιχειμένης δυνάμεως τυραννίδα τοῦ λόγου.. σημαίνοντος" οὐχοῦν αὕτη γένοιτο ἂν ἡμῖν τῆς πρὸς τὸ χρεῖττον ἀλλοιώσεως ἡ.
δὸς, εἰ τῷ χαθαρσέῳ πυρὶ τὸ διπλοῦν τοῦτο τῆς χα- κίας ἔθνος ἀφανισθείη ". ὡς γὰρ ἧ ἀρετὴ βίῳ καὶ διανοίᾳ χαραχτηρίζεται, οὕτω καὶ ἡ χαχία τοῖς δύο τούτοις ἐνθεωρεῖται" χαὶ ἡ μὲν κατὰ τὸν βίον ἀταξία, ἢ τὰ τῶν παθῶν ῥεύματα χύκλῳ τὴν Ψυχὴν δια-. λᾳμδάνει, ἣ τῶν ποταμῶν λέγεται. μέση, ἡ δὲ διὰ, α ΡΟ Ἰδίυγ: πῶν πονηρῶν δογμάτων ἀναχειμένη τῷ ἄρχοντι τοῦ χόαμου, Σοδὰλ Συρίας χατονομάζεται. ὧν τῷ χανστιχῷ (12) τε χαὶ χαθαρσίῳ λόγῳ δαπανηθέντων, ἕπεται τὸ τὴν ἄγονόν τε χαὶ ἁλμῶααν γῆν, ἥτις ατρατόπεδόν ἐστι τῶν ἀντιχειμένων δυνάμεων, τῇ «οὔ ἀρχιστρατήγου πληγῇ παραχθῆναι" οὐ γὰρ. ἂν γένοιτο ἡμῖν ἡ χατὰ τῶν ἐχθρῶν νίχη, μὴ τοῦ ἄρ- χοντος τῶν στρατιῶν (75) ὑπερσχόντος τῇ χειρί. Τῇ δὲ τῶν πολεμίων ἀπωλείᾳ εἰρήνη χατὰ τὸ ἀχό- λονθον ἕπεται" χαὶ τοῦτ᾽ ἔστι τὸ ἀχόλουθον τῆς νί- χῆς, πρὸς ὃ βλέπουσα ἡ ἐπιγραφὴ (74), ἐνστηλιτεύει ταῖς μνήμαις ἡμῶν τὴν πρὸς τὸ ἁλλοιωθῆναι ὑφ- ἦγησιν, διὰ τῶν ἱσταριχῶν ὑποδειγμάτων τὴν ἀπαλ- λαγὴν τῶν παθημάτων ὑποδειχνύουσα (15). Μᾶλλον δ᾽ ἂν ἡμῖν φανερὸν γένοιτο τὸ χατὰ τὴν ἀλλοίωσιν 5ἷ ἰοίδπι γϑγυηι βοβίδγυμι βογίθδι ἀΐβοδιμυ δῦ θ)υ8- Ργορίεν μι} 6856 Δ ἑγυτ, γον! 6 ὀχριίοαγο αι ΠΟΙῖ5 Ὠἰϑέοτίοδδ Βαγγδιϊοπὶς ἱμυ οι οΓῸ ἰηδὶηυδίωγ, οἱ [ες « (ἰταΠ} ἰωβοτί ριον οοάδι ἰπ υἱῖαξ ποβίγω ἰῃ- βιριοιοποιμ. ()υἱὰ ἰφίιαγ ἀΐοογα ργοροβυὶ ἢ Τοΐϑη) ποπιίπυπι παίἰοποι δυγίδη) ἀρροιϊαν!!, ἀἰνὶ βἰίᾳυθ ἴῃ ἀυ85 ρᾶγί65, αυδη!} αὶ ργορτὶϊδ ηοιὶς ἀϊξογί μι! - ΠΔΏΒ: Δ]ίεγα δηλ" Μεβοροίδιηῖα ϑυγὶα δρρε!ἰδίαν, δίιογα ὥγτία ὅθ; βυσεδηάίιαγ οἱ ἤρα οἱ |: Ρθδβίοα γϑυδγϑίοπδ βϑυκηιηΐ πμρδγδίογ 5 νι 8 58]}8- τὰ πιοῦίθ πιυϊοϊδίυν, ἀιποάδείϊπι πα}.5 πίον - δἰ ἢρ(Ϊ8. [π|6Πζᾶπηυβ. οΥξὸ αἰιριίςοαι 6586 ϑ'υγὶδ8 [ογαλδηὶ: ΒΟΠΏΜΕ εἰμι Πμνίοτυπι εὐκοῖθυ8 ἐπ ου- Ἰνεῖ οἰγουηήαι! βυπὶ, οἱ ἱ ποη ὑδηΐ Δ[, αυϑμι 4008 ραδείομοβ δηϊπιίαᾳυα ρεγίυν αι οη65 υμάϊαιιε οἰγουμβυυηί; 4} δυ) οΕ} βδυηὶ ὅοθδβ, 40 ποιαΐπο βἰρηϊ Ποφῖωυγ δάἀνεγθαιῖ ροϊεβίδι!β ἰγγδθμΐϑ οἱ υἱσ- Ἰεμῖα ἀοπιΐμαῖ!ο. ΕΓ’Ο ποθ ῖδ ϑδ6 ῥγίηια υἷα δὰ ποι- ἰαιϊίομδπὶ ἰῃ μ]6 5 σεν, δἱ ἵξῃ ἐχρυγράᾶπίε οἱ Ἰυφίγαηϊς ἀρ] οι ἰἰϑης το 1 πδιϊομοη 8]}ο[δᾶ-- τῶι5: αυειηδθτιοάυαι Οἢ πὶ νἱγίυβ νἱδὰ δἱ γαϊΐοπμο εἰξηδίων, δ'6 οἱ πῃ} 12 ἴὰ ἰνΐ8 ἀυαίναβ ἰπθβθ8 66 "- πίδαν; οἱ Υἱία φυϊάθηι πμ}5 Ἰεξίθιι5 δοιγίοίδ, φιμε Ῥαϑβείοηυμ ἰπιροῖα, οἰ φυδεὶ ἤυεῖι υθάϊφυς δηΐδουαν οοπαρεοἰοπἀΐξ, οἱ φιοἀαηηπιούο ἰῃ οἰκουδει ἱποϊα- τάϊι, ϑγγία τηράΐα. ἱπίοῦ ὕμνίορ ἀϊεϊξυγ; 14 συϑγο Ρεγνογϑὶς δὲ ρργηϊοϊοφὶβ ἀοριηαιθδδ οἱ ρογειιδϑί απὶ- θυ ρυϊποὶρὶ μυΐα8 πηυμαϊ δἀάϊοια, ϑυγία θοῦ ἂρ- φυΐδυΣ ἀοοιγίπα οἱ χϑιίομα δὰ {ΠΠυϑ Γαι οπεπὶ οἱ ὀσρυτγβδιίοπόπι δρία ΘΟΠβαΠΙριΐβ, Γεϑίδὶ υἱ δίογ 5 οἱ 5 βυρίποβδ. ἰθγγὰ αὐ ΠἰΪ}] 6δὲ αἰϊυὰ, φυλὴ δἀνεγβδτίογυπι ἐχοιοἰ 8, υἱγίυ! 6 οἱ φαὐΐο ϑιμητηΐ ἱπ)ρογαίογὶβ. οοηἤείλίυῦ: ποη ΘὨΪπὶ υἷος τίδαι ἃ0 ᾿ιοβίθυβ. ΓΟΡΟΓΙ ΑΒ Π)118.. πἰδὶ μγμοῦ ρα Θχογοῖτιι8 πιδηθτη ὀχίοπέδι ἱμέογπθοίονθ δυΐοιη μοδίξυπι βθαιυΐδυν σοῖο ογαΐπα ΡΆΣ; οἱ δος οδ νἱ- οἰοκία: δβογίο, δὰ αιυδιὴ ϑεγίρίυγα Γοβρί ἴθ. ἴπ)- Ῥγπ δ, αυβοὶ ἴῃ οοἰυπλ8, ἴῃ ΠΙΟΙΠΟΓΙἃ ΠΟϑ(Γ8 (0Π)- τηρῃογδιίοηθῖ) ἀδ πνυΐϑιίοπδ, ἀμσπὶ δχαπιρὶ 8 οχ μβίογ 8 δάάυοι}8 οδιοηάϊ!, φυοπηοίο ἃ ρεγίυγθαίϊο- εἶθυβ οχροάϊγὶ οἱ ᾿Ἰ ογαγὶ ρμοβδίπιυβ. Μαρὶβ ῬογγῸ ἱπποίθβεοι ΠΟ 15 ἀἰβοῖ ρ! πὰ ἀδ πιυϊδίίο 6, δἰ διι ἷἃ- 15 41108 ἰηἰοΓργεῖαβ, φυοτυπὶ ἴ||6 αιΐάαπι, « ῬΤῸ μάθημα, εἰ τοῖς λοιποῖς τῶν ἑρμηνέων (76) ἀχολου- 8 Ποτῖθυ8, » 41108, « ῬγῸ 11}8» γογεῖ!, Ιοοο οι5 φυοά θήσαιμεν, ὧν ὁ μὲν ε Ὑπὲρ τῶν ἀνθῶν, ν ὁ δὲ « Ὑπὲρ τῶν χρίνων, » ἀντὶ τῆς ἀλλοιώσεως τῷ λόγῳ προα- ἐγράψαν (17). Τό τε γὰρ ἄνθος ἐνδείχνυται τοῦ χειμῶνας τὴν εἰς ἕαρ μεταβολήν. “Ὅπερ σημαίνει τὴν ἀπὸ χακίας εἰς τὸν χατ᾽ ἀρετὴν βίον μετάστασιν. Ἤ τε τοῦ χρίνου ὄψις πρὸς ὅ τι χρὴ γενέσθαι τὴν ἀλλοίωσιν, διερμηνεύει" ὁ γὰρ δι᾽ ἀλλοιώσεως λαμ» πρὸς γενόμενος, δηλονότι ἐχ. μέλανός τε χαὶ ἐσχο- τισμένου λαμπρόν τε χαὶ γιονῶδες εἶδος μεταλαμθά- (68) Σημειούμενος ὁπ]. δἀς 2) Φωτιστιχῷ, οὐ, εδὶ, « ῬΓῸ }ιῖ8, 4υὶ οοιῃπηυ θυ ητῸ: » τὐπῸ Θηΐπι ἤρα ργοάϊί, ἐυπὶ μἰδπιβ ἰῃ γὰρ ἠυΐαίυγ, αιοὰ δἰφπὶ- ἤοδὶ ἰγδηβι(0π6πὶ ἃ πι|ι|4 δὰ νἱϊδπὶ ἐσ υἱγίυ!θ δοίδπι. Αἱ [ΠΠ}]| ἀβρθοῖυβ τισηεῖ, δά αυἱά ορογίοδι τι διϊοηδι Π6νΪ:. δου π. 6πἷπι, 4"ΐ πιυϊδίίο Πα ΒΡ! η- ἀἰϊάτι5 οἤδοίιιβ βϑὶ, [4υθὲ οχ δίγο οἱ ἰθηθυγίοῦϑο δ πΐνϑδπι [ὈΓΠΙΔπὶ 1ΣΔη5πι}|4{π|Π| 6556.} Οὐ ηΐ ἰρί αν Ἰηβογίρίίομθ φυῶ μᾶρεί, « ῬγῸ [ἷ8 φυϊ δοπλ:8- Βθυηίυγ, ». "ος φυδϑὶ ἀοουμπηοηῖμπι δοορίεπιίυπι ἃΓ- (5 Σερατειῶν. οὐ, {ε Γραφή ἡ, οὐ. ποδειχνύουσα, οὐ ἰῷ ἙἝἭ ρμηνευτῶν, οὐ. {ὴ Προσέγραφεν, οὐ.
ἐ0 5. ΟΒΕΘΟΆΙ! ΝΎΒΒΕΝΙ ΒέιΡΟΥ ΒΘΙΏΉΡΟΥ σρογίθγθ, μῈΓ ΘΌΓΑ ΥΩ ΘΗ δὰ αὶ νει. Κατὰ πᾶσαν τοίνυν ἐπιγραφὴν, ἧ τὸ « Ὑπὲρ τουϊδί! "6 ηι ἑῃ πηεῖῖι5.
τῶν ἀλλοιωθησομένων ν προσγέγραπται, ταύτην οἷ- ΄ μαι δεῖν δέχεσθαι τὴν συμδουλὴν παρὰ τοῦ ἀδο, τὸ (78) δεῖν ἀεὶ" διὰ προσευχῆς ἰὼν ἐπιμελείας τοῦ ἢ (οὐ κτήσασθαι τὴν ἐπὶ τὸ λχρεῖττον ἀλλοίωσιν. ΟΑΡΌΤΎ.
Ἱπβογίρίο « Κγο ὀξουϊῖς, » γϑοῖδτ ποῖβ αἰ] σ6π- εἰατι οἱ δοουγϑι πη) εἶγοᾶ Ὀδιπὶ ΘΟβηοβοθπάυπι ΡΓορορΐ!. Οὐπὶ ἐπὶπὶ δαί Γι ας ἀπίμ)8 ΟΆΞι 5 8, []58 εἰ δδγσδῃβ ἀ6 60 μγβιιαβῖο Γ(πᾶπ| φαΐ ἀ{1- ἰφτἷς ἐσ υ]1]σ θοπῸ οσαρίαξ 15. (υἱ ἰρϑιιπη θομπὰ ποι μαδιὶ 5) ἰάείγοο ἰἀπηνᾶπι υσογηᾶπὶ αυδηγάδτῃ ᾿ΓΟ- ῬΡοπὶξ {Π] ᾿πϑογίριϊο γαιίοιοπὶ ἰηἀασαιγίοοπι ἃγοᾶπο- ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄.
᾿ Ἦ δὲ ε Ὑπὲρ τῶν χρυφίων » ἐπιγραφὴ, τὸ περξ τὴν θεογνωσίαν ἀχριδὲς - κατορθοῦν - ὑποτίθετας.
᾿ Ἐπειδὴ γὰρ τὸ ἔσχατον. πτῶμά ἐστι ψυχῆς ἡ διημαρτημένη περὶ τὸ Θεῖον ὑπόληψις (τί γὰρ ἄν τις ἀπώνατο (79) τῶν ἀγαθῶν, αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν οὐχ ἔχων:),. τούτου ἕνεχεν οἷόν τινα λύχνον σοι προτείνει ἡ᾽ ἔπι" γραφὴ τὸν ἐρευνητιχὸν τῶν χρυφίων τῆς θεογνωσίας Γὰδ), αὐΐθυ5 θεῖ σορη 0 ἰμγο!υζα δδὶ, οὐ α5 οαρι ἢ λόγον, ἧς κεφάλαιόν ἔστιν ἡ εἰς τὸν “ Υἱὸν. πίστις.
εἰ βυππμηᾶ οδὲ 65 ἴῃ ΕἸ υπὶ; ἀΐοὶ! ὁμΐ πη ἰηβοτγὶριϊο, « Ργο οσουϊιῖ5 ΕἾ,» πᾶπὶ σοῦ οσου πὶ αδῖ ὁπ 4, οἱ πεὸ οοφί διϊοπὶ πος δϑροοίυΐ ρογνίαιη, υἂἱ- Ῥοϊὸ ΟΡΤΠ πὶ ΠΟβΠΟΒΟΘηἱ υἱπὶ οἱ [Δευ!λίθαι Ἰομ 8 ὀχορίθηβ, εαἱ 4αὶ μὲ ἤΠάδπι Ἀρρτγορίπαυδῖ, 15 γθγ δὰ υἱειονγία: ἤπϑιι ργοςδββὶ!. [λδιὶο οε)α8 ἱπβοτίριϊο- Ηἰς, « ΡῖῸ δὰ αυ ᾿γεάϊδιδπὶ Θοπβοηυ ῸΓ, » πιαᾶ- ἩΪ βῖα δι. Ῥγορι)οίδ Ἂπὶ πὶ ῥγοὸ δπίπιᾷ, 41 ᾿ξδγὸ- ἀϊιαίο ργορμτία ἐχεϊαϊι, χνδιιὰο ργδεύρίαμη θοὶ ἰγδη8- ξιοῖ864: δοὶ οσοιθυΐί, δῆς δ θοιπη ρΓουδί ΟΠ 6 πὶ Ταπαϊι, υἱὲ τἸηᾶη6 ἰΐογυ αι [ΘΠ γ88 ἀοροπαί, οἱ ἀυ]εθῖα διὰ σόσδη διιάΐγο πιογοαλι: « Υδηΐίς, Ὀοποάϊοεϊ Ῥαινίς πηοὶ, βεγοίρι(α ραγδίιπι γ0}»}5 τοξηππι ἃ οοπ- διϊδυϊίοπο νυυπὰΐ 3.»
ϑυλύδειαιν ἀϊεαί ΠῚ, αι 6ϑῖ, ε« ῬΙῸ βυϑορρίίοπα η,8- φυιία "5. » [ἡ Βογίρίυγα διΐπι σΟπιπιαπὶ σοηϑαεία- ἀϊπα υοσδίυῦ δυτογὰ « πηδίυυη1: " 65ἷ Διο πὶ ἀυγογᾶ τοιηραα ποοίΐ οἱ ἀϊεὶ οοπιογπιίηππι, φιο 1118 φυϊάοαὶ ἀοδίπἰἑ, προς ἱπεὶρ!ς. Οὐπὶ υεγὸ ϑογιρίυγα ϑ8ρῈ ροῦ ἰοηοῦγας, {υλ8] Ρ6Γ ἰοφυπχοπίυ 4ιο ἀΔπι, π|8}1{18Π| εἰφηϊεεί, Π᾿, ἢ αυληᾶο ποῖ ἀϊνίηα ορα δάϊυι18, Υἱἱδ δαουηάυτη νἱγίυϊοπι ἰηδιἰυἱα ἀχογίίυτ, τὰ ποὸ δα Υἱειοῦ πὶ ρογυθηϊδηλυϑ, « ἀδροηθη68 ΟρθΓὰ ἰσπ ὈΓἃ- Τυμ, εἰ, υἱ ἴῃ 4:6, Ιοηεϑι6 Δι θυΔη168,» αἱ Ἰοφυϊτν Αροβίοίιι5 5.
Νοη ἰϑηβα ἃ [πὶ Θχρ!οδε15 Δυϊ γιὸ « σείλνα. » Θιπηΐδ δπΐην οατὰ αυλτ υἱία Υἱγία 15 οὐ]εγῖχ συβείρίς, Οὕτω γάρ φησιν καὶ (80) ἡ ἐπιγραφὴ, « Ὑπὲρ τῶν τχρυφίων τοῦ ΥἹοῦ. » Κρύφιον γὰρ ὡς (84) ἀληθῶς ἐχεῖνό ἐστιν, τὸ ἀκατανόητόν τε χαὶ ἀόρατον, χκαὰ 'πάσης ὑπερχείμενον καταληπτιχῇς ἐπινοίας, ᾧπερ ὁ προσεγγίσας διὰ τῆς πίστεως, εἰς τὸ τῆς νίχης ἔφθασε: τέλος. Ὃ δὲ ε Ὑπὲρ τῇς χληρονομούδης » λόγος, δῆλός ἐστιν. Ὑπὲρ γὰρ τῇ; ψυχῆς τῆς τοῦ ἰδίου χλήρου ἀποπεσούσῃης, ὅτε ἐπέδυ τῷ τὴν ἐντολὴν παραδεδηχότε ὁ Ὦλιος, τὴν ἔντευξιν ταύτην προσάγει τῷ θεῷ ὁ Προ- φήτης, ζγα ἐν πρωΐᾳ γένηται πάλιν ἀποθεμένη τὸ σχό-- τος, χαὶ τῆς γλυχείας ἐκείνης φωνῆς ἀξία γένηται, ἢ᾽ ιφῆσι πρὸς τοὺς ἐχ δεξιῶν." ε Δεῦτε, οἱ εὐλογημένοι «οὔ Πατρός μου, χληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην. ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταδολῆς χόαμον. »" Τὸ αὐτὸ τοῦτο, καὶ ε Ὑκὲρ τῖς ἑωθινῆς ἀντιλή- Φεως, ν τὶς νοήσας, οὖκ ἂν ἁμάρτοι τοῦ δέοντος.
“Ὄρθρον γὰρ ε τὴν ἑωθινὴν» ἡ τῆς Γραφῆς ὀνομάζει συνήθεια. Ὃ δὲ ὄρθρος, χρόνος ἐστὶν νυχτὸς χαὶ ἡμέρας μεθόριος, καθ᾽ ὃν ἣ μὲν ἀφανίζεται, ἡ δὲ ᾿ᾶρχεται. Τῆς δὲ χαχέχς πολλαχοῦ τῆς Γραφῆς διὰ ᾿ τοῦ σχότους ἐν αἰνίγματι νοουμένης, ὅταν γένηται ἡμῖν ἐχ θείας ἀντιλήψεως ἡ τοῦ κατ᾿ ἀρετὴν βίου ἀνατολὴ, τότε πρὸς τὴν νέκην φθάσομεν (89), ε ἀπο- θέμενοι τὰ ἔργα τοῦ σχότους, καὶ ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχη- μόνως περιπατοῦντες,» παθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος.
Ἐγγὺς τῶν ἐξητασμένων καὶ ὁ τῇ; « Ὀγδόη; » λό- γος ἐστί, Πᾶσα γὰρ ἐπιμέλεια τῆς ἐναρέτου ζωῆς δι] [υΐαγαπὶ βδουίαπι Γοδρίοἷς., οὐ} 8. ργιποίρίυπι. Ὁ πρὸς τὸν ἐφεξῆς αἰῶνα βλέπει. Οὗ ἡ (85) ἀρχὴ Ὀγδόη θΘείλνα ἀϊοαγ, ϑυσοδάθηβ 56 η5 Νυἷς τα πιροτγὶ, 4ιοά βερίοπατίο πυπιογυ δρυβοϊνίιιγ. Μοποί ἱφίίαν ἰηδογίρίϊο, ε« Ῥτο Οοίανα, » 6 ὁσυ]05 δὰ ργαβεπίθιη τκοιμροτὶς εἰδίυπι οΟη ]οἰλπιι8, 564 υἱ δἰ Οοἰδγαπι τεβρίεἰϑπιιι5. Ναῖη ἀὐδηἋο ἤυχιυβ ᾿ς οἱ πλυ 2 0}15 βίδίι8 ἰεπιροτὶβ ἀδβίεγίί, ἱπ 40 αἰΐυἁ παβοίταν, αἰϊυά σογΓιπρίυΓ, πααι6 ἀπιρ! 5 Ορυδ Πιογὶί, αἱ ᾳφυκάδαηι παδοδηΐιγ, 4ιυςίδη) αἰδδοίγδηίαγ, ϑρογαία 8: Μλδίἢ. χυν, 41. 3 Ρᾳαὶ. χχι, 1.
(8) Οπιμΐα 344 βίου ὁπ. οἅ, (79) ᾿Απόνα:το, ει.
(80) Καί ὁπ". εὐ, (84) Ὡς οἴη. εἰ, λέγεται, τὸν αἰσθητὸν διαδεξαμένη χρόνον, τὸν ἐν ᾿ἑθδομάσιν ἀνακυχλούμενον. Συμδουλεύει τοίνυν ἡ (84) ὑπὲρ τῆς « Ὀγδόης.» ἐπιγραφῇ, μὴ πρὸς τὸν παρόντα βλέπειν χρόνον, ἀλλὰ πρὸς τὴν Ὀγδόην ὁρᾷν Ὅταν γὰρ ὁ ῥοώδης οὗτος, χαὶ παροδιχὸς παύσητα!
᾿χρόνος, ἐν ᾧ τὸ μὲν γίνεται, τὸ δὲ λύεται " χαὶ παρ- ' ἔλθῃ μὲν ἡ τοῦ γενέσθα: χρεία, μηχέτι δὲ τὸ λυόμε- νον ἧ, τῆς ἐλπιζομένης ἀναστάσεως εἰς ἄλλην τινὰ (884) Φθάσωμεν, οὐ.
ΙΝ ῬΘΑΙΝΟΒ.
- διῦ ζωῆς χατάστασιν μεταστοιχειούσης τὴν φύσιν" καὶ Α τοϑυγγδοίίοῃθ, ΘΘΡΡΟΓΙΠΊΠΙΘ τορϑγαιίοπθ ἴῃ δ]ϊαπι ἡ παροδιχὴ τοῦ χρόνου παύσηται φύσις, τῆς χατὰ γένεσιν καὶ φθορὰν ἐνεργείας. μηκέτε οὔσης " στή- σεται πάντως, χαὶ ἡ ἑδδομὰς ἡ ἐχμετροῦσα τὸν χρό- νον, χαὶ διαδέξεται ἡ ᾿Ογδόη ἐχείνη, ἥτις ἐστὶν ὁ ἐφεξῆς αἰὼν, ὅλος μία ἡμέρα γενόμενος, καθώς φησί τις τῶν προφητῶν, « Μεγάλην ἡμέραν » τὴν ἐλπιζο- μένην ὀνομάσας ζωήν. ᾿Ἐπειδὴ οὐχ ὁ αἰσθητὸς ἥλιος φωτίζει τὴν ἡμέραν ἐχείνην, ἀλλὰ τὸ ἀληθινὸν φῶς, ὃ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος, ὅς ε ᾿Ανατολὴ » ὑπὸ τῆς προφητείας χκατονομάζεται, διὰ τὸ μηδέποτε δυσμαῖς συγχαλύπτεσθαι.
Τὸ δὲ αὐτὸ τοῦτο χαὶ ἐν ταῖς «Υ̓πὲρ τῶν ληνῶν ν ἐπιγραφαῖς ἐνοήσαμεν. Ἢ γὰρ χηνὸς, οἴνου ἐστὶν ἐργα-.
στήριον, ἐν ἧ τῶν βοτρύων συνθλιδομένων, ὁ οἶνος γίνεται. ᾿Αλλ᾽ εἰ μὲν. ἐχ σεσηπάτων ἢ ὀμφακιζόντων. τῶν βοτρύων ἀποῤῥυῇ ὁ οἶνος, τροπίας (88) εὐθὺς καὶ ἄποτος γίνεται, εἰς δυσωδίαν τινὰ, ἣ χαὶ εἰς ὀξώδη μεταδαλὼν ποιότητα, διά τινος ἑτέρας διαφθο- ρᾶς εἰς σχωλήχων γένεσιν ἀλλοιούμενος. Εἰ δὲ εὖ- γενῆς τε χαὶ ὡραῖος. ταῖς ληνοῖς ἐντεθῇ (86) ὁ βό- τρὺς, ἡδύς τε χαὶ ἀνθοσμίας ὁ οἶνος τῶν βοτρύων ἀποῤῥυήσεται, τῷ μαχρῷ χρόνῳ συνεπιδιδοὺς εἰς σ κάλλος καὶ εὔπνοιαν. Τί οὖν τὸ αἴνιγμα βούλεται φροντίζειν τοῦ βότρυος ὡς ἕνι μάλιστα; Ὅπως ἂν ἡμῖν πλουτοίη τοῦ ἀνθρωπίνου νοῦ ἡ ἀποθήχη", ἐλπὶς (81) δέ ἐστιν ἡ ἀποθήχη ἐν ἧ πᾶσα ἡμῖν ἡ τοῦ. βίου παρασχενὴ περιέχεται. Οὕτω δ᾽ ἂν γένοιτο ἡμῖν.
πρόδηλος τῶν βοτρύων ἡ φύσις, εἰ φανείη πρῶτον τὰ χλήματα,, καὶ ἡ περιεχτιχὴ τῶν τε (88. βοτρύων αὶ χαὶ χλημάτων ἄμπελος, ᾿Αλλὰ τοῦτο φανερὸν (89) ἐχ τῶν τοῦ Κυρίου λόγων γενήσεται, τοῦ (90) εἰπόν- πος" ε Ἐγὼ ἡ (91) ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ χλήματα.» Εἰ γὰρ ἀληθῶς ἐν αὐτῷ ἐσμεν, ἐῤῥιζωμένοι χαρποφοροῦντές τε καὶ αὐξανόμενοι, χαθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος, νοῆσο- μὲν διὰ τῶν εἰρημένων, ὅτι οἱ ἐν αὐτῷ χτισθέντες, καὶ ἄνευ αὐτοῦ μὴ ὄντες, ἄξιον (91) τῆς ὑποτρεφού- σης ἡμᾶς; ἰχμάδος, τὸν ἐκ τῶν ἔργων βότρυν παρ' αὐ- τοῦ (92) ἀπαιτούμεθα., μήτε δι᾽ ὀργῆς ὀμφαχίζοντά τε χαὶ καταστύφοντα (θ5), μήτε δι᾽ ἡδανῆς τινος ἐν σηπεδόνι: φθειρόμενάν τε καὶ λυόμενον. Ἐν γὰρ τῇ ληνῷ τῆς ἐχάστου ψυχῆς (ληνὸς δέ ἔστιν ἡ συνείδη-.
σις) ὁ ἐχ τῶν ἔργων βότρυς τὸν οἶνον ἡμῖν εἰς τὰν ἐφεξῆς ἀποθήσεται βίον. Καὶ πᾶσα ἀνάγκη τῶν ἰδίων φυλπιάδπι νἱ (5 οοπ αἰ οπὸπι πϑίυγδπι ποβίγδπι ἔγᾶπ5- παυϊδηίς, δηλαῖα Ρ6ΠἾ 15 ΟΠΙΠῚ ΔοΪ0η6, αὐ δὰ ὁγ- τὰ) γ6] ἱπίδγίυπἢ ΘΡΘΟΙΔΙ; ἰ0π6 ΟΠ ἶη0 οἱΐδπὶ 58 θυΪπληᾶ ἰδῖ8, ἴδ ρυ5 ἀἰπιοιί θη οἱ οἰγου 80 ΥΊ θ6ι}8, Πιϊοίυγ, δυσοεάείᾳυς Οοίανα ἢΠΠ|8, 4υ85 681 525. } πὶ [υἱυγυμι, ἰοΐὰ υπὶο0 ἀΐα οοπιργόδαοηβ8, υἱ εἰ ργορὴο- ἰάτῦμ αυϊδρίδπ) ἰἐδίαϊιγ, αυΐ νἱίδπι, 4υδιη 8ρογᾶ- 118, « ΠΔΚΠῖιη) ἀΐδια ᾽᾽ » ποιηΐηανΐ δ, οὐ ἤθη ἰδίε 501 υἱβ᾽ 8. ἀἴδπι ἐΠαῃ ᾿Πυδιγαίυγυϑ 811, βδὰ σδγὰ {18 Ἴαχ, 50] ᾿υδβι}1185, φυὶ « ΟΥδη5᾽5 » ἃ Ῥγορμοίδ ΜΉΝ 60 ᾳιοά δ οὐόᾶ8ι:: υπμαᾳυδπὶ οθοει ον.
Ιἀθπὶ 86 ηβι5 δι] θοἴυ5 δὲ 115 ἰμδεεῖριϊοηΐΡ8., αυς αθδηὶ: « Ργοὸ τογουϊαγίθυβ. » ΤΟγου Δ δαΐτν οἴδϊεϊπα δδὶ υἱηΐ, ἴπ φυᾶ οομιγὶἰ8 υνῖ8 ΐ υἱηυπι:. δρὰ 5ὶ ᾳυϊάθπ ὁχ ρμιΠΓοίδοι 8 δυΐ δοουοὶθ Ὀοὶγὶς νἱ- πυπὶ ὀχργϊπηδίυτ, ὀνδηίἀυπὶ οἱ δὰ ροίυτα ἱμδρίαπι. οοπίεϑιϊπι οἴοίία, οἱ φταυθοθα φυδάδηι, ἀοοίο88- 406 αυ]186 ἰπΠοίίυν. Εϑ8ι ουπὶ οἱ αἰΐο σογγυριίοεΐϑ. τηοὐο ἴῃ νϑγπιθ8 οοπηπηυίδίιγ, Ουοά εἰ τογουαγῖθιιδ. ῬΌΪΟΒΟΓ οἱ πιδίαγαϑ ἰπίεγαίυγ θοίγυ8, ἄτι! 6 οἱ 808- γΘΟ]Θη5 Υἱπυπὶ 6χ υνἷ8 8.110 ]1; φιοάχιια ᾿ρ58. ἰθπηρογὶ5. ἀϊαϊι τη δῖθ πὶ υἱα) δά θοηίϊδίοπι ξγὰ- ἰὑππ4ις οάοροηὶ ργοβοϊαί. Ουἱά ᾿ἰφίτυγ ηΐφπηα μος οἱ δϑάϊιυπι Βοιτῖ Δτοδηθῖν Ω08 ηἰιδῖ τηλχίμ!θ οἱι- ΤΆΓΟ Ἱποηδῖ} υἱαοἰϊοοῖ, αὐ ροηυδ ΠΗΠΔΠ85 ΠΙ6η 119 οαππὶ οορίάγυπι φοπογα Δυυπάδὶ, ἰῃ 408 οἵηηΐβ τἱ 8. Δρραγδίιι8 ποθὶβ γεοοηάϊυγ. ϑ6ἀ ἴππὶ ἀδηαῖυτι νο-- ἰγονυπὶ πδίυγα μαγβρίευδ ΠΟΡΐδ ογὶϊ, δὶ σοξμοβοᾶ- 1η118 αυοάυθ Ρδἰπιΐθ8, θαμαυθ αυδ οἱ Βοΐγος οἱ Ρδἰιηΐ 68 οοπίϊηοῖ, νἱίθπμ. Οὐδὲ φυΐάδην ρίδμα ἤϊιμξ ΕΣ βΒογπίοῃα Ὠοπ)ἰηΐ, οαπὶ αἷϊ ᾽ 5: «ΕΟ 801π| νἱ ἰδ, Ὑ08. ΑΙ πλ 168...» 51 Θηἶπὶ ψΈΓο ἴῃ 'ρ50 τγδυϊοαιί (γαοίυπο (ογίπηυ8, ΟΓΘβοἰπηυ 8486, υἱ 411 Αροϑβιοίυ5 7, ἰπι6 |46- πιι8 ὃχ ργϑϊοι 8, ἃ ποῦΐβ φυΐ ἴῃ ἰρ80 ογϑαΐΐ 5.- πλι8., οἱ 4υΐ βίπα 'ρβο ἀϊφηὶ ποὴ ΘεμβοπιῸΓ, 4008. 4|6Π5 {ΠῸ τοβ οοπιϊησαῖ, Βοΐγαμπι ορογυπὶ οχὶρὶ, Π6- 408 ἰγᾶ Δοδβοθηίθη), εἴ ΔΟΟΓΌ 6 οοῃδίτἰησοπίθηι, Π6- 4ὺ6 γνοϊυρίαϊα ᾳφυλάδπι, νοΐ ριυίγοίδοϊίοπα, 60Γ- Τυρίτη οἱ ἀϊδδοϊ απ). [π Ἰοτγου!ατὶ δηΐπὶ οὐδ δηΐηις (Ἰοτευϊατ᾽ Υ6ΓῸ 6ϑὲ ὁθηϑοίθι (18) θοῖγυΒ ορογυπι νἴπυπ πο ἷθ ἰὼ (υϊυγᾶπι υἱἱδπὶ γοροηοῖ; ἢᾶπὶ ο᾽ἢ- πΐῃ0 πϑοθββᾶγί τὴ αϑι φυρι νεῖ ργορτὶ 8 ἰδ θοτίθυν τορί εσΐ, 4υα!αβουπησα, ἀδιθυπὶ {1 Γυοτίηϊ. [τἀ 4ι6 ἕχαστον ἐμφορεῖσθαι πόνων, οἷοί περ ἂν τύχωσιν ὄν- ) "6811 δυηῖ 1} σο]οπΐ, φυογαπι νἴπυπι, ἀυπὶ Ὀἱέίυτ, τες. Ὥς μαχάριοί γε τῶν γεωργῶν ἐκεῖνοι, ὧν ὁ οἷ- νος εὐφραίνει καρδίαν ἀνθρώπου (94) ἐν ἀπολαύσει Ὑινόμενος. Ἐλεεινοὶ δὲ ἐχ τοῦ ἐναντίου καὶ θρήνων ἄξιοι, ὧν εθμμὸς δρακόντων ὁ οἶνος » γίνεται χατὰ τὴν Μωυσέως φωνὴν, εἰς δηλητηριώδη μεταδαλὼ" ποιός.
85) Ἐντροπίας αυἱύδηι οοὐῤ.
(ῶ Ἐναποτεθῇ ἥ, οὐ. Ἐντεθείη αυϊάλπι οοὐά. τὴ Ἐλπίς δὰ ᾿ἀποθήχη οἰη. οἀ. - (88) Τε] παρ᾽ αὐτοῦ, εὐ, (83) Φανερόν οπι. 64.
(ϑ0υ) Τοῦ οι. οἰ.
26 Ζολι. χν, ὅ.
ΟΟΥ Ιαιἰῆσαι: τη ἰβογδηαΐ ὁ ουηίγαγίο, ἀϊφηίᾳιια ἰὰ- ΟΥΥΤαΪ5, φυοτυμι νἱητηῦ λ χα Μοδβὶδ ἀϊοιυπι, « [εἰ εἰ ἶγα ἀγδοθηυτη ν᾽» οἴδπιείίαν, οοιηπιυίαίιῃν 'π υθηθηυη Ἰεῖα]θ, εἴ ἐσ ϑοἀοπιη οι νἱπθᾶ φογάϊ!ϑπθμι Δί γθῃ 8. Οὐπι ἰφίιυν οου]05 δὰ Θοιάναπ) τγοῆοχογίβ, πιὸ-ὶ (91 ) ΛΆξιοι, δα. (93) Παρ᾽ αὐτοῦ ο!ῃ. οἀ. (95) Μεταστύφοντα, οὐ. ὧδ, ᾿Ανθρώπον οὁῃ). οἰ.
5. ΟΒΈΘΟΒΙΙ! ΝΥΘΘΕΝΙ πρεηίο, ἰβαυΐῖ, τοτουϊδτίαπι, αὐ ἰδὲ Ρὲῦ θοπογυπι Α τῆτα, ἐχ, τῆς Σοδομιτικῆς χληματίδος χαρπογονῶν͵ ὀραγιυπα τηυϊετυἀδίποπι Υἷπὸ ορίΐω!ο οἱ οάογαίο ἰογ- ᾿ουϊαγὶα τοάυπάοη!, υὐ ᾿πομοΐ δαϊοθοη ἱπ Ργο- γου ἢ} 8 ἢ.
ΘΑΡΌΤ ΥἹ, ᾿πεετίριϊο, « Ῥγο Μδοίθι ἢ "6, » οἰαγίας τοδαΐξ δ {ΠΠ|8 φυΐ ἐαπὶ ὕγαοο ναοϑθυ]ο Θχργεβδοῦιηξ, δἰδογὶπ τἀῖοπὶ χυδην.δπι δ [15 αυΐ ἰῃ οιἰδάϊο νἱτίυϊυπι εοογίδηϊξ, ἀππὶ αυΐᾳ 5ἰῖ σογιδηιηυπι ἢπὶθ οδίοηάϊι, οἰοῦοα εἰ οαἰιαιίοηοθ, οἱ ᾿πουπά δία. Υἱοίοτίρυ8 Ῥγοβοβίιδς δ6βθύθγδῃϑδ. ἴπ ἤδη ΘΠ] πὶ δθη θη πὶ τὴν ἀπώλειαν. Εἰ τοίνυν περὶ τὴν Ὀγδόην βλέπεις, μέμνησο, φησὶν, τῶν ληνῶν, ὡς ἄν σοι διὰ τῶν ἀγα- θῶν ἔργων τοῦ ἀνθοσμίου οἴνου, κατὰ τὸν παροιμιώδη͵ λόγον, αἱ ληνοὶ ὑπερθλύζωσιν (98).
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ. σ’, Ἡ δὲς Ὑπὲρ Μαελὲθ» ἐπιγραφὴ σαφέστερον ἐχδοθεΐα, φα παρὰ τῶν μεταδαλλόντων (90) εἰς τὴν Ελλάδα φω- γὴν ταύτην τὴν λέξιν, προθυμίαν τινὰ τοῖς δι᾽ ἀρετῆς, ἀγωνιζομένοις ἐντίθησι, τὸ πέρας τῶν, ἄθλων οἷόν. ἔστιν ὑποδειχνύουσα " χρρεία; (97) χαὶ εὐφροσύνας. τοῖς χεχρατηχόσι. τῶν ἀγώνων προκεῖσθαι λέμἰειίοποπν {ΠΠ8πὶ ἰπιεγργοίδιδιυ ᾿πυδηϊπιαδ; Π8Π| ῃὶ γουσα (98), πρὸς ταύτην τὴν ἔμφασιν ἑρμηνευθείσης ἀἰσιίο Ἀκεϊειῃ ἰάθη δβῖ, φυοὰ « Ρ6Γ ἙΠΟγιπῺ » 861 « κα] δείθποη, » ουἱυδπιοάϊ νἱά εἰ οἰ ἐς Πἰβίοτίρυπὶ Ἰποδυρηοιεῖε Ἔχ 8.|556 ΠΟΥΪππ 9 ροβί δανίἀϊ5 υἱοίο- ᾿τίδαν, φυδπάο ΔὉ ΠΠ|0 δὐΐας Δἀο βοοηία, βδἰηρσυϊαγί ἐπ εερίᾳπιϊπα Οοἰϊδίῖ ῥγοϑίγαϊο, ᾿υνοποι! Ρὲξ φόνος οὔυδεδ, ἰΔΌΟΓΕ 5 {ΠΠ|8 ἴῃ ρυρηδ [Π|8 5υ866- Ρῖσδ οαἰθῃγαρυη! ". Ρατί γαϊΐοῃια οἰππθπὶ ψί᾽ οἰ ΟΥἾ8Π| 40 Βοβεῖθεβ διιάογε οἵ ἴἅνογα τορυγίδίαπι, ἀοοοὶ ᾿πϑογίριο « Ῥγο Μδείει, » [ϑι| οἱ οἰγογί8 δχεὶρί, οὐπ υϑΐ5 ογοαΐυγα ταϊΐοηῖβ μαΡ 0608 βεΐρϑδηι, αυδϑὶ ἱπ οἰιοῦὶ δοποεπίῃ,, νυἱοζοτί 08 δοσοπιπιοάδὶ οἱ διιειυρογοεῖ. Τοπιρυβ ἐπΐπὶ [υἱϊ, 40 πηι.8. ἐγ οἴογ8 ἙΓΕΘΙΌΓΑ ται! 0η 4115, ἴθ ὑπππὶ ΟἸΟΥΙ ΟΟΓΥ- νυ ἰηϊοηίυ5, 5οϑθη6 ἀχ σΔ 5 οἷ ΓΟΥΟΪγ 8 δὰ τῆς λέξεως, Τὸ γὰρ Μαελὲθ ὄνομα ε διὰ χορείας » τὴν. ἑρμηνείαν ἔχει. Οἷον δὴ χαὶ ἐπὶ τῆς νίχης τοῦ. Δαυϊὸ διὰ τῆς ἱστορίας ἔγνωμεν, ὅτι πεαόντος τοῦ Γο- λιὰθ ἐν τῇ μονομαχίᾳ τοῦ νέον, θεραπεύαυσι (99) τὸν ἐναγώνιαν αὐτοῦ πόνον ὑπαπαντῶσαι διὰ χορείας αἱ νεάνιδες" οὕτω πᾶσαν νίχην ἱδρῶτί τῷ, χαὶ πόνῳ. χατὰ τῶν ἀντιπάλων χατορθουμένην, ἡ περὶ τοῦ͵ Μαελὲθ ἐπιγραφὴ εὐφροσύνην λέγει χαὶ χοαροστασίαν͵ ἐχδέχεσθαι, πάσης τῆς ναητῆς χτίσεως ἑαυτὴν, καθ - ἀπερ ἐν χοροῦ συμφωνίᾷ, τοῖς νιχηταῖς συναρμοζού- σης. Ἦν γὰρ ὅτε μία τῆς λογιχῆς φύσεῳς ἦν ἡ χορο- στασία, πρὸς ἕνα βλέκηυσα τὸν τοῦ χοροῦ χορυφαῖον, χαὶ πρὸς τὴν ἐχεῖϑεν ἐνδιδομένην αὐτῷ τῇ κινήσει (1) διὰ τῆς ἐντολῆς ἁρμονίαν τὸν χορὸν (2) ἀνελίσσουσα.
ἰπδιθ., φυθβ ἱπάδ βυ θη πἰειγα θαι, υἱοίογια ρὸγ ὦ Ἐπειδὴ δὲ τὴν (5) ἔνθεον ἐχείνην διέλυσε τοῦ χοροῦ͵ νΡτξοερίυπι ταϊδῖω, δΒαγηοηΐαπὶ οἱ ΘΟΠΒΟΠΔΠ 41). Ῥοϑίφιδπι δυΐοην ΟΥἹΠ15 ρεσσϑιΐ ἀἰνίπαπι {Πππὶ σποτγὶ ςοποδαίυπ ἀἰ 550} Υἱ., ροάϊ υξαυα ῬγΠΠΟγυ πὶ ρΆΓΘΗ - ἴυμπὰ, 4υΐ ἱπῖοῦ Δηξο!] α8 ροϊοϑίδιθβ ἀθροῦληῖ, [ι- Ῥνίεα ἀδεδριϊοηὶβ γαϊΐοπο βιυιθ ϑίγαια, τυΐπαηῃ οδδείί, “46 ἰοπιο 4} 11 οὐπὶ Δη 618 βοαοϊοίδί 6 νυ 585 6ϑῖ, ε880 σοπιασίοηοηι ἀϊββοϊνοηία, πι015 βυάοτὶ- νι8 οἱ ᾿Δθουῖθα5 [Δ ρ80 Βοιηΐηὶ ορυβ 6βΐ, υἱ δουπὶ ιΐ δἰ οἱ 78πὶ ῥτοβίγαίϊο ᾿πουπθῖῖ, ἀδθ6οῖ οἱ δνεγίδί, γεπη]αθ (ΟΥ 6Ρ φαγαὶ, Γοσδρίυγυβ ΠλιΠ ΘΓ 5 ἰ0ο0 ἀΐ- νὶπο8 εἴιογοβ οὐ υἱοϊογίδπι 40 δάνογβδυίο γερογίἃ- ἴδηι. Ουδηπάο ἰφίίαν δυάϊογὶβ ἰηβο τ ριοπ 6 πὶ, 408 [26 τοῦθβ5, « Ρῦὸ Μδδίει!ν, ν δἀϊυπεῖι 118, «1η ἤποπι, » ἴυπς πονογὶβ 10] γϑὶυ ΡῈΓ Φοἶ 5π|8΄ οοη8]- Πυπὶ ἀαγὶ, π6 διισουπιθᾶϑ ἦν (δηϊαιίοηυ πὶ ΘΟ εἰ - ὕυυς, 56. υἱ ἱπ ἤμπεπι τΥἱείογί 5 γαϑρίεἶδϑ, αυΐ οδί ϑηφοϊίοἷ5 Οἰσγί5 ἀπιυπιογαγὶ ἢ ἰυδπιαυδ Δηΐηνδπι κοπίδιϊσπαπι ἱπιργοβδίοπα ὀχρυγζαγὶ εορίία8, ᾳυοά εἱ ἔμσατγο δοοί ΐ886 οχ 'ρβο θοπιίηο αἀἰαϊοίηπιν5, 4] οὐτὰ ΡῸῈΓ μαι εη ἶαπὶ οἰ Δηλί(ϑίιιπι| ἰοἴο Υἱίθ5 συγ - οὐ]ὸ 5688 ΠΠς5ϑιπ| οἀϑ 546 ΘχρογΓίοπ σΟμβογναβϑοὶ, (98) Ὑπερεχδλύζωσιν. 96) Μεταδαλόντιν, οὐ.
98) Λέγων, οἀ.
(99) θεραπεύσουσι, οὐ συνῳδίαν παρεμπεσοῦσα ἣ ἁμαρτίᾳ, χαὶ τοῖς ποσὶ. τῶν πρώτων ἀνθρώπων, τῶν ἐν ταῖς ἀγγελιχαῖς δυ- νάμεσι συγχορενόντων, τὸν τῆς ἀπάτης ὄλισθον ὑπο- χέατα, πτῶμα ἐποίησεν, ὅθεν διεσπάσθη τῆς πρὸς, τοὺς ἀγγελοὺς συναφείας ὁ ἄνθρωπος, τοῦ πτώματος. τὴν συμδουλὴν (4) διαλύσαντος" τούτου χάριν πολλῶν ἱδρώτων χρεία τῷ πεπτωχότι χαὶ πόνων, ἵνα τὸν ἐπικείμενον αὐτοῦ τῷ πτώματι χαταγωνισάμενός τε χαὶ ἀνατρέψας, πάλιν ἀνορθωθῇ, γέρας τῆς κατὰ τοῦ παλαίοντος νίχης τὴν θείαν χοροστασίαν δεξάμενος. Ὅταν οὖν ἀχούσῃς τῆς ἐπιγραφῆς συναπτούσης τὸ « Ὑπὲρ Μαελὲθ,» τῇ « Εἰς τέλος ν φωνῇ, τότε γίνω- σχε διὰ τοῦ αἰνίγματος συμδουλὴν σοι προσάγεσθαι, μὴ ἐγχαυνοῦσθαι τοῖς τῶν πειρασμῶν ἀγωνίσμασιν, Ὁ ἀλλ᾽ εἰς τὸ τέλος τῆς νίχης βλέπειν. Τοῦτο δέ ἐστι τὸ χαταταχθῆναι τῇ ἀγγελικῇ χορείχ" χαὶ τὴν σὴν ψυ- χὴν τῇ προσδολῇ τῶν πειρασμῶν ἐχχαθαρθεῖσαν. Οἷον δὴ καὶ ἐπὶ τοῦ Λαζάρου γενέσθαι παρὰ τῆς φωνῆς τοῦ Κυρίου ἠχούσαμεν. Ὅς ἐπειδὴ διὰ τῆς ὑπομονῆς τῶν παθημάτων παρ᾽ ὅλον τοῦ βίου τὸ στά. ““ διον ἐφύλαξεν ἑαυτὸν ἀχατάπτωτον, διαλυθείσης αὖ- ἜΝ Νικήσει, οἀ.
9“) Τῶν χωρῶν, οἀ. (5) Τήν οιν. ε. ᾿ (6) Συμδολήν, οἀ.
σταδίῳ τοῦ προσπαλαίοντος, εὐθὺς ἐν ἀγγέλοις ἦν. « Ἐγένετο » γὰρ, φησὶν, « ἀποθανεῖν τὸν πτωχὸν, “4 ἀπενεχθῆναι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων. » Αὕτη ἐστὶν ἡ χορεία, ἡ μετὰ τῶν ἀγγέλων ὁδοιπορία, καὶ ὁ κόλπος «τοῦ πατριάρχου, ὁ ἐν αὐτῷ συμπεριλαμδάνων τὸν Λάζαρον: οὐδὲ αὐτὸς τῆς φαιδρᾶς τοῦ χοροῦ (6) συμφωνίας ἔξω νοεῖται. Κόλπον γὰρ ἀκούσας, οἷόν κινα εὐρύχωρον πελάγους περιοχὴν, τὸ τῶν ἀγαθῶν πλήρωμα, ὡς ἐπωνομάσθη ὁ πατριάρχης, νοήσας τις, οὐκ ἂν ἁμάρτοι, ἐν ᾧ καὶ ὁ (ἢ Λάζαρος γίνε- ται. Τῶν γὰρ ἐν τοῖς ὁμοίοις ἀγῶσι διαφανέντων, οὐ- δέν ἐστιν ἴδιον οὐδενὸς, ἀλλὰ χοιγὸν πάντων τὸ ἀγαθὸν γίνεται, τῶν διὰ τῆς αὐτῆς ἀρετῆς ἐπὶ τὸ (8) ἴσαν ἀγαθὸν συνδραμόντων Ἧ δὲ ετὸ ἐξόδιον » ἔχουσα ε τῆς σχηνῆς »ἐπιγραφὴ χαὶ πάλιν, ε« Ὑπὲρ τοῦ ἐγχαινισμοῦ τοῦ οἴχου Δαυΐδ, » γειτνιῶσιν ἀλλήλαις χατὰ τὴν θέσιν τε χαὶ τὴν ἕν- γοιαν. Ἔστι γὰρ ἢ μὲν ἐν τῷ εἰχοστῷ χαὶ ὀγδόῳ, ἡ ὃὲ ἐν τῷ μετὰ τοῦτον. Ἦ δὲ λέξις ἐφ᾽ ἑχατέρου, τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον" ἐπὶ μὲν τῆς προτέρας ἐπι- γραφῆς « Ῥαλμὸς τῷ Δανῖδ ἐξοδίου σκηνῆς" » ἐν δὲ τῷ ἐφεξῆς, ε Ῥαλμὸς ᾧδῆς τοῦ ἐγχαινισμοῦ τοῦ οἴχου Δαυῖδ. ν Ἐὰν γὰρ μὴ τῆς αἰσθητῆς σχηνῆς ἐξέλθωμεν, ὁ ἀληθινὸς ἡμῶν οἶχος οὐκ ἐγχαινίζεται. Τὸ δὲ λεγόμενον, τοιοῦτόν (9) ἐστιν" Δύο περὶ τὴν ἀν- θρωπένην νοεῖται φύσιν! ἢ τό σαρχώδης ζωὴ, ἡ διὰ τῶν αἰσθήσεων ἐνεργουμένη, καὶ ἡ πνευματιχὴ δὲ (10) χαὶ ἄῦλος, ἡ τῷ νοερῷ τε καὶ ἀσωμάτῳ τῆς ψυχῆς ὃ βίῳ κατορθουμένη. ᾿Αλλ᾽ οὐκ ἔστι τῶν δύο χατὰ ταὐ- πὸν ἐν μετουσίᾳ γενέσθαι, Ἡ γὰρ περὶ τὸ ἕτερον τού- τῶν σπονδὴ, τὴν τοῦ ἑτέρου στέρησιν ἀπεργάζεται. Οὐκοῦν εἰ μέλλοιμεν οἰκητήριον Θεοῦ ποιεῖν τὴν ψυ- χὴν, ἐξελθεῖν προσήχει (11) τῆς σαρχώδους σχηνῆς. Οὐ γὰρ ἔστιν ἄλλως ἐγκαινισθῆναι τὸν οἶχον ἡμῖν ὑπὸ τοῦ ἀνακχαινίζοντος ἡμᾶς διὰ τῆς ἑαυτοῦ ἐνοιχή- σεως, εἰ μὴ τὸ ἐξόδιον τὴς σχηνῆς διὰ τῆς τοῦ σω- ματιχοῦ βίου ἀλλοτριώσεως κατορθωθείη.
δ ΙΝ ῬΘΑΓΜΟΒ. τῷ τῆς σχηνῆς (5), χἀὶ ἡττηθέντος ἐν τῷ τῆς ζωῆς Α τΔραγπδοι!ο ὀάτηΐβ εἷὰ5 ἃ πιοῦίε ἀϊββοὶυίο, βυρεταἴοφυο ἴῃ μος οοηἤίοιι δἀνογβατῖο, βιδιπι ἰηίος Δη- οο5 γοοθρίυϑ 6ϑῖ. « Εδείιπι 6δί θη ΐα), » ἰπαυΐῖ, «ὦν πιοτγοτγοίυγ πιοηάϊευδ, οἱ ἀδρογίογοίυγ 8} Δ 96 15" 5. » Υἱάοϊϊοοι ἤφς ουπὶ ἀπροὶ 8. οἤοτοα, πίμ ἐδὲ αἱυά ἄπδηι οὔπι Δη 668 φγοίδοι!ο, δἰπυβαυθ ραϊγίαγομδ, υὶ 1,Δζαγυπὶ οχοϊρὶί, ἢ6 'ρ86 φυΐάδηι ὀχίγα ͵υουη- ἀδπὶ ΒΔ δγϊηρνοπἶᾶπι [108 ε5ῖ. Νδπι δὶ 41:18 οὑπὶ εἴηυτα δυάϊι, νοϊυΐ νδϑίδπι αυδηιάαπι ροϊαρὶ ἰΔἴ1{Ὁ - ἀϊπεῦ, ποποόγάῶι οπιπίαπι ρἰδηἰευἀ δ π ρὸν ραιγί8Γ- φδπὶ οἰκο βοαίαπι νοΐ, 15 πε]υδαυδπι Δρογγανοῦι; ἴῃ φυδ Βοπύγι δϑυπάληϊία μᾶζᾶγαβ 4ιοαθδ (0}10- εδἴυν. Νὰ αυοὰ ἴῃ δυΐαβ φοπεγὶ8 οογΔ πὶ πθ09 εἰωοοβοῖξδ, πυ}Π109 Ῥγορτίαπι 6ϑὲ, βοὰ ϊ ὁυηηϊυπι δοιμγθῃα δοηυπι, οπιηίαπι, ἱπαυδηι, 4] Ρετ δλπι- ἄδια υἱγιαίδιη δά ϑαυλὶα Ὀοπυπὶ σοπίοιυηι.
Αἱ ἰπβογίριΐο φυξ βἷς βαθεῖ: « Εχίτα5 ᾿ἀρογπδου- Ἰΐ,.» δὲ {1ὰ, ἐῬγὸ ἀδιϊοδιίίομα ἀοπιὰβ θαν!ὰ, » υἱοὶ - ηἰϊλίομι φυδηιάδια πὸη πιο ροβί!οπ6 αἱ οτάϊμθ, βθὰ οἱ βεῆδὺ ΒΔ ὈΘηΐ. 1118 Θηὶπὶ 681 ἰῃ Υἱοθϑίπιο ΟὐἴδΔΎ0, μϑὸ ἰῃ δοαυθηι ρβδίπιο. [πὰ υἱγοφυθ δυΐοπὶ δὰ γϑγ- θυπὶ ἰϊὰ δαί οοποθρίδ ἱπρογρεῖο. [ἢ τίου φυϊάθαι: « Ῥβαίπιυβ Βανί, δχΐίυ5 ἰδθουπδοι, ν 1π ργοχίμηθ βααυδηῖ μος πηούο: «Ῥρδΐπηιιβ οδηιοῖ. ἀράϊοαιίοπὶδ ἀοιυβ θανὶά. » Νίβὶ δαίπι δχ βθηβὶ μὴ}! μοο 180 - πᾶουὶο οργοάϊαπιαγ, νόγὰ ποδῖγα ἀστη!8 ΠῸῚ ἀεὰϊ- εαιυς. Ουοὰ νοτο Βὲδ ἱπαϊπυδίυς, εὐ υ5πιοϊ αυϊἀἀλπὶ ἐεί: θυῶ ἰπ Βυπιᾶπᾶ πδίατδ οοιιβί ογαγὶ ροβϑυπὶ υἱιδα, αἰίογα εαγηαὶβ οἱ οογροῦὶ δάάϊοία, 402 ΡῈ ΔΘΏΒιι15 Ορογϑίυγ; δἰίεγα βρὶ γἰ[υ8}15 εἰ ἱπιιηαιοτὶ αἰ ΐδ, 4πδ ἴα υἱνεαάϊ ξθπογα ἃ σογρογεὶβ ΓΕΡῸ βαϊυποῖο, εἴ δὰ} θοῖδπι ἱπιο ΠΠφαπιίϑπι ολάοπίς οοιβί δι, ἤοτὶ- 456 ποη Ῥοίοβί, ιΐ μῶς ἀϊο Υἱίῶ φθη γὰ τηυλια ὀοππαπίοπθ ᾿πηφϑηῖιν. Ναπὶ βιυσίαπι, αυοὰ υηΐ ἱπιροπάϊιαν, δἰίθγατι 6 πιϑάϊο 1010: δἱ ἰφίτατ δηῖ- τῦλπὶ ποβίγαιῃ θεοὶ μα δουϊυηι οἰἤσεγο Ὑδ]ϊπιι8, οροτίθέ, υἱ σᾶτπθ δβγεάϊπηανγ ἐσ Δ Ρ.8 156 γη8- οὐο.Αἰΐος δηΐπι μογὶ πεαυϊί, αἱ ἀοπιιβ ποϑβίγα ἀδαϊ- ξεως ἢ ἰ)ο, 4υΐ ποβ ΡῈ γ ϑύλπι ἸβμδὈ! αἰίοποπι ἀς- ἀΐεαι, πίοὶ οχί ἰδ ἐχ ἰὩθεγηδοῦϊο μοῦ δυδγβίοπετν οἱ ζυξϑτα Υἱείδ σογρονῖδ Ἰυρυπαϊ αιϊϊνι5 ἀφάϊξε, Ἰοφἰεἰπη9 ποι!ευδίυτ.
Ὁ δὲ τῆς ε Ἐχστάσεως κα ψαλμὸς ὁ μετὰ τὸν ἐγχαινισμὸν τεταγμένος, οὗ πρόσχειται (12) ἡ ἐπιγραφὴ υ αὕτη, « Εἰς τὸ τέλος ψαλμὸς τῷ Δαυΐδ ἐκστάσεως,» σύμφωνός ἐστι τοῖς προτεθεωρημένοις, ἐχστῆναι συμ- δουλεύων ἐκείνων, ὧν ἐπιόλαδής ἐστιν ἡ συνάφεια.
Οἷς δὲ παράκειται τὸ, « Εἰς ἀνάμνησιν, » σύντομόν “ινα διδασκαλίαν ὁ λόγος ὑπὲρτῆς σωτηρίας ἡμῖν ὑπο- τίθεται. Ἐπειδὴ γὰρ ἡ παραχοὴ τῆς θείας ἐντολῆς, ὁδὸς εἰς ἀπώλειαν τοῖς ἀνθρώποις ἐγένετο (οὐ γὰρ ἂν ἀπο- λώλαμεν, εἰ τῇ μνήμῃ τὴν ἐντολὴν ἐφυλάξαμεν), διὰ 5) Κοινῆς, εἰ.
6) Τοῦ χορὰῦ υπι. οὐ. “Ἢ Ὁ οιη. οἱ.
(8) Τό οιι. εὐ.
Ῥβδϊπιυβ «ε Ἐχβίδβθοβ,» αυΐ ροϑβὶ “ἀρἀϊοδιίομθια βυδίυπρίιαγ, ουἱ ἰναος ἰμδεγὶριϊο 6ε8ι ργϑῆχα, « ἴω ἄμποηι ρϑϑίπιυβ θανί ἐχβίδϑὶβ "", » ὁοπβομδί ἰἰᾳ φυὰ ἦληι ργωπιῖββα βυμΐ, ΠΟΠΘΠ8 τὲ ἃ} }18 δι 8ἰϑιδημι8, ἀὐυοτγυπὶ σομ)υποίίο μογίοιηϊ ρίοπᾶ ἐβί.
Ουΐδυβ νόγὸ ρεξροπίίυγ ἐΠυὰ: ς [π ΤΟΠΙΘΜΊΟΡΆ- τἰοπαπιδη; » {1 οοτηρεμαϊατίαπα φυλαὶ ἀσο Υ͵Π81} β8]υἱὶδ ποβίγα ρεοουγαπάς ἰγδάυδ!. Νδπι ουπὶ ἰΓΔΠ8- φτουδῖο ἀϊνίπὶ ργθοορίὶ Βοιπίμῖθα8 νἱᾶπὶ δὰ ἰβθεσ!- ταὶ ϑρογυδγὶξ (ποθ απ) μετ βϑθηῖ!8, δὶ ργοερῖυ 4᾽ Ρραὶ, ΧΧΧΥ͂Π, ΤΣ ΥΣΙΣ, 1.
(ϑ) Τοῦτο, οἀ.
(4) Τῇ σαρκί διά. οὐ. (2) Πρόκειται, εὐ.
δι 5. ΟΒΕΘΟΒΙΙ ΝΥΒΘΕΝΙ πιοπιοσία Γαι 8586 πη)1}8), ΟΡ ἰὰ 4υλϑὶ τεπιθάϊυπι ἀ6- Α τοῦτο ὡς ἀντιφάρμαχον τοῦ χατὰ τὴν λήθην πάθους