ἀγαϑὰ Aíysvav καὶ γὰρ ὀξὺ ὁρᾶν καὶ ἀκούειν καὶ πάντα ὅσα ἔχεται τῶν αἰσϑήσεων εὐαισϑήτως ἔχειν, ἔτι δὲ καὶ τὸ ποιεῖν τυραννοῦντα ὅ τι δὰν ἐπιϑυμῇ, καὶ τὸ δὴ τέλος ἁπάσης μακαριότητος εἶναι τὸ πάντα ταῦτα κεκτημένον ἀϑάνατον εἶναι γενόμενον ὅ τι τάχιστα. ὁ δὲ ἐμὸς λόγος ταδὶ λέγει. ὡς ταῦτά ἐστι ξύμπαντα δικαίοις μὲν καὶ ὁσίοις ἀνδράσιν ἄριστα κτήματα, ἀδίκοις δὲ κάκιστα ξύμπαντα, ἀρξάμενα ἀπὸ τῆς ὑγείας. καὶ δὴ καὶ τὸ ὁρᾶν καὶ τὸ ἀκούειν καὶ αἰσϑάνεσϑαι καὶ τὸ παράπαν ξῆν μέγιστον μὲν κακὸν τὸν ξύμπαντα χρόνον ἀϑάνατον ὄντα καὶ κεχτημένον πάντα τὰ λεγόμενα ἀγαϑὰ πλὴν δικαιοσύνης καὶ ἀρετῆς ἁπάσης, ἔλαττον δέ, ἂν ὡς ὀλίγιστον ὃ τοιοῦτος χρόνον ἐπιξώῴη. λέγω γὰρ δὴ σαφῶς τὰ μὲν κακὰ λεγόμενα ἀγαϑὰ τοῖς ἀδίκοις εἶναι, τοῖς δὲ δικαίοις κακά, τὰ δὲ ἀγαϑὰ τοῖς μὲν ἀγαϑοῖς ὄντως ἀγαϑά, τοῖς δὲ κακοῖς κακά. καὶ ὃ μὲν ἀδίκως ζῶν καὶ ὑβοιστικῶς ἐξ ἀνάγκης αἰσχρῶς ξῇ. εἰ δὲ αἰσχρῶς, καὶ κακῶς" ὥστε καὶ ἀηδῶς ξῇ καὶ οὐ ξυμφερόντως ἑαυτῷ᾽ τὸν γὰρ αὐτὸν ἥδιστόν τε καὶ ἄριστον ὑπὸ ϑεῶν βίον λέγεσϑαι φάσκοντες ἀληϑέστατα ἐροῦμεν. εἰ τοίνυν καὶ τὰ ἀγαϑὰ τῷ κατ᾽ ἀρετὴν βίῳ μάλιστα συνήρτηται, καὶ τότε ἐστὶν ἀγαϑὰ ὄντως, καὶ τὸ χαίρειν τῷ φιλοσοφεῖν μόνῳ συνέπεται, πάντων ἕνεκα χρὴ τοῦτον τὸν βίον προαιρεῖσϑαι τοὺς βουλομένους ὄντως εὐδαιμονεῖν.
XX. Οἶμαι τοίνυν οὐκ ἀνάρμοστον εἶναι ἐνταῦϑα καὶ τὴν διὰ τῶν ὑποϑηκῶν προτροπὴν ἤδη πως συνεγγί- ξουόαν εἰς τὴν ὑφήγησιν τὸ πῶς δεῖ βιοῦν, καὶ μά- 8 δὰν (cf. Usener, Jahrb. f. Phil. 1878 p. 66) scripsi pro δ᾽ ἂν: ἂν PA |4 poor | 28 τὸ] vov scripsit K: an συνεγγί- fovea» transitive dictum?
5 25 94 IAMBLICHI λιότα ἐμφαίνουσαν τοῦτο, ὡς οὐκ ἀπέσπασται τὰ τοῦ λόγου τοῦ κατὰ φιλοσοφίαν μέρη, συνεχῆ δ᾽ ἐστὶ πάντα πρὸς ἄλληλα. κατὰ δὴ ταύτην οὖν τὴν μέϑο- δον ἀπὸ τῶν τιμιωτάτων ἀρχόμεϑα πρῶτον, ὡς δεῖ ὅ ϑεοσέβειαν ἀσκεῖν. αὕτη δὲ οὐκ ἂν παραγένοιτο, εἰ μή τις ἀφομοιώδειε τῷ ϑεραπευομένῳ τὸ ϑεραπεῦον, τὴν δὲ ὁμοιότητα ταύτην οὐκ ἄλλη τις ἢ φιλοσοφία παρέχει. ἀλλὰ μὴν καὶ ἀψεύδειαν δεῖ περὶ πολλοῦ ποιεῖσϑαι" 216 K. τὸ γὰρ ἀληϑεύειν καὶ πρὸς ϑεοὺς κατὰ τὴν ϑείαν ἀλή- 10 ϑείαν καὶ πρὸς ἀνθρώπους κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην ἡγεῖ- ται ἡμῖν πάντων τῶν ϑείων καὶ ἀνθρωπίνων ἀγαϑῶν. 154. τοιαύτης δὲ οὔσης τῆς ἀληϑείας, μόνως διὰ φιλοσοφίας αὕτη παραγίγνεται" μόνοι γὰρ φιλοθϑεάμονές εἰσι τῆς ἀληϑείας οἵ φιλόσοφοι. ἔτι τοίνυν τῶν νόμων τὴν 15 δύναμιν ἑκάστου ἐπίστασϑαι προσήκει, καὶ ὡς χρη- στέον αὐτοῖς ἐστι" ταῦτα δὲ οὐκ ἔνεστι μαϑεῖν μὴ τὴν ἀρετὴν εἰδότας, πρὸς ἣν καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν χρῆσιν τῶν νόμων &vogégousv: ἡ δὲ τῆς ἀρετῆς ἐπιτήδευσις διὰ φιλοσοφίας παραγίγνεται" ὥστε καὶ 20 πρὸς ταύτην ἡγεμών ἐστι φιλοσοφία. ἔτι τοίνυν εἰδέ- ναι δεῖ πῶς πρὸς ἀνθρώπους ὁμιλητέον, τοῦτο δὲ οὐκ ἄν τις διαγνοίη μὴ τὸν τοῦ προσήκοντος ἀπολο- γισμὸν ἐπὶ πασῶν τῶν πράξεων émtóxsuuévog, τὴν ἀξίαν vs καὶ ἀπαξίαν εἰδὼς ἑκάστου τῶν ἀνθρώπων, 8 καὶ δυνάμενος διακρίνειν τὰ ἤϑη καὶ τὰς φύσεις éxa- στων καὶ τὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις καὶ τοὺς κατὰ πάντα ταῦτα συναρμόξοντας λόγους. ἀλλὰ μὴν τούτων γε 8k. οὐδὲν χωρὶς φιλοσοφίας παραγίγνεται" καὶ τούτων οὖν ἕνεκα χρήσιμος ἂν εἴη. εἰ δὲ καὶ τοὺς ϑηριώδεις ἀν- 4 fort. ἀρχώμεϑα | 22 ἀπολογισμὸν Α: ἀπολογησμὸν.
PROTREPTICUS (c. XX). 95 ϑρώπους καταγωνίξεσθαι ὃ τῆς ἀνδρείας παραγγέλλει νόμος καὶ τὰ βλαβερώτατα τῶν ϑηρίων χειροῦσθαι, χωρεῖν τε ἐπὶ τοὺς κινδύνους δεῖ προϑύμως καὶ ἐϑί- 16 A. ξεσϑαι αὐτοὺς ὑπομένειν, ἴδωμεν καὶ πρὸς ταῦτα τίς ἡμᾶς ἐπιστήμη ἢ δύναμις παρασδκευάξει ἐπιτηδείους. 5 οὐδεμία ἂν ἄλλη, ὡς ἐγῴώμαι, ἢ μόνη φιλοσοφία. αὕτη γὰρ διαμελετᾷ καρτερεῖν καὶ τοῦ ϑανάτου καταφρονεῖν ἐγκράτειάν τε ἐπιτηδεύει δι’ ὅλου τοῦ βίου, καὶ πρὸς μὲν τοὺς πόνους ἐναϑλεῖ γενναίως, τῶν δὲ ἡδονῶν ὑπερορᾷ παντάπασι. μόνης ἄρα ταύτης ἀντιλαμβάνε- 10 σϑαι χρὴ τοὺς βουλομένους τῶν ϑείων καὶ ἀνθρωπίνων ἀγαϑῶν πάντων μεταλαγχάνειν. ὡς γὰρ ἁπλῶς εἰπεῖν, ὅ τι ἄν τις ἐθέλῃ ἐξεργάσασϑαι εἰς τέλος τὸ βέλτιστον, ἐάν τε σοφίαν ἐάν τε ἀνδρείαν ἐάν τε εὐγλωσσίαν ἐάν τε ἀρετὴν ἢ τὴν σύμπασαν ἢ μέρος τι αὐτῆς, ἐκ τῶνδε 15 οἷόν τε εἷναι κατεργάσασϑαι. φῦναι μὲν πρῶτον δεῖν, *oK. xxl τοῦτο μὲν τῇ τύχῃ ἀποδεδόσϑαι, τὰ δὲ ἐπ᾽ αὐτῷ ἤδη τῷ ἀνθρώπῳ τάδε εἷναι, ἐπιϑυμητὴν γενέσϑαι τῶν καλῶν καὶ ἀγαϑῶν φιλόπονόν vs καὶ πρωιαίτατα μανθάνοντα καὶ πολὺν χρόνον αὐτοῖς συνδιατελοῦντα. 30 εἰ δέ τι ἀπέσται τούτων καὶ ἕν, οὐχ οἷόν τέ ἐστιν οὐδὲ ἐς τέλος τὸ ἄκρον ἐξεργάσασϑαι, ἔχοντος δὲ ἅπαντα ταῦτα, ἀνυπέρβλητον γίγνεται τοῦτο, ὅ τι ἂν ἀδσκῇ τις τῶν ἀνθρώπων. εἰ δὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων émi- πτὰ στημῶν ὀρϑὸν τοῦτο, πόσῳ δὴ πλέον ἐπὶ τῆς ἦγε- 9 μονικωτάτης πασῶν τῶν τεχνῶν, φιλοσοφίας; πόνους τε δεῖ πάντας ὑφίστασϑαι γενναίως καὶ χρόνον πολὺν καταναλίδκειν εἰς τὴν μάϑησιν προϑυμίαν τε εἰσφέρεὃ οὐδεμία «v scripsit K, qui post «44m addit εἴη (at cf. infra p. 98, 19): οὐ δὲ μίαν ἂν | 8 num ἐπιτηδεύειν | 21 ἐστιν] ἔστι.
96 IAMBLICHI σϑαι μεγίστην. πρὸς δὴ τούτοις, ἐξ οὗ ἄν τις βού- ληται δόξαν παρὰ τοῖς ἀνθρώποις λαβεῖν καὶ τοιοῦτος φαίνεσϑαι οἷος ἂν rj, αὐτίκα δεῖ νέον τε ἄρξασϑαι καὶ ἐπιχρῆσϑαι αὐτῷ ὁμαλῶς ἀεὶ καὶ μὴ ἄλλοτε ἄλλως.
5 συγχρονισϑὲν μὲν γὰρ ἕκαστον τούτων καὶ αὐτίκα τε ἀρξάμενον καὶ συναυξηϑὲν εἰς τέλος λαμβάνει βέβαιον τὴν δόξαν καὶ τὸ κλέος διὰ τάδε. ὅτι πιστεύεταί τε ἤδη ἀνενδοιάστως, καὶ ὃ φϑόνος τῶν ἀνθρώπων οὐ set. προσγίγνεται, δι’ ὃν τὰ μὲν οὐκ αὔξουσιν οὐδ᾽ εὐλόγως 10 μηνύουσι, τὰ δὲ καταψεύδονται μεμφόμενοι παρὰ τὸ δίκαιον. οὐ γὰρ ἡδὺ τοῖς ἀνθρώποις ἄλλον τινὰ τιμᾶν (αὐτοὶ γὰρ στερίσκεσϑαί τινος ἡγοῦνται), χειρω- ϑέντες δὲ ὑπὸ τῆς ἀνάγκης αὐτῆς καὶ κατὰ σμικρὸν ἐκ πολλοῦ ἐπαχϑέντες ἐπαινέται καὶ ἄκοντες ὅμως 15 γίγνονται" ἅμα δὲ καὶ οὐκ ἀμφιβάλλουσιν, εἴτε ἄρα τοιοῦτος ἄνϑρωπός ἐστιν οἷος φαίνεται, ἢ ἐνεδρεύει καὶ ϑηρεύεται τὴν δόξαν ἐπὶ ἀπάτῃ, καὶ ἃ ποιεῖ, ταῦτα καλλωπίζεται ὑπαγόμενος τοὺς ἀνθρώπους᾽ év ἐκείνῳ δὲ τῷ τρόπῳ, ᾧ ἐγὼ προεῖπον, ἀσκηϑεῖσα ἡ 55 20 ἀρετὴ πίστιν ἐμποιεῖ περὶ ἑαυτῆς καὶ εὔκλειαν. ἑαλω- κότες γὰρ ἤδη κατὰ τὸ ἰσχυρὸν oí ἄνϑρωποι οὔτε τῷ φϑόνῳ ἔτι δύνανται χρῆσϑαι οὔτε ἀπατᾶσϑαι ἔτι olov- ται. ἔτι δὲ καὶ ὃ χρόνος συνὼν μὲν ἑκάστῳ ἔργῳ καὶ πράγματι πολὺς καὶ διὰ μακροῦ κρατύνει τὸ ἀδσκού- 5 μένον, ὁ δὲ ὀλίγος χρόνος οὐ δύναται τοῦτο ἀπεργά- ξεσϑαι. καὶ τέχνην μὲν ἄν τις τὴν κατὰ λόγους πυϑό- μενος καὶ μαϑὼν οὐ χείρων τοῦ διδάσκοντος ἂν γένοιτο ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ, ἀρετὴ δὲ ἥτις ἐξ ἔργων πολλῶν 58: x συνίσταται, ταύτην δὲ οὐχ οἷόν τε ὀψὲ ἀρξαμένῳ οὔτε 9 εὐλῦ | 20 ἕαῦ || 29 δὲ] γε K: fort. δὴ οὔτε] immo οὐδὲ.
PROTREPTICUS (c. XX). 01 ὀλιγοχρονίως ἐπὶ τέλος ἀγαγεῖν, ἀλλὰ συντραφῆναί τε αὐτῇ δεῖ καὶ συναυξηϑῆναι τῶν μὲν εἰργόμενον κακῶν καὶ λόγων καὶ ἠθῶν, τὰ δ᾽ ἐπιτηδεύοντα καὶ κατερ- γαξόμενον Gov πολλῷ χρόνῳ καὶ ἐπιμελείᾳ. ἅμα δέ τις καὶ τῇ ἐξ ὀλίγου χρόνου εὐδοξίᾳ προσγίγνεται 5 βλάβη τοιάδε" τοὺς γὰρ ἐξαπιναίως καὶ ἐξ ὀλίγου χρόνου ἢ πλουσίους ἢ σοφοὺς ἢ ἀγαθοὺς ἢ ἀνδρείους γενομένους οὐκ ἀποδέχονται ἡδέως οἵ ἄνθρωποι. εἰ δὴ ταῦτα ἀληϑῆ λέγομεν, καὶ οὐχ οἷόν τε ἄλλως τὴν ὁμοιότητα τῶν ἠθῶν καὶ τὸ βέβαιον καὶ τὸ ἀμετάπτω- 10 τον παραγίγνεσϑαι ἢ διὰ μόνης φιλοσοφίας, καὶ τοῦτο σαφὲς γέγονεν ἐκ τούτων, do, εἰ βουλοίμεϑα τελείως ἀγαϑοὶ γενέσϑαι εὐκλείας τε καὶ εὐδαιμονίας ὄντως μεταλαβεῖν. οὐκ ἄλλο τι πρακτέον ἡμῖν ἢ φιλοσοφητέον. Ἔτι τοίνυν καὶ ἦδε ἡ παραίνεσις ἐπὶ τὸ αὐτὸ iw τέλος φέρει, ὡς, ὅταν τις ὀρεχϑείς τινος τοῦτο κατερ- γασάμενος ἔχῃ αὐτὸ εἰς τέλος, ἐάν vs εὐγλωσσίαν ἐάν τε σοφίαν ἐάν τε ἰσχύν, τούτῳ εἰς ἀγαϑὰ καὶ νόμιμα καταχρῆσϑαι δεῖ" εἰ δὲ εἰς ἄδικά τε καὶ ἄνομα χρήσεταί τις τῷ ὑπάρχοντι ἀγαϑῷ. πάντων κάκιστον 20 εἶναι τὸ τοιοῦτον καὶ ἀπεῖναι κρεῖσσον αὐτὸ ἢ παρ- tiva, καὶ ὥσπερ ἀγαϑὸς τελέως ὃ τούτων τι ἔχων γίγνεται εἰς τὰ ἀγαϑὰ αὐτοῖς καταχρώμενος, οὕτω πάλιν πάγκακος τελέως ὃ εἰς τὰ πονηρὰ χρώμενος. τόν τε αὖ ἀρετῆς ὀρεγόμενον τῆς συμπάσης σκεπτέον 95 εἶναι, ἐκ τίνος ἂν λόγου ἢ ἔργου ἄριστος εἴη" τοιοῦτος ^ ἂν εἴη ὁ πλείστοις ὠφέλιμος ὥν. εἰ μέν vue χρή- ματα διδοὺς εὐεργετήδει τοὺς πλησίον, ἀναγκασϑή- σεται κακὸς εἶναι πάλιν αὖ συλλέγων τὰ χρήματα" 98 εὐεργετή | 29 εἶναι᾽ πάλιν αὖ. ΤΑΜΒΙΊΟΗΙ PROTREPT. 4 98 IAMBLICHI ἔπειτα οὐκ ἂν οὕτω ἄφϑονα συναγάγοι ὥστε μὴ ἐπι- λείπειν διδόντα κἀὶ δωρούμενον' εἶτα αὕτη αὖϑις δευτέρα κακία προσγίγνεται μετὰ τὴν συναγωγὴν τῶν χρημάτων, ἐὰν ἐκ πλουσίου πένης γένηται καὶ ἐκ 5 κεκτημένου μηδὲν ἔχων. πῶς ἂν οὖν δή τις μὴ χρή- ματα νέμων ἀλλὰ ἄλλῳ δή τινι τρόπῳ εὐποιητικὸς ἂν εἴη ἀνθρώπων, καὶ ταῦτα μὴ σὺν κακίᾳ ἀλλὰ σὺν ἀρετῇ; καὶ προδέτι δωρούμενος πῶς ἂν ἔχοι τὴν δόσιν ἀνέκλειπτον; ὧδε οὖν ἔσται τοῦτο, εἰ τοῖς νόμοις τε 10 καὶ τῷ δικαίῳ ἐπικουροίη" τοῦτο γὰρ τάς vs πόλεις καὶ τοὺς ἀνθρώπους τὸ συνοικίξον καὶ τὸ συνέχον εἶναι. πάλιν οὖν καὶ ἐκ τούτου τὰ αὐτὰ συμβαίνει" εἰ γὰρ τὴν ὀρϑὴν χρῆσιν πάντων τῶν ἐν τῷ βίῳ 288.
πραγμάτων καὶ τὴν τοῦ νοῦ διανομὴν ἣν καλοῦμεν 15 νόμον φιλοσοφία παραδίδωσι γνησίως, οὐδὲν ἄλλο δεῖ πράττειν ἢ φιλοδοφεῖν ἀληϑινῶς τοὺς βουλομένους τῆς τελειοτάτης ζωῆς μεταλαμβάνειν. καὶ μὴν ἐγκρα- τέστατόν γε δεῖ εἶναι πάντα ἄνδρα διαφερόντως" τοι- οὗτος δ᾽ ἂν μάλιστα, εἴ τις τῶν χρημάτων κρείσσων 20 εἴη πρὸς ἃ πάντες διαφϑείρονται, καὶ τῆς ψυχῆς ἀφειδὴς ἐπὶ τοῖς δικαίοις ἐσπουδακὼς καὶ τὴν ἀρετὴν μεταδιώκων᾽" πρὸς ταῦτα γὰρ δύο οἵ πλεῖστοι ἀκρατεῖς εἰσι. διὰ τοιοῦτον δέ τι ταῦτα πάσχουσιν" φιλοψυ- χοῦσι μέν, ὅτι τοῦτο ἢ ξωή ἐστιν ἢ ψυχή᾽ ταύ- 35 της οὖν φείδονται καὶ ποθοῦσιν αὐτὴν διὰ φιλίαν τῆς ξωῆς καὶ συνήϑειαν ἧ συντρέφονται" φιλοχρημα- τοῦσι δὲ τῶνδε εἵνεκα, ἅπερ φοβεῖ αὐτούς. τί δ᾽ 6 εὖ ποιητικος || 19 μάλιστα εἴη scripsit K, at cf. Kühner 11 P. 37. rursus infra (p. 99, 22) ὧν pro ἂν ἦν! 24 ταὐτὸ E ξωή στι τῇ ψυχῇ scripsit K: fortasse τούτοις ἡ ξωή ἐστιν ἡ ψυχή vel τούτοις ταὐτόν ἔστιν ἡ ξωὴ καὶ ἡ ψυχή.
PROTREPTICUS (c. XX). 99 ἐστὶ ταῦτα; αἱ νόσοι, τὸ γῆρας, «6 ἐξαπιναῖοι ξημίαι, οὐ τὰς ἐκ τῶν νόμων λέγω ξημίας (ταύτας μὲν γὰρ καὶ εὐλαβηϑῆναι ἔστι καὶ φυλάξασϑαι), ἀλλὰ τὰς τοι- αὕτας, πυρκαϊάς, ϑανάτους οἰκετῶν, τετραπόδων, ἄλλας αὖ συμφοράς, at περίκεινται αἷ μὲν τοῖς σώμασιν, αἱ ὃ δὲ ταῖς ψυχαῖς, αἱ δὲ τοῖς χρήμασι. τούτων δὴ οὖν ἕνεκα πάντων, ὅπως ἐς ταῦτα ἔχωσι χοῆσϑαι τοῖς χρήμασι, πᾶς ἀνὴρ τοῦ πλούτου ὀρέγεται. καὶ ἄλλ ἄττα δέ ἐστιν ἅπερ οὐχ ἧσσον ἢ τὰ προειρημένα ἐξορμᾷ τοὺς ἀνθρώπους ἐπὶ τὸν χρηματισμόν, αἷ πρὸς 10 ἀλλήλους φιλοτιμίαι καὶ οἵ ξῆλοι καὶ αἱ δυναστεῖαι, δι’ ἃς τὰ χρήματα περὶ πολλοῦ ποιοῦνται, ὅτι συμ- βάλλεται εἰς τὰ τοιαῦτα. ὅστις δέ ἐστιν ἀνὴρ ἀληϑῶς ἀγαϑός, οὗτος οὐκ ἀλλοτρίῳ κόσμῳ περικειμένῳ τὴν δόξαν ϑηρᾶται, ἀλλὰ τῇ αὑτοῦ ἀρετῇ. διόπερ ἐπεὶ τ φιλοδοφία εἰς ἑαυτὸν ἀνηρτῆσθαι ποιεῖ τῷ ἀγαθῷ πάντα, παϑῶν δὲ καὶ τῆς ἔξω χρείας ἀφίστησιν, εἴη ἂν χρηδσιμωτάτη πασῶν πρὸς τὸν εὐδαίμονα βίον. καὶ περὶ φιλοψυχίας δὲ ὧδε ἄν τις πεισϑείη, ὅτι, εἰ μὲν ὑπῆρχε τῷ ἀνθρώπῳ εἰ μή ὑπ᾽ ἄλλου ἀποϑάνοι ἀγήρῳ 30 τε εἶναι καὶ ἀϑανάτῳ τὸν λοιπὸν χρόνον, συγγνώμη ἂν πολλὴ τῷ φειδομένῳ τῆς ψυχῆς" ἐπεὶ δὲ ὑπάρχει τῷ βίῳ μηκυνομένῳ τό τε γῆρας κάκιον ὃν ἀνθρώποις καὶ μὴ ἀϑάνατον εἶναι, καὶ ἡ ἀμαϑία ἤδη ἐστὶ μεγάλη καὶ συνήϑεια πονηρῶν λόγων τε καὶ ἐπιϑυμημάτων, 35 ταύτην περιποιεῖν ἐπὶ δυσκλείᾳ, ἀλλὰ μὴ ἀϑάνατον ἀντ᾽ αὐτῆς T λείπεσϑαι, ἀντὶ ϑνητῆς οὔσης εὐλογίαν ἀέναον καὶ ἀεὶ ξῶσαν. εἰ τοίνυν μόνη φιλοσοφία 16 cf. Plat. Menex. p. 247 E (supra p. 72, 4 et 91, 26).
100 IAMBLICHI μελέτην ἐμποιεῖ ϑανάτου καὶ καταφρόνησιν, ἐπὶ ὃὲ τὴν ἀϑάνατον καὶ ἀεὶ οὖσαν ξωὴν ἐπανάγει καὶ τοὺς ἀεὶ ὄντας λόγους ἀναδιδάδκει καὶ τούτους ξηλοῦν ἐθίζει, πασῶν ἂν εἴη καὶ διὰ τοῦτο ὠφελιμωτάτη.
5 Ἔτι τοίνυν οὐκ ἐπὶ πλεονεξίαν δρμᾶν δεῖ, οὐδὲ τὸ κράτος τὸ ἐπὶ τῇ πλεονεξίᾳ ἡγεῖσϑαι ἀρετὴν εἶναι, τὸ δὲ τῶν νόμων ὑπακούειν δειλίαν" πονηροτάτη γὰρ αὕτη ἡ διάνοιά ἐστι. καὶ ἐξ αὐτῆς πάντα τἀναντία τοῖς ἀγαϑοῖς γίνεται, κακία τε καὶ βλάβη. εἰ γὰρ 10 ἔφυσαν μὲν οἵ ἄνϑρωποι ἀδύνατοι καϑ' ἕνα ξῆν, συν- ἤλθον δὲ πρὸς ἀλλήλους τῇ ἀνάγκῃ εἴκοντες, πᾶσα δὲ ἡ ξωὴ αὐτοῖς εὕρηται καὶ τὰ τεχνήματα πρὸς αὐτήν, σὺν ἀλλήλοις δὲ εἶναι αὐτοὺς καὶ ἀνομίᾳ διαιτᾶσϑαι οὐχ οἷόν τε (μείξω γὰρ αὐτοῖς ξημίαν οὕτω γίγνεσϑαι 16 ἐκείνης τῆς. κατὰ ἕνα διαίτης), διὰ ταύτας τοίνυν τὰς ἀνάγκας τόν τε νόμον καὶ τὸ δίκαιον ἐμβασιλεύειν τοῖς ἀνθρώποις καὶ οὐδαμῇ μεταστῆναι ἂν αὐτά" φύσει γὰρ ἰσχυρὰ ἐνδεδέσϑαι ταῦτα. εἰ μὲν δὴ γένοιτό τις ἐξ ἀρχῆς φύσιν τοιάνδε ἔχων, ἄτρωτος τὸν χρῶτα 20 ἄνοσός τε καὶ ἀπαϑὴς καὶ ὑπερφυὴς καὶ ἀδαμάντινος τό τε σῶμα καὶ τὴν ψυχήν. τῷ τοιούτῳ ἴσως ἄν τις ἀρκεῖν ἐνόμισε τὸ ἐπὶ τῇ πλεονεξίᾳ κράτος (τὸν γὰρ τοιοῦτον τῷ νόμῳ μὴ ὑποδύνοντα δύνασθαι ἀϑῷον εἶναι), οὐ μὴν ὀρϑῶς οὗτος οἴεται" εἰ γὰρ καὶ τοι- :5 Οὗτός τις εἴη, ὡς οὐκ ἂν γένοιτο, τοῖς μὲν νόμοις συμμαχῶν καὶ τῷ δικαίῳ καὶ ταῦτα κρατύνων καὶ τῇ ἰσχύι χρώμενος ἐπὶ ταῦτά τε καὶ τὰ τούτοις ἐπικου- ροῦντα, οὕτω μὲν ἂν σῴξοιτο ὁ τοιοῦτος, ἄλλως δὲ οὐκ ἂν διαμένοι' δοκεῖν γὰρ ἂν τοὺς ἅπαντας ἀν- 7 δειλίαν Δ: δεῖ λίαν ἢ 38 ἐπαμύνοντα coni. Vitelli.
PROTREPTICUS (c. XX). 101 ϑρώπους τῷ τοιούτῳ φύντι πολεμίους κατασταϑέντας διὰ τὴν ἑαυτῶν εὐνομίαν, καὶ τὸ πλῆϑος ἢ τέχνῃ ἢ δυνάμει ὑπερβαλέσϑαι ἂν καὶ περιγενέσϑαι τοῦ τοι- ούτον ἀνδρός. οὕτω φαίνεται καὶ αὐτὸ τὸ κράτος, ὅπερ δὴ κράτος ἐστί, διά τε τοῦ νόμου καὶ διὰ τὴν δίκην σῳξόμενον. χωρὶς δὲ τούτων αὐτὸ δι᾽ αὑτὸ αἱρετόν ἐστι τὸ δίκαιον, καὶ φύσει πρὸς αὐτὸ πεφύ- καμεν. κἂν μηδὲν οὖν τῶν ξξωϑεν περιγίγνηται κἂν ἐλαττώματά τινα συμβαίνῃ ἀνθρώπινα, δικαιοπραγεῖν ἄξιον, ὧς τούτου ὄντος πᾶσι τιμιωτάτου.
ΜΜαϑεῖν δὲ ἄξιον καὶ ταῦτα περὶ τῆς εὐνομίας τε καὶ ἀνομίας, ὅσον διαφέρετον ἀλλήλοιν, καὶ ὅτι μὲν εὐνομία ἄριστον εἴη καὶ κοινῇ καὶ ἰδίᾳ. 7) ἀνομία δὲ κάκιστον" αἱ γὰρ παραχρῆμα βλάβαι γέγνονται ἐκ τῆς ἀνομίας. ἀρξώμεϑα δὲ τὰ τῆς εὐνομίας δηλοῦν, ἅπερ γίγνεται πρότερα.
Πίστις μὲν πρώτη ἐγγίγνεται ἐκ τῆς εὐνομίας με- γάλα ὠφελοῦδσα τοὺς ἀνθρώπους τοὺς σύμπαντας, καὶ τῶν μεγάλων ἀγαθῶν τοῦτό ἐστι κοινὰ γὰρ τὰ χρήματα γίγνεται ἐξ αὐτῆς, καὶ οὕτω μὲν ἐὰν καὶ ὀλέγα j ἐξαρκεῖ ὅμως κυκλούμενα, ἄνευ δὲ ταύτης οὐδ᾽ ἂν πολλὰ Tj ἐξαρκεῖ.
Καὶ αἱ τύχαι δὲ αἱ εἰς τὰ χρήματα καὶ τὸν βίον, αἵ τε ἀγαθαὶ καὶ μή, ἐκ τῆς εὐνομίας τοῖς ἀνθρώποις προσφορώτατα κυβερνῶνται" τούς τε γὰρ εὐτυχοῦντας ἀσφαλεῖ αὐτῇ χρῆσϑαι καὶ ἀνεπιβουλεύτῳ, τούς τε αὖ δυστυχοῦντας ἐπικουρεῖσθϑαι ἐκ τῶν εὐτυχούντων διὰ τὴν ἐπιμιξίαν τε καὶ πίστιν, ἅπερ ἐκ τῆς εὐνομίας γίγνεται.
9 συμβάί | 12 num ὅτι (1? μὲν deletis mox εὐνομία et ἀνομία | 17 54αα. de numeris in codice praefixis v. praefat.
5 10 102 IAMBLICHI Τόν vs αὖ χρόνον τοῖς ἀνθρώποις διὰ τὴν εὐὖνο- μίαν εἰς μὲν τὰ πράγματα ἀργὸν γίγνεσϑαι, εἰς δὲ τὰ ἔργα τῆς ξωῆς ἐργάσιμον.
Φροντίδος δὲ τῆς μὲν ἀηδεστάτης ἀπηλλάχϑαι ὅ τοὺς ἀἄνϑρώπους ἐν τῇ εὐνομίᾳ, τῇ δὲ ἡδίστῃ συνεῖναι" πραγμάτων μὲν γὰρ φροντίδα ἀηδεστάτην εἶναι, ἔργων δὲ ἡδίστην.
Eig vs αὖ τὸν ὕπνον ἰοῦσιν, ὕπερ ἀνάπαυμα κα- κῶν ἐστιν ἀνθρώποις, ἀφόβους μὲν xol ἄλυπα μερι- 10 μνῶντας ἔρχεσϑαι εἰς αὐτόν, γιγνομένους δὲ ἐπ᾽ αὖ- τοῦ ἕτερα τοιαῦτα πάσχειν, καὶ μὴ ἐμφόβους ἐξάπινα καϑίστασϑαι T οὐδ᾽ ἐκ μεταλλαγῆς ἡδίστης τοῦ γνωστὴν τὴν ἡμέραν εἶναι προσδέχεσϑαι, ἀλλὰ ἡδέως φροντίδας μὲν ἀλύπους περὶ τὰ ἔργα τῆς ξωῆς ποιουμένους, τοὺς 15 πόνους δὲ τῇ ἀντιλήψει ἀγαϑῶν ἐλπίσιν εὐπίστοις καὶ εὐπροσδοκήτοις ἀνακουφίξοντας, ὧν πάντων τὴν εὐνο- μίαν αἰτίαν εἶναι.
Καὶ τὸ κακὰ μέγιστα τοῖς ἀνθρώποις πορίξον, πόλε- μον ἐπιφερόμενον εἰς καταστροφὴν καὶ δούλωσιν, καὶ 0 τοῦτο ἀνομοῦδι μὲν μᾶλλον ἐπέρχεσϑαι, εὐνομουμένοις δ᾽ ἧσσον.
Καὶ ἄλλα δὲ πολλά ἐστιν ἐν τῇ εὐνομίᾳ ἀγαϑά, ἅπερ ἐπικουρήματα τῇ ξωῇ καὶ παραψυχὴ τῶν χαλε- πῶν ἐξ αὐτῆς γίψνεται" τὰ δ᾽ ἐκ τῆς ἀνομίας κακὰ ἀποβαίνοντα τάδε ἐστίν.
"AeyoAo, μὲν πρῶτον oí ἄνϑρωποι πρὸς τὰ ἔργα γίγνονται καὶ ἐπιμελοῦνται τοῦ ἀηδεστάτου, πραγμάτων 2 Q 12 οὐδ᾽ ὧδε δ᾽ (Diels praetulerit καὶ ἤδη) et mox τὸ γνωστὴν (b. e. φανερὰν) pro τοῦ γνωστὴν ('atque ita", scil. con- territos, 'post suavissimam somni vicem exspectare diem") gi recte proponit Vitelli, facile carebimus vel Kiesslingii coniec- tura ἀνέστασϑαι || 16 εὐπροσδοκήτοις gic.
298 Καὶ PROTREPTICUS (c. XX). 108 ἀλλ᾽ οὐκ ἔργων, τά τε χρήματα Óv ἀπιστίαν καὶ ἀμι- ξίαν ἀποϑησαυρίξουσιν ἀλλ᾽ οὐ κοινοῦνται, καὶ οὕτως σπάνια γίγνεται, ἐὰν καὶ πολλὰ ἧ.
Αἴ τε τύχαι ab φλαῦραι καὶ αἴ ἀγαϑαὶ εἰς τἀναντία ὑπηρετοῦσιν" ἥ vs γὰρ εὐτυχία οὐκ ἀσφαλής ἐστιν ἐν 5 122 4. τῇ ἀνομίᾳ ἀλλ᾽ ἐπιβουλεύεται, ἥ τε δυστυχία οὐκ ἀπω- ϑεῖται ἀλλὰ κρατύνεται διὰ τὴν ἀπιστίαν καὶ ἀμιξίαν.
Ὃ τε πόλεμος ἔξωϑεν μᾶλλον ἐπάγεται καὶ ἡ οἰκεία στάσις ἀπὸ τῆς αὐτῆς αἰτίας, καὶ ἐὰν μὴ πρόσϑεν γίγνηται, τότε συμβαίνει" ἔν τε πράγμασι συμβαΐφψει 1 92K καϑεστάναι ἀεὶ διὰ ἐπιβουλὰς τὰς ἐξ ἀλλήλων, δι᾽ ἅσπερ εὐλαβουμένους τὸ διατελεῖν καὶ ἀντεπιβουλεύον- τας ἀλλήλοις.
Καὶ οὔτε ἐγρηγορόσιν ἡδείας τὰς φροντίδας εἶναι οὔτε ἐς τὸν ὕπνον ἀπερχομένοις ἡδεῖαν τὴν ὑποδοχὴν ἀλλὰ ἐνδείματον, τήν τε ἀνέγερσιν ἔμφοβον καὶ πτοοῦ- ὅαν τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ μνήμας κακῶν ἐξαπιναίους ἄγειν" ἅπερ ἐκ τῆς ἀνομίας ταῦτά vs καὶ τὰ ἄλλα κακὰ τὰ προειρημένα ἅπαντα ἀποβαίνει.
Γίνεται δὲ καὶ ἡ τυραννίς, κακὸν τοσοῦτόν τε 30 καὶ τοιοῦτον, οὐκ ἐξ ἄλλου τινὸς ἢ ἀνομίας. οἴονται δέ τινες τῶν ἀνθρώπων, 060, μὴ ὀρϑῶς συμβάλλονται, τύραννον ἐξ ἄλλου τινὸς καϑίστασϑαι καὶ τοὺς ἀν- ϑοώπους στερίσκεσθαι τῆς ἐλευθερίας οὐκ αὐτοὺς αἱ- τίους ὄντας, ἀλλὰ βιασϑέντας ὑπὸ τοῦ κατασταϑέντος 535 τυράννου, οὐκ ὀρϑῶς ταῦτα λογιξόμενοι᾽ ὅστις γὰρ 188A. ἡγεῖται βασιλέα ἢ τύραννον ἐξ ἄλλου τινὸς γίγνεσθαι ἢ ἐξ ἀνομίας vs καὶ πλεονεξίας, μωρός ἐστιν. ἐπειδὰν 34 K. γὰρ ἅπαντες ἐπὶ κακίαν τράπωνται, τότε τοῦτο γίγνεται" e μ οι 105ᾳ. πράγμασι οὗ καϑεστάναι Cobet: πράγματι et καϑι- στάναι.
104 IAMBLICHI οὐ γὰρ οἷόν τε ἀνθρώπους ἄνευ νόμων xal δίκης ξῆν. ὅταν οὖν ταῦτα τὰ δύο ἐκ τοῦ πλήϑους ἐκλίπῃ. 5 vs νόμος καὶ ἡ δίκη, τότε ἤδη εἰς ἕνα ἀποχωρεῖν τὴν ἐπι- τροπίαν τούτων καὶ φυλακήν. πῶς γὰρ ἂν ἄλλως εἰς 5 ἕνα μοναρχία περισταίη, εἰ μὴ τοῦ νόμου ἐξωσϑέντος / τοῦ τῷ πλήϑει συμφέροντος; δεῖ γὰρ τὸν ἄνδρα τοῦ-.
τον, ὃς τὴν δίκην καταλύει καὶ τὸν νόμον τὸν πᾶσι κουνὸν καὶ συμφέροντα ἀφαιρήσεται, ἀδαμάντινον γενέ- σϑαι, εἰ μέλλει συλήσειν ταῦτα παρὰ τοῦ πλήϑους τῶν 19 ἀνθρώπων εἷς ὧν παρὰ πολλῶν" σάρκινος δὲ καὶ ὅμοιος τοῖς λοιποῖς γενόμενος ταῦτα μὲν οὐκ ἂν δυνηϑείη ποιῆσαι. τἀναντία δὲ ἐκλελοιπότα καϑιστὰς μοναρχή- όειεν ἄν" διὸ καὶ γιγνόμενον τοῦτο ἐνίους τῶν ἀνθρώ- zv λανϑάνει. εἰ τοίνυν τοσούτων μὲν αἰτία κακῶν 15 ἐστιν ἀνομέα, τοσοῦτον δὲ ἀγαϑὸν εὐνομία, οὐκ ἄλλως ἔνεστι τυχεῖν εὐδαιμονίας εἰ μή τις νόμον ἡγεμόνα προ- στήσαιτο τοῦ οἰκείου βίου. οὗτος δ᾽ ἐστὶ λόγος ὀρϑός, προστάττων μὲν ἃ δεῖ ποιεῖν ἀπαγορεύων δὲ ἃ μὴ χρή; ἔν τε τῷ παντὶ κόσμῳ καὶ ἐν πόλεσι καὶ ἐν ἰδίοις 30 οἴκοις καὶ αὐτῷ τινι ἑκάστῳ πρὸς ἑαυτόν. εἰ τοίνυν τὸν τοιοῦτον λόγον περὶ ἀγαϑῶν καὶ κακῶν ὄντα καὶ μὲ καλῶν καὶ αἰσχρῶν οὐχ οἷόν vs ἄλλως μαϑεῖν καὶ 806 Κ.
γνόντα τελεώσασϑαι, εἰ μή τις τελέως φιλοδοφήδειε, τούτων ἕνεκα φιλοσοφίαν ἀσκητέον πάντων μάλιστα 3$ τῶν ἀνθρωπίνων ἐπιτηδευμάτων.
ΧΧΙ. Τελευταῖον δὴ τρόπον εἰς προτροπὴν τίϑεμεν τὸν ἀπὸ τῶν συμβόλων, τὸν μὲν ἴδιον ὄντα τῆς αἷρέ- 7 καταλύσει ci, K || 12 συλῆσαι, τοὐναντίον Vitelli [ 15 το- σούτων δὲ, ἀγαθῶν ex Ciz. K || 20 αὐτῷ] αὐτῶ | 26 προτροπὴν coni. K: ἀποτροπὴν (similiter p. 16, 1 ἀποτρέπει &pographa).
PROTREPTICUS (c. XX. XXI). 105 σεως καὶ ἀπόρρητον πρὸς τὰς ἄλλας ἀγωγάς. τὸν δὲ δημώδη καὶ κοινὸν πρὸς ἐκείνας, τρίτον δὲ παρ᾽ ἀμφότερα μέσον ἀμφοῖν οὔτε παντάπασι δημώδη οὔτε μὴν ἄντικρυς Πυϑαγορικόν, ἀλλ᾽ οὐδὲ ἀπηλλαγμένον ὁλοσχερῶς ἑκατέρου. τῶν γὰρ λεγομένων Πυϑαγορι- 5 κῶν συμβόλων ὅσα ἂν ἀξιομνημόνευτα ἡμῖν φαίνηται καὶ τὸ προτρεπτικὸν εἶδος παραδεικνύῃ ἐκϑέμενοι, διε- γνώκαμεν ἐξήγησιν ποίήσασϑαι τὴν πρέπουσαν αὐτῶν εἰς παράκλησιν, ἐκ τοῦ τοιούτου νομίξοντες πλήρη καὶ ἐντελεστέραν προτροπὴν εἰς φιλοσοφίαν ἐνήσειν τοῖς 10 ἐντευξομένοις μᾶλλον ἢ εἰ διὰ πλειόνων στίχων ποιοί- μεϑα τὴν προτροπήν. καϑὸ μὲν οὖν ἐξωτερικάς τινας ἐπιλύσεις καὶ κοινὰς πάδης φιλοσοφίας ἐντάξομεν αὐτῷ, κατὰ τοῦτο ἡγητέον αὐτὸ κεχωρίσϑαι Πυϑαγο- ρικοῦ βουλήματος, καϑὸ δὲ καὶ τὰς τῶν ἀνδρῶν i τούτων κυριωτάτας περὶ ἑκάστου δόξας ἐγκαταμίξομεν, κατὰ τοῦτο πάλιν οἰκεῖον μὲν Πυϑαγορικῶν, ἀλλότριον δὲ τῶν ἄλλων φιλοσόφων καλῶς ἔχει τίϑεσϑαι αὐτό. λεληϑότως δέ, ὡς εἰκός, ἀποπαιδαγωγήδει μὲν τοῦτο ἡμᾶς ἀπὸ τῶν ἐξωτερικῶν ἐννοιῶν, προσάξει δὲ καὶ 30 οἰκειώσει μάλιστα ταῖς προκειμέναις καὶ κατὰ τήνδε τὴν αἵρεσιν τεχνολογουμέναις παρακλήσεσιν, οἷά τις γέφυρα ἣ κλῖμαξ κάτωϑεν ἄνω καὶ εἰς ὕψος ἐκ βάϑους ἀνιμῶσα πολλοῦ καὶ ἀνάγουσα τὴν ἑκάστου τῶν γνησίως προσεξόντων διάνοιαν" εἰς γὰρ τὸ τοιοῦτο καὶ ἐμη- 25 χανήϑη κατὰ μίμησιν καὶ ἀπόμαξιν τῶν προλεχϑέντων. of γὰρ παλαιότατον καὶ αὐτῷ συγχρονήσαντες καὶ 27. p. 106, 12 cf. Vit. Pyth. 104 sq. (p. 76, 5—77,9 Nauck). 14 αὐτὸ Scaliger: αὐτῶ | 27 συγχρονήσαντες hic codex: rectius συγχρονίσαντες Vit. Pyth. (cf. etiam supra p. 96, 6), at si- militer (Iamblich.?) Theologum. Arithm. p. 41, 29 Ast συνεχρόνει.
106 IAMBLICHI μαϑητεύδαντες τῷ Πυϑαγόρα οὐ τῇ κοινῇ καὶ δημώδει καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν εἰωϑυίᾳ λέξει τε καὶ ἑρμηνείᾳ ἐποιοῦντο συνετὰ καὶ εὐνόητα τοῖς ἁπλῶς ἀκούουσιν 510 ΚΕ.
ἐξ ἐπιδρομῆς ve ἐντυγχάνουσιν, εὐπαρακολούϑητα πειρώ- 1814. 5 μενοι τίϑεσθαι τὰ φραζόμενα ὑπ᾽ αὐτῶν. ἀλλὰ κατὰ τὴν νενομοϑετημένην αὐτοῖς ὑπὸ Πυϑαγόρου ἐχεμυϑίαν μυστηρίων καὶ πρὸς τοὺς ἀτελεστέρους τρόπων ἄἀπορρήτων ἥπτοντο καὶ διὰ συμβόλων ἐπέσκεπον τὰς πρὸς ἀλλήλους διαλέξεις ἢ συγγραφάς. καὶ εἰ μή τις αὐτὰ 10 τὰ σύμβολα ἐκλέξας διαπτύξειε καὶ ἀμώκῳ ἐξηγήδει περιλάβοι, γελοῖα ἂν καὶ γραώδη δόξειε τοῖς ἐντυγχά- νουσι τὰ λεγόμενα λήρου μεστὰ καὶ ἀδολεσχίας. ἵν᾽ οὖν {τὰν ῥήματ᾽ ἐκφανῆ καὶ τὸ εἰς προτροπὴν αὐτῶν ὄφελος κατάδηλον γένηται, κατὰ τὸ ἐξωτερικόν τε ἅμα 15 καὶ κατὰ τὸ ἀκροατικὸν ἀποδώσομεν ἑκάστου συμβόλου τὰς ἐπιλύδσεις, μηδὲ τὰ παρ᾽ αὐτοῖς ἀπόρρητα καὶ ἐχεμυϑούμενα πρὸς τοὺς ἀνεισάκτους παραλιπόντες ἀνεξέταστα. ἔστω δὲ τὰ φρασϑησόμενα σύμβολα ταῦτα" α΄. Εἰς ἱερὸν ἀπιὼν προσκυνῆσαι μηδὲν ἄλλο μεταξὺ 20 βιωτικὸν μήτε λέγε μήτε πράττε.
B. Ὁδοῦ πάρεργον οὔτε εἰσιτέον εἰς ἱερὸν οὔτε sis x. προσκυνητέον τοπαράπαν, οὐδ᾽ εἰ πρὸς ταῖς ϑύραις 188 A. αὐταῖς παριὼν γένοιο.
y. ἀνυπόδητος ϑῦε καὶ προσκύνει.
19 sqq. v. Goettling, Gesammte Abhandl. I 278 sqq. 1280 sqq. Mullach, Philos. gr. Fragm. I 504 sqq.
7 ϑείων μυστηρίων et ἀτελέστους Vit. Pyth. | 9 ἀλλήλους et 11 δόξειε Vit. Pyth.: ἄλλους et δόξειαν || 10 τὰ σύμβολα delet Nauck | 18 ῥήματα Scaliger, τὰ addidit Καὶ: χρήματ᾽: χρήσιμ᾽ Rittershusius ad Porph. Vit. Pyth. p. 61 Kust. (224 Kiessl) || 15 immo ἀκροαματικὸν | 21 εἰσιτέον p. 109, 10 et Vit. Pyth. p. 77, 15 Nk.: εἰσιτητέον | 24 94s constanter.
, ιε΄. ις΄.
ιζ΄.
ιη΄.
κγ΄. xÓ.
Xe.
PROTREPTICUS (c. XXI). 107 Τὰς λεωφόρους ὁδοὺς ἐκκλίνων διὰ τῶν ἀτραπῶν βάδιξε.
ΜΜελανούρου ἀπέχου" χϑονίων γάρ ἔστι ϑεῶν. Γλώσσης πρὸ τῶν ἄλλων κράτει ϑεοῖς ἑπόμενος. νέμων πνεόντων τὴν ἠχὼ προσκύνει. δ Πῦρ μαχαίρῃ μὴ δκάλευε.
Ὀξίδα ἀπὸ σεαυτοῦ ἀπόστρεφε πᾶσαν.
ἀνδρὶ ἐπανατιϑεμένῳ μὲν φορτίον συνέπαιρε, μὴ συγκαϑαίρει δὲ ἀποτιϑεμένῳ.
. Εἰς μὲν ὑπόδησιν τὸν δεξιὸν πόδα προπάρεχε, 10 εἰς δὲ ποδόνιπτρον τὸν εὐώνυμον.
Περὶ Πυϑαγορείων ἄνευ φωτὸς μὴ λάλει.
Ζυγὸν μὴ ὑπέρβαινε.
᾿ποδημῶν τῆς οἰκίας μὴ ἐπιστρέφου" ᾿Ερινύες γὰρ μετέρχονται. 15 Πρὸς ἥλιον τετραμμένος μὴ οὔρει.
Ζαδίῳ ϑᾶκον μὴ ἀπόμασδε.
AAsxvQvóva τρέφε μὲν μὴ ϑῦε δέ" μήνῃ γὰρ καὶ ἡλίῳ καϑιέρωται.
"Eni χοίνικι μὴ καϑέξου. 20 . Γαμψώνυχον μηδὲν παράτρεφε. . Ἐν ὁδῷ μὴ σχίξε.
. Χελιδόνα οἰκέᾳ μὴ δέχου.
. ΖΔακτύλιον μὴ φόρει.
Θεοῦ τύπον μὴ ἐπίγλυφε δακτυλίῳ. 25 Παρὰ λύχνον μὴ ἐσδοπτρίξου.
Περὶ ϑεῶν μηϑὲν ϑαυμαστὸν ἀπίστει, μηδὲ περὶ ϑείων δογμάτων.
᾿Ασχέτῳ γέλωτι μὴ ἔχεσϑαι.
x TS AC. Aq.
IAMBLICHI Παρὰ ϑυσίᾳ μὴ ὀνυχίζου.
. Δεξιὰν μὴ παντὶ ῥαδίως ἔμβαλλε. . Σιρωμάτων ἀναστὰς συνέλισσε αὐτὰ καὶ τὸν τύπον συνστόρνυε. Καρδίαν μή τρῶγε.
. Ἐγκέφαλον μὴ ἔσϑιε.
᾿“ποκαρμάτων σῶν καὶ ἀπονυχισμάτων κατάπτυε. 816.
. Ἐρυϑῖνον μὴ προδλαμβάνου.
Χύτρας ἴχνος ἀπὸ σποδοῦ ἀφάνιξε. Χρυσὸν ἐχούσῃ μὴ πλησίαξε ἐπὶ τεκνοποιίᾳ.
. Προτίμα τὸ δὄχῆμα καὶ βῆμα τοῦ σχῆμα καὶ 1844.
τριώβολον.
Κυάμων ἀπέχου. | MoAóyqv ἐπιφύτευε μέν, μὴ ἔσϑιε δέ.
Ἐμψύχων ἀπέχου.
Ταῦτα δὴ πάντα κοινῶς μὲν προτρεπτικά ἐστι 918 E.
πρὸς πᾶσαν ἀρετήν, κατ᾽ ἰδίαν δὲ ἕκαστα πρὸς éxd- ὅτην ἀρετήν πρὸς μέρη τε φιλοσοφίας καὶ μαϑήδεως ἄλλα ἄλλως προσοικειοῖ, οἷον εὐθὺς τὰ πρῶτα εἰς 20 εὐσέβειαν καὶ τὴν ϑείαν ἐπιστήμην ἐστὶ παρακλητικά.
, α δὲν Τὸ γὰρ εἰς ἱερὸν ἀπιόντα προδκυνῆδσαι μη- ἄλλο μεταξὺ βιωτικὸν μήτε λέγειν μήτε πράττειν τηρεῖ τὸ ϑεῖον ἧπέρ ἐστι xo9' αὑτὸ ἀμιγὲς ἄχραντον, τῷ τε καϑαρῷ τὸ καϑαρὸν ἐθίζει συνάπτειν 820. 85 καὶ ποιεῖ μηδὲν ἐφέλκεσθαι ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων εἰς scr. K | 8 ἐρυϑρῖνον scr. K, at cf. p. 124, 10. Lobeck, Pathol. Prol. p. 301 8ᾳ. conira Vit. Pyth. 24, 109 (p. 80, 6 ΝᾺ.) codex habet ἐρυ- ϑροῖνον 11 βα. τοῦ σχήματος καὶ τριωβόλου perperam Mullach: cf. Nauck Vit. Pyth. p. 18, 11 βαᾳ. (Goettl. op. c. p. 294 sqq). Proel. in Eucl. p. 84 Friedl. | 17 δὲ scripsit Vitelli: γὰρ || 17 sq. πρὸς ἑκάστην ἀρετὴν xol πρὸς μέρη τῆς quAocogíog perperam K | 18 τὲ | 21 marg. ἀνάπτυξις τῶν Πυϑαγορικῶν συμβόλων.
PROTREPTICUS (c. XXI). 109 τὴν ϑείαν ϑρησκχείαν' πάντα γὰρ ἀλλότριά ἐστι καὶ ἐναντίως πρὸς αὐτὴν ἔχει. τὸ δ᾽ αὐτὸ καὶ πρὸς ἐπι- 16. στήμην μεγάλα συμβάλλεται" οὐδὲν γὰρ δεῖ πρὸς τὴν ϑείαν ἐπιστήμην προσφέρειν τοιοῦτον, οἷόν ἐστιν ἀν- ϑρώπινον διανόημα ἢ βιωτικῆς φροντέδος ἐχόμενον. 5 οὐδὲν οὖν ἄλλο παρακελεύεται ἐν τούτοις ἢ τοὺς λόγους τοὺς ἱεροὺς καὶ τὰς ϑείας πράξεις μὴ συμμιγνύναι τοῖς ἀνθρωπίνοις ἀστάτοις ἤϑεσι.
B Tovro δὲ συνῳδόν ἐστι xol τὸ ἑξῆς τὸ 6000 πάρεργον οὐκ εἰσιτέον εἰς ἱερὸν οὐδὲ προδ- το κυνητέον τοπαράπαν, οὐδ᾽ εἰ πρὸς ταῖς ϑύραις αὐταῖς παριὼν γένοιο. εἰ γὰρ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον φίλον τέ ἐστι καὶ προσήγορον, δῆλον ὅτι καὶ ἀρχηγι- κωτάτην οὐσίαν ἐχόντων τῶν ϑεῶν ἐν τοῖς ὅλοις, 93K. προηγουμένην αὐτῶν δεῖ ποιεῖσϑαι τὴν ϑεραπείαν" εἰ τιὖ δ᾽ ἄλλου τις ἕνεκα αὐτὴν ποιοῖτο, δεύτερον οὕτω ϑϑή- ὅὄεται τὸ πάντων προηγούμενον καὶ ἀναστρέψει τὴν ὅλην τάξιν τῆς ὅλης ϑεραπείας τε καὶ γνώσεως. ἔτι γὰρ τὰ τίμια ἀγαϑὰ οὐ δεῖ τῶν ἀνθρωπίνων χρησί- uev ἐν ὑστέρᾳ μοίρᾳ τίϑεσθαι, οὐδὲ ἐν τέλους μὲν so τάξει τὰ ἡμέτερα, ἐν προσϑήκης δὲ μέρει τὰ κρείτ- τονα οὔτε ἔργα οὔτε διανοήματα.
136 A. Ἢ δ᾽ ἐπὶ τὸ αὐτὸ προτροπὴ καὶ ἀπὸ τοῦ ἑξῆς Y γένοιτο ἄν τὸ γὰρ ἀνυπόδητος ϑῦε καὶ προσ- κύνει ἕν μὲν σημαίνει τὸ δεῖν κοσμέως καὶ μετρίως 535 καὶ μὴ ὑπερέχοντας τῆς ἐν τῇ γῇ τάξεως τοὺς ϑεοὺς ϑεραπεύειν καὶ τὴν ὑπὲρ αὐτῶν γνῶσιν ποιεῖσθαι, ἕτερον δὲ τὸ δεῖν δεσμῶν χωρὶς καὶ εὔλυτον ὄντα 34 K. τὴν ϑεραπείαν καὶ γνῶσιν τῶν ϑεῶν ποιεῖσϑαι. ταῦτα δὲ οὐκ ἐπὶ τοῦ σώματος μόνου παραγγέλλει τὸ σύμ- 30 17 ἀνατρέψει ΑΚ.
110 IAMBLICHI βολον διαπράττεσθαι, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν τῆς ψυχῆς ἐνεργειῶν, ὡς μήτε ὑπὸ παϑῶν αὐτὰς κατέχεσϑαι μήτε ὑπὸ τῆς τοῦ σώματος ἀσϑενείας μήτε ὑπὸ τῆς περει- πεφυκυίας ἔξωϑεν ἡμῖν γενέσεως, εὔλυτα δὲ πάντα 5 ἔχειν καὶ ἕτοιμα πρὸς τὴν μετουσίαν τῶν ϑεῶν. Καὶ ἄλλο δέ τι τούτοις ὅμοιον εἰς τὴν αὐτήν τε κε΄ ἀρετὴν προτρέπον ἐστὶ τὸ τοιοῦτον σύμβολον" περὶ ϑεῶν μηδὲν ϑαυμαστὸν ἀπίστει, μηδὲ περὶ ϑείων δογμάτων. ἱκανῶς γὰρ τὸ δόγμα τοῦτο δεβα- 10 στικὸν ὑπάρχει καὶ ἐμφαντικὸν τῆς τῶν ϑεῶν ὑπερ- οχῆς, ἐφοδιάξον ἡμᾶς καὶ ὑπομιμνῇσκον ὅτι οὐκ ἀπὸ τῆς ἡμῶν αὐτῶν συγκρίσεως χρὴ τεκμαίρεσϑαι καὶ τὴν 131 A. ϑείαν δύναμιν, ἀλλ᾽ ἡμῖν μὲν ἅτε σωματικοῖς ὑπάρ- χουόσι γενητοῖς ve καὶ φϑαρτοῖς καὶ προσκαίροις, ὑπο- 15 χειμένοις τε νόσων ποικιλίᾳ καὶ ὄγκου μικρότητι καὶ τῆς ἐπὶ τὸ μέσον φορᾶς τῇ βαρήσει καὶ ὑπνωδίᾳ καὶ 856 x. ἐνδείᾳ καὶ πλεονασμῷ ἀβουλίᾳ vs καὶ ἀσϑενείᾳ καὶ ψυχῆς παραποδισμῷ καὶ τοῖς ἄλλοις, εἰκὸς ἀμήχανά τινα καὶ ἀδύνατα ὑπάρχειν. καίτοι πολλὰ οὕτω παρὰ 20 τῆς φύσεως ἔχομεν ἐξαίρετα, ἀλλ᾽ ὅμως πάντῃ τῶν ϑεῶν ἀπολειπόμεϑα, καὶ οὔτε δύναμιν τὴν αὐτὴν οὔτε ἀρετὴν ἴσην πρὸς αὐτοὺς ἔχομεν. γνῶσιν οὖν ϑεῶν διαφερόντως τοῦτο εἰδηγεῖται, ὡς πάντα δυναμένων αὐτῶν. διὰ τοῦτο δὴ οὖν περὶ ϑεῶν μηδὲν ἀπιστεῖν 85 παραγγέλλει. πρόσκειται δὲ μηδὲ περὶ ϑείων δογ- μάτων, τῶν τῇ Πυϑαγορικῇ φιλοσοφίᾳ δοκούντων" ταῦτα γὰρ ὑπὸ μαϑημάτων καὶ ἐπιστήμονος θεωρίας ἠσφαλισμένα ἀληϑῆ καὶ ἀδιάψευστα μόνα ὑπάρχει, PROTREPTICUS (c. XXI). 111 ἀποδείξει παντοίᾳ καὶ συναναγκασμῷ ὠχυρωμένα. τὰ ὃὲ αὐτὰ ταῦτα δύναται καὶ πρὸς τὴν ἐπιστήμην τὴν περὶ ϑεῶν προτρέπειν' παραγγέλλει γὰρ ἐπιστήμην τοιαύτην κτήσασθαι, δι᾽ ἧς οὐδενὶ ἀπιστήσομεν τῶν 1384. λεγομένων περὶ ϑεῶν καὶ περὶ ϑείων δογμάτων. δύνα- 5 d - ται παραινεῖν τὰ αὐτὰ καὶ τὸ διὰ μαϑημάτων χωρεῖν" ὀμματουργὰ γὰρ ταῦτα μόνα καὶ φωτοποιὰ περὶ τῶν ὄντων ἁπάντων τῷ μέλλοντι σκέψεσϑαι καὶ κατόψεσϑαι αὐτά. ἐκ γὰρ τοῦ μαϑημάτων μετασχεῖν ἕν πρὸ πάν- τῶν συνίσταται, τὸ μὴ ἀπιστεῖν μήτε περὶ φύσεως ϑεῶν μήτε περὶ οὐσίας μήτε περὶ δυνάμεως, μηδὲ μὴν περὶ τῶν Πυϑαγορικῶν δογμάτων τερατολογεῖσϑαι Óo- κούντων τοῖς ἀνειδάκτοις καὶ μαϑημάτων duro: ὥστε τὸ ᾿μὴ ἀπίστει᾽ ἴσον ἐστὶ τῷ μετέρχου καὶ κτῶ ἐχεῖνα δι’ ἃ οὐκ ἀπιστήδεις, τουτέστι μαϑήματα καὶ ἐπιστημονικὰς ἀποδείξεις.
Οἶμαι δ᾽ ὅτι καὶ τὸ ἐπὶ τούτοις εἰς τὸ αὐτὸ συνδ᾽ τείνει τὰς λεωφόρους ὁδοὺς ἐκκλίνων διὰ τῶν ἀτραπῶν βάδιξε. καὶ γὰρ τοῦτο τὴν μὲν δημώδη καὶ ἀνθρωπίνην ξωὴν ἀφιέναι παραγγέλλει, τὴν δὲ χωριστὴν καὶ ϑείαν μεταδιώκειν ἀξιοῖ, καὶ τὰ μὲν δοξάσματα τὰ κοινά φησι δεῖν ὑπερορᾶν, τὰ δὲ ἴδια καὶ ἀπόρρητα περὶ πολλοῦ ποιεῖσϑαι, καὶ τὴν μὲν πρὸς ἀνθρώπους φέρουσαν τέρψιν ἀτιμάξειν, τὴν δὲ τῆς ϑείας βουλήσεως ἐχομένην εὐπραγίαν περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι, καὶ τὰ μὲν ἀνθρώπινα ἔϑη ἐᾶν ὡς δημώδη, τὰς δὲ τῶν ϑεῶν ϑρηδσκείας dg ὑπερεχούδας τὴν δη- μώδη ξωὴν ἀνταλλάττεσϑαι.
Συγγενὲς δ᾽ ἐστὶ τούτῳ καὶ τὸ ἐφεξῆς" μελαν- 25 112 IAMBLICHI ούρου ἀπέχου χϑονέων γάρ ἐστι ϑεῶν. τὰ μὲν οὖν ἄλλα περὶ αὐτοῦ ἐν τῷ Περὶ συμβόλων ἐροῦ- μὲν.) ὅσα δὲ εἰς προτροπὴν ἁρμόξει, παραγγέλλει τῆς οὐρανίας πορείας ἀντέχεσθαι καὶ τοῖς νοεροῖς ϑεοῖς 5 δυνάπτεσϑαι, τῆς τε ἐνύλου φύσεως χωρίξεσϑαι καὶ 385 Κ. περιάγεσϑαι πρὸς τὴν ἄυλον καὶ καϑαρὰν Gov, ϑεῶν τε ϑεραπείᾳ χρῆσϑαι τῇ ἀρίστῃ καὶ προ στα τοῖς πρω- τίστοις ϑεοῖς πρυσηχουσῇ.
Ταῦτα μὲν οὖν εἰς ϑεῶν γνῶσιν καὶ δοηδικεϊωυ 10 ποιεῖται τὴν παράκλησιν, εἰς δὲ σοφίαν τὰ τοιαῦτα" ς΄ Γλώσσης πρὸ τῶν ἄλλων κράτει ϑεοῖς ἐπό- μενος. πρῶτον γάρ ἐστι σοφίας ἔργον τὸ τὸν λόγον ἐπιστρέφειν εἰς ἑαυτὸν καὶ éO(few μὴ ἔξω προϊέναι, τελεοῦσϑαί τε x«9' ἑαυτὸν καὶ ἐν τῇ πρὸς ἑαυτὸν 140 Α.
15 ἐπιστροφῇ καὶ μετὰ τοῦτο ἐν τῷ τοῖς ϑεοῖς ἔπεσϑαι" οὐδὲν γὰρ ἄλλο οὕτω τελειοῖ τὸν νοῦν ἢ ὅταν ἐπι- στρεφόμενος εἰς ἑαυτὸν τοῖς ϑεοῖς συνακολουϑῇ.
ξ Τὸ δὲ ἀνέμων πνεόντων τὴν ἠχὼ προῦσ- κύνει καὶ αὐτὸ τῆς ϑείας σοφίας ἐστὶ γνώρισμα" 20 αἰνίττεται γὰρ ὡς δεῖ τῶν ϑείων οὐσιῶν καὶ δυνά- μεῶν τὴν ὁμοιότητα ἀγαπᾶν, καὶ ὅταν ἐνεργῶσι, τὸν 334 K. σύμφωνον πρὸς τὰς ἐνεργείας αὐτῶν λόγον μετὰ με- γάλης σπουδῆς τιμᾶν vs καὶ σέβειν.
η΄ Τὸ δὲ μαχαίρῃ πῦρ μὴ σκάλευε φρονήσεώς 25 ἐστι παρακλητικόν᾽ ἐγείρει γὰρ ἡμῖν τὴν ἔννοιαν τὴν προσήκουσαν περὶ τοῦ μὴ δεῖν πυρὸς πλήρει καὶ ϑυμοῦ ἀνθρώπῳ μήτε ἀντιτιϑέναι λόγον τεϑηγμένον μήτε ἐρίξειν. πολλάκις γὰρ κινήσεις τῷ λόγῳ τὸν ἀμαϑῆ καὶ ταράξεις καὶ πείσῃ δεινὰ καὶ ἀηδῆ. μάρτυς τοῖς 20 καὶ δυνάμεων] κατὰ δύναμιν Mullach.
PROTREPTICUS (c. XXI). 113 λεχϑεῖσιν Ἡράκλειτος." ϑυμῷ γάρ φησι μάχεσϑαι χαλεπόν᾽ ὅ τι γὰρ ἂν χρηίξῃ γίγνεσϑαι, ψυχῆς ὠνέεται. καὶ τοῦτο ἀληϑῶς εἶπε πολλοὶ γὰρ χαριξό- μενοι ϑυμῷ ἀντηλλάξαντο τὴν ἑαυτῶν ψυχὴν καὶ 9d- νατον φίλτερον ἐποιήσαντο. ἐκ δὲ τοῦ γλώσσης κρατεῖν καὶ εἶναι ἠρεμαῖον ἐκ μὲν νείκους γίγνεται φιλία σβεννυ- μένου πυρὸς ϑυμικοῦ, καὶ αὐτὸς οὐκ ἄφρων εἶναι δόξειο.
Τούτῳ δὲ συμμαρτυρεῖ καὶ τὸ ἑξῆς τὴν ὀξέδα ἀποστρέφειν ἀπὸ δαυτοῦ᾽ πρὸς ὃν γὰρ ἂν τύχῃ ἐπεστραμμένη. ἐπίληπτος ἔσται. καὶ τοῦτο φρονήδει χρῆσϑαι παρακελεύεται καὶ μὴ ϑυμῷ. τὸ μὲν γὰρ ὀξὺ τῆς ψυχῆς, ὅπερ ϑυμὸν καλοῦμεν, λογισμοῦ καὶ φρο- νήσεως ἐστέρηται (ζεῖ γὰρ ὁ ϑυμὸς ὥσπερ λέβης πυρὶ ϑαλπόμενος), οὐθὲν εἰς τὸ πρόσϑεν γιγνόμενον μερί- tov T γνώμη. χρὴ οὖν ἐν νηνεμίᾳ καϑιστάναι τὴν ψυ- χὴν ἀποστρέφοντα [τὴν ψυχὴν) τοῦ ϑυμοῦ, ἐπιλαμβα- νόμενον ἑαυτοῦ πολλάκις" ὥσπερ {γὰρ ἠχοῦντα χαλκὸν ἁφῇ. καὶ τὸ πάϑος οὖν τοῦτο τῷ λογισμῷ πιέξειν χρή.
A À.
Τὸ δὲ φορτίον συνανατιϑέναι, συγκαϑαι-.
ρεῖν δὲ μή, εἰς ἀνδρείαν προτρέπει. πᾶς μὲν γὰρ ἀνατιϑέμενος φορτίον πόνου καὶ ἐνεργείας σημαίνεται πρᾶξιν, ὃ δὲ καϑαιρούμενος ἀναπαύδεως καὶ ἀνέδεως, ὥστε καὶ τὸ σύμβολον τοιόνδε ἔχει ἐπιλογισμόν᾽ μὴ SK. ψίγνου μήτε αὑτῷ μήτε ἄλλῳ ῥαϑυμίας καὶ μαλϑακῆς διαίτης αἴτιος᾽ πόνῳ γὰρ πᾶν χρῆμα ἁλώσιμον. 'Hod- κλειον δὲ oí Πυϑαγόρειοι ἐφήμιξον τόδε τὸ Ἐθυ Ποῦ» 1 Ἡράκλειτος] Fr. 105 p. 41 Byw.
2 xon£n | 8 ὠνέεται Vulcanius: ὀνέεται | 15 γνώμην A: 'aliquando lusi ἐπειγόμενον μετριάξον γνώμῃ’ Vitelli | 16 τὴν ψυχὴν delevi [| 17 γὰρ addidit Vitelli, qui v. 21 σημαίνει τὴν scripserit | 20 «v?* addito «v compendiose || 24 σαυτῷ vel σεαυτῷ Rittershusius ad Porph. Vit. Pyth. p. 66 Kuster.
IAMBLICHI PROTREPT. 8 114 IAMBLICHI εἶναι αὐτοῖς, ἐπισφραγιξόμενοι ἀπὸ τῶν ἐκείνου ἔργων.
ὅτε γὰρ ὡμίλει κατ᾽ ἀνθρώπους, πολλάκις ἐκ πυρὸς καὶ πάντων τῶν δεινοτάτων ἀπενόστει ὄκνον παραιτούμενος᾽ ἐκ γὰρ τοῦ πράττειν καὶ ἐργάξεσϑαι τὸ κατορ- 5 ϑοῦν παραγίγνεται, ἀλλ᾽ οὐκ ἐκ τοῦ ἀποκνεῖν.
ια΄ Τὸ δὲ εἰς μὲν ὑπόδησιν τὸν δεξιὸν πόδα πάρεχε, εἰς δὲ ποδόνιπτρον τὸν εὐώνυμον εἰς τὴν πρακτικὴν φρόνησιν παρακαλεῖ, τὰς μὲν σπου- δαίας πράξεις ὡς δεξιὰς περιτίϑεσϑαι παραγγέλλον [τὸ 10 σύμβολον], τὰς δὲ φαύλας ὡς ἀριστερὰς ἀποτίϑεσϑαι παντάπασι καὶ ἀπορρύπτεσϑαι.
T Μάλιστα δὲ τὸ περὶ Πυϑαγορείων ἄνευ go- τὸς μὴ λάλει παρακλητικόν ἐστιν εἰς τὸν κατὰ φρό- 340 x. νησιν νοῦν. οὗτος γὰρ τῷ φωτὶ ἔοικε τῆς ψυχῆς καὶ 15 ἀόριστον οὖσαν αὐτὴν ὁρίζει, περιάγει τε ὥσπερ ἐκ σχότου εἰς φῶς. περὶ πάντων μὲν οὖν τῶν ἐν τῇ ξωῇ 14s A. καλῶν ἡγεμόνα νοῦν προΐϊστασϑαι προσήκει, μάλιστα μὲν οὖν περὶ τῶν Πυϑαγορείων δογμάτων" ταῦτα γὰρ ἄνευ φωτὸς οὐχ οἷόν τέ ἐστι γνῶναι.
ιγ΄ Τὸ δὲ ξυγὸν μὴ ὑπερβαίνειν δικαιοπραγεῖν 81 παρακελεύεται καὶ προτιμᾶν ἰσότητα καὶ μετριότητα ϑαυμαστῶς καὶ τὴν τελειοτάτην ἀρετὴν γιγνώσκειν δι- καιοσύνην, ἧς συμπληρωτικαὶ αἷ λοιπαὶ καὶ ἧς ἄνευ τῶν ἄλλων οὐδὲν ὄφελος" καὶ οὐ παρέργως αὐτὴν εἰδέναι 85 χρή, ἀλλὰ διὰ ϑεωρημάτων καὶ ἐπιστημονικῆς ἀποδεί- ξεως. τοῦτο δὲ οὐδεμιᾶς ἄλλης ἔργον ἐστὶ τέχνης εἰδέναι καὶ ἐπιστήμης πλὴν μόνης φιλοσοφίας τῆς κατὰ Πυϑα- γόραν, ἥτις ἐξαιρέτως τῶν ἄλλων τὰ μαϑήματα προτιμᾷ.
ιδ΄ Εἰς ταὐτὸ δὲ φέρει καὶ τὸ ἀποδημῶν τῆς οἰκίας 6 immo ὑπόδεσιν hic et p. 107, 10 (cf. Nauck ad Iambl. Vit. Pyth. p. 233 sq.) || 9 sq. τὸ σύμβολον delevi | 18 μὲν ovv] fort. δὲ.
PROTREPTICUS (c. XXI). 115 342X.u7 ἐπιστρέφου" 'Eguvisg γὰρ μετέρχονται. καὶ γὰρ τοῦτο εἰς φιλοσοφίαν προτρέπει καὶ τὴν κατὰ νοῦν αὐτοπραγίαν. δηλοῖ τε καὶ προλέγει τὸ σύμβολον ἐναργῶς ὅτι φιλοσοφεῖν ἐπιβαλλόμενος χώριξε σαυτὸν πάντων σωματικῶν καὶ αἰσϑητῶν, καὶ ὄντως ϑανάτου μελέτην ποιοῦ ἐπὶ τὰ νοητὰ καὶ ἄυλα καὶ ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχοντα ἀμεταστρεπτὶ χωρῶν διὰ τῶν προσηκόντων μαϑημάτων. ἀποδημία μὲν γὰρ μετά- στασις τόπου, ϑάνατος δὲ Ó τῆς ψυχῆς χωρισμὸς ἀπὸ τοῦ σώματος, οὗτος δὲ τὸ φιλοσοφεῖν ὡς ἀληϑῶς καὶ ἄνευ αἰσϑητηρίων καὶ σωματικῶν ἐνεργειῶν καϑαρῷ τῷ νῷ χρῆσϑαι εἰς κατάληψιν τῆς ἐν τοῖς οὖσιν ἀλη- ϑείας, ἥπερ᾽ ἐπέγνωσται σοφία οὖσα. φιλοσοφεῖν δὴ ἐπιβαλλόμενος μὴ ἐπιστρέφου μηδὲ καϑέλκου πρὸς τὰ πρότερα καὶ ἐν συντροφίᾳ 6o, διατελέσαντα σωματικά" μετάνοια γὰρ ἐκ τούτου πολλή δοι παρέψεται ἐμποδι- ξομένῳ εἰς τὰς ὑγιεῖς καταλήψεις ὑπὸ τῆς περὶ τὰ σω- , ματικὰ ἀχλύος. τὴν δὲ μετάνοιαν ᾽Ερινὺν μετωνόμασε.
Τὸ δὲ πρὸς ἥλιον τετραμμένος μὴ οὔρει ἐκεῖνο προτρέπει' μηδὲν ξῳῶδες ἐπιβάλλου ποιεῖν, φιλοδόφει δὲ τὸν οὐρανὸν δρῶν καὶ τὸν ἥλιον, φῶς τέ σοι τῆς ἀληϑείας ἡγείσϑω, καὶ μηδέποτε μέμνησο ταπεινόφρων εἶναι ἐν φιλοσοφίᾳ, ἐπὶ ϑεοὺς δὲ καὶ σοφίαν διὰ τῆς τῶν οὐρανίων ἐπισκέψεως ἀνέρχου, καὶ e φιλοσοφίᾳ ἐπιβαλλόμενος xol τῷ ἐν αὐτῇ φωτὶ τῆς?5 ἀληϑείας καϑαίρων δεαυτὸν καὶ τραπεὶς ἐπὶ τὴν τοιαύ- την ἐπιτήδευσιν ϑεολογίαν τε καὶ φυσιολογίαν καὶ σφαιρικῶν ἐπίγνωσιν αἰτιολογίαν τὲ τὴν ὑπὲρ πάντα ταῦτα μηκέτι ξῳῶδές τι ποίει μηδὲ βοσκηματῶδες.
ὅ καὶ οὕτως K ex apogr. Ciz. | 20 fort. ζεὲς ἐκεῖνο | 24 ἐπισκέψεως À: ἐπισκήψεως.
116 IAMBLICHI TÉ Τὸ δὲ αὐτὸ παραγγέλλει xol (τὸ δαδέῳ ϑᾶκον μὴ ἀπόμαδσδε. οὐ γὰρ μόνον ἐπεὶ καϑαρτικὸν τὸ δαδίον τῷ ταχίστου καὶ πλείστου μεϑεκτικὸν εἶναι 346 K. πυρός, ὥσπερ τὸ λεγόμενον ϑεῖον, παραινεῖ μὴ μιαί- 5 νειν αὐτὸ φύδει μιασμῶν ἀποσοβητικὸν ὑπάρχον, μηδ᾽ ἀντιμάχεσϑαι τῇ φυσικῇ ἐπιτηδειότητι αὐτοῦ μολύ- γοντὰα τὸ μολυδμῶν xoAvtxóv, ἀλλὰ μᾶλλον μὴ μίδσ- γειν μηδὲ κατακιρνᾶν τὰ σοφίας ἴδια τοῖς τῆς ξῳωδίας" δαδίον μὲν γὰρ διὰ τὴν εὐφέγγειαν φιλοσοφίᾳ παρα- 10 βέβληται, ϑᾶκος δὲ διὰ τὴν χαμαιπέτειαν ξῳωδίᾳ.