.
θι5 ΟἸἸπηΐη ΓΘ, οἱ ἃ Ποχΐ 8 (οσγᾶπὶ 803Π| ἐαδιοάιγο - θόυπὶ χυΐ (4|6π| οἱ ἰαπίυπι σοηϑβι αἱ: ραΓγΔαΐβυπι,, 2Γ- Ῥογοίη ρᾶγανίβ56 ῃηἀ6 ἰΔηῖ8 Π]8ΙΟΓΌΠΙ πηϑιογῖ2 63 πϑίυγΔ εγαί 7 Αἀ ἢος π05 ἀτρυπιοηίηπι ἀυοὶς ἀϊνίηυς Ραυ]υβ, οὐ αἷϊ: Τίπιοσ' πε, δἰσιι δέγρεπς Εναπι ςεάκαἰ, (4 σοτγιπιραμίην δέπεας υϑειγὶ α εἰπιρίϊοἰαἴς ἰπ Οἰμΐδιο. Οὐ ἀγξο, ἔγδιγας ἢ Εχ [18 χυδ 5:|4π| 6χοὐπαηῖυ πλυ} 1 οἱ βυρογῆυδ πιϊ(οη65., δὰ ἐοπιρεηἐΐαπι νϑπίλη8. θου5 οπηπία ἴδοὶὶ θοια.., πος 5πιρὶϊ- Οἴἴαγ θοη8, 56 οἱ γαίάε ϑοπα (έτη. 1. 51). ος ἐπα ΔαΘΙ5πιοπίιπι Ὀοη Δι6πὶ βυπιπδπὶ ΟΡ εἰ σταπι οπιπἶυπι ἀθοϊαγαί. θδὶ ᾿ξ υγ θοὺβ Αἀδπι0 σΟρίδπε ΓΟγιπι, τ81π|, ροϊοδίδίθην, υἱ (γυδίυγ ραγδάΐδο,, δὲ νἱβί ΒΠΡὺς ἱπηρογεί. αοίαηιες,, ἰηηαϊ!,, ἠοπιΐπεπι ααά ἱπιασίπεηι εἰ εἰν μαϊπθηι ποεδίταπι: οἱ ἀοπιϊποπίμγ μίεοίδιις πιατγὶς, εἰ υοἰαι ἰἶδιις οὐαἰὶ, εἰ δεειϊἷς οἰ 7μπιοπιῖὶς, εἰ εἰπίθετες γτῷ (1 ϊά. υ. 46). ΠΙς ἀράϊ! ρεγαθίδὶ μοιοεοίφίοαι., ἀδαάϊι ἀ6! οἶα5 οἱ υϑυπὶ [Γαι πι. ΕΓΑὶ ἜΓΡῸ γὸσ σοηςῖ- ἰὐτφ, Δ 06 Π5 ΥἹϑ ἢ ροιοϑίδιθη)., δὲ ρασγϑύϊοὶ υϑυπ). Ορι5 αγγο ογδὶ, υἱ ὑγασαρίυπι ἀάταίιν Αἀδπιο, 4υοι ἀπίπιδηιὶ 6)}08 84 οὔραϊδηιδπηι Θχογοθγαῖ. Μυμὶ γογο αἴοσιπὶ: Απ παϑοίαθηι θοὺβ8 Αἀδινὰπη 6556 {γα ϑ 5 ΓΘ ϑϑιιγυηι 7. ΟΡ ἜΓρΡῸ ἰαμαπὶ ἀδαϊ! εἰ, φυΐ ἰγϑπ5- θτγθοϑιγὰ8 ογϑὶ ἢ Βορο οαγδίθπ γϑδίγϑπι οἱ πηθούυῃ) ςο"σογιαῖ, οὐπὶ δὰ ᾿ος σοι υϊαηάυπι πλυϊίο 511 Ια θοτα ορυϑ: ᾿ς οηΐπὶ αἰ ν᾽ μΔΠὶ (ογπιδιοηθπὶ ογοαιοπθιπηπα ἀο[εἐπάϊπιι5. Εδοεῖς Ἰιοπιίποιη: οπηπίαπι ἀλι ἢ} 1 ἀϑύπι, Ῥγαοίρίι {11} ὧἱ 8) οἰμηΐθ5 σοπιοάαί. 5] δηφιιίυπι ΡΓΘΟΘρί μη 6586,, δὶ ρᾶυοᾶ Οοπιράογα ρμογηγογοὶ Θιἃ Ρἰυτῖθιυ5 αὐδιίηαγα ᾿υθαγοῖ, ὀχοιιϑαγι ροςδοὶ ἰγᾶπεδιοβϑίο, ψιοὰ ἰἅπὶ δησυδίι8 ΓΟΓᾺΠῚ 5.58 Οσςσαβίοηθπι γνοϊυπιδι! ἀδτοῖ ργαναγιοαηαὶ. δὲν πᾶ φηδ ΓΟΓΕ ΠῚ ΠΟρΙἢ ογαϊὶ,, οἱ μαμοϊϑϑί νὰ ργο θῖ14 στα, οαγ θοποίσσιο- ΤῸ) ΡῸΓ Οὐδὐϊοητίδπὶ ποη Πομογανί ἢ Ὑ ταῖν Ομ οὶ Ῥοϑβϑβδῖ, γϑγα πὶ ΄υϊάοπι οορίἀπὶ δι }556., δ ποῦ ἴδηἰΔπὶ ΔἸϊαγαπι ἀγθογαιῃ [556 Ρυϊο! τ ἀΐποιη. ται ομΐη Ῥαίείιγιπι ἀδμθεῖμ., οἱ φίδια ϑόπαμι ( 14. ὅ. 6). ὕι ἰφίυγ αης ᾳυοαᾷυθ βῃδοίοθπη Ὄχουβδιοηθῖα Ῥγαβοίμάδγει Ποῖ, ααλπὶ ἀθάϊι ᾿αΐς θη μυ εἰν ἔϊη- αἰηοπὶ, δαιηάοπὶ συσαιθ α:ρίαγὶς οπι 5 ἐπα ϊάϊι. Ὀιοῖι θηΐ Μογ565: Ῥγοαιιαίίφιο θεμς οπιπδ ἰἴσπαπι μειοίινειιηι υἷδιι, οἱ αὐ υδξοοπάμηι διαυε ( 14. 8. 9. }. Ουγ ἐγξο ργαοορίνηι ἀδίαῃι ο5ι 7 ὕ1 ἀἰδοεγεῖ 56 οἱ ἰορὶ οἱ Ὀοιμΐπο 50} νἀ Ἰτπὶ 6656. ΟἿ ΠῸς ργοορίαγ.,, πο 40 ἀοδάϊι Ὁ Νοη ογαὶ δ]᾽υὰ ομεαϊδηεία: Θχδγοι υπι. Ουϊά δπΐμ ορογίμῖι Αἀδπιο ἀΐσαγα θδυπὶ 3 ἢ ποὴ [ὰ- τη] ον 18 Ὁ Ου]υδηδιη θΟπὰ [γαιι}8. 65561 ἢ Θυδπη) Ἰοβοπὶ ἀάγὸ ὁρογίυϊ ποι οοοἰὰ65 ἢ Ομοπὶ οοοἰάϊποοι ἢ Νοη πιΟβΟΠ ἃ δγίβ ἢ Ουπὶ ου}8 ὕχογο ἢ Νοη οονσυρίϑοος ἢ Οὐ)ὰ5 [ἀσαΐλτο5 Ὁ Να]1ὰ ἐγαΐ ὑγιθοορεὶ πιδιογία - ποη- ὅαιη ογαΐ πιάυ5, ἠομάαπι ᾿Πὰ, αι ἤτμλς οςῖ, πα - αἱ ουμίυ5ϊ:ο. Αἰ ἀϊοοπάυπι ογαὶ, Νοὴ οδ] πη ἱα Βοεὶς ἢ Θμοά ἀπο ἰοτιιηῖ [πἀϊοἶα!6 ογαὶ ἢ αι δοσυβαίογος., 4 δοουβδι! ᾽ θαι ἜΓρῸ ργιβούρίυπι γωϊοπα ργιδδϑηι 5 υδ5 [ΠΟἸ 5: αἱ γαγυπὶ Οηγοΐυπὶ σορίδπι Ποπλο παθρο- ΓΟ, 80 ᾿λς 80} πὶ Δυδιϊ γί ᾿ οἱ ἀμ οπαμΐθυ5 ἔγυοδ- τοῖα, ργοροϑίνη δἰ θὲ μα θογαὶ ροιοδιδίοπι ἀβαπὶ Πρτὶ ᾿Πἰὰ8. ῥγο ἐθδηΐσπι ἢ ποι ᾳυοὰ Δγυοῦ {Π τη8]8 δββεῖ, 864 ἰΓΔηΞΒΓΟ5510 ἱπρΓΟ ἃ ογαῖ. Ουοῃηλάϊποάυπα διΐτν Ἰὲχ παιυγᾶ νἰγρίθπιν να οοπμθΐο Ἰοσι το Σαπεὶ; δῖ αὐὰ δυίθιη Υἶγρο,, δὰϊ ρϑιγί8. νοϊαμίδίοι.,, δὶ Θοπιμ ἰθηρὰ8 ργινθηΐθη8β., ἰπχυγί 586 ἀδάογιι, ἰπον 4 } ρ!οοίατ ρον; ποη φυορά ἀ]ὰ ἔδεογα, πὶ οἰ ΟΡ ΥἰγρῖΠ65 (Δοίαμ, 564 φαοά σομίτα ἰορσοπὶ οἱ ρδιγῖβ ρ]λοίίαμη 56 44 ρμαοροδίαμ ἀράϊἀαγὶ!; ρμἱεοιῖ- τυγᾷυθ ποι οὉ Γαΐ παίυγαπι,, δοἀά 0} ἰγϑιιδρ γοβϑιοιὶς "θθάαπι: δὶς οἱ Αάλπι Πὲ Βυρρ οἷο οὐὔποχίας., τοι 4υοὰ αυἱάρίϑι δχ παίιγα 508 νϑιϊΐα) δοοαρογῖς, 5οὰ «πιο γοῖὰ ργαοθρίο ργΟ ἢ 18Π| ϑυπιρβοσὶι.
2. Πμὲρ6 σοππηθηίδιϊα. Οὐγ 46 γὰρ. ΚΠ] ἴρποιις οοπιθηαΐβ 3 ()υαπθο νἱβ υϑίθγιι ἢ) Γοῦαπὶ ᾿ἰβιογίααιν ϊ γα βογιυαγὶ, δηηοι σΟπμηθηίαγία νοίογα ἀςοὶρὶβ., εἰ γΟΓΡᾺ ἀἰδεῖβ, ἰυπὶ φυς διὰ δοουδαιίοπδπι, ἴα" απ: δὶ ἀε[δηδβίοπθι οχουϑδιοποηχαθ ρογιίπθηϊ, αυϑεπᾶπι ς 7υἀἴοα οἱ οα!ουϊαπι (δγομια ἀϊοδηΐη ἢ οἱ δὶς δὰ χα οὐ νίοπα ἐδἰαια ογᾶπὶ, ἰῇ πιθιηοῦία Γοραῖθγα συνιϑ [ιοβθ ἰϊλαας σομμπιθμ γα γρίογῖ5 ἰδίογίο, αι οοάοτὴν ἠδύτητα" χαὶ τὰ ἐν χόσ ιδρὰ καὶ ποθεινὰ, πολ- λοὺς μὲν ἔχει τοὺς με όρῃ ἢ, μΑ ίς, δὲ τὴν ἀπόλαυσιν. Δὐτὴ πᾶσα ἡ ζωὴ ἡμῶν πλείονι χόπῳ μᾶλλον ἢ εὐφρο- τύνῃ συνέζευχται, Αἱ ἡμέρα: γὰρ τῶν ἐτῶν ἡμῶν ἐν αὐτοῖς ἑδδομήχοντα ἔτη" καὶ τὸ πλεῖον αὐτῶν, κό- πος καὶ πόνος" τὸ δὲ λοιπὸν, ἡ ἔνδεια αὐτὸν ἐπαιδαγώ- γῆσε, χαὶ ἡ θλίψις ἐπέστρεψε. Παιδεύσει σε γὰρ ἡ ἀποστασία σου καὶ ἡ κακία σου ἐλέγξει σε. Εἰς ἑαυτὸν δὲ ἐλθών. Καλὸν τὸ, Εἰς ἑαυτόν. Ὅταν γὰρ ἐμαρτάνωμεν, ἐχτὸς αὑτῶν ἐσμεν, παραφρονοῦμεν, ἔξω τῶν οἰχείων λογισμῶν φερόμεθα" ἰδ5, ὅταν δὲ διχαίως προάγωμεν, εἰς ἑαυτοὺς ἐπανερχόμεθα. Εἰς ἑαυτὸν ἐ.1- γων;, εἶπεν. Ἐνταῦθα πρόσεχε ἀχριδῶς, πῶς ἀληθεύει ἡ προειρημένος λόγος, ὅτι ἰατροὶ μὲν φάρμαχα ὑποτίθενἰαι ξένα χαὶ ἀλλότρια, τὰ δὲ φάρμαχα τῆς ζωῆς ἡμῶν - ἰξ ἑαυτῶν ἔχομεν. Εἰς ἑαυτὸν ἐλθών. Οὐχ ἀλλοτρί ἰχρήσατο φαρμάχῳ, ἀλλὰ τοῖς οἰκείοις, τοῖς ἀπὸ τῆς φύ- τέως πλεονεχτήμασι, τούτοις χέχρηται εἰς σωτηρίαν, καὶ ἐγει' Πόσοι μίσθιοι τοῦ πατρός μου περισσεύουσιν ἴρτων, ἐγὼ δὲ Διμῷ ἀπόλλυμαι; ΥἹἱοὺς μὲν χαλεῖ ἡ ἰεἰα Γραφὴ, τοὺς πάντη τῇ δικαιοσύνῃ καὶ εὐσεδείᾳ ἱναχειμένους" μισθίους δὲ, τοὺς μὴ ὁλόκληρον ἔχοντας :ρὸς αὐτὸν διάθεσιν, μὴδὲ χατὰ τὴν τῆς πολιτείας ΄σχησιν πάντη τὰ τοῦ Θεοῦ φρονοῦντας" ἀλλὰ συνιέντας ἰὲν τὸ χαλὸν, καὶ πγεπῶντας τὸν λόγον, μὴ ὁλόχληρον ὃ τὴν διάνοιαν ἀναθέντας ἐπ᾽ αὐτόν. Καὶ τούτοις μὲν λόχληρον ἔχουσι τὸν πόθον, ὅλως δὲ τῇ εὐσεδείᾳ προσ- νέχουσιν ὁ Θεὸς τὸν μισθὸν δίδωσι κατὰ τὴν τῆς προθέ- ἕω; ἀναλογίαν. Εἰχότως οὖν ἐχεῖνος, Πόσοι μίσθιοι οὔ πατρός μου περισσεύουσιν ἄρτου, ἐγὼ δὲ “ιμῷ πόλλυμαι; Ὑποστρέψω πρὸς τὸν πατέρα μου’ ὑπο- τρέψω χατὰ τὸν λέγοντα" ᾿Επίστρεψον, ψυχὴ μου, 'ς τὴν ἀγάπαυσίν σου. Καὶ ἐρῶ, Πάτερ, ἥμαρτον 'ς τὸν οὐραγὸν καὶ ἐνώπιόν σου, καὶ οὐκ ἔτι εἰμὶ ξιος κιηθῆγαι υἱός σου" ποίησόν μὲ ὡς ἔνα τῶν ισθίων σου. Αλλα τὰ ῥήματα τοῦ μετανοοῦντος, χαὶ λλα τὰ δῶρα τοῦ δεχομένου τὴν μετάνοιαν. Ὁ ἀπὸ μαρτιῶν εἰς μετάνοιαν ἐρχόμενος, οὐ φαντάζεται βα- λείαν οὐρανῶν, οὐχ ἄξιον ἑαυτὸν χρίνει ζωῆς αἰω- ου, ἀλλὰ μόνην μίαν ἔχει προσευχὴν ῥυσθῆναι ἀπὸ Ξέννης. Αὐτὸς "ὦ οὖν μιχρὰ προσδοχᾷ, ὁ δὲ Θεὸς φθονον αὐτῷ τὸν πλοῦτον τῆς εὐεργεσίας χαρίζεται. λλλ᾽ ὦ τοῦ θαύματος! ἐνενόησς μόνον τὴν μετάνοιαν, χὶ ὁ πατὴρ εὐθέως ἔφθασε τῇ φιλανθρωπίᾳ" οὐχ ἀν- κεινε δέξασθαι τὰ ῥήματα τῆς ἐξομολογήσεως, ἀλλὰ γοέλαθε τὴν αἴτησιν, χατὰ τὸ εἰρημένον " Πρὶν ἐπιχα- ἢ με, ἐρῶ, Ἰδοὺ πάρειμι. Εἶδε τὸν υἱὸν μαχρόθεν χ μενον, χαὶ ὑπήντησεν αὐτῷ. Ὁρᾷς, πῶς φθάνει ἡ λανθρωπία τὴν μετάνοιαν; Διὰ τοῦτο χαὶ ὁ Δαυϊδ τοδυσάμενος τὴν νόσον τῆς ἁμαρτίας τῷ φαρμάχῳ τῆς ἰτανοίας, χαὶ εἰδὼς, ὅτι φιλάνθρωπος ὧν προῦπαυτᾷ ἴς προσερχομένοις, παραχαλεῖ τὸν Θεὸν, λέγων" Ἐξ- ἔρθητε εἰς συνάντησίν μου, καὶ ἴδε, ὅτι γνησίως γὸς σὲ ἔρχομαι, ὅτι μετὰ ἀληθείας τὴν μετάνοιαν ἐν-- ομαι. Ἐδέξατο ὁ πατὴρ τὸν παῖδα" χἀχεῖνος πρὸς τὸν ιτέρα, Ἥμαρτον, οὐκέτι εἰμὶ ἄξιος κιιηθῆναι υἱός γυ " ποίησόν με ὡς ἕνω τῶ» μισθίων σου. Ἑνταῦθα πατὴρ πρὸς αὐτὸν οὐδένα ποιεῖται λόγον " οὐχ ἀποχρί-- ται πρὸς αὐτὸν, ἀλλά φησι πρὸς τοὺς δούλους " ᾽Εξ- ἔγκατε αὐτῷ τὴν πρώτην στοϊήν. Τί βούλεται τὸ Ἴμα; Πολλὰ εὔχεται ὁ μετανοῶν " ἀποχρίσξως δὲ διὰ γων οὐ τυγχάνει, ἀλλὰ δι᾽ ἔργου τὴν φιλανθρωπίαν ἃ. Ἐνταῦθα παιδευόμεθα, ὅτι. ἡμῶν μὲν ἡ μετάνοια ε ῥημάτων " Θεοῦ δὲ ἡ φιλανθρωπία διὰ πραγμάτων. ξενέγχατε αὑτῷ τὴν πρώτην στο.ϊὴν, ἣν ἀπώλεος ᾽ τῆς παραθδάσεως" Δότε αὐτῷ καὶ ὑποδήματα. Διὰ ; Ἐπειδὴ ὁ ὄφις πρὸς τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐκπεπογέ- ται κατὰ τὸ εἰρημένον" Αὐτός σου τηρήσει κεφα- ». καὶ σὺ σεις αὐτοῦ πτέρναν. Ἵνα μὴ γυμνῷ δ προσέλθοι ὁ ὀλέθριος ὄφις, ἵνα μὴ πάλιν τὸν ἰὸν τῆς αρτίας χενώσῃ χατὰ τοῦ ἐλευθερωθέντος ἀπὸ τῆς χρτίας, περιτίθησιν αὐτῷ τὰ ὑποδήματα πρὸς ἀσφά. αν. Ἐὰν γὰρ μὴ λάδῃ τὰ ὑποδήματα, οὐ δύναται πα- ν ἐπάνω ὄφεων χαὶ σχορπίων, χαὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύ- ιιν τοῦ ἐχθροῦ. Διὰ τοῦτο τὰ δήγματα τοῦ ὄφεως γαλιζόμενος ὁ Παῦλος. ἀρτίως ἐχήρυττε" Φοδοῦμαι, πὼς ὡς ὁ ὄφις τὴν Εὔαν ἠπάτησεν, οὕτω φθαρείη γοήματᾳ ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἀπιλότητος τῆς εἰς Χρι- ΕΒ ΕἸΜΙΟ ΡΒΟΡΙΘΟ.
65 στόν. ᾿Αλλ' ἐνταῦθα ἀναχύπτει οἷόν τι καινὸν δρᾶμα, τὸ πολυθρύλλητον ἐχεῖνο ζήτημα" πολλοὶ γὰρ ἐπιλαμδάνον- ται τῆς δημιουργίας. Καὶ διὰ τί, φησὶν, ὁ ὄφις ἐν πα- ραδείσιμ: διὰ τί τὸ δένδρον ὑπόθεσιν [184] τοσαύτην κα- χῶν ἤνεγχε; διὰ τί ὁ Δημιουργὸς τοιοῦτον φυτὸν ἐφύ- τευσε; πῶς δὲ οὐχ ἄτοπον, ἄνθρωπον μὲν χκηπωρὸν σπουδάζειν ἐναντία σπέρματα χαὶ τὰς βοτάνας τὰς ἀλ- λοτρίας ἑξορίζειν τῶν οἰκείων σπερμάτων, καὶ καθαρὰν Φυ ττιν τὴν ἑαυτοῦ γῆν ἀπὸ τῶν ἐναντίων " τὸν δὲ εὸν τοσοῦτον χαὶ τηλικοῦτον ἑδράσαντα παράδεισον, φυτὸν χατασχευάσαι, ἀφ᾽ οὗ πηγάζειν ἔμελλεν ἢ τῶν χαχῶν ὑπόθεσις: Ἐπὶ ταύτην ἡμᾶς ἄγει τὴν ἀχολουθίαν ὁ θεῖος Παῦλος λέγων " Φοδοῦμαι, μή πως, ὡς ὁ ὄρις Εὔαν ἠπάτησεν, οὕτω φθαρῃ τὰ γοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς ἁπλότητος τῆς εἰς Χριστόν. Τί οὖν, ἀδελφοί; Τὰ πολλὰ χαὶ περιττὰ τῶν χατὰ μέρος ἐξεταζομένων ἀφέν- τες, ἐπὶ τὸ σύντομον ἔλθωμεν. Ὁ Θεὸς πάντα χαλὰ ἐποίησε" καὶ χαλὰ οὐχ ἁπλῶς, ἀλλὰ χαὶ Αίαν' καιά. Ἡ γὰρ ἐπαγωγὴ τὸ ἄκρον τοῦ χάλλους δείκνυσι τῶν γενο- μένων πάντων. Δίδωσιν οὖν ὁ Θεὸς τῷ ᾿Αδὰμ τὴν ἀφθο- νίαν, τὴν ἀπόλαυτιν, τὴν ἐξουσίαν, ἀπολαύειν μὲν τοῦ παραδείσου, ἄρχειν δὲ τῶν ὁρωμένων. Ποιήσωμεν: γὰρ ἄνθρωπον κατ᾽ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ᾽ ἐμοίωσιν " καὶ ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης, καὶ τῶν πετειγὼν τοῦ οὐρανοῦ, καὶ τῶν θηρίων καὶ τῶν χτη- γῶν, καὶ πάσης τῆς γῆς. Ἐνταῦθα δέδωχε τὴν ἐξου- σίαν τοῦ παραδείσου, δέδωχε τὴν τρυφὴν χαὶ τὴν ἀπό- λαυτιν. Ἦν οὖν βασιλεὺς χειροτονητὸς, ἔχων χαὶ τὴν ἐξουσίαν τῶν ὁρωμένων χαὶ τὴν ἀπόλαυσιν τοῦ παραδείσου. Ἐδέησεν οὖν ἐντολὴν δοθῆναι τῷ ᾿Αδὰμ, γυμνά- ζουσαν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ εἰς ὑπαχοήν. Πολλοὶ δέ φασιν" Οὐχ ἤδει ὁ Θεὸς, ὅτι παραδήσεται ὁ ᾿Αδάμ; διὰ τί οὖν ἐνομοθέτησε τῷ παραδῆναι μέλλοντι; Παραχαλῶ τὴν ὑμετέραν ἀγάπην συναγωνίσασθαΐ μοι τῷ λόγῳ χόπον γέμοντι " ἀπολογούμεθα γὰρ ὑπὲρ τῆς πλάσεως, ὑπὲρ ποῦ θεϊχοῦ δημιουργήματος, Ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον, πάντων αὑτῷ δέδωχε τὴν ἀφθονίαν, ἐντέλλεται αὐτῷ ἀπὸ πάντων φαγεῖν. Καὶ εἰ μὲν ἦν ἡ ἐντολὴ στενὴ, Ἐπιτοέ- πουσα μὲν τῶν ὀλίγων ἄψασθαι, τῶν δὲ πλειόνων ἀπ- ἐχεσθαι, εὐπρόσωπο: ἦν ἡ παράθασις, τῷ στενῷ τῆς ἀπολαύσεως ἀφορμὴν παρέχουτα τῇ ὑγπῇ «τἧς προαιρέ- σεως. Εἰ ὃὲ ἡ μὲν ἀφθονία πολλὴ, τὸ δὲ χεχωλυ μένον βραχὺ, τίνος ἕνεκεν ἐτίμησε διὰ τῆς ὑπαχοῆς τὸν εὐεργέτην; ᾿Αλλ᾽ ἐνδέχεται εἰπεῖν, ὅτι τῶν πολλῶν μὲν ἔδωχε τὴν ἀφθονίαν, τοιοῦτον δὲ κάλλος οὐχ εἶδεν ἐν ἑτέρῳ δένδρῳ. Ὡραῖον γὰρ τοῦτο τῇ ὁράσει, καὶ καλὸν τῇ γεύσει. “ἵνα οὖν καὶ ταύτην περ'ἔλῃ τὴν εὑπρόσωπον ἀπολογίαν ὁ Θεὸς, ὃ δέδωχε χάλλος ἐχείνῳ τῷ δένδρῳ, τοῦτο καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν ἐχαρίσατο. Λέγει γὰρ Μωῦ- αἧς Καὶ ἐξαγέτει(λεν ὁ Θεὸς ἔτι πᾶν ξύλον ᾧραϊον εἰς ὅρασιν, καὶ καλὸν εἰς βρῶσιν. Διὰ τί οὖν ἐδόθτ, ἡ ἐντολή; “ἵνα μάθῃ ὅτι ὑπὸ νόμον ἐστὶ καὶ Δεσπότην.
Καὶ διὰ τί ταύτην, χαὶ οὐχ ἑτέραν δέδωκεν; Οὐχ ἦν ἄλ- λης ὑπαχοῆς γυμνάσιον. Τί γὰρ ἐχρῆν τὸν Θεὸν τῷ ᾿Αδὰμ εἰπεῖν; Μ λέ ς; Τὰ τίνος; τὶ ἐχρῆν τὸν θεὸν νομο- θετῆσαι; Οὐ φονεύσεις: Τίνα; Οὐ μοιχεύσεις; Τὴν τίνος; Οὐχ ἐπιθυμήσεις; Τῶν τίνι διαφερόντων; Οὐκ εἶχεν ὕλην ἡ ἐντολὴ, οὐχ ἣν ὁ χότμος, οὐδὲ ἡ νῦν τῷ χόσμῳ παροῦσα σύγχυσις. ᾿Αλλ ἐχρῆν πάντως εἰπεῖν, οὐ συχο- φαντήσεις; Ποῖον ἣν διχαπστήριον; τίνες οἱ χατηγοροῦυ- τες; ἣ τίνες οἱ κατηγορούμενοι; Δίδωσιν αὐτῷ ἐντολὴν ἀπὸ τῆς προχειμένης ἀπολαύσεως, πάντων μὲν ἔχειν τὴν ἀφϑονίαν, τούτου δὲ μόνου ἀπέχειν" ἵνα τῶν ἁπάν- των τὴν ἀπόλαυτιν ἔχων, προτεταγμένην ἔχῃ τὴν δε- σποτείαν τὴν χωλύουσαν τοῦ δένδρου" οὐχ ἐπειδὴ αὐτὸ τὸ δένδρον ἣν χαχὸν, ἀλλ᾽ ἡ παράδασις ἣν μοχθηρά. Ὥσπερ γὰρ νόμος μὲν φύσεως βούλεται νυμφοστολεῖσθαι γάμῳ γομέμῳ παρθένον, ἐὰν δέ τις παρθένος φθάσασα τοῦ πα- πρὸς τὴν προθεσμίαν, ἣ τὴν ὥραν τοῦ γάμου, ἑαυτὴν ἐχδῷ πρὸς ἀσέλγειαν, ἀπαραίτητον ὑπέχει τοῖς νόμοις τὴν κιμωρίαν, οὐχ ὡς ξένον τι παθοῦσα παρὰ τὰς ἄλλας παρθένους, ἀλλ᾽ ὡς παρὰ τὸν νόμον τὸν ἀρέσχοντα τῷ πατρὶ ἑχυτὴν ἐχδοῦσο, πρὸς ἁμαρτίαν, καὶ τιμωρεῖται οὗ διὰ τὴν φύσιν τοῦ πράγματος, ἀλλὰ διὰ τὸν τρόπον τῆς παραθάσεως " οὕτω χαὶ ὁ ᾿λδὰμ ὑπεύθυνος γίνεται τῇ τιμωρίᾳ, οὐχ ὡς ἀπηγορευμένου τινὸς ἁψάμενος, ἀλλ᾽ ὡς τὸ τῇ ἐντολῇ ἀπηγορευμένον σφετερισάμενος. 8,. [150] ᾿Ανάγνωθϑι τὰ ὑπομνήματα. Διὰ τί περὶ ὧν οὐκ Ο5 οἶδας φιλονειχεῖς; “Ὅταν θέλῃς ἀρχαίων πραγμάτων ἱστορίαν ἣ δίχην ἐξιχνεῦσαι, οὐ τὰ ἀπο νηλτιη λαμδά- γεῖς τὰ ἀρχαῖα, χαὶ μανθάνεις τίνα μὲν τὰ ῥήματα τῶν χατηγορουμένων, τίνα δὲ τῶν συνηγορούντων χαὶ τῶν ἀπολογουμένων, τίνα δὲ τὰ τοῦ διχαστοῦ χαὶ τὴν ψῆφον ἐπάγοντος. καὶ οὕτω τὰ λέθῃ χωσθέντα ἀνανεοῦσαι τῇ μνήμῃ τῆς ἀναμνήσεως; ᾿Ανάγνωθι οὖν τὰ ὑπομνήματα τῆς ἀρχαίας ἱστορίας. Ὅτε ἐχάθισεν ὁ χριτὴς τῆς ἀλη- θείας, μᾶλλον δὲ ὅτε πρὸς τὸν χατάχριτον ἦλθεν ἐν οὗν ματι φῇον ὁ ἰατρὸς τῶν ἡμετέρων πταισμάτων. τί φησι πρὸς αὐτόν; ᾿Αδὰμ, ποῦ εἶ; Καὶ τί εἶπεν ᾿Αδάμ; Τῆς ωνῆῇῆς σου ἤχουσα, καὶ ἐχρύθην, ὅτι γυμνός εἰμι. ἧϊ οὖν ὁ τὰ πάντα εἰδώς: Σχηματίζεται ἄγνοιαν, καὶ λέγει - Καὶ τίς σοι εἶπεν, ὅτι γυμγὸς εἴ" εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φα- γεῖν, ἀπ᾿ αὐτοῦ ἔφαγες; Δείχνυσιν, ὅτι πάντων, ὡς εἰπεῖν, ἔλαθε τὴν ἀφθονίαν, χαὶ οὐ τὸ στενὸν τῆς ἀπο- λαύσεως ἤγαγεν αὑτὸν εἰς τὴν παράθδασιν. Τί οὖν πρὸς καῦτα ὁ ἐγχαλούμενος; Ἡ γυνὴ, ἣν ἔδωκας μετ᾽ ἐμοῦ, αὕτη μοι ἔδωχεν. Ὁ ᾿Αδὰμ, τῇ γυναιχὶ ὑπογράφει τὸ ἁμάρτημα, χαὶ σὺ τὸ δένδρον" περιγράφεις τὴν χατ- τγορίαν Ὁ ἐγχαλούμενος οὐχ ἐδυνήθη τι ψεύσασθαι, οὖχ εὑρίσχει τινὰ ἑτέραν ἀποφυγὴν ἔξω τῆς ἀληθείας, οὐχ ἐπέγραψε τῷ Δημιουργῷ τὴν αἰτίαν, ἀλλὰ τῆς γυναι- χὸς κατηγόρησε" χαὶ σὺ χατηγορεῖ: πραγμάτων, ὧν οὐχ οἷδας τὴν δύναμιν; Καὶ τί πρὸς τὴν Εὔαν ὁ Θεός; Τί τοῦτο ἐποίησας; Ἢ δὲ πρὸς τὴν ἐρώτησιν τὴν αἰτίαν ἀποχρίνεται" Ὃ ὄρις ἠπάτησέ με. Μὴ ἥψατο τῆς δη- μιουργίας; μὴ διέδαλε τὸν πλάσαντα; νὴ εἶπε, Διὰ τί γὰρ ἡμᾶς ἐποίησας; διὰ τί γὰρ ἀπὸ τοῦ δένδρου ἐκώλυ- σα; Ἢ ὑποχειμένη τοῖς ἐγχλήμασιν οὐχ εὑρίσκει τι ψεύσασθαι. Φίλον γὰρ τοῖς ἐγχαλουμένοις χαὶ τὰ μὴ ὄντα πλάττεσθαι πρὸς ἀποφυγὴν τῶν γα ξατον: Η ὑπο- κειμένη οὖν τοῖς ἐγχλήμασιν οὐχ εὗρεν ἄλλην ἀποφυγήν᾽" καὶ σὺ, ἃ μὴ προσήνεγχαν οἱ χατάδιχοι, προσφέρεις εἰς Θεοῦ χατηγορίαν; ᾿Αλλὰ πάλιν ἐπὶ τὸ προκείμενον ὃπ- ἀνάξω τὸν λόγον. ᾿Αδὰμ, ποῦ εἶ; Ἐπειδῇ εἶδεν, ὅτι τοῖς ἁμαρτάνουσι φράττεται τὰ στόματα, χαὶ οὐχ ἔχει παῤ- ῥησίαν ὁ ἁμαρτάνων. ἐν σχήματι τῆς ἐρωτήσεως ἀνοίγει αὑτῷ ὁδὸν ἀπολογίας. Παραδὰς ἐχρύθδην " ἀκούσας τῆς φιλανθρωπίας τῆς σῆς, ἀἰδηοίς, πρὸς τὴν ἀπολογίαν προῆλθον. Καὶ βλέπε τὸν διχαιοχριτήν. Οὐχ ἐξετάξει εὐθέως τὴν ἀμαρτήσασαν, ἀλλὰ τὸν ἀπατηθέντα " χαὶ εἰχότως ᾿ βαρύτερον γὰρ ἂν ἐγένετο τὸ διχαστήριον, εἰ τῶν ὑπευθύνων πρῶτον ἥψατο. ᾿Αλλ᾽ ἄρχεται ἀπὸ τοῦ δυναμένου χἂᾶν μικ ἵν εὑρεῖν ἀπολογίαν. ὅτι παρ᾽ ἄλλου προσώπου ἀπάτην ἐδέξατο. ᾿Απὸ τοῦ ἀνδρὸς οὖν ἐπὶ τὴν γυναῖκα χωρεῖ, χαὶ λέγει" Τί τοῦτο ἐποίησας; Ἢ δὲ πρὸς τὸν Δεσπότην" Ὁ ὄξις ἠπάτησέ με. Ὁ ὄφις ἢπά- τησε; Συδαν εἶχεν ἡ ἀπάτη, εἰ μὴ προλαδοῦσα ἡ ἐν- πολὴ ἀπέχλεισε τὴν πλάνην᾽ εἰ μὴ ἔφθην εἰπὼν, ὅτι ᾿ΕΥν ἡ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπὸ τοῦ ξύλου, θανάτῳ ἀποθαγεῖσθε, εἶχε χώραν ἡ ἀπάτη. Διὰ τί μὴ ὁ τοῦ Θεοῦ Ἡχολούθει " λόγος, ἀλλ᾽ ὁ τῆς ἀπάτης ἐδέχθη; Οὕτως ὁ Ἀπμιουργὺς ἀναίτιος ἦν, ὁ, δὲ παραβὰς ὑπεύθυνος. ᾿Αλλ᾽ ἐπὶ τὸ προχείμενον ἐπανέλθωμεν. Ἡ μὲν ἐξέτασις τῶν πεπλημμελημένων ἀπὸ τοῦ ἀπατηθέντος ἐπὶ τὴν ἀπατη- θεῖσαν, ἢ δὲ ἀπόφασις ἐπὶ τὸν αἴτιον τῶν χαχών. Πρῶ- τὸν ἡ θεία δίχη χατ᾽ ἐχείνου φέρει τὴν ἔῆφον. Οὐ γὰρ ἀποφέρεται χατὰ τοῦ ἀνδρὸς, οὐδὲ χατὰ τῆς γυναιχὸς εὐθέως, ἀλλὰ χατὰ τοῦ ὄφεως. Καὶ ὅρα τὸ μαχρόθυμον τῆς δίχης. Οὐ χαλεῖ τὸν ὄφιν ὁ Θεὸς εἰς ἐξέτασιν " οὐ γὰρ εἰς ἕτερον ἀναγαγεῖν τὴν αἰτίαν βούλεται, οὐδὲ εὖ- ρεῖν ἀποφυγὴν ἑτέραν. Τί οὖν πρὸς αὐτόν; Ἐπικατά- ϑατος σὺ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῆς γῆς. Ὁ ὄφις ὄργανον ἣν φαινόμενον, ὁ δὲ διάδολος ἀοράτως ὁ διὰ τοῦ ὄφεως ἀπατῶν. Ἰίνος ἕνεχεν χατὰ τοῦ ὀργάνου ἡ τιμω- ξ,» χαὶ οὐ κατὰ τοῦ αὐθέντου τῆς Νηρ ας γίνεται ἣ εἰα δίχη; Καὶ κατὰ τῆς ἁμαρτίας χωρεῖ, καὶ χατὰ τοῦ ὀργάνου τῆς ἁμαρτίας. Οἶδας, ὅτι καὶ τὸν λογισμὸν οὐχ ἔχοντι ταύρῳ, ἐὰν χερατίσῃ, ὁ Θεὸς θάνατον τ εἰ τὴν δίκην, χαίτοι λογισμέν οὐχ ἔχοντι, ἀλλ᾽ {00} αὑτὴν ὅλως τὴν ὁρμὴν χολάζει. Οὕτω τοίνυν καὶ ἐνταῦθα κατὰ ποῦ ὄφεως ἀποφαίνεται, δειχνὺς, ὅτι εἰ τὸ ὄργανον τῇς ἁμαρτίας οὕτω τιμωρεῖται, πολλῷ μᾶλλον τὸν ἐνεργή- 4 ϑεν ἰδ Ἰεφοηδυ ρυϊδὶ τῷ δένδρῳ.
ραν τνη μὸν μας μὰ δ μιν ΒΡΟΉΙΑ.
ὥι σαντα χολάζει. Διὰ τοῦτο ὁ μαχάριος Ἤσχϊας τὴν ἀπει- λὴν ταύτην τὴν χατὰ τοῦ ὄφεως χαλῶς ἐχλαθόμενίς φησι" Καὶ ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις, 'Επάξει ὁ ϑεὸς τὴν μάχαιραν τὴν ἁγίαν καὶ μεγάλην καὶ ἰσχι- ἂν ἐπὶ τὸν δι α, τὸν ὄριν τὸν φεύ. ἐχὶ τὸν δράχοντα τὸν ὄριν τὸν σχολιὸν, καὶ ἀνελεῖ τὸν δράχοντα τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. Δράχοντα καλεῖ τὸν διάδο- λον, καὶ ὄφιν σχολιὸν, αὐτὸν τὸν τῶν δαιμόνων ἄρχοντα. Οὕτω γοῦν χαὶ ὁ Σωτήρ φησιν" ᾿Ιδοὺ δέδωκα ὑμῖν τὴν ἐξουσίαν πατεῖν ἑνάνο ὄφεων καὶ σχορξίων. Καὶ ἵνα μὴ τὰ φαινόμενα ὑπολάδῃς, ἐπήγαγε - Καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ἐχθροῦ. ᾿Αλλ' ὅταν ἀχούτ: ὑρέποντα χαὶ ὄφιν, ὰ ἔξαν καχίας ὑπολάδῃς, ὥς φαϑιν οἱ Μανιχαῖοι. Οὐ γὰρ ἣν ῥίζα χαχοῦ, οὐδὲ φύσις ποντ- ίας, ἀλλὰ ῥοπὴ παρανομίας. Ὁρᾷς, φησὶ, τὴν Γραφὴν, πως αὐτὸν ὄφιν ἐχάλεσξ χαὶ δράχοντα, καὶ ὥσπερ ξένην τινὰ φύσιν πονηρίας εἰσηγουμένην; ᾿Αλλὰ ταῦτα τῶν ἀσεδῶν τὰ ῥήματα χενὰ χαὶ μάταια χαΐ λογεαμὰν οὐχ ἔχοντα. Καὶ γὰρ ὅταν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους λέγη ὁ Κύ- ριο: " Ὅξεις, γεγγήματα ἐχιδγῶν, οὐ τὴν φύσιν δια- θάλλει, ἣ τὴν προαίρεσιν διαμάχεται. υὕτως οὐ δεῖ λέξετι πείθεσθαι, ἀλλὰ ταῖς ἐννοίαις παιδεύεσθαι. γὴ ᾿ΑΛΛᾺ ἀντιτείνουσι πάλιν, χαὶ ἕτερον ζητοῦσι ξήτημα. Διὰ τί, φησὶ, τὸ δένδρον ἐχάλεσε γνωστὸν καλοῦ χαὶ πονηροῦ, εἰ μὴ πάντως φύσιν τινὰ τοιαύτην ἐ δούλετο ἔϑεῖται τοῦ φυτοῦ τὸ θεῖον γράμμα; Μὴ συχοφάντει πλώς, ἄνθρωπε, τὴν ἀλήθειαν. Τὸ γὰρ δένδρον τοῦ χαλοῦ χαὶ τω ῦ οὐ φύσιν ἐγέννησεν, ἀλλ᾽ ὑλρῥαυ τὴ νεγχε- χαὶ ἐχαλεῖτο τῇ προσηγορίᾳ τοιαύτῃ. οὖχ ἐπειδ νν δ εἶχε κατὰ ὐλῆοι αν δν τοῦτο ἐπετίιι Ἵ τὴν ἀπότασιν. Τί γὰρ ἐδίδαξε τὸν ᾿Αδὰμ ἡ γεῦσις; Ὅτι χαλὸν ὑπαχοῦσαι Θεοῦ, χαὶ χαχὸν τὸ παραχοῦται Θεοῦ. Καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ γνῶσις χαλοῦ χαὶ ποντροῦ, χαὶ οὐδὲν ἕτερον ὅλως. Ἑπεὶ ποίαν εὗρε γνῶσιν τῶν χαλῶν ἀναδλέψας εὐθέως; τί ἕτερον εἶδε χαλόν; τὴν ἐλεημοτύ- νην; Τίνες γὰρ ἦσαν ἐχεῖ πένητες; ᾿Αλλὰ τί εἶδεν; ὅτι χαλὸν ἡ φιλαυθρωπία; Ποίαν γὰρ εὗρεν ὑπόθεσιν φ'λ- ανθρωπίας; Τί οὖν εὗρεν; ὅτι καλὸν μὲν τὸ ὑπαχούειν, χαχὸν δὲ παραχούειν ποὗ εὐεργέτου. ἧς καῦτα στρτνί- ζει; ἯΙ Γραφὴ λέγει, Εἰ ἀπηγγέλη σοι, ἄνθρωξε, τί καλὸν, ἢ τί Κύριος ἐπιζητεῖ παρὰ σοῦ, ἀ..1" ἣ τὸ φοβεῖσθαι τὸν Κύριον καὶ Θεόν σου; ᾿θρᾷς, ὅτι καλὸν ὁ φόδος τοῦ Θεοῦ, πονηρὸν δὲ τὸ παραχοῦσαι Θεοῦ; Ἔφριξε, φησῖν, οὐρανὸς, καὶ ἐξέστη ἡ γῆ. Ὅτι δύο καὶ πονηρὰ ἐποίησεν ὁ λαός μου" ἐμὲ όλιπεν πη- γὴν ὕδατος ζῶντος, καὶ τὰ ἑξῆς. Διὰ τί οὖν, φτ,σὶν, εἶπε, Μὴ ἅψῃ τοῦ δένδρου, ἐξ οὗ ἐὰν φάγῃς, μέλλεις ινώσχειν διὰ τῆς παραδάσεως τὸ χαλὸν καὶ πονηρόν; τὰ τί; Ἐγώ σοι σαφηνίσω χαὶ σύντομον ἀποδώσω λ)ό- γον. Φίλον ἀεὶ τῇ θεὶς Γραφῇ τοιαύτας διδόνα: τοῖς πράγμασι προσηγορίας, οἵας ἂν χαὶ τὰς ὑποθέσεις ἐνέγ- χωσιν, Οἷόν τι λέγω: Ὃ Ἰσαὰκ ὥρυξε φρέαρ- οἱ δ-- λιστιαῖοι ἐλθόντες ἐμαχήσαντο περὶ τοῦ φρέατος, καὶ εἰς ἑαυτοὺς ΠΕΡ πριήσαγθο ἐαρ, ἐρεροῦς χαρπούμενκ πόνους. Τί οὖν ὁ Ἰσαάχ, Ἐχάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ λάχχου, ἐῶ νορα Οὐχ ὁ λάκχος τὴν ἐχθρίαν εἰργάσατο, ἀλλ᾽ ἡ ὑπόθεσις ἡ περὶ αὐτοῦ ἐχϑρίαν ἐποίησε, χαὶ διὰ τοῦτο Φρέαρ ἐγένετο ἐχθρίας. Ἐποίησεν ἄλλο φρέαρ, καὶ ἀξ- ρέθη καὶ τοῦτο χαὶ ἐχάλεσεν αὐτὸ Φρέαρ ἀδιχέας, οὐ τι τὸ φρέαρ ἦν ἀδιχίας, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ ἢ ἀδικία περὶ φρέαρ ἔσχε τὴν ὕλην. Ὁμοίως καὶ οἱ ὑπηρέται τοῦ χαὶ τοῦ ᾿Αδεννὴρ, περὶ τὴν χρήνην, ὡς ἴσασιν οἱ τὴν Γραφὴν ἐπιστάμενοι, ἀλλήλοις συγχροτούμενοι, ἀλλήλοις ἐπε εὐ τρό ἡμὰς ἜΤΗ ὁ τόπος Μερὶς τῶν οὐρα κϑῷ Πάλιν ἐνταῦθα οὐχ ὁ τόπος τὴν ἐπιδουλὴν ἔγέννηϑενν, ἀλλ᾽ ἡ ὑπόθεσις ὄνομα τῷ τόπῳ δέδωχεν. Οὕτως οὖν χεὶ ἐπὶ τοῦ ᾿Αδάμ. Ἐπειδὴ ἐχ τῆς γενέσεως ἔμελλε λοιτὲν πεῖραν λαμθάνειν, ὅτι καλὸν τὸ ὑπαχοῦσάι, χαχὸν δὲ Ὁ παραχοῦσαι, ἔλαθε τὸ δένδρον ἐχ τῆς ὑποθέσεως τῷ προσηγορίαν. ᾿Αλλὰ ταῦτα μὲν εἰς τοσοῦτον. Γένοιτο ἢ ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ ξύλον ἐχείνου φυγεῖν, καὶ πιροϑδρερεν τῷ ξύλῳ τῆς ζωῆς, τῷ φυτῷ [157] τοῦ σταυροῦ, τῷ ἐν θήσαντι καρποὺς δικαιοσύνης, τῷ παρθενίαν βλεστη σαντι καὶ ἁγιωσύνην πηγάσαντι, καὶ χαρποὺς διαφόρου: ἀποτίσαντι, πολλοῖς καὶ διαφόροις χομῶντας τοῖς πλε’ν»- εἐχτήμασι, τῷ ἐν ταύτῃ τῇ πήξει τῇ αἰσθητῇ τοῦ ξὴν τὴν μεγίστην ἐχείνην χαὶ ξένην σωτηρίαν, οὖχ ἣν ὁ ξω- 55 νοὶ δυιΐοχ σογιιδῆϊβ ᾿ ἰπ|0 φοῖίυ8 ουπὶ ἀσ6᾽ ἰοἴογιιπὶ πθ- δίγογυπι πιδύϊοιιϑ δὰ βοηῖοιν διπὶ Ἀπηΐοἱ ἢδὈΪ) αοοοβϑὶς, «1 δἷκ ἢ} Αάαπι, μϑὶ 6ε7 Ουἱὰ τοβροπαϊ! Αἀδιη7 βόσεπι ἱματα ἀμαϊοὶ, εἰ πιὸ οσειιἰαὐἱ, χμῖα πηάπα διιηὶ «τη. 5. 9. ε10)}. Θυἱά ἐγξο ἐ"}6 ιν οπνηΐϑ μον Ἰ5πογδη- αἴαηὶ βἰπηυ αὶ Ὑϑννὴι ξ ἴ 7, ἸβαΙδενι, εἰδὶ φαοά πι- μένε ἐεξός,, πἰεὶ ὅπ ἰσπο, δ γιὸ 460 ργεσερεγανι «εἰσὶ κα εοπιεάετεξ, ςοηιεαϊδίὶ (ἰδὲ. υ. 11) } Οπίεπάϊι ἢ - Ιυχνὴ θεπηίθηι (ΘΓ σορίϑιη δοσορί856, 641 Ἔχ Δηρ 5118 γόγσῃ ΓΓυδηάλγιπὶ δὰ ργαναγ σα ἰοβϑιὴ τοπΐοδο. Θυϊὰ δ Πρὸ τοῦ} ΞΓκ ον φμαπι ἀοαϊεεὶ πιεῖ, ἵρδα πε 465 ἀϊι (Ια. ν. 13). Αὐλπὶ πυ εν -ρεοσδίυπι δάδοτὶ υἱὲ, οἱ ἴα δεὺυογὶ δά βογὶ υ]8 7 Οὐ ϑοουδαῦδιυγ., τηθπε γὶ ΠΟη Ῥοιοὶ!; ποι ἰηνδηΐ! διἐ νὰ ρεγίυφίηπι ἐχίγλ νϑγ (δι θιη, 65 ΟΓοδιοσὶ σδυδᾶηι ψρθῖατῖ!, 868 ὈΧΟΓΟΠῚ ΔΟΟΙΒΑΥΪ: Εἰ ἰυ γο8 8οουβ28, αυλγυμ νἱπὶ ἰρπογὰϑ Βοηυϊά Εν αἰχίι θευβῦ ων Λοο {εοἰϑιὶ (1 δα. ὁ. 15) Υ 1118 γεγο ἰπ- αγροβδίδ ἐαυϑδιη ΔΠογὶ: δέγρεης ἀξοερὶς τι6. Νιυιῃ ογοδιίοννδπὶ μουβι ἤηχ ἢ ᾽ ἢυπὶ Ογϑαιογοιη ἱπουβαυν ἢ πυπὶ ἀϊχί!, ΟὟ π05 [ἐοἰ5ι1 ᾽ οὐγ Πἰσηὶ (γιοίυην ργοἹιὶ- θυ δι ᾽ Ουξ αὐουβδιϊοηΐδυβ ἱπηροιϊυγ., ποη ἐμνοηίς '64πὸ 860 πιοηιἐῖ}. οί δῖ διυΐην ὡσοῦβαιὶ οἢ 61:8 ΠΟΩ διιηὶ σομηπιϊπίϑεὶ, αἱ οὔ πΠ6 ἢ εἰδυρίαπί. Ασουδοιᾶ ἘΡΡῸ ἢ] ποι ἰηγθηίι ἃ] υἋ ρογίυσίιπι; οἱ ἴὰ 6, 4π:8 111} δου] μδε οὐποχὶϊ πο διιυϊογυηὶ,, διὶ ἤδυπι δοσυβηῆ - ἀυϊη ῥγοίοτβ ἢ ϑ6 6 γυγϑὺβ δὰ ργοροϑέδιιπὶ ΓΘυΘΡΙΔΓ. Αάαπι, κεὐὶ 6 2 Οὐ υἱοὶ ΟΥ ραοσαιτπι Ομίγαςία., Ὧες ἰΓ8πὶ ροοσληι! ἴπε558 ἢ ποίδιη, ἰ ΘΓΓΟΖΆΠΙ5 πιο- ΤῸ Υἱαπὶ ἱροὶ ϑχουβοι οηὶβ ἀραὶ, Ῥγαναγοϑίυ 8 116 οοου ιν; δυάϊἃ ἰυν, Ποπιῖπθ, πειίση αιο, δὰ πη ὁχ-- ουκαηάυ!η δοςαϑϑοὶ, ΕΠ νἱάθ υϑίυην σαι. Νϑη 5.:- τ|π| Ἔχαιηϊπδί θᾶπὶ ηυ:Ὁ ρασοιγαῖ, 564 δἰ! 4] ἀδοθμίι5 Γυογᾶϊ: εἴ πηδγο αθδιη; πᾶπὶ βτανὶ}8 [5561 [1- εἴυιῃ, δὶ ἃ ποχίδ πιυ ϊϊογὸ ἐρορίβδοί. γόγαπι ἰποἰρι! ἂὺ 60 αἱ ρυΐογαὶ μογνϑὴ ΞὩ6 πὴ ἰΠΥ̓Θ ΠΡ ΘΧουβλ 0 ΠῸ1Π, αἴ δ 4118 ρεῦϑθιὴ ἀδοδρίυβ [υογαὶ. Α Υἷγοὸ ἰδ} 16 δι] τι! ογοπὶ ργοσϑάϊ!, οἱ ἀἰοίι: Ομ μος {εοἰειὶ ᾽ [16- δροπάοι ᾿Πὰ Ὠοιηΐηο ς δέγρεπς ἀδοορῖς ἡι6. ϑεύρθηϑ (46- εορῖ1 Βαϊ]δςεία ἐμ ἀχουδαιοπθιη δα τη 582 [υ͵8861,, πἰβὶ Ῥγαυΐθπ ργοδρίυπι σγγΆηΐ νέλιῃ οἰαυδί5δοί ἢ ἰδὲ αἰχίςβοηιν, π φιαοιιηῖσγιδ αἀἷό σου ΕΓ 15 (6 ἰἶσηιο., π]ΟΤΙ 6 πιογὶφηιϊηΐ, Ἰοουπὴ (41 οἷα Πα θυ ΐπδαῖ, Ουγ ποι )6ἱ γοῦ- θυπι, 566 (οἷὰ δάιηΐϊκ84 [υἱἱϊ ἢ 5:1. Ογδϑίου ἱποι ραῖι8 [υἷι ρτισναγοϑίοῦ δυΐθιῃ οὐρα: ΟὈποχίι8, 80 ἀ δὰ ρτο- Ροβιίυπι τουθγίδηνιγ, ἢ γαυ β 0 οτἰπιὶδὶ8 ἃ ἀοσορίο δὰ ἀεεὶρίοηΐθιν ργορΓα581 6.4, βεῃίθη Ὁ νοῦ ἰῃ πιᾶ- Ἰογυπι ϑυσίογεπι ργοίδία [. Ργίηο θ δὶ νἱπάϊοια εὐμῖγα Πυπὶ εγὶ οδἰουΐαπιν, ΠΟ4υ6 διε} πὶ ΘΟΠΙΓᾺ τίγυη γ6] ΘΟΠΙΓᾺ ΠῚ] ΕΓΘἢ) ΡΓΟπυΓαὶ,, δαὶ ΘΟΏΙΓᾺ δεγροηίοη!. Εἰ νἱ6 δυάίεϊ8 οοπβίἀθγαι πὶ [ἀν 118- (ἐπ. Νοὴ δεγροπίοιη δὰ δχαπίοη νοζαὶ θέυβ: 0] Φηΐμν ἴῃ δἰϊυπιὶ νυ συ! ρᾳπὶ γΓοίδγγθ, πθημ6 δἰ πὰ ρογ- (δίνην γοροῦῖγο, Ουἱά ἱρίτυγ αἷν {Π Μαίεοάιϊεῖμε ἐς ἱπ» (εν οιμηδα απἰπαηια ἰεττ ( 1ϊά. υ. 14). ΒόΓρδιβ ἴῃ - φιτιημοιυπι ΔρρΆΓΘΙ5 Θδὶ, ἀΐδθ0}.8 γ6γὸ δϑὶ αυΐ ἷη)- τ δ Β.ΠΠ ΘΓ ῥὸῦ βογρεηΐοπι ἀδοὶρί!. ΟΡ σομΓὰ ἰπδίγα- πιδυῖυπι ρύθηδ μΓΟίδγ ΙΓ, οἱ ποη ΘΟ γᾶ [Ἀοἱ μΟγ8 δ. - εἰοτειη ἀϊνίπλ υἱηάϊοιἃ Ἄχογοοίαν ῦ ΕἸ σοπ Γᾶ ἴυπὶ φγοίεγιυν, δἱ οοβίγα ἱμβιγυπιδθηΐιπὶ ρεοοδίί. Νοδὲ φυοά ἄλιγο γαλίοπα ὀδδιίυ10., 5ἱ Θογ 05 ἱπιραείαι, μοριϑιη ιηοΓιἰ5 θευ διδιυδί, εἰ ἐΠΠυπὶ ἱπνρείυπι ρυηΐλι. 5:0 ἰρὶ- τὰ Γ ΠΟ σΟΏΙΓΔ βογροηίοπὶ [ἐγὶ βϑι θη δι, οσιδινάθης, δὶ ἱμπβίσυπιδηιυ ρδοολι! ἰϊὰ δυρρ!είο Αἤιοἰ᾽, πα ιο "εν 6ὶ5 δϑείογειη 86 ρἰεχυγιηι 6556. ἰἀ60 θδαίυ5 ᾿58125 αοπιπιηδέομαιη {ΠἾ8πηὶ σοηίγα δαγρθιίδπι ρυϊοίΓο δοει- "165 δὶ!: Εἰ δὺὶε ἴῃ που βϑὶπιΐὶβ ἀἰοθυ5, ἡ πάμοοι ὕεια 5 ἰαάίεπι ἑξαποίμηι,, ογαπάεηι εἰ [οτίοπι διιρετ ἀγαζονέηι, εετρεέπίοηι [μοἱεηεηὶ, ΣΩ ΡΕΥ ἀγαζοπεηι, δεγρεμίοπι (οτίμο- διπὶ, οἱ οεοϊάοί ἀγαοθηεηι ἰη ας ἰἰα ([ταἱ. 41. 1). Ὀτα- Φορθὴ υϑοδὶ ἀϊαθοίμ πὶ, οἱ φϑεγρεηίειη ἰογίμοβι, ἔρδϑυπὶ ὀπεδοδϑυηι ργϊποἶραπι, 8:6 οἱ ϑι)νδίογ δἰϊ " ΒεοΘ ἀεεΐ νοὐϊα γμοίεοίαίοηι οαἰσαμἀϊ ἐμρτα εεγρεπίυε εἰ «εογρίονο (ἔμς. 10. 19). Εἰ πὸ ρυῖο5 ἀρὶ ἀ6 γϑϑυδ δυ}ν δουόθπι ὁδἀεμθιδ,, αὐὐδ!, ΕἸ δεργα οπιπέπε υἱγίμίδι ἡμἱνεϊςί. ϑο ομδλ διιάϊεγὶβ ἀγδοθποπι οἱ δεγρεηίεπν, πὰ τδιοφηι ΙΔ} |π διικρίοεγὶβ 6666, υἱ οἰυηῖ Μαηϊςνα. Νύη δεν δ γιά σ τηΔ, πθῆϊς παΐυγα ποαα ἰδ, 9Ὲ ΕἸΜῸ ΡΒΟΡΙΟΘ.
βαὰ ργορδηϑὶο δὰ ᾿πἰμαίοπι, ΥὙἹάδ5, ἱπαπῖς, ηιοπιο- 'ἀσ δορίριυγα τοῦδὶ ΠΠπ πὸ δογραπίοπι οἱ ἀγασοηθπι. οἵ υδοὶ 4ιδπιμπν ΘΧΙΓΩΠΟΩΠῚ δίατι. ΠιΔ] ἴδ. ἰυάε - αἰἴλιὶ ᾽ ογαπι ἢ δυηΐ ἱπηρίογιπι νόγθα ταη8, ἰηδπίᾶ οἵ ταϊίοπα ἀοδι 4. ΝΆπι οὐπὶ οπιίπιιβ ἀἰεὶξ ἐοηνὶ- πἴδυ5, δεγρεπῖοα, φεηϊπήηα υἱρόγαγανι (Μαιιὴ, 33. 55), ΠΟ παίΐπγηιη δοουδλὶ,, 864 ρῥγοροβίίυπι. ϑ5᾽6 ποῆ ογϑογίοὶ ἀϊοιοηϊδιιδ ὨΏΓΟΓΘ,, ἃ δ5θηιθμῃι} 6 ἴη- δι.
δ. δεὰ γυγϑ}5 ἀλη! πν, οἵ 2112π| ργοίοτυηι ιηο- δβἤοπεπι. Ουγ ᾿ἰσινθπι νοοᾶνῖϊ δοίη 8 θΟπΐ δὲ πιδ], ηἰδὶ δογίρίυγη βασγὰ νϑ δὲ ᾿ἐφηΐ οἰΐψηδαι ᾿Ν) πδιοάϊ δια - ῥϑηὶ ἰπἀσατα ὅ Να νου ίθπι ἰθίηθῦα οα]υπηπἰογὶβ., ἢ βιοιπο. ἔμφινυπι οπᾶνν., θοπὶ δὲ "ΠΔ ΠΟ ἢ πδΙΌΓαπῚ ρ6- πιῖῖ, 56 οσοδβίοιιοπν (0: δίημ [ἴα ψοσοῦαίιγ, ποη οι! ταϊοπὶ πδέσγαπ) ᾿λθογοῖ,, δορὶ πο βθοιπιδην ῬΓοϊδίαπι βϑηιοηίηπιὶ ἰὰ οἴῆοεγθι. Οὐ ὰ Λάδην ἀ0- ουἱϊ ψηρίαιΐο Βοημπὶ 6556 θ60 οὔοάϊΐγα, πιϑίαπι οἱ ΠῸΠ Οἰδοι}: οἱ ἢ οδὲ ϑδείθητία θοηὶ δὲ πλλ]}, ἢ] 1πθ Πα οπππΐῃο. ()επλ πίη βιδιϊπ [}86- τῇ βεϊδιεἶαπι Βομορθα,, Ὁ] ἌΡΟΓΙ δι δ᾽5 οι} 410. 48 "οῆυη νἱ ΐββοι ἡ ο] ἐθιμοϑύπδι 7 ϑο ΄υΐ] ράυρογοϑ {ΠΣ Θγη ᾽ Θυΐἃ νι 7. θουνϑιη 6856. ᾿ν1- Βιδη!λι6ιη ἢ 864. 4ι4πὶ ἰηνθηῖἘ ἰδ 1418 Οςολ δῖος ποπὶ ἢ Ουϊά εγρο νἱάϊι Βοπιη 6656 οδοάίγα, τηϑίαιη ποὴ οἸνεσαιΐ ᾿βεμοίδοίογὶ. ()γυ͵5 ᾿ το. ἀσοίεγαι ᾽ δογί με 4ια ἀἰοὶε: δὲ τεπιπεοιιν (δὶ, ὁ κόηιο, ημἰά εἰ! δοπιπι, αἰ φειϊά Ποπιπιιε γεφωῖγαί α 16, πἰαδὶ μὶ {ππεας Ὠοιιὶ- πιρη θέμηι ἱρν (ΜΟΙ. 6. 8. οε ὕει. 10. 14). ΥἹάοι’ Βθοπηπὶ 6856 {ἱπιογοηὶ οπιὶπὶ,, δὲ πη ]υπὶ ο856 101} οὔβϑηα θ00 7. ΤΠ Βονγα, πη, οααπι, οἵ βιὰ ραίποιΆ δὶ ἰϑγγῷ: ὕ)οὸ δηΐνι πιαία [δεῖ ροριίι8 πισια; ηι6 ἀ6- τεἰφμοτιηὶ [οπίοπι ἀφηο οἷσι (1 6γ. 3. 12. 15), εἷς. ὑυν Ἔγρὸ αἰχὶί, ἰπᾳυΐθς: Να (εἰ αγὶβ ᾿ἰβηναν, ἀ6 400 5ἱ δυϊηδιαθ,, Ρ6Γ μεν δος γνβϑα ΠΟΚΠ ΠυΓῸ5. 65 θΟΠ ΠῚ οἱ πιλίμην αλγο Εφο 00] ρϑιιοῖὶς ἀοοίαγηθο. ϑυΐαι αἰνίηδ ϑογίριυτγα [8112 γῦυδ ποιηΐπα ἄάγα, 4811 οχ οὐολϑίοηθ 4ιϑρίΔΠΊ ΒΟΥ ΙΠΙῸΓ: νογθΐ ργαιία,, ἰϑδᾶς Ῥυίουπῃ (ἀν, οἱ ΡΒ δια νϑηἰοπίθε ἀ6 ρυδὺ Θοη(ΟΓ- ἰφΠπδηϊ, οἱ 51:] ἢ Ππηπὶ δι γὶ ΘΓ ηΙ, 4116 Π|5 [ΓΘ [65 [2 - ὑοτίϊνιδ. Οὐ ἐγρο ᾿58:0 7 Υοσαν ποιποπ με οἱ, [π|- γηϊοἰ αι. ΝΟ) ρυίουβ ᾿μἰ πη οἰ ἰδῆ (ροἷς, δϑά οσοαϑίο τοὶ εἰγοα ᾿ἰρϑι1ΠῚ δοίπι; ἰάθοοηθ Ῥυΐδιδ ἰν Πνοἱ 8 (λεῖυβ οδι. δεῖ! οἱ δἰυπι ριΐδυπι, 4] δι )υ5 ἱροὶ (υἷι: οἱ νοοαν ἢΠυπι, Ῥυ Θιπὶ ᾿) υδιἰ{ἰα; ποι φυυὰ ἦρθα. ρυΐδιι5. ἱπ) υβι}ιἰα5 ἐδ5θῖ, 5ϑὰ αυΐα εἶγοα ρυΐϊοιπι πιδιθγία ἰπ) 511: (οἷ 1. 5: πῊ} ΠΠΠ γα ν6 παϊ 5 τὶ δολυὶ οἱ ΑΡΘΠΠΕΓΙ αἶγοᾶ (Ὀπί6Ιη, υἱ βεἰυηι δογρίυγα ραγὶεὶ, δ: ποι ἰηϑἰααυδηίγ, οἱ νοσϑῖι8 651 ἰοσιιβ, Ῥογιὶο ἷν- δἰαἰαιογινη (2. Πόφ. 3. 15. 10). Βυγδιπι ᾿ς ποη 068 ᾿πϑί 88 Ῥαρογὶ!, 564 ὁσοαςῖο μοπλοπ ἰοοο ἱπεΐα}!. πὰ οἱ ἰη Αὐδπιο ἔδείυπι 65,. Οιἶα 4)» οὔ Ἔχρογ πο πίιμ μια υτὺβ αγαὶ, Ὀοημπ πὶ 6846 ΟὐοάϊΓα, πη! απ ΠΟ 0}- Β64υ; (460 ΔΥΠΟΓ δχ σσολβίοῃο ΠΟΙ ΘῺ ΔΟΟΘΘΠ. ΓΘ Ἰρεο μιδοίοπυ5. {Π|ΠΠπ8πὶ γο]Ὸ ᾿05 ἃ Ἰίριιο {Π|Π0 Πηκίαπνιιβ, εἰ δὰ Ἰϊᾳπυιη Υἱίςβ δοσυγγαμημν, δι ᾿ἰβποπὶ ἐγυοῖβ, ηυὰ [τυοῖυ5 ᾿ι5ι {128 1, ααοὰ νἱγρί μ! αἰδιη σαγιηί πανὶ, οἱ βαποιπιοπίδπι ργοΐθ}, (γυοιυ5. 6 ναγίοδ ρογβοὶ νι, το εἶδ ἀἰνογβίβημδ θη γί ι.8 σΟπη[68: οὕτη νἱἀοἰΐοοὶ ἴῃ ἰρβ88 δθῃβι θ} ἀοπ χίοηθ ογιιοὶβ πα πα δἰ ηφυϊατγίδη "6