100 χάριν ἧ τε. τῆς ψυχῇς καθαρότης, καὶ τὸ πάσης ἐμπαθοῦς διαθέσεως ἀνεπίμιχτον, δι᾽ ἐπιμελείας κα- τορθοῦται τοῖς ἐναρέτοις, ὥστε πινὰ χαραχτῆρα τῆς ὑπερκειμένης φύσεως διὰ τῆς ἀστειοτέρας ζωῆς χαὶ ἐν αὐτοῖς γενέσθαι. Ἐπειδὴ τοίνυν οὐ μονοειδής τίς ἐστιν, οὐδὲ μονότροπος ἣ κατ᾽ ἀρετὴν πολιτεία, ἀλλ᾽ ὥσπερ ἐπὶ τῆς τῶν ὑφασμάτων χατασχενῆς διὰ πολ- λῶν νημάτων τῶν μὲν ἐπ᾽ εὐθείας ἀνατεταμένων, τῶν δὲ κατὰ τὸ πλάγιον διῃρημένων, ἡ ὑφαντιχὴ τέχνη τὴν ἐσθῆτα ποιεῖ" οὕτω χαὶ ἐπὶ τῆς ἐναρέτον ζωῆς πολλὰ χρὴ, συνδραμεῖν, δι᾽ ὧν ὁ ἀστεῖος ἐξυ» φαίνεται βίος, καθὼς ἀπαριθμεῖται τὰ τοιαῦτα νή- ματα ὁ θεῖος ᾿Απόστολος, δι᾽ ὧν ἡ τῶν χαθαρῶν ἔργων ἰστουργία συνίσταται" ἀγάπην λέγων χαὶ χα- ρὰν χαὶ εἰρήνην, μαχροθυμίαν τε καὶ χρηστότητα, καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα, οἷς χαταχοσμεῖται ὁ ἐχ φθαρ- τοῦ τε χαὶ γηΐνου βίου τὴν οὐράνιον ἀφθαρσίαν με- τενδυόμενος. Τούτου χάριν ἀποδέχεται τὸν ἐν τῇ ἐσθῆτι χόσμον τῆς νύμφης, ὡς τῷ λιδάνῳ χατὰ τὴν ὀσμὴν ὁμοιούμενον. Καίτοιγε πρὸ τούτου πάντων εἶπεν τῶν ἀρωμάτων προέχειν τὴν τοῦ μύρου τῆς νύμφης εὐωδίαν, ὡς δοκεῖν ἐν τούτῳ χαθαίρεσιν εἶναι τῶν ἐγχωμίων, εἴπερ ἡ παντὸς ἀρώματος ὑπερτε- θεῖσα, νῦν πρὸς ἕν τῶν ἀρωμάτων ὁμοιοῦται διὰ συγκρίσεως, οὕτως εἰπόντος τοῦ Λόγον " ὅτι Κατὰ τὴν ὀσμὴν τοῦ λιθάνου τῶν ἱματίων σού ἐστιν ἡ εὐ- ωδία. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ ἰδιαζόντως χατά τινα λόγον εἰς τεὴν τοῦ Θείου τιμὴν ἀποτεταγμένον ἦν τὸ τοῦ λιδάνου θυμίαμα, τούτου χάριν ἡ ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώ- Ν ματα εἶναι χριθεῖσα ἀξιοῦται τῆς πρὸς τὸ ἕν ἄρωμα “ ὁμοιώσεως, τὸ τῷ Θεῷ ἀναχείμενον, ὡς τὸ νόημα τοῦ αἰνίγματος τοιοῦτον εἶναι" ὅτι Σοὶ, ὦ νύμφη, τῶν ἀρετῶν ἡ περιθολὴ τὴν θείαν μιμεῖται μαχαριότητα, διὰ καθαρότητός τε καὶ ἀπαθείας, τῇ ἀπροσίτῳ φύσει ὁμοιουμένη. Τοιαύτη γὰρ ἡ τῶν θείων ἱματίων ὀσμὴ, ὡς πρὸς τὸν λέῤανον ἐμφερῶς ἔχειν τὸν ἀνακείμενον εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ τιμήν.
Πάλιν μανθάνομεν διὰ τῶν ἐφεξῆς ἐπαίνων, πῶς, ἄν τις γένοιτο τοῦ Κυρίου ἀδελφὴ καὶ ὁμόζυγος, δι᾽ ὧν φησιν, ὅτι Κῆπος κεκλεισμένος, ἀδειφή μου γύμφη. Οὐχοῦν εἴ τις μεταποιεῖται, νύμφη μὲν διὰ τοῦ προσχολληθῆναι τῷ Κυρίῳ γενέσθαι" ἀδελφὴ δὲ διὰ τοῦ τὸ θέλημα αὐτοῦ κατεργάζεσθαι, χαθὼς λέγει ἈΠ} μδῦθγὸ δάτηϊβίθπι οτηδίυπι ἀπίτηΐ ᾿ποίπυπν ἃς Ῥοριυτθαιοηυμ, ἃ νἱγὶθ δοηΐβ ἀἢ ΚΘ ΟΓ Θχθγοθίιν, αἱ ΡῈ πιρέογοῖι γ᾽ δἰ ὁ ἰῃ οἷ 4ιϑδοάδιῃ ἤφαγα οἱ ΘΠ ΔΓΔΟῖΘΡ ΒΔΓ ΒΕ ρΟΓοι πο 18. Ουοηἶδπὶ ογβὸ ΠΟὴ 68 υπὶ ογἾ8, ΠΘ416 πηΐτ|6 Π0αΪ νὰ αυξ εχ νἰτιιῖα δρίιαγ, δοὰ αυοιηοὰο ἴῃ ἰοἰλ δυῖ ρδιηπὶ Ιοχίυγα, ΡΟΓ τη18 (8, ιογιηι 4! αυϊάθαι ἰὼ τοι βυηΐ οχίθηβ8, [18 ϑυ 6 η] ΡῈΓ ἰΓΔΉΒΥΘΓΒΙΙἢΙ ἀϊνί88, 8Γ5 ἰοχϑηάϊὶ [δοὶϊ νυϑϑίοπι: ἰίἃ διΐατῃ ἰῃ υἱίᾶ 4 ἐχ υἱγίυ!ο δείίαγ, πὴ} 18 ορυγίοι ΘΟπΟΌΓΓΘ- ΤῸ, ΡῈΓ αυῶ ΒΟπὰ ἰθχίθνῦ Υἱίὰ: δίοιι ἀϊνίμιιβ Ῥαυϊυβ 86 ϊὰ δπυπιογῶῖ, ΡῈΓ αὐ εθη- βἰϑιὶὶ ἰοχίυγα Ὀοηογὰπι ΟΡϑῦυΏ, σμδγί(λιθηι ἀϊςοηβ, οἱ φαυάϊυτ, οἱ ρᾶσθπ), ἰοπρϑηϊηι δίοηι, οἱ επί πἰιδίθπ), οἱ φυδοιηαυα δυηὶ Πυ}ιϑηηοάὶ 5", αυΐθυθ ογπαίωγ αὐ οοἰδβϑιθπὶ ἰπάσϊυ ἰβοογρα- Ριοπθιη, ὁχ Υυἱία ὑδγγομᾶ ἴῃ 4υᾶπι οδαϊ! ἱπίογὶ(ι8. Ῥγορίογοα δοοὶρίι 4υὶ ἴῃ νδϑῖ8 εδὲ ογπαίιτη βροη- 88, υἱ αἱ οἄογο δἰϊ 5 π18 {πυτγὶ. Αἰᾳυΐ ρῥγίι5 ὀἰϊχὶν ομμμθυ8 Δγοιηϑε}ι8 Δηίθοο! γα ὑπφαυθηιὶ ΒΡΟΠ 885 Ὀοπιπι οὐογϑηι: δάθο υἱ ἰῃ ος νἱάθδίιν οιμηΐα (ΟΠ γ6 δηςσομἷδ, 5:4 υ! 6 πὶ 4085 ΟὈΪ 18 ργρ8- ἰαῖα [υἷι ΔΡΟΠΔιΪ, πυπῸ ΡῈΓ ΘΟΠΙρΡΑΓΔΙΙ ΠΟ υπὶ 551 9] 0 ἈΓΟΙΔιΐ, οὐπὶ δἰ. ἀϊχατγὶξ Βογίρίυγα: δίουϊ οὐοῦὲ {ππγί ὁδί ΟΠ 5 ΟὐοΥ τυϑγαμ γϑϑιϊα τ. ϑεά αυοπίδιη ρδου] τὶ φυδόδη γαϊΐοης Π οὶ μοποσὶ ἀδριιίδέι ἐγᾶὶ (πυγὶ5 βυ Πίυ5, ὁἃ ἀθ σὰ αι25 [εξ ΡΓΙαία Ὁπηπῖθυ5 Δγοη)δίϊ θυ, ἀΐγπα Θαηβθίαῦ. 425 8551 1] αηἱ ἀγομ δι, φυοὰ 60 ἀοάϊοαίυμ. ()υ0 ἢϊ υἱ 5ἷ Πίος βθῆβιβ ϑηϊξιηδιβ: Τυυπι, Ο Βροῃβᾶ, υἱγίυίυπι ἰπάἀν!πδηίυπι ἰπιϊἰαίυν ἀἰνίπδαη θοαιυῖ- ΠΟΘΙ, Ρ6Γ ριυγίίδίεπη οἱ ἱπηραι! } 8.6 π) δϑβί πὶ - Ἰαιὰ παᾶϊυγ δὰ αυὰ ποὴ ρμαῖοὶ δάΐιυβ, Ταὶ 8 681 δηΐπὶ, ἱπηϊῖι., οὐοῦρ ἰμποτγιπὶ γνοϑιηοηίο- Τυπὶ, υἱ 8[1 51}1}8 ἐμαγὶ, αυοά Βοὶ μοποτὶ οὶ αἰοαίυπι.
Βυγϑιϑ ΡῈΡ ἰαυάθ8 αὐ ἀδίποορβ 564. Ὁ ἀϊδαίπναβ, φυδπιδάιμοάμιπ ἢδι αυϊδρίδπι ΒΟΓῸΓ εἴ οοηΐυχ Ομ πὶ ΡῸΡ Πος φυοά ἀϊεὶϊ, Ες ἠοτίμδ ἐοπ- εἴμιδιιδ, ΒΟΤΟΥ͂ πιεα δροπδα. δὶ αυϊδρίδπι οΥ50 ἰιος 51] υἱπάϊοδί, υἱ 511 ᾳυΐϊάδπ) 5ροηβᾶ, ργορίοσεα αιοά ἐουαπφδίι Θοιμΐπο, ΒΟΓῸΡ δυίοπι, ργορίογεα αυοά τὸ Εὐαγγέλιον χῆπος εὐανθὴς γενέσθω πάντων ἔχων Ὃ δ᾽ 08 [Δοἰαΐ νο]υπίδίαηι, δου ἀϊεῖι Ενδηφεο!ίυπι, δὲ ἐν ἑαυτῷ τῶν φυτῶν τὴν ὥραν, τήν τε γλυκεῖαν συ- χῆν, χαὶ τὴν χατάχαρπον ἐλαίαν, χαὶ τὸν ὑψίχομον φοίνιχα, χαὶ τὴν εὐθηνοῦσαν ἄμπελον, μὴ θάμνον ἀκανθώδη τινὰ, μηδὲ χόνυζαν, ἀλλὰ χυπάρισσον ἀντ᾽ αὐτῶν χαὶ μυρσίνην. Οὕτω γὰρ τὸν τοιοῦτον κῆπον οἶδεν ὡραΐξειν ὁ μέγας Δαδὶδ, καὶ ὁ ὑψηλὸς Ἦσαΐας" ὁ μὲν λέγων " Δίχαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει" καὶ, ᾿Εγὼ δὲ ὡς ἐλαία κατάχαρπος" καὶ, Ἡ γυνή σου ὡς ἄμ- πελος εὐθηνοῦσα" καὶ παρ᾽ ἑτέρῳ τινὶ προφήτῃ μαχαρίζεται ὁ ὑποχάτω τῆς συχῆς τῆς ἰδίας ἀναπαυ- ὄμενος. Ὁ δὲ Ἠσαῖας ἀντὶ θάμνου μὲν, τὴν κυπά- οἰσσον " ἀντὶ δὲ κονύζης τὴν μυρτίνην φησὶν ἀναδύμογίυβ δοτγίἀυ8 δἰ“ θ6Π6 φογπιΐ ηΔη5, ΟΠ) ἰ απ ΠΔθ6 ἢ 8 ἴῃ 86 ἀγρθογαιη ῥυ]ο λυ ἀΐπθη, πδπῖρα οἱ ἀιεεπὶ (οιπι, οἱ (Ὁ γἢ ]δην οἰδδπι, οἱ 8) ]ςοπηδαι ΡΔ]Π18Π|, οἵ δϑυπάδηϊοση νἱία πὶ, ΠῸῸ βρί ποδυπὶ 4ποιηρίδπι ΤΌ, ποαυθ ΠΟΙ 2ΔΠὶ 8611 ΡΠ ΟΔΓ 8 Π|, 80ι] ΡΓῸ οἷ5 οιιργεβδυπὶ οἱ πίγγίυμι. 5'6 δηΐῃ ἰαθ Βογίυμη ἀθοογᾶγα πονὶξ, οἱ τηᾶρπι8 αν ἀ, οἱ δ0} 18 ἰϑαΐαβ. ΠΠ|6 φυϊάοπι ἀΐοοπβ: μδένιδ μὲ μαίπια ἢοτε- δὲε "5. οἢ: Εσο αμίοπι ἰαπημαπι οἰἶνα [ἐγ ἀξ δ᾽, οἱ, ὕκοτν μα δ,οι υἱιἱδ αὐμπάαπς "". Νδιη οἱ 80 αἰΐηυο 4|10 ρτορῃοίᾳ Ὀϑϑίιι8 ᾿υἀϊοαίυγ 4υἱ 500 δυὰ ἤσι αυϊεβεὶ! 55, [5128 διιίθη) ἀϊοὶὶ (υἱυγυπι οἱ ΡΓῸ τυῦο φυϊάοπι σΌΡρταβδ0.8, ῬΓῸ ΟΟΠΥ͂ΣΔ Δυίοιη) ἤογεδί Ἰηγτγ-- Α σεσθαι. Τὰ δὲ καθ᾽ ἕκαστον περὶ τῶν δένδρων τούτων τυ» "7. δἴπριυ]α δυΐθηι ἀδ 1}18 ἀγθογίθυϑ ἐπίβηιδῖδ, αὐ ΠΟὈΪ5 οϑίθηβὰ [ιογίηϊ ἃ ργορμοιία, {ἀπ ΥΣ 8ι1- ῬδΓυΔΟΔΠΘΌΠ) ΔΟΟΙΙΓΑΪΘ ἜΧΡΟΠΘΟΓΟ, οὑπὶ 811 Ομηηθυδ Ῥεγβρίουμπ), 4υΐβ 81 βιιδνΐβ [γιοίυβ ἤου8, Ἔχ δ 00 ϑοοετίπιο τηδίυγαῖυβ, 4υἱ 80 ἰηϊιὶο αυϊάδπι δδὲ ΔΙΠΔΓῸΒ Θἱ ΠΪπίΠ16 Θκου 6Ππῖ0}8, ροβῖθ8 δυΐεπὶ ἀυ]εὶβ {γυοίυ8 εἴξοῖιβ, 56Ππ818 δηΐπηε δῇϊεὶϊ: ἀυϊοεάϊηα. Ουϊὰ δυίοπι ποΐ5. οομογὶ ργοογαϑίῖο ἰγυοῖαβ υ]685 ῬΘΡ δοογγίπηυπὶ οἱ ΔΠ)Δ 58, ΠΠ:01πὶ βυσουπι, 4 80 ἰηϊεῖο ἰῃ 60 δἰἴπυν, ροβίθα δυίΐίθη ΡῈ Οηγοπἰ οηΐθΩ τολϊυγαιΐοποπι εἰ οὐ υγᾶπὶ ταυ 80} πῃ Ὠδίυγδτα ο] οἱ ἢ φυοά ἔϊ Ἰυοἷβ πιδιογῖα, γϑοῦγθδὶ [888 {ιἀ| Π6 1}, Γοϊαχαί [Δ θογοπι, σαρυΐ ΘΧ αγδί, οἱ δὰ Του δᾶ ορδπὶ [γι 115 φυὶ οογίδπί ᾿εφ (ἰπη6 ᾽ Θυοπιοίο δυο οὐ οὶ ραϊπια, υἱ [γυσί. δυυπιὶ ἴυτ68 αἰ δ᾽. 16 ρρτγούίδηιυν, υἱ φυ ουπὶ ἰδηαύδηι {Π6ΒΑΌΓΌΠΙ βυτβυπὶ τοοοπάδϊ, πος νἱοΐπυιπὶ ἰουγῶ δυπὶ [ογαὶ, οἱ Υἱοἶ5 ἐβὶ σγαϊ ἃ6 ἀθοογ, Ἔεδῖφας οἀοΥ δ γὰ ΟἸ ρΓ 8518, δἰ 6δὲ ὨΥτΐ βυιδνὶ88 Ὁ Ηφρο οπηληΐδ ΡῈ Ομ 16 Π)ρ|8-- τεἰοποῖὰ ἱγορίοδη) δὰ υἱγία 18. ἰγαάιιοία ΓΔΙΙΌΠΘηι, ονϊάθῃβ δδὶ ὁπ ἶθυ5 δδρί πίον δυάίοηι θη, 4υογ- δὺπὶ βροοίοηϊ. ΠυΪυβπιοιὶὶ 681 ἀγροὸ Δγθογαῖῃ μογίυβ, αυΐ Βαπα φεγπιίηδὶ, εἰ 6δϑὶ ὕ6η6 δοπδβίιυ5, οἱ πιληθα- ἰοταπὶ γα]0 οπηηΐ δχ ρᾶγία πηυηἰίυ8, υἱ [τ δυ8 εἱ Β68}18 πιά δά 86 ργβθθαὶ δάϊυπι. Νδιῃ αυὶ ταδηἀδίογιπι βορὶ δδὶ οπηπὶ ἐχ ρδγία εἰγουτπιάδίυ, δάϊγὶ ποῃ ροίοβί ἃ [δτὸ βἰηρυϊαγὶ, πεὸ δὰ πὶ ἀθρᾶβοῖ 80 Ρορυϊδίυγ Δρ6Γ ἐσ βῖ'να. Κ᾽ αι ϊβρίδπι ᾿δῦρο δδβὶ Βογίυβ ἰβᾳυδ τηυπἰτυ8, 8 ἢ ΘΟΓῸΓ οἱ ΘΡΟΠΒ8 6115 αυἱ ἀϊτίι υΐς δηΐιηδ: δ ποτίμς σοποίμδιιδ, ΒΟΥΤΟΥ “πέα δροπδα.
566 οἰυδηγοάΐ ΠΟΙΡΙΟ Οριι8 6δὲ οἰΐδη) [υηΐ6, υἱ Πη8- ποδὶ ΠΟΙ ΠΟΓΘΠ8 Δ. θ6Π6 ΦΘΥΠΙΪΠΔΠ8, 4411 ρεγοη πὶ ἰγεϊραίυπι; ῥγορίογθα ἴῃ ᾿δυάϊδυς μότιο δάϊιηχὶ! Ἰοπίδι, ἀΐοοηβ: Ποτίμδ σοποίμδις, [0η5 οὐεϊφπαίμξ. Ἑοπεἶδ αὐυΐαπι Γαι ΟΠ 6 Π) ροὺ δι ΐβπιᾶ π05 ἀοοοῖ Ργο- νογϑίυμ, οὐπὶ ἀἰοί!: ἔοπδ ἀφια εἰς ἀμίοἰς, εἰ εἷἱϊ εἰϑὲ εοἰϊ, πεφιιδ εἱἱ86 αἰϊόπιιδ 67:8 εἰ. ἰδοιηι ρατιὶ- εερς 58. Ουοπιοάο οηΐπι ᾿ΠΠΠ ργο δαὶ, πὸ ἰπ δἰ θη 05 ΔΟμϑυπιαίυΓ Δ641:8 [Ὀπί18, [12 [ἷ]ς ἰ6βίϑιι!ῦ [ὈΠπῖδΠὶ τηϊηΐπα οὔυπαϊ ἴῃ 4]6πο5, ἀϊεεπάο, οὐδίσπαίιιδ, αυοὰ μεγίπάδ 68ι 80 δἱ ἀΐοδβ, ευδιοάϊιυ8. Τα]6 δεὶ δυΐδπ) φυοὰ ἀϊοίμιγ: ΕὐΠ8, πηδῶ αφυΐϊάοπι) βόπίθηι 8, αἰνίγματα, τῶν ὑπὸ τῆς προφητείας ἡμῖν ὑποδειχθέν- τῶν παρέλχον ἂν εἴη δι᾽ ἀχριδείας ἐχτίθεσθαι, προ- δήλου πᾶσιν ὄντος, τίς μὲν ὁ γλυχὺς τῆς συκῆς ἐστι καρπὸς, ὁ ἐκ τοῦ δριμυτάτου ὁποῦ πεπαινόμενος, ὃ κατ' ἀρχὰς μὲν πιχρός τε χαὶ ἄδρωτος, ὕστερον δὲ χαρπὸς εἰρηνιχὸς γινόμενος, χαὶ καταγλυκαίνων τὰ τῆς ψυχῆς αἰσθητήρια. Τί δὲ ἡμῖν καὶ ἡ τῆς ἐλαίας χκαρπογονία χαρίζεται διὰ τοῦ δριμυτάτου τε καὶ πι- χροτάτου χυμοῦ, τοῦ χατ᾽ ἀρχὰς ἐντρεφομένου τῇ ὁπώρᾳ, μετὰ ταῦτα διὰ τῆς χαταλλήλου πεπάνσεώς τε χαὶ γεωργίας εἰς ἐλαίου μεταδάλλουσα φύσιν, ὃ τοῦ φωτὸς γίνεται ὕλη, καὶ χαμάτων λυτήριον, καὶ πόνων ἄνεσις, χαὶ χεφαλῆς φαιδρότης, χαὶ πρὸς τοὺς ἀγῶνας τοῖς νομίμως ἀθλοῦσι συνεργία; Πῶς δὲ δυσ- επιχείρητον ἑαυτοῦ χαρπὸν ποιεῖ τοῖς χλέπταις ὁ φοῖνιξ, ἄνωθεν θησαυρίζων, καὶ οὐχὶ πρόσγειον αὐ-- τὸν ἐχφέρων, ἦ τε τοῦ ἀμπέλου χάρις, καὶ ἡ εὐώδης χυπάρισσος, καὶ τὸ ἡδὺ τῆς μυρσίνης; Ταῦτα πάντα διὰ τροπικῆῇς θεωρίας πρὸς τὸν κατ᾽ ἀρετὴν χατα- ληφθέντα λόγον, πρόδηλα πᾶσίν ἐφτι τοῖς νουνεχῶς ἑπαΐουσι πρὸς ὅ τι βλέπει. Οὐχοῦν ὁ τοιούτων δέν- ὅρων κῆπος γεγονὼς εὐθαλὴς χαὶ χατάφυτος, καὶ τῷ τῶν ἐντολῶν ἑρχίῳ πανταχόθεν ἠσφαλισμένος, ὡς μηδεμίαν καθ᾽ ἑαυτοῦ παρασχεῖν τῷ χλέπτῃ καὶ τοῖς θηρίοις τὴν πάροδον. Ὁ γὰρ ἐν χύχλῳ τῷ φραγμῷ τῶν ἐντολῶν διειλημμένος, ἀνεπίδατός ἐστι τῷ μονιῷ τῷ ἀγρίῳ, χαὶ ὁ ἐχ τοῦ δρυμοῦ αὐτὸν ὗς οὐ λυμαίνε- ται. Εἴ τις τοίνυν χῆπός ἔστι χαὶ ᾿σφαλισμένος, οὖὗ- τος ἀδελφὴ καὶ νύμφη γίνεται τοῦ πρὸς τὴν τοιαύτην εἰπόντος ψυχήν" ὅτι Κῆπος καχιλεισμένος, ἀδειλρρή μου νύμφη.
᾿Αλλὰ τῷ κήπῳ τούτῳ, χαὶ πηγῆς ἐστι χρεία, ὡς ἄν εὐθαλὲς διαμένο: τὸ ἄλσος, τῷ ὕδατι πρὸς τὸ διηνεχὲς πιαινόμενον" διὰ τοῦτο συνέζευξε τοῖς ἐπαίνοις τὴν πηγὴν τῷ κήπῳ, εἰπών" ὅτι Κῆπος κδχλεισμένος, πηγὴ ἐσφραγισμένη."Τὸν δὲ περὶ τῆς πηγῆς λόγον ἡ Παροιμία διδάσχει ἡμᾶς δι᾽ αἰνίγμα- τος, ἐν οἷς φησιν Ἡ πηγὴ τοῦ ὕδατος ἔστω σοὶ ἡδεῖα, καὶ ἔστω σοὶ μόνῳ, καὶ μήδεὶς ἀλλότριος μετασχέτω σοι. Ὥς γὰρ ἐχεῖ χωλύει τοῖς ἀλλοτρίοις ἐνδαπανᾶσθαι τῆς πηγῆς τὸ ὕδωρ, οὕτως ἐνταῦθα τὸ μηδαμοῦ διαχεῖσθαι πρὸς ἀλλοτρίους τὴν πηγὴν, μαρτυρεῖ διὰ τοῦ εἰπεῖν ὅτι Ἐσφραγισμένη, ὅπερ φγοργῖα ποιλί παίυν οΟρ (γᾷ ποδιγῶ δηϊηις ίδου!- Ὦ ἴσον ἐστὶ τῷ εἰπεῖν, ὅτι Πεφυλαγμένη᾽ τὸ δὲ λεγόμε- 118, 4υξ Οπ!η6 ζϑηυ8 ΓΔ ΟΟἰ ΠΆϊΟΠ 65 ἴῃ ΠΟ ἷ5 [δεϊῖ δεδίδγο οἱ δῃηδηᾶγα. ϑ'ϑεά ἴῃ Ποβίοῦ ἢϊ τποῖυδ 00- εἰϊδι!οηΐ8, φυδπάο Οηϊηΐ8 ποβίγὰ πουοῖ ΟροΓγϑίϊο δὲ 6οἃ 4υ δυηΐ πο} ]5 οοπάυο! Ὀ1}18, δὲ Ὀοπογυπὶ ὁχ- εἶ θὲι φγοσγεδιίομοπ. Θυδηάο δυΐθη οοηγογίογί: αυϊδρίαπι οορί(Διϊοπυπι ορογδίίοποπι δὰ δχοορίδη- ἄσπὶ υἱεΐαπι, ἴὰπὸ ἰῃ ἰΐθποβ οοηϑυμ αν Πυδηίυηι: δάδο υἱ θ6η6 δἰδίυν φυϊάδη) βρίποβα υἱίδ, ἰγγίψαϊἃ ΟΡΘ πιδίδγυπι οορί Διο, εχϑίοοουγ δυίοπ) αἱ τηλγοδβοδὶ ΠΕ ΟΡ ῥ]δηίϑ, ἢ00 ΠυΠΊΟΓΕ ῬΟΠΟΓΠΙ εοφὶἰδιϊοῦυπι πυϊγίεη!6 γϑΐοθπι. Ουοηΐδπὶ ΘΓΚῸ εἰξηδουϊυπι εἱ αᾳυοά ῬῈΓ ἰρδυπὶ οτδιοάΐηιν, Π06 ἀθ0- νον, τοιοῦτόν ἐστι " Πηγὴ χυρίως κατονομάζεται χατά γε τὸν ἐμὸν λόγον, ἡ διανοητικὴ τῆς ψυχῆς ἡμῶν δύναμις, ἡ παντοίους λογισμοὺς ἐν ἡμῖν βρύουσά τε χαὶ πηγάζουσα. ᾿Αλλὰ τότε ἡμέτερον γίνεται τῆς διανοίας τὸ χίνημα, ὅταν πρὸς τὰ συμφέροντα ἡμῖν χινῆται, πᾶσαν ἡμῖν συνεργίαν πρὸς τὴν χτῆσιν τῶν ἀγαθῶν παρεχόμενον. Ὅταν δέ τις τρέψῃ τῶν λογι- σμῶν τὴν ἐνέργειαν πρὸς χαχίας ἐπίνοιαν, τότε τοῖς ἀλλοτρίοις ἐνδαπανᾶται τὸ ῥεῖθρον " ὡς εὐτροφεῖν μὲν τὸν ἀχανθώδη βίον τῇ συμμαχίᾳ τῶν πονηρῶν λο- γισμῶν καταρδόμενον, ἀποξηραίνεσθαι δὲ χαὶ μα- εαίνεσθαι τὴν χοείττω φυτείαν ἀηδεμιᾶς τῆς ἐξ ἀγα- ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΛ ΟΑΝΤΊΟ, ΠΟΜΙΠΙΑ ΙΧ.
οἐ6 θῶν λογισμῶν ἰχμάδος ὑποτρεφούσης τὴν ῥίζαν. Α πᾶ, υἱ πιϊπίπιο 5 τὶ ρίδιι, δίσηο Ταγοπν ἀδίθγγοπρ: Ἐπειδὴ τοίνυν ἡ σφραγὶς τὸ ἄσυλον τῷ δι᾽ αὐτῆς φυλασσομένῳ χαρίζεται, φοδοῦσα τῷ σημάντρῳ τὸν χλέπτην᾽ πᾶν δὲ τὸ μὴ χλεπτόμενον τῷ δεσπότῃ “μένει ἀχέραιον" τὴν ἀχρότητα ἔοιχεν ἀρετὴν μαρτυ- ρεῖν τῇ νύμφῃ ἐνταῦθα ὁ ἕπαινος, ὅτι ἀνέπαφος αὖ- «ἧς μένει τοῖς ἐχθροῖς ἡ διάνοια, ἐν χαθαρότητι χαὶ ἀπαθείᾳ φυλασσομένη. Τῷ ἰδίῳ Δεσπότῃ σφραγίζε- ται τὴν πηγὴν ταύτην ἡ καθαρότης, μηδεμιᾷ νοημά- τῶν ἐλύϊ τὸ διαυγές τε καὶ ἀερῶδες τῆς καρδίας ἐπ:- θολώσασα. Ὥς δ' ἄν τις ἐπὶ τὸ σαφέστερον προαγάγοι τὸ νόημα, τοιοῦτόν ἐστιν’ Ἐπειδὴ τῶν ἐν ἡμῖν τὰ μέν ἐστιν ὡς ἀληθῶς ἡμέτερα, ὅσα τῆς ψυχῆς ἐστιν ἴδια " τὰ δὲ οἰκειούμεθα ὡς ἡμέτερα, τὰ περὶ τὸ σῶμα λέγω, χαὶ τὰ ἔξωθεν, διά τινος ἡμαρτη μένης ὑπολήαυϊάᾳυϊά δυΐοπὶ ποπ βυδγίρίίυΡ, ἀοιΐηο πηδπεὶ ἰη- ἰθέτγυπι: Υἱἀδίυν Ὠΐς 1408 ΒρΟη 828 ἀ6 βυπιπᾶ νἱγίυϊα ἔεγγα ἰοϑιἰπηοηΐ πὶ, ΠΘΠῚρ6 αυοά Δ} ἱπί πιΐεἶβ ἰπίδοῖα οἱ πιδηοὶ οοφίίαιϊο, ουβιοάϊα πῃ ρΡυγίιϑια οἔ ἱπιραι]- δι αῖς. θοπιΐπο 500 οὈβίφηδι ἢιιης [Οπέδι) ρυ γι, Π0ΠῸ Ἰπο οοφί(δἰιϊοπαπι σοπίυγθδι8 ἰὰ αιιοά δδὶ οογαΐβ ἰποϊάυμα οἱ δογίιπι. ὕϊ ἀυῖαπὶ ἢδι οἸδγίοῦ βϑηϊομιϊ, 12] 6 εβὶ ᾳυοὰ ἀϊοίπιιβ: Θυοηΐδπὶ δογαμὶ αὐυδ 5πηὶ ἴῃ πονίβ8, αἰΐα χυϊάθην διιπὶ υθ γα ΠΟΒίγΆ, 4υὰ διιηΐ δηϊπηα ργορτία; 418 δυίΐδθῃι ἰϑηαυδηι ποϑίγα δὰ ποβίγτβπι δι) πρὶ 08 ργοργίοιδίθπ), 68, ἱπαυδη), αυδὲ διιπὶ ΘΟΓρΟΤὶΒ οἱ ας δυηΐ Θχίθγηϑι [αϊβα ᾳυδάδπι δχἰβιπηδί!οη 8 οχἰϑιπηδηῖὲ8. ργοργίᾶ αὐυε βυηί 4[]16 πὰ (φυΐά οπὶπὶ τη λ 6 γί ὀχρογὶϊ δηΐπιθ8 ἐψεως ἴδια νομίζοντες τὰ ἀλλότρια" τί γὰρ χοινὸν τῇ αὶ ξοπιπιθπα δὲ ουπν πιδίογίΒ ογαβοιυἀ!π6) δὰ ἀθ ἀύλῳ τῆς ψυχῆς φύσει πρὸς τὴν ὑλιχὴν παχυμέρειαν; Τούτου χάριν ὁ παροιμιώδης συμδουλεύει λόγος, μὴ τοῖς ἀλλοτρίοις ἡμῶν, τοῖς περὶ τὸ σῶμά φημι, χαὶ τὰ ἔξωθεν, τὴν πηγὴν τῆς διανοίας ἡμῶν ἐναλίσκε- σθαι. ᾿Αλλὰ περὶ τὸν ἴδιον ἐναναστρέφεσθαι χῆπον, τὴν τοῦ Θεοῦ φυτείαν πιαίνουσαν. ᾿Αρετὰς δὲ εἶναι τὴν τοῦ Θεοῦ φυτείαν μεμαθήχαμεν, περὶ ἃς ἡ δια- νοητιχὴ τῆς ψυχῆς ἡμῶν δύναμις ἀσχολουμένη, χαὶ οδυδᾶ ρΓΟΥΘΓἾ 4119 "0018 σΟΠ8 δογρίυγα, πὸ ἰῃ ἃ 4υδ δυηξ ἃ ΠΟΡ 5 4]|16ηἃ, 'ῃ σΟΓΡυ 5, ἰπ40.8π), Οἱ. ἐδ 428 βιπὶ Θχίογηδ, ΘΟΠΒυπιδίυγ (0η8 οορὶ (4010 η]8, 866 ἴῃ 500 γογβθίγ Βογίο, δαὶ ἰγγίφϑη8 ρἰδηϊδίίοπρηι. ὈΙαϊοίπιιϑ δυΐίοπι νἱγίυϊ68 6886 Ποὶ ρ]Δη ϑιϊομθι, ἴῃ φυΐδυβ οσουραία οορφί(αἰινα δηΐπηθ ποβίγα (Δουϊίδε, οἱ δά πἰμ δχίογηυπι ἀδμθηβ, οὐδ ζπϑίυγ Ἵμᾶγα- οἴογα νοῦ δ118, ἰη(ογπιδία δὰ θοπαπὶ ἰϊαὈἰ ἀϊπα.
πρὸς οὐδὲν τῶν ἔξωθεν ἀποῤῥέουσα, τῷ χαραχτῆρι τῆς ἀληθείας σφραγίξεται, τῇ πρὸς τὸ ἀγαθὸν σχέσει ἐν μορφουμένη.
Ἴδωμεν δὲ καὶ τῶν ἐφεξῆς ἐπαίνων τὴν δύναμιν. Ἀκποστοι.αί σου. φησὶ, παράδεισος ῥοῶν μετὰ καρποῦ ἀκροδρύων, κύπροι μετὰ νάρδων. Νάρδος χαὶ κρόκος, κάλαμος καὶ κιγγάμωμον, μετὰ πάν- των ξύλων τοῦ Αἰδάνου" σμύρνα καὶ ἀ-Ἰόη μετὰ πάντων τῶῷρ᾽ πρώτων μύρων. Πηγὴ κήπων, φρέαρ εὕδατος ζῶντος καὶ ῥοιζοῦντος ἀπὸ τοῦ Λιδάγου. Ὅτι μὲν οὖν παμμέγεθές τι καὶ ἐξαίσιον τοῖς εἰρη- μένοις ἔγχειται νόημα, δι᾽ οὗ τῆς χατὰ Θεὸν ὑψω- θείσης τὸ κάλλος ἐν θαύματι γίνεται, ταῖς πολυτρό- - ποῖς τῶν ἐπαίνων ὑπερδολαῖς εὐφημουμένης, δῆλον χαὶ ἐκ τῆς προχείρου λέξεως τῶν εἰρημένων ἐστί, Τίς δὲ ἀληθής ἐστι διάνοια, ἦν διασημαίνει ταῦτα τὰ ῥήματα, μόνον ἂν εἴη σαφῶς εἰδέναι τοῦ χατὰ τὸν ἅγιον Παῦλον ἐπισταμένου Πνεύματι λαλεῖν τὰ θεῖα μυστήρια. Πῶς γὰρ τὸ ἀποστελλόμενον παρὰ τῆς νύμφης ῥοῶν ἔστι παράδεισος; Πῶς ᾿δὲ ἐχ τῶν ῥοῶν ὁ καρπὸς τῶν ἀκροδρύων φέρεται; Πῶς δὲ τὰ ἀχρόδρυα μύρων γίνεται χαὶ ἀρωμάτων κατά- λογος; Ἐν γὰρ τοῖς τῶν ἀχροδρύων χαρποῖς, κύπρος χαὶ νάρδος χαὶ χρόχος ἐστὶ, χάλαμός τε χαὶ χιννά- μωμον, καὶ πᾶν τοῦ Λιδάνου ξύλον, ὡς οὐδεμιᾶς πῆς κατὰ τὸ ἄρωμα τοῦ Λιδάνου διαφορᾶς ἐν τοῖς ἀπηριθμημένοις λειπούσης" οἷς προστίθεται σμύρνα καὶ ἀλόη, χαὶ τὰ πρῶτα μῦρα πάντα, καὶ ἡ πρότε- ε ρὸν Χῆπος ἐν τοῖς ἄνω παρὰ τοῦ ἐπαινοῦντος ὀνομα- σθεῖσα, νῦν πηγὴ λέγεται χήπων, χαὶ φρέαρ ὕδατος . ζῶντος καὶ ῥοιζοῦντος ἀπὸ τοῦ Λιδάνου. ᾿Αλλὰ τὸν μὲν ἀληθῇ λόγον περὶ τούτων ἴδοιεν ἂν, καθὼς προεῖ- πον, οἱ τὸ βάθος τοῦ πλούτου χαὶ τῆς σοφίας χαὶ ., πῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ διερευνᾶσθαι δυνάμενοι. Ἡμεῖς δὲ ὡς ἂν μὴ παντελῶς ἄγευστοι τῶν ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ ποοχειμένων ἀγαθῶν, χαὶ ἀναπόλαυστοι χαταλει- Ὑιάοαιηυ 5. διιίΐθηῃ δαγὰπὶ αυθαυδ, 408 ἀδίποαρα βοαυυηίυγ, ἰδυάυμη υἱγίυΐοι. Αἰ πιϊεδίοπεδ ἱμῶ, ἰβᾳυΐ!, ραταάϊειι86 πιαίοτμπι ρωπίοοταπι, ἐμπὶν [γασῖμ Ο Ῥοπιοτιπι, δὲ ουρτὶ ομηι πατάϊξ. Νατάδμδ εἰ ἐγοσμξ, εαἰαπιιδ οἱ οἰππαηιοπιηη, εἰπὶ οπιπίϑιι8 ἰἰρπὲς [1 8απὶς, παυτγγῆα εἰ αἰοα, οπὶ οπιπίδιδ ρτίπιϊς ὠπομοπιῖδ. 1δ. οης ποτιὶ, ρειίθιι8 ἀφια υἷα εἰ ἱπιρείμ βιοηίὶς εα 1άϑαπο. Αἰχυθ φυοὰ ἴῃ 8 φυϊάδπι 4ιε ὁϊοία βυιΐ, δι φυϊάλιη ἰομβ6 πιαχί πηι} ἃς ὈγθοἰΥ βϑἰ πη0}8 56 η- 808, Ρ6Γ 4ι16πὶ 6}0}8 4088 6Χ [)60 6δὲ ἰῃ δ)ζιπὶ δνθοῖδ, ἴῃ δάἀπηϊγαϊΐοηθ Βαθοίαγ ρυ]ο γέ 0, νϑγ! 8 οἱ π)0- ἀνιπὶ ὀχϑιρογαδηιίθιι8 οἰ γαία ἰαυάϊθι5, ὁδὶ ρογβρὶ- οὐυσμῃ γοὶ ὁχ οομίοχίυ ἃς β6ῆδυ ργίπηυ:ι Οὔνο 60" Τὰπὶ 408 ἀἰοῖδ βυπῖ, Ουΐϊβπᾶπι δῖ δυϊθ) σνϑῦυβ 56η51:18 Ζύδ) Προ γ γθὰ βἰβηϊοδπὶ, 6}0.8. 5βο θα Γυϑγῖϊ δρογίβ 8εῖγθ, αυΐ, ᾿υτία ἀΐναπι Ραυ υπ, δρίγιιυ 5οἷδ ἰοφυὶ ἀϊνίπα τπηγϑίογία. ΟΘυδπνδι πιοάυη δηΐπι φυοὰ οπιἐὐλυγ ἃ Βροη88, οδί ραγδάϊβιιβ πι8]0- Ὁ τυ ρυπίοογιπι 1 αυσιηδαπιοήϊπι δυΐοπὶ 6χ 1η88 Ρυπίοϊθ ργοάποίυγ [Γυοίυ8Β ρΡοιοόγυπὶ ἢ Ουοπιδά- τηοάσπι Υ6ΓῸ ρομμὰ ἤυπϊ οαἰδίοσυδ υπρυδηίογυμι οἱ , ϑγοπηδίιη ἢ ἴῃ ροπηογυπ) Θηΐπὶ Γι ἶθὺ8 ΟΥ̓ΡΓῸΒ ἐδί, μπᾶτύυβ οἱ ογοουβ, δἱ δ᾽ ηλ}8, οἱ οἰπηδηιοιπ), οἷ οπηῃ6 ᾿ΐσπυτα [1094ηϊ], 4υδδὶ πυ}]α ἴῃ δγοπιδιΐθι5 {ιἰρθαηὶ αἰ δεγεπεῖα ἀδβὶ! ἴῃ 118 418 βυηϊ δηυμπηογαῖδ: 4υΐυυ5 δἀάϊξαν πιγγγία οἱ 4106, οἱ οἵηπΐδ ργίαια υἱ- φυοηια. ΕἸ αυα5 ῥείυβ Ββογίυι ἃ ἰδυάδηία ϑυργᾷ θδὲ ποιηίπδια, ἤὰ πο [0η8 ἀϊοίϊξας Βογίογυπι, δὲ ραίοι8 δὲ Υἱνῶ, εἱ ἱπιροῖα δυδηι8 ὁχ 1ιἰἴθδηο. ϑεὰ ἀθ δὶ8. φυϊάοιι φυῶ ἀϊοία βυηὶ νοῦ ἰδῖ6π νἱἀθγίηι, υἱ Ῥνΐι5 ἀἰχὶ, ἰΐ φυΐ μοββυπὶ ρεγβογυίασὶ ῥγοίμπαϊί - 6πὶ ἀϊνὶτἰατυπι, εἰ βαρίοηι5, οἱ βοϊθηις Ὠοὶ. Νο5 Δυϊοπη, Π6 ΟΠἾΠΟ ΓΟΙΪπαυδηλυῦ οχρογίο φαβὶυϑ 85. ΟΒΕΘΟΒΙΙ ΝΥΒΘΕΝΙ Μυπογιηι 465 ἰ5 ΒΟΟΣ ἰσορὺ 818 βιιηί, ἰἰβᾳιια μιϊπίῃθ ἃ θείημεν, δι᾽ ὀλίγων λόγων τῷ λόγῳ προσάξομεν, αὐἀευδιηυγ, ρῥδαεὶς δοοθάριοῃι5. δὰ οοπίδχιιῃ ογαῖίο- Ὧϊδ. ἰρ6ο 60 δγυο φἀΒ᾽ 10, υἱ 5δὶξ ἀϊιχ πορίεὶ διυάι! ἂς αἰ φεηι. ᾿εἰνεγθα ἰδιάιπι, 48] δηΐ8 ἀϊείυιδ [υἱἱ, οαἰδοξα8, οἱ 408 πι!πς ὧδ ἰρδδ δάδυςσὶ! Φγλιϊο, θη υἱάδηξυν ἱπιυδυὶ ργεϑοίρυς δὰ αφιδπνίδληι πϑάδη) 86 δοίδιη ἰδυάαϊίοηειμ, δὰ ΡῈ 6ἃ αυδ ἐϊ- οὐπίυγ, νἱπὶ φυδπιάλι ἃ. νἱγι αἴθ αῇεγγα, ἃς εογαΐβ δβοθηδβιη) δὰ δὰ 48 5 π| Π]8)0Γ εἱ δχοοίδίογα, υἱ- Ῥοΐα ποπιηδίυγ ΒΟΓΟΓ εἰ βροηβὰ Ὑδγθὶ, δε υἱγαπν- 406 δογυη ποηλίηιι) Βροπβᾶπι ΘοΟηἸππρὶϊ Θρο 80, δρο 8: αυϊάδπ) β' ξηἰ οδιίοπα ὁ8π), υἱ ποπιϊηδὶ Ραυ- 105 5", [Δοἴθπι6 σομοογμργδίθ ΒρΟη80, αυΐ Βοῃ ρο- τοδὶ σογγαπιρὶ, οἱ ἴῃ φυθιὼ ποι οδάϊὶ Ἰηιογίἰυ5: 51υ- ἀἴο δυΐεπι φιιοί νϑγβϑίυγ ἰῃ νοϊυπίδιο, δὰ [γϑίξγπδπι τὸν τὸν θεὸν Λόγον χαθηγεμόνα τῆς σπουδῆς ποιησά- μενοι. ἼἜοιχεν ἅπας ὁ τῶν ἐπαένων χατάλογος, ὃ τ’ πρὸ τούτων εἰρημένος, καὶ ὅσα νῦν περὶ αὐτῆς ἡμῖν ὁ λόγος παρέθετο, μὴ πρὸς εὐφημίαν τινὰ ψιλὴν χατὰ τὸ προηγούμενον βλέπειν᾽ ἀλλὰ δύναμιν ἐντι- θέναι διὰ τῶν λεγομένων πρὸς τὴν ἐπὶ τὰ μείζω τε χαὶ ὑψηλότερα τῆς χαρδίας ἀνάδασιν, οἷον ἀδελφὴ καὶ νύμφη τοῦ Λόγου χατονομάξεταιν ἀλλὰ συνάπτει τῶν ὀνομάτων τούτων ἑχάτερον τὴν ψυχὴν τῷ νυμ- φίῳ, τῆς μὲν χατὰ τὴν νύμφην σημασίας σύσσωμον αὑτὴν, χαθὼς ὁ Παῦλος, ποιούσης τῷ ἀφθάρτῳ νυμ- φίῳ" τῆς δὲ περὶ τὰ θελήματα σπουδῆς εἰς ἀδελφι- χὴν ἀγχιστείαν προαγούσης, χατὰ τὴν τοῦ Εὐαγγε- λίου φωνήν" εἶτα ἐπαινεῖται φύσις μαστῶν ἡ ἀντὶ ἀεάμπερηιο Αἰίηϊίαίειι οἱ Το ποιοπαπ,, σοηνθηΐεδι- Β γάλαχτος οἶνον προχέουσα, καὶ δῆλον ὅτι ἔργον ὁ (εν νοοὶ Ἐνδηρε!ὶ, )εϊπάὸ ᾿δυάαῖυῦ παίαγα ὑθογυπ, 418 Ῥγὸ ἰδοίθ νἱπιμνὶ οὔωπαϊ,, οἱ τηδηϊ ἐβίυπι 68ὲ «ᾳυοὰ ἰαυβ ορυ5 ε[εἰτυγ. Νοι οπίπι, ἰά φυοι ποη 65ὶ, ἰδυάδιυν. Ρείθγοα εὐι5 υπσυδηΐαπι ὑεῖ 6586 δι ρΡΟΓΪ ΙΒ ΟΙΠΗἾθυ5 ἀγοπιδιΐυι8, αυοά αυϊάοπι ποι ᾿ι2 86 ἤδθεγθ [υ856ὶ Πνϑϊοαί απ), δὶ ἤθη τενογᾷ δι} ἢ δι Ῥεγνϑηϊββοὶ δἰ εἰϊυ θΐπαπι ρογ ργοίεοίαεν ἴῃ 60 αυοά 6βι πιεϊῖυβ. Ηλθόπίιν ροϑίθα ἰῃ δἀπιϊγδίίομο δὶ φιαιοηΐς αυὶ ἀἰ 5.112} ὁσ 6}1|8 οὔτε, οἱ σομίθπιρογᾶ- (ἴο Ραγαίυγ βαρίδπιία 507 οί4 Πα", σΘΟπίθι ρογΓαίο ἰδοῖθ οὐπὶ πιε!]6. Εἰ ἰνθο φιυοαθ δυμΐ νἱγῖιβ, ποη ψογρθὰ, υἱ φυς ἃ Ἄδυῦὺ δυὶ δἰεἰογυπι ἀδάϊοα Δ66θι- δύυτῃ λ460 δυσίᾳ 8|1, υἱ 05 [Δεἰδι [ὉΠ|6πὶ πη 6 15, οἱ Ἰϊηφυδην ργοιηριυλτίυτ ΘΟμμπλ βί28 δαρίθπιίδδ, ἰῃ 418 σοηϑιἀογδιυγ ἰΘγγὰ ριΟμ βδἰοπἱβ, 408 Πιῖ πι6 6 εἰ Ἰδοί6. (πη δυίΐοπι Ὑογθ"π) ΡΟΓ ἀβοθηϑι8 68πὶ δ 60 δχιυ βδεῖ, ὀυοῖϊ δαάΐνς αἰιΐιι5, αἰθοπβ δ᾽ 8 γοϑίοπι Ῥ»δῆὴδ δρίγαγα ἰδυγὶβ οάογθ, ρὲῦ ᾳφιοὰ ἐεβίδι:" γ6γ- θαι") διὰ Ομ γίβιυ νι ἐν υ]556. Ουαδνὶᾳ. Θηΐπι νἱϊ5 ᾳυξ ὁχ Υἱγίυ!θ δρίευν {ἰπ|5 οδὶ θδὶ ραϑιιεἰρμαιὶο. ΡῈΓ μει5.δηΐηι θεὺβ οδιομἀΐιυτ. Εἰ πος ἴῃ ἰδ φυΐάοπι 56 δἰδιῖ1 δηΐπιδ, 4115 ΒΘΠΙΡΟΣ ἃ ὕογθῸὺ ἀούποϊιιγ δὴ ἰά 4ιυοι εςὶ αἰ εἰιι5. ϑϑά ροβίᾳυδιι δϑϑὶ πὶ δία (υ]1 {νυνὶ ἐπ ΒοπΟ οάοτγα, ἢϊ ἰογίυβ ἰμϑίαν ραγδάϊεὶ. Ἠογίιιβ, Ω0η 5᾽συ! ἐγαὶ ἰῃί6Γ ργΐπη05 Ποπιΐπο8, ἰηχυδ οἱ ἰῃ- ουκίοάϊιι8, 864 υὑπύΐᾳφιθ πιιηΐτ5 πιδιμοῦία πιδῃ- ἀλιὶ.
γιάθβ ᾳυδπίαπι δοσδρογὶὶ υἱγίυίοα, δὰ ἰός υἱ διιυγβιμ [ἀγγοίιν 3 ἈυΓβιδ υἱάθ πὶ! δὲ οὐπὶ 4 8000 Γ8 ᾿Πυἀ αἰ ἀβοθπβϑυη,. Νοη βο μη δπὶπὶ ἰδοῖα 6581 ἰοΓ- 105 οοπαίυδιβ, ργορνίυην ἴδγθιβ ἰγαοίυπ), δεἀ ἐϊ οδἰἰδιθ ῬΟΙΔ 1 }18 δἰεἰομεῖνυβ, ἰγαηφίδίδ ἰπ πϑίυγῶσι [οπεἰβ, ἰάφθο οὐείφηδιὶ. Εἰ πδο ἰη 5 σοπδίιει: 868 δὰ ος υβᾷιι6 διε δυυπι ἰῃ τρ8)5 ᾿πογειῃοῆι81, υἱ 6χ ὁγὰ οἷυβ φεγιηΐμδγοὶ ραγαθίδι5. Θυΐ οηΐπι 80- οὔὐτδιίυβ Δἰἰοῃ οἰ! δι ρ Δϑπὶ ἀἱοιοοἱα Ηεθγαίςβ, ἀϊ- εἶς, ῥγὸ 60 φιοὰ ἀϊοδῃάμιη εγδὶ, Επιϊβδϑίομοβ ἴυ5 ὁΚ οἵῈ ἴυο: βαγααΐξιι τεαίοτιηι ρυπίοοταηι..Θυοά ᾳυΐ- ἀδιη ροτίπαάθ οϑὶ ἃ. δὶ ἀ:εογεὶ: ΒΟΓΠΟ ἐπ} 41} ΡῸΥ 95 τυυπὶ Θπιϊεἰταγ, 6δὶ ραγαάϊδυβ πηδίογυπι ρυμίοο- ταιη. Μα]ὰ δυΐοπὶ μιηῖσα ῃγούυσυπὶ ΟΠΙΏΘ 96:15 8 Ἔρβεξς. νυ, 30 κι ιᾳ.
α ἔπαινος γίνεται. Οὐ γὰρ ἐγχωμιάζεται τὸ ἀνύπαρ- χτον. Πρὸς τούτοις τὸ μῦρον αὐτῆς πάντων τῶν ἀρω- μάτων ὑπέρτερον χρένεται. Ὅπερ οὐχ ἂν οὕτως ἔχειν ἐχρίθη, μὴ κατὰ ἀλήθειαν πρὸς ἐχεῖνο τὸ ὕψους αὐτῆς διὰ τῆς ἐν τῷ κχρείττονι προχοπῆς ἀναδραμούσης. Θαυμάζεται μετὰ τοῦτο τὰ χηρία τοῦ λόγου τὰ “οὐ στύματος αὐνῆς ἀποστάζοντα, χαὶ ἡ σύγχρατος τῆς σοφίας παρασχευὴ ὑποκειμένη τῇ γλώσσῃ, γάλαχτος πρὺς μέλι σνγχεχραμένου. Καὶ ταῦτα δύναμίς ἐστιν, οὐ ῥήματα. Πρὸς γὰρ τὴν τῶν ὑψηλοτέρων ἄνοδον χειραγωγουμένη ὑπὸ τοῦ Λόγου, τοσοῦτον ηὐξήθη, ὥστε μέλιτος ποιῆσαι πηγὴν τὸ στόμα, χαὶ ταμιεῖον τῆς συμμίκτου σοφίας τὴν γλῶσσαν, ἢ ἐνθεωρεῖται ἡ γῆ τῆς ἐπαγγελίας, ἣ ῥέομσα μέλι χαὶ γάλα. Το- σοῦτον αὐτὴν διὰ τῶν ἀναδάσεων ὑψώσας ὁ Λόγος, ἔτι πρὸς τὸ ὑψηλότερον ἄγει, τὴν ἐσθήζα αὑτῆς εὑ- πνοεῖν λέγων κατὰ τὴν τοῦ λιδάνου ὀσμὴν, δι᾽ οὗ τὸ ἐνδεδῦσθαι αὐτὴν τὸν Χριστὸν μαρτυρεῖ ὁ Λόγος. Παντὸς γὰρ ἐναρέτου βίου τέλος ἢ τοῦ Θεοῦ μετουσία γίνεται. Διὰ γὰρ τοῦ λιξάνον τὸ Θεῖον ἐνδείχνυται. Καὶ οὐδὲ ἐν τούτοις ἔστη ἧ πρὸς τὸ ὑψηλότερον ἀεὶ ὑπὸ τοῦ Λόγον χειραγωγουμένη ψυχή “ ἀλλὰ μετὰ τὸ ὁμοιωθῆναι τοῦ λιδάνου τὴν εὐοδμίαν, κῆπος γίνεται χαθ᾽ ὁμοιότητα τοῦ παραδείσου. Κῆπος, οὐχ ὡς ἐν τοῖς πρώτοις ἀνθρώποις ἦν, ἄνετός τε χαὶ ἀφύλαχτος, ἀλλὰ τῇ μνήμῃ τῆς ἐντολῆς πανταχόθεν τετειχι- σμένος.
Ὅρᾷς ὅσην προσέλαδεν εἰς τὸ ἄνω τὴν δύναμιν; Πάλιν ὅρα μοι τὴν ὑπὲρ τοῦτο ἀνάδασιν. Οὐ γὰρ μόνον χῆπος χεχλεισμένος ἐγένετο, τὴν ἡδεῖαν χαρ- ποφοροῦσα τροφὴν, ἀλλὰ καὶ πότιμος γίνεται τοῖς διψῶσιν, εἰς πηγῆς φύσιν μετατεθεῖσα, καὶ ταύτης ἐσφραγισμένης. Καὶ οὐδὲ ἐν τούτοις ἔστη ἀλλ᾽ εἰς τοσοῦτον ἔφθασς τῆς ἐπὶ τὸ μεῖζον αὐξήσεως, ὡς ἐχ τοῦ στόματος αὐτῆς βλαστάνειν παράδεισον. Ὁ γὰρ ἀχριδέστερον προσέχων τῇ τῆς Ἑόραϊκῆς ἐμφάσει, ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν, Αἱ ἀποστολαέ σου ἐχ τοῦ στόματός σον, φησὶ, Παράδεισος ῥοῶν. Ὅπερ τοιοῦτόν ἐστιν, ὅτι Ὁ λόγος ὁ ἀπὸ τοῦ στόματός σου ἀποστελλόμενος παράδεισός ἔστι ῥοῶν. Αἱ δὲ ῥοαὶ παγχαρπίαν τινὰ τῶν ἀχροδούων ἐχφύουσι" τὰ δὲ ἀκρόδρυα χύπρος ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΑ ΟΑΝΤΙΟ. ΠΟΜΙΠΙΑ ΙΧ.
ἰδ μετὰ νάρδου, καὶ κρόχος, κάλαμος καὶ κιννάμωμον, Α ἐγμοέαθπι: μοπι8, ΟΥβεΓιμΩ ἐὩ8ὴ πλεάρ, εἰ οὔρΟΆα, χαὶ πᾶν εἶδος τοῦ Λιδάνον, καὶ σμύρνα, καὶ ἀλόη, καὶ τὰ πρῶτα μύρα. Ἐπειδὴ τοίνυν χατὰ τὸν ἐν τῷ ψαλμῷ διαμαχαρισμὸν τῆς ἀντιλήψεως αὐτῇ παρὰ τοῦ Θεοῦ γινομένης, τὰς χαλὰς ταύτας ἀναδάσεις ἐν τῇ χαρδίᾳ διέθετο, πάντοτε ἐκ δυνάμεως πορενομένη εἰς δύναμιν, καλῶς ἐπὶ τῆς τελειοτέρας χαταστά- σεως ῥοῶν παράδεισος αἱ τοῦ στόματος αὑτῆς ἀπο- στολαὶ ὀνομάζονται. Προσφυῶς δὲ τῷ ὑποχειμένῳ νοήματι ἡ λέξις τῆς ἀποστολῆς ἐφηρμόσθη. Τὸ γὰρ ἀποστελλόμενον ἀπὸ τοῦ πέμποντος εἰς τὸν ὑποδεχό- μενον μεταθαίνει. Καὶ τοῦτο ἐχ τῆς συνήθους τοῦ ῥήματος χαταγρήσεως ἔστι μαθεῖν, ὡς καὶ τὸ Εὐαγ- γέλιον λέγει, ὅτι τοὺς μαθητὰς τοὺς πρὸς τὸ χήρυγμα τῆς ἀληθείας ἐχπεμπομένους, ᾿Αποστόλους ὁ Λόγος ολἰδιλυπ) δὲ οἰ βηδϑγοπημη), 6 ΘΠ Φ αἰ λϑέῃ Βρθρίθπῃ ἔλυδαὶ, δὲ τουγεϊνᾶσῃ, εἰ δίοβ, δἱ ρυϊῃη)8 ψπεψραίᾳ. Ῥοβίχυδπι Ἔγφ0 σοωυθϑίοιοσ οὐ φμπ οδὲ ἰῃ ἘΡΙΠΙΘ μοδιϊιυἀϊηὶ, ᾿ρβα Ὠεἱ [γεία δυχὶ!ο, ἀϊβροβυὶ! ἰῃ οογὰθ .88 ρυϊεννγαβ δβοθηβίοῃθβ, ΒΘΡ ΡῈ Γ ἃ Υἱγία! 6 δηλδιι- Ἰδη8 ἴῃ υἱγίμιθην, ρα ]οῖγ ἴῃ ρίϑλυ ρεγίθομοτὶ τρδὶο- Τταπι Ριπϊοογυπι ραταθΐριιβ βομηηδ οτἷα Θμιῷ βηνἰθοίονοβ. Αρφορίία δυίεπι βωβίθομς βοηίρημμο αἰἰδριδία (ὦ! μϊοιίο οανϊβοίοοὶς. Νᾷ αιοὰ ριυ}!- (κυτ, ν᾽ δὸ φιὶΐ μι, ἐταροὶὶ δή ὁμ ψ δμρ- εἰριι. Ιἄφυς ᾿ἰοοῦ ἀἴϑοοῦα ΟΣ Ὁομβμδίφ μὲ γοῦν δὲ, φυοά, εἱ ἀϊεῖι Ἐνδηροὶίυπι, 605. αυἱ πιϊβυμίων δὰ ρμγϑαϊεαπάλη νογἰδίδπι, ὕ γθυπ ποιρλμαγὶδ δρο- διοίοβ, ἰά 6δϑὶ υνΐδβοβ. Ουϊᾷ 65 ἰξίιυγ αιοὰ φορὰς ὠνόμασε. Τὶ οὖν ἐστιν ὃ ἀποστέλλει τὸ στόμα τῆς Β ος δρθηδῶε ἢ γογθυαι οι "6 Πἀεὶ; ᾳυοὰ οὐπὶ οδὶ ἰᾳ νύμφης; Δῆλον ὅτι τὸν λόγον τῆς πίστεως, ὃς ἐν τοῖς ὁποδεχομένοις γενόμενος, παράδεισος γένεται, διὰ «ἧς ἀχοῆς ταῖς χαρδίαι; ἐμφυτευόμεγος. Τὸ ὃὲ χατά- φυτὸν χαὶ συνηρεφὲς τοῖς δένδροις ἄλσος, παράδεισον εἴωθε χαλεῖν ἡ συνήθεια, ς ἂν οὖν χαὶ τὸ γένος μάθοιμεν τῶν φυτῶν, ὅπερ διὰ τοῦ Λόγου ταῖς ψυ- χαῖς τῶν πεπιστευκότων κηπεύεται, ῥόας ὀνομάξει τὰ δένδρα ἃς φυτηκομεῖ ὁ Λόγος, ὁ παρὰ τοῦ στό- ματος τῆδινύμφης ἀποστελλόμενος. Ἢ δέ ῥόα δυσ- εἐπιχείρητός ἔστι τῷ χλέπτῃ ἀχανθώδεις προδαλλο- μένῃ τοὺς ὅρπηχας, καὶ τὸν χαρπὸν αὐστηρῷ τινι χαὶ πιχραίνοντι χατὰ τὴν γεῦσιν τῷ χαλύμματι περι- ἐχουσά τε χαὶ ὑποτρέφουσα" ὃς κατὰ τὸν ἔδιον χαι- ρὸν μετὰ τὸ πεπανθῆνα:, τοῦ ἐλύτρου περιῤῥαγέντος ἔνδοθεν διαφαίνεται, ἡδὺς μὲν τὴν ὄψιν χαὶ εὐδιάθε- τος, μελιειδὴς δὲ τὴν γεῦσιν χαὶ ἄλυπος, καὶ κατα- γλυχαίνων τῷ οἰνοειδεῖ χυμῷ τὰ γευστιχὰ αἰσθητή- φια. Διὰ τοῦτό μοι δοκεῖ ῥοῶν παράδεισος ἐν ταῖς «ὧν ἀκουόντων ψυχαῖς ὁ ἀποστελλόμενος ἐχ τοῦ στό- ματος τῆς νύμφης λόγος ἐργάξεσθαι, ἵνα διδαχθῶμεν διὰ τῶν λεγομένων, μὴ διά τινηος ἐχλύσεως καὶ τρυφῆς χατὰ τὴν παροῦσαν ζωὴν μαλαχίζεσθαι, ἀλλὰ τὸν χατεσχληκότα διὰ τῆς ἐγχρατείας αἱρεῖσθαι βίον. Οὕτω γὰρ ἀπρόσιτος γένοιτο τοῖς χλέπταις ὁ τῆς ἀρε- τῆς χαρπὸς, τῇ στυφῇ χαὶ τῇ «ἧς ἐγχρατείας περι- Θολῇ πεφραγμένος, καὶ διὰ τῆς σεμνῆς τε καὶ ἀμει- δοῦ; χαταστάσεως, οἷόν τισιν ἀκανθῶν ἀχμαῖς, ἀμύσ- σὼν τοὺς ἐπὶ χαχῷ προσεγγίζοντας. ᾿Αλλ᾽ ὅταν ὁ 1158 φυὶ ϑυβεἰρίυπι, 41 ναγαδίδυβ ᾳυὶ μἱαπίλίιν ΡΟ δυσ!οηθῖ ἰ εογα ΐδῳ5. Νοιγυδ δυίθπι ρίαμιδίμπ οἱ Γγϑαυὸπα ἀγρογίθι, ραγδάΐβιιπι βοϊοὶ νοσῶγο ο0ῃ- βυριυάο. ὧΔϊ ἐὐρο ἀἰϑοδηλυβ οἰἶἰδδλ φϑηῦβ Δεθογυμῃ, ἀνα ρογ γεγθυπλ οοἰμπίυγ ἰη που ἀῃρμηδγαη) 60- γα 4υἱ ογραἀαγυρὶ,, πγηᾶ]05 ρμυπίοδ ποπλίχδιὶ ἃΓ- Ἀογθ5, 408 γεγυθυ ρῥἰδηίαι οἱ οο}, αυοά φημ - ἴᾳγ δχ ογ6 βροπβώ. Μδίιι δυΐροι ρυμίολῃῃ ἀπ! - (ον ὅν ἀξργεαϊίυγ, υἱ αυὰ δρίΠο505 ρΓΟΐογαι γμη08, δἰ φιοάλιν ἰπ φυϑία δυδίθζΟ οἱ ἀπιδγρβοθηῖά ργορῃ- ξηδουϊο {γαοίμαι οομίληθϑι οἱ πε πἰαὶ: φυΐ 880 ῥθ- Ρογὸ, μοφίψυδληπι πιδιμγιμδεῖ!, ἔγβοιο οογίορ ἰπῖμ8 Δρρατοῖ, νἷδὰ φυϊάσιν ἐπμουμάπδ οἱ θθνα αἰεοίμβ, ς ξυβιίι! δυΐϊοπι τη6 18. οἱ ΠΗ] φϑεγοηβ πιοϊ οι, φᾷ βάροῦα αιράδια νἱεἱ β΄ ΠΗΠ φῃβίιβ ᾿ἰρβιγυ πιο! αδιεῖι ἀιϊ!οεάϊπα. Ῥεορέεγαα με} νἱάθειν ρϑγαβίβυβ Ὡϑίογαην ρυποαγια), ΒΟ ΡῈ δΕΓ)0 αυἱ ερὐξιϊμ ἴῃ διΐμιδς διυάϊογυμπι 6χ ΟΓΡ βροιϑῦ, οβοργρ. νἱ ἀ9- ᾿Θθδι ῥροῦ δὰ {μι ἀϊουπίαγ, 0. μοῦ ἀΐδβοϊυξομθπι αἰϊφυδῖῦ δὲ ἀφ! ἰοἶλβ ἰῃ υἱΐα ργϑοβθη!! ΘΟ γὶ 86 φηδγνδγὶ, δβοά μοῦ οορῃδηι!., ἀμπγδ δ ΔΒΡΕΓΆΙΝ υἰϊδιη δἰΐρετο. [ἃ οπίτ8 δά (γυοίμωι νἱείμι. 6 [μγὶθμ5 ποθὴ ρδιθθὶ! δάϊιμδ᾽, υἱ 4μ1 511 ουβερίμᾳ Δυῤέεγρ Θθη- αἰηφηιία δηιθίδα., οὐ μὲ βθνϑζδιῃ Ἀ6 τἰφιμάδιῃ υἱ 8 εομδιυἱομθπι, ναὶ ρὸν φιδράλψῃ Ἀρίμᾶ8., Θ08 Ρυπβοπδ, 4υΐ αἱ μθδὶ0 αἤδμείδμι, ἀροράμηϊ ΡΓΟΡΙμ8. Βεὺ ᾳφυδηάο (ΘἸΙΏ 0118 ΓΘ Ὀμ ΘΓ. ΟὨρογεμη 3168} γι! - δαὰϊΐ (τυοεθι6., ἐδ ]ὰ5 Ραοίοι δὲ ομγπίυμι ἐγμοίμῃπι καιρὸς παράσχῃ «ἧς ἀπολαύσεως τῶν χαρπῶν τὸ ἢ. ἀρ! οἷδε ἂχ 4ιονῖδ β6Ώ6 6 ἡνδογΏ μα, Π08 φιρᾷ μεὺἐνδόσιμον, παγχαρπία τῆς τρνφῆς ἐκ παντὸς γένους τῶν ἀχροδρύων ῥόα γίνεται, οὐκ ἐν βραβύλοις ἣ βα- λάνοις, ἢ τισι τοῖς τοιούτοις τῆς τῶν καρπῶν ἀπο- λαύσεως γινομένης" ἀλλὰ ποικίλη τις καὶ προλυειδὴς ἀρωμάτων φύσις ἐχ τῶν ἀχροδρύων εὑρίσχϑται. 'Κύ- προς γάρ ἔστι μετὰ νάρδων ἡ χαλὴ συζυγία, τὸ μὲν θερμὸν, τὸ δὲ εὐῶδες. Οὐ γὰρ ἀπαινετὸν ἐφ᾽ ἑαυτοῦ «τὸ θερμὸν, ὅταν δυσώδης πύρωσις ἡ θερμάτης ἧ᾽ ἀλλὰ συμμαρτυρεῖσθαι χρὴ τῷ θερμῷ διὰ τῆς εὐπγοίας τὴν καθαρότητα, ἵνα γένηται τῷ νεύματι ζέων, ὁ «ἧς ἀηδοῦς θερμάτητος κεκαθαρμένος. Ἐν τούτοις ἔστιν εὑρεῖν τοῖς ἀχροδρύοις, καὶ τὰ ἀλλὰ ἀρώματα, νάρδον, φητὶ, χαὶ χρόχον. ᾿Αλλὰ τῆς μὲν νάρδου τὴν εὔπνοιαν ἐν τοῖς ἄνω μεμαθήχαμεν λόγοις" λοι- Ρατβοι. ἀκ. ΧΩ.
μἷὶς θαπιδδοςηΐθ, ἃυἱ φἰαπάϊθυ5, λυϊ αἰϊᾳμίῃμᾳ αἰϊΐα οδἱυδιποὰϊ δἰϊ (γαδινάσην., δε ναί οὶ μιυ!ώριοχ λ8- ἀγα δγοιπδίιμῃ ἰητοην ἱῃ Π2Α]}β: ὁδὶ ρῃὴ ογσ Ῥτιδ οὐ πϑεἀϊβ ρα! μγμμ οΟηΪ φίμΒ)., {16 φυΐβθηι οδἰίάα,, ναὸ νότὸ οὐαγετβ. δίοῃ ὁϑὲ θαι σ8]0. ῬῈΡ 86 ἰδυάαθ} 18, φυᾶπάο οδἱοῦ εβί (οὐἶβα ἰπΠδυνμῃηαι!0, βϑά οροτίδὶ ρυγί λῖφ Ρο’ ῬὴΟΆΜΩΙ Οὐ ΟΓΘΠΩ [6 ΓΡῸ [65 βἰἀπιομένι ἀ6 οαἸογρ, Ὡἱ δὲλ βϑποίο ϑρίεϊιυ ἑογυρῶβ, 4υἱ ἐδὶ ἃ (δἰγτο οαἴογα οχρϑυγραίυβ. [ᾳ ἰ8 πιδ}16 ἐπ- χρηΐγο ρὲ οιϊδηὰ αὐλδ Ἀγοηιδία, πρρώμηι, ἰραυΐί, οἱ ογοουπι. ϑοὰ πορὰϊ φυϊάδῃῃ βυβνο οὐογομ ἀΐ- ἀἰείπιιδ ἴῃ ἰδ 4088 ΒΆρΡΓΆ ἀἰθέ4 εμιὲ; τροιδὲ Αυΐοπι μὲ ετοοὶ οβίομάλημυ8 ὡηϊᾳπιδῖδ. Ὠίουηι ογξο αυὶ Βυ}05 δοτῖδ υἱγίυίθια οοηϑιἀδγαγαπὶ, οὐλὴ ΠΡΘΡο 91 φ1Ι 5. ΟΒΕΘΟΒΙΙ ΝΥΘΘΕΝΙ 913 γιδάϊαπι ἰπῖεῦ ὁδίογειι οἱ ἰγἰψιιβ, εἱ ἴῃ υἱγίδαυε Α πὸν δ᾽ ἂν εἴη τοῦ χρόχου τὸ αἴνιγμα παραστῆσαι τῷ [Ὀρόγὸ ἱπηπιοάθγδιϊομοπ, οἱ βᾶθαγα υἱπὶ Ἰαπίοπάϊ ἀοίογθβ: δίθο υἱ ρὲῦ πος ἰογίθ ( ϑογίριυγα) ἰπ τηΐξιιδῖο Ρἢ ἰΟδορ μοι ἀα υἱγίυϊο.
Ρτνορίογρα φυοὰ νἱγῖιι5 δϑὶ πιϑάϊΐδ ἰμίον ἀν υἱῖΐα, ΠΘΙΏΡΕ ἱπῖοῦ ἀείδοιαπη Ποηδϑιὶ οἱ δχϑυραγαι0ηθ πὶ. δίεαυϊ ἀΐοιπὶ πιλρηὶ δηϊηνΐ υἱγιυΐεπι εἴ ΠΠΡ6Γα δῖ 6πὶ, 1Π|Δα φυϊάοπι σοποίἀδγαγὶ ἰπ πηϑάΐο εἰπ|!ἀ11λ1}8. εἰ δυάδοϊξ: Πδη6 Υ6ΓῸ ἰπ πιοάϊο ἀναγ ἰω8 οἱ ργο[ιβ᾽ο- πἰβ; οἱ εἰιπ! αἰ ἰΔι6πὶ φυϊάοπι οἱ ἀνατ ἰδιη ἀΐσυηι 6556 ἴῃ Υἱτο ργορίεν ἀεοίδοίιπι 69 φυοὰ ἀδοδί: ῥγοίυ- βίοῃμθιῃ δυΐθιῃ οἱ διιάδοϊδηι ἴῃ δχθθβ8ι οἱ βιρογα- Βυπάδηιϊα. Μοάϊμπν διίθιη πιοάθγδιοηΐ8 ο᾽.8. 4185 λόγῳ. Φασὶ μὲν οὖν οἱ τὴν δύναμιν τοῦ ἄνθους τού- που κατανοήσαντες, μέσως ἔχειν ψύξεώς τε καὶ θερ- μότητος, χαὶ τὸ φεύγειν τὴν ἐφ᾽ ἑχάτερον ἀμετρίαν" ὡς διὰ τούτου τάχα τὸν περὶ τῆς ἀρετῆς ἡμῖν λόγον φιλοσοφεῖν τῷ αἰνίγματι.
Διότι πᾶσα ἀρετὴ χαχῶν ἔστι μέση, τῆς τε ἐλλεί- ψεως τοῦ καλοῦ, χαὶ τῆς ὑπερπτώσεως. Οἷον τὴν ἀν- δρείαν χαὶ τὴν ἐλευθερίαν φασὶ, τὴν μὲν δειλίας τε χαὶ θρασύτητος, τὴν δὲ μιχρολογίας τε καὶ ἀσωτίας ἐν μέσῳ θεωρεῖσθαι " χαὶ τὴν μὲν δειλίαν τε χαὶ μι- χρολογίαν, χατ᾽ ἔλλειψιν τοῦ καθήχοντος, ἐν χαχίᾳ λέγουσι γίνεσθαι" τὴν δὲ ἀσωτίαν χαὶ τὴν θρασύτητα, χατὰ πλεονασμὸν χαὶ ὑπέρπτωσιν" τῆς δὲ χαθ᾽ ἐχά- τερον ἀμετρίας τὸ μέσον, ἀρετὴν ὀνομάζουσιν" οὐχἐδί ἴῃ υἱγοην, ποιμίπδηιΐ υὐἱγίυΐθιη. Ηδυοὶ ἐγρο ἰὰ Β οὖν ἔχοι ἄν τι περὶ τὴν ἀρετὴν ὁ περὶ τοῦ χρόχου αὐοά ἀδ ογοςο ἀϊοϊίιγ, αυοὰ δὰ νἱγίυϊθπὶ διιϊμδῖ, 4|11υἱὰ οὐπβδη 6 η8 πιθα!οοῦ δι} [ΔΘ 8118, υἱ αυοά ἰπίεγρτγοίδιινγ πἰμ νἰγία!! ἀθίοογ οἱ οἰἥυθγο. Εξο ϑυίοπι) ἄϊοςο,, οἰ ἀπη8ὶ γι! 118 οἱ ἀργοδιΐ 5 νἱάθδιυν ἰὰ ᾳυοι ἀϊοϊίυγ, σγοοὶ φπΐβπια [Οτῖδ πιδρὶβ ργοργία ἃ5- βιπὶϊ δὰ γαιϊηθὴ) Πἀοὶ, Ναμη ἢ08 αυΐϊάεπι νδγϑαῖαγ ἐῃ {γἰρ! εἰ ἐπνοίυογο. ἴρϑυπὶ ἀυΐο πὶ ἐπνο Γι πὶ δὶ [05 ἰπ σοἴογα Δ6γθο. [πυ οὶ δυΐθπὶ ὄχι δπιϊοίυ, {γΓ658 Οπνΐπο ἱπυδηϊ μι ἤογοθ 66 οἰδηῖθβ, οἱ υ}165 Δ4 ουγϑιίίομ 8, Ορογιΐ ἰηνοϊαογὶ5,, φυὶ 5ἰπιῖ- Ἰ16 εἰ δοάδπι πιοάο ἱπίεν 8656 ἰβδυδηὶ, ρυϊοῃγιταἀΐϊπὲ οἱ πιαρηυάϊπα δὲ ΒοηῸ οὔοτγα οἱ ρῥγοργίοίδιθ.