τολὴ Κυρίου τηλαυγὴς, φωτίζουσα ἀφθαμλμούς. Εἰ γὰρ τοιαῦται εἶεν αἱ φιάλαι τοῦ Λόγου, οὐχ ἐχ «ἧς γηΐνης ὕλης δηλονότι συστήσονται" ἀλλ᾽ ἐχ τοῦ ἀρώματος ἔσται ἡ φύσις " ἐκείνου λέγω τοῦ ἀῤώμα- τος, ὃ ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματά φησιν εἶναι ἡ νύμφη, ἐν τοῖς προοιμίοις τοῦ “λσματος. Τοιαύτη φιάλη ὁ Παῦλος ἦν, ὁ μὴ ἐν πανουργίᾳ τὸν λόγον, ἀλλὰ τῇ φανερώσει τῆς ἀληθείας ἑαυτὸν συνιστάνων. Οὗ ἡ ὕλη τὸ ἐχ γῆς εἶναι ἀπέθετο, ἀφ᾽ οὗ διὰ τοῦ βαπτισμοῦ τὰς λεπίδας τῶν ὀφθαλμῶν τῇ σαρχὶ συναπέδαλεν " ἀλλ᾽ ἐχ τοῦ εὐπνοοῦντος ἀρώματος ἀνεσκενάσθη, τοῦ ἁγίου Πνεύματος τέχνον γενόμενος. Ὃς ἐπειδὴ διὰ «ἧς τοιαύτης χαλχείας ἐχλογῆς σχεῦος χατεσχευάσθη πρὸς τὴν οἰνοχοῖαν τοῦ λόγου φιάλη γενόμενος, οὐκέτι ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΑ ΟΑΝΤΙΟ. ΠΟΜΙΠΙΑ ΧΙΥ. τυρία Κυρίου πιστὴ, σοφίζουσα νήπια" ἡ ἐν- αὶ βάοίε, ας ραεέῖοες εγμαὶΐ!, ργεοριμα Βονιπὶ ἀϊἱϊκεὶ-. ἄκπι, οομίΐς ἱπεθηι αἤεγεπε "3. ΝΙΤΑΙΓΊΩΩ δὶ ἰδὶθα βίης Υετθὶ ρμΐαϊσθ, πδυὰ ἀμ να ποὴ ὁχ εἰ ΐὰ ἰοΓΓΘ δ πιᾶ- το γῖθ οοπίδοιδε ὀγυηὶ, δβρὰ δγὶβ ὁχ διοιηδίο ἱρβδγι Βδίυγα, ἰΠ|0 ἱπαυϑιὰ δγοιβδιθ, φυοὰ Θχ θ!!ο γα οπγῃὶθ διοπιδία οδηιοὶ ἢυΐι8 ἰπίτ10 Θροηβὰ "ἀΐεἰξ, Τα] ῖς Ρἰΐα]4 Ρουΐϊμδ ογαΐ, 4 Ποὴ δῦ υδίγιοἴθπι ἰγδυάϊι- Ἰθηίογ ἀοσεὺδὶ, δά Δρογίἃ νογὶ(αίθ βεΐρϑαηι οπιηΐ- Ἀὲὰ5 ῥγοθαθαὶ. Οαὐυδ τραίοείεβ 80εἰοθαί παίυγδηι. 1ΟΓΓΟΒίΓ ἢ), ΟΣ 400 Ὀ6Γ Ὀδρ( δ} Π) οαΓηΐδ ΟουΟγΌηι δηυδιῶαβ ἀεροβαίι "», ἂς ἴδείυβ ϑρίείυ8 βδηοιὶ ΔΠἸυ5, ἐσ (γα γϑπιὶ δγουμδίε ἀθ ἱπίοστο ἱπβίδυγλίας -(αἱϊ. Ιάο: ροβίθδαδδπι ἴῃ 13 οἴδοῖπα οἰδοίιπι νὰ5 [λυῖυ5 6δὲ, οἱ φυΐάοπι ρἷαϊΔ, ρὸγ 4ᾳθδπηι γογθυπὶ ἐἰϊ- ΥἱμΌΠ ῬΓΟΡΙΏΔΙΟΙΙΣ, ΠΟ Πρ Ϊυ 5 ποεῖ ηΐς υ ιι5 χρείαν ἔσχεν ἀνθρώπου, τὴν γνῶσιν αὐτῷ τῶν μυ- Β οσυὶϊ! ὀρεγᾶ, αὶ τηγϑίογίογιαι εἱ οοφηϊεοποπι ἰῃστηρίων ἐγχέοντος" οὐ γὰρ προσανέθετο σαρχὶ χαὶ αἴματι " ἀλλ᾽ αὐτὸς ἔφυεν ἐν ἑαυτῷ χαὶ ἀνέδρυε τὸν θεῖον ποτὸν, διὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ εὐωδίας τὰ ποιχίλα τῶν ἀρετῶν ἄνθη μυρεψῶν «οἷς ἀχούουσιν, ὥστε χατὰ τὰς διαφοράς τε χαὶ ἰδιότητάς τῶν δεχομένων τὸν λόγον, χατάλληλον εὑρέσχεσθαι πρὸς τὴν τοῦ ζητοῦντος χρείὰν τὸ ἄρωμα τοῖς Ἰουδαίοις, τοῖς Ἕλλησι, ταῖς γυναιξὶ, τοῖς ἀνδράσι, τοῖς δεσπόταις, «οἷς δούλοις, τοῖς γανεῦσι, τοῖς τέχνοις, τοῖς ἀνόμοις, «οἷς ὑπὸ νόμον. ΓὌντως αὐτῷ πολυειδὴς ἣν διὰ πάσης ἀρετῆς χεχραμένη τῆς διδασχαλίας ἡ χάρις, διὰ τῶν ποιχίλων διδαγμάτων, χαταλλήλως τῇ ἑχάστου χρείᾳ μυρεψούσης τῆς φιάλης τοῖς δεχομένοις τὸν λόγον. Τὰς οὖν τοιαύτας ἐπαινεῖ σιαγόνας ἡ τὸ τοῦ σώματος “οὔ νυμφίου χάλλος διαζωγραφοῦσα τῷ λόγῳ καὶ ὅτι πρὸς τοῦτο βλέπει τῶν σιαγόνων ὁ ἔπαινος, ὁ ἐφεξῆς λόγος δι᾽ ἀχολουθίας μαρτύρεται.
Ἐπαινεῖται γὰρ μετὰ τὰς σιαγόνας τὰ χεΐλῃ, δι᾽ ὧνό ἀρωματίξζων λόγος προέρχεται. Οὕτω δὲ ὁ ἔπαι- νος ἔχει" Χείλη αὐτοῦ κρίνα, στάζοντα σμύρναν πλήρη. Δύο χατὰ ταὐτὸν ἀρετὰς μαρτυρεῖ τῷ λόγῳ διὰ τοῦ διπλοῦ ὑποδείγματος" ὧν ἡ μέν ἐστιν ἡ ἀλήθεια, λαμπρά τὲ χαὶ φωτοειδὴς ἐν τοῖς λεγομέ- νοις θεωρουμένη. Τοιοῦτον γὰρ τοῦ χρίνου τὸ εἶδος, οὗ ἡ λαμπρότης, ἀΐνιγμα τῆς τῶν λεγομένων χαθα- ρότητός τε χαὶ ἀληθείας ἐστίν. Ἕτερον δὲ, τὸ μόνην τὴν νοητὴν τε χαὶ ἄῦλον ζωὴν ὑπὸ τῆς διδασχαλίας προδείχνυσθαι, διὰ τῆς τῶν νοητῶν θεωρίας ἀπονε- χρουμένης τῆς χάτω ζωῆς, τῆς διὰ σαρχός τε χαὶ αἵματος ἐνεργουμένης. Ἢ γὰρ ἀποῤῥέουσα ἀπὸ τοῦ σώματος σμύρνα, καὶ πλήρη ποιοῦσα ἑαντῆς τὴν ποῦ δεχομένου ψυχὴν, τῆς τοῦ σώματος νεχρώσεως “ἔμφασις γίνεται. Πολλαχῇ γὰρ τὸ τοιοῦτον ἐν τῇ χα- ταχρήσει τῶν θεοπνεύστων λόγων παρατετήρηται, ποῦ θανάτου σημαντιχὸν εἶναι τῆς σμύρνης τὸ ὄνομα. Ὁ τοίνυν τέλειος καὶ χαθαρὸς ὀφθαλμὸς, ὁ τὴν σια- γόνα φιάλην ποιῶν τὴν τὰ μύρα ἐξ αὐτῆς φύουσάν τε καὶ πηγάζουσαν, οὗτος ἀνθεῖ τὰ χρίνα τῶν λόγων διὰ τοῦ στόματος, τῶν τῇ θείᾳ χεχαλλωπισμένων λαμπρότητι. Οὕτω γὰρ τοὺς χαθαρούς τε καὶ δι᾿ Ῥατβοι.. αν. ΧΗ.
Ῥατβοι.. αν. ΧΗ.
(υπάεγεϊ (ποη οπΐαι οαγηὶ δοαυΐενὶ! οἱ βδηφυϊηὶ ""), δ6ἀ ἰρ86 ἰῃ 86 ργοί δ ἀἰνίηυαι {Πυπὶ ροίυπι), οἱ}ι5 εἰ δοαίυτφίμοπι νοϊαὶ οπνἰδὶϊ, ἀλπὶ ΡῈ Ομ γί βιὶ ἔνγα- θτϑπίϊδηι ναγὶδ8 Ὑἱγιι 65 ἰπ Δυά!οΥἶθαΒ΄ φυδεδὶ φυῶ- ἄδπι υπρυδηῖ σοηβοργεῖ, ἰ8 υἱ ῥΓῸ ἀϊνεγβίίδία ργο- Ρτϊείδίοαυδ γεοὶρἰοπιίυαι θ6] νογθαπι, ἀγοδνα ἰρϑυπι σοηναηίθηϑ τδιἱ οἦυ5, φυ ἢΠυἀ ροβοογοῖ, γαρατίγο- ἴυγ, πἰπιέγυπ) δυάοεῖβ, Ογοίβ, πη] εγῖμυ8, υἱτίβ, ΒΕΓ, βεσνΐβ. ραγθῃίθυ5, θα γῖθ, ἰοαὶ ποθὴ δείγὶςῖ!β, βυ]θοιὶς Ἰεᾳ!. Τῶν πλυ!ἰ ογπιθαι {16 ἀοοιΓί δ φΓα- εἰδπὶ Βάρευαι, οἵηπι υἱγίυϊα ἱειηρογδίδιῃ: γαγίδ ἐ0- οὐμπάΐ γαϊΐομθ, ΡΓῸ Ὠθοθβϑίίδῖθ οἱ ὁχ υὑδι1. ου͵υδαια, Ῥεΐ νοῦ ϑυπὶ πιϊϑοθηΐο μ86 Ρβΐα]4, ἰδηαιιδη) Δγοιηδία φυφάλη! Ργὸ ἰΐς φυὶΐ ἐΠυὰ τοοΐρογοηι, Ἠυϊυδιησάϊ ΘΡ50 τραχ ἰδ Ἰδυἀαὶ, αυΐ ρυ]ο τί υἀΐποῦι οογρονγίβ δρο 8 νυ θὶ8 μἴβο6 δὰ υἱνυπὶ ἀξδρίβεί!: δυοάᾳυδ Βος. πιδχὶ τὰ πὶ δηοοιμΐαι 60 δροοίοι, ΒΟΙΓῸ 86- ᾳυδηικὶα νογθᾶ ἰθβίδηι Ὁ.
Εἰθηΐπὶ ροβί πηᾶχ! 8 δα ἀδηΐυν Ἰαθἷα, ΡῈ Γ αυα ΒΟΓΠῸ ἷΠ|6 οοηάϊ!ι8 δγοπηδίϊ 8 ρτγοίδγιγ. γογυδ ΘηοΟΩΪἑ μεθ βυηὶ: δαῦτα 676 {ἰἰα, αἰειαπιΐα πιῦτγῆαηι μϑότοηι. Ὠυλ5 υἱγίυϊθ8 δίπηαὶϊ σόγθοὸ ἰεἰ- Βυΐι, φοιιΐπα δἰ πη! ἰ υἀΐηα. ΠΙοτυπι. δἰίθγιιπὶ υογί ἰδ} 6βῖ, φυδ ἴῃ ἀἱοι5 οἱ βρίεπάϊἀα οἱ 1] μβιγ}8 Θθη5,1- οἰϊατ. Νάπι (4118 δβϑὶ Ὶ φρϑοῖθβ, οὐ βρίδπάου 4φυδεὶ φυοάδηι «εἰἰφιηδῖο ρατγί(Δίοιῃ ἂὺ νεγίδίδηι θογυπι, 4υ ἀϊουπίυτ, δἰρηϊβοδί, ΑἸίογαπ εβῖ, 4υ04 δο᾽α 80} πηδῃἘ 15 ρογοθρί!οηθπ) οϑά6ῃ8 δἰ ΟΓΒΒΕΆΡΙΙΠῚ Τουπι ΘΧΡΟΡΒ Υἱἱᾶ ρῈΓ ἀοοίγίπαπι ῥρτοίεγδίυγ, ὃχ- ϑιϊποία νἱία μᾶς ἰηίεγα, οὐ͵α8 ἴῃ σᾶγιθ ἂς δδῃαιΐηα τἰβ οοπβρίοἰταΡ, Ρ6Γ οοπιθιμρίαιίοι ὁδὶ ΓΟΓιΝ 25 ταϑηίο ἱπ(οἰ!φυπίυν. ΕἸοηπΐπι ΘΧχ ΟΓΘ αἰ Β.} 188 ΠΊΎΎΓ]ΙΔ, υς τοοὶρίοηϊ 8 δηΐωυπι τορίοῖ, τηογεβοδιϊοηδιι ολγηΐβ οἰάγα ἀοποίαι. Νὰπι πηυ]οἰΐες ᾿06 ἴῃ ᾿ἰ ἐγ 5 ἃ ϑρίγίια ἀϊνίπο ῥγοίδοι 5 οθβεγυανίιηιβ, ἃρρθὶ]ὰ- εἰοπαπὶ ΠΥΓΓἰΙδ5 ΠηΟΓΙαπὶ δἰ ζηϊ ΠοαΓο. ΑΓ ρογίδοί 8 οἱ ρυγιδ οου]υ5, φυΐ ἀδ πιϑχἢ!}] ρἢ ἰδ! απὶ οἴδεί!, υα- δαρπία 6Χ 66 Ῥγοίθγθηί θα 4υλδὶ φιοάδηι οχ (θπέ6, μὲς Ἔγᾷοὸ δογπιοδυπὶ | φίψηϊ! ρὲ ὁ5 ἰΠογυπι, αὶ αἰνίηο δρίεμάογο βυηὶ ογηϑίὶ. Νϑιη δἷς ἀρρε!]δπίαγ ἰΐ, φυΐ μυτὶ βυπὶ, εἰ ὁχ υἱγίυϊο ἐγαργαπίϊδαι φυδηνάδῃ} δ, 8. ΟΒΕΘΟΝΙ ΝΥΘΘΕΝῚ μαῦκηΐ: αυϊφᾶθ τουττμαπὶ ἀϊδι"Πδηΐ, αι βίθο ἀ6- Α ἀρετῆς εὐπνοοῦντας ὀνομάζει ὃ λέγος, ἀφ᾽ ὄν γίνετας [δῖα πιϑηΐοια τοείρίδμιἰαπὶ δα ΓΕρὶεἰ. Ἐϑὶ δυΐοπι 118 νἱια Βυΐιβ σογρογοᾶ σοπίοιιρίυβ, ΟΠ ἀπ γοΓβᾶ 4υξ ἰπ πᾶς Υἱία οὐδ δυπὶ Βοιμἰηἰυ8, ΡΘΓ ΒΌΡΘΓ- ποόγπι οπόγυηι ουρί ἀἰδαῖοπι Υἱπὶ βυ8π) ΟΠ 6 πὶ 8π|- ἴυπὶ οἱ οχοιϊσυνεέυτ. Ταῖοπὶ τὰν γγίνδηι οΟἰἿπὶ Ῥάυ} 8 εδαπάοραι ἐχ οἵα 510, πιϊδίδπι οὐπὶ ρυτο ριυάϊ οἰ εἴα 1ξ- Ἰο, ἱπ 88ηοίξ υἱγρίπηἰβ ἃ γθ8. ΕΔ νϑγὸ δγαὶ ΤΊ 60]8, 4υῶ ργβοίαγα δηῖθηο δυὸ ἀεἤυδηι θυ ἂς ΠΠ1|0Ὸ κυ 8 ἰηῖνδ 86 γεσερίϊβ, Βοιηΐπαπὶ δχῖογηστ πιοτίθ ΟΡρΥΪΠΪ, ομηΐ οοφίἰδιίομα ουρίαἰϊδίαχυς σᾶγηδι! οχϑιϊπείδ. Ου)υ5 νοβὶ ρετοορίδπι {Π|8πὶ θοπᾶπὶ ἀοοίτϊ άπ), εἰ ᾿υνοηῖβ Θχϑι ποία ογαΐ, εἰ χίογῃα γεοηυβίδδ 6Χ- βεἰποῖλ, οἱ ὀχϑίϊ οί ομηηΐα σοτγροῦὶβ βοθϑυυμ οΥξᾶ- πᾶ 8010 β86ΓΠΊΟΠΘ ἰμ 'ρδᾶ υἱυθηΐθ, βΡῈὲγ {θη ἰοίυ5 εἱ πιυμάυϑ πιογίυυβ εΓαΐῖ, οἱ Υἱγρβὸ ἰρδα πιὸ ἐγαὶ πιογίυδ. δ. οἰϊπι πιᾶσπ8 οἰΐδηὶ Ῥείγιβ ἰ6 δρυὰ Οογποϊαπι βρ οι 48 86 ΓΟ η]85 1118 ργοίθγθη8, ϑηΐπλοϑ δυάϊ!ογαπι ΠγΥΓΒ ἃ ΠοΟπιρίοῖ, 4υΐ ΠΟΥ ΓΕ66- Ρίο ἰρβίυιβ βδυιομθ, οὰπὶ ΟἸγβίο Ψδ θαρί βπιὰπι εὔηι οοηδορυ πὶ, πιοτίυἱΐ υἱ ἢυϊς [461]. Αἀδο406 ἰηΠηϊία γοροτῖγα Ῥγϑῖοῦ Πδθο βδποίογαπι Βοιηηυ πὶ δλϑηρίδ ἰἰςοὶ, 4ὺο {1} ρᾶοῖο οοπιπνιηἷβ ΟΟΓΡΟΥΪ8 ἘσοΙϊεδίδ ὁ6 ἴδοιΐ, πῆγγγηὰ ὀχϑιησυδηίθ ΤΠΟΓΡΟῸΒ διήπη 8005 δυύϊιοτοβ τορι ουουϊηϊ, ΡῈΡ 86 ΓΠΊΟἢΪ8 1Π1ὰ ἐγαοίυϑ [Θγοπίθ8, 4υΐθι5 πηϑρηΐ ΠΠ| ργορυρηα- 1ογ68 βάεὶ μοῦ δργορίϑιη Ἑοη([οβϑίοηθπ ᾽ρ80 ἰοϑίδλη- ἀφ νογὶἴδι}5 ἰθροΓα, ἐπ οΟΓίδιΝ ἐπί θυ8 ῬΓῸ ρίοίδῖ6 διιβοορίῖ8, οι} ᾳυδεὶ πιγτγῆᾶ φυδάδιῃ βυπὶ ρεγίαϑβὶ.
ἡ τῆς σμύρνης σταγὼν, ἀνελλιπῶς πληροῦσα τὴν τῶν δεχομένων διάνοιαν " ὅπερ ἐστὶ τῆς ὑλικῶς ζωῆς ὑπεροψία, πάντων τῶν τῇδε σπουδαζομένων, διὰ τὴν τῶν ὑπερχειμένων ἀγαθῶν ἐπιθυμίαν, ἀνενεργήτων πε χαὶ νεχρῶν γινομένων. Τοιαύτην ὅποτε Παῦλος σμύρναν προχέει τοῦ στόματος, μεμιγμένην τῷ κα- θαρῷ κχρίνῳ τῆς σωφροσύνης, ἐν ἀχοαῖς τῆς ἁγίας παρθένου. Θέχλα δὲ ἣν ἡ παρθένος, ἣ καλῶς τῇ ψυχῇ τὰς ἀποῤῥεούσας σταγόνας ἐν ἑαυτῇ δεξαμένη, θα- νάτῳ διαλαμόάνει τὸν ἔξωθεν ἄνθρωπον, πᾶσαν σαρχώδη διάνοιάν τε καὶ ἐπιθυμίαν ἑαυτῆς ἀποσδέ-- σασα. Ἧς μετὰ τὴν ἀγαθὴν διδασχαλίαν νεχρὰ μὲν ἡ νεότης, νεχρὸν δὲ τὸ ἐπιφαινόμενον χάλλος, νεχρὰ δὲ πάντα τὰ σωματιχὰ αἰσθητήρια, μόνου ζῶντος ἐν αὐτῇ τοῦ λόγου δι᾽ οὗ ἐτεθνήχει μὲν αὐτῇ ἅπας ὁ χόσμος, ἐτεθνήχει δὲ χαὶ ἡ παρθένος τῷ χόσμῳ. Οὕτω ποτὲ καὶ παρὰ Κορνηλίῳ ὁ μέγας Πέτρος, τὰ λαμπρὰ τοῦ λόγου χρίνα φθεγγόμενος, πλήρεις τῆς σμύρνης τὰς τῶν ἀχουόντων ψυχὰς παρεσχεύασεν, οὗ παραχρῆμα τὸν λόγον δεξάμενοι, τῷ Χριστῷ διὰ τοῦ βαπτίσματος συνετάφησαν, νεχροὶ τῷ βίῳ γε- νόμενοι. Καὶ μυρία πρὸς τούτοις ἔστιν εὑρεῖν τῶν ἁγίων ὑποδείγματα, πῶς τοῦ χοινοῦ σώματος τῆς Ἐχχλησίας στόμα γινόμενοι τῆς νεχρωτιχῇς τῶν παθημάτων σμύρνης πλήρεις τοὺς ἀχροωμένους ἐποίουν, ἀνθοφοροῦντες διὰ τῶν χρένων τοῦ λόγου, δι᾽ ὧν οἱ μεγάλοι τῆς πίστεως πρόμαχοι τῆς ἀγαθῆς ὁμολογίας κατὰ τὸν τῆς μαρτυρίας χαιρὰν ἐν τοῖς Εὺπ φυϊά οραβ 6βὶ οτδίϊοῃβ ργοϊῖχα ἀδ μος αἴββεγεγθ, (; ὑπὲρ εὑσεδείας ἀγῶσι χατεσμυρνώθησαν. Καὶ τέ δὺπὶ ΡῈ εἃ αυδ ἀΐχίνει8, ἀδοϊαγδίυπι 511, 4υ0 ρᾶ-᾿ οἷο ἘρφοϊοβὶδΒ 058 ᾿ΝἸἰὰ) ἤλι: 4υἱ πῆγγτθὰ ἀ6 1110 ἀϊδιοὲ ς φυὶ πυὐαδαιοὰΐ }Ἴ2᾿651εἰἀΐο δῃΐπιι8 τϑοὶ- Ρἱδηῖυτι ἱπυρίδαῖυν.
Αὐ βοχυδηιία ροῦτο γογθα ργοριδάΐδπην: δπιιδ ἐμ ἰοτιλθα., αὐγε, γμίεπις ἰμαγεὶς. Ἐ5586 δυΐαπι οου!ὶ Βοποβοίυπι ἱπηρογίδοίαπι ἴῃ ἘΘΟΙΘΒ[05 ΘΟΓΡΟΓΟ, δὶ πιληυυπι Ὁ 60 [ἰπἰδίογί απ δἰὲ δ) υποίιιπι,, ἃ “πάρη ᾿ΠΠ|0 Ῥαμ]0 εἰαγθ ἀϊἀϊοἰηυ8., αυὶ αἷἱι, Νοὸπ ρΡοίοδί οεαίμε πιαπαὶΐ ἀΐσογε, Νοπ πιϊλὲ (6 ορας ει", Νϑηι ἰθπὶ πιαχίαιθ Υἱβ Θου ΠΟτι πὶ οΟηδρίοίδιΓ,, οὐπὶ ᾿ρ88 ὀρογὰ ἰθβιϊπιοηίπι οουΐογυ πὶ δοιπι πὶ ΘΓ Ϊ- Βδηΐ; Ρ6ῈΡ δίυίιπι ργϑοἰάγᾶτυπ) ΤογιΩὶ οβγορῖθ 868 ἀυοὶ ἀεο!αγαπιία. (υἷὰ γογοὸ ργίαβ ἱπάϊοαίο πιᾶπυυπὰ αἀἰϊνὶπὶ σοΥρΡοΓΙβ ΘῃοΟπιΐΟ, ΡῈΓ 6ἃ 415 ἀἰϊχίπηυϑ, ρ6Γ- δοηύυπι ποΡ͵8 6δὶ δὰ δχροβί ἰθη6πὶ ἢᾶπο, 400 νἱάδ- Ἰίσοῖ πηοάο σοπιρᾶγαῖ! 6886 ἀοθαᾶπὶ, φυΐ ἴῃ Κὸ- οἰεδβία πιδηυαπὶ Ἰοουπὶ οὐιίμαπί,, ᾿ἰρ515 αἰνίοὶ ἢυ}8 ΟΥ̓ΔΟΌΠΙ γϑτ}ὴβ ῬΓΘΕΠι 8518, ρΓῸ Υἱτ ποβίγδ δὐάϊίϑη ἴῃ 60 βθῃίθηϊ δι} οοηπδίἀοταγα Π60 ὁοποδάθηϊα 60- πδρθίπηυν. Ἠαπκς, ἱπαυΐς, {᾿πὸ ἐογ ἡ 66, απτεῶ, ρίοπ τκατεῖς. Αἰᾳὰθ Πιλείδπυ5 φυϊάδη! ἴῃ Πίβεα υϑγοὶβ δΘΏΒυ.8 πη8Δη} {6818 ἐ8., αυοά ον φυς εϑρυΐ ἰαυὰᾶ- ἴυτ, δλάἀοπὶ πηλπυυπὶ φυοχυα ἐπεοπιίιπι δυβοϊνδηΐ. Εἰ ὄσᾶρυι δοσορίπηυβ ργο ΟΒτίβϑιο δδοιηάσμ ΠΆΓΠΘΩ,, χρὴ διὰ πλειόνων μηχύνειν τὸν περὶ τούτων λόγον, φανερᾶς διὰ τῶν εἰρημένων γενομένης ἡμῖν τῆς δια- νοίας, πῶς τὸ στόμα τῆς Ἐχχλησίας χρίνον γίνεται " καὶ πῶς ἀποστάζει τοῦ χρίνου ἣ σμύρνα - καὶ πῶς πληροῦται τῆς τοιαύτης δταγόνος ἡ τῶν δεχομένων φυχή.
᾿Αλλὰ πρὸς τὸν ἐφεξῆς λόγον ἤδη μὲν ἔλθωμεν. Φησὶ γάρ' Αἱ χεῖρες αὐτοῦ τορευταὶ, χρυσαῖ, π8- πιληρωμέναι θαρσεῖς. Ὅτι μὲν οὖν ἀτελής ἐστιν ἐπὶ ποῦ σώματος τῆς Ἐχχλησίας ἡ τοῦ ὀφθαλμοῦ χάρις τῆς τῶν χειρῶν ὑπουργίας διεζευγμένη, σαφῶς παρὰ τοῦ μεγάλου μεμαθήχαμεν Παύλον, ὅς φησιν, ὅτι Οὐ δύναται ὁ ὀφθαιλμὸς εἰπεῖν τῇ χειρὶ, Χρείαν σου οὐκ ἔχω. Τότε γὰρ μάλιστα ἡ τῶν ὀφθαλμῶν Ὁ ἐνέργεια δείχνυται, ὅταν τὰ ἔργα μαρτυρεῖ τὴν ὀξυωπίαν τῷ ὄμματι, διὰ τῆς περὶ τὰ καλὰ σπουδῆς τὴν ἀγαθὴν ὁδηγίαν ἐπισημαίνων. Ἐπειδὴ χρὴ προθέντας τὸν περὶ τῶν χειρῶν τοῦ θείου σώματος ἕπαινον, ὁδηγηθῆναι διὰ τῶν εἰρημένων ὅπως προσήχει χατηρ- «ίσθαι τοὺς ἀντὶ χειρῶν ὄντας ἐπὶ τῆς Ἐχχλησίας " αὐτὸ προθέντες τὸ θεῖον λόγιον, ὅπως ἂν οἷόν τε ἧ τὴν ἐγχειμένην αὐτῶ θεωρῆσαι διάνοιαν, διδόντος Θεοῦ, πειρασόμεθα. Χεῖρες αὐτοῦ τορευταὶ, χρυσαῖ, φησὶ, πεπληρωμέναι θαρσεῖς. Τέως μὲν οὖν τοσοῦ- τον πρόδηλόν ἐστιν ἐχ τῶν εἰρημένων τὸ νόημα, ὅτι οἷς τὸ τῆς χεφαλῆς εἶδος ἐγχωμιάζεται,, διὰ τῶν αὑ- τῶν χαὶ ταῖς χεροὶ πληροῦται ὁ ἔπαινος. Κεφαλὴν ΙΝ ΟΘΑΝΤΙΟΑ ΟΑΝΤΙΟ. ΠΟΜΙΠΙΑ ΧΙΥ.
δὲ Χριστὸν ἐνοήσαμεν, ἐν ᾧ ὁ Θεὸς ἦν, τὸν χόσμον Α ἴῃ 'φυο θοὺβ ογδὲ τουπᾶυπι ἰδὲ γθοοῃο ]8π5, υἱἱ ἑαυτῷ καταλλάσσων, κατὰ τὴν Παύλου φωνήν᾽ ὁ ἐν , πῇ σαρχὶ διὰ τῶν δυνάμεών τε καὶ τῶν θαυμάτων ἑαυτὸν φανερώσας. Εἰ οὖν ἢ νοηθεῖσα ἡμῖν αὕτη χεφαλὴ χρυσίον ἀχήρατον καρὰ τοῦ λόγου χατωνομάσθη, διὰ τὸ πάσης ἁμαρτίας ἐχτὸς εἶναι " ὃς ᾿ΠἉμαρτίαν οὐκ ἐποίησε, φησὶν, οὐδὲ εὑρέθη ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ δόλος" χρυσᾶς δέ φησιν εἶναι πὰς χεῖρας ὁ λόγος " πρόδηλόν ἐστι τὸ διὰ τούτων νοούμενον, ὅτι τὸ χαθ᾽ ὅλου νοούμενον χαθαρόν τε χαὶ ἀναμάρτητον, καὶ πάσης χαχίας ἀμιγές τε καὶ ἀπα- ράδεχτον νομοθετεῖ τῇ χειρὶ ὁ λόγος. Χεῖρα δὲ νοοῦ- μεν πάντως τὴν τὰ χοινὰ τῆς Ἐχχλησίας εἰς τὰς τῶν ἐντολῶν χρείας διαχειρίζουσαν, ἧς ἔπαινός ἐστι τὸ ὁμουυθῆναι τῇ τῆς χεφαλῆς φύσει, κατὰ τὸ καθαρόν κε καὶ ἀναμάρτητον. Καθαρὰ δὲ γίνεται τότε ἡ χεὶρ, Β ὅταν διὰ τῆς τορείας ἅπαν ἀποξύσηται τὸ ἐμποδίζον τῷ κάλλει. Καθάπερ γὰρ πρός τινα ζώου μορφὴν ἀποτυποῦντες τὸ μάρμαρον, ἐχεῖνα διὰ τῆς τορείας ἐτγλύφουσι τῷ λίθῳ, καὶ ἐγκολάπτουσιν, ὧν περιαι- ρεθέντων πρὸς τὸ ἀρχέτυπον εἶδος ἀποτυποῦται τὸ μίμημα " οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ κάλλους τῶν τοῦ σώματος «ἧς Ἐχχλησίας χειρῶν πολλὰ χρὴ διὰ τῆς τῶν λογι- σμῶν τορείας ἀποξεσθῆναι, ἵνα γένηται ἢ χεὶρ χρυσῇ ὡς ἀληθῶς καὶ ἀχήρατος. Πάντως δὲ πρόδηλα πᾶσίν ἐστιν, ὅσα μὴ περιαιρεθέντα τῆς χειρὸς τῷ χάλλει λυμαίνεται, οἷον τὸ ἀνθρωπαρέσχον, τὸ φιλόδοξον, τὸ φιλοχερδὲς, τὸ μόνον πρὸς τὸ φαινόμενον βλέπειν, τὸ περιφάνειάν τινα ἑαυτῷ διὰ τῶν ἐν χερσὶ πραγμα- τεύεσθαι, τὸ εἰς τρυφὴν χαὶ ἀπόλαυσιν ἰδίαν τῇ τῶν ἐντολῶν ἀποχεχρῆσθαι παρασχευῇ᾽ ἧ χρὴ πάντα ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα τοῖς τῶν λογισμῶν ὀργάνοις ἀποξυ- σάμενον, ἐκεῖνο χαταλιπεῖν μόνον τὸ χαθαρόν τε χαὶ ἀκιόδήλεντον χρυσίον τῆς προαιρέσοως, τὸ τῇ ἀχη- ράτῳ χεφαλῇ ὁμοιούμενον. Σαφέστερον δ᾽ ἂν γένοιτο ἡμῖν τὸ λεγόμενον διὰ τῆς τοῦ ᾿Αποστόλου φωνῆς " ὃς πιφτὸν τὸν Θεὸν ὀνομάσας, οὐδὲν ἄλλο καὶ ἐν τοῖς οἰ-. χονόμοις ζητεῖν ἀξιοξ, ἢ τὸ πιστὸν εὑρεθῆναι " οὖ- τωσὶ γράψας τῷ ῥήματι. Ὃ δὲ λοιπὸν, ζητεῖται ἐν «κοῖς οἰχονόμοις, ἵγα πιστός τις εὑρεθῇ. Οὐχοῦν ὁ πιστὸς χαὶ φρόνιμος οἰχονόμος ἀντὶ χειρὸς ὧν τῇ Ἐχχλησίᾳ, χρυσὴν χαθ᾽ ὁμοιότητα τῆς χεφαλῆς δεί- ανυσι τὴν χεῖρα τοῦ σώματος, τὸν σοφὸν ἑαυτοῦ δεσπότην διὰ τοῦ βίον μιμούμενος. Οὐχ ἣν τοιαύτη Ῥαυϊυδ Ἰοφυΐμι ᾿: 4] 56 ἰπ ΠΆΓΩ Ῥ6Γ Υἱγίιϊ6 8 26 ταΐϊγδου]δ Ῥδιοίεοϊ!. Ουοᾶ 51 Ἔγξο σϑρυῖ Βος ποβίγυπι δρροϊ!]αΐίυη (υἷἱτ δυγὰπὶ ἱπιτηδουϊδίυπι, Ἀγόρίογοα φυοὰ οχίγᾶ οπιηθ ροοιδίυπι 8ἷ; ( αυοιηδάπιοάιιπι ἀϊοίιυν: Ῥεσοαίμηι πείίαπι ρεγρειταυῖί, πεημε ἱπυοπία [ταϑ8 δεῖ ἐπ οτο ἱρεῖμε "5),11δοπιααδ ᾿ς πιᾶπι8 οὐαὶ γοσδηίιν δυγαῶ ς πἰπιίγυπὶ ραίοὶ 00 ἶρ80 5 χη} 8- ΟΡ, ΙῃΔη08 Πᾶ8 Ὀγοῖβυβ 6886 ρυγᾶβ, ΘΥΡΕΓΙΘδ Ροοοδιΐ, 4] 16 π88 δ ουμηὶ υἱιἱοϑίιαῖθ. Μδηυπιὶ δπίδπι ΔΡρΘΙΙΔπιὺϑ δα, αυ δὰ υϑὰ8 ἀἰϊν᾽ πἰϊι5 ργόββουὶ- Ῥίοβ ρυθιίοα θοηὰ Βιοοἰοβὶϑ δἀπιϊπἰδιγαΐ: εὐ) ῶο ργοργία ἰδ δδὲ, υἱ οδρίε8 παίιιγα βίπι}8 βαὶ, ταϊϊοπο ρυτγὶ(διἷβ ῥεσοδίογυῃ) ἀχροτι8. Τυηα δυΐδηι τηᾶπ8 Πξ ρυγα., οὐπὶ ᾿ογηδπὰο ἰοΐιπὶ ἸΠΠἀ Δογδβουῖξ, χυοὰ οἰοχαηίίς ἱπιρεάϊτμηθηιο 6βι. (υ6π|- δὰτιοάμπι οηΐπὶ ἢ}5, φυΐ πιᾶτιον δὰ ἤρυγδη δηΐ- τη 8115 δ ἰουὰ8 δοπίοτιηδηϊ, 68 Ἰογῃδηθο βευϊρυηὶ οἱ ἰπείάυηι Ἰαρίἀϊ, φυϊθυβ ἀιιρυίαι18 δὰ Θχεπιρὶυπὶ Ῥτίωοορα δἰυϊδοτυπιὶ οἰ ηρίίυγ: 5δἷς οἰΐδπὶ ἰῃ Ῥυϊομτυάΐηα τρδῆυυπι οΟγρογὶβ ἘσοΙοβίδ τουία ΡῈΓ τσαιοοϊμαίίομυπι ἀδγαδοπὰδ.ϑιιηί ἰΟΥΠ ΔΙ ΟΠ 6Πι, υὖ Ἰϑη08 γοΓ δυγοᾶ δὶ οἱ ῥυτὰ. Νεῆυδ γ6ΓῸ οὐΐ- 4υλπι ΟὈβουτᾶ 6588 Ῥοδδυηΐ, 4088 ΠΟ ἀπιρυϊλία Τολη08 ΡΟΪ]Ο τ υὐΐη! οἰδοίδη!, γεγο ρταῖιία,, βίυ- ἀΐαπι ρἰδοδηάϊ Ποην πἰ θυ8, ἀναγ εἶδ, Δ} ΒΓ 110, βοϊαην δὰ οἃ Τοβρίοοτο 408 80} οου]οβΒ οδάσηϊ, 5ρίθη 0 - ΤΟΙ β' δὶ δσ τοῦδ ργ 86 η| 1008 σΟΠΙράγατδ, δά ἀ6]1- εἶδ5 οἱ νοϊυρίαιοπ) Ὀγορτγίαπι δαῖ! οο6οῖ0 ἐχ Ὀεὶ Ο ᾿ιθαπάδίο ρεῆῦ: φυϊθυ5 φαϊάδαι υπίγογοὶβ οἱ εὖι8 ξοπογὶβ 8}118 ρ6Ρ 1ϑιγαπιθηῖδ οΟρ ΔΙ ΙΟΠυπ) ΔὈΓαβὶβ, βοϊυπι νοϊαηίαιὶς ρύταπιὶ ἰἰΠυἀ δ πιἰπίπια δάυετ- πῦπὶ Δυγυ) Το παποηάμπι 6δ', αυοὰ ἱπιπιδουϊαίο οδρίτἰ 6ϑι δἰ πιῖ]6. Ελ (υοτῖς [οτί8586 φυοά ἀΐοίηυς ΤηδρῖΒ ῬΟΓΒΡΙουΌΠ), δὶ ΡῈΓ σογθυτὰ {μὰ Αροδιοϊ! ἀδοϊαγουγ: φυΐ ροβίοθδαιδηι Ὠοῦπι ἤάθιοπι ἃρροὶ- ἰανίς, Ὡ} δὰ οἰΐαπι ἰη τοὶ [Δπ||8γ]8 δάπιϊηϊ- βίγδιογί θα8 γοαυϊγῖι, φυδπὶ υἱ1 φιὶς βαείὶς τερετὶα- τιν ἢ. 51. δπίπι 84 γεγΌυπι 8ογίροι!. οι ΐᾳυυπὶ 6ϑῖ, 4υοά ἰῃ δἀπιϊηἰδιγαίοῦ Ὀυ5 ταὶ (Δπ8γ]8 γϑαᾳυϊγίιυγ, υἱ αυΐβ πἰπιίγυπι ἢἀ6118 τερογίδιαγ. ἴτάχι δά 6}18 οἱ Ργυάθῃβ δάἀπιἰηἰβίγδίον ν5 γοὶ (πη Ἰαγὶβ, φυΐ Εςο]6- 5135 τηδπυ5 6δί ἰοςΌ, βδρίοηίοιη ἀσπΐηυπι δππὶ ἴῃ Υἱἱ ᾿πιϊτα πΠΔ0, πηδπιηὶ οογροτῖβ δά βἰ πη! πὸπὶ χεὶρ ἐν τῷ τῶν ἀποστόλων σώματι ὁ Ἰούδας ἐχεῖνος, ἢ) οΔρί(15 δυγοϑ τοι. Νοὴ ἐγαὶ οὐυβιηοαϊ πιληυβ ὁ ἑλεεινός τε χαὶ δείλαιος, μᾶλλον δὲ ὁ στυγητὸς καὶ ἀποτρόπαιος, ὃς οἰχονομίαν πτωχῶν πεπιστευμένος, τὴν τῆς φιλοχρηματίας λέπραν οὐχ ἀπεξύσατο' ἀλλὰ φύλαξ ὧν τοῦ γλωσσοχόμου διὰ τοὺς χλέπτοντας, αὐτὸς ἑαυτοῦ χλέπτης ἐγένετο, ὃ ἐν ταῖς χερσὶν εἶχε διὰ τῶν ἰδίων χειρῶν ὑφαιρούμενος, καὶ οὐ πρὸς τὴν ἐντολὴν, ἀλλὰ πρὸς τὰ χρήματα βλέπων " ὧν ἡ ἀπό- λαυσις ἐγένετο" τί; ᾿Αγχόνη ἐχούσιος, ζωῆς ἀλλο- τρίωσις, πανολεθρία ψυχῆς, μνημόσυνον πονηρὸν, παντὶ τῷ μετ᾽ αὐτὸν χρόνῳ συνεχτεινόμενον. Οὐκοῦν πορευτὰς εἶναι χρὴ καὶ διαγλύφους τὰς χοῖρας, ἵνα περιαιρεθέντων τῶν καχῶν συμπεφυχότων, τὸ λειπόἴῃ δροβίοϊογυηι ογροῦα δυιάδ5 1116 πιβεγαπόυβ 86 ΠΡΐΘΟΓ,, γδὶ ροϊίυ5 οὐΐο ἀΐψηηυβ δἱ Ὄχβθογα 8, ουΐ οὔπ) οὔτζὰ 6β86ῖ ΘΟ Π.5θὰ ῬΔΊΡΟΓυὮ), ΔΥΔΥΪ [8 16- ῬΓδπῚ ΠΘη Δργαβὶί,, δϑὰ ρυορίον [ὑγὸ8 τ γϑιρὶΐ οἷ!- 8.08, ἰρ56 501 ἰρ5᾽18 ἴὰγ [δοῖαβ δὶ, ἀυπι φυοὰ ἴπ τηϑηΐθυδ δ}5 Πα θοαὶ, ργορτΙ 5 πιδηΐθυ8 οἰορογοῖ, ποη δὰ θεῖ πιδηὐθδίαπι, δβοὰ ρϑουηΐδβ ᾿Ρ885 γοϑρὶ- οἶδπη8: ὁχ αὐΐνυ8 ἀοἰπάθ ἐγυοἴαπι 4] ἢ πὶ πὰ] πὶ ρεγ- εορίϊ, πἰδὶ βιγδηφυϊδιίοπομι., ἐροπίαποαπι δυγυρίίο- ΘΠ Υἱἱδ5, ὁδγίαπι δηΐηλδ ἰπ:ογἰ απ, τῃοηυπηοηίυ πὶ βοοϊογαῖαπι, φυοὰ αυϊάδπι φἰθγηιπὶ ἀπγαθὶῖ. Ουλπι- ΟὈΓοἢΣ πη} 6886 Ὀ66 ἰΟΓηΔ[25 ἃς βου ]ρίλ5 οροῖ» “ΜΟῊ 5. ὉΠΕΘΟΚΙΙ ΝΎΒΒΕΝΙ ν «δι, αἱ Δαρυϊδι 8 ἢ6. φυῖὲ ᾿Π816 δἀμαγθωΐ,, ΔΓΟΠΙ Α μενον χρυσὸς ἧ, τῷ τῆς κεφαλῆς κάλλει κατὰ τὸ οϑαροτγδὶί φαοὰ Βροοΐα δυὰ ολρίτ18. ρυ ον υά᾽ηὶ τα - φροπάθαι. . Οίογαπι γὸχ ΤΠαγϑὶβ βαθεῖ εαὶ βδδογάγυῃ []1{6- γπτυπι οοπβυοϊαἀϊπὸ δἰ ρηὶ ἤοαῖδ ΘΟ ρΙιΓὰ; ποῆυθ ἐΒΘΉΡΟΓ ἰάδαν Ὑ6}18 ἀερτεϊιεπάϊξυτ. Νὰπι βερθπυ- ἐπθοτο δὰ αυϊμάδπι Υἱέαρογδ!]8., βοβρθηυπιογο δὰ κἀϊνίησπω οἱ ὑδδίαπι φυϊἀἀλπὶ ο᾽05 δἰ! Ποαι10 ἰγδηδ- τογίατ, χορ φγαιῖα, 40 ἰοηρογα Ζ0Π85 ναῖθδ ἃ ψϑεὶ σοηδροοία [υφίεθαξ,, πᾶνΐπι δυπίθτῃ ἰῃ ΤΊ ΔΓδί φυατῖι "». Εἰ τοᾶρπυ5 16 θανίὰ αἱι, μανϊεῖὰ ΤΠδΓ- εἷβ ἃ βρίσιζαι νϑβϑιιθηι φοπίογὶ ᾿, Ουΐθαδ ἴῃ γεγθὶ βρί γίϊυπι νοϊιοταθηΐθτι, Ὡς δαυξάθη) ἀΓΌΙΓΟΓ, Δρρεὶ- 1δὲ ἐὰπιὶ αυὶ ἀϊδείριυϊβ ἕὰ δωηδοῦ]ο οΟἸἰθοιἰ8 ἀρρᾶ- τυΐτ, ἃς Ρυίτηο φυϊάοπι δυάϊιιι 6βὶ ἑορηίίιδ, αυλοὶ τιθπβ βδαίυ5. υἱοϊδηίαβ; ἀδίπάθ, γεγο οἰΐδαι οου! 8 Β ρϑιείδοϊυβ 651., {ππφυδγαπι ἰπ ἤρυγαπι Εἰποίι5., Δ6 βρίθηοπίὶ ἰφηῖβ παίυγι βἰπ}18 (Δοία8"". ΑΘ Ῥ6Γ ΒιΠΟ αιΐάρτι ἤλίαπι τυ ρ οἰκο γ παπιδηᾶ ἴῃ παίυγα γοϊυΐ ἱππαῖδηβ υἱεοϑὶι8 σοπίογιιυγ,, φυᾶπὶ δὶς Ῥγοριιοίἃ πᾶνο8 Τμαγοῖβ Δρροιίαν!. Αἰψὰθ ϑὸο δἰρηϊ Ποδία ϑυιηῖ γοοὶβ Βυ}8., 48 ροΐογθιι ἰὰ ρδγίθιι βυμη 0. Αἱ τολθηυ8 {16 ΕΖΘΟΙοΙ νυἱβίομθπι Ομ δίας αἰ ψιιαπάο ἰδὶ ραϊοίδοιἰοπΐβ ἀϊνίπε ἀθβογθθηβ, βρεοίεπι ὑπίι5 ἐσ ἀϊνίηἰβ {115 δρβοῖγὶβ Ββᾶς υόθθ ὀχργίπς, οὐ! αἷς: Εἰ ἐροοῖοδ εὐμδ., φιαεῖ ερεοῖθς Τῆατεὶς "5. Ττὰ- ἀυπὶ δυίδιῃ {1, φαΐ δοσυγαίθ νόουδὶ Ἠθυγαϊολγυηι μα μογβρθοίδπι Βαροπὶ,, ἴῃ 80 {ΠΠ|ι5 φγορῃοίϊϑ Ρᾶτι6 ρδὲὺ υοοδθυϊιπι "06 δἰφη! ἤοαγὶ φυϊάάαπι φυοά εοἰογυπι αἱ ΘΟΓρΟΓΪΒ 51} ἜΕΧΡΟΓΒ, ἃ6 πιρηῖϊ8 ἰηι6}- ξοπίϊα ἰδηϊαπι μεΓοϊρίαίυγ. Οὐ ογρὸ ἀυρίεχ 8ἰΐ τυοοῖϑ Βυὐυ8 5: φπιἸοαίαπι, οἱ Ὑ6ΡῸ ΟυἾ 8 ραῖθαὶ, πιθ- Ἰΐογοαι ἰπ ρατίθῃι ᾿ς θϑπὶ δοοὶρὶ (ποη δηΐπὶ υδὰΡ- Ρατὶ ροίογαι ἴῃ ὁποουιίο, φυϑίθῃ 8 ΤΟΙ ΥἹρΡΟΓΔΡ]- Ἰ6πὶ ποίδι), ογάο ροβίυϊαϊς αἱ Ποο 78πὶ “Ομ δ᾽ ἀΘγθπιι8 ἰπ πδηΐθδυβ φυς δυδδηίαν: πἰπηΐγαπι αυοά βροῃΐδ δυ8 4υδεὶ ἰογπᾶπάο ἀδιγ "18 οἸαμπἰθυ8., φυξουηᾳθ δυρογνυδοᾶπθᾶ οἱ οΟΓρογθᾶ ἴῃ οἷ δγδῃηΐ, δὰ βογίεπι ἀϊνίηδιη ἃς πιϑηΐδ ἰδπίαπι σΟΠΡΓΕΠΘἢ 5: 16 πὶ ἰΓΔη5- οϑηΐ:: οπμηΐ ογᾶθ88 οἱ ζγανΐ δγβᾶ τϑϑ Υἱίῶ8 1ι0}118 Δἰϊδοιϊοπο οχοιϑβα. θυδῖα αυϊἀάαπι ἰΔρίάυπι 5οιὶ- Ρίοτοϑ ἰπ πηδδᾶ διιδγαθαϊπα εἰοοτό ργωαϊοδηὶ. Εἰοηΐπι 60, ᾳυοὰ Ἰυοϊάσπι π00 6δῖ, 864 (ΟΥΤΕβίΓΘ, ΡΘΡ οοίοπὶ ΔΡευπιρίο οἱ ἀδιγίίο,, δοίυπι μοῦ γοΐη- χυυπῖ, ἴῃ φυὺ βρίεπάον αυϊάδπι Υἱτ] ἀϊβ εἰ οἰεθ8 ὁ0- ἐογθηι Γοίδγοβ οοπϑρίοἰϊυγ. Αἴφὰθ ἤδῆς ἰῃ βϑηίθῃ- εἶλπι ἀϊεὶ φυϊἀάαπν τὶ υἱάδίυν ΠΠυδίγίυβ 80 Αρο- αδἰοῖο, σοπδυϊθηια φυοάδπι ἰῃ ΟΠΟΠΙΠΙΘΠΙΔΓΙΟ δυ0., εἱ γτοπιονθδυβ ἴδοι ομοπι δρᾶ ΓῸ5 800 ἀβρξοίιπ) οδάδηί68, οἱ δὰ ἰὰ αυοά οὐγηΐ ποαυῖϊῖ ἀδβι ἀ6γ8 δηΐδιν! οοηϊοηθδηνι5.. Π{ ποπ Ἔρεεοίθηιϊιια, ἰπαυὶ!, ὁα μα εὐγπιπίιτ, δεἀ φι ποι ςεγπαπίαγ. Ναπι 4 δι οομίος σαάιμι, πιοπιεπίαμοα διπί: σμα πὸπ εετημπῖιτ, σίότπα 3, Ηκξο ἰρίυν ἰῃ ποὺ πιδηυυπι αὖὺ αἰδοιίομο ογζὰ γβ ογϑϑϑᾶϑ δχρο ἰδ8, ριιγα ἤδηϊ εἶδος συμδαίνων.
Ἡ δὲ τοῦ Θαρσεῖς λέξις πολύσημός ἔστιν ἐν τῇ γραφιχῇ συνηθείᾳ, κατὰ τῆς αὐτῆς διανοίας οὗ πάν- ποτε εὑρισχομένη᾽ ἀλλὰ πολλάχις μὲν πρὸς τὸ χατεγ- νωσμένον, πολλάχις δὲ πρὸς τὸ θεῖόν τε καὶ μαχά- ρῖον ἡ σημασία μεταλαμδάνεται. Ὅτε φεύγει ἀπὸ προσώπου τοῦ θεοῦ Ἰωνᾶς ὁ προφήτης, ζητεξ πλοῖον ἐπὶ Θαρσεῖς πορευόμενον. Καὶ ὁ μέγας Δαδὶδ πλοῖον Θαρσεῖς βιαίῳ πνεύματι λέγει συντρίδεσθαι. Βίαιον πνεῦμα δὲ οἶμαι λέγεσθαι, τὸ τοῖς μαθηταῖς ἐπιφανὲν τοῖς ἐν τῷ ὑπερώῳ συνειλεγμένοις, ὃ πρότερον μὲν δι' ἀχοῆς προεγνώσθη, ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, μετὰ ταῦτα δὲ καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐφανερώθη, εἐς Ὑλωσσῶν σχῆμα τυπούμενον, καὶ τῇ ἐχλαμπτικῇ φύσει τοῦ πυρὸς ὁμοιούμενον, δι’ οὗ συντρίδεται ἡ πολυσχιδῶς ἐπιπολάζουσα τῇ ἀνθρωπίνῃ φύσει χα- κία, ἣν πλοῖα' Θαρσεῖς ὁ Προφήτης ὠνόμασε. Ταῦτα μὲν οὖν ἔστι δι’ ὧν τῷ ὀνόματι τούτῳ τὰ χεέρω ση- μαίνεται. Ὁ δὲ μέγας Ἰεζεχιὴλ εἰς ὑπογραφὴν ἄγων τῆς γενομένης αὐτῷ θεοφανείας τὴν ὀπτασίαν, ἑνὸς τῶν θείων θεαμάτων τὸ εἶδος τῇ λέξει ταῦτα διαση- μαίνει λέγων" Καὶ τὸ εἶδος αὐτοῦ ὡς εἶδος Θαρσεῖς. Φασὶ δὲ οἱ δι᾽ ἀκριδείας τῶν Ἑδραϊχῶν λέξεων τὰς ἐμφάσεις ἐπεσχεμμένοι, τὸ ἀχρωμάτιστόν τε χαὶ νοὴ τὸν χαὶ ἀσώματον διὰ τῆς λέξεως ταύτης ἐν τῇ προν φητείᾳ σημαίνεσθαι. 'Απλῆς τοίνυν οὔσης ἐν τῇ λέξει τῆς σημασίας," ἐπειδὴ πρόδηλόν ἐστιν, ὅτι πρὸς τὸ ( χρεῖττον νῦν παρελήφθη τὸ ταύτης τῆς φωνῆς σημαινόμενον " οὐ γὰρ ἄν τις ἔπαινον ἐλαμδάνετο τὸ ὑπαί- τιον" ἀχόλουθον ἂν εἴη τοῦτο περὶ τῶν ἐγχωμιαζο- μένων ἐννοῆσαι χειρῶν" ὅτι ἀχριδῶς ἀφ’ ἑαυτῶν πᾶν τὸ περιττόν τε χαὶ σωματῶδες ἀποτορεύσασαι πρὸς τὸ θεῖόν τε καὶ νοητὸν μεταδαίνουσι, τὴν ὑλώδη πᾶσαν χαὶ βαρεῖαν περὶ τὰ πράγματα σχέσιν ἔχτινα- ξάμεναι - οἷόν τί φασι καὶ ἐπὶ τῆς σμαραγδίνης βώ- λου τοὺς λιθογλύφους ἐργάζεσθαι. Τὸ γὰρ ἀφεγγὲς χαὶ γεῶδες διὰ τῆς ἀχόνης ἐχδαπανήσαντές τε χαὶ ἀποφέξαντες, ἐχεῖνο μόνον χαταλείπουσιν ἀδαπάνη- τον, ᾧ χαθαρά τέ τις αὐγὴ, χλοερά τε ἅμα καὶ ἐλαιά- ζουσα. “Ὅπερ μοι δοχεῖ σαφέστερον ἑρμηνεύων ὁ θεῖζος ᾿Απόστολος, τοῦτο συμδουλεύειν ἕν τινι τῶν ἑαυτοῦ λόγων, ὅτι χρὴ ἀποσχευάζεσθαι τὴν περὶ τὰ φαινό- Ὁ μενα σχέσιν, πρὸς δὲ τὸ ἀόρατον ταῖς ἐπιθυμίαις ὁρμᾷν. Μὴ σκοπούντων γὰρ ἡμῶν, φησὶ, τὰ β.1ε- πόμενα, ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα. Τὰ γὰρ βλεπό- μενα πρόσκαιρα" τὰ δὲ μὴ βλεπόμενα, αἰώνια. Ταῦτα μὲν οὖν ἐν τῷ ἐπαίνῳ τῶν χειρῶν ἐνοήσαμεν, πῶς τῆς ὑλώδους προσπαθείας ἐχτορευθεῖται, ἀχή- ρατοι γίνονται, πρὸς τὸ ἄῦλόν τε καὶ νοητὸν ἀλλοιού μεναι διὰ τῆς προαιρέσεως. Χεῖρες γὰραὐτοῦ τορευ- ταὶ, φησὶ, χρυσαῖ, πεπληρωμέναι θαρσεῖς. δποοιΐο ἃ ποθΐ5 σομπϑἰθαγαία βδυιηῖο, 410 ρϑοίο ᾿ }85 Ῥὲγ ᾿παιϊλαίαπι ἀπίπιὶ δ. βουγίθη) ογάβϑαγυη ΓΟΓΙΤΝ ἐσρογίοιῃ, αιθαυς Ἰηοηΐ6 ἰδηΐιπ) ΡαΓοϊρίιαγ,, σομλπμαίλία. Μαπις οαΐπι, ἰηηυΐ!, ἐμ 5 ἰοταῖ 66, ἀπτέα;, γίοιω Τῆηαγτεῖδ.
ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΛΑ ΟΑΝΤΙΟ. ΠΟΜΙΠᾺ ΧΙΥ.
᾿Αχόλονθον δ᾽ ἂν εἴη χαὶ τὸν ἐφεξῆς λόγον δίασχο- αὶ Νυης ΓΑ0 βογῖεὶ ροβοῖί, οἱ 4υδ5 ΡΟΥΓΟῸ ἀδ ὙθΏϊΓ πῆσαι, ὃν περὶ τῆς χοιλίας πεποίηται. Ἔχει δὲ ἢ λέξις οὕτως" Κοιλία αὑτοῦ πυξίον ἐλεφάντινον ἐπὶ λίθου σαπφείρου. Ὅτε τῷ Μωῦσῇ τὸν ταῖς λιθίναις δέλτοις ἐγχαραχθέντα νόμον ὁ τῆς φύσεως δίδωσι νο- μοθέτης, πυξία λίθινα τὰς πλάχας ὠνόμασεν, αἷς ἐνετυπώθη τὰ θεῖα χαράγματα " οὕτως εἰπόντος τηῦ πρὸς τὸν Μωῦσέα περὶ αὐτῶν χρηματίσαντος " ὅτι ᾿ἈἈγάδηθι πρὸς μὲ εἷς τὸ ὄρος, καὶ ἴσθι ἐκεῖ, καὶ δώσω σοὶ τὰ πυξία τὰ «ἰθινα, τὸν νόμον καὶ τὰς ἐντολάς. Μετὰ ταῦτα δὲ, ἐπειδὴ τὸ σωμα- πικὸν καὶ γεῶδες ἀπεξύσατο διὰ τῆς Εὐαγγελιχῇς σαφηνείας ὁ νόμος " οὐχέτι λίθινον τὸ δεχόμενον τὰ γράμματα πυξίον ἐστίν“ ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ λαμπροῦ τε καὶ νεοξύστου ἐλέφαντος. Τὸ γὰρ δεκτιχὸν τῶν ἐν- Βααυυηθιγ,, ροΓϑρ᾽ οἰδη! 8. ϑυηὶ δυίθιῃ δυ]υδιηοαὶ γ ΓΡὰ: Ῥόπίον 6}ι5 (αϑεί[α ἐδιτπεα ἱπ ἰαρί(6 ξαρρλῖτο. Ουο (διῆροτα ᾿ορίβδῖοῦ πϑίυγα ἰπβου!ρίαηι Ἰαρὶ 465 14}0}8 Ἰερθαι Μοβὶ ἐγϑϑϊαϊι, 1}185 ᾿ρβᾶ8 18 00}48 δρ- ΡΟ ϊανῖι Ἰαρί 645 14}06}1458. φυΐθυ8 ἀἰν! πὶ ΟΠ αγδοίογοΒ ἰπβου!ρι! ογδηὶ 8", δ᾽. δηΐα) Μοβθπὶ ΘΟ ρα ἰδὲ 800 ἀ6 δ ᾿ρϑἷ8 ὀγδοιίο: ᾿δεεπά αὐ πιὸ ἵπ πιοπίδηι, αἱ- 4ι6 ἰδὲ οδίο. Τταάαπι οπΐηι (ἰδὲ (αϑοί(ας ἰαρίάεας, ἰ6- φοπὶ αὐ οἰἰϊοία 35, ϑαουπάνηη 86 γ6ΓῸ, ροβίθδηυδηι Ἰοχ 5: δὲ φυϊάᾳι τά σογρογουπι 6586ῖ ἃ. [θυγθηυπι, ρ6 οἰαγι(ἀῖοπὶ δυδηβθιοαπὶ 488] ΡΟ] οπ4ο ἀείγαχὶξ: ΠΟ ἴλη ἀπιρ 5 ἰά, ἴῃ 4υο [16 γ85 ΡΟΓΒΟΓΙ δυηίυΥ, Ἰἰαρίἀθα ιδῦε} 1 δὶ: δὰ [δοία ἀθ δριπάδπίθ ἃς ΓβΟθη8 ΡΟΪο Θῦογα. Εἰδηΐπι Πος ἴῃ Ἰοο0 ᾿ἰΠὰν πολῶν καὶ τῶν νόμων, ὅπερ χοιλία ὠνόμασται, πυ: Β χιοά οὐϊοία εἰ Ιεφε5 Ὀεὶ τοοϊρῖξ, ἱπαϊοδίιπι νορᾶξίον εἶναί φησιν ἐλεφάντινον ἐπὶ λίθου σαπφείρου. Πρῶτον δὲ οἶμαι χρῆναι τὸ σωματιχὸν ὑπόδειγμα φανερὸν τῷ λόγῳ ποιῆσαι, εἶθ᾽ οὕτως ἐπὶ τὴν θεω- ρίαν τῶν εἰρημένων ἐλθεῖν. Πυχνόν τι ξῦλον ἡ πύξις ἐστὶ χαὶ ὑπόλευχον, ἀφ᾽ ἧς φιλοτεχνοῦσιν ἑαυτοῖς πίναχας, οἷς τῶν γραμμάτων μέλει. Τὸ τοίνυν τοιοῦ- τὸν πινάχιον τὸ πρὸς τὴν τῶν γραμμάτων χρείαν χατεσχευασμένον, χἂν ἐφ᾽ ἑτέρας ὕλης τύχῃ γενό- μενον, πυξίον χαταχρηστιχῶς ὀνομάζεται. Θύχοῦν πυξίον ἀχούσαντες, λεῖόν τι σχεῦος ἐπιτήδειον πρὸς γραμμάτων ὑποδοχὴν ἐνενοήσαμεν. ᾿Ἐπεὶ τοίνυν γενιχόν τι τῶν τοιούτων πινάχων ὄνομα τὸ πυξίον ἐστίν ἐνταῦθα καὶ τὸ εἶδος τῆς ὕλης τῷ ὑποδεί- ματι ὁ λόγος προστίθησιν, οὐχ ἀπὸ ξύλου λέγων, ἀλλ᾽ ἐξ ἐλέφαντος εἶναι τὴν χατασχευὴν πυξίου. Φασὶ δὲ, διὰ πολλὴν πυχνότητα χαὶ στεῤῥότητα, τὸ τοιοῦ- τον ὀστέον ἄφθορον διαμένειν, ἐφ᾽ ὅτι μήχιστον μη- δεμίαν ἐκ χρόνου βλάδην παραδεχόμενον. Ὁ δὲ σά- πφειρος τῷ χυανῷ εἴδει τῆς χροιᾶς εἰς παραμυθίαν τοῦ καμάτου τῶν ὀφθαλμῶν ἐπινοεῖται, τοῖς φιλο- πόνως προσανέχουσι τῷ χαταγεγραμμένῳ πυξίῳ, φυσιχῶς τῆς τοιαύτης αὐγῆς τὰς ὄψεις δι᾽ ἑαυτῆς ἀναπανούσης. Τὸ μὲν οὖν ὑπόδειγμα, ᾧ διὰ συγχρί- σεως ὁμοιοῦται ἡ ἐγχωμιαζομένη τῆς Ἐχχλησίας χοιλία, τοιοῦτόν ἐστιν. Ἐγὼ δὲ παρὰ τῆς προφητείας ἀχούσας τοῦτο διαχελευομένης ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ, ὅτι Γράψὸον ὅρασιν σαφῶς ἐς πυξίον, ἔννοιαν λαμθάνω, τί διὰ τοῦ ὀνόματος τῆς χοιλίας ἐν τῷ Βυ]ο νδπίγίβ, 6886 ἴ806118 ἐδυγηδα ἀϊοϊιυγ ἴῃ ἸΑρῖ.6 ΒρΡΡδΐγο. Αἰ4ια ἢῸ. ΘΧΘΙΠΡΙ πὶ ΘΟΓΡΟΡΟυ πὶ γί Ὁ ποθὶβ ἀδοϊαταπάυπη οΥοἱίγοτ, δίᾳιῃθ ἰΐὰ ἀοίπαθ δά ςοηϊεπιρ αἰΐοησπὶ γογρογαπὶ ἱπάἀϊοαίοταπι γεπίθπάυπι. Ῥεπϑυηὶ φυιοάδιη οἱ βυιθαίθυτα Ἰἰζπυπι δὲ ὕυυχυϑ, ἀδ 400 [4}06}188 31:0] οοηἤεϊυηΐ, 4υὶ 5οΓθ6γ νοΐ. Ἠυϊυϑιηνοάϊ ογζο (406}18, Βεγὶρ εἰθη18 84 υδυπὶ 60Π}- Ρᾶγαία, εἰϊδπηϑὶ (οτίο αἰϊὰ [δοία δἱ( ὁχ πιδίεγί: ργχίβ (ᾳφιαδὶ ἀϊςα8 θυχουπι) ἀρρο!]δίατ, υδυγραιίοηθ 408- ἄδλιι γοοῖβ πο ργοργῖα. θυᾶγα ουπὶ νοοθπὶ ἢ8Π6 8ι:- ἀϊπιι8, ἰπϑίγυπιαπίαη) φυοάάδηι αν εἰ δρίυπι δά τοοϊρίοπ ἀδβ ΠΠΠ|6 5 ἱπίο Πρ πιιι5.: οἱ γθγὸ οὐηὶ 56- μογϑ ὃ 5:1 νοοδθυΐαπι δὰ ΟἸμ 65 μυ}5π|0α] (0088, ἰάοῖγοο πἰς οδἰίατα πιδίοσί οἱ βρϑεῖδεβ δἀάίιυγ, Νοη δπΐπι ἀϊοῖ! οχ ᾿ἰζπο, 56ὰ δθότ [δοΐυτη ορυβ Βυ}08 120 6115, Τγδάϊίας δυΐθιι [7 5πι0ἀ 1 055}5 ὁ4Πὶ 6556 ἀδηξςιιδίοηι ἃς 5ο) ἀϊίδίθπν, α" ἀΐυι155᾽πη6 ἱποογγα- Ρίυπι πιαηθδῖ, πἰ δ ϊφυ6 ἀο τί πιθηΠ ἃ ἰΘπρογα ἃ(ο]- Ρἷδι. ϑαρρμίγαβ δυΐθπι οοἴογο οΘγυϊθαπι ἱπιϊίαπίθ γτϑογθαὶ [αἰϊφαίο8 δογυπὶ οου]05. υΐ βιυάϊοβε ἰη- τον δυμ [Δ Ρ6 116 παῖς Πμ|6Ὁῖ8 τορ ἰδ: φυοὰ ἃ πᾶ- ἴυγὰ δἷς ουπιρᾶγαίυπι ἢϊ, αἱ Βυ)υβμοὐ! 5ρίεποῦ οουϊος ταβοῖαε, Ταῖς ἱρίίαγ ᾿Πυἀ 656ὲ Θχοαρίυπι, οὔτι 400 νϑηῖοῦ ΕΘοϊαβίδθ ἰὼ ΠΟ. ΘὨΟΟΠΙΪΟ ᾿οΟπηραγᾶ- τὰν. διογαπα οατπ φγορβϑιίοα Εἰ γιιπι 'π Ῥογβομᾶ θοΐ πᾶς δσμοτγίδιίοπο αἱἱ δυᾶϊθ, 5ογῖθ6 υἱβυπὶ Ποὺ, οἱ αὐἱάοιη οἰᾶτα ἴθ 1Δ06}18π|: πιϑοῦπι 'ρ56 οορί!ο, υϊά ΡὲΓ γοολθυΐυπι νϑπιτῖθ ἴῃ οογρογα θοιϊηΐ, ἐπαινουμένῳ σώματι τοῦ Κυρίου προσήχει νοεῖν “ εἰ Ὁ φιοὰ Πο Ἰαυάδιυν, ἰπι6 16 τὰ Θοηνεηϊαί. φυΐα οηὶπιὶ γὰρ τὴν θείαν ὅρασιν σαφῶς ἐγγράφειν τῷ πυξίῳ ὁ λόγος διαχελεύεται, τάχα τὸ χαθαρὸν τῆς καρδίας, ᾧ διὰ τῆς μνήμης τὰς θείας ὁράσεις ἀπογραφόμεθα, τῷ τῆς χοιλίας ὀνόματι διασημαίνει. Καθάπερ ὁ δια- στείλας τὸ στόμα τοῦ μεγάλου Ἰεζεχιὴλ, καὶ ἐνθεὶς αὑτῷ τὴν χεφαλίδα τοῦ βιδλίου, πλήρη γραμμάτων καθ᾽ ἑχάτερον οὖσαν, χατά τε τὸ ἔξωθεν αὐτοῦ χαὶ τὸ ἔσωθεν " φησὶ πρὸς αὐτὸν, ὅτι Τὸ στόμα σου φάγεται, καὶ ἡ κοιλία σου πλησθήσεται. Τὸ διανοητιχὸν τῆς ψυχῆς ᾧ ἐναπέθετο τὰ θεῖα μαθήματα, χοιλίαν, προσαγορεύσας. Παραπλη- σίως δὲ χαὶ τὸν μέγαν Ἱερεμίαν, τὴν ὑπὸ τῶν Ψ Εχοά. χχχιν, 39. ὃ᾽ Εχοά. χτιν, 12.
σἴσαηι ΠΠαὰ αἰνίπυμβΒ. οἷάγα ἰηβογι οὶ (206 1} νυ]}, [ογίδϑϑθ οογὰϊβ ρυγίδίδπι, ουἱ ρδγ πιθδαιουΐδπ) Υἶβᾶ ἀϊνίπα ἰπβοῦ θῖπιιβ, νϑηϊτβ Δρροιἰδιίοηθ ἀεποίδι. Ουοιιδἀπιούαπι οἱ ἰ8, 4υὶ πιᾶρπὶ ῥγοριιεῖ ΕΖ6- οὨἰ 5. ο8 δρογυῖΐί, ἔπφα μος Πἰ τὶ νοϊαπιθη ροβυΐξ αὐτίηι ἸΠιο 5 ταίογιαι), ὀχίοτί5. οἱ Ἰπϊογίαβ: αἷξ δά διπὶ: οπιθάοῖ ο5 ἰμμηι, αο υθηῖον ἔμι5 τερίεδίμιν 35. υύΐδθιιβ 'π γϑγθῖβ υοη!οΓ Δρρο!ϊδίαγ, ρὰγβ8 ἃπίπιΐ ἰῃ- τοἰ!σεης δὲ ταιίοπα ργαλίϊα, [ῃ 408 ἀϊν᾽ πἰλα5. δρ6θ- Ρία αᾳυδεὶ οΟἰ]οσαθαΐ. δ᾽ πΠ 16 Γ᾽ οὐ πιλϑῃι πὶ ἢΠυπὶ ΗΪογαπιίδηι βοῖπιι8. ΟΟΡ 8ιμπὶ πα ΓΙ ἤσο ἃ {γί 5: 1085 11- 15 οοφίται]οπΐθιι8 αἰίοιυπι, γεηίγθιῃ Δρρο ]. 886, οὕ.
αἷι: Ῥομίον πηδὲ ἀοίοι, δὲ ἑέπεως οοτάϊε πιοὶ [ἰτϑαπ- αὶ σχυθρωπῶν ἐχείνων νοημάτων ὀδυνωμένην χαρδίαν..
ἴων ᾿ς Ουοὰ 58] οἰΐαπι δ φυίὰ δἀἀδηάιιπι δὶ ὁχ βα- ογῖβ {ἱιτγῖ8, φυοά σογίία5 ἰῇ Πδπς βεπίθης πη ΠῸ5 ἀπελὶ, ργοίθγαπηυβ ἰὰ φυοὰ δὴ {105 401 ογράϊ- ἀεγδηί. θομιΐπυ5 ἀΐχίι. Αἰξ φηΐῃι δαυᾷ νίνα Πιυιμηΐηδ εχ ΠΠογυαὶ ναπίγο ργΟπιδηδγα, αυΐ ἰη ἰρβυπὶ ογδάδηϊ. γεγθα ϑυηι Πυ)υβπιοάϊ: (μὲ ογοαϊί ἐπ πι6, φεοιπαά- πιοάμπι ἀἰοῖ! δοτίρίαγα,, ἀδ ἐἰπιδ᾽ υδηῖγα ἀπιπος ἀφ υἱῷ Ῥγοβμεπε 3. 6. μΐ8. ἰρίίυγ οπιπίθυβ ἴῃ ἢδπα δε ἰοη ίλπι δἀἀποίπηιγ, υἱ διδίιΔπνιβ Ρδγ νοοδθυ- Ἰατν νϑηῦγίβ ΘΓ ραγυπὶ ἱπι6}]φοηάμπι, ᾳυοὰ δὲ 1806} ἀἰνί δ Ιορὶδ ἴῃ 1115, φυὶ (υἱ Ἀροϑιοίυβ Ιο{αυΐ- ἴυν 5) οβίοπάυπι τοηὶ Ἰαρὶβ. βογὶρίδπι ἰῃ οογάϊθυ8 δυΐ8 ΠΟη Δ γπιθηιο, βορὰ δρίτίμι Πεὶ υἱνὶ, Πἱπεοτ 5 δια) υϑηιοαϊΐ ἰπβου]ρεῖδ δηΐπηο, ποθὴ Ἰλρί ἀοἷβ ἴῃ ἴᾶθι- 115 (φυοπιδἀπιοάυπι ἰΐοπὶ ΑΡροβίοιειβ ἰ1), βεά οοτὰάϊβ ἴῃ 1206 112 ν6, χυὰ! ρυγα, {ι88 Ἰονὶς, 4υδ [υἱφίἀα εβῖ. Νδπι Πα υβπιοϊ 6856 φοδυρηϊί Ρᾶγίθιη δηΐπηΐ ργίη- οἰρθπ), υἱ οἱ οἴδγαᾷ ταϊπἰ θαυ οοηυβἃ ἀϊνίποταμπῃ οΥΔΟυ]ΟΓ ἢ. πηο γᾶ ἱπηρυϊ πηϑίυγ: νοὶ βἰφηϊποδη- τἰθυ5 φαϊδυδβάδη | τ|8 ἀϊΞιϊποίδ, ΤΑΙ γθγὸ 1406 1|85 δὰ οποοπιῖιιπι γϑηιτὶβ ΔθβοἸγοηὰ πὶ Ρυ]ο γα δάϊυη- Βίτυν οἰἴδπι δαρρβιίγαϑ. Εἰδπΐπὶ ΒΑρρΠΙΓΙ ΒρΙΘηΔΟΥ ο:6- τυϊουδ οβῖ. Αἰ4ὺ6 ΒΟς Φπἰξπι8 δοηβιηϊι ΠΟΡἾ8, υἱ ΘΓ Βοϑίγυπι ἃ αυ88 ΒΌΓΒυΠΙ Βυηΐ ν6}11 ἃς γαβρίοίαι, οἱ ἰδιμίς οου]ο5 οδίθοίοι,, υδὲ ἐμαβαυταπν δυσπ οοη- ἀὐτυπὶ παθεῖ; ἰὰ αἱ ἴῃ αἰϊοηάδηάο ἀϊνίηϊς ῬγΏΘΕρΙΪβ ΒΩ [αἰϊροίαγ, 506 ΟΟἸοβι1 Γογοδη 6 ΘΟΓΠΘΗΝ [Δου]-- ίὸπι, 4φυδ. Δηΐπια Οου} 5 ἰηαδὶ, χοιλίαν ἔγνωμεν ὀνομάζοντα, διό φησιν " ὅτι Τὴν κοιλίαν μοῦ ἀλγῶ, καὶ τὰ αἰσθητήρια τῆς καρδίας μοῦ μαιμάσσει. Εἰ δὲ χρὴ τὸ χυριώτερον τῶν εἰς τὴν διάνοιαν ταύτην ὁδηγούντων ἡμᾶς ἀπὸ τῆς θείας παραθέσθαι φωνῆς, τοῦτό φαμεν, ὅτιπερ πρὸς τοὺς πεπιστευχότας εἶπεν ὁ Κύριος ποταμοὺς λέγων ἐχ τῆς χοιλίας ῥέειν ὕδατος ζῶντος τῶν εἰς αὐτὸν πι- στευόντων. Ἔχει δὲ οὕτως ἡ λέξις - Ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ, καθὼς εἶπεν ἡ Γραφὴ, ποταμοὶ ἐχ τῆς κοιλίας αὑτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. Διὰ πάντων τοί-- γυν τῶν εἰρημένων, τὴν χαθαρὰν χαρδίαν διὰ τοῦ τῆς χοιλίας ὀνόματος νοεῖν ἐναγόμεθα, ἧἦτις πυξίον «οὔ θείου γίνεται νόμου " τῶν, χαθώς φησιν ὁ ᾿Από- στολος, ἐνδειχνυμένων τὸ ἔργον τοῦ νόμου, γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, οὐ μέλανι, ἀλλὰ Πνεύματε Θεοῦ ζῶντος, ἐγχαρασσομένων τῇ ψυχῇ τῶν τοιούτων γραμμάτων, οὐχ ἐν πλαξὶ λιθίναις, χαθώς φησιν ᾿ ᾿Απόστολος, ἀλλ᾽ ἐν τῷ τῆς καρδίας πυξίῳ, χαθαρῷ τε ὄντι καὶ λείῳ, χαὶ στίλθοντι. Τοιοῦτον γὰρ εἶναι χρὴ τὸ ἡγεμονικὸν τῆς ψυχῆς, ὥστε τρανὴν ἐν αὐτῷ χαὶ ἀσύγχυτον τῶν θείων λογίων ὄντῃποῦσθαι τὴν μνήμην οἷόν τισι γράμμασιν εὐσήμοις διηρθρω- μένην. Καλῶς δὲ συμπαρείληπται τῷ τοιούτῳ πυξίῳ πρὸς τὸν τῆς χοιλίας ἔπαινον χαὶ ὁ σάπφειρος. Οὐ- ρανοειδὴς γὰρ χαὶ ἧ τοῦ σαπφείρον αὐγή. Τὸ δὲ τοιοῦτον αἴνιγμα σύμόολον γίνεται τοῦ τὴν χαρδίαν ἡμῶν τὰ ἄνω φρονεῖν τε χαὶ βλέπειν, ὅπου τὸν θη- σαυρὸν ἀποτίθεται, κἀχεῖ τὰς ὄψεις προσανᾳπαύειν " ὥστε μὴ χάμνειν ἐν τῇ προσοχῇ τῶν θείων παραγγελμάτων, τῆς οὐρανίας ἐλπίδος τὸ ὁπτιχὸν τῶν τῆς ψυχῆς ὀμμάτων ἀναπανούσης.
οι τῖβ Ἰδυἀαι!οπθπὴ ὀχοϊρίαπε ογυγιιαι ἐποοπηΐα, 5 Εἶτα διαδέχεται τὸν τῆς χοιλίας ἔπαινον, τὰ τῆς ἴβαυϊε οηΐπι: ὕγιγα ἐΠπἶπς δοίη πιαγπιόγθο [μπά αι δΏροΥ αὐτοας δαδξος. Μυϊιὰς Βαθδὶ οοϊυτῃ- μ85 Βαρίθηι5 ἀοιηὰβ, αῃδαι | 510] δχβιγυχὶι. Μυμαν. ἰΐδιθ ΘΟ υππα ἰΔθογηδουαπι ᾿ἰοϑ:πηοηϊ (υΠοἰδιαπξ, ἀθ πιαίογὶ ἀϊΐνεγβα ὀχογηδίς: αυλγυπὶ εἰ ἕδρίτυ]8 οἱ 0)}4568 Θγδηΐ Δι γΓθῶβ, ρᾶγς τηραϊα φυλϑὶ φιρήδπλ ἀγβθηῖθο νβϑιϊιι ογπδίδ αγαΐ, Αἱ Εςοϊθβίας ΟΟἸ 88 (η8π| οἱ ἘοοΙοβῖα ἀοπιὰς δδῖ, φιοπηδάπηο- ἄτην Αροβίο)υ5 Ἰοφυΐίαγ, ομπὶ αἱέ: 6 μο γμαείο φυὲς ἐν Π)εὶ ἀοπῖο νετεατί ἀεὐδαὶ δ Ὑ τη ΔΥΤΩΟΓΘΔΒ 6886 ἀἰοὶς δρ0η5ἃ, θαβίδιι8 δυΓοὶβ ἰῃβἰβίθηί68. Ἰίᾶ4ι6 σοπυθηΐγα δροιϑδβ οπ) ΒΕβ6 166} 1 βαρίβηιία ἱπ ρυ!οη τ ἰυὰ! πὶ 4 5ετριίοηα, φαυΐρρο φυξ [εἰ ά6 πη αἱ 1116 δυγο οἂρυϊ Ἂς Ι)4868 ΟΓΠΑΥνΘΓΐ, ουἶν]β ραίεϊ, αι βεγὶρία ἀδ ἰ8- Μμογηᾶσα]ο ποίδ (Ἀπ! γον μδθ ει. Νδηὶ υἱ {16 διτθὸ ΓἌρ[16 ΘΟ υπιηΐβ βἰπφυ δἀδρίδίο, βἰῃρυ]αβ οἰἶδηι ἴῃ διιγθὰ 886 οΟἰ]οοαὶ: ἰπἰάοπι δἰὲ ῃος Ιοοο, φιιφς Ῥυγὸ βροηβί ρα] ο τε ἀΐποπὶ ἱπιυθίαν, οἀρυι αι ίάδι εἦυ8 ἐδ86 δύγυπι ρυγαπῃὶ δὲ [Δ 018 ΘΧΡΟΓ5 (μος δηΐπι γοσαθυ πὶ ΟΘρμᾶΣ ἀδοϊατδι), ογυγὰ ὙοτῸ [υπό δια 4856 ἴῃ Βαϑίθυβ διιγοῖβ. Θυλπιουπῆμε δυίθῃι δυμηοη 8 δἰῃϊ 'π ραγίαπι ἤας ἀδ ΠΣ ΠΤ ΤῊΤῚ ηἰππιδίᾳ, οοΥία εἱ Ῥλυ]ο, νἶγο βδῃέείυ, ἰδαφυδπι ὁΐβοὶρυ]ϊ Δ5βθηιἸδπιγ, 9 θᾶ βϑηϊθηίἃ ΠΟ ΔΟΘΓΓΔ ἑ πηι, ΝΆΠι ἴβ ΔρΟϑίοΙο 8 Οχίπιΐοβ, Ρείγιπι, δδοοθυπι, δοδηηοπι, Ἐπ ο]οδία οοκνήμης ἐγχώμια. Φησὶ γάρ ὅτι Κγῆμαι αὐτοῦ στύλοι μαρμάρινοι, τεθεμδλιωμένοι ἐπὶ βάσεις χρυσᾶς. Πολύστυλος μέν ἐστι τῆς σοφίας ὁ οἶχος, ὃν ἑαυτῇ χοδόμησε. Πολλοὶ δὲ χαὶ οἱ τὴν τοῦ μαρ- τυρίου σχηνὴν διερείδοντες στύλοι, διαφόροις ὕλαις χεχοσμημένοι “ ὧν χεφαλίδες μὲν ἦσαν καὶ βάσεις χρυσαΐ, τὸ δὲ μέσον τῇ τοῦ ἀργυρίου περιδολῇ χε- καλλώπισται. Τοὺς δὲ τῆς Ἐχχλησίας στύλους (οἶχος δέ ἐστιν ἡ Ἐχχλησία, χαθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος " ὅτι Πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ Θεοῦ ἀναστρέφεσθαι) μαρ- μαρίνους εἶναί φησιν ἡ νύμφη, ἐπὶ χρυσῶν βεδηχό- τας τῶν βάσεων. Ὅτι μὲν οὖν συμφωνεῖ τῇ τοῦ Βεσελεὴλ σοφίᾳ ἡ νύμφη κατὰ τὴν τοῦ χάλλους ὑπο- γραφὴν, παραπλησίως ἐχείνῳ τὴν χεφαλὴν καὶ τὰς βάσεις τῷ χρυσίῳ χοσμήσασα, παντὶ δῆλόν ἐστι τῷ «οἷς περὶ τῆς σχηνῆς εἰρημένοις χαθομιλήσαντι. Ὡς γὰρ ἐχεῖνος ἑχάστῳ τῶν στύλων τὴν χεφαλὴν ἔφαρ- μόσας ἐπὶ χρυσῆς ἴστησι βάσεως ᾿ οὕτως ἐνταῦθά φησιν ἡ καθαρῶς πρὸς τὸ τοῦ νυμφίου βλέπουσα κάλλος, χεφαλῆν μὲν αὐτοῦ εἶναι χρυσίον καθαρὸν χαὶ ἀχήρατον" τοῦτο γὰρ ἡ τοῦ Κεφὰξ λέξις ἐνδεί- χνυται" τεθεμελιῶσθαι τὰς χνήμας ἐπὶ χρυσῶν λέγει βάσεων. Πρὸς ὅ τι δὲ χρὴ μεταληφθῆναι τὰ περὶ τῶν στύλων αἰνίγματα, τῷ ἁγίῳ Παύλῳ μαθητευόμενοι, τῆς ἀληθοῦς ἐννοίας οὐχ ἐχπεσούμεθα " ὃς τοὺς δ ἔθτοπι. τν, 19. κ' Ζοδη, νι ὅ8, "5 Πόσαι, πα, 15. "ΤῈ Οον. πὶ, ὃ. 1 Τπδοίμ. πὶ, 48.
ΙΝ ἀΑΝΤΙΟΑ ΟΑΝΤΙΟ. ΠΟΜΙΠᾺ ΧΙΥ προέχοντας ἐν τοῖς ἀποστόλοις Πέτρον, καὶ Ἰάχωδον, Α ᾿υπηπδ8 δρροϊϊανίε "". Εἰ γόγο φυΐδ ἀΐξοδγο ὀθηνοκαὶ, Ἰωάννην, στύλους ὠνόμασεν. Ἐπεὶ δὲ καὶ τοῦτο προσήχει μαθεῖν, πῶς ἔστι γενέσθαι στύλον, ὡς ἂν καὶ ἡμεῖς ἄξιοι τῆς τοιαύτης γενοίμεθα χλήσεως " πάλιν καὶ τοῦτο παρὰ τῆς τοῦ Παύλον σοφίας ἀχού- ὠμεν, ὅς φησι στύλον εἶναι χαὶ τὸ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας, Οὐχοῦν χρυσίον μέν ἐστιν ἡ ἀλήθεια, ἡ καὶ βάσις τῶν χνημῶν γινομένη, καὶ τὰς χεῖρας χαὶ τὴν χεφαλὴν δι᾽ ἑαυτῆς χαλλωπίζουσα. Τὸ δὲ ἑδραίωμα εἰς τὴν τοῦ μαρμάρου τις φύσιν μεταλαδὼν, οὖχ ἁμαρτήσεται " ὡς εἶναι τοιαύτην τὴν τῶν λεγομένων διάνοιαν" ὅτι Αἱ κνῆμαι τοῦ σώματος οἱ μαρμάρινοι στύλοι, τουτέστιν οἱ τῷ λαμπρῷ βίῳ χαὶ τῷ ὑγιαί- νοντι λόγῳ τὸ χοινὸν σῶμα τῆς Ἐχχλησίας βαστά- ζοντές τε χαὶ διερείδοντες " δι᾽ ὧν ἢ τε βάσις τῆς πίστεως ἔχει τὸ πάγιον, καὶ ὁ κατ᾿ ἀρετὴν δρόμος ἀνύεται, χαὶ ἐν τοῖς ἅλμασι τῶν θείων ἐλπίδων, ὅλον τὸ σῶμα μετέωρον γίνεται. Διὰ τῶν δύο χατορθοῦται τούτων, ἀληθείας καὶ βεδαιότητος " τοῦ μὲν χρυσοῦ βεταλαμδανομένου πρὸς τὴν ἀλήθειαν, ἥτις χατὰ τὴν Παύλου φωνὴν θεμέλιος τῆς θείας κατασχευῆς γίνε- ταί τε καὶ ὀνομάζεται, Οὕτως γάρ φησιν " ὅτι Θε- μέλιον ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς ἐστιν Ἰησοῦς Χριστός. Χριστὸς δέ ἔστιν ἡ ἀλήθεια, ἧ ἐνθεμελιοῦνται αἱ χνῆμαι, οἱ στύ- λοι τῆς Ἐχχλησίας. Διὰ τοῦ μαρμάρου νοούντων ἡμλῶν τό τε λαμπρὸν τοῦ βίον, χαὶ τὸ πρὸς τὴν τῶν ἀγαθῶν διάθεσιν ἐμδριθές τε καὶ ἀμετάθετον. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ πολλοὶ μὲν οἱ στύλοι τοῦ μαρτυρίου τῆς σχη- γῆς, πολλοὶ δὲ καὶ οἱ τὸν τῆς σοφίας οἶχον διαδαστά- ζοντες " δύο δὲ νῦν ἐξαρχοῦσιν ὅλον ἀνέχειν ἐφ᾽ ἑαυ-