χαὶ τῷ φόνῳ τοῦ παροδεύοντος, δεσπότην ἑαυτὸν τῶν ἐχείνου ποιεῖν, ἣ διὰ τῆς τῶν τόχων ἀνάγχης χτᾶσθαι τὰ μὴ προσήχοντα; Ὧ καχῆῇς προσηγορίας ἱ τόχος ὄνομα τῆς λῃστείας γίνεται. Ὦ πιχρῶν γάμων! Ὧ πο- γηρᾶς συζυγίας, ἣν ἡ φύσις μὲν οὐχ ἐγνώρισεν, ἡ δὲ τῶν φιλοχρηματούντων νόσος ἐν τοῖς ἀψύχοις ἐχαινοτόμη- σεν Ὧ χαλεπῶν χνημάτων, ἀφ᾽ ὧν ὁ τοιοῦτος τόχος ἐχφύεται. Μόνον ἐν τοῖς οὖσι τὸ ἔμψυχον τῇ κατὰ τὸ ἄῤῥεν καὶ θῆλυ διαφορᾷ διεχρίθη. Τούτοις εἶπεν ὁ πλάσας θεὸς, « Αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε, ὥστε διὰ τῆς ἐξ ἀλλήλων γενέσεως εἰς πλῆθος τὸ ζωογονούμε- νον αὔξεσθαι. Ὁ δὲ τοῦ χρυσίου τόχος ἐκ ποίων γά- μων συνίσταται; ᾿Εχ ποίας τελεσφορεῖται χυήσεως; ᾿Αλλ οἶδα τὴν ὠδῖνα τοῦ τοιούτου τόχου παρὰ τοῦ Προφήτου μαθὼν, ε Ἰδοὺ ὥδινεν ἀδικίαν, συνέλαδε πόνον, καὶ ἔτεχεν ἀνομίαν.» Οὗτος ἐχεῖνός ἐστιν ὁ τό- χοὸς, ὃν ὠδίνησε μὲν ἡ πλεονεξία, τέχτει δὲ ἡ ἀνομία, χαὶ ἡ μισανθρωπία μαιεύεται. Ὁ γὰρ ἀεὶ χρύπτων τὴν εὐπορίαν, καὶ ὄρχῳ τὸ μὴ ἔχειν πιστούμενος, ἐπειδάν τινα ἴδῃ ἀνάγχῃ καταπνιγόμενον, τότε ἐγχύ- μων τῷ βαλαντίῳ προφαίνεται - τότε τὸν πονηρὸν τῇ φιλοχερδίᾳ ὠδίνει τόχον, ἐλπίδα τοῦ δανείσματος τῷ δυστυχοῦντι προδείχνυσιν, ἂν ἐπιθάλλει ὕλην τῷ δυ- στυχήματι, ὥσπερ ὁ τῷ ἐλαίῳ κατασόεννύων τὴν φλόγα. Οὐ γὰρ ἐθεράπευσε τῷ δανείῳ τὴν ζημίαν, ἀλλ᾽ ἐπέτεινεν " χαὶ ὥσπερ ἐν τοῖς αὐχμοῖς αὐτομάτως ἀχανθοφοροῦσιν αἱ ἄρουραι, οὕτω χαὶ ἐν ταῖς συμ- ΙΝ ΕΟΌΒΕΒΙΑΒΤΕΝ. ΠΟΜΙΠΙΑΊΥ.
φοραῖς τῶν στενοχορουμένων, οἱ τῶν πλεονεχτῶν Α 4115 ἰῃογί απο ἰηφοτῖὶ πιδιογίϑην, ἀηοιηοάο ἰδ αμὲ ὑλομανοῦσι τόχοι. Εἶτα προτείνει τὴν χεῖρα μετὰ τοῦ χρήματος, ὥσπερ ἡ ὁρμιὰ τὸ χεκρυμμένον ἄγχυ- στροὸν τῷ δελεάσματι. Περιχανὼν δὲ ὁ δείλαιος τῇ πρὸς τὸ παρὸν εὐπορίᾳ, καὶ εἴ τι χρυπτὸν ἐν ἀποθέ- τοις εἶχε, τῇ τοῦ ἀγχίστρου ὀλχῇ συνεξέμεσε. Τοιαῦτα τὰ τῶν τόχων εὐεργετήματα. Κἂν μέν τις πρὸς βίαν ἀφέληταί τινος τὸ ἐφόδιον, ἣ λαθὼν ὑποχλέψῃ, βίαιος καὶ λωποδύτης, χαὶ τὰ τοιαῦτα λέγεται ὁ δὲ τὴν ἀδικίαν ἐμμάρτυρον χαὶ τὴν πιχρίαν ποιούμενος, χαὶ συνθήχαις τὴν παρανομίαν χρατύνων, φιλάνθρωπος καὶ εὐεργέτης, χαὶ σωτὴρ, χαὶ πάντα τὰ χρηστὰ τῶν ὀνομάτων προσαγορεύεται " χαὶ τὸ μὲν ἐξ ὑφαιρέσεως κέρδος, χλέμμα λέγεται, ὁ δὲ διὰ τῆς τοιαύτης ἀνάγ- χης ἀπογυμνῶν τὸν Χριστὸν, φιλανθρωπίᾳ τὴν πιχρίαν ὑποχορίζεται " οὕτω γὰρ τὰς ζημίας τῶν δει- Β λαίων χατονομάζουσι. ε« Συνήγαγόν μοι καί γε ἀρ- γύριον καί γε χρυσίον. » ᾿Αλλὰ τούτου χάριν ὁ σοφὸς παιδεύων τὸν βίον, ἐν τῷ χαταλόγῳ τῶν ἐξαγορευο- μένων χαὶ ταῦτα χατηριθμήσατο, ἵνα μαθόντες οἱ ἄνθρωποι παρὰ τοῦ τῇ πείρᾳ κατεγνωχότος, ὅτι ἕν τῶν ἐπ᾽ ἀτοπίᾳ χατεγνωσμένων τοῦτό ἐστι, φυλά- ξωνται πρὸ τῆς πείρας τὴν τοῦ χαχοῦ προσδολὴν " καθάπερ ἔστι χαὶ τοὺς λῃστριχούς τε καὶ θηριώδεις τόπους ἀπαθῶς διελθεῖν, διὰ τὸ προελθεῖν τοὺς ἐν τούτοις προχινδυνεύσαντας. Βαλῶς δὲ ὁ θεῖος ᾿Από- στολος, χαλῶς τὸ πάθος τῆς φιλαργυρίας ὁρίζεται, ῥίζαν αὑτὴν πάντων τῶν καχῶν ἀποφηνάμενος. Ὥσπερ γὰρ εἴ τινι μέρει διεφθορὼς χαὶ σηπεδονώδης ἐπιῤῥνῇ χυμὸς, καὶ φλεγμονὴ τῷ τόπῳ ἐγγένηται, ἀνάγχη πᾶσα εἰς ἀπόστασίν τινα καὶ διαφθορὰν τὸ ἐνσχῆψαν ὑγρὸν ἀποῤῥαγῆναι, διαφυγόντος τοῦ ποιοῦ τὴν ἐπι- φάνειαν᾽" οὕτως οἷς ἐνρυῇ τῆς φιλοχρηματίας ἡ νόσος, εἰς ἀχολασίαν ὡς τὰ πολλὰ τὸ πάθος ἐπέσχηψε. Διὰ τοῦτο προστίθησι τῇ περιουσίᾳ τοῦ χρυσίου τε χαὶ ἀργυρίου τὴν ἀχολούθως τῷ προχατασχόντι νοσήματι ἐπαχολουθοῦσαν ἀσχημοσύνην. « Ἐποίησα γὰρ, » φησὶν, ε ἄδοντας καὶ ἀδούσας, » τῶν συμποσίων τὰ ἐντρυφήματα, οἰνοχόους χαὶ οἰνοχόας. Ἤρχεσεν ἡ μνήμη τῶν ὀνομάτων στηλιτεῦσαι τὸ πάθος, ὅπερ. ἡ περὶ τὰ χρήματα νόσος προωδοποίησεν. Ὦ τῆς ἀτόπου ταύτης φιλοτεχνίας! ὡς ἁθρόον ἐπιδάλλει τῶν ἡδονῶν τὸ ῥεῦμα, οἷόν τισι χειμάῤῥοις διπλοῖς δι᾿ ἀκοῆς τε καὶ ὄψεως τὰς ψυχὰς ἐπιχλύζον, ἵνα βλέπηται τὸ χαχὸν οΪ60 οχϑβιϊησαὶϊ. ἤαιηπιδηι. ΝΟὼ δίῃ Δ] Δ} λιὶ ἴον ΒΟΓῸ δορὶ τγϑιῃθαϊιμ,, 80ι(ἱ Θϑτ τηλδ 8 δυο. εἰ φαοπιοάο ἴῃ 105 ἀτἰ ἀΐδ δἱ ᾿που} 8 ἰΘΓΓᾺ δι βροπίῷ Ῥγοάυοείξ βρίπδβ: [18 δἰΐαπὶ ἰμ οἰ απ 01 0818 ΘΟΥΉ ΠΩ 4υἱ ργοπυηιυ δηβι 5416, νάγογι πὶ ἴδμογα ἰυχυ- εἰαπὶ. θεϊπάδ πηδπ πὶ ΡΟΓΓῚ αι} οὐ ροοιΐἷ2, δίουβ Δγυπ60 Πδιηυπ 6608 ἰδοΐπη). ἢ Δ δυίδπ) ἰδία πὶ - 86}108 δά ργρϑοηίθπι οορίδι),, οἰδιδὶ φυΐά οοςι}- ἴασιν Παθαρϑὶ Ταροδὶ 8), οὔπι δἰΐγδοιο ἤδη! δίων] δυο ἶ!. Εδπογὶϑ 6) υδιηοαΐ δυμΐ Βομοῇεία. Εἰ 58] φυΐδ- γίδηι Δ] ουυ8. φυϊάδπι νἱδίίουπι νἱ Δρβιυ]ογιί.,, τὰς οἰαπὶ δυθείρυογιῖ, γαρίογ, οἱ ἴ0γ, εἰ 4ιιξ βυιηΐ ουδ- τ)οἀϊ ἀϊείτυτ. Οἱ δθίοπι οἰἶδην δα 8 [6 5100}8 86 ἰπ]υϑι6 οἱ Δ0ΈΓθ6 φαγὶ, οἱ ρᾶε!!5 ΘΟηνθη 5 Βυ πα οοπῆτγιδι ἱπὶ φυ αἰεὶ, Βοηΐζπιβ ἀϊοϊιυν οἱ θεπεῖ- ἐδ, οἱ βϑῦυδιογ, δὲ ποηῃιἰηίθυς., φυδουπᾳυθ ΠΟΙᾺ διηΐ, Δρραὶἰδίυν: οἱ φυοιὶ εχ δθίδιϊΐοπ αυϊάεπι Ράγδίυγ ΠΟΥ πὶ, ἀἰοἰ το Γ Γατίυπὶ., 4] δυΐαπι 0}.8- τηρπΐ ποοδββί(αϊθ σοι ρυ]8ιπὶ βρο αὶ ΟΠ ΙΓ φιδηϊ, Βιδιο δι η 4.15 νοσϑθα]ο Ἰοηΐὶ δοογθἰιδίθηι: ΤϊΒΟΓΟΓΌ ἢ ΘἾπ) ΠΟπιΐηι πὶ ἀλθπα ἰΐ8 ποιηΐηδηί, « Οο]ορὶ.» ἱπᾳαΐε, « πλἰμΐ οἱ ἀγρθηίιη οἱ δυγυ!η. ν δε "δς ἀδ οἂυ88 5168 νἱίϑπι ογυυἀΐθηβ, ἰη οδίλ- Ἰοφὸ δογυπὶ αιιξ Γϑίεγι, Βὸ φιιοαὰθ Δηηυπιογανὶῖ, υἱ οὐπὶ ΒΟΙΪΏ68 ἃ} 60 ἀϊἀϊοονϊηί αυΐ ἰρ8α οοφηονὶ! Θχρεγίθπίία, Π06 6586 121} 6Χ 118 4υ8 υἱ Δυδυγάα οἱ αἰϊθπᾶ δυηὶ σοηιεπηηδλία,, οδνθδηΐ π)8 ἱπηροίυμη., Ῥγίυδαυλπὶ ε͵05 [Δοἰδηί ρογίου!υτ: βίουϊ οἰίδων ἰυ10 τγδηβλἶ ροδδυηὶ ἰοοἃ ἃ ᾿δΔιγοπίθυ8 οἱ θδβι}5 δ" [ἐϑῖ8, γγορίογθ, ᾳφιο ρειβοοββουί αἱ ἰῃ 118 Δηιο 8 δαϊεγαηὶ ρμογἐυϊυι. Ῥυϊοῖγα δυΐθι αἀἰνίηι8 Δ ρο- βίοἰυ8.. ρυϊ Ὦγα, ἰπαιδηι, “ὁ Πη!} Υἱεἰ θη) ἀναγ εἶδ, Ῥγο θη Δ ἢ8 ᾿ρ88π 6586 ΟἿ Ἶ 10 Ὠ)ΔΙΟΡιπι γαάΐοθη, 79. φυο τη060 δηἰπὶ 5ὶ ἰπ ΔἸ ᾳυϑιη ρᾶτγίθυν σΟΓΓΙρίυ8 οἱ Ῥυϊγίἀυβ λυτοον ΔΠΠ χογὶΐ.,, οι ἰῃ [060 [δε] ἰηἤλιῃ - πιδίιῖο,, πθοθ586 ὁδῖ Ομγηΐπο υἱ ἴῃ Δ᾽ αύυδηι Ἀυ 5 68- δυπι οἱ σοΥτυριίοποπι μαπιοῦ 1Π|6 ἀγα ραῖ, οὐδ δὶ βυρογοίοπι Ορυβ ρογνδβογὶῖ: ἴα φυΐθιιδ Ρδοιηΐ: οὐρά λι18 τογθυ8 ΔΠΠυχουῖ!, δὰ ἱηϊδιηραγδηιίδι» τηδξηᾷ 6χ ρᾶτία ἱπε! μαὶ υἱκϊτη. Ργορίθγεα δυτγὶ οἵ δρϑοηιὶ οορία δά αὶ ἰυτριϊυ ἀΐδια, αὐ ποῦθυπὶ, 4υὶ ρείυβ ἱπνδβεγαί, δβοϊβδὶ ἀδίπάδ δοιβθᾳιιΐί. ε Ββοί δηΐπι, » ἱβαιλθ, « σδηίογοθ οἱ οδηΐδιγίοαβ, » 402 χαὶ ἀχούηται! Ἡ δὴ τὴν ἀκοὴν καταστρέφεται, ἡ ἢ) οοηνί νϊοτυπι 5υπὶ ἀοἸ οἶα, ΡοΟἰ]ΔίογοΒ εἰ ρο618- ὄψις τὴν ὄψιν χαταγωνίζεται. Ἐχεῖθεν ὁ θῆλυς φθόγγος διὰ τῆς λελυμένης τῶν ᾧδῶν ἁρμονίας, συν- εἰσάγει ἑαυτῷ ἐπὶ τὴν χαρδίαν τὸ πάθος. Ἐντεῦθεν ἡ ὄψις οἷόντι μηχάνημα πολεμιχὸν τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῦ ταῖς ᾧδαῖς ἐπιπίπτοντος προδιαλυθέντος, ἐμπίπτουσα, τὴν ψυχὴν καταστρέφεται. Στρατηγὸς δὲ τῆς παρατά- ξεως ταύτης ὁ οἶνος γίνεται, ὥσπερ τις πονηρὸς τοξό- τῆς διπλοῖς βέλεσι χατατοξεύων τὸν ἄνθρωπον, ἐπί τε τὴν ἀχοὴν καὶ τὴν ὄψιν εὐθύνων τὰς ἀχίδας " βέλος γὰρ γίνεται τῆς μὲν ἀχοῆς, ἡ δή " τῆς δὲ ὄψεως, τὸ φαινόμενον. Οὐ γὰρ ψιλὸν ὄνομα τῶν οἰνοχόων ἐστίν" ἀλλ᾽ ἐχ τοῦ ἔργου πάντως ἡ ἐπωνυμία γίνεται. “Ὅταν τὸ 1 Τίπη. τι, 10.
ἐγίοθβ. ϑδυΐοιξ πηδητ9 μοηϊηυ) δὰ ἀδβοῦὶ θεά υπν νἱτίαπι,, δὰ φιοὰ υἱᾶπη ἠνυηἰΐδ πποῦθυ5., 4π| οὐ ἐσ ουρία ρΡεοιπΐα. Ο ἱμργοθιιῃ οἱ ᾿πηρογιυπυμη ἃΓ εἰ οί απ φυϑηὶ ἀδμβιιπὶ ἀοαγνδιίην ᾿μμ} 1} νου ρί λυ δυεπίυηι, ᾳυοὰ νεῖ αυϊθυδάδι ἀυρ! οἰ θὺ8 ἰογ- τ πη θυ5 ΡῈ δυάϊία τι οἱ νἱδιιη ἱπυπάδί Δηϊπιδ8., νἱάσαίιν, οἱ δυάΐδιυν τηδίυπι Οδηΐι5 ουογίὶ! δ0- ἀϊι., δδρθοίυβ βυρεγαὶ οἱ ψγοβίθγηϊὶ οουϊυπι. ΠΩ πλ 1 γῖ5. 50η 05 ΡΘΓ [Γδοίδπ) Οαη 0} Πὶ ἢ ΔΓΠΊΟ: Βὲέδιι δοοαπ) δυτηἷ δ οΟΡ οἱ ἀδάμποϊί νἱτυη). ΠΠης υἱβὺϑ ἰΔπαυδλιῃ Δ φῦ τη 80} ἶμα θ6]ΠἸοὰ ἴῃ οου]ο05, 6ἐ ηυοά ἰπ ΔΓ 5 ΘΔ 5 ᾿πουΓΓογδΙ [δ ἔγδοίο, ἴῃ.
61 5. ΟΒΕΟΘΟΒΙΙ ΝΥΘΒΕΝΙ δυγγεηδ, δυεγϊ δηΐπιδαι. Ησυ8 δυίθτι δοίεὶ ἀυχ Α τοίνυν ἐγχέηται μὲν ἀφειδῶς τοῖς συμπόταις ὁ ἄχραεδὶ νἱσα, 4υοά νοϊυιὶ φιϊάδπι ἱπηργοθυ8 βδρὶι- τλγίυϑ ἀυρ!οἰθυβ εἰ15 Βοπιίοπὶ οοπίοὐϊξ, δὰ Διο 8 δἰ οου!σδ ἀϊγίψεπα δουΐοοβ. Αὐάϊιι8 οπὶπὶ 16 απ) ἐ5ὲ φλπίυβ, υἰβὰ5 δυίΐδῃ ἰὰ φυοι οεγηίίυγ. ΝΟη δδὲ δηΐμα πυάυπι ἃς βοίαπι ποιιθα ροοἰ Π]διογυτι: 86 οπηπΐῃο δχ ἴδοίο οἵ δχ τὸ 'ρβὰ {ϊ ἀδποιμί παιο. ΘΔη40 ΘΓ60 δοηγίνὶβ φυΐάσπι ἀθιη 6 εἰ ἰδαϊα νην ἰηυηάϊιυν, δυΐο δυΐδη βοῦνὶς υὐἰηβιογῖο ῥυναπίυ8 Θχογηδία δὴ φυϊομγιυσίποην, δυϊ ρυδτίβ ρῈγ ογπαίυπι εἰοπιΐηδ- 4ἰ8., δυϊ οἰἴδην 'ρβο βδχιὶ (οι πο γθγβϑμῖδ ἐπ 60η- αἰνίο, οἱ υβηϊφιΐβ ἰηνιἰδιοπίθυ5 Παπιπιᾶπὶ ἐχοί δὶ ἱπάδοογαπι: ΒΟ βιἀϊογαι 4ιδπιηδπὶ 6856 Εχὶ- απ δϑί οοπβϑηΐϊδηθαμ 5 Ουἱΐ οπΐαι υπἰυβουαδαι8 ἐχ ἰΐβ φυῶ ἥππι βοορυπὶ 8[υἱ ῥγοροηῖ!, ουγοδίια8 τος, ὑπηρετεῖ δὲ τῇ τοιαύτῃ διαχονίᾳ νεότης εἰς χάλ- λος ἐξησχημένη, ἢ παίδων διὰ τοῦ χόσμου θηλυνο- μένων, ἣ χαὶ αὐτοῦ τοῦ θήλεως γένους ἀναστρεφομέ- νου τῷ συμποσίῳ, χαὶ ταῖς φιλοτησίαις τὸν ἀπρεπῇ λογισμὸν συγχέοντος " εἰς τί ποτε εἰχὸς τελευτῆσαι τὰς τοιαύτας σπουδάς; Ὁ γὰρ σχοπὸν ἑχάστου τῶν γινομένων ποιούμενος, χαὶ παριὼν τῇ περιεργίᾳ τὴν χρείαν, ὅπως μὲν χαταχοσμήσῃ τὰς τὴν ᾧδὴν μου- σουργούσας, οἵαν δὲ περιθήσει ταῖς οἰνοχοούσαις τὴν στολὴν, σιωπᾷν χρὴ τὰ τοιαῦτα μᾶλλον, καὶ μὴ ἐμδα- θύνειν τῷ λόγῳ τῇ τῶν τοιούτων ὑπογραφῇ, ὡς ἂν μὴ δι᾽ αὐτῆς κατηγορίας, ἐπιξαίνοι τοῖς ἐμπαθεστέ- ροις ἡ μνήμη τὰ τραύματα " διὰ ταῦτα ὁ χρυσὸς, χαὶ ὑπὲρ τούτων ὁ ἄργυρος, ἵνα τὰ τοιαῦτα παρασχευάσῃ εἰπιία ἀδυϊη ργαί θη ἰ6η8, φυδιπδάἀπιοάιπι ογηοί Βὶ τῆς τρυφῆς δελεάσματα.
αυϊάοπι 688 4085 τηιϑί285 πιο ϊ 6 ῃῖ0Ὁ οαηι!εμ85, οἱ 410 ΟΥ̓ Δ} διίοία. ρος Π] αι γίθθβ, βαπὶ μθθ6 ροίϊυδ ἱλεοπάδ, οἱ δά πδς ἀδβογιθαπάδ ποη δϑὲ ογαίίοιιδ ργοοθάοπάσπι δἰἶαβ, πα ρϑὺ ἰδῆ ταργαμοπϑίυποπι, ἐἰ8 φαΐ βαπί ραυϊο πιδρὶβ οὔποχὶ δον, Ὑυϊηθγὰ γο[είοθι πιθπηογία, Ῥγορίο δὲ 6δί διγιηπ,, οἷ Ῥγο δὶ οδὶ ἀγβεηίυπι, υἱ ᾿88 ρᾶγοῖ 6508 ἀεἰϊείδτυιι.
Νυτι μᾶς ἀδ ἐδυδᾶ αυδ 6δὲ ὁχ νοϊυρίαιο ἀἤεοίίο, ΘΟΡΡΟΙ8 ποπιίπδῖιν ἃ βου ρίαΓα, οὐ]5 86 Θδὶ πᾶ- γᾶ, υἱ 5ἷ ορυϊ βυυδαὶ πιιτὶ Θομαρδβ 6), ψμ 1 γ6Γ- 88 4υἱ ροη6 6δὶ ἰγδοῖυβ βίπιυὶ ἱπρτοἀϊδίαγ. Ε͵α8- ταοάϊ 681 φιοὰ ἀΐοο: ΕΔοῖ! πδίωτα υἱ δῖ1 Βοπηΐη!θι8 παορορβατγία ᾿δ Ἰτδιΐο; 566 ρ6Γ πιιης ὕδύπ) γοἰ ρίΔ8 βυθίδηβ ρ6γ δηΐπηϑ οομηράθοπι, οοηνογίξ ἀβυπὶ ἱπ φυδιγάδιη ἱπιαιοἀοτδίδηι οἱ δυπηρίιοβδπι ΟΥΠΆΠΊΘΗ - τοτυπὶ τηδρηϊποοπιίδια, εἰ ἰγϑάυχὶς διυάϊυη δὰ ηυσάδπι νἱποῖϑ οἱ ρἰβοῖπδϑ, οἱ ἰιοῦιο8, εἱ μονῖο- ταπι ογπδιποηῖα. Τδπαυᾶπι βογρόηϑ δίγορί: νο]ι- Ρίδβ, ροβίθα δυΐθπι βιιρογ δ ἰῃ νου 6 πὶ Δβϑυγαὶὶ, «τιγοφλπιίληυς οἱ ἴμβία οἷγο υηνοὶ νι, δάνογθυδ 608 4υἱ 5δθηϊ οὐυβάθπι φαπογὶ8 8ἰ οἱ 8} ἁ9 68 ἐπι γογίιι. Ροβὶ [856 δϑοιπὶ διιγδμΐ! ᾿γδοίαπι ρεου- πἰι ουρίἀϊιδ:15, ἀυδπὶ ΘΟ βθΆγῖ 0 βεαυϊυγ ἰμΐθη- Ρεγαηιία, αυδὲ φδῖ υἱτἰ πη οἱ δυάς ἰηβῖαγ ΟὈ πΘῃ ὃ Ρᾶγδ (γί ἰαι18 {δ 6βί ὃχ νοϊιιρίδίθ, 564 40 πιοάο ποη ροΐοδὶ 86 γρθπβ διἰγαὶ 0 δχίτοιηα ρᾶγία βρὶ- πῷ ἀογϑὶ πόπιρὸ ἃ οι λ, οὐ 84 υϑμδ παίυΓὰ- Ἠΐτος σοηῖγα γαϑίβίδηϊ ἰΐ5 4} διίγδῃυπί: ἱγὰ ποη Ἀϊσοῖ δ υἹιίπιο ἱποίρϑγα οτρϑί!δγα ἐσ ἀπ πη υἱουδ υοἱριαιῖδ, αἰϑὶ τθ8]0 ργϊπιὰπιὶ ἰπ 3 Γοβδὰπ, ἱμῆθῦ- οἰυβετῖα. Ουδιημοῦτοιῃ οδρι! 615 ΟὈδογγαῦο ᾿υδοὶ Ῥγϑοθρίουῦ υἱγίυτ5, ἱπί ἰἰατη νἹΕ σᾶρα! ποπιπδη8. 410 πθη δάπιϊ58ο, ἰά φυοά τεβῖδι, δϑὶ ἱγγυπὶ οἱ ἰπ.- οἴδοαχ. θυἱ δηΐπν οπιαΐπο 6βὲὶ ᾿051} οἱ ἱπίδβδίο δπΐπιο δάνεγθιβ νόϊυρίδίοπι, πὸπ βυ )!οἰείατ 81π- Ευ!αγίθυ5 υἷε} ἱπϑὰ ρα 8. Θυ] δυΐαπὶ Ὑ11 ἰηἑε{π|ιπὶ δἀην 5ϊῖ., ἰοίὯπ| ἴῃ 56 5β' πηι} διά π|15 1: Ὀ68ι18π|. θυϑ1η- Οὔτοι οὔ ηὶ ΟἸπηΐα δϑ5οῖ μογϑοουΐυβ, Ζαΐ 6] π5π|οάϊ σἱτ2 ργοίδγοθαι ἴῃ ρυθὶΐσιην, ἰῃ δυϊηπηλη) ΙΟΟΠΠὶ τοῦϊφιι. Νδηὶ οὑπὶ αἰχίββεῖ δ ἰπίιίο, Μαρηϊ ἠσανὶ ΟΡυ5 πιθυ!ῃ, πῦπο οἰἰατ δ᾽ ηφι!ογυπι αυς δος ἀ6- τυηι δσχροϑβί(οπθπὶ 800) υπρὶϊ: Μη ἤσδίυΒ βυπ|, ἰπφυΐι, οδίθπάθηβ {οἀ ποη ΡῈΓ αυξάδηι ρᾶγνᾶ οἱ ΦΟΠ ΓΔΓΙΟΤΙΙΠῚ Θχβι {1 σοφη ἴο: 564 [τὰ τ 8 511η}- Τη8Π τη Δρηἰ υἀ πο πὶ οἱ ργοσ 55 γῖϊ οχρογί θη, Δ 60 τς Ὠ08 δ᾽ ΠῈ}ΠΠπ|πῈ ΠἸΘΠΙΟΥἾΔ ΡΔΓ 51} ἰῃ 118 Ζυΐ ἰρϑαπι ν ") .
Ἢ τούτου χάριν, τὸ κατὰ τὴν ἡδονὴν πάθος, ὅφις ὑπὸ τῆς Γραφῆς ὀνομάζεται, ᾧ ἡ φύσις ἐστὶν, εἰ ἡ χεφαλὴ πρὸς τὴν ἁρμονίαν τοῦ τοίχου παραδυείη, πάντα τὸν χατόπιν ὁλχὸν σννεισάγεσθαι. Οἷόν τι λέγω“ ᾿Αναγχαίαν αὑτοῖς ἀνθρώποις ποιεῖ ἡ φύσις τὴν οἴχησιν " ἀλλὰ διὰ τῆς χρείας ταύτης, ἣ ἡδονὴ τῇ ἁρμονίᾳ τῆς ψυχῆς παραδυεῖσα εἰς ἄμετρόν τινα χαλ- λωπισμοῦ πολυτέλειαν, τὴν χρείαν παρέτρεψεν, καὶ τὴν σπουδὴν μετεποίησεν - εἶτα πρὸς ἀμπελῶνάς τινας, καὶ χολυμδήθρας καὶ παραδείτους χαὶ τὰ τῶν χήπων ἐγχαλλωπίσματα, μεθέρπει τὸ θηρίον ἡ ἡδονή. Μετὰ ταῦτα ἐπιχορυφοῦται τῇ ὑπερηφανίᾳ, χαὶ τῷ τύφῳ περιελίσσεται, τὴν κατὰ τῶν ὁμοφύλων ἀρχὴν ἑαυτῇ ὑποζεύξασα. Ἐπὶ τούτοις τὸν τῆς φιλοχρη- ματίας ὁλχὸν ἐπισύρεται, ᾧ κατὰ ἀνάγχην ἕπεται τὸ ἀχόλαστον, τὸ ἔσχατόν τε καὶ οὐραῖον μέρος τῆς χατὰ τὴν ἡδονὴν θηριώσεως. ᾿Αλλ᾽ ὥσπέρ οὐχ ἔστιν ἐχ τοῦ οὐραίου τῆς ῥαχίας τὸν ὄφιν ἀνελχυσθῆναι, φυσικῶς τῆς φολίδος πρὸς τὸ ἔμπαλιν τοῖς ἔφελχο- μένοις ἀντιδαινούσης " οὕτως οὐχ ἔστιν ἐχ τῶν τελευ - ταίων ἄρξασθαι τῆς ψυχῆς ἐξοιχίζειν τὴν τῆς ἡδονῦις ἑρπηδόνα, εἰ μή τις τῷ χαχῷ τὴν πρώτην εἴσοδον ἀποχλείσειε. Διὸ καὶ τὴν χεφαλὴν αὐτοῦ ἐπιτηρεῖν ὃ τῆς ἀρετῆς ὑφηγητὴς ἐγχελεύεται, χεφαλὴν ὀνομά- ζων τὴν ἀρχὴν τῆς χαχίας, ἧς μὴ παραδεχθείσης, ἄπρακτόν ἐστι τὸ λειπόμενον. Ὁ γὰρ χαθόλου πρὸς τὴν ἡδονὴν πολεμίως προστεθεὶς, οὐχ ἂν ταῖς μερι- καὶς προσδολαῖς τοῦ πάθους ὑπενεχθείη " ὁ δὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ πάθους ὑποδεξάμενος, ἅπαν ἐν ἑαυτῷ τὸ θηρίον συμπαρεδέξατο. Διὰ τοῦτο πάντα διεξελθὼν ὁ τὰ τοιαῦτα δημοσιεύων πάθη, ἐπὶ χεφαλαίῳ ἀναλαμ- θάνει τὸν λόγον. Εἰπὼν γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὅτε Ἐμεγάλυνα ποίημά μου" χαὶ νῦν ἐπάγει τὴν ἐπὶ μέρους ἔχθεσιν τῶν γεγονότων, ὅτι Ἐμεγαλύνθην - δεικνὺς ὅτι οὐ διὰ μιχρῶν τινων γέγονεν αὐτῷ τῶν ἐναντίων ἢ γνῶσις " ἀλλ᾽ ὡς εἰς τὸ ἀχρότατον μέγεθος προελθεῖν τὴν πεῖραν, ὡς μηδεμίαν τῶν ὁμοίων μνήμην, ἐν τοῖς πρὸ αὐτοῦ γεγενημένοις τὸ ἴσον ἔχειν. Φησὶ γὰρ, ὅτι « ᾿Ἐμεγαλύνθην, ν» χαὶ προσέθηχε, « Παρὰ ΙΝ ΕΟΟΙΒΒΙΑΒΤΕΝ. ΠΟΜΊΠΑ Υ̓ πάντας τοὺς γενομένους ἔμπροσθέν μου ἐν Ἱερουσα- Α ργαεοβεεγαηί, Ὠϊοἰϊ οηΐπι: « Μαρηἰἤοδιαβ. διπι, » λὴμ,» χαὶ ὅτου χάριν προπαιδευθεὶς πάσῃ σοφίᾳ πρὸς τὴν τῶν τοιούτων χατῆλθε πεῖραν, νῦν τὸν σχοπὸν ἐξεχάλυψε. « Σοφία γάρ μου, φησὶν, ἐστάθη μοι. » Σημαίνει δὲ διὰ τῶν εἰρημένων, ὅτι Διὰ τῆς σοφίας ἀνηρευνησάμην πᾶσαν ἀπολαυστιχὴν ἐπίνοιαν, χαὶ ἔστι μου ἡ διάνοια ἐπὶ τοῦ ἀχροτάτον τῶν ἐν τούτοις εὑρισχομένων. Ἥ τε ὄψις τῇ ἐπιθυμίᾳ συνήργησε, χαὶ ἡ προαίρεσις διὰ τῆς τῶν ὄψεων ἡδονῆς τῶν χαταθυμίων ἐνεφορήθη" ὡς μηδὲν ἐπιλειφθῆναι τῶν εἰς ἀπόλαυσιν ἐπινοουμένων ἀλλά μοι γενέσθαι με- ρίδα χτήσεως τὴν τῶν χαθ᾽ ἡδονὴν μετουσίαν - ὅπερ οὐδὲν ἄλλο σημαίνειν μοι φαίνεται, ἣ ὅτι Περιέσχον ἐν ἐμαυτῷ πᾶσαν ἀπολαυστιχὴν ἐπίνοιαν, οἷον ἀπό τινος χτήματος τὴν εὐφροσύνην ἀπὸ τῶν γινομένων χαρπούμενος.
εἰ δάϊδεῖξ: ἐῬγίοῦ ϑιῆποβ 4} {πγαπὶ δηΐῖα τη 8 ἴη Ηϊεγαβλ]6πι,» οἱ φυϑηλπὶ ἀδ ἐδιιβὰ ρτίιι5 δγυα - ἴυ8 οπμηΐ βδρίεηϊϊ2, δοοθββοσὶὶ δι [δοϊθηάιτη ὀαγι πὶ Τογυπὶ ροτίου! απ, ἰπδιϊλυΐαπι οἱ δοορυπ πὰ μα ἃρ6- τυῖϊ. « ϑαρίεηια δπῖπιὶ τη64 Δδ(1 1} τω }!. » 5 φῃϊ- ἤοδι Αυϊθπὶ ροῦ 68 ᾳυὰ ἀἰείδ δυπὶ, αυοὰ ]ηναβιῖᾳα- Υἱ αᾳυἱάφυϊά ῥΡῈΓ δαρίοῃίίαιη δὰ (γυδπάνπι ροίοβὶ ὁχοοξίιαγὶ, οἱ πηθᾶ Ὑθγβ!ν οΟρ 8110 ἴῃ 80 πληι0 δογαπ 4υ88 ἰῃ δἰ8 ἱπνθηϊυηίιγ. ᾿ἰδηῦαθ οἱ υἱϑιιβ οροπὶ ἰ0} ουρίἀϊαι:, οἱ ΠΟΛ πὶ ἀγοὶἐγίαπι ΡῸΓ γο]ιρίδίθηι δοῦῸΠ) 4025 οαΥπυπίυγ, τορίοἴαπι [υἱὲ 115 4088 ἐγδηὶ ᾿ουπάδ οἱ ἀο! οἰ 0}: δύϑυ υἱ ηἰ- 1] δδϑεῖ γϑφυυπι 6χ ἰΐδ αι δχοορ δίας δὰ [γυθηάυπι, 5864 μδγβ ροββθβϑίοπίὶβ δδϑδοὶ πη μὶ ρᾶγ- Β εἰοἰραιϊο δογυῖ 4υώ δρεοίληι δά τυτοϊυρίδιθηι: ᾳυοά φυϊάδπι Π αἰἱυὰ νἱάδίυνγ τα ΠΣ δἰφηϊοδτο, 4υλπὶ [ἢ πηεῖρ80 σομπιργεμοπάϊ αυἱάᾳυϊά αἀ γυξην ἄντ ροίεδι ὀχοορί(ατί, αἱ ἰδπᾳυδη) Οχ' ροββοβδίοπο δἰίᾳυδ οχ ἰΐδ φιιδὲ ΟΓΙΆ βυῆὶ Ἰεοε |Δπὶ ΠΟΙ ζογθαν.
« Οὐχ ἀπεχώλυσα γὰρ τὴν καρδίαν μου ἀπὸ πάσης εὐφροσύνης “ χαὶ ἡ χαρδία μου εὐφράνθη ἐν παντὶ μόχθῳ μον καὶ τοῦτο ἐγένετο μερίς μου ἐπὶ παντὸς μόχθου μου" » μερίδα τὴν χτῆσιν λέγων. Ἐπεὶ οὖν διεξῆλθε τὴν ἐπὶ μέρους τρυφὴν, ἀπ᾽ ἀρχῆς εἰς τέλος ἐπιδραμὼν, καὶ πάντα τῷ λόγῳ διεξελθὼν, δι᾽ ὧν ᾿ ποῖς ἀπολαύουσιν αἱ ἡδοναὶ συνεγείρονται, τὰ τῶν οἰχοδομημάτων κάλλη, τοὺς ἀμπελῶνας, τοὺς χήπους, τὰς κολυμδήθρας, τοὺς παραδείσους, τὴν κατὰ τῶν ὁμοφύλων ἀρχὴν, τὴν τῶν χρημάτων περισσείαν, τὴν ἐν τοῖς συμποσίοις πρὸς τὰς θυμηδίας παρασχευὴν, πάντα, καθὼς ὀνομάζει, τὰ ἐντρυφήματα, ἐν οἷς ἀπησχολήθη αὐτοῦ ἡ σοφία, τὰ τοιαῦτα διερευνωμένη καὶ εἰς ἐπίνοιαν ἄγουσα, ὧν ἀπολελαυχέναι φησὶ, διὰ πάσης αἰσθήσεως, τῶν τ ὀφθαλμῶν τὰ πρὸς αὶ ἡδονὴν εὑρισχόντων, τῆς τε ψυχῆς ἐχούσης πᾶν τὸ κατ᾽ ἐπιθυμίαν ἀχώλντον, τότε τὴν πρώτην ἑρμηνεύει φωνὴν, ἣν ἐν προοιμίοις τοῦ λόγου πεποίηται, μάταια εἶναι τὰ πάντα ἀποφηνάμενος. Φησὶ γὰρ πρὸς ταῦτα βλέπων, περὶ τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς ἀποφήνασθαι, ὅτι πάντα ματαιότης ἐστὶν, ὅσα ἣ τε αἴσθησις βλέπει, χαὶ παρὰ τῶν ἀνθρώπων εἰς εὐφροσύνην ἐπιτη- δεύεται.
« Ἐπέδλεψα γὰρ ἐν πᾶσι τοῖς ποιήμασί μου, οἷς ἐποίησαν αἱ χεῖρές μου, καὶ ἐν παντὶ μόχθῳ μου ᾧ ἔμόχθησα τοῦ ποιεῖν, καὶ ἰδοὺ τὰ πάντα ματαιότης, χαὶ προαίρεσις πνεύματος, καὶ οὐκ ἔστι περισσεία ὑπὸ τὸν ἥλιον. » Πᾶσα γὰρ ἡ τῶν αἰσθήσεων δύναμίς “κε χαὶ ἐνέργεια, ὄρον ἔχει τὴν ὑφ᾽ ἡλίῳ ζωήν τὸ δὲ ἐπέχεινα διαθῆναι. καὶ τῶν ὑπερχειμένων ἀγαθῶν «Νοη ργυ θυ δηΐπι ΘΟΡ πϑδυπι δὉ οπιηὶ ἰφιἰ ἴα, οἱ ΤΟΥ τηθιπὴ ἰδίδίαπι Θϑὲ ἴῃ οπηπὶ ἰΔῦοΓα ΠΙΘῸ: οἱ μος (αἷτ ρᾶΓΒ πηϑὰ ἴῃ οπιηὶ ἰδῦθογα πι|60: » βιιγίθιῃ ἀἴσεπδ ροβϑϑϑίοπμθπι. Ῥοβίᾳιδηι ἜΓθ0 γϑοθηβιὶ 688 4υξ δυπί ἱπ ρᾶγι ἀσ]θοϊδιίοι 68, Ὁ ἰηϊ 0 δὰ ἤπαιν ὕβᾳυθ βογβθαυθιβ, οἱ οΥϑιί9η6 ΟἸηπΐᾶ σΟπΙρ] δοί6Π 8, ΡῈΓ φιθπι Δ} ἰΐβ5 φαΐ ἐγυυπίαν, οΟἰ συπίυν νοϊυρία- 168, «οἀϊβείογυπι ρυϊοΒγ υ π6πὶ, υἱηθῖα, ἰογι08, Ρ᾿βείπδβ, ροπιαγία, ἱπιρεγίυπι ἷπ 608 4υΐ δυμὶ βυὶ ξ6πογβ8, ροουπίϑ οἱ [Δου!δίυ πὶ οΟρίδα), ἀρρανδίμιι πη οοηνίν 8 δὰ ἐἃ φυδ δυηΐ ᾿πουπάδ, οπιη685, δἰομὲ ἴρβ86 ποιηἰπδί, ἀ6)10135, ἴῃ αυΐθυ8 νογβαία ἔυἱὶ 608 βδρί θηϊ 8, 6 ρογβογ8η8 οἱ ὀχοορίίδι8, 6χ υϊθυδ ῬΘΡ Οπιμθπὶ βθηδυηὶ ἀἰεἰῖ 66 δοοορί888 νοὶ ρίδίθδηι, 6ἱ ὁ608 6 ἱπνδηϊθηι 5 φυ8 Δοΐυμ! δὲ ἀε!οοἰαο- Π6Π), οἱ βαθθηΐϊθ δηΐπιὰ ἀυβ8ᾳι6 φγο δ (10πη6 φυΐ- ᾳυϊά οοπειιρίβοίατ, ἰὰπο ἱπίογργοίδιυν ργί πηᾶπὶ νὸ- ο61, 4αυὰ υ5ι118 68 ἰπ ἀχογάϊο ᾿ἰγὶ, φυδηάο ἀϊχὶξ Υδηλ 6886 Οπιηΐᾶ. 1011 δηΐπὶ δὰ πο ἰπίυθῃβ, 56 ἀδ υπηδηὰ Υἱῖᾶ ργοπυηἝ 4586, οπιπΐα 6886 νδηΐ}8- ἴδ, εἱ 48 86 Π8ι18 Αϑρίοϊϊ, οἱ 4υδ) 80 ποπιϊηθὺ8 Θχογοοπηίυν δὰ Ἰαιἰ ἰδ).
11. «Αβροχὶ, » ἰπηυΐῖ, «ἴῃ οπμπίδυ8 ορογίθυα τηοἶβ, αυ8 ἔδοογιηΐ ΠιΔΠι18 Πη685, οἱ ἰῃ οππηὶ [00Γ6, φυοπὶ ἸΔθογανὶ υἱ (ΔοΟΓοπι, οἱ 6006 Οπληΐᾶ νδηΐί85, οἱ νο!υπίαγία δδοι 0 βρί γί (18, δὲ ποὴ δὶ δὺ} 5016 του πάδηϊϊ8. » ΟΠΊη18 δηΐπ) 8οηϑιυ πὶ Υἱβ οἱ Ορογᾶ- ιἷο βυυπὶ μδ θαι ΘΓ ἑ παι, νᾶ πὶ 40 651 8} 8016: αἰτεγίαβ δυΐθι) ἰγδηβίγα, οἱ αυῷ βυρτγα βυπὶ ΒΟπᾶ ἐν περινοίᾳ γενέσθαι, ἡ αἰσθητικὴ φύσις οὐ δύναται. Ὦ οοφί᾿διίοηο οοιῃρίοοϊ, ποη ροϊαδβὲ βοπιίθἢ8 παῖιγα.
Ταῦτα οὖν πάντα χαὶ τὰ τοιαῦτα χατασχεψάμενος, παιδεύει τὸν βίον, τὸ πρὸς μηδὲν τῶν ὧδε θαυμαστι- κῶς διατίθεσθαι, πλοῦτον, φιλοτιμίαν, τὴν κατὰ τῶν ὑποχειρίων ἀρχὴν, θυμηδείας τε χαὶ τρυφὰς, χαὶ συμ- πόσια, χαὶ εἴ τι ἄλλο τῶν τιμίων εἶναι νενόμισται" ἀλλ᾽ ὁρᾷν ὅτι ἕν τέλος τῶν τοιούτων ἁπάντων ἡ μα- “αιότης ἐστὶν, ἧς περισσεία εἰς τὸ ἐφεξῆς οὐχ εὑρί- σχεται. Καθάπερ γὰρ οἱ χαθ᾽ ὕδατος γράφοντες, ἐν- ᾿εργοῦσι μὲν διὰ τῆς χειρὸς τὴν γραφὴν, τοὺς τύπους τῶν χαρακτήρων ἐν τῷ ὑγρῷ ἐνδιαγράφοντες, μένει Οὐμπὴ πόθο Ἔγβο οπιηΐδ, εἴ 485 δυπὶ οἰ υβπηοὰ! ο0η- βἰἀογδβϑαῖ, νἱΐωπὶ δγυάΐι, αἱ αἰ ἢ} δογαπι {1128 πΐς βυηΐ, Δ ΠἾ ΓΟΙῸ, ΠΟῚ ΟΡ68, ΠΘῚ ΠΟΠΟΥΟΒ, ΠΟῊ ἰπ- Ῥεγίυμπι ἴῃ 80] οἴ 08, ΠΟμ δρι}148, οοηνίνϊα εἰ ἀ6- Ἰοἶ88, εἱ κδἱ φυϊὰ α᾽υἀ δα βε! πηδίυγ 6556 ρυγδι! 0511}): 864 νἱάορδι φυοὰ δοτυπ οἰηπίαπι ὑπ08 ἢπὶ5 681 νὰ - πἰῖαβ, ου}ὺ5 γα 4υυπὶ ἀοίποθρδ ἤθη ἱπναπίίιγ, θ.0 πιοο δηϊπὶ 40} δε θυηλ ἴῃ δάυᾷ, πιδνὺ αι δῖα εἰείυπι! δου ρίυγαπι, ἴγρο8 οἰδγαοίθγυιη ἀ650γὶ- Βοπίοβ ἰῃ μυπιϊάο; οχ ομδγδοίθγί θι.8 δυΐδαι! ηἰ} 5. ΟΘΒΕΘΟΆΙ ΝΥΒΒΕΝΙ 5. ΟΘΒΕΘΟΆΙ ΝΥΒΒΕΝΙ πιδυοί ἴῃ ἤκιιγα: 5βθὴ βογὶ θθῃὰΐ ορεγὰ δδὶ ἰδηΐυ α δὲ τῶν χαραγμάτων οὐδὲν ἐπὶ σχήματος" ἀλλ᾽ ἡ ἀυπὶ δογί δἰ μι: ἀλϑι πὶ ΘΠ} ΒΟΙΏΡΟΓ βεαυϊϊαῦ ἃ- αὐ δυρετίοἶ 65, 6 φυοὰ 6581 ἱπηργαββιπ αν 585: 1. οπιη6 βιυαίαπὶ 6ἱ Ορογϑιῖο 4υ88 ροπίίυγ ἰη τυδη- ἀὰ νοϊυρίλια, ἀρρᾶγει ἴῃ 118 φυξ ἄυπι. Νάπὶ οὐ εεδϑδαγνθγὶϊ ορογδίίο, ἀθίοἴαν δἰΐδηὶ δϑηβυβ νοὶ] υρῖλ- ι,8, π6406 6}115 φυ!!ά ιιδαι δια! } 8 γοοομ ἰλγ, Π6σ 46 ᾿ἰ5, 4υϊ ᾿ίαηἴυγ, Γοπιᾶπαῖ υἱἢ νϑϑιϊξίυτι δυι τοϊίᾳυΐ ορεγαιίοιβ, αυθ δγδὶ ἂχ νοϊιρίδίθ. Ηος οδὶ αφυοά ε5ἰφηϊῆοαὶ ἰὰ ᾳυοὰ ἀΐεῖξ: Νοῃ δὶ ΡΕΙΪαυυπὶ 5.) 5016 ᾿ΐ5 φυΐ ἰῃ ἰ18 ἰὰδογϑηΐ, φυογυπι τογιηἰ 5 68ὶ γϑι 48. Εχίγα 4088 ΠΟΒ 4υ 4116 5΄1η01.8, ετλι14 Ὠοπιῖη! ποϑίγὶ 5688. ΟὨγίϑιὶ, αἱ αἰ οτγίδ ἴῃ 825- ἐα]ὰ βϑουϊοταιη. Απιθη.
ΠΟΜΙΜΑ Υ0Υ.
Ναπο πιάϑηι5 ἀπχ ΕΟ Θβ ἴθ Π08 γϑίΐοα ἀοάυοὶξ δὰ ἀϊδοὶ ρ᾽ηλ5 8} }Ππ]0Ὑ6 8. Νὰπὶ οὐπὶ 115 φὰς ῥγὶὰ 8 ἀϊεῖα δυηΐ, πΠοβίγαβ ρυγβᾶϑϑοὶ δηϊπὶλβ, οἱ δρήιχὶβ- 861 40 οπιηὶ οιρί 16 4υ Βοπιΐ πίθυ5 ἰπεϑὶ δζ γδη ιλῖρ, ἴα ἀδπηυηλ ᾿ποπίοπι ἀϊοἷξ δὰ νογἰἰδίθπι, ΓΕγΓυ νΔ ΠΤ ΠῚ ἀοΙογα, υϑὶ] φιοάδιη ΟΠοΓ 6χ- ουθ50 εχ Βυιπιογὶβ. 118 δυΐοι ἰδηχιιλπι ἴῃ ἀορπιδία ἐγυάίαίυγ Ἐςοϊοβῖα, οἀοοίΔ ἃ ρῥγαβεηῖὶ ἀοοίτγίηδ, αὐυοὰ νἱῖῶβ, αυϑ ὁχ υἱγίυϊα δι, 6ϑὲ ργιποϊρίυπι 6586 ὀχίγα υἱιυπ|. ΜΑρπιιΒ δηἷπὶ θαυ] ἴῃ ρα πὶ 8 4υληνύδηι [εἴδη 8 ἰπ8:ΠυπἸοπθηὶ νἱία ται οη 5. αι Ῥυγα δεῖ ἀφεπάδ, ποη ἱποῖρὶξ ἃ ρεγίδοϊοπα δογυπὶ αὐ. 5ηϊ ἴῃ Βοαι τυ ἀΐπ6. Νοη δηΐπὶ ἀἰχὶα δυπὶ 6556 τοῦ γράφειν σπουδὴ, ἐν μόνῳ τῷ γράφειν ἐστίν" ἕπεται γὰρ ἀεὶ τῇ χειρὶ ἡ τοῦ ὕδατος ἐπιφάνεια, τὸ χεχαραγμένον ἐπιλεαίνουσα" οὕτως πᾶσα ἡ ἀπολαυ- στιχὴ σπουδὴ καὶ ἐνέργεια τοῖς γινομένοις ἐμφανί- ζεται. Παυσαμένης γὰρ τῆς ἐνεργείας, ἐξηλείφθη χαὶ ἣ ἀπόλαυσις, καὶ οὐδὲν εἰς τὸ ἐφεξῆς ταμιεύεται, οὐδὲ ὑπελείφθη τι τοῖς ἡδομένοις ἴχνος εὐφροσύνης, ἣ λείψανον παρελθούσης τῆς κατὰ τὴν ἡδονὴν ἕνερ- χείας. Τοῦτό ἐστιν ὃ σημαίνει ὁ λόγος εἰπὼν, ὅτι οὐχ ἔστι περισσεία ὑπὸ τὸν ἥλιον τοῖς τὰ τοιαῦτα πονοῦ- σιν, ὧν τὸ τέρμα, ματαιότης ἐστίν" ὧν καὶ ἡμεῖς ἔξω γενοίμεθα, χάριτι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χρι- στοῦ, ᾧ ἡ δόξα χαὶ τὸ χράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν. ΟΜΙΛΔΙΑ Ε΄.
Νῦν ἡμῖν παρὰ τοῦ μεγάλου τῇς Ἐχχλησίας χαϑ-- ἡγεμόνος, ἣ ἐπὶ τὰ ὑψηλότερα τῶν μαθημάτων γί- νεται μυσταγωγία. Προχαθήρας γὰρ τὰς ψυχὰς διὰ τῶν προλαδόντων λόγων, χαὶ πάσης ἀποστήσας τῆς χατὰ τὸ μάταιον τοῖς ἀνθρώποις ἐγγινομένης ἐπι- θυμίας, οὕτω προσάγει τῇ ἀληθείᾳ τὸν νοῦν, οἷόν τι φορτίον ἐξ ὥμων τὴν ἀχθηδόνα τῶν ματαίων ἀπο- σεισάμενον. Τὸ δὲ τοιοῦτον, ὡς ἐν δόγματι παιδευέσθω ἡ Ἐχχλησία, μαθοῦσα διὰ τῆς παρούσης διδασχαλίας, ὅτι ἀρχὴ τοῦ χατ᾽ ἀρετὴν βίον ἐστὶ τὸ τῆς χαχίας ἐχτὸς γενέσθαι, Καὶ γὰρ ὁ μέγας Δαδὶδ εἰσαγωγιχόν τινα πρὸς τὴν χαθαρὰν πολιτείαν ὑφήγησιν ἐν ταῖς ψαλμῳδίαις ποιούμενος, οὖκ ἀπὸ τῆς τελειότητος τῶν Ῥδαιιιη, οὐ οπιηΐα τοῖα βυσοδάυπι, φαΐ δ8ϊαι!- Ὁ δὴ τῷ μαχαρισμῷ θεωρουμένων λόγῳ ἄρχεται. Οὐ ]δῖι8 6ϑι Ἰΐβπο, συοα ρίδηίδίι πὶ 6ε βθοι 8 ἀθοιΓδι185 Δ4ΠΔΓαπι, 4 ρεγροίυο ἤογθπ8 πιδηδί ἱπ Βοηΐβ, 4υἱ ἰεπηροτί υν5 οοηνθηί θη 0.8 [Γυοτ18. νἱΐας 60] - αι}: 566 νεαιτυἀϊπὶ5 ργϊποίρίυπὶ οοηδι υἷι ἀ651- πεγὰ ἃ Π185 1", ὩΠροΊ 6 αυοὰ πο 8|1ἃ Γἂ(0η6 θοηιΠ 4556 σοηζἰπραΐϊ, ρΓυϑ44πι Υἱ 1} 5ογ 65. οἰποῦὶι. Πα ἜΥρο ἴῃ δἰ ξηΐβ φυοφυδ ἰιἷὶς ΕΟ] οϑἰη8168 σϑηὰ ργὶ- πὰ πὶ δι [ἀγί υϑγυΐβ, αἱ αιοπιοάο ἴῃ οογρογα ἰαθο- τϑηι6 6ἃ 418 ΔΓ δϑδὶ οἰ γΓῷ δχρυγβαῖο ΠΠΟΓΡΟ, 508 δροηϊὸ δάθ5ὶ θοηυη βδηϊ!αιἰ5. Ρυορίογρα νδηϊιδίδι 651 ογδιίοηθ ραγβθουΐη8., ἀΐσθηβ 86 Π51.1Π) ΠΟῚ 6886 «υτυπὶ Ποηΐ οἱ οποβι] [υ ἀΐσομι: 80 δ[6 οἷ" οοα5 68 ποη Ῥοϑγῷ οοπβίβίογα, πο γα πὶ βία ἀΐο ἰθποπιὰγ. 86 ρᾶτῶνΐέ ποβίγδη) Ουρι {4118 ἁδοιοηθι) ἃ νο]υρίδια ἢ σοΓροΟτίΒβ: δἱ 18 οβιθπαϊ [4 φυοὰ νοῦ εϑί οἰΐββη- ἀυπι, αποὰ νεγα δχροίδπάθηι ἃς ἀδδίἀοταπάυμ: οὐ)υ5 βίυάϊ αι) ΓΕ5. 65 ἐἤϊποαχ οἱ θ6π8 οοῃβίβιθῃβ, Βδπιροῦ ΡΘΓΠΊ2Π6η5 ἃρυὰ 605 4υἱ ἰρδυιη βαηυμηίιν, βθρδγδίιπὶ ἃ νδηϊίδι}8 ὁπηπὶ οΟφιΔι10Π6.
Ολρ. νιν ν. 12, --- «Αδροχί,» ἰηφιΐ, εὖὐἱ νῖάἀ6- Τὸ βαρ θητλπι.» Ὅλ δυΐθπὶ δοσιγαία υἱάθγοπι ἰὰ υοὰ ἀεδβίἀδγαῖυνγ, υἱάϊ ργίυ5 οἱ δπιδηςΐδπι οἱ ἰη5]- Ρ᾽οηιίαπι. Νὰπν οχ δΟπιραγϑι θη Εἰ πὶ 60 αυοΐ δάἀνογθαίυγ, Δοσυγαιίοῦ οδὶ σΟηϊοΠιρίδίΐο ΘΟΓΕΠῚ, ἀυΘΓῸΠΙ ἰΣΠΘΠΉΠΓ κ᾽ υ610. ϑαρίοη 12 π| Δι6 πὶ Πογηΐπαὶ εἰΐδπι οὐπβ,ΠἸὰπν, ἀΐσοης: « (υ]5 εοἱ Ποηο, αι γὰρ εἶπεν ἐν πρώτοις μαχαριστὸν εἶναι τὸν ἐν πᾶσι χατευοδούμενον, τὸν ὡμοιωμένον τῷ ξύλῳ, τὸν ἐν ταῖς διεξόδοις τῶν ὑδάτων ἐῤῥιζωμένον, τὸν ἀειθαλῆ ἐν τοῖς ἀγαθοῖς διαμένοντα, τὸν ἐν τοῖς χαθήχουσι χρό- νοις τῶν χαρπῶν τοῦ βίου δρεπόμενον " ἀλλ᾽ ἀρχὴν μαχαρισμοῦ τὴν ἀπόστασιν τῶν χαχῶν ἐποιήσατο, ὡς οὐχ ἐνδεχόμενον, ἀλλ᾽ ἀγαθὸν γενέσθαι, πρὶν ἀπο- χλύσασθαι τῆς χακχίας τὸν ῥύπον. Οὕτω τοίνυν χαὶ ὦ πολὺς οὗτο: Ἐχχλησιαστὴς ὑπεξαίρει πρῶτον τῷ λόγῳ τὰ μάταια, ἵνα καθάπερ ἐπὶ σώματος χάμνον- πος τὸ ἀγαθὸν τῆς ὑγείας ἐγγίνεται. Διὰ τοῦτο χατ- ἐδραμε τῷ λόγῳ τῆς ματαιότητος εἰπὼν, οὐκ ἀσφαλὲς τοῦ χαλοῦ χριτήριον εἶναι τὴν αἴσθησιν, ὁπ᾽ ὄψιν ἤγαγε τὸ ἐν τοῖς σπουδαζομένοις ἀνύπαρχτον, ἐχώ- ριδε τὴν ἐπιθυμητικὴν ἡμῶν διάθεσιν τῆς σωματι- χκῖς ἀπολαύσεως, χαὶ οὕτως ὑποδειχνύει τὸ ὄντως αἱρετὸν, τὸ ἀληθῶς ἐπιθυμητὸν, οὗ ἡ σπουδὴ, πρᾶ- γμά ἔστιν ἐνεργόν τε χαὶ ἐνυπόστατον, εἰς ἀεὶ παρα- μένον τοῖς μετιοῦσι, πάσης τῆς κατὰ τὸ μάταιον ἐννοίας χεχωρισμένον.
Κεφ. β', στίχ. εβ'. --- « "“Ἔδλεψα γὰρ ἐγὼ, ν φησὶ, « τοῦ ἰδεῖν σοφίαν. » Ὡς δ᾽ ἂν ἀχριδῶς ἴδοιμι τὸ ποθούμενον, εἶδον πρότερον καὶ τὴν περιφορὰν χαὶ τὴν ἀφροσύνην. Ἐχ γὰρ τῆς πρὸς τὸ ἀντιχείμενον παραθέσεως ἀχριδεστέρα γίνεται τῶν σπουδαζομένων ἡ θεωρία, Τὴν δὲ σοφίαν χαὶ βουλὴν ὀνομάξει. λέγων, ὅτι « Τίς ἄνθρωπος ὅστις ἐκελεύσεται ὀπίσω τς ΙΝ ΕΟΌΠΕΒΙΆΒΤΕΝ. ΠΟΜΙΠΙΑ 0.
βουλῆς, τὰ ὅσα ἐποίησεν αὕτη:» Διδάσχει τοίνυν τίς Α ἱηργοάϊειυγ ροβί ΘΟΠΝ ΠΠπ|π|, δα ψυσοιπαθθ ἰρβαπε ἔστιν ἡ ἀνθρωπίνη σοφία, ὅτι τὸ ἐπαχολουθῇσαι τῇ ὄντως σοφίᾳ, ἣν καὶ βουλὴν ὀνομάζει, ποιητικὴν τῶν ἀληθῶς ὄντω" τε χαὶ ὑφεστώτων. καὶ μὴ ἐν ματαιό- τῆτι θεωρουμένων. Τοῦτο τῆς ἀνθρωπίνης ἐστὶ σο- φίας τὸ χεφάλαιον: ἡ δὲ ὄντως σοφία χαὶ βουλὴ, οὐδὲν ἄλλο, κατά γε τὸν ἐμὸν λόγον, ἐστὶ, πλὴν τῆς τοῦ παντὸς προεπινοουμένης σοφίας. Αὕτη δέ ἐστιν, ἐν ἢ τὰ πάντα ἐποίησεν ὁ Θεὸς, καθώς φησιν ὁ Προφή- πῆς, ὅτι « Πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας. » Χριστὸς δὲ Θεοῦ δύναμις, καὶ Θεοῦ συφία, ἐν ἧ τὰ πάντα ἐγένετο καὶ διεχοσμήθη. Ἐ! οὖν τοῦτό ἐστιν ἡ ἀνθρωπίνη σοφία, τὸ ἂν περινοίᾳ τῶν ἀληθινῶν ἔργων τῆς ὄντως σοφίας τε χαὶ βουλῆς γενέσθαι" ἔργον δὲ τῆς βουλῆς ἐχείνης, ἥτοι τῆς σοφίας, κατά γε τὸν ἐμὸν λόγον, ἡ ἀφθαρσία ἐστὶν, ἦ τε τῆς ψυχῆς μαχαριότης, καὶ ἡ ἀνδρεία, καὶ ἡ δικαιοσύνη, καὶ ἡ φρόνησις, καὶ πᾶν τὸ κατ᾽ ἀρε- , πὴν νοούμενον ὄνομά τε χαὶ νόημα, τάχα δι᾿ ἀχολούθου τῇ γνώσει τῶν ἀγαθῶν προσαγόμεθα. Ἐπειδὴ γὰρ εἷ- δον, φησὶ, ταῦτα, καὶ ὥσπερ ἐν ζυγῷ διέχρινα τὸ ὃν ποῦ μὴ ὄντὸς, τοῦ εὑρεῖν τὴν διαφορὰν τῆς σοφίας χαὶ «ἧς ἀφροσύνης, οἵα περ ἂν εὑρεθείη φωτὸς ἀντεξεταζο- μένου πρὸς ζόφον. Καί μοι δοχεῖ προσηχόντως τῷ χατὰ πὸ φῶς ὑποδείγματι πρὸς τὴν τοῦ χαλοῦ χρήσασθαι χρῆσιν. Ἐπειδὴ γὰρ τὸ σχότος τῇ ἑαυτοῦ φύσει ἀν- ὑπαρχτον (εἰ γὰρ μὴ εἴη τὸ ἀντιφράσσον τι τὴν ἡλιᾶ- χὴν ἀκτῖνα, σχότος οὐχ ἔσται), τὸ δὲ φῶς αὐτὸ ἐφ᾽ ἐχυτοῦ ἐστιν ἐν ἰδίᾳ οὐσίᾳ χατανοούμενον" δείχνυσι τῷ ὑποδείγματι, ὅτι ἡ χαχία χαθ᾽ ἑαυτὴν οὐχ ὑφίσταται, ἀλλὰ τῇ στερήσει τοῦ ἀγαθοῦ παρυφίσταται᾽ τὸ δὲ ἢ ἀγαθὸν ἀεὶ ὡσαύτως ἔχει μόνιμόν τε χαὶ πάγιον, καὶ οὐδεμιᾷ τινος προηγουμένῃ στερήσει παρυφιστάμε- νῦν. Τὸ δὲ ἐχ τοῦ ἐναντίου τῷ ἀγαθῷ νοούμενον χατ᾽ οὐσίαν οὐχ ἔστιν ὃ γὰρ ἐφ᾽ ἑαυτοῦ οὐχ ἔστιν, οὐδέν ἐστιν ὅλως" στέρησις γὰρ τοῦ ὄντος ἐστὶν ἡ χκαχία, χαὶ οὐχὶ ὕπαρξις. Ἴση τοίνυν ἡ διαφορὰ τοῦ φωτὸς πρὸς τὸ σχότος, καὶ τῆς σοφίας πρὸς ἀφροσύνην ἐστίν. "Ἀπὸ μέρους γὰρ ἅπαν τὸ ἀγαθὸν περιλαμθάνει τῷ τῆς σοφίας ὀνόματι, καὶ τῇ ἀφροσύνῃ πᾶσαν χαχοῦ φύσιν συνερμηνεύει. ᾿Αλλὰ τὲ χέρδος ἡμῖν ἐχ τοῦ θαυμάσαι τὸ ἀγαθὸν, εἰ μὴ τις χαὶ ὁδὸς παρὰ τοῦ διδασχάλου πρὸς τὴν τούτου χτῆσιν ὑποδειχθεέη. Πῶς οὖν ἔστι χαὶ ἡμᾶς ἐν τῇ τοῦ καλοῦ μετουσίᾳ γενέσθαι, ἀχούσωμεν τοῦ διδάσχοντος.
ται ϊοποῖ 408 ἰὰ δοφυϊγᾶπιιβ ᾽ Οιΐϊοπιοο ΘΓρο Πετὶ Τὴι18 ἀφοίογοιῃ.
[6εἰε7» θοοεὶ ἐΓρῸ 4υιθῃϑπη 511 ᾿υδη8 βαρίοηίία, ΠΘΙΉΡΟ Βοαυΐ δῶπι 404 εϑἴ ν6γθ βϑρίδηιία. Ουδηὶ Εὐἰαπὶ ποηλίπδὶ (ΟΠ 8᾽Π8η}, οἴεἴθ 8 θὰ 4028 Ὑ6ΓΘ ϑυπῖ οἱ οοηδίδίιηι, οἱ ἴῃ νδηἰίαίδ πηϊηἰπια οοηβἰάδ- τἀηίμηγ. Ηδο δδὶ δμπιπΊ8 ἔπ ΠΊΔη:8 δαρίηί5. ΘΓ Δυ!61 βαρ οπεδ οἱ σοῃΒ.Πυπ|, πιοᾶ αυΐϊάδθπι ϑαπίοηϊϊα, ἨΪΗΠ ὁδὲ αἰϊιὰ αὐυδπὶ βρίθπιϊα, ηἠαδ ῥτγονίάοι πηΐνγογβο. Εδ δυίΐεπιὶ 6βί, ἱπ 4ιιἃ Ὠει15 ἴδε: οπηπίδ, δἰοαὶ ἀἰεἰ τ΄ Ῥνορμιεία: « Οπιπΐδ [εοίβεῖ ἴῃ δαρίδη- εἷὰ 5.» Ομ γίβίυ8 διιίθῃ) οδὶ δεὶ υἱγίῃ8 οἱ δοΐ ΒΔρΪΘηἴ 8, ἴῃ 408 οπμηΐδ ἴδοι βιηΐ οἱ ογαϊπαίδ, 5] δΓῴο ᾿ος 68ὲ Ὠιιπιδηϑ δαρίοη δ, Ὑ6Γ28 ΒΔΡί θη 185 οἱ σΟὨ 51}: γᾷ ορεγὰ ᾿οηιθπρίαγὶ: {ΠΠΠπ|8 δυΐδηι ΘΟΠ511| ΟΡυ5 δ6ὺ βαρίθῃι 5, πιδὰ χυΐάθπ) δϑηιθηῖία, 681 ἱποοργυριΐο, οἱ δηϊπι Ὀϑδιϊιυάο, οἱ ογιτυάρ, οἱ 7υϑεἰιἰα, οἱ ῥγιάοηίία, οἵ φιοδευπαᾳυδ ποπηθῃ, δὲ ιδευπαυε τηθηῖϊ8 ΠΟΙΪΟ ὁχ υἱγίαί 8 ἰη{61ἰίαν, φοΠβΟαΘηί6Ρ (ογῖο δα ἀπείπιυν δά ΒΟ σοφηϊ ΟΠ 6 πη, Νῶπὶ Ροδβίᾳιδπ), ἰπαυΐ!, πὸ νἱάϊ, ἰαπαυδπη ἰῃ ἐγυϊπὰ ἰά ᾳυοὰ εδ8ι ἀΐβεγανὶ ἃ} 60 φυοά ποῃ 68ι, υἱ ἱπνρηίγθ αἰ ἤδγεπιΐδπι βλρίθη ἴα οἱ ἱπβὶρίηϊίς; ουυκιηοάϊ! ἰηνθηϊγὶ ροίαϑί δἱ ἰυχσ δάδαοαδιην οἱ βίδίυϑιῦ οχ δάγδγεο ἰθιθθγάγαπι. ΜΠ δυΐθπὶ Υἱάοιυν ἃρῖθ ὑβὺ 6886 ΘΣΘΙΉΡ]0 8ι] δἰ φηϊβοδηάυπι υϑὺπὶ ο᾽ι8, φυοὰ Βοπαπὶ 681 οἱ ποπδδίυπι. Νδπι ηυοπίαπι ἰοπεθγαΒ 808 ὨδίαΓΑ τη] ηΐπ)6 οοπδίβίιῃς; 8 δηἷπὶ ΠΟ 6586. δ] αιΐϊά αιιοά 5015 τδάϊοῳ ὁ0- βιγυδγεῖ, ΠΟ δββοινὴὶ ἰθηθῦγ; ἰθχ δυΐοηι ἴρ88 ἰπ 88 68βῖ, εἴ ἰπ ργορτίδ ἰῃ 9} τ Ἔββαπίϊα: Θχθπρὶο οδίθηαϊ: αιοὦ ΡῈΓ 86 ποὺ ὀοῃβίϑιϊϊ Υἱιυπ), 868 ἐομβίδιϊξ ἐσ ργίνδιίοηθ θοηὶ. Βοηυπὶ δυΐθπι ΒΟΠΊρΟῦ δ᾽ Π}1Π16 Γ 56 μϑθεῖ, ἢγπιυπιάυθ 681 ἃ βίδα, πο οοηβίβιιῖ δχ 1} φυξ ργϑοδάδι ρῥείνδίίοπα. Θυοὰ δυίειῃ ἰη 6}! τὰ ὁχ 60 χυοὰ δϑοῖ θοΠ0 σοπίΓαγίυπι, ΟῚ 65ὶ 6χ 6ββϑθηίἷα. (υοὰ διἶπι Ποῖ 681 ἰπ 86, 26 οπιπίπο φυΐάεπι εδι. ΥἹΕἰα πὶ Θη ἢ 681 ο᾽υ8 φυοά 68ὲ Ρεΐναιο, θὲ ὩῸη βιιθδίϑη!ϊα. ΡῈΓ οϑὲ δηΐπὶ αἰ ἥἔδγρη- εἴα ᾿ποῖρ δὰ θη ΘΌγΑ8, δὲ βδρί θη! δά ἰηϑὶ μἰ Θηςἰ8πι. Ἐχ ρᾶγί δηΐπὶ υπηΐγογβαπὶ ΟΟΠΙρ] οἰ ΒΟΠΌΝ ποιμΐηδ δϑρί θη 5, οἱ 8'π|1} οὐπὶ ἰδ ρ᾽δη ἴα ἰηί6 5 Ργοίδίυγ οἱ δχριϊοδὶ οπιμαπ) πΠ|8 παίῃγαῃ). δοά αυϊά ποῖα δοςαάϊι ᾿πογ] ἐχ 60 φιοὰ Βοπαπὶ δά πιΐ- ΤΟΙ, πἰδὶ πηδρίβιοῦ ΠΟΡΪ8 οβίοπάδί υἱὰπὶ 86 ῬΡοϊαβῖ υἱ "08 ιιο 486 5΄πλι1ι8 ὈΟπὶ ραγι!οἶρα8, δυάῖδ- « Τοῦ σοφοῦ, » φησὶν, «ε οἱ ὀφθαλμοὶ, ἐν τῇ κεφαλῇ δ « ϑαρίθηι!β, ν ἰηαυϊί, « οΟ ἰπ σαρίία 6708. » αὐτοῦ.» Τί ταῦτα λέγει: ἔστιν ἄρα ζῶον ὅλως ὃ ἔξω “ἧς χεφαλῆς ἔχει τὰ τῶν ὀφθαλμῶν αἰσθητήρια; χἂν ἕνυδρον εἴπῃς, χἂν χερσαῖον χἂν ἐναέριον;: Ἔν πᾶσι γὰρ ὀφθαλμὸς τοῦ λοιποῦ προθέδληται σώματος, καὶ τῇ κεφαλῇ τῶν ἐχόντων χεφαλὴν ἐγχαθίδρυται. Πῶς οὖν ἐνταῦθα μόνου λέγει τοῦ σοφοῦ τὴν χεφαλὴν ὠμματῶσθαι; Ἢ τοῦτο πάντως ὑποσημαίνει τῷ λόγῳ, ὅτι ἀναλογία τίς ἐστι τῶν ἐν τῇ ψυχῇ θεωρουμένων πρὸς τὰ τοῦ σώματος μέρη; Καὶ ὥσπερ ἐπὶ τῆς σω- ματιχῆς διαπλάσεως τὸ προέγον τοῦ ὅλου χεφαλὴ Ράτκοι., ὁἈ. ΧΙΙΥ, Ουν πο ἀἰοῖι ἢ δία ἢ πὶ οπηῃΐ πο δηΐ πη] αιοά μιαθοδὶ οου]08 δχίγ δαρυΐ, 561 ἀἰχορὶϑ Δ4υ2ι6, 5611 (οΓΓοδίγα, 866 δογϑιπὶ 2 ἴ) οπιηΐθυϑ Θηΐπι οεὺ- Ἰυδ γοφιο δογροῦΐ ει ργθροβίίιϑ οἱ σο]οοδἴυ5 δδὲ ἰπ οαρίτα δογυπὶ 4185 Δ θθηὶ οᾶρυϊ. Θυοπιοάο φρο. πὶς ἀϊοῖς βου βδμίθιν 5 σαρυΐ ργβάϊυπ) 6558 οουδὶα 7 Απ που Οπιηΐῃο ἰδεῖ βἰφηϊεαὶ, φυοὰ ϑογυπὶ αὐ οοπιἀδγάπίιν ἴῃ Δηΐπια, δῖ υδαάδπι ΡτΓοροτίίο εἰ Ἄσοηγοηϊθηιί οὐπὶ ΡΑΓΙ 118 ΠΟΡΡΟΡΪ8 ἢ οἱ σίους ἴῃ ἤφογα ἑογροτὶβ ἰὰ φιοὰ [ο(ἱ ργϑοβῖρ φο οᾶρυΐ ποιρίποίυγ, [18 οἰἰδη ἰῃ δηΐϊπιὰ ἰάὰ αὐρά αὶ ὀνομάζεται, οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς ψυχῆς τὸ ἡγεμονικόν Ῥεϊπείραιαπι οὐιϊηοὶ, οἱ ρίαν ἰθπθὶ Ἰοοαπι, ΡΓῸ λόδρίίε ἐπι φίλας; δὲ 400 πιοὰο ροιἐΐβ θ451π| δρρεὶ- Ἰλ8 ΑΙ οΔηΘα πὶ, ἰ(8 οἰἰδπὶ [Ὀογὶξ θδ58 δηΐαλῶρ, ΡΟΡ 4ιδπὶ διιἰησὶῖ ΟΟΥΡΟΥΪΒ σοΔΙ ϑοθηἴαπὶ, ὑπό ππιπλ τ ἢ δυ δ] οοῖυπι ϑομεοηαἱ νἱπιὶ οἱ ορεγατοποπι. Ουδηάο ογβο ρμεγϑρίοἰθηὰϊ οἱ οὐπ!επιρ]δπάϊ υἱ8 ἰπ Δηΐπηἃ ΟΟὐουρδίυγ ἰῃ ΓΟΡθυ8 86η5:}ὺ5, ἴῃ 6}118 σα]08- Π605 ΟΟὐ]οτγαπὶ ἰγϑηϑὶϊ ΠαίιΓΆ, ΡῈῚ 4005 Δ8ρίοἷΐ 48 δύυηϊ ἱπίογίογα, 80 πηΐτπὶ δροου δι οπυμι οΟηίοπι- Ρἰαἰοηἶβ ΟΧρΟΓΒ ΠΙΆΠ6Π8 ρα υ5. β΄ διε π) ΓΟΤῚΠῚ δυ ]οείλτιιπι οοφη τα νδηϊαίθ, διιβί 6] Οου}05 δὰ δυῦπι οἀρυΐ, φυοά οδ8ὲ ΟΠ γί β[ι5, βίοι ἰη Θγργείδιυ γ Ῥαυλι5, Βοδῖα σοηβοῃάᾶ (ΓΙ ῬΓΟΡΙΟΓ ΔΟΓοπι 00110- Ῥαπὶ δοίοι), αἱ αυβ {Π| 6 παθθας ὁοα}08, δὲ πι8]} τε καὶ προτεταγμένον ἀντὶ χεφαλῆς νοεῖται“ χαὶ ὄν τρόπον πτέρναν τὴν τοῦ πὸδὸς βάσιν προσαγορεύομεν, οὕτως ἂν εἴη καὶ τῆς ψυχῆς βάσις δι᾽ ἧς ἐφάπτεται τῆς συμφυΐας τοῦ σώματος, ὅθεν τὴν αἰσθητιχὴν δύ- ναμίν τε χαὶ ἐνέργειαν τῷ ὑπυχειμένῳ ἐνίησιν. Ὅταν τοίνυν ἣ διορατιχή τε καὶ θεωρητιχὴ τῆς ψυχῇς δύ- ναμις πρὸς τὰ αἰσθητὰ τὴν ἀσχολίαν ἔχει, εἰς τὰς πτέρνας αὑτῆς ἡ τῶν ὀφθαλμῶν φύσις ἀντιμεθέστα- ται, δι᾽ ὧν τὰ χάτω βλέπει, τῶν ὑψηλῶν θεαμάτων ἀθέατος μένουσα. Εἰ δὲ γνωρίσασα τῶν ὑποχειμένων πὸ μάταιον, ἀναγάγοι τὰς ὄψεις ἐπὶ τὴν ἑαυτῆς χε- φαλὴν, ἥτις ἐστὶν ὁ Χριστὸς, χαθὼς διερμηνεύει ὃ Παῦλος, μαχαριστὴ ἂν γένοιτο τῆς ὀξυωπίας, ἐχεῖ ἔχουσα τοὺς ὀφθαλμοὺς, ὅπου οὐχ ἔστιν ἡ τοῦ χαχοῦ πὴ 6δὶ οὐβουτίί85. Μάρηυ5. 116 Ῥαυΐϊυ8, εἴ δἰ φυὶ Β ἐπισχότησις. Παῦλος ὁ μέγας καὶ εἴ τινες ἄλλοι κατ᾽ 411} ϑυηὶ βίους Π1ὸ πιδρηΐ, θα δὴϊ οου]08 ἴῃ οΔρίία, οἱ οἴπποβ αυἱ Υἱνυηῖ οἱ που θηιΓ, οἱ δυπί ἴῃ ΟΠ γϊδίο. Νληῖ βίοσι ἢοτγὶ ποη ροίοδί, υἱ αὶ 5:1 ἴῃ ἰας6 νἱάθαὶ Το οῦΓαδ: ᾿ἰἰἃ ποη ροίοϑὶ ἢεσί, υἱ φυΐ ἴῃ ΟΠ γίϑιο Βαϊνοῖ οουϊυπι, δὰ δἰϊφυϊά ναηῦπὶ ουπὰ ἀεῆραι. Αυϊ δγζο μᾶθδὲ οου]ο05 'π οἀρί6, ἐᾶρυΐϊ δυίοη) ἰπι6}6}- Τὰ8 υπἰνογϑί(αι18. ρτὶποὶρί πὶ, θαθεῖ οαι108 ἴῃ οἰηπὶ νἱγίυια (ΟἩγβίιι8 δυΐοπὶ οδί υἱγίι8 μὲγ- [οοἴΔ, οἱ οἷππὶ εχ ρᾶγίῖθ 80801υ14}, ἴῃ νθ- τίϊδιο, ἴῃ ᾿υδιϊα, π΄ ἐποογγυρι ὈΠΠ 816, ἴῃ οπιηὶ νοπο. ε ϑγρίδηι 8 δγᾷο ὁ60 δυῃὶ ἰῃ ΟΔΡΙ16 608: βίυ!υ5 αυΐοπὶ ἴῃ ἰΘΘὈγὶβ ἀμθυϊαῖ. ν Ουἱ δηΐη πο Ροηΐξ βυιϑπὶ ᾿ΠΟΘΓΏΔΠΙ ΒΌΡΟΓ οδηάθίυγαηι, 864 δαπὶ Ροηϊδ δὰ θάβ6 ἰεοῖί, εἴδοῖς αἱ Ἰυχ 5:0} οἷπι Ἰβηεῦγῶ, αἱ φυὶ οναβονῖι ορίαχ ο᾽05 φυοὰ ποπ ροίεϑί ουη- ᾿