᾿Π 585 βυ0Γ, σΟη(Γὰ δ 6Π| ρυ 0 ΓΘ 588 ντογοσυηάΐα. Οπιοπαϊξαγ δυΐθπι ΡῈ οοἰογαπὶ αυἱΐ 6δβὲ ἰῃ νυϊυ, δηΐπιὶ πιοίτιυη αἰ Ποτοιεἶα οἱ οοπηπηυπίο. Νάπι ρμυ- ἀὐγ αυϊάθδι γα θογα ἰδπίυμη βἰφηϊβοδίυν, δἴπια] οὐηὶ δηΐπιᾶ δἴϊεοίο οἰΐδιν σοΓροτα πϑίυγα!! αιιδάδπ) δ[6- εἰΐοηα, εὐπὶ οαἷ0Γ 4υἱ 65δὶ οἰγοᾶ οογ δυυ!!εγὶι δὰ νυ 8 δι ρογἤοϊοπι. Ουἱ 651 δυίΐδιη δἤδοίι!5 σογεουη- ἀΐα ργορίογ ἀδὶϊοιϊ τπιδη ἐϑιδιοπθῖι, δι Πἰνὶἀυ.8. οἱ ΒΌ γυΡοῦ, αυοὰ τηοῖυ8 Ὀ᾽]6 1) τΌθοτα πιϊβοιοῦῖς. Ε)υπιηοάϊ οἰ ο ἀὔδοιῖο βυοσογίι 118, 4υΐ 806 105 31}- αυοά ῥγίυ8 δπιβογιηῖ, πὸ ἴῃ 8]140.0 Δπιρ!} 5 ἰ[8- ῬΑ Ὸ ΟΣ ᾿Ϊ8 ἀ6 υΐθυβ ρμυάοὶ 608 [υΐ556 σοηνίοἴ08. 5. 186 δυίοπι ἴ8 86 "Ἀθθηΐ, οἱ δϑηὶ 481 ΡΔΓ ἴυϊϊξ γράψειεν, αἰσχύνη μὲν ἐπιτεταμένη αἰδώς" αἰδὼς δὲ τὸ ἔμπαλιν ὑφειμένη αἰσχύνη. Δείχνυται δὲ χαὶ τῷ χατὰ πρόσωπον χρώματι ἡ τῶν παθῶν διαφορά (α) τε χαὶ χοινωνία. Ἢ μὲν γὰρ αἰδὼς ἐρυθήματι μόνῳ ἐπισημαίνεται, συμπαθόντος πως τῇ ψυχῇ τοῦ σώ- ματος κατά τινα φυσικὴν διάθεσιν, χαὶ τοῦ περιχαρ- δίου θερμοῦ πρὸς τὴν ἐπιφάνειαν τῆς ὄψεως ἀναζέ- σαντος " ὁ δὲ αἰσχυνθεὶς ἐπὶ τῇ φανερώσει τοῦ πλημ- μελήματος πελιδνὸς γίνεται χαὶ ὑπέρυθρος, τοῦ φό- δον τὴν χολὴν τῷ ἐρυθήματι μίξαντος. Τὸ οὖν τοιοῦτον πάθος, ἱχανὸν ἂν γένοιτο τοῖς προειλημμένοις τινὶ τῶν ἀτόπων εἷς τὸ μηχέτι ἐν τούτοις γενέσθαι, ὧν ἂν τὸν ἔλεγχον ἐν αἰσχύνῃ ποιήσωνται. Εἰ δὴ ταῦτα ἁἰβοιίοποιν νϑῦθυπὶ σοη εἰς, ὧἱ Ροῖα ᾳυοά δὰ (ἃ- Β οὕτως ἔχοι, καὶ δέοντος ὁ λόγος τοῦ πάθους κατεστογοπάδ ροεοϑία πδίυγα δἰὶ ἰηροηΐία οὐ) υδηιοάϊΐ Αἤδοίϊο, μποποδίυπη δδῖ οχ δε πιᾶγα 6886 ΡΙΟρΓίυπὶ ἘςΟΙαβι85 ἀοουπιοηίαπι, 86 ΡῈΓ ρεροδίογιμ οΟὨ ββίοποι οἱ δπυηιἰδιϊοποηι γαῖ σογογα. ῬΘΓ ΠΒΟΟ δηΐπὶ ᾿ἰςαῖ 503 Π) ΔηΪΠΠΔ ΠῚ ΔΓΠΊΆΓΟ ΔΓ ρυἀοτδ. 00 τηοὰ0 6ηΐ εἱ 4υΪβ ΟΝ ἱπιπιοάεγαῖδηι ἱπρὶ νΐθαι φυοδάληι ΠυϊηΟΓΟ5 εοπεοοοίι αἰ οἰ 5 ἰπ 86 οΟἸοροτὶ, οἱ ἀδὶπάθ οὐπὶ ἐπαπιοιδιϊοπὸ Ἰδθογαγεαῖ, Ὀογρὺ8 ββοίΐοης οἱ σδὺ- ἐοτγίο ουγδίαμ) [πδγὶ τ, τηογθυπὶ σϑὶτἱ φυοηγάδηιν ρ2- ἀάφοσυπι Βδρδὶ δὰ οανθπάδπι 'πῃ μοδίογυπι ᾿πίδτ)- ροτδηιίδη, υἱ φυὶ οδυ εγὶϊ οἰοαίγίοοηι νἱάδαὶ ἴῃ οοτ- Ῥογα. [14 φυΐ Ρ6Γ Οὐσυ!οτυπὶ δα πιἰδιϊ ΟΠ πὶ βαἰ ρβππη σϑῖ! ργοβαρϑογὶῖ, πηθηιογίϑηι δἤδοίι5, ἄυ δ πὶ γογδ- ουμάϊα τηοΥἶ!, Παθδὶ ῥΓῸ ραάδροξο δὰ υἱῖϑπι ἀοἷῃ - 4608 δροπάδη.
δος βυμί αὐδ ἀἰδεί! ΕΟ οδἰα ΡΥ ΒΔηΟ 4υ88 απο (δοιϊα 6ϑὶ Ἰδοιοηθ πη), Θογαπ 40: βογὶρῖδ βιιηῖ ἰη Εἰς χάσατο, ὡς ἐπὶ φυλαχῇ τῶν πλημμελημάτων τῆς τοιαύτης διαθέσεως ἐγγινομένης τῇ φύσει, χαλόν ἔστιν ἴδιον μάθημα τῆς Ἐχχλησίας ἡγήσασθαι τὸ διὰ τῆς ἐξαγορεύσεως τῶν πεπλημμελημένων κατόρ- θωμα" ἔστι γὰρ διὰ τοῦτο, τὴν ἐχυτοῦ ψυχὴν τῷ τῆς αἰσχύνης ὅπλῳ χατασφαλίσασθαι. Ὥσπερ γὰρ εἴ τις ἐχ λαιμαργίας ἀμέτρου δυσπέπτους τινὰς χυ- μοὺς ἐν αὑτῷ συναγάγῃ, εἶτα ἐν φλεγμονῇ γενομέ- νου τοῦ σώματος τομῇ χαὶ χαυστῆρι θεραπευθεὶς τὴν νόσον. καθάπερ τινὰ παιδαγωγὸν πρὸς τὴν ἀτα- ξίαν ἔχοι τοῦ ἐφεξῆς βίου, τὴν οὐλὴν τοῦ χαυστῆρος ἐπὶ τοῦ σώματος βλέπων" οὕτως ὁ στηλιτεύσας ἑαυ - τὸν διὰ τῆς τῶν χρυφίων ἐξαγορεύσεως, τὴν μνήμην τοῦ κατ᾽ αἰσχύνην πάθους πρὸς τὸν ἑξῆς παιδαγω- γὸν τίθεται βίον.
Ταῦτα τοίνυν ἐστὶν, ἃ διὰ τῆς νῦν ἀναγνώσεως τῶν ἂν τῷ Ἐχχλησιαστῇ γεγραμμένων ἡ Ἐχχλησία οἰεδίδβιθ. θ᾽ εἰς οπίπι ᾿θογὰ γοςα, ἢ πὰ ἴῃ ρα οαπι παιδεύεται. Λέγει γὰρ ἐλευθέρᾳ φωνῇ δημοσιεύων Ργοίεγθηϑ, δἱ ἰπ οῃμηΐυπι πΒοπιίαπι σοπδρεοία νοὶ ἐκεῖνο, χαὶ ἐπὶ πάντων ἀνθρώπων χαθάπερ τινὰ στή- φυαπιάδπι, ἰπῃ αυ8 βογρίυπι 651 Δ]1φυἱἀ, ΘΟἸαπιπδπὶ λην ἔγγραφον ἀνατιθεὶς τὴν τῶν γεγενημένων παρ᾽ διδίυθῃβ δογιῃ 4υδὲ 4}» ρβο [Δοίὰ βυπὶ Θπιδι]0- αὐτοῦ ἐξαγόρευσιν, ἃ τοιαῦτά ἐστιν, ὡς τὴν ἄγνοιαν ἈΘΠ., 488 6}.8η106} βδιιηϊ, υἱ ὁἃ ΠεΒοΙΓΟ οἱ βἰβηιο ἰ6- αὐτῶν χαὶ τὴν σιωπὴν εἶναι τοῦ λόγου ἐνδοξοτέραν. 8616 αυᾶπὶ ἀἰοοΓγά 5ἰΐ ρίογοβϑίιιϑ. Αππα δυΐαπὶ ἀΐοαῖ, λέγει δὲ,εἰ μὲν ἀληθῶς πεποιηχὼς ἧ, ταῦτα διὰ τὴν οὐπ 6ἃ ΓΕΥΘΓΆ (δοϊββοὶ, Δ ἤμ 6 Π5 ΡΓΟΡΙΟΓ ποβίταπι ἡμετέραν ὠφέλειαν πλασσόμενος, ἐφ᾽ ᾧ τε δι' ἀχολού- με ΠΔέδηι, υἱ ὁομδεαυθδηίεν δὰ βοοριπὶ ἀδάποδϊ ογα- θου τὸν λόγον πρὸς τὸν σχοπὸν διαπεράναι, οὐχ ἔχω αἸοηεῖα, ΠΟΙ ΡοΒδυπ) ἀΒΒΟΓΘΡΟ: 68 ΟΟΥ6 ἀἰοἶϊ, αι 4φυϊΪ τοῦτο μετ᾽ ἀχριδείας εἰπεῖν" λέγει δ᾽ οὖν ὅμως ταῦτα Υἰττυΐοπι δἰ δὶ ρσοροηϊ!, πο Ἰυθοπίον δἀβοίνονιί. Θοὰ οἶφι οὐχ ἂν ὁ πρὸς ἀρετὴν βλέπων ἐχουσίως συν- δ σαγίο ΘΟΠΘ,Π10 4ιδ ποι (Δοία δυπὶ ἰϑπαυδηι [Δεῖ () ἐνεχθείη. ᾿Αλλ᾽ εἴτε οἰκονομίας χάριν τὰ μὴ γενόμενα, γγοοθαυΐίυν δὲ γτοργοβεπάϊι, αἱ φυὶ 68 δἷ1 δχρογίυβ ὺὶ ὡς γεγονότα διέξεισι, χαὶ χατηγορεῖ ὡς ἐν πείρᾳ Ρηΐα5 φυᾶπι δογυπὶ (Δοίδπηι8 ρογὶ οι! πη, ΘΟΓα πὶ 4 γενόμενος, ἵνα ἡμεῖς πρὸ τῆς πείρας τὴν τῶν χατ- τεργθμδηάυπιυν νἱξεινα5 ἀδβἰἀογίαπι, Δἢ νΟ]6Π8 δὰ ᾿ιἰα ηγορημένων ἐπιθυμίαν ἐχχλίνωμεν, εἴτε καὶ καθῆχεν ἐγυδπάμπι 86 ἀδηνδογὶν, αἱ οἰ απι ρῈΓ γε8 οοηϊγατίδ ἑαυτὸν ἑχουσίως πρὸς τὴν τῶν τοιούτων ἀπόλαυσιν, 'δ.08 Β6η88.8 ὀχογοογοί, [ἰοδᾶΐ νο]οπτὶ αιλπὶ γ6} ἀθοοα ὥστε χαὶ τὰ αἰσθητήρια ἑαυτοῦ διὰ τῶν ἐναντίων τὰ ἴδοδγα σοπ)δοίυγαπι. 51 4υ}β δυίοπ ἀἰδαὶ δαπὶ τὸ- γυμνάσαι, προχείσθω χατ᾽ ἐξουσίαν τῷ βουλομένῳ, σϑγὰ δογιμῃ αυθ )υθαπάα βιυηὶ [601886 ρογίουϊαμι, ἐἰς ἐφ᾽ ὅπερ ἂν ἐθέλῃ τὸν στοχασμὸν ἄγειν. Εἰ δέ τις λέγοι χἰβεϊπιᾶπιυ8. Θυο πιοάο δπϊπὶ αυΐ πιδτὶβ ργοίαῃ- τῷ ὄντι γεγενῆσθαι ἐν τῇ τῶν ἡδέων πείρᾳ, οὕτως ἄυπι βυθευηὶ, οἵ ἴῃ ἔυπάο πηᾶτὶβ φυύυπί, ἂἃη ἴογία ὑπολαμόάνομεν. Καθάπερ γὰρ οἱ ἐπὶ τὸν βυθὸν τῆς δἰίψυδπι ἰηναμῖγα ροββϑίηι πιδγφαγίίαπι, δῖ αἰΐψιά θαλάττης δυόμενοι, καὶ διερευνῶντες ἐν τῷ πυθμένι ἰἰυά ᾳυοὰ παϑβείτυγ ἰπ ργοίαπαο, φυΐθυ8 πυϊϊαπι τοῦ ὕδατος, εἴ πού τινα μαργαρίτην εὕροιεν, ἢ τι ιυϊάρια. νοϊαριδίαπι Δἤσγε 4υδὲ 80} 4408 εβὶ 8{Π|- ἄλλο τοιοῦτον τῶν ἐν βυθῷ τιχτομένων, οἷς ἡδονὴν μὲν οἰἶο, 5βοὰ βρθ8 Ἰυοτὶ οδοϊϊ, αἱ 80 ἴῃ ρῥγοίυπάυπ) οὐδεμίαν ἡ ὑπὸ τὸ ὕδωρ ταλαιπωρία φέρει, ἢ δὲ τοῦ Ἰμιβογχογθηὶ: [8 δἱ ἰπ 885 νογβαίυ8 δϑὶ ϑοϊουθοη, χέρδους ἐλπὶς βυθίους ἐποίησεν " οὕτως εἰ γέγονεν ἃ (α) μοῦ ὃχ πι88., δῖ. Βυρρίοπάυβ: ὑφ. ἀ. Μᾶλλον δὲ χυριώτερον ἄν τις χαθίχοιτο τῆς τῶν ὀνομάτων ἐμφάσεως εἰπὼν, αἰσχύνην μὲν εἶναι τὴν μετὰ πράξιν τῶν χατεγνωσμένων ἐπιγινομένην αἰδὼ, αἰδὼ δὲ, χατὰ τὸ ἀντίστροφον τὴν πρὸ τοῦ γενέσθαι τι τῶν χατεγνωσμένων αἰσχύνην δι᾿ ἧς ἡ ἁρμὴ τῶν ἀπρεπῶν ἀναχόπτεται. Δείχν. δὲ..., παθῶν τούτων διαφορά κ. τ. λ. ἔριτ.
ΙΝ ἘΟΟΙΕΒΙΑΒΤΕΝ. ΒΟΜΊΠΙΑ {Π.
οἱ ὁ Σολομὼν ἐν τούτοις, πάντως ὥσπερ τις τῶν χατὰ Α οπμηΐπο υἱ αυϊδρίαπι 6Σ ἴΪ8 4αΐ Ῥυγρυγδβ ἴῃ πρδτὶ θάλατταν πορφυρευόντων, ἑαυτὸν ἔδωχε τῇ τρυφῇ ὑποδρύχιον - οὐχ ἐφ᾽ ᾧτε χαταπλησθῆναι τῆς θαλατ- τίας ἅλμης, ἅλμην δὲ λέγω τὴν ἡδονήν " ἀλλὰ τοῦ ζητῆσαι τί τῇ διανοίᾳ χρήσιμον ἐν τῷ τοιούτῳ βυθῷ. Χρήσιμον δ᾽ ἂν εἴη διὰ τῶν τοιούτων εὑρισχόμενον, χατά γε τὸν ἐμὸν στοχασμὸν, ἣ τὸ ἀμδλῦναι τὰς τοῦ σώματος ὁρμὰφ, διὰ τοῦ προθεῖναι χατ᾽ ἐξουσίαν ὃ βούλεται. Πρὸς γὰρ τὸ χωλυόμενον φιλονειχοτέρας ἀεὶ τὰς κινήσεις ἡ φύσις ἔχει. Ἤτοι τοῦ ἀξιοπίστου χάριν, ἐν τούτοις γίνεται ὁ διδάσχαλος, ὡς μηχέτι τοῖς ἀνθρώποις ἀσπαστὸν νομισθῆναι τὸ χαταπεφρο- νημένον πρᾶγμα ὑπὸ τοῦ διὰ τῆς πείρας διδαχθέντος τὸ μάταιον. Καὶ γὰρ καὶ τοὺς ἰατρούς φασιν ἐν ἐκείνῳ κατορθοῦν τὴν τέχνην, οὗ ἂν διὰ τῶν ἰδίων σωμάτων τὸ εἶδος τῆς ἀῤῥωστίας γνωρίσωσι, καὶ Β ἀσφαλέστεροι τῶν τοιούτων γίνονται σύμδουλοί τε χαὶ θεραπευταὶ, ὧν διὰ τοῦ προθεραπευθῆναι τὴν γνῶσιν εἶχον " ὅσῳ τῷ ἰδίῳ πάθει προεδιδάχθησαν.
Ἴδωμεν τοίνυν τί λέγει πεπονθέναι τῷ χαθ᾽ ἑαυτὸν βίῳ, ὁ τὸν ἡμέτερον ἰατρεύων βίον. « Ἐμεγάλυνα, » φησὶ, ε« ποίημά μου, χοδόμησα οἴχους. » Εὐθὺς ἐκ κατηγορίας ὁ λόγος ἄρχεται. Οὐ γὰρ τὸ τοῦ Θεοῦ ποίημά φησιν, ὅπερ εἰμὶ ἐγὼ, ἀλλὰ τὸ ἐμὸν ἐμεγά- λυνα. Ἐμὸν ποίημα οὐδέν ἐστιν ἄλλο, ἣ ὅπερ τῇ αἱ- σθήσει τὴν ἡδονὴν φέρει. Ἔστι δὲ τοῦτο τὸ ποίημα, τῷ μὲν γενιχῷ λόγῳ ἕν, τῇ δὲ χατὰ λεπτὸν διαιρέσει, εἰς πολλὰ ταῖς τῆς τρυφῆς χρείαις χαταναγχάζεται μερίζεσθαι. Τὸν γὰρ ἅπαξ ἐντὸς τῆς ὕλης τοῦ βυθοῦ γενόμενον, ἀνάγχη πᾶσα πανταχόσε τὸν ὀφθαλμὸν περιάγειν, ὅθεν ἂν ἧ δυνατὸν ἡδονὴν ἐχφνῆναι. Καθά- περ γὰρ ἐκ μιᾶς πηγῆς πολλαχῇ διὰ σωλήνων ὀχετ- ηγεῖται τὸ ὕδωρ, καὶ οὐδὲν ἧττον ἣ τὸ ὕδωρ ἐστὶ, τὸ ἐκ τῆς πηγῆς μεριζόμενον, χἂν ἐν μυρίοις χρου- νοῖς τύχοι ῥέον" οὕτω μία τῇ φύσει οὖσα ἡ ἡδονὴ, ἄλλως χαὶ ἄλλως ἐν ταῖς τῶν ἐπιτηδευμάτων διαφο- ραὶς ὑπονοοῦσα ῥέει πανταχοῦ, ταῖς τοῦ βίου χρείαις ἑαυτὴν συνεισάγουσα. Οἷον ὁ βίος ἀναγκαίαν ἐποίησε τῇ φύσει τὴν οἴχησιν " ἀσθενέστερον γὰρ πέφυχε τὸ ἀνθρώπινον, ἣ ὥστε τὰς ἐχ τοῦ θάλπους τε χαὶ χρύους ἀνωμαλίας φέρειν. Μέχρι τούτου ὁ οἶχος ἔχεδ πρὸς “ἣν ζωὴν τὸ ὠφέλιμον, ἀλλὰ τὸ παρελθεῖν τοὺς ὄρους «ἧς χρείας ἡ ἡδονὴ τὸν ἄνθρωπον ἐδιάσατο. Ὡς γὰρ οὐχὶ σώματι τὸ χρειῶδες πορίζων, ἀλλὰ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐπιτηδεύων τέρψεις καὶ ἐντρυφήματα, λυπεῖται Ὁ σχεδὸν, ὅτι μὴ τὸν οὐρανὸν αὐτὸν ἐποίησεν ὑπωρό- φίον, μηδὲ τὰς τοῦ ἡλίου ἀχτῖνας ἔχει τῷ ὀρόφῳ καὶ αὑτὰς ἐντεχτήνασθαι. Διὸ πλατύνει μὲν ἁπανταχόθεν τὰς τῶν χατασχευασμάτων περιγραφὰς, τὴν τῆς συν- οιχείας περιδολὴν ὡς οἰχουμένην τινὰ ἄλλην ἑαυτῷ χτίξζων. ᾿Ανατείνει δὲ εἰς ὅτι μήχιστον ὕψος τοὺς τοί- χους" ποιχέλλει δὲ ταῖς ἔνδον τῶν οἰχημάτων διασχευαῖς. Ἐχ Λαχώνων δὲ χαὶ Θεσσαλῆῇς καὶ ἐχ᾿ Καρύστου λίθος ἀναπτύσσεται, χαὶ διὰ σιδήρου εἰς πλάχα τά τε Νειλῷα μέταλλα καὶ τὰ τῆς Νουμιδίας ἀναζητεῖται, καί που χαὶ ἡ Φρυγία πέτρα ταῖς σπουδαῖς ταύ- ταις συμπαρελήφθη, ἡ τῇ λευχότητι τοῦ μαρμάρου “ἣν πορφυρᾶν βαφὴν πρὸς τὸ συμῦὰν κατασπείρουσα, τρυφὴ γίνεται τοῖς λιχνοτέροις ὄμμασι, πολυειδῆ τινα τϑηπδηΐυγ, βοίρϑυπι ἱπηπηογϑὶς ἴῃ ἀθ 1οἾ38: πο υἱ ΠιΔΡΪΠἃ ἱπηρ ογοί 82]Βυφίηθ: δβαϊξυρίπαπὶ δυΐοπι ἀΐεο νοϊυρίαίεπι: β6ἀ υἱ αυφΊογοῖ φυϊὰ ἴῃ "ος ρῥγο- [ππάο δπίπιο 3: υ{16. 018 δυιίθπι 6δδὲ χυοιὶ ΡῈ. 6 ἱηνθηϊυ"., υἱὐ πιθὰ αὐυἱάθπι 68ὲ οοπἰθοῖυτα,, διυὶ τοίη άογα οΟγρουῦΐβ Δρροι! 0η68, ρτορίογοα φυοὰ οἱ ΟὈἠείταν ἰά φιοὰ ἀεδίἀογαι: δὰ ἰὰ δηΐῃῃ αυοά γοίδίιν 56 ΠΊΡΟΓ γΘ ΘΠ ΘΠ ΙΟΓΟΒ ΠῚΟἿΠ8 ΠαΡθοΐ πϑίμγας: δὺϊ υἱ 81 Πἀ6 ἀΐρηυβ ἴῃ ἰδ γογϑαίιγ πιδρίβίογ, Π6 διηρ 05 Δ0 Ποπιΐηῖθυ.8 οδηβοαῖυῦ δχροίθη δα Γὸ8 68 4υῶ 80 60 υἱὲ δξοπιοιηρῖα, αὐἱ. Ἔχροτγίοηιία οἰοἰς 4υδπηι 511 νϑπ. Νάπι πιϑάΐοοβ φυόχυθ [δγαηὶ {Π|ὰ ἴῃ ΤῈ 86 Ορίΐπ)6 ἐχ ϑγίθ βΌγ γα, Οοὐ͵α8 τηογ οὶ ξοηυδ ἴῃ 8015 οοφῃονδρυηΐξ ΘΟΓΡΟΥ θυ: ἀ6 ἰΐδφαθ ἰαϊία5.οἱ. ἄϑηῖ δοπϑιυπὶ οἱ ᾿ἰ8 πιράδπίυγ, ααόταπι Πϑυδηὶ ποι εἶπ): ργορίεγθα αυοά ἱρδὶ μγίιιβ [366 ουγαίὶ, «υαπὰοφυϊάθῃι ὁχ 60 φυοὰ 'ρεἰ ρϑδβϑὶ βδυηὶ ῬΥγΪι5. αΐ-- ἀϊοογυμῖ.
γιάθαπιυς ἜΥΡῸ 4υϊάπᾶπι ἴῃ βυἃ νἱῖα Ῥῶ85::πὶ 6586 ἀϊοῖι ἴθ φυΐ ποϑίγ υἱῖδὲ πηδάοίυν. « Μαρηϊοδνὶ, » ἰπαᾳυΐϊῖ, « ορυβ πῆδυμ,:εἀϊβεανὶ ἀοπιοβ.» Ογαίίο βἰδιΐπι ᾿ποὶρὶς ἃ τοργθιθηβίοπθ. Νοη οπΐπὶ ἀϊοὶς Ὠοὶ ορυ5, φιοὰ δ) 660, 856 πιθιπὶ τ φηϊοινὶ. Μεῦπι ΟΡυ5 πἰ ἢ} ε8ὲ διά, 4υ8πὶ φυοά αὔετγί 56 η581 νγὸ- Ἰυρίδίοη). δὶ δυίοπι ΠΟ6 Ορυβ 6 ΠΟΓΑΪ αυΐάδπι ΤΑ ΙΟΩ6 ὉΠῊΠῚ: 50{} δυΐδηι ἰπ τηΐπαϊὰ αἰνίβίοης, ἴπ πευΐα δὰ υἱοιάνπι ἀδἰ 1618 πδοο 886 68. υἱ ἀἶβροτγ- εἰαίυν. Ναπι χυΐ 56π|6] τρδίογΐδα ργοίαπάυπι δα] γὶϊ, οἸμηἶηο πθορδδα δδί υἱ ἰῃ ΟΠΊπαΒ ρϑῦίθβ οΟυ πὶ αἰγευπιαραῖ, ὑπά6 θεοτὶ ροβδὶς εὐ ὀηδβολίι νοἱυ- Ρδ8. Ουοχηοάο δηΐπὶ χ ὑπο, (Ὀπί6 ἰπ. πι0}188 ρ8Ὁ- (68 ΡῈ ὁδηφίθβ δ4ὺὰ ἀθάιυοίνγ, ἐδ πἰἢἢ|0 8605 ποη αϑὶ αἰϊυὰ φιλπὶ δυϑ, ἰὰ χυοΐ δχ 'ρβο ἴοηίβ ἀϊβρογιίτιν, δἰ δηιδί ἤυδὲ ἰπῃ ῥ᾽ υγίπ) 8 τυ 18: ἰ(ἃ γοἱρί48. οὐπὶ᾿ δὶς ὑπᾶ, Δ|116Γ δὲ ΔῈ ἐπ ΥἈΓΙΪ5 ἰγδηϑίθη8 βιυἀ 8, δυΐϊ ἴῃ οπιηθβ ρᾶγίθθ, οὔτ ἰΐ8 φυᾷ βυηιὶ δὰ υδιπὶ Υἱῖδὲ πϑοθϑβαγίἃ 56 Θοηὐ μη 6Π8. ὕι, Ἔχϑιηρ!! οαυ8α, Υἱῖὰ [οὶ αὐ πδίυγω ΠΑ] 8110 δἷῖ πορρββαγίἃ: δὶ θῃΐπὶ ΒοηῸ ἱπηθ6 Οἰ]10Γ, 4υ8πὶ υἱ σἝ οΥἱ 8 οἱ {γί φογίβ ἰδγαὶ ἱπαυδι ίδι68. ας υϑ408 δὰ ἀορεπάδηι νἱίλτι δὶ ἀθπι8 υ{}8, δά το]ιυρίδ5 Ἄορὶι μοπιϊηθπι Ῥγίθυγ πη 685 808. Ῥεγίη46 οπἰπὶ ἃ. 5δἱ ποὴ 4ιγεογοῖ αυοὰ 68ι. υϑιὶ. οογροτί, 89ιὶ οου 8 ργοσυτγαγοὶ οὈ]θοιάϊοηδι οἱ ἀοἰ οἰΔ5, ἀοίογα φγοροιποάυπι δἰδείιυγ, αυοά οὐἰυπὶ ἰπ 880 ἰθοίο πο [δοογὶϊ, ποὺ 'ρ505 5018 γδΐοβ ἰπ 66. μοβϑὶξ (λγίοατὶ. Θυδπιοῦγοιι ἀπάϊφυ φυΐάοπι εἰ! δίαι 4}- βεϊοτη οἰγουμπδοῦρίδπι δπιρὶυἀΐηθπ), οἱ φοάΐαι δπιδίλανν, ᾿δρθαυδπι δἰΐψυθπι Αἰ πὶ ΟΥΡΘἢ, ἰογγιδ δ' δ ουῃδίγυοηβ. Ἐχίοπάϊι διιΐδη ραν θί68 ἴῃ τηὰχὶ- ᾿ϑάη ἰοηφίυὐΐποιι. γαγίαι δυΐδπι' ἰηϊουμ γα πὶ “ια- Βιτδιϊοπαπι δχϑιρυσιοηΐυ8, ἰηϊθιόγυηι παθίίδου- Ιογαπι ἀρραγαῖυϊ τηυλυδηὶ ἐχ 86 οἱ ῥ6Γ 86 ἰμίες 86 ΡγΏΒΘη 5 νἁγοἰδίθηι. θϑίπάθ,ϑυθφιποηίυδ οἱ ΤΠ68- 88108 εἰ Οδγυβίιιβ Ἰδρὶς οχριϊοδίυγ, οἱ ἴδεγγο δά ἱπογιιϑιϑιίοποβ ΝΙΠ σα οἱ Νυπιίάϊοα πιοία! ἃ 489- ταηῖυ: 4α! οι δι ᾿ἰ βάθη ἢ 15 δίυαἱ8 ΡΏΡΥ φία ΡΘΙΓΆ δα! δϑδυμηϊδαγ, αυᾶδ πηΑΓποΥ5 οδηὰοῦὶ ρυγβὺ» 05 5. ΟΒΕΘΟΆΒΙ ΝΥΒΒΕΝΙ "6 γόθην, Μὲ δροίἀϊι, ᾿πβογοῃ5. ΘΟἸογθπι, ἃν ὰθ8 00]6- Α χαὶ πολυσχημάτιστον τὴν διάχυσιν τοῦ χρώματος ἐν εἴδι οουΐοβ, 018 (ογπ 5 ἤρυγίβαυδ ργαϊίλτα ἴῃ δἰρο ἀερίηφεηθ ΟΟΙΟΓΪ 8 80:15] 0 Π 6 πὶ. (}ιι8πὶ του] απ ἴῃ ἤφο ΘΟΠΙΘΓΌΡ βίυάϊιηι ἢ Ουοῖ 5υηὶ ἤφξυγοα, οἱ 4υδηι πιυ αι ΔΡ Πο18, οὐπὶ 411} αυϊάθηι Δ4 01 οἱ [6ΥΤΟ᾽ τπηλίογίαβ βδοθιῇ: 8} υθγὸ Βοπιπυπὶ πηδηΐθυ8 ποοεία. ἀΐθπᾳυα ᾿ἰΔβογαηΐυη) οἰοίδηί ἀϊσϑθοίίοποιι Νὸο πὸ φυϊάθπι Βυβίοίαηι [15 αυἱ ἱπ γϑπυπὶ ΟΓ- Βϑίυπι ἸΔΡΟγαπῚ οοπίδγαυπηι: 8.4 οἱ υἱέγὶ ρυγίιδ8 γδβοηΐ5 ἱπαυϊηδίυτ οἱ ναγία {πρίυγ, υἱ δά ἀχοορί- ἰδ ἰαυθηϊοπὶβ υσυπι οἱ ἀδ! οἰδβ οχ 60 υοηιδ δἰϊφυϊά δἀϊυπφαίυγ. Θυοπιοάο δυΐοπὶ Ὠϑγγαγὶ ρο8- 86)ὶ ἰθυϊογυπι ΟρεΓὰ δυρογνδοδηθα, ἴῃ 4υΐθυ8 ᾿ἰσηδ αυῷ ἢυπηὶ ἐσ εοιϊγίβ, αγίἰ8 δ} 8|6 [14 Τυγϑυ5 ἐοηνογίιυδίυγ, υἱὐ ΡυΐοπίὙ ΔΓΡΟΤΟΒ ΟΣ Ορἰδίυνβ τῷ λευχῷ ζωγραφήσασα. Ὁπόσαι περὶ τούτων σπου» δαί; πόσα τὰ σχήματα; πόσα τὰ μηχανήματα; τῶν μὲν ὕδατι καὶ σιδήρῳ διαπριόντων τὰς ὕλας, ἄλλων δὲ διὰ χειρῶν ἀνθρωπίνων, νύχτα καὶ ἡμέραν πο- γούντων τῶν χατεργαζομένων τὴν ἔχπρησιν; Καὶ οὐδὲ ταῦτα ἤρχεσε τοῖς πονοῦσι περὶ τὸν μάταϊον χόσμον" ἀλλὰ χαὶ τὸ καθαρὸν τῆς ὑέλου διὰ φαρμά- χων εἰς βαφὰς ποιχῆλας καταμολύνεται, ὡς ἂν καὶ παρὰ ταύτης τι συναχθείη τῇ τῶν νοημάτων χλιδῇ. Πῶς δ᾽ ἄν τις εἴποι τὰς τῶν ὁρόφων περιεργίας, ἐφ' ὧν τὰ ξύλα ἐκ κέδρου γινόμενα πάλιν ἐπαναστρέ- φοντα διὰ τῶν σοφισμάτων τῆς τέχνης δένδρα νο- μιζόμενα, κλάδους καὶ φύλλα καὶ χαρποὺς ἐν ταῖς γλυφίσιν ἐχφύοντα. Σιωπῶ τὸν χρυσὸν τὸν εἰς λεπτοὺς ΤΆπιΟ8, (οἰδ εἱ [γυοῖι8 ργοάυσδη!θ8. Τά060 ϑυγυδι αὶ χαὶ ἀερώδεις ὑμένας διατεινόμενον, καὶ πανταχοῦ υοὰ ἴῃ δοῦθαφ τὩΘ ΓΔ Πἃ5 ἀϊδϑοοαίυγ, οἱ ἴῃ ἰΐδ πϑΐᾳαρ ΠΠ μἰλαν, υἱ ἀνἱὰο5. ὁ00]05 ἰῃ 86 σομγθγίδηϊ, Εθυν δυΐθπι φυοι «βεϊβοϊϊυγ δά υϑϑι δυϊοτυμι οἱ αἰτίογυπι ϑυρογῆιυο8 οὐπϑίυβ, οἱ φυοὰ δογάη ο14- τυγὶβ ἡ ταν δυτυπι, δυὶ φυοά οἰανὶς δ᾿ 8Γ- φοηίυπι, οἱ αυδὲ 5ιπ| 6) υδηοαΐ, αυΐ8 ἀἰκοῦι 7 ἀο- Ἰθογυπὶ ρᾶνἱμθι δ, 405 νϑρ 8 γοβριοπάθηϊ οΟ]0νγῖ- θι83 υὧἱ οἰΐδπι δογὰπι ρϑὰθβ ἰῆ δβρίεπάογο ἰαρίἀυπι Ἰυχυγίεηϊ, οἱ ἰῃ εἰυδιμοὰ! ἀοπιολιαι πνυἱ υἀϊη8 εἰμ δι δἰ εἰ0584π| πηαρη! βοοἰδτῦ, συλ) ΠΏ σἱτα υδὺ8 ποοϑϑβδγίδπ) [οἰ οοπειῖγυοί οποία, βοὰ οὐρίἀϊιδ8 ΡῈ οδ 4υῶ διιηί ἰπ}1 ργοβγοδδα, θἃ- Γαπὶ ἰηγϑηίξ ἱπιρογιυηδίοπι.. Νδ ἐχ ἀριηΐθυ5 4125 αυϊάδιι ορογίοι 6586 ρᾶγαῖδβ δὶ ουγβυπ), 4|125 διὶ ἀξαπιθυϊοπάυπι, 81138 δὰ ἰηργοξϑυπ), 41148 δὰ υδ- βιϊδυ!υδι, δ᾽᾽126 4υϑ8 ροῦγιβ δίηξ ᾿πηροδίίΡ. Νεαυα δηΐπι 58ι}185 6556 ρυϊαπί δα (Δβίυτη ρογίδβ οἱ υδϑί!- ὈωΪα, οἱ φηηρίυμ) αποά 6δὲ ἰπίγα ρογίδα βρδίϊυπὶ, πἰβὶ ἱηργαάϊηιθ85 οὐ υβιοοάϊ ᾳυϊὰ ρνίυβ οοσυγΓαὶ, ᾳυοὰ επἰδίέπι ἱπργοάϊδηίεπι υἱάθηἀο ροθϑὶϊὶ βίυροία- ἐεγο. ἢϊς δεοδεάυπί ἰάνδοσᾶ, αι ϑυτὰ Ὀγθθοι δἰπὴ οὐδὴ πιδρηἰβοσηίία,, ἴῃ (οπίίαπι δουηάληϊία τοιῖ5 ἤυν} 8 ἱγτ ζαηιῖα, οἱ 48 8Δη16 68. 8,1 διπὶ ΝΥπηδβία, δδάυδ ΥὯΓΙ8 τηᾶγοῦῖΡυ58 βροιϊά6 οἱ δὔουτα δὰ ογηδίυπι οοῃδίγιοία, οἱ υὑπάϊᾳι οἰγοᾶ 868 ροτιίουδ Νυπιϊεἰς, ΤΘΒβ84]1οἷ8 δυὶ ΠΕ ρἰμοεῖ- εἷἰδ ἱπίχα οοἸυμιηΐδ, δὲ 866 ἰπ βίδίυΐϊβ, 4φιοὰ ἴῃ πο 6 δρϑοὶοβ οἴδϊηρίιυγ, πορα ἐθ φυοάοθηᾷιε εὐ- τίοβὶ οἱ βιιρεγυδοϑηδὶ ὁρεγὶ8 ἀδϑι ἀδυίαπι ἤπη 1} πιᾶτούτοις ἐπιχρωννύμενον ὡς ἂν τὴν λιχνείαν τῶν ὁμμά- τῶν πρὸς ἑαυτὸν ἐπιστρέφοι. Τὴν δὲ τῶν ἐλεφάντων εἰσφορὰν, εἰς τὸν περίεργον χαλλωπισμὸν τῶν εἰσ- ὀῦδων, τόν τε ἀλειφόμενον ταῖς γλυφίσι τούτων ἧ χρυσὸν, ἣ τὸν διὰ τῶν ἥλων ἐγχροτούμενον ἄργυρον, χαὶ πάντα τὰ τοιαῦτα τί ἄν τις λέγοι; ἣ τὰ ἐδάφη τῶν οἰχιῶν ταῖς ποιχίλαις τῶν λίθων βαφαῖς ὁπο- λάμποντα, ὡς ἂν καὶ οἱ πόδες αὐτῶν τῆς αὐγῆς τῶν λίθων χατατρυφῶσι, τὴν τε χατὰ τὸ πλῆθος τῶν τοι- ούτων οἴχων φιλοτιμίαν, ὧν οὐχὶ ἡ χρεία τῆς ζωῆς τὴν κατασχευὴν ἀναγκαίαν ποιεῖ, ἀλλ᾽ ἡ ἐπιθυμία διὰ τῶν ἀνοήτων προϊοῦσα εὑρίσχει ἀχαιρίαν. Χρὴ γὰρ τῶν οἴχων τοὺς μὲν δρόμους εἶναι, τοὺς δὲ περι- πάτους,, τοὺς μὲν εἰσοδίους, τοὺς δὲ προεισοδίους, ( ἄλλους ἐπιπυλίους. Οὐ γὰρ ἀρχεῖν ἡγοῦνται πρὸς κόμπον τὰς πύλας καὶ τὰ προπύλαια, χαὶ τὴν ἐντὸς ᾿ κῶν πυλῶν εὐρυχωρίαν, εἰ μή τι τοιοῦτον προεντυγχάνει τοῖς εἰσιοῦσιν, οἷον εὐθὺς χαταπλῆξαι τοῦ ὁρωμένου τὸν εἰσερχόμενον. Λουτρά τε πρὸς τούτοις συμπαριόντα τῇ φιλοτιμίᾳ τὴν χρῆσιν ποταμοῖς ὅλοις ἐν τῇ τῶν χρουνῶν δαψιλείᾳ χαταχλυζόμενα, χαὶ τούτων προδεδλημένα γυμνάσια, χαὶ ταῦτα περισ- σῶς διὰ ποιχίλων μαρμάρων εἰς κόσμον ἐξησχη- μένα, στοαί τε πανταχόθεν περὶ τὴν οἴχησιν Νουμι- δίοις, ἣ Θεσσαλοῖς, ἣ Αἰγινίταις στύλοις ὑπερειδό- μεναι, ὅτε ἐν τοῖς ἀνδριᾶσι χαλχὸς ὧν, εἰς μυρία εἴδη σχηματίζοιτο, πρὸς ὅ τι ἡ ἐπιθυμία τῆς περιερ- γείας χέει τὴν ὕλην, τά τε ἐκ τῶν μαρμάρων εἴδωλα, χαὶ τὰς ἐπὶ τῶν πινάχων ἐπιγραφὰς, δι' ὧν χαὶ τορίϑε, οἱ φυδ ἰῃ ἰαἴνη!!5. ρἰοίυγα, ΡΟΓ 4ιι88 οἰίδη Ὁ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐκπορνεύουσιν, ἀπογυμνούσης τῆς Γοτἰοδηΐογ ὁ6818, Δγί6 δρουίβηία ΡῈΓ ἱπι Διο πὶ ἐὰ αυξ δβρίοἱ παᾳυδυμὶ, οἱ φυδοιβαμο ᾿ἰοοἱ υἱάδγθ ἴπ ἐἶϊ φυα ϑυπὶ οὐυδιηοὰϊ ἀὔαυγο ἴδοιλ δὰ δάπιγᾶ- τἰοποπι οἱ ρυ ον ἀΐποιῃ.
Θποιμοῦο ροββοιὶ δἰ δι νοῦ θἷ8 ρογβθαὰϊ δᾶ ἴῃ 4φυζ βιυάϊυπι φυοά οοπίετίατ, 6δὲ ΤΟργΘΒΘΏ510 εἰ ἱπδἰπιν!διίο πορ ρου ἴῃ 118 48 ϑδυηΐ ΡῥΓΟΙ 3 600 επίπι πι8]0 [πὸγὶ1 δὲ του ἀΐδα οἱ μιδίογίδ δυπιρῖι τολρηϊβορηιϊία ἴῃ δράϊιν δβιγιοιυγίδ, 60 γπιλρὶθ ἀγρυΐαν ἱμογιϑί δι 6886 δηἰπιϑπὶ. ()υΐ δηΐπὶ δὰ βαίρδβιιπ) ΔβριοἶἿ, οἱ ὈδὈ Δ. 0 Π6 πὴ ὙγΓα βιι8Π| οχογηϑί, εὐ δ᾽ φυδηάο οἰἷδπι θεῖ ὀχοὶρίδιὶ Πα} - ιαπίοθιῃ, 18 Δ||ὰπὶ Παθοὶ πηδιογίπι 6Σ 408 (8}1 |νἃτέχνης ἀπὸ μιμήσεως τὰ ἀθέατα, χαὶ ὅσα ἐν τοῖς τοιούτοις ἔστιν ἰδεῖν εἰς ἔχπληξίν τε καὶ ὥραν ἐπι- τεχνώμενα.
Πῶς ἄν τις τὰ καθ᾽ ἕκαστον διεξέλθοι τῷ λόγῳ, ἐν οἷς ἡ σπουδὴ κατηγορία χαὶ ἔλεγχος τῆς περὶ τὰ πρότερα ῥαθυμίας ἐστίν; "Ὅσῳ γὰρ ἂν πλεονάσῃ τῷ πλήθει χαὶ τῇ περὶ τὰς ὕλας φιλοτιμίᾳ τὴν ἐν τοῖς κατασχευαζομένοις σπουδὴν, τοσούτῳ μᾶλλον ἐλέγχει τὸ τῆς ψυχῆς ἀχαλλώπιστον, Ὁ γὰρ πρὸς ἑαντὸν βλέπων, καὶ τὴν ἰδίαν ὄντως οἴκησιν χαλλω- πίζων, ὥστε ποτὲ χαὶ τὸν Θεὸν ἕνοιχον δέξασθαι, ἄλλας ἔχει τὰς ὕλας ἐξ ὧν τὸ χάλλος τῇ τοιαύτῃ ΙΝ ἘΘΓΟΙΕΒΙΑΒΤΕΝ. ΝΒΌΜΙΠΙΑ 1.
οὔ8 οἰχήσει φυνερανίζεται. Οἶδα ἐγὼ χρυσὸν τοῖς τοιού- Α δἠϊδιϊοηἱ οοπο ἰδὲ Ρυϊομνιαὐΐηεπι. Νονὶ διΐπὶ ο30 τοις ἔργοις ἐνστέλδοντα, τὸν ἐχ τῆς Γραφῆς νοημά- τῶν μεταλλευόμενον" οἷδα ἄργυρον τὰ θεῖα λόγια τὰ πεπυρωμένα, ὧν ἀστράπτει ἡ λαμπηδὼν διὰ τῆς ἀληθείας ἐχλάμπουσα. Λίθων δὲ ποικίλων αὐγὰς, ἐξ ὧν οἵ τε τοῖχοι τοῦ τοιούτου ναοῦ χαταχοσμοῦνται, χαὶ τῆς χκατασχευῆς τὰ ἐδάφη τὰς ποιχίλας τῶν ἀρετῶν διαθέσεις νοήσας, οὐχ ἂν ἁμάρτοις τοῦ τῇ οἰχίᾳ πρέποντος χόσμου. Κατεστορέσθω τῇ ἐγχρα- πείᾳ τὸ ἔδαφος, δι᾽ ἧς ἡ τῆς γηΐνης διανοίας χόνις οὐ διοχλήσει τὸν διαιτώμενον. Ἧ τῶν οὐρανῶν ἐλπὶς ὡραϊζέτω τὸν ὄροφον, πρὸς ἣν ἀναδλέπων τῷ τῆς ψυχῆς ὀφθαλμῷ,, οὐκ εἰδώλοις κάλλους διὰ γλυφίδων μεμορφωμένοις, ἀλλ᾽ αὐτὸ ὄψει τὸ ἀρχέτυπον χάλ- λος, οὐ χρυσῷ τινι καὶ ἀργύρῳ διηνθισμένον, ἀλλ᾽ ὅπερ δυγὰπὶ φυοά ταβρίεπάεί ἴῃ Ὠυὐιδιηοάϊ ορετῖθι8, φυοά αιιΐάθπι ὁχ ϑογίριυγα βΒ6ηβίϊμιβ οἴοφιμιγ. Νονὶ δυροηυηι αἰνίηα οἰοαυΐα ἰξῆθ ρυγζαῖα, 4ηογυηι [οὶ ϑρίθιογ Θμΐολπ5 ΡῈ Γ νογιἰδίθην. γαγίογυπι δυίοπ) ἰδρίἀυμῃ δριἜπάογοθ, φυΐθυθ υ)υ8 ἰϑιρὶὶ Ογηδηΐιγ ραγίθίθβ, οἱ ραν πηθηίμη φἰβοὶ!, νἱγίι- ἴυπι νᾶγίδβ ἰῃ6} 565 "οἰδοιίίοπθ8, ποὺ ΔΡΟΓΓΆθὶ δ 80 ΟΥΠΔΠΊΘΩΪΟ ψυοά ἀοίμιτ ἀεοοῖ. διογμδίυγ 805 ἴυπι οοπεϊπθηιῖα, ραν φυδπὶ μα] υὶβ ἰΘγγομῖθ πρθηϊὶδ ΒΟΩ δῇδεγοί πηο]οϑιἰϑη οἱ αυΐ ἱμῃδθὶιαι!. ὅρ66 σωϊο- τυπ) ἰθοίαηι ᾿ΠΠυδίγοῖ,, δὰ ᾳυᾶπὶ ἰμίμθιιδ δι ΐπιδ οου]ο, ποη ρυ]οΒτίυἀϊπἰ5 οἰ αηυ!δογα οο]ο οἱ δοδὶ- 610 [ογπναῖλ, βεὰ υἱάθῖβ ἔρφυπι ὀχθηνρίαν ρυ]ο τὶ- τυάϊηὶβ πΠοη ἃυγὸ οἱ ἀγξδϑηίο {ἰΠἰτυπὶ οἱ οχουϊίυπι, ὑπὲρ χρυσίον χαὶ λίθον τίμιόν ἐστι πολύν. Εἰ δὲ χρὴ Β 564 υοὰ οφί Ἰοηβα διρεῦ ϑυγυπ οἱ δτρεπιυΐη οἱ καὶ ἐκ πλαγίων χόσμον ὑπογράψαι τῷ λόγῳ, ἔνθεν ἡ ἀφθαρσία καὶ ἡ ἀπάθεια διαπλαχούτω τὸν οἶχον " ἐχεῖ- δὲν ἡ δικαιοσύνη χαὶ τὸ ἀόργητον χοσμείτω τὴν οἴχησιν. Καθ᾿ ὅτερον μέρος ἡ ταπεινοφροσύνη χαὶ τὸ μαχρόθυ- μον διαλαμπέτω, χαὶ κατ᾽ ἄλλο πάλιν, ἡ, περὶ τὸ Θεῖον εὐσέδεια" πάντα δὲ ταῦτα ὁ χαλὸς τεχνίτης ἡ ἀγάτη εὐθέτως πρὸς ἄλληλα συναρμοζέτω. Κἂν λουτρῶν ἐπι- θυμῇς, ἐὰν θέλῃς, ἔχεις καὶ λουτρὸν χατοιχίδιον, χαὶ κρουνοὺς ἰδίους δι᾽ ὧν ἔστι τὰς χηλίδας τῆς ψυχῆς ἀπονίψασθαι, ᾧ ἐχέχρητο καὶ ὁ μέγας Δαδὶδ, χατὰ νύχτα ἐντρυφῶν τῷ τοιούτῳ λουτρῷ. Στύλους δὲ τὴν τῆς ψυχῆς στοὰν ὑπερείδοντας, μὴ Φρυγίους τινὰς, ἣ πορφυρίτας περιεργάζου, ἀλλὰ τὸ ἐν παντὶ ἀγαθῷ στάσιμόν τε καὶ ἀμεταχίνητον τῶν ὑλικῶν ἕστω 5οι τούτων χαλλωπισμάτων πολυτιμότερον. Εἴδωλα δ παντοδαπὰ, ἣ ἐν γραφαῖς ἢ ἐν πλάσμασιν, ὅσα πρὸς μίμησιν τῆς ἀληθείας δι’ ἀπάτης ἐπιτεχνῶνται οἱ ἄνθρωποι, ἡ τοιαύτη οὐ καταδέχεται οἴχησις, ἐν ἧ γέμει τὰ τῆς ἀληθείας ἀγάλματα. Δρόμους δὲ χαὶ περιπάτους ἐπιθυμῶν, τὴν ἐν ταῖς ἐντολαῖς ἔχεις δι- αγωγήν. θὕτω γάρ φησιν ἡ Σοφία, Ἐν ὁδοῖς δικαιοσύ- γῆς περιπατῶ, καὶ ἀνὰ μέσον ὁδῶν δικαιώματος ἀνα- στρέφομαι, Ὡς καλόν ἐστιν ἐν τούτοις διαχινεζσθαι χαὶ διαγυμνάζεσθαι τὴν ψυχὴν, χαὶ διελθόντα τῇ χινή- σει τὸν τῆς ἐντολῆς τόπον, ἐπὶ τὸ αὐτὸ πάλιν ἀνα- στρέφειν ’ τουτέστι, πληρώσαντα τὴν τῶν σπουδαζο- μένων αὐτῷ ἐντολὴν, πάλιν πρὸς τὸν δεύτερόν τε καὶ τρίτον ἡ τοῦ ἤθους κατόρθωσις χαὶ ἡ εὐσχημοσύνη Ἰαρίάθιν ρῥγοίἰοϑυμμ. Ουοά 5ἱ οἰΐδπὶ εχ ἐγϑῆβνογθο ε'1 υϑγθὲβ ἀθϑογ ρθη άπι8 ογηδίυβ, δίς ἰΠοΟΥΓΙρΡΙΪΟ δὲ πραι! ἐ τᾶ5 ἀοπιμπι ἱπογυβίοί; {ΠῚ ς υδι118 οἱ ἰγ8 ΠΟΙ 6688 Οθηοχίυ ογηθῖ παρἰϊδιίοποπι, Εχ Αἴϊογα ρᾶγίς γεδρδπάθαὶ ᾿υπι 1188 δὲ Ἰθηἶ 28, οἱ ΤΌΓΒυΒ ἐχ ἃ] ἴθ Ὀδυπὶ ῥἰοίλ5. τς υΐοπι ομμηΐα ΡΓΘΟΙΆΓαΒ ΔΡΓῈΧ, Πϑιηρο ΟμδΥ (28, δρίθ ἰῃιο Ὁ 586 φοπἦυπραι. Οαοὰ δὶ ἰᾶνδογ ἀθϑίἀδγθϑ, δὲ ἀοπὶ νϑ 5 μά θθγδ Ἰανᾷοῦ 8}, Θ᾽ ργοργῖο8 ἔθη 68 δα ἰδηῖθβ, αυΐ- Ῥυβ δηΐπιδ πιϑοιΐα ροββίηϊ δ υΐ, ἰᾷά ροίθβ βαθδγθ 400 υδὺϑ 68[ πιᾶξηι8 Πανυϊά, ποοίῃ ἱῃ 60 ἰᾶνᾶςῦο 86 Οδ]εοείδηβ. (ΟἸυπιπδ8 ἀὐυΐθπὶ 485 δηΐπιϑ ρογιΐ- οὐαὶ δβυδιϊπαηΐ, ΠΟΛ ῬΠΡγβία8, δὺϊ ρου γγθίϊοδ8 Ργοουγᾶ, δεά δίδὈ 88 δὲ ἱπηῃοὈ 185 ἴῃ οἴπηὶ θοῦ δἷῖ Ἰοῶξθ ῥγαιϊοβίοῦ μἷ8 ΟΥΠδ θη 8 πιδίθ- τἰδιθ. Οἰῆπα ϑ6η08 ἀυίθαι δἰ πη] 0 Γὰ, 860 Ρἱοίδ 860 ἤεία, φιξ δὰ ἱπιϊἰαιἱοηοπιὶ νϑτὶ (15. γι! βοἶο88 (οπάο Ἰιοιηΐθ8 γι οδῖυγ, ἤθη δάμη δ 256 μαθίιδιίο, ἰπ φυὰ δυηῖ ρθη ἰπιδρὶπα5 νοῦ [ΔΕ18. δὶ ουγϑυπλ δυΐίοπι οἱ ἀδλιῃθυϊλιϊοποιη ἀδδίἀθγαρ, νϑγ- βαγὶ ἴ6 οροτγίεϊ ἴῃ ργϑοορι8. 510 οπὶπὶ ἀἰοἰξ ϑαρίοη- ιἷα, Ιῃ νἱῖβ Ῥεῖ ἀηνθι!ο, οἱ ὙΘΓΒΟΡ ἰῃ τηϑαΐο αἰάγα δι1Πςαιοπὶδ. υδιῦ ρυ!ογυμὶ ὁδὶ ἴῃ ἰνΐ8 δαιιατὶ δἱ δχόγοθγὶ δηΐμιδη), οἱ οὐπὶ ργϑοεριΐ ἰὸ- οαμχ πιοῖι ρογνδβοτὶ!, δοάθπι Του: [06 δβί, υἱ οὐπὴ ᾿ρ] νοῦ πιδηδαίυτῃ Θογ πὶ ἴῃ 4μ88 δυυπι οοηίοτι β(ινάϊαπι, βου πάο ταγβυβ οἱ ἰθγι 0 Ἔχο0}8- (γ᾽ πιοῦυπὶ ΡΓΟὈ 45 οἱ υἱὲ ποπεβίϑβ. Θυἱ ΒΟ6 τοῦ βίου χαλλωπιζέτω. Ὁ τοῦτον τὸν τρόπον ἑξασχῶν Ὁ). πιοὰο δὰ ρυϊεἰιγ εὑἀΐ 6 πὶ ἐυὰπι ὁχογηδὶ φαϊ ποῖ υπι, εἰς χάλλος τὸ οἰκοδόμημα τὸ ἑαυτοῦ, μιχρὰ φροντιεῖ «ἧς γηΐνης ὕλης, οὐχ ἐνοχλήσει μετάλλοις οὐχ Ἰνδικὰ περάσει πελάγη, ἵνα τὰ τῶν ἐλεφάντων ὀστᾶ ἐμπο- ρεύσηται, οὐ τεχνιτῶν περιεργείας μισθώσεται, ὧν ἡ τέχνη προσαπτομένη τῇ ὕλῃ “ ἀλλ᾽ οἴχοθεν ἔχει τὸν πλοῦτον τὸν ταῖς τοιαύταις κατασχευαῖς χορηγοῦντα τὰς ὕλας.
Τοῖς μὲν γὰρ εὐνουστέροις τῶν παίδων, ἐλέου ἄξιον ἐνομίσθη τὸ ἀσχημάτιστον " τῷ δὲ ἀτασθάλῳ τε καὶ ἀπαιδεύτῳ, γέλωτος ἀφορμὴ, τὸ τῆς μέθης γένεται θέαμα. Παλὺν δὲ περιλαμδάνει παθημάτων κατάλογον ἡ τῆς τῶν ἀμπελώνων φυτείας ἐξομολόγησις, Ὅσα Ρᾶγαη ουγαθίς τϑγγθηᾶπι τηδίογίδπι, ηοη ἀδοὶξ ορδγϑιῃ [οαϊδπἀ 8 πηϑί8}8, πομ [πάϊοα γα ηβη δεῖ πιᾶρῖα, υἱ οἰηδὶ ο588 δἰθρῃδηίογυπι, ποη ΔΓΕ Ποία αι βιρογνδολῃοαιη οἱ ουνγίοδυαν. ὁοπάμποοι Δ θογΘ πὶ, ἀυογυτι ἃγ8 οδί δλιιποία πιαϊογίς: 864 ἀοπιὶ μαρϑῖ οροβ, φυξ δυ]υδηιοάϊ διτυσιαγῖ8 διιρρου δηὶ πιδ- τογίδπι.
ΕἸ δαΐπη φυὶΐ δγαπὶ ρᾶυ]ο Ὀεπονο θη 0Γθ8, πιἷ- ᾿ βογίοογάϊα ἀΐφησαι σοηδυθγυηΐ, ᾳυοὰ 86 βογογεὶ ἰηἄδοογα δ᾽: ϑἔυ 5 δυΐθι οἱ ἰῃ8016Π8 δχ βροείδουϊο εὐτίοἰδιϊβ βυπιρϑὶι οὐςαβίοηθπὶ Γίϑυ8. Μδμηυῃι δυΐοιι αὔδοιίοηαπι οαίαϊοζαπι οοπιρτοίνεπαϊς νἱποὰ- 58. ΟΒΕΘΟΒΙΙ ΝΥΘΒΕΝΙ τὰπὶ οἰ δη αιίοηΐβ οοηίεβϑῖο. Θυς δηἰπι δὲ αιαῖεβ Α γὰρ καὶ οἷά ἐστι τὰ τοῦ οἴνου ἀποτελούμενα πάθη, βυηὶ 418 ἃ Υἱπο ἔπι δος 0η}65, 688 ΟἸΠ65 ΟΓΔΙΪΟ Ρυϊοδίαϊς οοιηρίοοιυγ. Ουἷ8. Θηἶπη χ οὐμηΐθυ5 Π6- κοἰΐ, φυοὰ νἱπυπι, 4υᾶπὰο ἱπηπηοάθγαία δβυϊηρίαπι ὀχεθαΐί ὑδυπι, 6δὲ [0π|68 ἱπίθπιρογαπίίδβ, διρροαϊ- δὶ νοϊιρίδι65, ὁ5δὲ ρδγηϊοίθβ ᾿υνθηΐυϊδ, ΡῬγοθγιπὶ βοηθοί 8, ἀδάθουβ πηυ!δγυπη, ᾿πδϑηΐθ ρἰΔΓιη8- οὐπη, ἰπβοίθηι 8 οἱ ρεϊυϊδπεῖς νἱδίϊοαπι, δηΐπιϑ γ6- πθηυη, πη6η1}8 ἱπίογἰἰι.5, υἱγίυι 5 δἰ ἰδηδιῖο ᾽ Εχ 110 681 σίδυβ Ἀθβᾳιυδ υ4 οσςαβίοηα, ᾿υοἷυ8 5[η6 οαυ88, δροηίδηθ685 ἰΔΟΓΥΠΙδ, 4υ83 ΟΟη Βἰϑῖ6γθ ΠΟ ρουϊεπὶ ᾿δείδηιϊα, ἰῃ πιθηάδοϊο ἱπιρυάθηια, ΘΟΓΌΠΙ 4185 τ ἷ- Πἰπιθ 6586 Ροβϑδίπὶ ἀδἀϊἀογίυην, 8065 ΘΟΓΙΠῚ 408 ποαυδυηῖ 114 Πογὶ ταϊίοπὸ, πλΐπ88 πἰπ 8 ἰυπηϊάε5, π)δῖυ8 Θχροῦβ ταιϊοπίβ, πιϊπίπιθ βθηίΐγο δᾶ 4υϑ πάντα τῇ δυνάμει περιέχει ὁ λόγος. Τίς γὰρ οὐχ οἶδε τῶν πάντων, ὅτι οἶνος, ὅταν παρῇει τῇ ἀμετρίᾳ τὴν χρείαν, ἀκολασίας ἐστὶν ὑπέχχαυμα, ἡδονῶν χορηγία, νεότητος λύμη, γήρως ἀσχημοσύνη, γυναιχῶν ἀτι- μία, μανίας φάρμαχον, παροινίας ἐφόδιον, ψυχῆς δηλητήριον, διανοίας νέχρωσις, ἀρετῆς ἀλλοτρίωσις; Ἐχεῖθεν ὁ ἀπροφάσιστος γέλως, ὁ ἄνευ αἰτίας θρῆνος, τὸ αὐτόματον δάχρυον, ἡ ἀνυπόστατος μεγαλαυχία, ἢ ἐπὶ τῷ ψεύδει ἀναισχυντία, ἡ τῶν ἀνυπάρχτων ἐπιθυμία, ἡ τῶν ἁμηχάνων ἐλπὶς, ἡ ὑπέρογχος ἀπει- λὴ, ὁ ἄλογος φόδος, ἡ τῶν χατὰ ἀλήθειαν φοδερῶν ἀναισθησία, ἡ ἀναίτιος ὑποψία, ἡ παράλογος φιλαν- θρωπία, ἡ τῶν ἀδυνάτων ἐπαγγελία " ἵνα παρῶμεν τὰ ἄλλα, τὸν ἀπρεπῆ νυσταγμὸν, τὴν πάρετον χαρητυηΐ νογὸ (ον ἀΔ18, βυβρίοἷο ἰοπηογαγία, πυπια- Β δαρίαν, τὴν ἐχ τῆς ἀμέτρου πληθώρας ἀσχημοσύνην, πἰια5. γαϊϊοηὶ ποαυδαφυδιῃ ΘΟηδοηΐδηθδ, ὈΓΟΠΙ 5510 δογιηὶ 4 Π6γἱ ποφυθαηΐ: υἱ ΑἸ Ῥγωιθγι Ἀπ|08, ἐπάδοογαμ) ἀογιηῃ ἰδιϊοηοπι,, ἀΐββοιυϊλπ) οΓαρυΐϊϑπὶ οϑραϊ - ργαγδηίθι, ἐχ ἱπιιηοάΐοα γορίοἰΐοης ἴυγ- Ῥἰτυάΐπρη), ὁ 5801 υἱἱοη δ πὶ γι ου!οτυπι, 60} οΘοη!0Γ- δἰοηθπι, 4υοἀ 86 πο ροίδβὶ 8πρ] 18 δυδιί πο Γ0 ΒΌΡΟΓ ΠυΠ6ΓῸ8, νἱπὶ Ὠυπίογα 60} ᾿ἰφαπηοπέυπι ΓΘ- βοἰνοηί Θυἱά πείαγίυτη ρεγρείγαν!ὶ Παρί εἴ αιὴ οΟἰτ8 εὐπ ἢ] 1 Ουἱά ἰπ [ϊ8 φαα δθδιι [,οὲ Ἰα 81: πιοῦ- τοῦ “, υἱ φυὶ οἱ βαρί(πὶ Ρεγρεϊγανετγὶξ, οἱ ᾳυοὰ Ρογροίγανὶι ἱξπογανογὶ: ὅ Ουϊά δἰ δηδπὶ ἰΠἸοραπι [ἰ- Ἰογαπι ρροι!διϊοη πὶ ἰῃποναυὶΐ, ἰδ δαὶ ἴῃ Φηΐξ- τυϑίο ᾽ Ουοπηοὰο 50ε]ογδίί ραγίυβ πιδῖγοβ, ἔυδγυμὶ 'ΒΟΓΌΓΟΒ βυογυπι Β]ογτυπὶ 1 Ουοπιοάο 6} δυπιάδηι βἰπὴι Βαθοθδηΐ οἱ ραδίγεϊῃ οἱ ἀνυπὶ ἢ Ουϊὰ 68ὲ αυορὰ εοπίυάϊι παιαγδτ ἴῃ ποίδτίο βοθιαγα ἢ Αῃ ποὴ υἱπυπὶ ᾳυοὰ πιοάνιη ἐχοεδββίϊ, δῆς ουἱ δ 5 ποι Παθοίυγ, ἰηνοχίς ἰγαφοαάϊδη Νοη ΘὈγίοι88 ιἰϑίογὶς (8) δι δηποχὶὶ ἰδθυϊαπι, αὐ δ00 Θχοθ858ὺ ΥΟΓᾺ5 Εἰ ΔΠ| βυρογδὶ [85 ϑυὰπὶ οηΐπι, ἱπαυΐ!, ραΐγοια. ρο- τϑγυηὶ Υἱπο. Εἰ οἷς πιδπίδ οἱ νίηο ἀείυγθαία, ἰδη- 4υλπὶ φυΐ πηλρία 4]ἴᾳυδ 656861 ἀθιηδπίδίυβ, Π).8116 τιθπόο ἰγαρίοαπι γα φυ! δ παγγδιοηθπ), αἱ ουἱ (6Πὶ- Ροτα ρογροῖγδιὶ Παρὶ εἰ 800 δθτίεἴδιθ ἰυγίο ϑυθγορῖιβ ΓιοΥῖ: βθηβυ8. Ὁ 4υϑπὶ π|8}8 πη} ]}Π 16 Γ68 ||, 6Χ ὁοη- ἀϊεῖν!5 ϑοδοιμηἰίάτγυπι οἰ 18, δδοῦπι νἱπὰπὶ ἰυΡυηὶ! Ὁ φυδιι πηι) Δπιὶοἰεἰὁ5 ἰηἀϊοθπι ροΐυ πὶ 6Χχ πη ]}0 ογδίογε ρϑίτὶ 80 ἰπίυάογαπι Ουᾶπι ἰοηβα ογαὶ πιο 8 οὐπὶ Ομ υ5. Π᾿υἀ αυοηὺς νἱηυμ ἱπίογίγο ϑούοιηΐβ, ῥγίυϑαυϑαι ἰδ ]θπὶ βυρροάϊαγοι ἰγάφα- ἀΐδηὶ! απ 5ἰπὶ δυΐθηι Πυ}5π|ὁ06 1 Θχοπιρ 8, οἱ ᾽8πε πλυϊιὰ μ)]8 φυοιἀΐα ἴῃ νἱῖᾶ οχ νἱπὸ οὐὔἱδηίυνγ, ᾿ος τὴν τῶν ἄρθρων λύσιν, τὸν λυγισμὸν τοῦ αὐχένος, οὐχέτι ἑαυτὸν ἐπὶ τῶν ὥμων ἀνέχοντος, τῆς ἐχ τοῦ οἴνου ὑγρότητος τὸν σύνδεσμον τοῦ αὐχένος ὑπολυού- σης. Τί τὸ παράνομον ἄγος τῆς θυγατρομιξίας εἰρ- γάσατο; τί νὴν διάνοιαν τοῦ Λὼτ ἀπὸ τῶν γινομένων ἐξέχλεψεν, ὃς καὶ τὸ ἄγος ἐτόλμησε, καὶ ἡγνόῃδεν ὅπερ ἐτόλμησεν; τίς ὥσπερ ἐν αἰνίγματι τὴν ἀλλό- χοτὸν τῶν τέχνων ἐχείνων προσηγορίαν ἑχαινονόμη- σεν; πῶς αἱ τοῦ ἐναγοῦς τόχου μητέρες ἀδελφαὶ τῶν ἰδίων τέχνων ἐγένοντο; πῶς οἱ παῖδες τὸν αὐτὸν ἔσχον πατέρα τε ὁμοῦ χαὶ προπάτορα: τίς ὁ συγχέας ἐν παρα- νομίᾳ τὴν φύσιν; οὐχ οἶνος ἐχδὰς τὰ μέτρα τὴν ἀπιστουμένην ταύτην τραγῳδίαν εἰσήνεγχεν; οὐ μέθη τὸν τοιοῦτον μύθον τῆς ἱστορίας συνέπλεξεν, ὃς ταῖς “ὑπερθδολαῖς χαὶ τοὺς ὄντως μύθους παρέρχεται; Ἐπότισαν γὰρ, φησὶν, οἶνον τὸν ἑαυτῶν πατέρα - χαὶ οὕτως αὐτῷ τῆς διανοίας ἐξωσθείσης ἀπὸ τοῦ οἴνου, χαθά- περ μαγίᾳ τινὶ χατεχόμενος τὸ τραγιχὸν τοῦτο δι- ἦγημα τῷ βίῳ χατέλιπεν, ἐχχλαπείσης παρὰ τὸν τοῦ ἄγους καιρὸν ὑπὸ τῆς μέθης αὐτῷ τῆς αἰσθήσεως. Ὦ χαχῶς τῶν Σοδομιτιχῶν ἀποθέτων αἱ γυναῖχες ἐχεῖναι μεθ᾽ ἑαυτῶν τὸν οἶνον ἐκχομίσασαι ἱ ὦ χαχὴν φιλοτησίαν ἐχ πονηροῦ χρατῆρος τῷ πατρὶ παρεγ- χέασαι! Ὥς πολύ τε ἄμεινον ἦν μετὰ πάντων χἀχεῖνον τὸν οἶνον ἐν Σοδόμοις χαταφθαρῆναι, πρὶν τῆς τοιαύτης τραγῳδίας χορηγὸν γενέσθαι! Καὶ τοιούτων ὄντων ὑποδειγμάτων χαὶ τοσούτων χαθ᾽ ἑχάστην ἡμέραν τῶν ἐχ τοῦ οἴνου χαχῶν τῷ βίῳ, χαὶ τοῦτο πεποιηχέναι Ρ φησὶν ὁ ἀνεπαισχύντως διὰ τῆς ἐξαγορεύσεως τὰ ἑαυτοῦ στηλιτεύων, τὸ μὴ μόνον τῷ ὄντι χεχρῆσθαι οἴνῳ, ἀλλ᾽ ὅπως ἂν χαὶ πλεονάσειεν ἡ τοῦ τοιούτου χτήματος χορηγία προνοηθῆναι.
4ύοθῳυ6 ἱπιρυάδηδ 16 βίο ἀϊεῖς (δοἶ886, βείρϑυιη 888 ἰγδάυσοηβ ογαϊίομα, υἱ ποι δοίη) ὑβ08 511 νυἱῆῶ ᾳυοὰ οταῖ, 86ἀ οἰἶδπὶ ρχονϊάδγὶὶ υἱ 6} 0}5΄65861 δϑυπαδμῃίία.
« Ῥιδηϊανὶ δπίμῃη, » ἰπαυΐϊῖ, ε« πὶ! νἱπεῖβ, » αυΐθυδ οριι8 ποα πα ροθαπι, οὐπὶ ἰρ88 Υἱεἷ8 (ΓΕ 118 6886π|, Υἱ 118 δρὶ γἰξια 8, ΠΟΓΘἢ 5 οοπιϑίδα8. οἱ ρᾶ- «2, νἱια γδηνὶβ οἱ οαυὶ [118 βϑηρὶ πἰ5 ΘΟΙΠρ] οΔιἃ εἰ δσοπίεχίδ, οὐπὶ ᾿Ϊ6 4] δυπὶ τηϑὶ φοΠ 5, οἱ ῬΓῸ [οἰ}158 τηότυπὶ οποβίαϊα οοπιδίδ, ἀυ! 646 οἱ πιᾶ- τυ) Ὀοίγιη υἱγίυιϊ15 οηυγίοης 55. υἱ ᾿νδ56 ἴῃ 5ὁυἃ « Ἐφύτευσα γάρ μοι,» φησὶν, ε ἀμπελῶνας » ὧν οὐχ ἂν δεηθείην, ὁ αὐτὸς ἄμπελος εὐθηνοῦσα γενό- μενος, ἄμπελος πνευματιχὴ, εὐθαλῆς τε χαὶ ἀμφιλα- φὴς, τοῖς τοῦ βίου χλάδοις χαὶ ταῖς ἀγαπητιχαῖς ἕλιξι διαπλεχομένη πρὸς τὸ ὁμόφυλον " καὶ χομῶσα μὲν, ἀντὶ φύλλων τῇ εὐσχημοσύνῃ τῶν τρόπων, ἡδὺν δὲ καὶ πέπηρον τῆς ἀρετῆς βότρυν ἐχτρέφουσα.
ΙΝ ΕΟΟΙΕΒΙΔΒΤΕΝ. ΠΟΜΙΠΙΑ 1Π.
δδ2 Ὁ ταῦτα ἐν τῇ ἰδίᾳ καταφυτεύων ψυχῇ, καὶ γεωρ- Α ρίδηιϊαι δηΐπηα, οἱ 6011 νἱπιπὶ φυοὰ σοΓ ἰδ ῇοδι, γῶν οἶνον τὸν τὴν καρδίαν εὐφραίνοντα, χαὶ ἐργαζό- μένος τὴν ἑαυτοῦ γῆν χατὰ τὴν παροιμιώδη φωνὴν, ὡς ὁ τῆς τοιαύτης γεωργίας ἀπαιτεῖ νόμος, οἷόν περ εἰσκαλῶν τοῖς λογισμοῖς τὸν βίον, χαὶ τὰ νόθα τῶν παραφυομένων ταῖς τῶν ἀρετῶν ῥίζαις ἐχτίλλων, ἑπάρδων τοῖς μαθήμασι τὴν ψυχὴν, καὶ τῇ δρεπάνῃ τοῦ χριτιχοῦ λόγου περιχόπτων τὴν εἰς τὰ περιττὰ χαὶ ἀνόνητα τῆς διανοίας φοράν" μακαριστὸς ἂν εἴη τῆς γεωργίας οὗτος, τῷ τῆς σοφίας χρατῆρι τὸν ἑαυτοῦ βότρυν ἐχθλέδων. ᾿Αλλ᾽ οὐ γινώσχει τὴν τοιαύτην φυτουργίαν, πρὸς τὴν γῆν λέγων, χαὶ τὰ αὐ- τῆς ἀσπαζόμενος. Προστίθησι γὰρ τούτοις τὰ τῶν χή- πῶὼν τε χαὶ παραδείσων τοῦ πλούτου ἐγχαλλωπίσματα. Τίς χρεία παραδείσων πολλῶν τῷ πρὸς τὸν ἕνα παρά- δεισον βλέποντι; τίς δέ μοι ἡ ἐκ χήπου ὄνησις τοῦ τὰ λάχανα φύοντος τὴν τῶν ἀσθενούντων τροφήν; Εἰ ἐν τῷ παραδείσῳ ἤμην, οὐχ ἂν εἰς πολλῶν παραδείσων ἐπιθυμίαν διεχεόμην. Εἰ ἐν ὑγείᾳ τὴν ψυχὴν διῆγον, ὡς δύνασθαι τῆς στερεωτέρας μετέχειν τροφῆς, οὐχ ἂν ἐν τοῖς λαχάνοις ἐπησχολούμην, χηπεύων ἐμαυτῷ τὴν χατάλληλον τῇ ἀσθενείᾳ τροφήν. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ ἅπαξ συνεισῆλθε τρυφὴ τῇ χρείᾳ, παρῆλθε δὲ τοὺς ὄρους αὐτῆς ἡ ἐπιθυμία, μετὰ τὴν ἐν τοῖς οἴχοις πολυτέλειαν, καὶ τὴν ὑπωροφίαν τῶν ματαίων δα- πάνην, τότε χαὶ τὴν ὕπαιθρον ἐπιτηδεύει τρυφήν" καὶ τῇ τοῦ ἀέρος φύσει πρὸς τὴν τῶν ἡδονῶν ἐπιθυ - μίαν συγχέχρηται. Δένδρα γὰρ αὐτῷ διὰ γεωργίας ἐπιτηδεύεται ἀειθαλῇ τε καὶ δασέα, καὶ ἀντὶ ὀρόφου τῷ ἀέρι γινόμενα᾽ ἵνα καὶ ὕπαιθρος ὧν ἐνοἴχῳ τρυφῶν, καὶ παντοδαπαῖς πόαις διὰ τῆς τῶν χηπευόντων τέχνης ἡ ἐπιφάνεια τῆς γῆς ἀμφιέννυται - ὡς τὰ πανταχόθεν ἡδέα πάντα τῷ ὀφθαλμῷ προσπίπτειν, ἐφ᾽ ὅπερ ἂν περιαγάγῃ τὸ βλέμμα, καὶ διαπαντὸς ἐν τοῖς χαταθυ- μίοις εἶναι, καὶ βλέπειν ἐν ἑχάστῃ τοῦ ἕτους ὥρᾳ τὸ ὑπὲρ τὴν ὥραν, πόαν ἐν χειμῶνι, καὶ ἄνθη πρόωρα, καὶ τὴν ἀναδενδρουμένην ἄμπελον, τὴν τοῖς ἀλλοτρίοις χλάδοις τοὺς ἰδίους ἐνδιαπλέχουσαν, καὶ τὰς γλαφυ- ρὰς τοῦ χισσοῦ πρὸς τὰ δένδρα περιπλοχὰς, ὅσα τε αὐτοῖς χαρπῶν εἴδη, ἐξ ἑτερογενῶν ἀλλήλοις μιγνύ- μενα τὴν φύσιν βιάζεται, τῷ εἴδει τε καὶ τῇ γεύσει τὸ ἐπαμφοτερίζον ἐπισημαίνοντα, ὡς ἀμφότερα εἶναι δοχεῖν, ἅπερ ἂν ἐχ΄ τῆς τῶν ἑτεροφυῶν συγχράσεω: γίνεται. Πάντα ταῦτα χαὶ εἴ τι ἄλλο ἐξεῦρεν ἐν τοῖς