θέλουσιν ὧν ἀγνοοῦσιν, ἐν οἴκῳ τοὺς ἰδίους ἄνδρας ἑπερωτάτωσαν "» πάλιν ἐπέδειξε τοῦ λόγου τὴν εὐχαι- ρίαν. «Μὴ ψεύδεσϑε εἰς ἀλλήλους" » καὶ αὔτη σιωπῆς εὐκαιρία ε Λαλείτω ἀλήθειαν ἕκαστος μετὰ τοῦ πλη- σίον αὑτοῦ" » πάλιν ἡ ἐξουσία τοῦ λόγου. Καὶ πολλὰ τοιαῦτα ἔστιν εἰπεῖν καὶ ἐχ τῆς ἀρχαιοτέρας Γρα- φῇς " « Ἐν τῷ συστῆναι τὸν ἁμαρτωλὸν ἐναντίον μου, ἐχωφώθην, καὶ ἐταπεινώθην, καὶ ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν, καὶ ὡσεὶ χωφὸς οὐχ ἤχουον, καὶ ὡσεὶ ἄλαλος οὐκ ἀνοίγων τὸ στόμα αὐτοῦ. »ΓΑφωνος γίνεται ὁ πρὸς τὴν ἀντίδοσιν τοῦ καχοῦ μένων ἀχίνητος " ἐν οἷς δὲ προσ- ἥχει τῷ λόγῳ χρήσασθαι, ἀνοίγει ἐν παραδολαῖς τὰ στόμα, φθέγγεται προδλήματα, πληροῖ τὸ στόμα Ὁ αἰνέσεως, κάλαμον ποιεῖ τὴν γλῶσσαν. ᾿Αλλὰ τί χρὴ μυρίων ὄντων ἐν τῇ Γραφῇ τῶν ὑποδειγμάτων, λεπτουργεῖν ἐν τοῖς ὁμολογουμένοις τὸν λόγον; Ὃ δὲ μοι πρὸ τούτων ἐπὶ νοῦν ἦλθεν, ὡς συμφωνούσης τῆς περὶ τοῦ σιγᾷν χαὶ λαλεῖν εὐχαιρίας τῇ ἀποδοθείσῃ περὶ τοῦ ῥήγματος χαὶ τῆς ῥαφῆς θεωρίᾳ, τοῦτο βού- λομαι πάλιν ἐπαναλαδὼν, δι᾽ ὀλίγων εἰπεῖν. Ἐχεῖ τε γὰρ τὴν χκαχῶς τῷ ἐναντίῳ προσφνεῖσαν ψυχὴν ἀποῤ- ῥήξας ὁ λόγος εἰς ἕνωσιν ἤγαγε τοῦ ὄντως ὄντος διὰ τῆς προσχολλήσεως, ὅπερ ὑπὲρ λόγον ἐστὶν, ἃ ὁ προ- λαδὼν ἀπέδωχε λόγος. Ἐνταῦθά τε διὰ τοῦτό μοι δοχεξ τὸ σιγᾷν προτετάχθαι" τοῦτ᾽ ἔστι διότε τὸ ὑπὲρ πᾶν ἐχεῖνο νόημά τε καὶ ὄνομα, ὃ ἢ τοῦ χαχοῖ ἀποῤῥα- γεῖσα ψυχὴ χαὶ ζητεῖ διαπαντὸς, χαὶ ἐνραφῆναι νῷ εὑρεθέντι ἐφίεται, τοῦτο πάσης ἑρμηνευτικῆς φωνῆς ΄ ἴκ..} ΙΝ ΕΟΟΙΕΒΙΑΒΘΤΕΝ. ΒΟΜΙΠΙᾺ ΥἹΙ.
{κι} ἔστιν ὑψηλότερον. “Ὅπερ ὁ φιλονεικῶν ὑπὸ τὴν τοῦ Α εορίίδιίοποπι, φυυὰ ἃ πιᾶι0 Δθταρίδ ΔΗ ΠΙᾺ οἱ αυδὲλόγου σημασίαν χαθέλχειν, λανθάνει πλημμελῶν εἰς τὸ Θεῖον. Τὸ γὰρ ὑπὲρ πᾶν εἶναι πεπιστευμένον, καὶ ὑπὲρ λόγον πάντως ἐστίν, Ὁ δὲ λόγῳ διαλαμ- θάνειν ἐπιχειρῶν τὸ ἀόριστον, οὐχέτι δίδωσι τὸ ὑπὲρ πᾶν εἶναι ἐχεῖνο ᾧ ἀντεξάγει, τὸν ἴδιον λόγον το:οὔ- πόν τι καὶ τοσοῦτον εἶναι οἰόμενος, οἷον χαὶ ὅσον εἰπεῖν ὁ λόγος ἐχώρησεν, οὐκ εἰδὼς ὅτι ἐν τῷ πεπεῖ- σθαι ὑπὲρ γνῶσιν εἶναι τὸ Θεῖον, ἐν τούτῳ ἡ θεοπρε- πὴς περὶ τοῦ ὄντως ὄντος φυλάσσεται ἕννοια " διότι πᾶν τὸ ἐν τῇ χτίσει ὃν, πρὸς τὸ συγγενὲς ἐχ φύσεως βλέπει. Καὶ οὐδὲν τῶν ὄντων ἐξ ἑαντοῦ γενόμενον ἐν πᾧ εἶναι μένει. Οὐ πὺρ ἐν ὕδατι, οὐχ ἐν πυρὶ τὸ ὕδωρ, οὐχ ἐν τῷ βυθῷ τὸ χερσαῖον, οὐχ ἐν τῇ χέρσῳ τὸ ἔνυδρον, οὐχ ἐν ἀέρι τὸ ἔγγειον, οὐχ ἐν γῇ πάλιν «ὃ ἐναέριον" ἀλλ᾽ ἐν τοῖς ἰδίοις ἔχαστον μένον ὅροις «ἧς φύσεως, ἕως τότε ἔστιν, ἕως ἂν τῶν ἰδίων ὅρων ἐντὸς μένῃ. Εἰ δὲ ἔξω ἑαυτοῦ γένοιτο, ἐχτὸς καὶ τοῦ εἶναι γενήσεται " χαὶ ὥσπερ τῶν αἰσθητηρίων ἡ δύ- νᾶμις, ταῖς χατὰ φύσιν ἐνεργείαις παραμένουσα, μεταδῆναι πρὸς τὴν παραχειμένην οὐ δύναται. Οὔτε γὰρ ὀφθαλμὸς τὰ τῆς ἀχοῆς ἐνεργεῖται, οὔτε ἀκοὴ γεύεται, οὔτε ἁφὴ διαλέγεται, οὔτε ἡ γλῶσσα τὰ τῆς ὄψεως ἣ τὰ τῆς ἀχοῆς ἐνεργεῖ, ἀλλ᾽ ἕχαστος ὄρον ἔχει τῆς ἰδίας δυνάμεως, τὴν κατὰ φύσιν ἐνέργειαν " οὕτω καὶ πᾶσα ἡ χτίσις ἔξω ἑαυτῆς γενέσθαι ξιὰ τῆς χκαταλη πτιχῆς θεωρίας οὐ δύναται, ἀλλ᾽ ἐν αὐτῇ μένει ἀεὶ, χαὶ ὅπερ ἂν ἴδῃ, ἑαυτὴν βλέπει, χἂν οἰηθείη τι ὑπὲρ ἑαυτὴν βλέπειν, τὸ ἐκτὸς ἑαυτῆς φύσιν ἰδεῖν οὐχ ἔχει" οἷον τὴν διαστηματιχὴν ἔννοιαν ἐν τῇ τῶν ὄντων θεωρίᾳ παρελθεῖν βιάζεται, ἀλλ᾽ οὐ παρέρχε- ται. Παντὶ γὰρ τῷ εὑρισκομένῳ νοήματι συνθεωρεῖ πάντως τὸ συγχαταλαμδανόμεγον τῇ ὑποστάσει τοῦ νοουμένου διάστημα " τὸ δὲ διάστημα οὐδὲν ἄλλο, ἣ χτίσις ἐστίν. Ἐχεῖνο δὲ τὸ ἀγαθὸν, ὃ ζητεῖν τε χἀὶ φυλάσσειν ἐμάθομεν, ἄνω ὃν τῆς κτίσεως, ἄνω ἑατὶ καταλήψεως. Ἡ γὰρ ἡμετέρα διάνοια τῇ διαστηματιχῇ παρατάσει ἐνδιοδεύουσα, κῶς ἂν χαταλάδῃ τὴν ἀδιά- στατον φύσιν διὰ τοῦ χρόνον ἀνάλυσιν ἀεὶ διερευνωμένη «ὰ τῶν εὑρισχομένων πρεσδύτερα; Καὶ τὰ μὲν γινω- σκόμενα πάντα, διὰ τῆς πολυπραγμοσύνης παρέδραμε, τὴν δὲ τοῦ αἰῶνος ἔννοιαν παραδραμεῖν, οὐδεμίαν μη- χανὴν ἐξευρίσχει, ὅπω; ἂν ἕξω ἑαυτὴν στήσεις, καὶ ὑπερθείη τοῦ προθεωρουμένου τῶν ὄντων καὶ αὐτοῦ τοῦ αἱῶνοφ᾽ ἀλλ' ὥσπερ ἐπί τινος εὑρεθεὶς ἀχρωρείας. Ὁ Ὑποχείσθω δὲ πέτρα τις εἶναι λεία χαὶ ἀπότομος, χάτωθεν ἐν ἐρυθρῷ τῷ σχήματι, εἰς ἄπειρον μῆχος χατατεινομένη, καὶ ἄνωθεν ἐπὶ τὸ ὗψος τὴν ἄχραν ἐχείνην ἀνέχουσα,, τὴν ἐν τῇ προδολῇ τῆς ὀφρύος εἷς τι βάθος ἀχανὲς χαταπέπτουσαν᾽ ὅπερ οὖν εἰχὸς παθεῖν τὸν ἄχρῳ τῷ ποδὶ τῆς ἐπινευούσης τῷ βάθει ῥαχίας ἐπιψαύοντα, καὶ οὐδεμίαν ἔτι οὔτε τῷ ποδὶ βάσιν, οὔτε τῇ [χειρὶ ἀντίχλη ἐξευρίσκοντα. Τοῦτό μοι καὶ ἧ Ψυχὴ παρελθοῦσα τὸ ἐν τοῖς διαστηματικοῖς βάσιμον, ἐν τῇ ζητήσει τῆς προαιωνίου τε χαὶ ἀδιαστάτου Δύσεως πάσχει, οὐχ ἔχουσα ὃ περιδράξηται, οὐ τό- πον, οὐ χρόνον, οὐ μέτρον, οὐκ ἄλλο τι τοιοῦτον οὐ- δὲν, οὐ δέχεται τῆς διανοίας ἡμῶν ςἣν ἐπίδασιν᾽ ἀλλὰ πανταχόθεν τῶν ἀλήπτων ἀπολισφαίνουσα, ἰλιγτὶς ρογρεῖυο, οἱ ἀεξϑίάογαι ἱβϑυΐ οἱ αιιϑά δδὶ ἷὩ- γοπίυμ), ἰὰ οδῖ δ᾽10 4φιιδπν υἱ υὰ νὸχ ἰὰ ροβεὶξ ἱπίεγργοίατὶ. Ουοά αυἱάεπι αυἱ οοπιοπαάϊί ἀοῖγδ- δῦ δά βαγπιοηΐβ δὶ βε βοϑιίοηειη, ἱπιρτυάδης ρεῦ- ἢ εδι ἰὰ θεοῦ). θυοά δπίω ἐγοάϊυπὶ 651 6556 ΒυΡΓᾺ ππίγθγβιι), Οἰπηΐπ9 6δὶ οἰἶΐδπὶ δΌρΓΑ ογϑιϊοπειῆ. Θυΐ αὐΐοιν σοιῃργομδπάδρα οοηδίι ογαίΐοπο [Δ υοά πι8 ἤπίθαδ Ροίεϑὲ εἰγοππιβογ δὶ, πῃ υ{}- 4υ6 εοποοαϊ! ΒΌΡΓΑ υπίνογδυ πη 6886 {Ππι4 αποά φοηῖγα δἀάυοῖϊ, υἱ 4υΐ δυ8πὶ ογδιϊοπθιη ἴΔ])6 πὶ οἱ τδηίδη) 6586 ρυϊεῖ, 40.8}6π| οἱ 41|2πίδηι ΠΟΙΠΡΓΘΙΘΗ - αἷι ογαϊῖο, πιδϑβεΐδηβ 4ιιοὰ ἴῃ ὁ0 φυοὰ 511 ὁγτδάϊιαν, Ῥοιιπὶ 6586 διργα οορφηϊβίοποπι, πῃ 60 40:5 ἴδοιπὶ ἄσοοι, σομρτγοθπάϊς οὐι8 φυθὰ γογὰ δὲ ποίϊο: φυοπίδπι χυϊάηυϊι 651 ἰπ ογεδίαγα, ἱπιιοίυν δὰ ἰὰ 4ηοά ε8ὲὶ ουξπδίιπι ἃ παῖυτα. Νδια6 ηὐυϊάᾳυϑιη 6Χ 115 φυξ βυηι, 6Χχ 86 οτΐαπι, πναποῖ ἴῃ δββοηιί. ΝΟᾺ ἰξηΐβ ἱπ αφυλ, ἤθη ἀ4υ8 ἐπ ἰξπ6, πὸ} ἰῇ ρὑγοίυπαθ, 1ΟΓΓΟΙΗΠΙ, ΟῚ ἰδ ἸΟΓΓᾺ Δ4 611 Ππ|, ΠῸΠ ἴῃ Ἄ6ΓΕ (6 Γ- ὙΘΠΙΜΗ, ΠΟΙ ἴῃ ἴοΓΓᾺ ΓΌΓΘῸΒ Ἀδγίυπι: 86} υπιιπι- ἀνούψυο πιληθη8 ἰπ ῬΓΟΡΓΙΪΒ ΠηΐΌΓα (ΘΓΠἾηΪ5, τδηάϊα 6εῖ, φυλπάϊαυ 6δὲ ἱπίγ βυὺβ [γι ἷ 05. Θυοά δἱ οχίγδ 86 [Ὁδγίϊ, οὐ οἰΐδη σῖγα δβϑϑθηςδηι, οἱ ᾳυοπιοάο δ5βεπιϊοπὰϊ ἱπβιγυμπιδηίογυπιὶ Υἱβ, ἰῃ ἰΐξ ΤΏΔΠΘΠ5 ΘροΓΔΙ ΟΠ θ0.5 40,85 5 5θοιηυπὶ δίι!- ΤΑΠι, ΠοῸ ῥροίεβι [ΓΑΠποῖγο δὰ δὴ α0δ δδὶ ὈΓΟΡ6 εἶἴΔ. Νοαυς δηΐη Οοι 8 ΟΡΟΓαῖαΓ 68 415 ϑυπὶ δυάϊ!α8, παι δυγὶβ ρυδίαϊ, Πδ4606 ᾿Ἰδοῖα8 ἰοαι, πόας ᾿ἰηραα 68 αϑὶὶ αα ϑυηῖ υἱϑὺβ δι διυύΐίυδ, βεὰ υπυπιφυοάχιυα ΒΔθ6ὶ (οΓπίηυπι 5ι1:5 (δου 115, ἈΘΙΡΟ 6ϑ1ὴ Ορογϑ ο6πὶ 40: 6δὲ βεουπάσπι δίῃ - ΤΆπι. [18 οἰΐδπ) ΟΠΙηΪἶΒ ογοδίιγα Θχῖγᾶ 56 6556 ΠῸΠ Ροίοϑὶ ΡῸΓ ουὐμῃργομοπ δηαϊ σοηπίαπιρ δι ἴοηδπι, βοὴ ἴῃ 86 'ρδᾶ Βοιηρδῦ τ ϑηοὶ, οἱ αυϊά αι! νά ογῖϊ, βοῖρβαπι ἱπιυσίυν, οἱ 8' δα βιεϊ πιαυθγὶΐ 5ὲ δαυϊὰ νἱάοτγο φυοὰ δἰϊ δυργὰ 86, πὸη δϑὶ δὰ πϑίυγα υἱ υἱάθδὶ δχίγα 86, αἱ νοῦ ἱ οδι88, ἰπί ΡΥ } οἱ βραιἱ ἰπ πιοηίθ οοη- οοριοπεπὶ ἰπ ΘΟΥυ ἢ 40 διπὶ σοπίοιηρίδείοπο τὶ το δῖΓ ἰγαηβθγεὰϊ, θ6ἀ ΠΟ ἐγαποχτοὐϊ τ. Νδην οαπι οπηπΐ 4υ85 ἱπν θη δι πιθη(18. ΘΟΠΟΒΡΙΙΟΠ6, Βίπνα! οπιπίπο σοιβεάοται ἐπί εγνδππι, αιοὰ Βἰπναῖ σοπι- φγοβοηάϊταγ οὐπὶ 86 θη οἦπ8 ἀιιοὰ πιοηῖα δ0η- εἰρίιαν. [πιο γναῖαπι δυΐθπη ὨΐΜ αἰ ὰ οθὲ χυϑην ἐγοδίιγ. ΠΙυἀ ἀυΐοπὶ θοπυη αυοά ἀϊαάϊοίννι5 4ινε- ΤΟΡῈ οἱ ουβίοάϊγα, οὐπὶ δἷϊ ΒΌΡΓΔ ΟΓΟΔ ΓΑΔ, 68 ΒΌΡΓΆ ΠΟΠΙρΡΟΠοηϑοποπ).. ΝΟΒΙΓΆ οπἰπὶ οὐᾳί(λ- εἶο, 4υδ ἱπίογυα 5 ἀϊδ᾽ υπείδπι ἱπρτγοάΐιαν οχίθη- βἰοιδη, 4 ποπηοο μ6Γ ἰθιηρυβ σοπιργοιιεηά δὲ παίν- Γᾶπι, αυλπι 8118 ἀἰπιο αν ἱπίογυαια, συ 4υ}- ἄεπι οοξίίαιο ΒΘΙΉΡΟΙ ϑογυϊδῖ!γ Ρ6Ρ Το βου ΟΠΘ.Ι δηιᾳυΐογα ᾿Ξ 4υδ ἱηνδηϊβημιγ Εἰ οιμηΐλ 4αϊ- ἀδπιὶ ᾳυῶ σοφποβουπίας Ῥγαίογουγγῖ! μὲς οαὐτίο- βἰἰδίθπι, μι} 18 δαῖθπι τδιοδαπὶ ἱῃνοηίῖ, 488 ρο6- ἰδ ργϑιγουγγοῦα ἐδέογηἰδαξῖβ σοποδριϊοποι, υἱ 86 Οχῖγὰ οαπὶ 5ἰβίαϊ, οἱ βυρεγοὶ ἰὰ φυοῦ οχ ἰΐξ αυξ βυπὶ ρείυβ Ἴοοπῃϑίἀογδῖιγ, δὲ ἱρβδῆ τοιογηἐξαίδη.: δ6ἀ 5ίει! ἱπνοηίυϑ ἰῃ!αυο ρῥγοπιοπίογίο. Ροπδίυῦ ἁυΐδιῦ ΓΡ65 αἰΐᾳφιδ ἰσενῖ8 οἱ ργϑγαρίδ, "πη ΓῺ 6 ἰγ Ἴ8 55 τυδεὰ ἤρυγα ἰν ἴῃ Παϊέδπι ὀχίθιιβα Ιοπρίιυ ἀΐη θην, εἰ αὶ γιᾷ τε χαὶ ἀμηχανεῖ, καὶ πάλιν πρὸς τὸ συγγενὲς δΌρογΩΘ αυθι8 ἰῃ αἰ εἰλυ άπ {4 ρτοπιοπιογίαπι, «υυσὰ ἴῃ ρτγοΐδοίο βυφδγοῖ!ο ἴῃ ναβίδηι οϑάϊξ ῥτο- {υμ δίεαι. Ουοα δγσὸ σΟμ δόμα πι 6δὲ δυθηἑ γα οἱ φυῖ διιῃ)ῆ)0 ρ6( 6 ἰδηφίϊ {Πα 1ἢ νϑὶ 6} ἀογϑὶ βρη], αὐ ἀδοἰίπδι ἴῃ ργοίυπευπι, οἱ θοαυθ ἰηνϑη ἰ 400 ἤραι ροάϊβ φγδβϑυπι, πεάυθ 4υοὰ πλᾶμῖ Δρργείιθη- ἀλι: ΠΙ06 υδυγνοηὶὶ ἀπ πιῶ, ατ25 ἰγδηϑὶϊὶ ἰἰ ροὲῦ φυοίὶ ἱπεράϊ ροίεβι ἰῃ ἰΐδ φυς ἀϊδ) ιπφυπίαγ ἰμιθγνδ!!ογατα δρ4.|18, ἰῃ ᾳφυφῦαπάο Ὠδίυγδη) 4088 6δὶ Δη6 βέβοι!ᾶ, εἰ φυδηὶ 2.114 πιοίϊαπῖυγ ἱπίογυαι α, αἱ αυθ οππὶ ΑἾΠῚ παθοαὶ φιοὰ ἀρργαδβεπάδι, ποῦ ἰοθθπι, ποη ἰοπηρυ8, ΠΟΠ ΠΟ 5: Γᾶπὶ, Π0η Δἰϊφυϊά αἰϊυα ο͵ υδιποάϊ, μοβῖγ οΟρ Δ010η15 ἤθη βυδεὶρὶξ ἰπργοϑϑυπ: 56ἀ υπάΐᾳυδ αἸΠΔΡΘη5 40 18 4ιι8 πΠοη ροδϑιιηὶ ξοῃργαμιθια, οαἸψαι οἱ οδὲ βογρίοχδ οἱ βογίυγμθαϊα, οἱ 586 Β ΤΌΓΒΙ5 Θοηνογιῖ δά ἰὰ αυοά 6δὶ οἱ βεπογα οοη)υη- οἴυπ), 8δλι15 βαθδηβ δἱ ἀ6 60 φιοὰ 65. βυ} 6 οἷ μος 5οίμπι οοφηοδοδὶ, φυοὶ ρογβυδδυηὶ μαθϑαὶ, ἰά 6ββο δἰ υϊὰ αἰ ὰ ἃ πδίιγᾶ δοῦυπὶ ας οοβποβουπιυγ. Ῥγυρίεγθα φυδηάο νϑηθεὶὶ Γαίϊο οἱ ογαῖίο δά θᾶ συ: ταϊοηθιη δι ρεγαηΐ, πος Ὑδγθῖ8 ροβϑονηὶ δχρἰοαγὶ, ἴυης 68ι ᾿θπιρι5 ἰδοδιάϊ, οἱ ἐπα θ Ὁ 15. 115 πδίυγα ἱποχρ! δ θΠπ8 πάροῖ πιϊγαύυ! πὶ ἴῃ Ἄγοᾶμο ο0π- δβοϊδηι 5, ἀρυὰ ουπ αυὶΐ 8εἷϊ, φυοιὶ εἰἰδιὴ Υἱγὶ πηιδψαὶ ἀ6 θεἱ ορογίθυδ, εἰ ποη ἀδ θ6ο ἰοφυθυαπίωγ, ἀϊοαπίε5: εθυἱ5 Ἰοφυδίυγ ροϊοηκϊ45 δοιμιϊηὶ ""}.» οἱ, ε« ΝΆΓΓΑΒΟ οἰηπΐα ορογὰ (87: ») οἱ, ε Οδῃργδίίο ἰδυ Δ} ορογὰ 1τυ4 35. Ηη2ὁ ἀἰουπὶ οἱ ἀ6 15 βδογυηῖ, οἱ γνοοὶ ρόγηλῖ- ἰυπὶ, υἱ 4}ν 6ἃ Γείεγδηϊυγ φυς [Δοίᾶ διπὶ. δε φυδηιο ἀδ ὁ0 ἀφίτι φυοά δυρεγϑὶ ΟΠ ΠΘΙη πη6η1}8 Ποηςορίῖ0- ΠΟΙ, Ρ6Γ 68 αἰ ἀϊουηΐ, ἀδ ΒΘ η110 Δρογίθ ἰαβοῖι [ὲ- τυηῖ. δίοπηι οηΐ: Μαρι!Ποεπιία, φ οτος, βϑδηο 8115 οὐυβ Βοη 6βὶ ἢηΐβ. Ο πιίγδουϊυπι! Ουοπιούο ἰἰιουἱῖ ογαῖίο δοσβάεγε δά ρ]ογίδηι ἀἰϊνὶ πὶ πιΐγαςι, δάθο πὶ πδήυ6 Δ] 1ου}0.5 ΘοΓιτὰ αι οοηδίἀδγδηΐϊυν Θχ ΓΙ 5ΘΟι15 ἐοιργθ θη ογῖι τοἰγδοιί αι ἢ Νοη δαΐπὶ ἀϊχὶὶ: Πεὶ 6βδθηῖ 8 ποὴ Θοΐ {π|8; ὨΪΠλ128 6586 Δυάδοΐς [υΐ6 88, γεὶ ἀδ ἐ0 οὐρίίαγο; 56 αιι88 ἰῃ ἰοῦ οοῃϑιἀθγαίογ, ψον ἷϑ8 τηϊγϑῖ πηὰρ πη ἰοαπιΐδηῃ). Βυτδιι8 γθγὸ πδη 06 ἐρβίυυβ φίογίθ υἱάθγα ροῖεἱξ Θϑδθηιίδι: 864 οὐδβίυ- Ρυϊξ οὐπὶ οοηῃδίἀογαββαὶ φἰουίδπὶ 6}08 βδποι 1818. υδηΐυπὶ ἐγξο ἀΡίυϊ: υἱ ουτίο86 αυδγογοῖ, φυδηδιη δἷῖ μαΐυγα, 401 υἱιϊπηιαι δογυῖ αὐδὲ Δρράγοηΐῖ ποθὴ ἐπιστρέφεται, ἀγαπῶσα τοσοῦτον μόνον γνῶναι περὶ τοῦ ὑπερχειμένου, ὅσον πεισθῆναι, ὅτι ἄλλο τι παρὰ τὴν τῶν γινωσχομένων φύσιν ἐστί. Διὰ τοῦτο ὅταν ἔλθῃ εἰς τὰ ὑπὲρ λόγον ὁ λόγος, γίνεται τότε καιρὸς τοῦ σιγᾷν, καὶ τῆς ἀφράστου ἐχείνης δυνάμεως ἀν- εἐρμήνευτον ἐν τῷ ἀποῤῥήτῳ τῆς συνειδήσεως ἔχει τὸ θαῦμα, εἰδότα ὅτι καὶ οἱ μεγάλοι τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ χαὶ οὐ τὸν Θεὸν ἐλάλουν, λέγοντες " ε Τίς λαλήσει τὰς δυναστείας τοῦ Κυρίου; » καὶ, « Διηγήσομαι πάντα τὰ ἔργα σου"» καὶ, « Γενεὰ ἐπαινέσει τὰ ἔργα σου.» Αὐτὰ λαλοῦσι καὶ περὶ τούτων διεξέρχονται, καὶ τὴν τῶν γεγονότων ἐξαγόρευσιν τῇ φωνῇ ἐπιτρέπουσιν ὅταν δὲ περὶ αὐτοῦ τοῦ ὑπερεστῶτος πάσης ἐννοίας ὁ λόγος, σιωπὴν ἄντιχρυς, δι’ ὧν λέγουσι, νομοθε- τοῦσι. Λέγουσι γὰρ ὅτι τῆς μεγαλοπρεπείας, τῆς δό- ξης, τῆς ἁγιουσύγης αὐτοῦ, οὐχ ἔστι πέρας. Ὧ τοῦ θαύματος! πῶς ἐφοδήθη τῇ τοῦ θείου θαύματος δόξῃ προσεγγίσαι ὁ λόγος, ὥβατε οὐδὲ τῶν ἔξωθέν τινος θεωρουμένων τὸ θαῦμα κατέλαθεν; Οὐ γὰρ εἶπεν ὅτι τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ πέρας οὐχ ἔστι, τολμηρὸν χρί- νων ὅλως τὸ εἰς ἔννοιαν τοῦτο λαθεῖν, ἀλλὰ τὴν ἐπι- θεωρουμένην τῇ δόξῃ μεγαλοπρέπειαν θαυμάζει τῷ λόγῳ. Πάλιν δὲ οὐδὲ αὐτῆς τῆς δόξης τὴν οὐσίαν ἰδεῖν ἠδυνήθη " ἀλλὰ τῇς ἀγιωσύνης αὐτοῦ τὴν δόξαν ἐξ- ἐπλάγη κατανοήσας. Πόσον τοίνυν ἀπέσχε τοῦ τὴν φύσιν, ἥτις ἐστὶ, περιεργάσασθαι, ὅς γε τὸ ἔσχατον τῶν προφαινομένων θαυμάσαι οὐχ ἴσχυσεν; Οὔτε γὰρ τὴν ἁγιωσύνην αὐτοῦ ἐθαύμασεν, - οὔτε τὴν δόο ξαν τῆς ἁγιωσύνης, ἀλλὰ τὴν μεγαλοπρέπειαν μόνην τῆς δόξης τῆς ἁγιωσύνης θαυμάσαι προθέμενος, χαὶ περὶ τὸ ταύτης θαῦμα ἡτόνησεν. Οὐ γὰρ διέλαθε τῇ διανοίᾳ τοῦ θαυμαζομένου τὸ πέρας. Διό φησι᾿ Τῆς δόξης, τῆς μεγαλοπρεπείας, τῆς ἁγιωσύνης αὐτοῦ οὐκ ἔστιν πέρας. Οὐχοῦν ἐν τοῖς περὶ Θεοῦ λόγοις, ὅταν μὲν περὶ τῆς οὐσίας ἡ ζήτησις ἦν, καιρὸς τοῦ σιγᾷν" ὅταν δὲ περί τινος ἀγαθῆς ἐνεργείας, ἧς ἡ γνῶσις καὶ μέχρις ἡμῶν καταδαίνει, τότε λαλεῖν τὰς δυναστείας, ἐξαγγέλλειν τὰ θαύματα, διηγεῖσθαι τὰ ἔργα, μέχρις τούτου χεχρῆσθαι τῷ λόγῳ. Ἐν δὲ τοῖς ὑπὲρ ἐπέκεινα μὴ ἐφιέναι τῇ χτίσει τοὺς ἰδίους ὄρους ἐχθαίνειν, ἀλλ' ἀγαπᾷν εἰ ἑαυτὴν εἰδῇ. Εἰ οὔπω γὰρ ἔγνω, κατά γε τὸν ἡμέτερον λόγον, ἑαυτὴν ἡ χτίσις, οὐδὲ χατέλαθδεν οἵα τῆς ψυχῆς ἡ οὐσία, τοῦ σώματος Ρυϊυΐι δαονίγατὶ ᾿Νοαυδ δπΐπὶ 6708 8Δποι[ἰΔἰθιῃ δϑί ἢ ἡ φύσις, πόθεν τὰ ὄντα, πόθεν ἐξ ἀλλήλων γενέσεις, δἀπιϊγαίυ9, ποὺς φἰοτίαπι δαποιἰδιΐα, βοά ουπὶ βδῃοιὶιδι}5 δοἴ8πι 510] ργοροβαίβ5δὶ δά πηϊγαγὶ τηδρηϊῆ- ςοπείδιῃ, οἰΐδπὶ δὰ θᾶ δάἀπιϊγδῃάδι υἱγθβ [πογυπῖ ἐπ ο 15. Νοι διΐτη σοι ργο πάϊι οοὐρὶἰδιίοπα ἤπαηι αἷυδ φυοά ἀὐεηιίγαίιγ. Ὀϊοῖς ἰϊδαιο: Ο]ογίς, πιδρηιῆ- ἐοηίῃ5, βα ποι 218 6} 08 Π0η ἐδὲ ἤπἰ8. [πὶ 115 ἜΡΓΟ 4125 ἐδ Πδοὸ ἀΐϊευπίυγ, ᾳυληάο ψιυφγιυγ αυϊάθιῃη ἀδ 68- δθηιία, 6δἱ ἰδπιρυβ ἰδοεπαϊ. Θυϑπηὴο0 δυΐθπ ἀδ 0 πᾶ πῶς τὸ μὴ ὃν οὐσιοῦται, πῶς τὸ ὃν εἰς τὸ μὴ ὃν ἀναλύεται, τίς ἡ ἐχ τῶν ἐναντίων κατὰ τὸν χόσμον τοῦτον εὐαρμοστία" εἰ ἑαυτὴν ἡ "χτίσις οὐχ οἷδε, τὰ ὑπὲρ ἑαυτὴν πῶς διηγήσεται; Οὐχοῦν καιρὸς τοῦ καῦτα σιγᾷν" χρείττων γὰρ ἐν τούτοις ἡ σιωπή. Και- ρὸς δὲ τοῦ λαλεῖν, δι᾽ ὧν ὁ βίος ἡμῶν πρὸς ἀρετὴν ἐπιδίδωσιν, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα χαὶ τὸ χράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.
φἰίψιια ορεγδιΐοπθ, ου}ι8 οορβηίεἶο δὰ πὸ8 ὑβᾳυθ ἀδβοθηάϊϊ, ἴθ ἴορυβ 6βὲ Ἰουθηΐ ροίοηιϊΐαβ. 81:).- πυμπιϊλπάϊ πιγαου]α, παργϑηάϊΐ ορογα, ἰιδοίδπιιβ υἱδπάϊ βεγπιοηθ. ἴῃ ἰΐ8 δύϊθ αὐ || βυμαγϑηῖ, ποῦ εδὲ ρογηἰδηάνπι ογθαίυγ υἱ 5008 ἰΘΓΠΙΪΠ05 δυρογεῖ, 86 εἱ ἀδθεῖ βιήηοαγα δἰ βδϑίρβαπι ποῦ! Νδῖὶ δἱ ποῃάυπι βεΐρβαπ), υἱ ποβίγὰ αυϊάδπι [ἐγ ορίπϊο, μονΐν ογθαίιιγα, ΠΘ416 ΘΟΙΏΡΓΘΙ 6 ἰΐ υμ]}8 ΙΝ ΕΟΟΙΕΒΙΑΘΤΕΝ. ΠΟΜΙΠΙΑ ΥἹΙὲ.
13 81} δηΐπ|:8 ὁβ86ῃι18, 40.88 Ὠδίιγα σογρογίβ, ὑπᾶάδ βιιηΐ δᾶ αυῶ 5υπί, υηάδεπαπὶ πιυῖυ ΕΧ 86 ἐηνίοδηι ἤληι ψεηδγδιίοπθβ, αὰὸ ρδ0ι0 ᾳφυοὰ ποη ἐδὲ βυβδβίδηιϊδπη δεοὶρίοϊ, φυεπιδἀπιοάσπι ἰὰ φυοά 68ῖ, ἱπ ἰά φυοά ποι! 68ὲ γ}βοϊ υδίυν: 4υΒη8Π) δῖ 6χ Ὁοηιγαυ 8 ἰπ δος Πιυπ40 ουπίίηυδ ΠΟΙΠρΟΒ ΠΟ: δὶ 86- ᾿ρϑᾶπλ ποη πονΐὶ ογθαίιγα, 4018 80 ρΓὰ βο ρβᾶπι διὰμ! υοπιοίο ἐπαγγδθὶὶ ῦ Τειηρυ5 δϑΐ Ἔσο 8. ἰδοοπάϊ. Ἰῃ δ᾽ δι ΐτη πηϑ! 8 δδὲ 8᾽]δπιίαπι: ἰοιηρυ8 δυίοπι εϑὲ δὰ Ἰοηυδπάϊΐ, ΡῈΓ 45 να ποβίγα ἴῃ υἱγίυ!δ δροὶρίς ἱπογοιηθηΐαηι, ἱῃ ΟΠ γίδιο 7658 ομιΐποὸ ποϑῖγο, οὐἱ φίογία οἱ ροιθῃιία ἴῃ βῴειι]α βου ]ογαῃ,.
Αἰμθα. ΟΜΙΛΙΑ Η’.
Αἰμθα. ΟΜΙΛΙΑ Η’.
Κεφ. γ᾽, στίχ. η΄. --- «ε Καιρὸς τοῦ φιλῆσαι, χαὶ καιρὸς τοῦ μισῆσαι.» Τίς ἄρα οὕτως ἕσται τὴν ἀχοὴν χεχαθαρμένος, ὥστε χαθαρῶς δέξασθαι τὸν περὶ τοῦ φιλῆσαι λόγον, μηδὲν τῆς ῥυπαρᾶς φιλία; ἑαυτῷ συνεισφέροντα; Τάχα χαὶ τὰ ἡμέτερα ὦτα χρήζει τῶν δακτύλων Ἰησοῦ, ἵνα διὰ τῆς θείας ἑπαφῆῇς τοῦ ἀληθινοῦ Λόγον, ἐλευθερωθῇ παντὸς ῥύπου, τοῦ τὴν ἀχοὴν ἐμφράσσοντος, ἣ ἀχουστιχὴ τῆς ψυχῆς ἡμῶν δύναμις " ὥστε χαὶ συνιέναι τὴν ἐπαινετὴν φιλίαν, καὶ τῇ ψυχῇ παραδέξασθαι, τίς ὁ καιρὸς τοῦ φιλῆσαι, καὶ τίς ὁ χαιρὸς τοῦ μισῆσαι. Οὐχ οἶμαι τοῦτον ἄλ- λον εἶναι καιρὸν πλὴν τοῦ συμφέροντος, Ἡ γὰρ ἀφ᾽ ξχατέρου τούτων ὠφέλεια, κατά γε τὴν ἐμὴν χρίσιν, ἡ εὐχαιρία τῆς χρήσεως ἀμφοτέρων ἐστίν" ὡς εἴγε “ἕξω τοῦ λυσιτελοῦντος γίνοιτο, ἔξω ἂν εἴη καὶ τοῦ χαιροῦ τὸ γινόμενον " πρότερον δὲ μὲν, οἶμαι, χρὴ γοῆσαι τῶν δύο τούτων ῥημάτων τὸ σημαινόμενον, ποῦ φιλῆσαι λέγω καὶ τοῦ μισῆσαι, ἵν᾽ οὕτως καὶ τὴν εὔχαιρον αὐτῶν χρῆσιν τῷ λόγῳ κατανοήσωμεν. Φίλτρυν ἐστὶν ἡ ἐνδιάθετος περὶ τὸ χαταθύμιον σχέ- σις δι᾽ ἡδονῆς χαὶ προσπαθείας ἐνεργουμένη ᾿ μῖσος δὲ ἡ πρὸς τὸ ἀηδὲς ἀλλοτρίωσις χαὶ ἡ τοῦ λυποῦντος ἀποστροφή. “Ἔστι δὲ τούτων ἑκατέρᾳ τῶν διαθέσεων χαὶ λυσιτελῶς χαὶ ἐπὶ τῶν ἐναντίων χρήσασθαι, καὶ ὥσπερ πᾶ; ὁ κατ᾽ ἀρετὴν βίος ἐντεῦθεν τὴν ἀρχὴν ἔχει. Ὅπου γὰρ ἂν τῇ ἀγάπῃ ῥέψωμεν, ἐχεῖνο ταῖς ψυχαῖς οἰχειούμεθα, χαὶ πρὸς ὅπερ ἂν μισητιχῶς διατεθῶμεν, τούτου ἀλλοτριούμεθα. Εἴτε γὰρ πρὸς τὸ καλὸν, εἴτε πρὸς τὸ καχὸν ἡ τῆς ψυχῆς γένηται Β σχέσις, καταχιρνᾶταί πως τῇ ψυχῇ τὸ ἀγαπώμενον. ς Ὃ τι δ’ ἂν εἴη καὶ ὅπερ ἂν παρεμπέσῃ διὰ μέσου τὸ υἷσος, τούτου τὸν χωρισμὸν κατειργάσατο, εἴτε τοῦ χαλοῦ, εἴτε τοῦ χείρονος. Οὐχοῦν ἐπισχεπτέον ἂν εἴη, τί μὲν ἀγαπητὸν, τί δὲ μισητόν ἐστι τῇ φύσει, ὡς ἂν ἐν χαιρῷ τῇ τοιαύτῃ τῆς ψυχῆς διαθέσει χρη- σάμενοι, τῶν τε καχῶν ἀλλότριοι διὰ τοῦ μίσους γενοίμεθα χαὶ τῇ φύσει τῶν ἀγαθῶν συγχραθείημεν. Καὶ εἴθε τοῦτο πρὸ πάντων ἡ τῶν ἀνθρώπων ἐπαι- δεύετο φύσις, εἰς τὴν τοῦ χαλοῦ λέγω, χαὶ μὴ τοιού- πον διάχρισιν! Οὐ γὰρ ἂν ἔσχεν πάροδον χατὰ τῆς ζωῆς ἡμῶν τὰ πάθη, εἰ ἐξ ἀρχῆς τὸ χαλὸν ἐγνωρίσα- μεν. Νυνὶ δὲ τὴν ἄλογον αἴσθησιν τοῦ καλοῦ χριτή- ριον παρὰ τὴν πρώτην ποιούμενοι, συντρεφόμεθα τῇ χατ᾽ ἀρχὰς ἐγγινομένῃ περὶ τῶν ὄντων κρίσει, χαὶ τούτου χάριν δυσαποσπάστως ἔχομεν τῶν τῇ αἰσθή- σει νομισθέντων εἶναι καλῶν, ἑαυτοῖς τὴν περὶ ταῦτα σχέσιν τῇ συντροφίᾳ ποιήσαντες.
Καλὸν φαίνεται τοῖς ἀνθρώποις ὃ ὀφθαλμοῖς τινα ἡδονὴν διὰ τῆς εὐχροίας ἐντίθησιν, εἴτε ἐν τῇ ἀψύχῳ ἨΟΜΊΙΠ1Α ΥἹΙΙ.
“ΠΟ ρ, ΠΗ|, ν. 8. ε Τοιῃριι8 ἀπηδηάϊι, οἱ ἰδηρυ5 οὐἷο μΒαθομπάΐ. » Θυΐς εγίξ δίδο ρυγραι8 δυγίδυβ, υἱ Ραγα δοεὶρίδι ἰά φιοά ἀϊείίυγ ἀδ διμαπ4ο, ουϑεθηὶ Δηηογΐ 8. ἢ} δϑου Δ θη 5 Εοτί8886 δυΐθηι ΠΟ0- βῖγοβ δ Γ658 ορὺϑβ "αυεηὶ ἀφ! εἰ5. δοθυ, υἱ ρ6Γ ἀϊν! ηυπὶ Ὑ γΌὶ οοὐϊδοῖυπ) Δ οπηηὶ βογάθ, φυθ οὐ βίγυϊ! δ- ἀϊίυην, Πθαγοίυν νἱβ δυάϊοπαάϊ ποϑίγα δηϊπιϑ: υἱ οἱ Ἰϑἀα Ὀ 6 πὶ πιο! ἰχαὶ διπόγθ, οἱ δηίπιὰ δοοίρίδῖ ᾳυοάπδπι 511 ἰδπιρι8 ἀπιϑηάϊ, οἱ χυοά εἰῖ (6 ΠΊρι5 οὐΐο παθαπϑϊ. Νοη μι! δι ΐδηὶ ΠΟ αἰ ἀ 6586 16 ρΡ05 ΡΓιειογαυᾶπι 6}08 αυοά δεῖ υἱἱϊ6. Ουῶ επίθ οχ αἰτόχιθ δογιπὶ ΟΔΡΙ [ΙΓ υΠ|Π|48, πι60 αι ϊάθπι ζυἀϊ- οἷο, 6δὲ ἀπηθογυπι ὑ805 Ορροτίυπίι45. ΝᾺπ) 5ἱ [ἃ ἢδι, υἱ 5: ταπιοί πὶ 40 υ{}ΠΠΠ{4|16, ΟΧΙΓᾺ [ΘΠΊρΡυ8 εἴἶδπι {μετγίε ἰά αυοὰ δι. Αἰχυα ρυῖυβ ᾳυΐάδηι, υἱ ορίοον, ἱμιο!Πσαπάυπι δὶ δἰ βηϊβοδίνπι Πογιπὶ ἀυ0- Ταπι γογθόγαηι, δπιδηάϊΐ, ἱπαυδηι,οὶ οαΐοηάὶ, υἱ 5ἷ6 οἰΐδηι ορρογίυμ αι δογαπι υδὰπὶ Ὑϑγθὶβ σοηβίἠοτο- Π0}5. ΑἸΠΟΓ 651 ἰπίγί πβθου5 ἰπσἰα ἰη ἰά χφιοά Δη!πη|0 651 ᾿ιευπάυπι, πα ίυ 40, ΟΡΟΓΔΠ8 Ρ6Γ τοϊυρίδί 6:η δὲ ἀο!οοϊδιίοπαηι. Θάϊυμη δυΐοπι δὲ αἰϊθπδιΐίο 0 60 ᾳυοά δ8ϊ ἰη͵υσιπάμπ), οἱ δυθγδίο 80 60 φυοὰ 1)0- Ἰεϑιία ἁοἰς, Ροββυπιιβ δυῖοπὶ υἱγϑαι Πατυπὶ 6 - οἰϊοπυπὶ δὲ υ{}ΠΠΠ6 0 αἱἱ, οἱ οοηῖγα, οἱ υἱ 41: ΟΧ αἰγίυια νυἱα ἀφίτυγ εἰπο πανοὶ ργϊπεϊρίυπι. Αἀ φυοά δηἶπν ἈΠΟ {ὉΘΥΪπι5 ργορθηβὶ, {ΠΠ| (81η}Π|Αυ] δὲ ἃς ποορβϑί(ἀϊη6 δπΐπιο οοηυπσίηιυν, οἱ δὲ αιοά οὐϊο 4Π{6οἰΐ δι πηι8, δὉ 60 416 διηυγΓ. Νὰπὶ βἶνε δά Ὀοηυπι, βἰνα δὰ τηδίυηὶ [ὑδγῖϊ δηΐπι Πα Ὀϊταάο, ἰπ δηΐμα αυοάδπιπιοάο πιϊβοεῖιν φυοὰ ἀἰΠ!ρίιυν. Ουϊά- ᾳυϊά δυίεπι [ιογῖι, οἱ ουἱ ἱπιογπιθάϊα πὶ ἱπίογοαβ- δουῦϊῖ οἀΐιπι, οἦ15 (Δεῖ! βοραγδίίοηδιπ, δὰ Βθηΐ 86ιι πλ]}. Εβι οὔρὸ οοπϑίἀογαπάυπι ψιά ε1 αυΐϊάδπι διηδπάσηι, φυϊὰ γ6ΓῸ δἱΐ ἃ πδίυγα οὐΐο μδρεπάσιη, αἱ ἴπ ἰΘροΓγα πιθπῖο8 πδὺ πίη αἰδοιίίοπθ, οἱ ἃ πα }15 δἰἰδπὶ δνυδάδηνυβ μεν οὐΐυϊη, εἰ εὐπὶ Βοπο- ΓΗΠὶ ηδίιγΓα ΘΟΠΙ ΘΙ ρΟΓοηυγ. Εἰ υἱἱπαην ΠΟ. 8π|0 οπηπία ποιηίηυπιὶ ἀοοοτγοίυν παίιγα, δὰ ἀϊβϑοογηθῆ- ἄυπι, ἰπᾳυδπι, θοηυπὶ οἱ ποπεβιυηι, εἰ ἰά αυοά ποι οβὶ οἱυϑηιοῦ!! Νοη οηίηι δά Υἱῖδιμ ποβίγαπι δάϊξυπὶ μιδθδγθηί δηΐπιὶ ρογιυγθδιοηθ8, δὶ ἰά φυοά 68ι θο- ἢυπὶ ποββαιη8 8 ἐπ ἶο. Νυης δυΐθηι 86 80Π) Θχρογίοπι γα οηίβ, λυ άἀΐσοην Βοηΐ δἱ ᾿οη δϑϊ ργίπηιπὶ (δοϊθηϊθα, βίθνἢ! δ! ἔπη εἰπὶ 60 ἰυάϊοῖο ὁ ἰΐ5 φυ8 ϑυηι, φυοὰ ἱποδὶ ἃ ργίποϊρίο, οἱ ἰάθο αἰπιου ον υἷι, υὧὐἱ αὶ ἤτπιᾶπὶ δὸ δία θα ποθὶβ [δ θυ πη8 Βαθιενάϊμοπι, 60 ᾳυοά οὐ [8 δίπιυ οὐἀυοιὶ εἰ ϑιυ γι εἰ δυπιὰδ.
Ρυϊοιιγυπι τἱθοίαγ Βοοιϊ θυ, φυοὰ οουΐα ΡῈΓ Ῥοπυιη οοἰογοιῃ αἴδεγί γοϊυρίλίοπι δἰνθ ἴῃ ἰπδηΐη)ὰ 68 5. ΟΒΕΘΟΠΙ! ΝΥΘΒΕΝΙ τοῦ Ἰηδίογὶδ, [06 ἰδ δηϊπηδί!5 βρβοίδοι)ϊβ. Αὐάϊεαΐ ρυ]- Α ὕλῃ, εἴτε ἐν τοῖς ἐμψύχοις θεάμασι. Καλὸν τῇ ἀχοῇ οὗγα γϑδ δδὶ τηοϊοάϊα. [ῃ βϑροῦθυβ φυόοᾷυα οἱ ἴῃ οἀοτίνυβ οἱ υϑηηοάΐ θοπυπὶ 846 ρυ!οΒγιη ἀοἤηϊ!, ἡ υὰ ᾳυΐάθηι ρυβίυ8, Πο. γεγο οἀογδία8.. ΟἸηπίυπι δυΐαπι ζΓΑΥ 58, ΠΠ πὶ, οἱ ἃ Γδίΐρηθ 816 ϊββϑἰππιπὶ 6ϑὶ ἰδοίυ 8, ΡῈΓ 486πὶ ἰη δι ρογδπβ νο]υρίδ8, ἰὴ 60 φαοὰ Ρυϊεδγαπι δδί ἀϊ) υἀϊοανο, ρτῖπιδϑ ἀριιὰ παίυγαπι γᾶγι65 ἰοπεῖ. Ουοπίδπ) ΕΓΔῸ 86 η538.8 οὐπὶ παβοθηξίθι8 μΟ 8 βίδιϊπι οὐ πίυν, οἱ οὐ οἶδ ἴῃ ργΐπιο Υἱῇϑα ἰηἰείο διδιϊη) ψθγβαπηιγ; Υἱ δυΐθι βϑηιίδπαΐ οὐπη Υἶτ ἃ γαϊΐοιιϑ 8]1θὴδ Ὠᾶζπα δβί (δπι} τ 188: οπ- μὰ δηἷπι εἰυβπιοάϊΐ ΘΟγπυϑῖιν οἰΐδπὶ ἴῃ 6815: 126η8 δυΐθιι φυοάδιμπιοαο ἱπιροάϊυν ἃ 508 ορογᾶ- τίοηθ. αἱ φυληι ποη ολρίδὶ ἰηίληϊία, εἰ αἰΐχψια τγὰ- τἴοπα Θχργίμνϊαγ ἃ ἀοπλλιδῖι! 56 η50.8 4υἱ δδὶ Ἔχρθῦβ γαιϊοπῖδ: ργορίθγδα [α βιιβ οἵ Ἀθθυγᾶπβ υϑὺ5 διιαπὰὶ Β ἀδεοσιϊοηΐβ, γί ποϊρίυμ δὲ οἱ [υπάδιμοηϊαπι Υἱιδ αυῷ ἰῃ Ὑἱτο ἀρίτιγ. Νάπα φυοηίΐίδηι ἀυρ!εχ ἐδὲ πο- 818. ἠϑίιγδ, Πϑρα δὲ 60 4ιοι δ} ἰμι6 }ΠΠφαπιίδι, εἰ 60 φιοὰ 50} βεῃβιιπὶ οδάϊξ οἰ οπηρογαία, ἀυρίοχ ΟΟὨΒΟ4ΙΘΩΘΓ ὁδὶ ΠΟ 8 υἱΐα, 4υ88 ἰῃ υἱγοψμ6 ἰηδϑὲ Θομπνθηἰεπίογ: ΘΟΓΡΟΓΔΙ ΘΓ αυΐάδπι ρᾶγιΐ 56}5}, Αἰιογὶ δυΐθπὶ ἱμοογρογδι! ον. δ μι 16 Γ᾽ δυο οἱ ᾳυοιὶ 681 Βοῃιηι, εἰ φυοὰ Ὠοὴ 68ὶ Βυΐιδβπιοι!, πο Ἰάθπι εβὲ αὐνίψια νἱῖδ ποδίγα φαπογί, βεά Ἰὰ φυϊάρωι ᾳυοὰ ρετοϊρίίαν ᾿πιο}ΠἸφαπεῖα, οἱ φυς οδάϊί 50)» ἰη- 16}ΠΠφοπείϑιη: 56 ῃ5} δυιΐθιῃ δὲ οογρογρῶ ράᾶγιὶ (816 ηυλι6 νι]ῖ δθηβυβ. Ουοιμΐδπι ΘΓθΡῸ δεηϑὰβ αυϊάεηι 5'πιὰ! παβοί(υγ οὐ ΡΓΙΠΩΟ ΟΥ̓, Π06Π5 ἀπἴ6πὶ ἀχβρὸ- οἰδὶ υἱ ἐχουγΓδῖ “85 δ4 ΒΥ πιιραίγίδη, υἱ 'ρ5ᾶ ρο8- αἷϊ ραυ!ιΐπι Ἀρράγεγο ἰῃ βυθ]οοίο, ὁ ἀθδ οϑδιιβα 8θη808 ἀοπιϊπαίααι ΟὈκπαὶ ἰπ πρεπίβπι 4025 δθηβίπι δερεάϊι, οἱ βεπρεγ δβϑυββεὶϊ εἱ φυοὰ πηδρὶβ ἀθυῶ- ἄδι λὰ οἱ ομεάϊοπάυμν, Π|Π πὰ νοπυαι νοὶ ππδίυμι [ὰ- ἀἴεδη5, φῃοά εἐχρεξεηάπθπαι γε] το οἰθβόσηι ςϑηβυβ βἰαίμογίι. Ὁ 00 δὲ, υἱ 5ἷὲ ποῖβ ἀγάυαηι δὲ εἰ Ποῖα νϑρμη ῬΟΝαΠῚ πηομΐθ ΘΟΙΩρΡΓΟΒδηἀοσ; αυοπίδιι Ρυοσουραιίὶ βιιπλυ8 βοηεἰοηάϊ ἰπδίιγυπηοηι 8, ἐὺ φυοὰ εἰεϊει ἰδὲ οἱ ἰαρε|8 Α[Πἰοἷἶς, θορα μὰ δὲ πομαβίωπι εἰτγ- οαπιδογίθοηιθβ. Θυοπιοίο δηΐδι ἤδγί ποη Ροίεβὶῖ, αἱ δ ΘΆ1 405 6βὶ ἱῃ οι ἐἷ8 ρυ]ομγιεἀϊηοηι ἀϑρίοἰα- ΔΉΪ5, δ' Δ6γθαι 4ΐ δδὲ δυρτα οἂρυΐ οΔΙΪ7Ὸ ἰπίοῦο- Ρυγῖὶ: [18 βας οου 8 δηΐμια δά νἱγιυἱδπ) Δβρὶοὶξ, οἷ μεγ νοϊυρίδίεπι, γεϊυϊ αυδηνάδον οαἰ σίμεμι 6}115 τὸ μελῴδημα " καὶ ἐν τοῖς χυμοῖς δὲ χαὶ ἐν τοῖς ὀσμοῖς καλὸν ὁρίζεται, τὸ μὲν ἡ γεῦσις, τὸ δὲ ἡ ὄσφρησις. Τὸ δὲ πάντων βαρύτατόν τε χαὶ ἀλογώ - τατόν ἐστιν ἡ ἁφὴ, δι᾽ ἧς ἡ ἀχόλαστος ἡδονὴ ἐπὶ τῇ τοῦ καλοῦ ψήφῳ προτερεύει τῇ φύσει. ᾿Επεὶ οὖν αἱ αἰσθήσεις ἡμῖν εὐθὺς γινομένοις συναποτίχτονται, χαὶ ταύτα[ις] παρὰ τὴν πρώτην ζωὴν συστρεφόμεθα " πολλὴ δέ ἐστι τῇ αἰσθητιχῇ δυνάμει πρὸς τὴν ἄλογον ζωὴν ἡ οἰκείωσις" πάντα γὰρ τὰ τοιαῦτα χαὶ ἐν τοῖς ἀλόγοις ὁρᾶται" ὁ δὲ νοῦς ἐμποδίζεταί πως πρὸς τὴν οἰχείαν ἐνέργειαν ὑπὸ τῆς νηπιότητος μὴ χωρού- μενος, ἀλλ᾽ ἐχθλίδεται τρόπον τινὰ τῇ ἐπιχρατήσει τῆς ἀλογωτέρας αἰσθήσεως, διὰ τοῦτο πεπλανημένη τε χαὶ διημαρτημένη τῆς ἀγαπητικῆς διαθέσεως χρῆσις, ἀρχὴ καὶ ὑπόθεσις τοῦ χατὰ χαχίαν γίνεται βίου. Ἐπειδὴ γὰρ διπλῇ, τίς ἐστιν ἡμῖν ἢ φύσις, τῷ νοητῷ τε χαὶ αἰσθητῷ συγχεχραμένη, διπλῇ χατὰ τὸ ἀκόλουθόν ἐστιν ἡμῖν χαὶ ἡ ζωὴ, ἑκατέρων ἐν ἡμῖν ταλλήλως ἐγγινομένη, σωματιχῶς μὲν τῷ αἰσθητῷ μέρει, τῷ δὲ ἑτέρῳ ἀσωμάτως. Ὡσαύτως δὲ χαὶ τὸ χαλόν τε καὶ μὴ τοιοῦτον, οὐ τὸ αὐτό ἐστιν ἑχατέρῳ τῷ τῆς ζωῆς ἡμῶν εἴδει, ἀλλὰ νοητὸν μὲν, τῷ νοητῷ" τῷ δὲ αἰσθητῷ τε καὶ σωματιχῷ μέρει τοιοῦτον οἷον ἡ αἴσθησις βούλεται. Ἐπεὶ οὖν ἡ μὲν αἴσθησις ἅμα τῇ πρώτῃ γενέσει συμφύεται, ὁ δὲ νοῦς ἀναμένει τὴν εἰς τὸ σύμμετρον τῆς ἡλικίας ἀναδρομὴν, ὥστε δυ- νηθῆναι κατ᾽ ὀλίγον ἐμφανῆναι τῷ ὑποχειμένῳ, τού- του χάριν δυναστεύεται ὑπὸ τῆς αἰσθήσεως ὁ νοῦς ὁ χατὰ μιχρὸν ἐγγινόμενος, χαὶ χατὰ χράτος ἀεὶ τῷ πλεονάζοντι πρὸς τὸ ὑπαχούειν αὐτῷ συνεθίζετα:, ἐκεῖνο καλὸν ἣ φαῦλον κρίνων, ὅπερ ἂν ἣ προέληται ἣ ἀποδάλῃ ἡ αἴσθησις. Διὰ τοῦτο χαλεπή τε χαὶ δυσχατόρθωτος ἡμῖν ἡ τοῦ ἀληθῶς ἀγαθοῦ κατανόη- σις γίνεται" ὅτι προειλήμμεθα τοῖς αἰσθητιχοῖς χρι- τηρίοις, ἐν τῷ εὐφραίνοντί τε χαὶ ἥδοντι τὸ χαλὸν ὁριζόμενοι. “Ὥσπερ γὰρ οὐχ ἔστι πρὸς τὰ ἐν οὐρανῷ χάλλη βλέπειν, ὀμίχλης τὸν ὑπὲρ κεφαλῆς ἀέρα δια- λαδούσης᾽ οὕτως οὐδὲ ὁ τῆς Ψυχῆς ὀφθαλμὸς πρὸς τὴν ἀρετὴν χαθορᾷ, οἷον ἀχλύϊ τινὶ πρὸς τὴν ὄψιν διὰ τῆς ἡδονῆς ἀναλαδόμενος. Ἐπεὶ οὖν ἡ μὲν αἵ- σθησις πρὸς τὴν ἡδονὴν βλέπει, ὁ δὲ νοῦς διὰ τῆς ἡδονῆς πρὸς τὴν ἀρετὴν ὁρᾷν ἐμποδίξεται, αὕτη γίνεται ἡ τῆς καχίας ἀρχὴ, διότι τὴν ἄλογον περὶ τοῦ οδέυπάδίυν υἱβυ8. Οὐοιπΐαπι ἜΓβῸ δϑῆϑυβ αυΐύδαι ἢ χαλοῦ χρίσιν χαὶ ὁ νοῦς ὑπὸ τῆς αἰσθήσεως δυναστευδερίοἰϊ δὰ γοϊυρίδίει, τρδιδ δυίΐθιη ἱμηρο Ὁ Γ ΡῈΓ ψοϊυρίαίεπι πὸ νἱάδϑὶ υἱγίαἰϑι, Ποο θ5᾽ ργίβείρίμι ὙἹΕΐ, συοπίδπι ἃ Γδιΐοπα δ᾽ θη ἀδ ΡΟΠΟ οἱ ἐϊο- Β6βιο ὗυ ἀξοΐατθ, πιδῶβ αυοάυδ, ἴῃ 4ιυϑηὶ 5305 0- εἰποὶ ἀομιίηδίυ), 880 σοιηρτοῦδὶ βυβτδρίο, οἱ εἱ ἀϊχογίι οευϊα5 ραϊσἢγαπι᾽ οἱ ΠΟμιΘδέαιΩ 6586 ἴῃ θ0ΠῸ ΘΌΪΟΓΟ οὐυβ φυοὰ οογπίϊατ, ὁ0 φυοαῦθ υϑγρὶν ἰμ|6]- Ἰψοβεία. Εἰ δἰ πιο ἰῃ αἱϊϊς, ἰὰ ᾳυοὰ βοπβιη οὐ]δ- οἴδι, Ὀομαπι 6896 σοηδαδίῃν, Ουθὰ 58ἰ Δἰΐψυο πο 00 Ββοτί ροββεῖ, αἱ πορὶβ ΔΒ ᾿πῖεο ἐπδββοὶ ἀθ [ομῸ εἰ λμιοβεβίο Ἰυάϊοἰαπι, τηδηΐα ἰὼ βεῖρβα ργὸθαπίθ 4ιιοι Ῥοηυπὶ 6βῖ, ποη γαϊϊοηΐβ Ἔχρογιὶ 5βδηϑαΐ δουνίγΓΘΙ 118 ἰαπαφθδιν ᾿δβίϊδ ἰῃ φδογυϊ(ιίοπι γοὐθδοῖ. ὑϊ δγσοὸ 128 εοπίαεἶο ἀϊδοογηδίυν ἰπ ποῦΐβ, οἱ [4 υοί εδι θεὶς ἐπεψήφισς, χἂν εἴπῃ ὁ ὀφθαλμὸς ἐν τῇ εὐχροίᾳ τοῦ φαινομένου τὸ χαλὸν εἶναι, συνεπιῤῥέπει τούτῳ χαὶ ἡ διάνοια. Καὶ ἐπὶ τῶν λοιπῶν δὲ ὡσαύτως, τὸ εὐφραῖνον τὴν αἴσθησιν τὴν τοῦ χαλοῦ ψῆφον ἠνέγ- χατο. Εἰ δέ πως οἷόν τε ἣν ἐξ ἀρχῆς ἡμῖν τὴν ἀληθῆ περὶ τοῦ χαλοῦ χρίσιν ἐγγίνεσθαι, τοῦ νοῦ τὸ ἀγαθὸν ἐφ᾽ ἑαυτοῦ δοκιμάζοντος, οὐχ ἂν τῇ ἀλόγῳ αἰσθήσει δεδουλωμένοι κτηνώδεις γινόμενοι χατεδουληύμεθα. Ὡς ἂν οὖν ἡ τοιαύτη σύγχυσις ἐν ἡμῖν διαχριθείη, χαὶ τὸ τῇ φύσει ἀγαπητὸν, χαὶ τὰ ἑτέρως ἔχοντα πάλιν, ἀπλανῶς ἐπιγνωσθείη, ταῦτά φησι νῦν ὁ Ἐχ- χλησιαστὴς ἐν τῷ λόγῳ, ὅτι ε Καιρὸς τοῦ φιλῆσαι, χαὶ καιρὸς τοῦ μισῆσαι. κ Δι᾽ ὧν διαχρίνει τὴν τῶν πρα- Ὑμάτων φύσιν, δεικνὺς τί τὸ συμφερόντως φιλού- Ἵ ΙΝ ΕΟΟΙΕΒΊΑΘΤΕΝ. ΠΟΜΊΜΙΑ ΥΗΙ. “28 μένον, χαὶ τί τὸ μισούμενον. Λέγει γὰρ ἡ νεότης τοῖς Α πδίυγα αἰ φοπίίαμι, δὲ φυδὴ Δ᾽ ἢ Γ 56 Βφραδηὶ, γιιγβυ τῆς ἡλιχίας πάθεσι ζέουσα, καιρὸν εἶναι αὐτῇ τοῦ φιλεῖν ταῦτα ἃ τῇ νεότητι φίλα ἐστίν. ᾿Αλλ᾽ ἀντιδοᾷ ὁ Ἐχχλησιαστὴς τῇ νεότητι, ἄλλον τῆς χαθαρᾶς φιλίας καιρὸν ὁριζόμενος. Μηδὲ γὰρ εἶναι τοῦτο φι- λίαν, τὴν διημαρτημένην τῆς ψυχῆς περὶ τὰ ἄτοπα σχέσιν. "Ὥσπερ γὰρ εὐοδουμένης ἐν ὑγιείᾳ τῆς φύ- σεως, ἐν χαιρῷ προσγίνεται τὸ δίψος τῷ σώματι " οἷς δὲ τὸ δῆγμα τῆς διψάδος ἐχίδνης τὴν τοιαύτην διά- θεσιν ἐνεποίησεν, οὐχ ἄν τις εἴποι χατὰ χαιρὸν ἐν- δργεῖσθαι τὴν δίψαν" οὐ γὰρ φυσιχὴ ὄρεξις ἐπὶ τού- των, ἀλλὰ πάθος ἡ δίψα γίνεται " οὕτω χαὶ τὸ ῥυπαρὸν «ἧς νεότητος φίλτρον, οὐ φίλτρον, ἀλλὰ νόσος ἐστὶ τῷ διαχαεῖ τε καὶ γνώμη τῷ τῆς ἡλιχίας δήγματι ἐγγινομένη. Οὐ πᾶσα τοίνυν φιλία τὸ εὔχαιρον ἔχει, ἀλλ᾽ ἡ περὶ τὸ μόνον ἀγαπητὸν γινομένη. ᾿Αλλ᾽ οὐχ ἔστι σαφῇ περὶ τούτων γνῶσιν λαθεῖν, μὴ “οὑτωσὶ διελόμενον ἐν τῇ θεωρίᾳ τὸν λόγον " τῶν ἀγαθῶν τοί- νυν, ὅσα πδρὰ τῶν ἀνθρώπων σπουδάζεται, τὰ μὲν ὄντως τοιαῦτά ἐστιν, οἷα χαὶ ὀνομάζεται - τὰ δὲ ψευδώνυμον τὴν ἐπωνυμίαν ἔχει. Ὅσα γὰρ οὐχὶ πρόσχαιρον δίδωσι τὴν ἀπόλαυσιν, οὐδὲ τά τινι δοχοῦντα χαλὰ ἑτέροις ἄχρηστα γίνεται, ἀλλὰ πάν- “τε χαὶ διὰ πάντων καὶ ἐν πᾶσίν ἐστιν ἀγαθὰ, οἷς ἂν ἐγγένηται, ταῦτα ὡς ἀληθῶς ἐστιν ἀγαθὰ, ἀεὶ ὡσαύτως ἔχοντα, καὶ τὴν τοῦ χείρονος ἐπίμιξιν οὐ προσδεχόμενα. "Ἄπερ τοῖς ἀχριδῶς ἐξετάζουσι περὶ μόνην τὴν θείαν τε καὶ ἀΐδιον θεωρεῖται φύσιν. Τὰ δὲ ἄλλα πάντα ὅσα τῇ αἰσθήσει χαλά ἐστι, διὰ τῆς κατὰ τὴν οἴησιν ἀπάτης καλὰ φαινόμενα, οὔτε ἔστι (.
«ἢ φύσει, οὔτε ὑφέστηχεν, ἀλλὰ τῆς ῥοώδους χαὶ παρ- οδιχῇς ὄντα φύσεως, δι᾽ ἀπάτης τινὸς χαὶ ματαίας προλήψεως, ὡς χατὰ ἀλήθειαν ὄντα τοῖς ἀπαιδεύτοις νομίζεται. Εἰ οὖν τῶν ἀστάτων περιεχόμενοι τῶν ἀεὶ ἐστώτων οὐχ ἐπορέγονται, ἔοιχε γὰρ τοίνυν οἷον ἐπί τινος σχοπιᾶς ὑψηλῆς ἑστὼ: ὁ Ἐχχλησιαστὴς ἐμ- Θοᾷν τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει δ'᾽ ὧν λέγει" ε Καιρὸς τοῦ φιλῆσαι, καὶ χαιρὸς τοῦ μισῆσαι, » ὅτι ἄλλα ἐστὶ τὰ ὄντως ἀγαθὰ, ἃ καὶ αὐτά ἐστι καλὰ, καὶ τοὺς μετ- ἔχοντας τοιούτους ποιεῖ.
οἰἵγα ὀτγογοπι δβοοβοδηίυγ, θῶ ὸ πυῃς ἀἰΐοὶϊ ἰη Βος Ἰῖθγο Βαοϊοβίδϑιθβ, « Τϑθρυδ δβί διηδοάϊ, οἷ (δἰ ρι5 οϑῖ οὐΐο "δ θομάϊ.» Ρεγ αυῶ φυϊάθηι ἀϊδεδγηϊ γτογυηὶ πδίυγδιν, θϑέδηάδι5 φυϊά υ0}ΠΠΠ6 διηείαγ, οἱ αυἱά οὐΐο ᾿Ιιαυεδίιγ. Ὠιοὶξ οπἰπὶ ἰυνεπίυβ τἰλι18 ᾿Έγν θη 5 ἁδοιίθυ8, 5: θὲ ἰθεραβ 6888 διμδηὰΐ θὰ 4υ88 οἰ) ἃΓα δἰπί λυνοηίαι, ϑοὰ ῥυνοηίυιϊ! οοπίγα οἰαπιαὶ Εσε]6- ϑἰγ5ι6ε8, ἀδῇηϊεβ δἰἴ ο886 ἰθπιρι8 ρυγ δπιϊοὶ- εἴα, Νοῦ δοΐπι ο0 6556 Δπιϊοἰ ἰδ, ἀπἰπμθ ᾿αθίϊα- ἀϊποηὶ δΟΘΡγϑῃ(6Πὶ ἴῃ ΓΟΡῸ8 τυγρὶθι8 οἱ Περὶ ο5᾽5. υοπιοῦο ἐπί δὶ ἰῃ βδηϊδίς τϑοῖο ουγβὰ δδΐ πᾶ- ἰυγὰ, ἴῃ ἰδ ροΓΘ δἰι15 δοοϑαὶϊὶ σογροσί: φυΐθυβ δ0- 161} ΠΊΟΤΒ18 ἀἷρ5δ4 5 ἰδἰθῖ ἰπάϊΐι ἴδοι ἰοη πὶ, Ὠθ πιο ἀϊχδγῖι 'ῃ ἐδ ροΓα 68π| οἰ οἱ δἰ τ: Ωοἢ οηΐηι ἴῃ 5 πδίθΓΆ8 ΔΡρειυ5, 856 υἱιϊουϑδ δδοιίο δὶ 5|8 - ᾽ιὰ οἰἰδπὶ οὐδοθηυς δῖθος ἰυυθηῖϊα 8, ποθὴ δὶ ΔΙΏΟΓ, δε πηοῦρυ αυΐ ρΓΟΟΓΟΔίΌΓ ἃγάδηξ! 6ἱ ἐΐρδ88- ἀΐβ τεἰπῖπιὸ ἀθδίτ πιοῦβὰ ῥμνθηίυ 8. ΝΟ ομμηΐβ δΡξ0 8ΠΠ0Γ δεῖ 8π) οἰ 6δὲ ὀρρογίῃῃδ, βοά δῷ ἀε- πὶ, 262 γογβϑίυγ ἴῃ 60 ᾳυοὰ 681 δοϊυπι) Δπιϑἢ- ἄυπι. δεὰ ἤδγὶ ἠ00 Ροϊθδὲ, υἱ 46 ἰκι8 οἶδγὰ Πα δᾶ- ἴυν οοφηϊο, πἰδὶ ἰὰ ἀ6 4υὸ ρίίωγ [12 εἰνίἀδίυτ 'μ σοπ!διμρίαἰΐοπθ: ΒΟΠΟΓΙΠῚ ΘΓΩῸ, Φιογιι δι 0 ᾿οηοηΐυ ΒΟΙΪΠ68, 4114 υΐάοπι ὑοῦ δυπὶ (8}18 4φια!α ποπιϊηαπίυγ: 411 διυίθμι ἰαϊβδαία ἤδρεωι ϑρρε!]διοποπμ. Ουξ ἐπὶπὶ δυπὶ οὐ πβημοάξδ αἱ Βο. 86 δά ἰδρυδ (γυθπάδ ριςθοδηῖϊ; Π64ι6 οὐ αἱΐ- ου! ρυϊοιγα Υἱάθδπίαγ, 4}1156 δυπΐ ἱπυι!α, βοὰ ΒΘΠΊΡΟΡ οἱ ΡῸΓ Οἰηῃΐδ, οἱ ἰῃ οἰπηΐθυβ βδυὴῖΐ δοῃᾶ φυΐθυβ Γυϑτμϊ, ἃ ὙγΓ6 δυπὶ ΒΟηΔ, Βοροῦ 5'η- 16 Ὁ οἱ ὀοάδιῃ ᾿π000 56 πδραηῃξϊα, οἱ ποὺ δάμη! 6η- υἷα πιο]! οοπ)η διϊομοπι. Θυφ φυϊάδπι [18 ΄υΐ τοῶὶ δοουγϑῖα οσδηλϊηδηίῖ, ἴῃ 80. ἀϊγνίπα οἱ φίεγῃμα οθῃ- βἰἀδγαπίυγ ποίυγϑ. ΑἸΐὰ δυΐίθπι οἴμηΐδ 4188 56ϑυΐ δ.η1 ρυ!οῖγα δὲ θομα, ρυϊοιγα δαίθιη υἱάθηϊυν ρὲ Γ ΘΡΙΓΌΓΕΙΙ Ορίπἰοηΐδ, π64086 δυπὶ, ποααθ οοῃδίβίαηι παίυγα, 86 οἰπὶ δἰηὶ Πυχδο οἱ ᾿γϑη δου Πι18 ἢ δέι Γαδ, ΡΘΡ ΘΓΓΟΓΘΙΩ ηυδιηἀδπ οἱ ἱπᾶποπι δχἰ βιἰ πηι οη θη), ΜΈΓ 6588 ΟΘηΒΘΠ(ΕΡ πον 18. δὶ ΘΓΕῸ διμρθοίοἢ- (ε6 ε8 αυῷῷ δυηί ἰῃβι140}18, δὰ ποῦ δρρδίαπί ψυῖ ΒΕΠΙΡῈΓ βαπὶ, νἱάδίυνγ ἘροΙεβίδϑίθβ υϑὶαἱἱ ἴῃ αυδ- ἄἀδπὶ 4118 βίδηβ βρεουϊα, δά Βυσιδῆδπιὶ ἐχοϊδηΔγα παΐυγαπ οὑπὶ αἰοϊϊ, « Το ΠΙρι8 ὁ8ὲ δπμδηάΐ, οἱ ἰ6η}- Ρῦδ εδὶ οὐΐο μαρδπάϊΐ, νυ αυοά αἰϊᾶ δυηΐ υϑῦθ "0η8, 488 οἰΐδπὶ ἱρβᾶ διιῶϊ ρυϊοῦγα δἱ μοηβϑίδ, οἱ (αἱδα, Οἷον γὰρ ἂν ἣ τῇ φύσει τὸ μετεχόμενον, πρὸς ἢ θμα]9 οδηΐπι 6δὶ παίυγὰ ἰὰ φυορὰ ραγιϊοἰραίυν, ἴῃ ἰά τοῦτο ἀνάγχη κχαὶ τὸ μετέχον συμμετατίθεσθαι" οἷον εὔπνουν γίνεται τὸ στόμα τοῦ λαθόντος τι τῶν εὐπνοούντων ἀρωμάτων διὰ τοῦ στόματος, χαὶ δυσῶδες πάλιν τοῦ σχόροδον ἐντρώγοντος, ἢ τινος ἄλλου τῶν δυσωδεστέρων. Οὐχοῦν ἐπειδὴ δυσ- ὠδης μὲν πᾶς ῥύπος τῆς ἁμαρτίας, ἐχ δὲ τοῦ ἐν- αντίου ἡ ἀρετὴ Χριστοῦ ἐστιν εὐωδία, ἡ δὲ ἀγα- πητικὴ σχέσις τὴν πρὸς τὸ ἀγαπώμενον ἀνάχρασιν φυσιχῶς χατεργάζεταε ’ ὅπερ ἂν οὖν διὰ τῆς φι- λίας ἐρώμεθα, ἐχεῖνο γινόμεθα, ἢ εὐωδία Χρι- στοῦ ἣ δυσωδία. Ὁ γὰρ τὸ χαλὸν ἀγαπήσας, καλὸς καὶ αὐτὸς ἔσται͵ τῆς ἀγαθότητος τοῦ ἐν αὐτῷ οἰἴαπι ΠΟΟΘ6Ά86 Θδὲ δ' πη} ἐγαηβιημίειιγ ἰὰ ᾳιοά ρᾶγ- εἰοραῖ, υἱ θΕ6Π6 Οἰ6ῃ8 δὶ ὁ5 ο᾽5 αυὶ οἵα δεεορὶἐ δγοηημδῖα, δὲ ΓΌΓΘΙΒ Ἰη8]6 ΟἾΘΠ8 6118 αυὶ οοπιοάϊ! Αἰ, δῖ ἰϊυϊὰ αἰϊαὰ ᾳυοὰ 6δὶ (ἰἰΐα8. θυο- εἶδ ἜΡκῸ (ΟἰάΔ φιίϊάθια 681 οῃλπΐδ δογ 68 ρεοοδ- εἰ; οομίτα δυίοπι υἱγίυϑ δδὲ. "οπυ8 οὐον Οἰ γί ϑιὶ 3, δι 8} δυΐθην Βαθὶθἀο Ὠδίυγ8 6 ἐἢὶοὶς οθπίθηι - ΡδΓδίομθπὶ οὐπὶ 60 4ι0ιὲ} ἀηηδίυγ: αυοά οδγρο ἀϊ- δἰτηι8 Ρ6Γ ϑιογοηι,, ρ6Γ ἰἰἰυὰ οἰβοίατηυν Ο γίβιὶ θ0- 85 γδὶ τὴ 188 οὐογ. Ουΐ οαῖπι 4υθ4 θοηυπὶ 6δὲ εἰ ᾿ιοπδϑίαιι διηδυί, ἰρὲε6 φυοχυς δὶς θοηυς οἱ βο- μοδβῖι5, ὈΟΠἰΙα16 ο}ὰ5 φασί ἴῃ 'ρ50 6δ8ι, ἐυηὶ φυὶ 8066» 5. ΟΒΕΘΟΆΙ ΝΥΘΘΕΝΙ “Ὁ Ρἱτ ἴῃ βοῖρβαπι ἰγδηϑπιυίαπίθ. Ῥγορίογοδ βοθὶβ βεῖρ- Α γινομένου πρὸς ἑαυτὴν τὸν δεξάμενον μεταποιούσης.
56 πὶ οοπηοθοηάσυπι ργοροηϊξ ἰδ αυἱ ΒΕΠΙΡΟΡ δβὶ, υἱ οὐπὶ ἰρϑιπὶ ἴῃ ΠΟ 8 ἱρ88 δεσδρεγίπιυβ, ΠΠυ ἄδηνιιϑ 4υοσά {Π|π εδῖ. Ὀίοῖς δηΐτη,, « ὕλγο πηθᾶ ὑθγὰ δϑί εἷ- ΡῈ5, οἱ βδηϑυΐβ πι6}8 Ὑ6γὸ δὶ ροίυϑ ν5.» Ουἱ δΓβὸ μι8))6 δ1081 ΟγπαπΊ, ΠΟῚ 6ϑὶ ἈΠηΐου8 5ι185 ΠΔΓηἾἶΒ, οἱ φυὶ ἰῃ ἢῦπο δδηρυίπεπι 6δὶ δδοίαβ, τυπάυ8 οΥϊ ἃ 86 Π5} βδηφυίπθ. ὕδτγο δηἰπὶ Ὑ γοὶ, οἱ βδηχαΐβ αυὶ δδῖ ἴῃ 85 οᾶγπθ, Ὸπ ὑηδπι ΠᾶΡδὲ φγαίϊαπι, 564 6δΐ οἱ βυδνὶδβ ἰϊ8 φυί φυκίδηιϊ, εἴ ἀρρεϊομαι5 115 φυΐ ἀδδί ἀ6- τδηΐ, οἵ 5 φιιΐ ἀΠίσυηι ἀπι8015. 51 φυΐβ δυΐθηι ἅπ|0- ται οομνογίοτἰ᾿ δά 6ἃ 4185 Π0η σΟΠβίβιμηΐ, ουὐυδηιοάὶ δυπὶ οὰ παῖυγα, ἴ8|6 οἰΐδπὶ βἰῖ πθοθββα ἐϑὶ οἱ αυοά ἵπ {ΠΠ158 Ππιορῖῖ. Οὐοηΐδιπν ἐγρο ἴῃ 5. 4ιδ βιηϊ, δ υὰ φυΐάεπι 681 γϑγια), Δ ᾿ἀ γάγοὸ ἰῆδηθ, Θοπνϑηἶΐ ΘΟβη0- 866Γ6 ἰμδηῃθ, υἱ 68 ΟρΡρΟΠΟηΔΟ οἱ ΘΟΠΙρΡΔΓΔΠ60 ἰμι6}- ᾿ξαιθυβ πίυγϑπι ΘΟΓυπὶ 4025 ὙΕΓΟ 80η1. δ: 5. ὁπίτῃ [οἴαπὶ οὔνπθ68 βᾶποιΐ, 608 4υἱ ἃ Γϑοῖδ Υἱᾶ Δθδγγῶ- τυηξ, οἱ ρὲῦ ποὴ γϑοΐδη) ἰηχγοϊαπίυτ, τοἀασοιίοα δὰ νἱᾶπι ἃ 408 ἀϊνεγιογυηὶ,, ργοου! οἰλπιαπίοδ, Ευθ6 τἴδια ἰῃ 408 ἰηρτοάοτγῖβ. ἴῃ 68 δηΐπὶ δίιηΐ ᾿ἰδίγοπε8 οἱ φγϑάομθϑ οἱ δΒοπιϊεἰἀαγαπι ᾿μ81 4125, νἱ βίπηυὶ φυϊάεπι νἱδίον ρογίουϊυπι ἀδο!μδὶ υἱὲ ρεγηίείοβθ; ΔὉ “|| δυίδπι υἱὰ γθοβθββιβ, δὶ τἷὰ αν ἀυεὶς δὰ δᾶπι 4υ85 βεγναΐ, [ὰ οἰΐϑην πιᾶβηυ5 1116 Ε οἰεβία- 865 ἀθβυροῦ οἰαπιθαὶ πυπιδη ΠδίΌΓΙΒ, ἀυδ ΕΓΓΑ- γαῖ ἴῃ ἰηνῖο οἱ ποη ἰῃ νἱὰ, υἱ ἀϊεῖς Ρτγορμοῖα "', Ὦζος ἀρογῖα ἀΐσθπβ ῬῈῦ δὰ ηὔα Ἰοαυίίυγ: ΟἸΓ ΡΔΓ Ἰτοῖϊλπι υἱἱᾶπὶ δγγὰ 118, Ο ΠΟπιΐ 65 3 ΟΡ ΔΠ|81}8 νᾶ,