τοῖς ἐν εὐχληρίᾳ τινὶ ζῶαιν" ὅσοις δὲ ἐπίπονος ὁ πρὸς ἀρετὴν δοχεῖ βίος, τῷ τῆς γῆς ὑποδείγματι πρὸς τὸ ἐγχαρτερεῖν τοῖς δεινοῖς, ἣ Ψυχὴ παιδοτρι- θδείσθω.« Ἡ γῆ εἰς τὸν αἰῶνα ἔστηχεν.» Τί μοχθηρότε- ρον τῆς ἀχινήτου ταύτης παγιότητος; χαὶ ὅμως παρατείνετα. μέχρις αἰῶνος ἡ στάσις. Σοὶ δὲ ὀλίγος ὁ τῆς ἀθλήσεως χρόνος, Μὴ γίνου τῆς γῆς ἁψυχότε- ρος᾽ μὴ γίνου τῶν ἀναισθήτων ἀνοητότερος, ὁ λο- γισμὸν εἰληχὼς ᾿χαὶ λόγῳ πρὸς τὴν ζωὴν διοιχούμε- νος ἀλλὰ ε μένε, » χαθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος, ε ἐν οἷς ἔμαθες χαὶ ἐπιστώθης, ἐν ἐδραίᾳ χαὶ ἀμεταχι- γήτῳ τῇ στάσει. » Ἐπεὶ χαὶ τοῦτο τῶν θείων παρ- αγγελμάτων ἐστὶ, τὸ, « ἙἭ)δραῖοι χαὶ ἀμεταχίνητοι γίνεσθε, » ΓἌσειστος ἔν σοι μενέτιυ ἡ σωφροσύνη. παγία ἡ πίστις, ἀμετάθετος ἣ ἀγάπη, ἀχίνητος ἡ ἐν παντὶ χαλῷ στάσις, ὡς ἂν χαὶ ἡ ἕν σοι γῆ εἰς τὸν αἰῶνα εἱστήχει, Εἰ δέ τις χεχῃνὼς πρὸς τὴν πλεονεξίαν, χαὶ καθάπερ τινὰ θάλασσαν: τὴν ἀμε- τρίαν τῆς ἐπιθυμίας ἁπλώσας, πρὸς τὰ πανταχόθεν εἰσρέοντα χέρδη ἀπλήστως ἔχοι, οὗτος πρὸς τὴν ὄντως θάλασσαν βλέπων, θεραπευέσθω τὴν νόσον. Ὡς γὰρ ἐχείνη τὸ ἑαυτῆς οὐ παρέρχεται μέτρον ἐν ταῖς μυρίαις τῶν ὑδάτων ἐπιῤῥοαῖς, ἀλλ᾽ ἐν τῷ ἴσῳ διαμένει πληρώματι, καθάπερ οὐδεμιᾶς αὐτῇ ἐξ ὑδάτων γινομένης προσθήχης " χατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον χαὶ ἡ ἀνθρωπίνη φύσις ἰδίοις μέτροις ἐν τῇ ἀπολαύσει τῶν προδόντων διειλημμένη, συμπλατῦναι τῷ πλήθει τῶν προσόδων τὴν ἀπολαυστιχὴν λαιμάρ- γως οὐ δύναται, ἀλλὰ τὸ μὲν εἰσρέον παύεται, ἡ δὲ τῆς ἀπολαύσεως δύναμις ἐν τῷ ἰδίῳ ὅρῳ φυλάσσεται. Εἰ οὖν ἡ ἀπόλαυσις πλεονάσαι οὐ δύναται παρὰ τὸ μέτρον τῆς φύσεως, εἰς τέ τὰς τῶν προσόδων ἐπιῤῥοὰς ἐφελχόμεθα, οὐδέποτε πρὸς εὐποιῖαν ἄλλων ὑπὲρ τῶν ἐπεισιόντων ὑπερχεόμενοι; Ἐπειδὴ δὲ χατὰ τὸν ἀποδοθέντα ἡμῖν τῆς ματαιότητος λόγον, ἣ τὸ ἀνόνητον ῥῆμα, ἣ τὸ ἀνόνητον πρᾶγμα ματαιότη- τὸς ἐστὶν, χαλῶς ἐχεῖθεν τοῦ λόγου ἄρχεται. Ὡς ἂν μήτε τι τῶν γινομένων, μήτε τι τῶν λεγομένων, εἴ τις πρὸς τὸν ὧδε βλέπει σχοπὸν, ὡς ὑφεστὸς λο- γισώμεθα. Πᾶσα γὰρ ἀνθρώπων σπουδὴ, πρός τι » τῶν περὶ τὸν βίον ἀσχολουμένη, νηπίων ἄντιχρύς ἐστι τὰ ἐπὶ ψάμμον ἀθύρματᾳ, οἷς ἡ τῶν γινομένων ἀπόλαυσις τῇ περὶ τὰ γινόμενα σπονδῇ συναπέληξεν.
Ῥ΄Αμα ςὲ γὰρ τοῦ πονεῖν ἐπαύσατο, καὶ ἡ ψάμμος πρὸς αὐτὴν συῤῥυεῖσα οὐδὲν ἴω τῶγ πεπονημένων ὑπελείπετο, τον] δίᾳυ:6 ἃ ἰἌΠΟΓΘ οαδβϑίιη) δϑὶ, βίη} ΔΓ ΟΟἸρθα πυϊαπ τγεϊ φαΐ ἌΓΕΝ θογυῃ) φυφ ἔυε- Τδηὶ οἰδυογαίδ.
Ηος 6δϑὶ δυπιδπᾶ νἱίδ, ἅγΓθπᾶ δὶ 8Π} 110, ἀγοηἃ δὶ ροϊρη(ἴα, Δγαπἃ αἰν᾽ 85, ἀγθπᾶ δβϑὶ φυϊθυϊά ἐδί χ ἰἴ8 φυΐθυ8 πᾶσ Ὴ0 5ἰυ 0 ΡῈΡ ΟΑΓΠΘΠῚ [Γι ΠΊΠΓ, ἐπ φυΐθυδ, υἱ φυδ πιἰπίπιθ γαϊβαπὶ Ομ β᾽ ϑίθγα, νὰ ῃ 8 Ἰλθογδιίος ἰηΐδη16 5 Δηϊ πιῶ, οἱ ἴῃ ὑποφυοᾳι6 60- γα πιυ]105 ἰΔ 0 γ6 8 ἰΟ]ογδηί68, 5ἱ 80 πὶ Ἄγαηπ ἰο- ἐππὶ τγοϊαυδγίηϊ, 4υῶ ἰη ὀάγηδ, ᾿ῃ4υλπ), ἰγδη δὶ ρίυΓ ψίια, ἴυηο ἀϑφηοβοθηὶ αυδπὶ ἴῃ δε ΓῈ ὙΔηῸΠὶ ρον Τοῦτό ἐστιν ὁ ἀνθρώπινος βίος, ψάμμος ἣ φιλοτι- μία, ψάμμος ἡ δυναστεία, ψάμμος ὃ πλοῦτος, ψάμ- μος ἕχαστον τῶν κατὰ σπουδὴν διὰ σαρχὸς ἀπολαυ- ομένων, ἐν οἷς νῦν αἱ νηπιώδεις ψυχαὶ τοῖς ἀνυπο- στάτοις ἐχματαιάζουσαι, χαὶ πολλοὺς περὶ ἕχαστον πούτων ὑπομένουσαι πόνους, εἰ μόνον ἀπολίποιεν τὸ τῆς ψάμμου χωρίον, τὴν ἐν σαρχὶ λέγω ζωὴν, τότε τὸ μάταιον τῆς ὧδε διατριδῆς ἐπιγνώσονται, Τῷ γὰρ [Ν ΕΟΟΡΕΒΙΑΒΤΕΝ. ἨΟΜΙΠΙΑ 1.
οὔθ ὑλικῷ βίῳ χαὶ ἡ ατόλαυσις συνατέμεινεν " ἐφέλκον" Α δυιοῦίη! βἐυάίαπι. ΝΑπὶ δὰπὶ Υἱΐδ Ἱηδίθγία!! ἴθι ται δὲ μεθ᾽ ἑαυτῶν οὐδὲν ὅτι μὴ τὴν συνείδησιν μό- νην. Ὃ μοι δοχεῖ χαὶ ὁ μέγας Ἐχχλησιαστὴς, ὥσπερ ἤδη τούτων ἔξω γενόμενος, καὶ γυμνῇ τῇ ψυχῇ τῆς ἀῦλου ζωῆς ἐπιθατεύων, ἐκεῖνα εἶπεν, ἃ εἰχός ποτε καὶ ἡμᾶς εἰπεῖν, ὅταν ἔξω τοῦ παραλίου τούτον τό- που γενώμεθα, περὶ ὃν ἡ ψάμμος ἐστὶν, ἡ ὑπὸ τῆς ποῦ βίου θαλάσσης ἐχπτυομένη, χαὶ πάντων χωρι- σθῶμεν τῶν περιχτυπούντων ἡμᾶς καὶ χαταδομ- θούντων χυμάτων, ἐχ τῆς νοηθείσης θαλάσσης μόνην. τὴν μνήμην τῶν ὧδε σπουδασθέντων ἐπαγόμενοι λέ- ἴομεν τὸ, ε Ματαιότης ματαιοτήτων, χαὶ τὰ πάντα ματαιότης, χαὶ οὔτις περισσεία τῷ ἀνθρώπῳ ᾧ μοχθεῖ ὑπὸ τὸν ἥλιον. » Οὕτως γὰρ, κατά γε τὸν. ἐμὸν λόγον, πάσης ἐστὶ ψυχῆς οὗτος ὁ λόγος, ὅταν, πιᾶποῖ ἀοἰοοίδιίο, δεευπι δα ΐδιῃ ἢ 1} ἰγαϊνι πὶ ρτᾷ - 16Ὑ δοίδι) δοηϑβοϊδηϊίδιη. Θυδηιοθτγοιν πῃ] νἱάθιυῦ τηᾶβηυ8 ΕςοἸοβἰαϑῖ65, υἱ 4υἱ δ οχίγα [880 6586, Εἰ ἠυάδ ἃς δββρᾶγαιᾷ δηΐπιἃ ἷἰηπ υἱῖία πιδίδιὶϑ δχ- Ρεγίο ἰηβίἀδταῖ, || ἀἰχίβϑα αυδὲ 08 4ιόαια αἰεῖιι- ΤῸ 8 66}. ἑοῃδοπίδηθδαπι),, αυβϑπ60 ἰυδνίτηυβ ὀχῖγα ἢυπς Ἰοουμῃ πιδυϊῆυπι, ἴῃ 400 6δὶ ἄγθῆᾶ, συ ἃ τηϑγὶ Βυ}ι8 νἱῖῶ ἐχϑρυΐϊυν, οἱ βαρδγδί! (δγίηνιβ δὺ οπι- πἶθι5 δυοίίθιι8 φυΐ πο5 δἰγου πηβοηδηὶ οἵ. οἰτουπηρῖγα- Ῥυηΐ, οχ πιατὶ αυοά [να ἱμ|6}! 08, δβοίδπι γοροῦς 1ἰϑιιίόδ ΠΠΘΙΠΟΓΙ8Πὶ Θογυπ) ἰῃ 48 βιυἀΐαην ποβίγιμν. οθμῃ 8, ἀϊοὶ πη}: «ε δηϊ(88 νυδηϊδίιιπι, οἱ. οπιηΐᾶ γᾶ145. Νουα αὐὐάφυδαι δυροξαβί. ποιηίηΐμ δχ οπμὴΐ ΆΡΟΓΕ 4υΐ 68ὶ ϑὺῦ 506.» Ἀούδιϑ δηΐῃι, γυμνωθεῖσα τῶν τῇδε πρὸς τὸν ἐλπιζόμενον μετοιχι- Βαὶ 6μο αυϊάεπι ᾿πἀΐτο, οὐ ι5νῖ8. δηΐ πιῶ 681 Πθς σθῇ βίον. Εἴτε γάρ. τι τῶν ὑψηλοτέρων ἐν τῇ ζωῇ ταύτῃ χατώρθωσε, χατηγορεῖ τούτου ἐν ᾧ ἦν, τῇ πρὸς τὸ εὑρεθὲν συγχρίσει, τὸ παρελθόν τι ἀτιμά- ζουσα, εἴτε καὶ προσπαθῶς περὶ τὴν ὕλην διατεθεῖσα, ἴδυι τὰ ἀπροσδόχητα, χαὶ τῇ πείρᾳ μάθοι τῶν σπου- δασθέντων περὶ τὸν βίον αὐτῇ τὸ ἀνόνητον ᾿ τότε θρηνοῦσα τὴν φωνὴν ταύτην προοίσεται, οἷα δὴ ποιοῦμεν ἐχ μεταμελείας οἱ ἄνθρωποι, τὰς ἀδουλίας ἑαυτῶν ἐν τοῖς ὁλοφυρμοῖς διηγούμενοι, τὸ, «Ματαιό- τῆς ματαιοτήτων,»χαὶ τὰ λειπόμενα. ε Πάντες οἱ λόγοι, » φησὶν, « ἔγχοποι, καὶ οὐ δυνήσεται ἀνὴρ τοῦ λαλεῖν. » Καὶ μὴν, οὐδὲν ἐχ τοῦ προχεέρου νομίζεται «οὔ λαλεῖν εὐχολώτερον. Τίς γάβρ ἔστι χόπος τῷ λα- λοῦντι ὅ τις βούλεται; ᾿'Υγρὰ ἡ γλῶασα καὶ εὕστρο- φος, καὶ πρὸς ὅτιπερ ἐθέλοι ῥημάτων εἶδος ἀπόνως ἑαυτὴν σχηματίζουσα " ἀχώλυτος ἡ ὁλκχὴ τοῦ ἀερίου πνεύματος, ᾧ συγχεχρημένη τοὺς φθόγγους ἐργάζεται" ἄλυπος ταῖς παρειαῖς ἡ ὑπουργία, χαὶ τοῖς χείλεσιν ἅμα ἡ πρὸς τὴν ἐχφώνησιν τοῦ λεγομένου συνέργεια. Τίνα οὖν ἐνορᾷ τῷ λόγῳ τὸν κόπον; Οὐ γὰρ γῆν σχάπτοντες, ἣ πέτρας ἀναχυλίοντες, ἣ ἐπὶ τῶν ὥμων ἀχθοφοροῦντες, ἣ ἄλλο τι τῶν ἐπιπόνων χατεργαζό- μένοι, τὸν λόγον διεξοδεύομεν ᾿ ἀλλὰ τὸ συστὰν ἐν ἡμῖν νόημα διὰ φωνῆς ἐχχαλυφθὲν, λόγος ἐγένετο. ᾽Ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ὁ τοιοῦτος λόγος χόπον οὐχ ἔχει, νοητέον ἂν εἴη τίνες οἱ χοπιῶντες λόγοι, οἷς οὐ δυνήσεται ἀνὴρ τοῦ λαλεῖν. «ε Οἱ πρεσδύτεροι, » φησὶ, ε διπλῆς τιμῆς ἀξιούσθωσαν, μάλιστα οἱ χοπιῶντες ἐν λόγῳ.»
οὔἴϑίίο, ᾳυδηΐο [18 4υ8 δ ϑυηι βροϊ δῖα, δὰ υἱίλ πὶ, 48 Βρογδίμη" πη βγανογίὶ, ΝᾺπὶ βίνα φιηὰ τοοίε ρ68- [1 δὰ 115 45 ἰῃ )2ς νἱέα βυμί βυ δ᾽ πηοτα, ἰὰ δόοι-. βἂΐ ἰη 40υ0 δαὶ, εἰ σοῃηξδγαδυῦ οπὶ 60 4ιοὰ 651 ἰῃ- ' γεηίυπι, ἀοϑρίοδίυϊ Παναη5. ἰά φυοὰ ρῥτείογιι!. βῖνθ.: οιἰατη οὐπὶ νὰ αδοια [υδγὶ ἰη. πιαιογίδπι, νἱἀο τς. 68 4υῷ ἀνόΠΟΡ ὈγίοΓ οχϑρθοίϑε!οηθα, οἱ ΟΧρα- τὶ οηεα ἀϊάϊοογῖι, φυδηΐα. 511 οἰυ εἰ ἰῃ 118. ἐῃ φυδο βίυάίυπι οοπίογίαγ ἰπ μᾶς υἱέδ: ἴ)ὸ ἰυθ68 ἢϑῆδ. διηΐίίοι νοςαπὶ, 4081} πο8 ΠΟΠΙΪΠ68 [δοἰπιι8, 6χ, Ῥαηίιοηεία βία τα ποβῖγα ΘΟ δ᾽ 118 ἰῃ ποϑέγὶ 8 ΠΆΓΓΔΗ- 168 α)υ]Διῖνυ5, οἱ ἀϊσαπῖδβ: « γδηϊίδ5 νδϑϊ δίμπ), ν. οἱ ἐἃ 4υ8: δαη]ιυπέυγ. « Οπλη68, » ἰπαυΐ, «56 γπ|0- Π68 δΒιη1 ἰΔθοτίοδβὶ, δὲ ΠΟ ροΐογὶϊ υἱρ 608 Ἰοαυΐ.-.» Αἰᾳυΐ μας ἰη ργοπῖρῶι οαπδβοίαν αυϊάυλπι [26]π|5 4υδ Ἰοχυΐ. Ουΐβ 65ὶ δηΐπι. 00 Ὁ οἱ αι! φυοά νυὶν Ἰοφυΐμιγ ἢ Πιΐπφυδ ο8ῖ πυπιίια, οἱ νϑρβδι 18, οἱ εἰἴγα Ἰδθονθπι 86 ἤπϑοπβ δὰ φυοάουπαθθ φθπυ8. νοῦ}Ὸ- Γαπὶ: αἰἰγα ἱπιροάϊπηοηίι πὶ 65ὲ δἰἰγΆΘ 0 ᾿σϑρί γί δογὶΐ, 400 υἷδη8 80π08 ΕΠϊοἰ(: εἰἴγὰ πιο δι ϊδι θη β0πὶ οἱ δάμπηηΐβί γα οἱ ἰδῦτᾶ βίπιυϊ ὑροπὶ [6- ταὴὶ δὰ νόεθ οηυπιϊδηάππι ἰὰ υοά ἀϊοίτις. ἔπ ΒΟΓΠΊΟΠΘ δΙΓχΟ ἡπδιηπᾶπι νἱ οἱ Ἰαθοτοην ἢ ΝΟ ΘΗ ΐπὶ τογγπὶ [οἀΐεηίε5, δυΐ ροίταβ γοϊνθη!δβ, δυΐ ἴῃ ἢπ- τποτὶβ ΟΠΘΓ8 ἰδγοηίθβ, δυΐ Δ]40 Αἰῖο 'θῸΓΘ πΠῸ8 ὁσογοθηίοβ 8ουπιοηθῖι ἰγδῃβη {ἰπιυ8, 56ἀ αὐ ἰῃ ποδῖβ οοπβίβιϊ: οοποορίϊο πιθηἷβ ΡῈ γοοοπὶ ΓΕΥ͂Θ- Ἰαῖα, νοχ δχϑίβιίί, β6εὰ ψφυοηπίδιη ἢ 560 πα] πὶ Πρεσδύτερος, χατὰ τὴν συνήθειαν, ὁ ἐχδὰς τὴν ἢ) Πδροὶ ἰάδοταπν, οοφίιαπάππηι 6βὶ υΐῃδπι 5ἰπὶ 86Γἄταχτον ἡλιχίαν χαὶ ἐν γηρεᾷ χαταστάσει γενόμενος λέγεται, ὡς εἴ γέ τις ἀστατοίη τῷ λογισμῷ, χαὶ ἐν ἀταξίᾳ τὸν βίον ἔχοι, οὔπω πρεσθύτερος ὁ τοιοῦτος, χἂν ἐν πολιᾷ τύχοι φαινόμενος, ἀλλ᾽ ἔτι ἀνήρ. Οὐχ- οὖν οἱ λόγοι οὗ γε ἀληθῶς λόγοι, οἱ πρὸς τὸ ψυχω- φελές τε χαὶ χρήσιμον τῶν ἀνθρώπων γινόμενοι, οὗτοι πλήρεις ἱδρώτων. εἰσὶ καὶ πόνων, καὶ πολὺν ἐπάγον- «αι χόπον, ἵνα γένωνται λόγοι. ε Τὸν γὰρ χοπιῶντα γεωργὸν δεῖ πρῶτον τὸν χαρπὸν ἀπολαμδάνειν,» . φῃσὶν ὁ τῶν τοιούτων λόγων τεχνίτης, ὡς δέον μὴ ῥῆμα νοεῖσθαι τὸν λόγον, ἀλλὰ τὴν ἐν τοῖς ἔργοις πΊΟΠ68 ἰΔθοΓΔη.68, 4110 5 νἱγ Ιοαυΐ ποη ροίογί(. ε Ργα- ΒὈγίοτῖ,» ἰπαυΐῖ, « ἀυρ!ίε! Ὠοποτα ἀΐφηὶ Βδθεβῃ- ἴαγ, τιᾶχῖπι 4υ] ἸΔθογδπὶ 'π ΒΟγΊΟῃ6 ᾽. » ῬΓΕΒΌΥ- ἴον, ἰά εβὲ βϑπίου, ἀεὶ βοϊδϑῖ, αυἱ ᾿πϑο!επίαπι οἱ ἰη- ογάϊηδίδπι Ἔχοδβϑὶὶ φίδι, οἱ αι] δὰ 56 η|16 δίἃ - ὰπὶ ροενθηΐξ. Οὐ ἤξ αἱ δὶ 4υΐβ 5'1. πιὲπῆθ ἱπϑῖα- 118, οἱ νἱτδπι δραΐὶ ἱπογπδιδπὶ, 8 ποπάσιη δδὲ ῬΓΟΒΌγ(ΟΓ, οἰἰαπιδὶ νἱἀδαῖιγ πάθὲγα ἐΔη08, 86 δ- δυς υἱἷγ δδῖ. ΘΘγΓΊΌΠ65. ἐγβὸ ΝΠ 4 γογα δι ηϊ 56 Γ- πιοηο8, 41 ἢυπὶ δὰ δηϊηάγυπι {}Π{ἴ6πὶ, οἱ Ποιηὶ- πἰρθα5 διιηὲ οοπα πιο! 8116 5, ΐ ΡΙΘΩΪ βυηὶ βυάοτγίθι5 οὲ [0] 5. ΟΛΕΘΟΒΙ͂Ι ΝΥ̓́ΘΘΕΝῚ 054 Ἰαθονῖθιιβ, δὲ πλι} 08 ἸΔθοτ 8 ἰμάυσυν! αἱ δἰμξ 86 Γτ αὶ ἄρετὴν ν» εἰς διδασχαλίαν βίου τοῖς ὁρῶσιν προτι- ἸΏ 168, « μα θογϑηΐθπὶ δηἶπὶ ἀργίοοἰαπ) ὠρογίοι ργὶ- θεμένην, ἀντὶ λόγου γενέσθαι τοῖς διδασχομένοις.
πλμηι γυοέμπι ΔΕΟΙροΓΘ.» ἰπαοϊδ μόγυηι βογπιοπυπὶ ἀρ εχ "", αἱρυΐία φυοὰ ορυγίελι ποη σψευθαπι ἰπ 6" Πεὶ θα γπβοῃθπ), δοιὰ νἱγίαϊεπι 4υι ἐδὶ ἴῃ Οροτίνιβ, ργοροβίία δὲ να (ἰοοιγίπαπι 8 φυΐ νυἱάεηί, ρτὸ (ννπὲδ Ἔγβὺ δὐιβηιοι Βογπιοπθ8 βυηὶ ἰαυοτγίοϑὶ ἐόγυπὶ 4υΐ νἱγίαϑεπι ὀχρομιηῖ, εἴ 4] ρυίπιυπι ἴῃ δεῖρβῖ5 [ἡ γοείβ ὀχϑοασυληίιγ, φαυά ἀοοαηϊ. σὸς οπίτη ἐβὶ ὁρογίογα ργίπηπι δοσίρογα δχ [γυο 8 ΘΟΓΌΙη, φυξ δηῖ6 4]105 ποῦ 8 ᾿ρβὶβ ρϑῦ τἱγιυΐϊδη) οοἸ πα 8. Αὐἱ [Οτγία 6[18πῈ Γαι 0η6 γα ϊϊ85 πδιΏ τ ἰπιθ60- ἰδίοπι ἱπίογργείδίυν υοὰ ἢἰς ἀϊείίιγ. Θυδηάο δηΐπὶ Ταπιοίδ 8 β6η8.)8, 4] ΠοΟΙηΐπδιΐ 8ιπι νηΐ, 60- Τὰπι 40 50 ἀβρθείυη πὸ οδάϊη, ΘΟπίοπιρ]8- Πάντες οὖν οἱ τοιυῦτοι λόγοι ἔγχοποι τῶν τὴν ἀρετὴν ὑψηγουμένων πρῶτον ἐν ἑαυτοῖς χατορθούν- τῶν ὅπερ διδάσχουσι. Τοῦτο γάρ ἔστι τὸ δεῖν πρῶτον τῶν καρπῶν μεταλαμδάνειν, ὧν πρὸ τῶν ἄλλων ἑαυτοῖς διὰ τῆς ἀρετῆς γεωργοῦμεν, ἣ τάχα χαὶ τὰ ἀσθενὲς τῆς λογικῆς φύσεως διερμηνεύει ὁ λόγος. Ἐπειδὰν γὰρ ἔξω γενόμενοι τῶν αἰσθητηρίων ἃ ἡ ματαιότης ὠνόμασται, εἰς τὴν τῶν ἀοράτων θεωρίαν διαδυεῖσά πως ἡ διάνοια παραστῆσαι τῷ λόγῳ τὸ τἰοπδὴ ἀυοάαπιπιοάο ρεγνδάθης δορί ιϊο, ἀρᾷγο- Β νοηθὲν ἐγχειρήσει, τότε πολὺς γίνεται χόπος τῷ αἰδίυγ βογιθοπα δχριοᾶγα 4αοι πηθπίθ (ποῦ ῖ ΘΠ 66" Ῥίτιπη, {π|Π 6 Β6ΓΙΏΟΗΐ ΠΙΔΘΏ018 ΘΧ 5811} [ΔΡΟΓ Π6ῈΓ ΠᾶπῈ γοῦθΙ ἱπίογργοίδίϊυδη), αυ28 π08π| ἰπνοηὶδ γαιὶο- , ἢ ἴῃ ᾿ἴ8 δα ρὶἰοδμ 18 4υ6 βιιηΐ πε 4 }01ἃ. ΟΟΙυ τα νἱάθαλειβ.»]υπιϊ παγίυιη βρίοηἀογθπν 56 η80 ρογοὶ ρίπιι8, ῬΟΓ ἴσγγδπι ἰησγοι ἑπηὰγ, ογοπὶ ΟΓΘ (ΓΔ ϊ πη 8, Δηυ8 δά ἰά ᾳυοὰ πϑίυγῶΒ νἱθδίυγ υἱΐπηγ, ἱφποπὶ δοοὶ- Ρίιυϑ δὰ υἱίδβ σοπιπιυ πη! οι οποπν, εἴ δὶ φυϊὰ ἀθ ἢἷ5 γεἰϊπῆυ5 οορίϊαγα, αὐ παπὶ δι1 ἀπυπιαυούφας 60- ταπι 4υ σΟΥπυμίυγ ἢ ται! οη6 8025 6886 ηι,8: η- ἀδπδδὶ διιΐ αυοπιοάο ᾿ρδὰϊ αυοά οοῃδίϑίαι, ποη Ρυϊεεῖε νἱγ Ἰοψιΐ, δἰϊϑ δὶ ΟΠ. ΠΕ 5. ἃ}108 ϑυραγαῖ, οὐπὶ οἴηπὶβ ΟοιπρΓοϊιεπάοηάϊ δοϊοηιία δὰ 68 (088 ποῃ Ῥοιεδβὶ δδβθαυὶ δηυυἰδηα, δἰ. θθο 8. δ᾽ δυΐϊοπὶ αυἱ ἀκ 8 6βὲ βθγηιὸ, ᾿ιϑθεὶ Ἰδβόογὸπι, φυΐ υηιἃ- ( πδὴ ἰοφυθπαϊ γἱπὶ εἰ πδίυγδιῃ δυρογαὶ, αυϊὰ ουθηΐγα ἌἙθηβοπάυπι 681 ᾿18 αυἱὶ 46 080 ὕεγ"Ὸ δυιὲ 86γπο- πίνυδ, δυἋ ἀ6 Ῥαίγὲ Ὑεγθὶ Ουφνὶβ οογι6 φυδηίΐυ!η- Υἱβ 80} 1π5 ογδίίο, εἰ νοχ φιιδπίαπιτίβ πιᾶρηδ, 6δὲ ΟΒβουΓ 85 φησράδηι εἰ 5:16 ππ|π|, 81 δά γϑγδπὶ οὐ υοὰ ᾳυφτίειγ, [υἀϊσοίυτ δἰ φηιοδι! παι, δ δὸ ὧἱ πος βοίαην ψαγῆυπι ἀδ 60 ργοργὶα αἷεὶ ροβϑὶϊ, φυοά εἰβὶ οἴποϑ πηουθδηΐες ουρ᾽ (Δ 10η65, οἱ πἰ ἢ} οὐἱῖ- ἰδίυγ ἂχ 118 αυῷ Ὠοιπὶ ἀἐοοηὶ τηθηϊὶβ οὐμποεριίο- πἰθυ8, 85' νοχ ρογροηάδιυνγ 8 ᾿ρβϑᾶπι 6}113 φιιο 6ϑ8ὶ Ῥγοροίίζυπι ἀἰρη απ), ἰὼ αὐυὰ ἀϊχοῦὶὶ ποη 681 δ6γο. Νοῖ δεΐπη ροίογῖι οπιὸ ἰοαυΐ. Νοπ δπΐπὶ δᾶπι| 088 ΡΟΓ ΟΟμ]04 δηίμης ἰποδβί, ἴῃ 60 φυρά Ἐεγηίίυν σοπίοπηρ] Δι ΟΩ61} 5181 νἱβι18, 56 βϑιραιν ϑρὶεἰθιῖθ5, ρογίηαθ δὲ δὶ ποπυιπὶ Υἱάϊββθίηιβ, ιν δάδπαυς ἴῃ ἱξηογαιίοιθ ΔΘ πηι5 ἰὰ αιοὰ βοῆβδυ ρ6γ- εἰρίίαν. Νᾷπι ΘΟΙΟΓΕΠῚ ΠΟῚ Ροίαδὶ νἼ88 ρογνδίθγο: 56 πηοάυηι Δεεὶρὶϊ βυ:5 Ορογαι πη 8 ὁχ 60 φυοὰ ἃρ- φᾶγοῖ ἰῃ δοῦυπὶ 48 δυπὶ βυρογῆςϊθ. Ουδιηοῦγοιι αἰϊεῖι: «Νοη 6401} }1τὺ Οοου] 5 νἱϑυ, πὸ δι} γίβ 80- ἀἴτυ ἱπιρ! εθίτυν: ν»υνῖ5 δυι δῃἀϊ δυβοίρίθ 8 1Δά φυοά λόγῳ διὰ τῆς ἑρμηνευτικῆς ταύτης φωνῆς, μηδεμίαν μηχανὴν ἐξευρισχούσης περὶ τὴν τῶν ἀνεχφωνήτων σαφήνειαν. Οὐρανὸν ὁρῶμεν, τὰς τῶν φωστήρων αὐ. γὰς τῇ αἰσθήσει δεχόμεθα, γῆς ἐπιδεδήκαμεν, τὸν ἀέρα τῷ στόματι ἕλκομεν, ὕδατι πρὸς τὸ δοκοῦν τῇ φύσει χεχρήμεθα, τὸ πῦρ εἰς χοινωνίαν βίον παρα- δεχόμεθα, χἄν τι περὶ τούτων ἐννοῆσαι θελήσωμεν, τἰ τῶν φαινομένων ἕχαστον πέφυχε τῷ τῆς οὐσίας λόγῳ, πόθεν ἣ ὅπως τὴν ὑπόστασιν ἔσχεν, οὐ δυνήσεται ἀνὴρ τοῦ λαλῇσαι ᾿ χἂν ὑπὲρ τοὺς ἄλλους ὧν τύχῃ, πάσης καταληπτιχῆς ἐπιστήμτς πρὸς τὴν τῶν ἀνεφί- χτων ἐξαγόρευσιν ἀτονούσης. ΕἸ δὲ ὁ περὶ τούτων λόγος χόπον ἔχει ὑπερθαίνοντα τὴν ἀνθρωπείαν τοῦ λαλεῖν δύναμίν τε καὶ φύσιν, τί ἄν τις εἴποι πάσχειν ποὺς περὶ αὐτοῦ τοῦ Λόγου λόγους, ἣ τοῦ Πατρὸς τοῦ Λόγου; Ἧπου πᾶσα ὑψηγορία τε χαὶ μεγαλοφωνία ἀσάφειά τίς ἐστι καὶ σιωπὴ, εἰ πρὸς τὴν ἀληθῆ τοῦ ζητουμένου σημασίαν κρίνοιτο, ὡς τοῦτο μόνον ἐπ᾽ αὐτοῦ τὸ ῥῆμα χυρίως εἰπεῖν, ὅτι χἄν πάντας χινήσῃ τις γονισμοὶς, χαὶ μηδὲν ἐλλείπῃ τῶν θεοπρεπῶν νυημάτων " εἰ πρὸς αὑτὴν τὴν ἀξίαν τοῦ προχειμένου κρίνοιτο ἡ φωνὴ, ὅπερ ἂν εἴποι, λόγος οὐχ ἔστιν. Θὺ γὰρ δυνήσεται ἄνθρωπος τοῦ λαλεῖν. Οὐ γὰρ τὴν δι᾽ ὀφθαλμῶν ἐγγινομένην τῇ ψυχῇ περὶ τὸ φαινόμενον θεωρίαν ἡ ὄψις ἔστησεν, ἀλλὰ ἀεὶ βλέποντες ὡς μὴ- δέπω ἑωραχότες ὧσιν, ἔτι ἐν ἀγνοίᾳ τὸ διὰ τῆς αἷ- σθήσεως λαμδανόμενον ἔχομεν. Διαδῆναι τὸ χρῶμα ἢ ὄψις οὐ δύναται " ἀλλ᾽ ἔχει μέτρον τῆς ἰδίας ἐνεργείας τὸ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν τῶν ὄντων αὐτῇ προφαινό- μένον. Διό φησιν,εΟὐχ ἐμπλησθήσεται ὀφθαλμὸς τοῦ ὁρᾷν, καὶ οὐ πληρωθήσεται οὗς ἀπὸ ἀχροάδεως"» ἀγχουστιχὴ δύναμις δεχομένη τὸν περὶ ἑκάστου λόγον, πληροῦσθαι φύσιν οὐχ ἔχει. Οὐδεὶς γὰρ εὑρεθήσεται λόγος ὁ διαλαμθάνων δι᾽ ἀχριδείας ἐν ἑαυτῷ τὸ ζη- τούμενον. Πῶς οὖν πλησθήσεται ἀχοὴ τῆς περὶ τῶν ζητουμένων ἀχροάσεως, τοῦ πληροῦντος οὐκ ὄντος; 416 υποφιοχυς ἀϊοίίαν, ἃ παίμγα ποὴ μαθαὶ υἱ πηρ]οδίυγ, ΝᾺΠ8 δπὶπι ἱπνϑη δῖ!" ογαιο, φυὰ 404 488 ταν ἰπ 86 γμεγίοοια οοπιργοίιοηάδι. Θυδιηδύπηοάιπι ογροὸ ἱπιρι τυ δ0γῖ8 λυ οἠ6 δύγϑπι 48 4υ2- Γυπίυγ, οὐπὶ ποι δἰϊ αυοά ἱπιρ] εαὶ Εἶτα μετὰ τοὺς λόγους τούτους, αὑτὸς ἑαυτὸν ἐρωτᾷ, καὶ ἑαυτῷ ἀποχρίνεται. Ἐρωτήφας γὰρ, «Τί τὸ γεγονός; Αὐτὸ, » φησὶ, « τὸ γενηθησόμενον. χαὶ τί τὸ ͵ ΙΝ ΕΟΟΜΕΘΙΑΒΘΤΕΝ. ΠΟΜΊΠΙΔ 1.
ΠΡῸΣ οὖν βούλεται τὸ ἐρώτημα; Ἐξ ἀχολουθίας ἡμῶν πρὸς αὐτὸν ἀφ᾽ ὧν μεμαθήκαμεν, ἀντιτιθέντων καὶ λε- γόντων " Εἰ ταῦτα πάντα ματαιότης, δηλονότι οὔτε γέγονεν ἕν τι τούτων ἃ οὐχ ὑφέστηχε. Τὸ γὰρ μά- ταῖον πάντως ἀνύπαρχτον. Τὰ δὲ ἀνύπαρχτον, οὐχ ἄν τις ἐν τοῖς γεγονόσι λογίσαιτο. Εἰ δὴ ταῦτα οὐχ ἔστιν, εἰπὲ τί ἐστι τὸ γενόμενον, ἧ ἐν τῷ εἶναι μέ- νει. Σύντομος οὖν αὐτῷ πρὸς τὸ ἐρωτηθὲν ἡ ἀπό- χρισις " Βούλει γνῶναι τί ἐστι τὸ γενόμενον; Νόησον τί ἔστι τὸ ἐσόμενον, καὶ '“Ἐπιγνώσῃ ὃ γέγονε. Τοῦτο δέ ἔστι τὸ, Νόησόν μοι, ὦ ἄνθρωπε, οἷο; γενήσῃ διὰ «ἣς ἀρετῆς ἑαυτὸν ὑψώσας, εἰ χατὰ πάντα διὰ τῶν ὀγαθῶν χαραχτήρων τὴν ψυχὴν μορφωθείης, εἰ ἔξω γένοιο τῶν τῆς χαχίας χηλίδων, εἰ πάντα ῥύπον τῶν ὑλικῶν μολυσμάτων τῆς ἑχυτοῦ φύσεως ἀποχλύσειας, “ἰ γενήσῃ διὰ τῶν τοιούτων χαλλωπιζόμενος, οἵαν σεαυτῷ περιθήσεις μορφήν, Ἐὰν τοῦτο λογισμῷ κατανοήσῃς, ἐδιδάχθης τὸ ἐν τοῖς πρώτοις γενόμενον, “ὃ χατ᾽ εἰχόνα Θεοῦ χαὶ ὁμοίωσιν. Καὶ ποῦ νῦν ἐ- κεῖνό ἐστιν, ἐρῶ πρὸς ταῦτα διδάσχοντα, ὅ ποτε γέ- γονε, χαὶ εἰς ὕστερον αὖθις ἐλπίζεται, νῦν δὲ οὐχ ἔστιν; ᾿Δλλ᾽ ἀποχρίνεται πάντως τὸν αὐτὸν λόγον ἡμῖν ὁ τὰ ὑψηλὰ παιδεύων, ὅτι διὰ τοῦτο τὰ παρόντα ματαιότης ὠνόμασται, διότι ἐχεῖνα ἐν τοῖς παροῦσιν οὐχ ἔστι. Καὶ τί, φησὶ, τὸ πεποιημένον; Αὐτὸ τὸ “ποιηθησόμενον. Μηδεὶς τῶν ἀχουόντων πολυλογίαν ἡγείσθω χαὶ ματαίαν τινὰ ῥημάτων ἐπανάληψιν, ἐν «ἦ διαφορᾷ τοῦ γεγονότος χαὶ τοῦ πεποιημένου.
Δείχνυσι γὰρ δι᾽ ἑχατέρου τῶν ῥημάτων ὁ λόγος τὴν ς «τῆς ψυχῆς πρὸς τὴν σάρχα διαφοράν. Γέγονεν ἣ ψυχὴ, χαὶ τὸ σῶμα πεποίηται. Οὐχ ἐπειδὴ ἄλλο τι καὶ ἄλλο σημαίνει τῶν ῥημάτων ἡ ἔμφασις τῇ διαφορᾷ ταύτῃ χέχρηται τῶν ῥημάτων ἐφ᾽ ἑχατέρου τῶν ση- μαινημένων ὁ λόγος " ἀλλ᾽ ἵνα σοι δῷ τὰ πρόσφορα περὶ ἑχατέρονυ λογίζεσθαι, ἐχεῖνο χατ᾽ ἀρχὰς γέγονεν ἡ φυχὴ, ὃ εἰς ὕστερον χαθαρισθεῖσα, πάλιν ἀναφανήται. Ἐχεῖνο πεποίηται ταῖς χερσὶ τοῦ Θεοῦ τὸ σῶμα πλαττόμενον, ὃ δείξει τοῖς καθήχουσι χρόνοις αὐτὸ ἡ ἀνάστασις. Ὁποῖον γὰρ ἀεὶ μετὰ τὴν ἀνάστα- σιν ἴδοις, τοιοῦτον πάντως παρὰ τὴν πρώτην πεποίη- ται. Οὐδὲ γὰρ ἄλλο τί ἔστιν ἡ ἀνάστασις, εἰ μὴ πάντως ἣ εἰς τὸ ἀρχαῖον ἀποηχατάστασις.
Διὸ τούτοις ἐπάγει χαὶ τὸ ἀχόλουθον λέγων, ὅτι ἔξω τοῦ ἀρχαίου ἐστὶν οὐδέν. « Οὐχ ἔστι »γὰρ, φησὶ, «πᾶν πρόσφατον ὑπὸ τὸν ἥλιον" » ὡς ἂν εἰ ἔλεγεν, τι εἰ μὴ χατὰ τὸ ἀρχαῖόν ἐστιν, οὐδέν ἔστιν ὅλυς, ἀλλὰ νομίξεται. Οὐ γάρ ἐστι, φησὶ, πρόσφατόν τι ὑπὸ τὸν ἥλιον, ὥστε λαλῆσαί τινα καὶ δεῖξαί τι τῶν ἐπιγινομένων, ὅτι χαινόν ἔστι τοῦτο χαὶ τῷ ὄντι ὑφέστηχεν. Αὕτη τῶν εἰρημένων ἐστὶν ἡ διάνοια. Ἢ δὲ λέξις τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον "Καὶ οὐχ ἔστι πᾶν πρόσφατον ὑπὸ τὸν ἥλιον ὅς λαλήσει χαὶ ἐρεῖ, Ἴδε κοῦτο καινόν ἐστι. Καὶ ἐπαγωνίζεται τοῖς εἰρημένοις διὰ τῶν ἐφεξῆς λέγων" « ΕΓ τι ἀληθῶς, φησὶ, γέγο- νεν, ἐχεῖνό ἐστιν, ὃ ἐν τοῖς αἰῶσιν ἐγένετο τοῖς πρὸ ἡλῶν, ν Ταύτην γὰρ ἐνδείχνυται τὴν διάνοιαν αὐτὰ φυΐι, « φυοὰ (Δείεπάυπα ὁδί.» Θυϊά δγβο δἰ δὶ νυῖϊ μιοεὸ ἱπιογγοφϑιὶοῦ Οὐπὶ π05 ὁχ οοηδθαμεδίϊ οχ ἰδ ηυ: ἀϊάϊοϊπιιι8 οἱ οὐ εογειηα8 οἱ ἀϊςεγαπιι: 8. μας οπιπίᾶ β8υηΐ νη (48, ρογβρίουππι 6ϑὲ συοά ποιὸ Γυἷῖ φυϊάφυδια δχ ᾿ΐ5 αυ8 πὸη οοπδβίϊ ἐτγιηϊ. Νϑην 4υοά νᾶηυπν οδί, Οπιθΐῃθ ΠΟ Ροίοβὶ σοπϑίβιθγα. Θηοά ἀαΐεπι ἢθι) Ροι6δι σοι δἰβίθγα, ποῆῖο ἴῃ [18. 4υ4: Πιογυμὴ τορυϊδνοῦ!. 50. δυΐθι 286 ΠΟΝ δυπηί, ἀἰς φυϊά 5[1 αυοά [υἱἱ, δι. φυσπιδάπιοάυπι ᾿ϑηθαὶ 1) δβϑρηιμλ. δή τορϑίαιη αγρὸ Ὀγον 8 δὲ οἱ γβροῃ- βἷο: Υ᾽ϑ βοῖγο 4φυ]ὰ δἷῖ χυοά [υἱι, οὐφίία αυϊά 51 4υο4 68ὲ Γπἰυγυπὶ, οἱ σοφποβοθβ ἰὰ φυοά [υἱϊ. Ηος δυΐοπι εδὶ: Οορίια, 9 Βοπιο, 488 [υἱπ τι! 85. αυ 16 ρδῦ υἱγίυϊοπι [η ᾽πὶ δχίυ 811, 8] ἴῃ οπηηΐθιιϑ.
Ὦ δηἰπηᾶπι [ὉΓπιανογὶβ θυπΐθ ΟΠ αγδαι γί θυ8, δὶ 80 οπιηΐθυ5 Ὑἰ ἢ πηϑου] 5 Γἀογὶ8 γοιοίυ8, 81: τηδίουϊδ- Ἰΐαια ἱπαυϊπδπιθηίογιιπν βογάθ8 ἃ ἔυϑ παίυγΑ 6ἰ18- τίβ, φυϊά, ἰηφυδιη, (αἰατυβ δγὶ8, 81 βἷ8 δὶς ὁγηϑῖι8, οἱ φυδὶἱ 16 ἴογπιὰ 68 ἱπάυϊυγυβ. 51] μας γδιΐοιθ οοιμργοβαπάδγίβ, ἀἰἀϊεἰδι! φυϊὰ 5:8 ἰά φιυοά [υἷϊ 'π Ργίπιίβ, πϑυρο φυοὰ [υἰ δὰ θεἱ ἱπιλᾳίπὸπὶ οἱ βἰιηἷ- Ἀϊτπὐϑΐποπι. Εἰ υδὲ πυης {Ππ4 681 (ἀϊοαιη οἱ 40} ᾿ιδὲ6 ἀοοει) φυοά ἔυἷἱν Δ᾿ᾳυδιάο, οἱ ἰῃ ροδίδγαιμ ΓΊΓΒυθ δρογϑίυγ, ππης δυΐοπι ποη 68 7 Ἰάδιῃ διατὶ ποῦ ΐδ τεϑροπάεί, φυΐ πο8 ἀοδοί κυ πα: φυοὰ ργορίογοα ργϑοητλ ποπιὶπαῖδ βυηὶ υλη 188, υοὶ ||Δ ποι βυπὶ ἱπίογ ργαβεπιία, Εἰ αυϊὰ 6δι αυοὰ [Δοίυπι ἐδ} Ι͂ρϑν αποά ἰδοίεπάυπι εδδἰ, Νδπιοὸ εχ ἰΐ8 φαὶ δυ- ἄϊυηι, οχἰβυϊπιθὶ 6586 βυρογυδοιπβϑίῃ οἵ ἰΠ8 Π6ΠῚ γθ Ὁ Βογαπὶ τυροιοποῖν ἴῃ ἀϊδεγεπιία ο᾽08 υοά [υἷϊ οἱ ψφυοά ἰκοίιπι 681. Ῥεγ υἱγυπιαυθ δἰ πὴ γγθυπὶ οεἰθμπάϊι ογαιῖο δηΐπι8 ἃ οᾶγηθ ἠϊεγοηίίδῃ. Ευἱδ 861 ογιἃ δδῖ δηΐπι, δὲ ξογρὺβ ἰλοίωπι δὶ. Νοη 4υο- πῖδηι δἰϊαὶ οἱ αἰϊυὰ βἰφηϊβοδῖ νογρθογυπὶ Θημρίνδδ8 πο νϑγῦογιπι υἱἱτων αἰ δδγθηια ἴθ αἵγοιιθ εἰρη ἢ - εϑιο, βοά οἱ εἰδὶ οοπεθάαι δὰ απ) δομθτιᾶ βυπὶ ἀδ αἰτοῦ δοβιΐπαγα ἢ ἱπ ργίπείρίο ΠΠυἀ [μ]ϊ ϑιιΐπιδ, φυοά ροδίογίαβ ρυγβά! γαγβιιβ8 ἀρράγοθῖί, ]υὰ [ἃ- εἴυπι οδὶ ἢοὶ πηδη»"8, φυοά οἱ ἠϊοίυπι θδὶ σογρμδ, ᾳυοά ἴρβιπι οοηνεπίοπιΐθι8 ἐοπιρογῖθυ8 Οδίθμἀοὶ τοϑιγγοοῖίο. θυ.816 οπίπι βοιρογ΄ Υἱάθυὶβ Ροϑί Γὸ- βυγγθοϊοποιη, (816 οαῃπίπο ργίπιο (δοίαιη 6βί. Νὰ - 406 διυΐπι 6δι δἰϊᾳυϊα δἰπνὰ γαβαγγθοιίο, πἰδϑὶ 4 ἢϊ οπίπίπο ἰπ ρῥγιβιϊυμη βἰδίυπι τγοϑι ἐυϊο.
Θυδπιοργοιη [8 Δα )]εἷι ἰὰ φυοά εδὶ σοηβοαυθηβ, ἀΐεθηβ, πἰμ 6556 δχῖγα ἰά φιοὰ 6δί δῦ ἰμίι10. « Νὶ- ΒΕ 6βὲ ν δηΐῃ, ἱπαυῖι, « γθθῃ8 81} 8018: » ρΡογίπάα 86 δὶ ἀϊοογεῖ: Νίβί εἷς αἱ (ἷ ἀπεϊφυϊίυ οἱ 80 ἰη το. ΠἰΠἢ δὲ οπιηΐπο, 8θὰ οχἰδιϊπιϑίυν. ΝΒ οοὲ δηΐτ, ἱπ|υῖῖ, τϑθθῃβ βαῦ 506, υἱ αἰϊᾳιν!β ροπδϑὶξ Ἰοᾳυΐ, εἐ οβίθηάεγα δ φυϊὰ δχ [ἰδ φυξ ροβὲ ὕμπηι, Βο6 πονυπὶ 6886 οἱ γούθγα Ἵοηβίβιογα. ἢΐο δὲ βθῆβιι8 ΘΓ 4υ ἀΐεῖδ βυηι. Ηδο πιοάο δυΐθιι 86 παροῖ ἀΐοῖίο: ΝΙΒΙ οβίβυ 8016 γϑοθηδ, πος δῖ αυΐ ἰοφυδίυτν οἱ ροδεὶϊ! ἀΐοογθ, ἔσο ποο 68. γϑοθῃϑ8. [8 διυιίθην φυδ8 ἀΐοίδ βυηὶ, ΡῈΓ δἃ 4υ ἀδίποδρθ βεφυππίιγ, δά ογα οοπίοηάϊ!, ἀΐοθηβ - « 51 αυϊά, » ἱπφυΐϊ, « γοργὰ Γυἱϊ, {Πὰ δὲ αυο] (υἱξ ἴῃ 5 008 ααὮ [μογυδί ἀπίθ ποὲ » ὃ. ΘΠΕΘΟΆΗ ΝΎΒΒΕΝΙ Πυπς οπἷπὶ βθηβιπν οβίοπἀ πὶ ᾿ρ58 ϑογί μια γι νογθα, Α τὰ ῥήματα τῆς Γραφῆς, οὕτως ἔχοντα, Ἤδη γέγονεν αι 86. βάρεπὶ: δλπι (δοίῃπι 681 ἰῃ 5:56 }5 4υ15 Γυδτυηὶ δηϊὸ πο8. δὶ διΐθιη δου 4085 [ϑεῖ8 5:1, Φχϑβιι εἶς οὐ νίο, πἰ} πιϊγογὶβ. Νὴ οἱ θὰ 4 πυπὸ βοΐ, οοπιργοιβοηάοὶ οὐ νῖο. Θυϑηπάο δηίιη δά νυἱ- εἴτι ὁοηνθΥβ8 δβὶ ἤϑιμγᾶ, ὈΟΠΟγυΠ. ΠΟ 8 ΒῈ ὈΓαρβὶ! οδί νίο: φυδηάο δυΐοια δὰ πιδίυνη γοάϊθγιιῃ 18, ΓΓΒα8 πιδίυτι ᾿οροίυν οὈἰνίοπ6. Ησπο δπίπι ρυΐο 6586 561:- δύπ) ἰῃ 5 4υ25 ἀἰεία βυπῖ, υδὶ ἀἰοὶ!, Νοη 6βὶ πιδπιουία ΡγΪπιῖβ, οἱ φυΐϊάδι που βϑἰ πιὶβ οὐ ἰδοῖὰ (πογίηΐ, πὸπ οὐδ πιϑιηογίϑ. Ουδεὶ ἀϊεογεὶ: Εογυπὶ 4028 ἀδίποορ8 ἐνδποῦιηΐ, ροβὶ θαπὰ 4028 80 ἰηἰτἰο [0 (61 οἰ Δ.6π|, ΡῈΓ φῦξ ἴῃ π|8}18 (αἰϊ φοηυβ ἢυπιαπθαι, ἀδίεθυ πὶ πηδπι0- τἶδηι δα 4υ ροβίγοιη8 οἰ πὶ ἤ6ηϊ (απ ροΥΐθυ8. Νοη οτὶς δἶπι ΘΟ Π) τῃθιηογίδ οὑπὶ [18 4] [αἰγὶ δυηΐ ἰῃ ἐν τοῖς αἰῶσι τοῖς γεγονόσιν ἀπὸ ἔμπροσθεν ἡμῶν. Εἰ δὲ ἐπεχράτησε λήθη τῶν γενομένων, θαυμάσῃς μηδέν - καὶ γὰρ τὰ νῦν ὄντα, λήθῃ χαταληφθήσεται. Ὅτε γὰρ εἰς κακίαν ἦ φύσις ἔῤῥεψε, λήθη τῶν ἀγα- θῶν ἐγενόμεθα ὅταν δὲ γένηται πρὸς τὸ ἀγαθὸν, αὖθις ἡμῖν ἡ ἀνάλυσις, πάλιν τὸ χαχὸν λήθῃ συγχα- λυφθήσεται. Ταύτην γὰρ οἶμαι τὴν διάνοιαν ἐν τοῖς εἰρημένοις εἶναι, ἐν οἷς φησιν, Οὐχ ἔστι μνήμη, τοῖς πρώτοις καί γε τοῖς ἐσχάτοις γενομένοις οὐχ ἔσται μνήμη, ὡς ἂν εἰ ἔλεβεν " Τῶν ἐπιγινομένων μετὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς εὐχληρίαν, δι᾽ ὧν ἐν καχοῖς γέγονε τὸ ἀνθρώπινον, ἐξαλείψει τὴν μνήμην τὰ πάλαι τοῖς. ἐσχάτοις ἐπιγινόμενα. Οὐχ ἔσται γὰρ αὐτῶν μνήμη μετὰ τῶν γενομένων εἰς τὴν ἐσχάτην ᾿ τουτέστιν͵ ἡ πϑν δδίπιο, ἔ]ος 6δὺ: υἱεϊπιι8 δία! 8. Θτρηΐηο ἀεἰεθὶς Β ἐσχάτη κατάστασις ἀφανισμὸν παντελῇ τῆς τῶν καπϑςγα πηαογυμν πιδπηογίδπι, ᾽ν ΟΠ γἰδῖο 768, οἱ εἰογία οἱ ροϊδηιία ἰπ 8:56} 5:5 ου ογιιη). Απηθη.
ΠΟΜΙΠΙΑ Η.
« ἔξο, » ἰηφυίι, «ε Εοοἰοδἰ48ι68. » Ὀίάϊοίιηυβ 80- ἴδ φυΐϊϑηλπῖ 5ἰῖ1 Εοἰοβίδδίθβ, φυὶ 4ι85 δυηὶ ἅμ οΓ- Γηῃιΐὰ οἱ ἀΐβροῦθα, ἰῇ ὑῆυαν ΟΟἰ αἰ, οἱ οπηνίᾶ ππυπὶ σγοξοπὶ οἰ οἰΐ, ὦ} 1.} δ'1 αυοά πθὰ ἁυάϊαι Ῥυϊεδγϑιῆὴ ραβϑίογ! 8 υοοθιῃ, 4128 ΥἱγΠἶσαὶ οὁτηηΐδ. « Ύεγθα απίπι, » ἰπᾳυϊῖ, « σαξ δρό Ἰοφυοῦ, βρίγἱτυς βιηὶ οἱ νυἱῖα "5, ν 18 βείρβυπι ποηιίπαϊ Ἐσοἰοδίϑβίθη, υὧἱ τηοάϊευπι, οἱ νἱίϑι, εἰ γεδιιγγεο οηθηι, οἱ ἰυσθηὶ, οἱ νίλην, οἱ οβίΐυπι, οἱ νοῦ ἰδίθπι, οἱ οιἵηπία ποι ηἃ χῶν μνήμης ἐποίησε τῆς φύσεως. ἐν Χριστῶ Ἰησοῦ, ᾧ ἡ δόξα χαὶ τὸ χράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.
: ΟΜΆΙΑ Β.
« Ἐγὼ, νφησὶν, «ὁ Ἐχχλησιαστής.» Ἐμάθομεν δὲ, τίς ὁ Ἐχχλησιαστὴς, ὁ τὰ πεπλανημένα τε χαὶ διε- σχορπισμένα συναγαγὼν εἰς ἕν, χαὶ ποιῶν τὰ πάντα μίαν ποίμνην, ἵνα μηδὲν ἀνήχοον ἧ τῆς χαλῆῇς τοῦ ποιμένος φωνῆς τῆς τὰ πάντα ζωοποιούσης. « Τὰ γὰρ ῥήματα, » φησὶν, ἃ ἐγὼ λαλῶ, πνεῦμά ἔστι, καὶ ζωή ἐστιν. » Οὗτος ὀνομάζει ἑαυτὸν Ἐχχλησιαστὴν, ὡς ἰατρὸν, χαὶ ζωὴν, χαὶ ἀνάστασιν, χαὶ φῶς, χαὶ ἁδὸν, θύραν τε, χαὶ ἀλήθειαν, χαὶ πάντα τὰ τὶς Ἰνυπιλη!!118 οἱ Βεπανο!θπιΐα ἴῃ Ποπιΐπε8. Θυοπιοάο ( φιλανθρωπίας ὀνόματα. “ἥσπερ οὖν τοῦ μὲν ἰατροῦ ετοὸ πιρᾶϊοί φυϊάδπι γὸσ οοηνθηϊ φρ τοίη 95: γε γθυπὶ δυίοπὶ Υἱϊα ἱπ πιογίυϊα 68ι οὔϊοαχ, αυΐ ᾳυδηάο ἀπάϊοτγίπὶ τοοεπὶ ΕἾ] Πομηΐηΐ5, ἰῃ ργβίπιᾶ τ οΓί 8} 1216 ΠπΟη Δ} }108 Γοπηδηθηὶ; φαΐ Δυΐοθιη ϑυπὶ ἴῃ δϑρυ ]ογῖ8 φυδγυηΐ σοσθῦ γοϑυγγοοιοη 8, οἱ ᾿υοἷ8 Τϑιΐο δοηνθηΐ, [ΪβΒ 4υ1] βδυηῖ ορδουγαῖ!, εἴ νἱδ δὲ δνῖβ Δ6 ρίδπα ἰΐ5 4ιιὶ δθογγαγογυηί, οἱ οβιίΐιπι 118 αυΐϊθυβ ορυδ 6δὲ, υἱ ἱπίγεηι: [14 Εοοἰο5ἰ458165 οπηηΐ - πο ἀΐδϑθῦὶὶ οιπὶ 118 4υ] δυη! ἰπ Εςο] 88. ΝΟ5 ἰφίίυς αἰϊοφυΐευν ΕοοΙ 6β᾽ 458168. Αὐάίαπιι8 ἰίδααα πο8 6118 γογθϑ, αυἱ βυπιυδ ἘοοἸοβᾶ. ϑίευϊ θηΐπι οἰογυβ δϑρίοἷξ δι σοσυρ βδαπι, ΠΘΙΏρ6 δβιιυπὶ ἀυσίογαπι, εἴ πδυί5 δά ψυβθεγηδίογθη), οἱ δοῖθβδ δὰ ᾿πηρθγδίογθπ), {18 οἴἰαπι δὰ Εοοϊαβίς ἀυσταπὶ ἰΐ, φυΐ βυηΐ ἴῃ οὐἴι ἡ φωνὴ πρὸς τοὺς ἀσθενοῦντας οἰχείως ἔχει, ὁ δὲ τῆς ζωῆς Λόγος ἐπὶ τῶν νεχρῶν ἐνεργὸς γίνεται, τῶν ὅταν ἀκούσωσι τῆς φωνῆς τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου, μηχέτι ἐναπομενόντων τῇ ἀρχαίᾳ νεχρότητι" οἱ δὲ ἐν χώμασιν ὄντες, τὴν φωνὴν τῆς ἀναστάσεως ἐπιζη- ποῦσι, χαὶ ὁ τοῦ φωτὸς λόγος τοῖς ἐσχοτισμένοις ἁρμόδιος, ἢ τε ὁδὸς τοῖς πεπλανημένοις λεία, χαὶ ἡ θύρα τοῖς τοῦ εἰσελθεῖν δεομένοις " οὕτω χαὶ ὁ Ἐχ- χλησιαστὴς τοῖς ἐχχλησιάζουσι διαλέγεται πάντως. Οὐχοῦν πρὸς ἡμᾶς λαλεῖ ὁ Ἐχχλησιαστῆς " χαὶ δὴ ἀχούσωμεν τῶν λόγων αὑτοῦ ἡμεῖς ἡ Ἐαχλησία. Ὥς γὰρ ὁ μὲν χορὸς πρὸς τὸν χορυφαῖον ὁρᾷ, πρὸς δὲ τὸν χυθδερνήτην οἱ ναῦται, χαὶ πρὸς τὸν στρατηγὸν ἧ παράταξις, οὕτω χαὶ πρὸς τὸν καθηγεμόνα τῆς Ἐχ- Εοοἰοδίῳ. Θυϊά ἐγκο ἀϊείι ἘροΙοβιαβίεβ 3 « ἔφο Ες- Ὦ χλησίας, οἱ ἐν τῷ πληρώματι ὄντες τῆς Ἐχχλησίας, εἰοβίδϑδίθβ ἰυἱ γὸσ ἰβγδθὶ ἰπ Ζθγυβαθπι. » Ουδηάο μος ὅ Αἢ ΠΟ Οπ)ηΐπο αὐδηΐο ἔμϊ! 4ἃὉ ἱρβὶβ [ΓῈχ εοπδεϊ 8 ΒΌρΟΓ 5:05. Πιοπίθπὶ βϑποίιπὶ 6118, Ρυπάϊεδηβ ργβοθρίυπι θοπιίη! ῦ Ουἱ ἀϊχὶ᾽ Ποπιΐπι8, 4 ΕΠ 5. πηδ8 68 ἔυ, 60 ᾿οάϊα φαηεΐ (65; » δ! ΘηΪΠὶ αυὶϊ εδὶ σΓΘΔΙΟΓ ὑπἱνογδὶ, οἱ ρϑίου δουϊογυπ, ἀἰχὶξ 86 ποάϊβ φεηυΐδ56, υἱ ΡῈ ο6 φυοὰ ἰεπιροτὶ φεπ6- τδιοηΐβ, βοπίθη [ΘΠ ρογα]6 δ θοοῦὶῖ, Ποη Θῶπὶ 4088 Γυἷϊ δηίε βϑρουΐϊα δββθηςίδπ), 5βϑὶ θᾶπὶ 4:8 [αἷξ ἴῃ ἰεπίρογα δὰ Ποπηΐηυπὶ 58} 16Π|, ΡῈΡ ΟΑΓΠΘΙ) ΘΘΏΘΓΆ- εἰοποῦι ψεγθυπι οβίθ πη οΓἶ!.
Τί οὖν φησὶν ὁ Ἐχχλησιαστής; ε« Ἐγὼ ἐγενόμην βασιλεὺς ἐπὶ Ἰσραὴηλιὲν ἹΙἹερουσαλήμ. » Πότε τοῦτο; Ἢ πάντως ὅτε χατεστάθην βασιλεὺς ὑπ᾽ αὐτοῦ, ἐπὶ Σιὼν ὄρος τὸ ἅγιον αὐτοῦ, διαγγέλλων τὸ πρόσταγμα Κυρίου; Πρὸς ὃν εἶπεν ὁ Κύριος, ὅτι « Υἱός μου εἶ σὺ, » καὶ ὅτι « Σήμερον γεγέννηχά σε ν» τὸν γὰρ ποιητὴν τοῦ παντὸς, τὸν τῶν αἰώνων πατέρα, σήμερον εἶπε γεγεννηχέναι, ἵνα διὰ τοῦ παραθεῖναι τὸ χρονι- γὸν ὄνομα τῷ χαιρῷ τῆς γεννήσεως, μὴ τὴν προαιώ- νιον ὕπαρξιν, ἀλλὰ τὴν ἐν χρόνῳ ἐπὶ σωτηρίᾳ τῶν ἀνθρώπων διὰ σαρχὸς γέννησιν παραστήσῃ ὃ λόγος.
ΙΝ ΕΘΟΒΕΒΙΑΘΤΕΝ. ΠΟΜΙΠΙΑ].
᾿ Ταῦτα οὖν ὁ ἀληθινὸς Ἐχχλησιαστὴς διεξέρχεται, Α [{πὸ ἜΓβῸ Ρθτγβϑααίιαγ νογι5 ΕποΙοϑἰαβϑίοβ, ἀθοθηβ, διδάσχων, οἶμαι, τὸ μέγα τῆς εὐσεδείας μυστήριον, ὅτου χάριν ἐν σαρχὶ ὁ θεὸς ἐφανερώθη. «"Ἔδωχα γὰρ, φησὶ, τὴν καρδίαν μου τοῦ ἐχζητῆσαι χαὶ τοῦ χατα- σκέψασθαι ἐν σοφίᾳ περὶ πάντων τῶν γενομένων ὑπὸ τὸν οὐρανόν.» Αὕτη ἡ αἰτία τοῦ ἐπιδημῆσαι διὰ σαρχὸς τοῖς ἀνθρώποις τὸν Κύριον, τὸ δοῦναι τὴν χαρδίαν αὐτοῦ εἰς τὸ ἐπισχέψασθαι ἐν τῇ σοφίᾳ ἑαυ- τοῦ περὶ τῶν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν γενομένων. Τὰ γὰρ ὑπὲρ τὸν οὐρανὸν αὐχ ἐδεῖτο τοῦ ἐπισχεπτομένου, ὡς οὐδὲ τοῦ ἱατρεύοντος τὸ μὴ τῇ νόσῳ χρατούμενον " ἐπεὶ οὖν περὶ γῆν τὰ χαχά. Τὸ γὰρ ἑρπυστιχὸν χαὶ βίαιον θηρίον ὁ ὄφις ἐπὶ τῷ στήθει χαὶ τῇ χοιλίᾳ συρόμενος, βρῶμα ποιεῖται τὴν γῆν, οὐδὲν τῶν οὐ - ρανίων σιτούμενος, ἀλλ᾽ ἐν τῷ πατουμένῳ συρόμενος, πρὸς τὸ πατούμενον ἀεὶ βλέπει, τηρῶν τὴν πτέρναν Β τῆς ἀνθρωπίνης πορείας, χαὶ τὸν ἰὸν ἐνιεὶς ἐχείνοις τοῖς τὴν ἐξουσίαν τοῦ πατεῖν ἐπάνω ὄφεων ἀπολέσασι. Διὰ τοῦτο ἔδωχε τὴν χαρδίαν αὐτοῦ ἐχζητῆσαι χαὶ κατασχέψασθαι περὶ πάντων τῶν γενομένων ὑπὸ τὸν οὐρανόν. Ἐν γὰρ τοῖς ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν ἀτα- πείνωτον βλέπει τὴν θείαν μεγαλοπρέπειαν ὁ Προ- φήτης λέγων, ὅτιε Ἐπήρθη ἡ μεγαλοπρέπειά σου ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν "» ἐπειδὴ χαὶ τὸ ἐπουράνιον μέρος διὰ τῆς καχίας ἐταπεινώθη. Οὕτω γάρ φησιν ὁ Ῥαλμῳδὸς, ὅτι διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ἐταπεινώ- θησαν. Τοῦτο ἦλθεν ὁ Ἐκχχλησιαστὴς ἐπισχέψασθαι, τί γέγονεν ὑπὸ τὸν οὐρανὸν, ὃ μὴ πρότερον ἦν" πῶς εἰσῆλθεν ἡ ματαιότης, πῶς ἐπεχράτησε τὸ ἀνύπαρ- κτον, τίς ἡ δυναστεία τοῦ μὴ ὑπάρχοντος. Τὸ γὰρ καχὸν ἀνυπόστατον, ὅτι ἐχ τοῦ μὴ ὄντος τὴν ὑπό- στασιν ἔχει" τὸ δὲ ἐχ τοῦ ὄντος μὴ ὃν, οὐδέ ἐστι πάν- τως κατὰ τὴν ἰδίαν φύσιν " ἀλλ᾽ ὅμως τῶν τῇ ματαιό- τητι ὁμοιωθέντων ἐπιχρατεῖ ματαιότης.
αυΐάδη) 68ὲ δϑοιιηθυι ϑυᾶπι παι υγϑηὶ; οἱ ἰϑιπθὴ ἴῃ 68 ᾳυξ ϑπὶ νδηΐῖϑι} 4551 Π|8[8, πεῖ νδηΐιλ8.
Ἦλθεν οὖν ἐχζητῆσαι τῇ ἑαυτοῦ σοφίᾳ τέ γέγονεν ὑπὸ τὸν ἥλιον, τίς ἢ σύγχυσις τῶν τῇδε πραγμάτων, πῶς ἐδουλώθη τὸ ὃν τῷ μὴ ὄντι" πῶς δυναστεύει χατὰ ποῦ ὄντος τὸ ἀνυπόστατον. « Καὶ οἶδεν ὅτι περι- σπασμὼν πονηρὸν ἔδωχεν ὁ Θεὸς τοῖς υἱοῖς ἀνθρώ- πων, τοῦ περισπᾶσθαι ἐν αὐτῷ. » Τοῦτο δὲ, οὐχ ὡς ἄν τις ἐχ τοῦ προχείρου νοήσειε, εὐσεδές ἔστιν οἴε- σθαι, ὅτι αὐτὸς ἔδωχεν ὁ θεὸς τὸν πονηρὸν τοῖς ἀνθρώ- ποις περισπασμόν" ἧ γὰρ ἂν εἰς ἐχεῖνον ἡ τῶν χααἱ ἀγυϊγοσ, πιᾶρθαηι Ρἰειδεἰ8 πιγβίθγ αΠ|, ΠΘΠΙΡα 4υδπᾶπι ἐδ ἐαι84 Βοὺβ ἴῃ δᾶγῃδ δἰϊ πηδηϊ(οβἔϑιυ8. « θὲ], ν ἰπᾳφυΐ!, « (ΠΟΥ πιδιιπὶ υἱ αυξγογοῃ οἱ ἰηνοϑιίϊψαγοπι ἰη βαρίθηϊία ἀθ οπηηΐδυ5 4083 (λοῖᾶ Βυμὶ 50} 5016. » φε δὲ οϑυ8ὰ οἷ Ὠοιπίπυβ ἴῃ ὁδτης δὰ Ποπλῖηοβ δάνθποει, οἱ ἱπίαγ 608 5ἰῖ νδγ- ϑαίυ8, ΠΘΏ1ρ6 ὶὶ ἀδγαὶ ΠΟΥ δυυπ) δὰ ουπδίἀδγδηάι ἴῃ βδρί δια βυὰ, ἀὰ οπμπίθυβ 4ι88 ἰαεῖ δυδὲ 8 οαϊο. Νδηι φυᾷ βυπὶ βυρεῦ συ πι, ΠΟ Ορι18 8 06- Βάαηῖὶ δἰίφυο φυΐ ἰμαυϊγεγοῖ, ἤθᾷὺς 60 4ἱ πιράεγο- τὰν ἰά φυοά πιοῦθο ποη ἰδθοναθδὶ. Θυοιίαπι ἐγὸ ἴα ἰαγγὰ ϑυηΐ πηδ]ὰ: ΓΟΡ᾿Π18 Θηΐη} οἱ υἱο θα "65,8 ΒΟΓρΡΘΙΒ, ηυ ΓΟρΡΟΠἀΟ φρϑϊτΓ ϑυργὰ μδείυβ. οἱ ΥΘΠΙΓΘΩΙ, ἸΘΓΓἂπ οοπηοάϊ!, οἱ π08 τὰ ΥΘ8068 6Χ οΟἸδδεθυ5 "5, 56 τορίδηβ 'ῃ 60 αιοὰ οαἰοαίυγ, δὰ ἰά Βοιραν δβρίοἷὶ φυοά σα! δῖαν, ΟὈΒογνα 8 ο4108-" ΒΟ Γαδβυ8 Βοίηἰ ηἶ8δ, υθηθηυπὶ ἰπητη 65 118 4ιυἱ ἀπιβογυηὶ ροίαϑίδίοπιὶ οΔ] σα πάϊ ΒΌΡΟΓ Βογρο 68: ΡΓυρίογοα ἀθύ! ἐογ βυῦπὶ δὰ ἱπαυϊΓεπάυη οἱ οοι- δἰἀογαηάμην ἀδ οἰππίθυβ αᾳυα [Δεἴ8 δυπὶ βὺ} οΟΪο. Ιη 115 θη 4085 50} πηὶ ΒΌΡΓΑ ΠΟ]05, πιηἰη19 ἀσρτῖ- πιδπάδη αἰνίπδηι νἱάδι πηλρπὶ Ποοπιΐδη) ΡΓορμεῖᾶ ἀΐεθηδ: « ΕἸοναῖδ δϑὲ πιὰψη Πσθηιἃ 6᾽0.8 8ιργὰ οςὦ- 1055. » Θυδπάοφυϊάδιη 6 ρᾶγβ 415 68. δὺ ἢ “18, ἀδργαββα οἱ δ ήθοια [υ͵} ρὲγ υἱιυπι. δ]. δι ΐπὶ δἱΐ Ῥϑαὶποσγαρῆυ8, ῬΓΟΡΙ͂ΟΓ ρεοολιἃ βυὰ Ὠυη} 11 βυμὲ. Αἀ Βοος σοπδίἀδγαπάυπι νδηϊ! ΕσοἸϑἰδδίθβ, Παπιρὸ αυϊάπαπι (Δεῖυπὶ 5ἰϊ1 8:10 ἐ]ο, φιοὰ ρείυβ ποἢ δγαΐ, 4υοπηδάπιοάυπι ἰηξγοβδὰ 5811 νϑηϊϊδϑ: αιιπιδάϊπο- ἀυπὶ ἰὰ αυοά ποὺ ὁδὶ ἱπναίμογι!, 4ηϑοηηπὶ δἰῖ Υἱἷδ 6}05 φιοά ποῃ 6ϑ8ὶ: τηδ] εἴτ ΘΠ Ϊ ἢ) ΠΟΙ Ροί6δ8ὶ δθη8]- δί6Γθ, σἴ1Π} Ἔχ 60 ᾳιοά ποη 6ϑϊῖ, ῃαθϑαϊ δι βίη! [2Π|: «υοἀ αυΐοπὶ πΠοη 6ϑὲ ὃχ 60 αὐυυά 6βὲ, πὸ ΟΙΠπίπῸ ἀοιι!πδίυηι οἰ"1- γοηΐ! εγρὸ δά ἱπαυϊγεπάυπι ρ6Γ βιλιῃ ϑαρίθη- εἰδπν, φυϊάπαπι (Δοίυπὶ 5:1 30} 8016: αυξηδι γΟΓι πὶ αυ8ὲ Ὠἰς βαπί, 51 οοηίαδίο, φυσπιδάιηοάυπι ἰά φυοά 6β8ὶ εἴδοίυ!η 511 βαγνὰπι 6}08 φυοιὰ ποη δδὶ, αυδιηδάἀπιοάυπι ἰπ ἰά «υοά εδὶ, ἀοπιίπαίυπι οὈιποὶ ἰὰ φιοά πο ροιεϑὶ δοπϑίβίθγα. ε Εἰ σοφηονῖ! αυοὰ πιδίαπι ἀἰβίγδει[οπθπὶ ἀδάϊξ Ὠει8 ἢ1}5 Ποπιϊπιπη, υἱ ἀϊδιγαπογαπίαγ ἰμ 68. ν» οο δυΐθην πο υἱ οιἱἱ- 4τ8πὶ ἰῃ ρτοιρῖα (υὑϑεὶϊ ἐοφίαΓα, ρίαπι 681 ριι8Γ6, χῶν αἰτία ἐπαναφέροιτο. Ὁ γὰρ τῇ φύσει ἀγαθὸς, Ὁ υοὰ ἰρ86 Πει5 ἀεάοτγὶτ πηδίδπι ᾿νοιηἰ πὶ θι18 ἀἰδιγαχαὶ ἀγαθῶν πάντως παρεχτιχὸς γίνεται “ διότι πᾶν δένδρον χαλὸν χαρποὺς χαλοὺς ποιεῖ, χαὶ οὔτε ἀπὸ ἀχανθῶν σταφυλὴ, οὔτε ἐξ ἀμπέλου ἄχανθα φύεται " ὃ οὖν τῇ φύσει ἀγαθὸν, οὐχ ἄἅ" τι πονηρὸν ἐχ τῶν θησαυρῶν αὐτοῦ προχειρίσαιτο. Οὐδὲ γὰρ ὁ ἀγαθὸς ἄνθρωπος ἐχ τοῦ περισσεύματος τῆς χαρδίας καχὰ λαλεῖ, ἀλλὰ χατάλληλα τῇ ἑαυτοῦ φθέγγεται φύσει" πόσῳ οὖν μᾶλλον ἡ τῶν ἀγαθῶν πηγὴ οὐχ ἄν τι τῶν πονηρῶν ἐχ τῆς ἰδίας φύσεως προχέοι;; ᾿Αλλὰ τοῦτο γοεῖν ὑποτίθεται ἡ εὐσεθεστέρα διάνοια, ὅτι τὸ ἀγα- θὸν τοῦ Θεοῦ δόμα. Τοῦτο δέ ἐστιν, ἡ αὐτεξούσιος οἰοποῖ. 5ϊ᾽6 δηΐπὶ πη! ογυπι οδι58 ἦε {ΠΠπὶ ἐοπίεΓγ- Τοῖαγ, Νδιη, αυἱ 651 παίιιγα θΟπι8, θθηὰ 4υοάι8 ΡΓΡοὶ οπιηΐηο, φυοηΐδηι ΟπληἾ8 ἌΓΒΟΓ ΒΟΠπ8, ΒΟΠΟΒ ἐγυςσῖυβ ἴδεϊϊ, οἱ πο 6χ βρίῃἷβ8 υνὰ, πθ΄ 6 6Χ νἱῖα δρὶπα πδϑεοίϊυν "". Ουοιὶ ἜΡβ0 διιᾶ δϑὶ ἤδίυγδ θυηυπι, ΟΧ 8ι1|8 {ποβδυγὶ8 πηϑ] 0 πὶ πο) ργοάυχοτὶ!. Νοαυθ δηἶπὶ θοηυ5 ΠΟΟ ὃχ Δδυπύδηι!ϊ οογὰϊβ πη]Δ ἰο- αυΐίυν "5, βεὰ ὁ8 ἰοχυίΐξιν 4085 δυη1 80:5 Ὠδίυγα σοηγνδηΐαπῆα: αυδηῖο ΘΥβῸ πιᾶὶϑ [0η8 ΒΟΠΟΓΆΠῚ πἰΠ πιδ]ὶ ὁχ βυα παίυγα ργοίυογὶ! ἢ βοὰ ποοὸ βΡᾶ"- θεῖ ἱπιθ!!!φοπάυπι, 4υἱ ὁδὲ Ἰη88}8 Ρὶ08 56η805, αυυύ 5. ΟΠΕΘΟΟΠΙ ΝΥΒΒΕΧΡ νομπη 6βὶ ἀόπαπι Πεΐ. ΠΟς ΔυΠ6πὶ 6δί πποίιιϑ ΠΠδνΐ Α κίνησις ἢ τῇ διημαρτημένῃ τῶν ἀνθρωπὼων χρήσει Δὔλ γι, φαΐ, ἀὰπη) 60 208 βιπε| ΟΠ 68, ρος σλ 8. [αν ἴμ οἰ θ.5 ἱπδιγυμηθηῖα) 8 ροροαίαν. Βο- ΒΌ1) ΘΠ} 681 πδίιγα οἱ δδγυϊαιϊ πο ΟὈΠποχίυ Ἰοθγανν ἀγρία. Οιοά δυΐθηη 6δὶ ποορβϑίίδιΐ δ 0]Θοίυπι, ἴῃ θοπἰβ. μθι!Ὸ Πη πιο γΑυ γὶ ἢ 566} ᾿ρ5ἃ Ἡθογα πιθη 8 Δρροί ἶο, ἐαπὶ οἰἰγὰ ἀἰϑοὶ ρ 2 οι! - ξϑιϊουδι) δ εἰ φαπάυπι νἱἱϊμ) ἀδίιιιχί58ει, εἴξεοιᾶ ἐβί δηΐπηϑε ἰδηίδιἰο0, 4υᾶ" ἃ ΤΟΡ15 Θχοο ϑἰ8 οἱ "0 η0- τἰ ἰςἷ8 οοησυ 88 65. δὰ δηϊην πιοίυ8, φυΐ γὙϑἰβθη6 Ἀ- 16γ ρογίαυγυδηὶ οἱ δἤϊοϊαηι. ἤος 68ι χιιοά βἱρηίῆελι Μιὰ « ἀεάϊι. » Νομ φυοά 'ρβὲ πιδί πὶ ΥἱϊωΣ Ἰιοπιϊ- παπὶ ἱπαϊθονῖῖ, 5δοὰ αυοά ὈοπὶΒ 48 ἃ 060 ἀκ δυη!, ΠΟΠΙΟ ΡΓΟΡΙΟΡ ἱπορίᾶπι ΘΟη 5.1}, 5018 δἰ: ἰδη- 4υδιὴ τπιδίογυπι δά πη! που} 18. Οοηβιανῖ! δυίοπι οἀηοίᾶ ὄργανον εἰς ἁμαρτίαν ἐγένετο. ᾿Αγαθὸν γὰρ τῇ φύσει τὸ αὐτεξούσιον καὶ ἀδούλωτον, τὸ δὲ ὑπεζενγμένον ἀνάγχαις, οὐχ ἄν τὶς ἐν ἀγαθοῖς ἀριθμήσειεν - ἀλλ᾽ ἡ αὐτεξούσιος αὔτη τῆς διανοίας ὁρμὴ ἀπαιδαγωγή- τως πρὸς τὴν αἵρεσιν τῆς χαχίας ἀποῤῥυεῖσα, πει- ρασμὸς τῆς ψυχῆς ἐγένετο, ἀπὸ τῶν ὑψηλῶν τε καὶ. τιμίων, πρὸς τὰς ἐμπαθεῖς τῆς φύσεως χινήσεις χα- τασπασθείσης. Τοῦτό ἐστιν ὃ σημαίνει τὸ « ἔδωχεν, » οὐχ ὅτι αὑτὸς τὸ χαχὸν τῇ τῶν ἀνθρώπων ζωῇ ἐν- ἐποίησεν, ἀλλ᾽ ὅτι τοῖς παρὰ Θεοῦ δοθεῖσιν ἀγαθοῖς ὁ ἄνθρωπος ὑπὸ ἁδουλίας χαχῶν ὑπηρεσίαν ἐχρήσατο. Σύνηθες δέ ἐστι τῇ ἁγίᾳ Γραφῇ τὰ τοιαῦτα τῶν νοη- μάτων ταῖς τοιαύταις ἐξαγγέλλειν φωναῖς " ὡς τὸ, «Παρέδωχεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας" ν χαὶ, ϑογίρίυγα (165 βόπβυ8. ᾿υλιδιηοάϊ εἐπυπιίαγα νοοὶ- Β « Ἔδωκεν αὐτοὺς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, » χαὶ ε Ἐσχλήρυνε