πρὶν λῦσαί 9^ ἑτάρους καὶ ἐν ὀφϑαλμοῖσιν ἰδέσθαι; ταῦτα μὲν οὖν πρὸς τὰς τῶν γραμματικῶν ἐπιχειρήσεις λεγέσθω. 296. προηγουμένως) δὲ ῥητέον ὡς εἰ μὲν μόνοι ἦσαν οἱ ποιηταὶ βιωφελεῖς, τάχα ἂν ἢ γριμιματικὴ βιωφελὴς ἐγίνετο, περὶ τού- τους *) πονουμένη. νῦν δὲ ἐπεὶ οὗτοι μὲν ἢ ἀνωφελεῖς εἶσιν ἣ ὀλιγωφελεῖς, φιλόσοφοι δὲ καὶ δ λυιποὶ συγγραφεῖς διδάσκουσι τὰ ὠφῶιμα τῶν πραγμάτων, οὐ δεόμεθω γραμματικῆς. xol ὅτεϑ97 vt συγγραφεῖς μᾶλλον 7 οἱ ποιηταὶ τὰ χρήσιμα τῷ βίῳ δηλοῦ- P 988 my, εὐεπιλόγιστον οἵ μὲν γὰρ τοῦ ἀληϑοῦς στοχάζονται, οἱ δὲ ix παντὸς ψυχαγωγεῖν ἐϑέλουσιν. ψυχαγωγεῖ ἀὲ μᾶλλον τὸ ψεῦ- “ aliud vero nobis ipsis, ars quidem certe sutoria et fabrilis est civitati qui- dem necessaria, nobis autem ad felicitatem non est necessarium ut simus fabri et sutores. quocirca etiam grammatica, non quoniam est civitati utilis, ita est etiam nobis; ars enim loquendi familiariter et conferendi sermones minime proficiscitur a grammatica, sed a quadam tommuni dexteritate ac solertia, 295. nisi forte Demades oretor fnerit grammaticus, qui cum multis Atheniensibus abductus captivüs post ptaelinm Chaeronense dixit Pbilippo, qui eum cogebat inire convivium,. — e màm quis vir iustus et aequus antea suxtipeat potuque ciboque repleri, servitio esse suos quam viderit ipse solutos? 296, atque heec quidem dispütata sint adversus argumenta, grammaticorum, im primis autem est dicendum, quod si soli potiae essent vitae utiles,. for- fasse vitae esset utilis grammmatica quae in iis laborem impendit. nunc au- i cum ipsi quidem sint vel plane imumtiles, vel non multum utiles, pbilo- sophi autem et caeteri soriptoes decent res utiles, minime.opns habemus grammatica, 297. quod autem qui soluta. sexibunt omatiose, raagis ostendant quae vitae sunt utilia quam pottae, Íacile licet colligere; nam illü quidem verum tamquam scopum sibi proponunt, hi vepg»olunt usquequaque delectare, Ξ 89s 4) εἰ μή τι] ita mss pro μεήτε.. er: τ) τίς γάρ xtv] ex Odyss. x' 383, e£ quo loto emendavi etiam ὃς ἐναίσιμίος pto αἱνέσιμος quod in editl& erat. lisdem flomeri versibus nom winus fellci cum successu usus Xenocrates ad Antipátrum, per- suasurus illi ut captos bello Lamiaco Athenienses in libertátem resti- tueret, teste Laertio 4 9.
s) πρὶν τλαίη] ms Vratislav. ὃς τλαίη.͵ τος 4) προηγουμένως} absolute direcle atque ex. instituto. ἀνσιρρήσεως grammaticos oppwgnando, non tantum ad illorum ceusationes respon- dendo. τὰ i ' ὶ 5 [D u) neoh τούτους ita mss pro τούτοις.
Hà 13116 BEYTI EXPIRIOR.
δὸς ἢ » — τοίνυν ἀκείνοα; ἢ ὅτι τούτοις προσεκτέον voíq 400 ἐείγηδερ τὸ ψεῦϑοξ μοεαδεώκχουσι. καϑόλου τε, ὅσον ἐπὶ Τοῖς ποιηταῖς, οὐχ οἷον ἀνωφελὴς "τῷ βίῳ, ἀλλὰ καὶ βλαβερωτάτη. van cicli γὰρ —— — sj ποιητικὴ — πολ ὡς “ἢ | s: γέρων γέροντεν) — ἡδίστην. ἡ ἔχει, s οὕτως ei μὲν ἐρωτομανεῖς καὶ μέϑυσοι τὰς Mixalov "Ὁ καὶ vae xoéovtoc ποιήσεις ἀνωγνόντες προσεχκαίονται,. oi δὲ. ἀργίλοε "IEnnwvaxza: xal "4oyDoyov ἀλείπτας ") ἔχουσι τῆς περὶ αὐτοὺς 999 χαχίας. τὰ μὲν οὖν ὑπὸ τῶν ἄλλων λ λεγόμενα καεὰ τὸν τόπον καὶ gáiusra τῶν “Ἐπικουρείων *) ἐστὶ τοιαῦτα.. ἡμεῖς δὲ μηδὲν falsum autem magĩs delectat quam verum, illis ergo magis est attendendum quam bis, qui falsum de industria persequuntu;, 298, universe autem quod δὰ poe?tas "attinet, pocsis non solum eit vitae inütilis, sed etiem maxime moxie; humeni emim animi perturbetíonum «oc motum est — — propngkacnium pottica: et quemadmodum. m RE...seni senilis lingua jueundissima est, íta qni capti snnt insane amore et ebriosi, magis accenduntur si — poésin Alcaei et Ánacreontis, iracundi autem Hippomactem et Árchilochmm habent aptas sui vitii. 290. 'atque quae,ip hoe quidem loco dicuntur ab aliis et — Epicureis,- sunt, huiusmodi, nos eutem nihi] dicemus adversus pottie P 282, x) ψυχαγωγεῖ δὲ μᾶλλον τὸ — Dio Chrysostemes ἡ in Toeing- ὥσπερ τοῖς νοσοῦσι τὰ ὕμματα τὸ μὲν φῶς ἀνιαρὸν ὁρᾶν τὸ δὲ σχότος ἄλυπον καὶ φίλαν οὐχ᾽ là» βλέπειν "οὕτως τὸ μὲν ἀληϑὲς mixgév ἔσει καὶ ἀηδὲς τοῖς ἀνοήτοις, τὸ δὲ ψέδϑος γλυκὸ παὶ προθηνές, y) γέρων γέροντι] apud Plutarcbtm' fr ddelatere ab axmieo digno« — jc Yersus Menandri wt! euspicoe ) cum purisns aliis legitar pag. ὃ γέρων. yfeoti γλῶσσων:". ἡθίστην ἔξει, ,, παῖς παιδὶ xeb γυνκικν Ἐρύσφορον γυνή, "woody t' ἀνὴρ — καὶ δυσπραξίᾳ. ληφϑεὶς ἑπῳδός ἔσεε τῷ ποιρωριένῳ. ^ geni semilis Ingua iacundisyimm est, — 5c puero puerilis mulierique muliebris:. Wir ager aegro, et qui malis est obaitus mali baud mexperto exhibet solatium. E. zy vác Vixatov) qusimquham lusibus et amoribus nón eptissimam ΞΡ Alcaei Musam notant Quintilianus 10 1 et lulianus in iepogoses ta- men hic est. ui, ut eit Iloratius: Bib. od. 89: ᾿ : iberum et Musas deua et Bü. semper haerentem — canebat, S0, Det Lycum nigris oculis dipoque |. »! crine decorum. de hot Pss Alceeo et Anacreonte, aemedmodum et de virulentorum. carminum —— Bipponacte ren —— ui ad restüm eos ad-. versus quos: seripserunt adegisse ntur, molo hic tere quaa diai a 92 Bibltotheone Gryeccae: cap. 15. vide et. de Alcaco Adhanaenm 13 a) ᾿ἀλείπτας} eliptae erant qui certaturoram in agonibus corpora perun- sa ut KA — ad: pugoam;; vide Hieros. "Mereurialez. li lib, 1 artis ymnuasticae Ὁ. 11 et Petrum Fabrum lib,.2 Ago onisticon,c. 15. eleganti itaque tveletione poẽtas vitiorum. aliptes. — un qui — car sx pu € —— dH! n b) μάλιστα t ᾿Επιπουσείῳ» pieuro. peiitiesn doaio λέϑρων. μύδων" δέλεαρ aspernante οἱ de Metrodori Bpigurei in poétas, Homee e ADVERSUS GRAMMENTICGG (LD.I)] C. 15. un κατειπόντες τῆς ποιητιδῆς ἄλλωρ ποιόμεϑα τὰς. ἀντιρρήσεις πρὸς τοὺς ἀξιοῦντας γραμματικὴν ἔχειν τέχνηι τῶν παρ. πομμαῖς καὶ συγγραφεῦσε λεγοιιένων διαγνωστικήν, ἐπεὶ τοίγων πᾶν σύγ- δου yonppua xel πᾶσα ποίησις ἐκ λέξεων τῶν δηλουσῶν καὶ πρᾳγμά“- των τῶν δηλουμένων συνέστηκε, δεήσει τὸν γραμματικόν 5), εἴπερ ἔχεε τέχνην διαρϑρωτμιὴν τῶν παρὰ συγγραφεῦσε καὶ ποιηταῖς leyouévt v, ἤτοι vüg λέξεις μόνον ἢ τὰ ὑποκείμενα πράγμαξᾳ,. φνώσχειν ἢ τὸ συναμφύτερον, ἀλλὰ τὰ μὲν πράγματα κὰν ἡμεῖς p) λέγωμεν, φαίνεται μὴ γινώσκειν ". τοΐτων. γὰρ τὰ μέν ἐστι φυσικὰ τὰ δὲ μαϑηματικὰ τὰ δὲ Ἰατρικὰ τὰ δὲ μουσικά. χαὶ δεῖ τὸν μὲν φυσιχοῖς «ἐπιβάλλοντα πράγμασιν εὐθὺς φυσικὰν εἶ-- γαε, καὶ τὸν μουσιχοῖς μουσικὸν εἶναι, xal τὸν μαϑηματιχοῖς ὠϑθὺς εἶναι, μαϑηματικόν, καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως. ὃ μέντοε- γραμματικὸς αὐχ ἐστὶν ἐν τῷ αὐτῷ πάνσοφος καὶ πάσης ἐπι- σεήμης δαήμων. σὺν τῷ καὶ αὐσόϑεν. προπίπτων “), ἔτι κἀκ τῶν ἀποτελεσμάτων ἐλέγχεται. ποῦ γάρ τις δύνατω. τῶν. ὠφρεωμέ- 801 vw» γραμματικῶν ") Hodáxkaroy?) σφνεῖσιιε xul Πλάτωνι παρα-ῬῈ 388 ερλουϑῆσαι9). λέγοντι, “τῆς ἀμερίστου καὶ ἀεὶ xarà τοωφτὰ am, sed aliter tentahímus disputare adversus eos qui cemsept 40 artom he- bere grammaticam, qua discernapnt ea quae dieuntue aped pó$tas ΟΥ scriptores | prosarios, 300. quoniam ergo quodvis scriptum et quaevis pocsis constat ex dictiemibus quae aignificant et rebus qmae significantur, oportebit grapunaji» umm, siquidem habet.srtem quae discernit ea quae dicuptup apnd pottas et amiptores, mosse vel diciones taginm γε} res subiectas vel ntrumque, sed ves quidem, etsi mos non dicamus, videtur non nosse; ex iis euim aliae qui- ^ dem sunt maturales, aliae mmthermaticae, aliee autem ad medicinam pertinen- ww, aliae vero ad musicam, iem oportet eum qui res tractat paturales esse physicam. et qui musicas musicum, et qui mathematicas mathematicum, et ὡς de aliis, non potest autem greimmeicu simul im omnihus esse doctus omniumque scientiarum peritus,. quod quidem.cum vel ex se ipso appereet, ex ipsis etiam probatus effectis. 301. wbi enim est ex superciliosis gram- maticis qui Heraclitum poesit intelligere, vel Platonem assequi, qui dicit: ex iadivideq et quae semper aimilen, «t. eodem, qiodo se. Agbet essentia, n ——————— PEE — pev Dd aviam ou ' f) rem singillatim conviciis, vide sendam libzo 6 ἀφ. Epicuri vita et moribus cap. 2 et 8. — We e) τὸν γυαμμάτικό») ita. legendum e ms Vestislav.: pro. τῇ» ova petixyv. ὃς 007 CUM X cu αὐτόϑεν προπίπτειν» sid. ἐπὶ πέπεειν. φερε secà, 9355,...5 2 τῶν μὰ ὁ dedisti d sug sciri sic supra sent. δᾶ, magii ὧν οὗ strv- p 993 ot τῶν γραμματιχὼν OtdeaxoUoeP., ᾿ ΠΝ Ἡράκλειτον») hic philosophus clarus οὗ obscuram linguam, ut Lu- eretij verbis wtar, mec imis:quidem philosophis satis intellectus propter sermonmíi$ et iterpunctiemis ambigattatem: eliesquiY. ob. cames, 6 σχοτείνός etium cognomento dictas,; at: obacuritasi qiue.ip prover-, δέν: abi?& Hiéronymus 1 iw Rufit; denique:st ega aenpi. fua. relegens,. quamqisim béterdum non intélligáne quid.dgguarae ea -Hepaelitum. me le-. ere putem.. s ΕΣ " Hiro παραχθλουϑῆσαι:loosm: tesgit eelebrem. e Platonis Ti- maeo p. 4T8-[p. 86 A] edit. Graecae Besileensts, ubi de harmonica ratione mundi sequuntur δα. quae locum itidem proverbio. dadere quo usus ost Cicero T 13 Epist, ad Atticum, ut aymerso Platonicio nibil.dicatur esse. obecurius. illis explanandis utut Platonis in 8 disse Sextus ommes affirmát, cosfewe tamen lioet quae disputeat ad Platonis Ti- maeum Proelus Hb. 3*p. 199 eeq. οἱ Chalridius p. 09.608.,Fiusarchus — 118 ij ᾿ΒΕΧΤῚ EMPIRICI ἐχούσης οὐσίας xal τῆς περὶ τὰ σώματα μεριστῆς τρίτον ἐξ ἀμφοῖν συνεκεράσατο οὐσίας εἶδος, τῆς τε ταυτοῦ φύσεως καὶ τῆς ϑατέρου᾽" καὶ ἤδη τὰ ἑξῆς περὶ τὴν λέξιν, ἃ πάντες oi Πλάτωνος ξξηγηταὶ ἐσίγησαν. ἢ ποῦ τοῖς Χρυσίππου διαλεχτι-- κοῖς ϑεωρήμασιν ἢ ἢ ᾿Αρχιμήδους τε xal Εὐδόξου μαϑηματιχοῖς 802 ἐπιβάλλειν Ἰσχύσει; xal μὴν ὡς ἐν τούτοις ἐστὶ τυφλός, οὕτω κἂν τοῖς ᾿ περὶ αὐτῶν γραιρεῖσι ποιήμασιν, οἷον Ἐμπεδοκλέους λέγοντος. | | ζΖαίρετ᾽, ἐγὼ" δ᾽ ὕμμιν ϑεὸς ἄμβροτος οὐκέτε ϑνητὰς Ὁ πωλεῦμαι) μετὰ πᾶσε τετιμένος. ὃ | καὶ πάλιν, E ἀλλὰ τί") volg δ᾽ ἐπίκειμ᾽ ὡσεὶ μέγα χρῆμά 5) τι nodocov, εἰ ϑνητῶν περίειμε πολυφϑορέων ἀνθρώπων; ex ea quae est ἐκ corporibus dividua, terligm ex wirisque. speciem constituit essentiae,, nempe. εἰ naturae cius quod. est idem,' et naturae eius quod est alterum:,et quae deinceps sequuntur in contextu dictionis, quae quidem omnes Platonis interpretes süentio praeterierunt. aut quo modo poterit asse- qui dialecticas Chrysippi contemplationes aut Archimedis et Eudoxi mathe- ERaticas? 302, porro autem ut in his caecutit, ita etiam in iis quae in ipsia sctipta sunt poématibus, ut cum dicit Empedocles, — 1.: salvete, ipse deus vobis ego, mortis et expers sum cunctos inter decoratus —- -.- et tursus | - at cur ínólito his, tamquam magnum quid agatur, ᾿ mortales δ΄ 1:8. ἱ homines superantar abunde?
περὶ τῆς dv Τιμαίῳ ψυχογονέας. tum Macrobius 2 2 in somnium Sci- é puo Theo Siyrnaeus de Mathematicis in Platone p. 151 b: Io.
hiloponus 13 18 de mundi aeternitate, Honorius Augustodunensis lib. 1 de imagine 'mundi c, 81 et 83 atque e recentioribus inprimis Io, Keple— rus ingenioso de harmonía mundi opere et Io. Baptistá, Ricciolus lib. 8 Almágesti novi'c. T. T | ἢ) Xovoízznóv διαλεχτικοῖς ϑεωρήμασι»] etiam haec celebria ob sub- tile et inane &cumen non facile cuivis penetrendum. quod trecentis amlius voluminibus dialectici argumenti iactavit. de Chrysippo uti de ce- ebribus quoque mathematicis Archimede atque Eudoxo eiusque scriptis et inventis dictum a me libro tertio bibliothecae Graecae.
i) xatger', ἐγὼ] baec petita sunt ex initio Empedoclis χαϑαρμῶν, ut constat ex Laértii 8 δά et 62. pro ὑμῖν in Philostrati codicibus lib. 1 cap, 1 de vita Apollonii et apud Suidam in 'Eunsdoxl. legitur Üugu», , quod est Doricum, eaque dieleoto Siculos usos constat. E k) 950g ἄμβροτος,) οὐχέτε ϑνητὸς} ita in aureis carminibus, quorum wuctorem libenter Empedoclem existimo, et cui etiam diserte in lam- blichi Tisclogpmenis arithmeticae tribuuntur: i ' ἀπολείψας σῶμα ἐς αἰϑέρ᾽ ἐλεύϑερον E19 nc, / Todtc ἀϑάνατος ϑεὸς ἄμβροτος οὐχέετι 'ϑγητός. ᾿ quos versub ita reddit Chalcidius p. 229 E p ; corpore depositó cum liber'ad aethera perges, evades hominem, factus deus aetheris almi. ἢ πωλεῦμαι] simile, 11 4..1 50 Aeneid. ast ego quae divum incedo regina. a) πᾶσι τ τ aida lta pro τετιμημένος legendum e mss δὲ Laértii 8, 62, ' n) ἀλλὰ τῇ os versus HStéphanus in poési philosophica statim sub- jicit atque adeo cohaesisse' putat cum illis quos laudato loco Laértius ervavit. m S e) ὦσι) μέγα χρῆμα] simile illud; mulla est gloria praeterire asellos.
ὃ μιὲν γὰρ γραμματικὸς καὶ ὃ ἰδιώτης ὑπολήψονται xar? ἀλα- ζονείαν Ῥ) xal τὴν πρὸς τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους ὑπεροψίαν ταῦτ᾽ ἀνεφϑέγχϑαι τὸν φιλόσοφον" ὕπερ ἀλλότριόν ἐστε τοῦ κἂν με- τρίαν ἕξιν ἐν φιλοσοφίᾳ ἔχοντος, οὐχ ὅτι γε τοῦ τοσούτου ἄν-- dgog* ὃ δὲ ἀπὸ φυσικῆς ὁρμώμενος ϑεωρίας σαφῶς γινώσκων 308 ὅτε ἀρχαῖον ὅλως τὸ δόγμα “) ἐστί, τοῖς ὁμοίοις τὰ ὅμοια γινώ- σχεσῶαε, ὅπερ ἀπὸ Πυϑαγόρου δοκοῦν χατεληλυϑέναε κεῖται P 282 μὲν καὶ παρὰ Πλάτωνι ἐν τῷ Τιμαίῳ, εἴρηται δὲ πολὺ πρότερον γαίῃ μὲν γὰρ γαῖαν ὀπώπαμεν, ὕδατι δ᾽ ὕδωρ, ἠέρι δ᾽ ἠέρα δῖον"), ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀΐδηλον, στοργὴν δὲ στοργῇ, γεῖκος δέ τε νείκει! λυγρῷ, ἀυνήσεε ὅτι 0 Ἐμπεδοχλῆς ϑεὸν ἑαυτὸν προσηγόρευσεν, ind' prammaticus quidem rudisque quispiam et imperitus haec philosophum exi- stimabit dicere per arrogantiam aliorumque hominum despícientiam, quod quidem est alienum ab eo qui vel mediocriter versatus est in philosophia, fantum abest ut id cadat in tantum virum, 303. qui autem physica imbutus est disciplina et clare novit antiquum esse' ddyma, similibus similia cognosci, quod descemdisse videtur & Pythagora, et exstat quoque apud Platonem in Timaeo proditumque longe antea est ab ipso Empedocle, Le férram nam terra atque unda conspeximus undam, aére divinum nos aera et ignibus ignes EE A vidimus: egt lis lite et amor conspectus amome, οὶ - | intelliget quod Empedocles se ipsum appellavit deum, quoniam gum solus p) xet'. ἀλαζονείαν} sic Empedoclis diota et actiones interpretantur. Laertius 8 66, 69, 10. Suidas in àuuxAcs, Tertullianus de pallio c. ἃ ΜΔ qui se caelitem delirarat, ^orores priue suas, dehinc homines deas salu- taref. Horatius in arte [v. 464]: deus immórtalis haberi dum cupit Em- pedocles etc, ait tamen Apollonius, felicem propterea illum praedicans, . Empedoclem quoad vixit nulli.ideo calumniae obnoxium fuiase, xol τί φῶ τὸν 'Euntdoxita; πότερον éayzoU ἢ τὴν τῶν ἐπ᾽ αὐτοῦ ἀνθρώπων , εὐδαιμονία» ἄγειν, παρ᾿ ois οὐχ ἐσυχοφᾳιγτεῖτο ταῦτα, Philostrat. 8 7 4) ἀρχαῖον ὅλως τὸ δόγμα] Chalcidius p. 191 ad Platonis Timaeum: e«t porro, Pythagoricum. dogma, similia non nisi a similibus comprehendi, νοητά nimirum ἀπὸ τοῦ v»oU, διαγοητὰ ἀπὸ τῆς ἐννοίας, sensibilia a sensuum πίστει, umbras et alia obscura a coniectura, ut lamblichus notat lib. 3 περὶ χοινῆς ἐπιστήμης cap. 8. hinc deum et res divinas ab eo solo qui deo similem se esse studeret, popu poe docebant, οὐ ὰρ ἄν πώποτε εἶδεν —— ἡλιοειδὴς, μὴ γεγενημένος, inquit ζισείδωι. confer infra lib. 1 contra Log. sect. 92.!
r) γαίη μὲν γὰρ γαῖαν} hos venus Empedoclis. laudant Aristoteles 2P 281 4 Metaphys. et noster infra 1. adversus Logicos sect. 93 et 121. Chal- cidius vero p. 181 et 305 ita expressit Latine: ᾿ς ^ «terram terreno comprendimus, aethera flammis, , humorem liquido, nostro spirabile flatu pacem tranquillo, litem quoque litigioso.
4) ἡέρε δ᾽ ἠέρα δῖον] apud Aristotelem legitur: αἰϑέρε δ᾽ αἰϑέρα, sic et infra apud nostrum, duobus locis iam laudatis. nimirum frequenter haec duo inter se confunduntur aether arque: licet interdum et aether. “. pro igne ponitur, ut in Chalcidii primo quem proxime attuli versu. - 120...SEXTI EMPIRICI; μόνος καθωρὸν ἀπὸ χακίας τηρήσας τὸν νοῦν καὶ ἀνεπιϑόλωτον 304r ἐν ἑαυτῷ Jud τὸν ixzüg'). κατείληφεν." ᾿“ράτου τὸ μὴν γράφοντος,:! ὅσσον ἀπ᾽ “ὀφϑαλμοῖο ") βολῆς ἀπολάμπεται αὐγή, ἑξάκις ἂν τόσσ᾽ ἄμμιν ὑποδράμοι" αὐτὰρ ἑκάστη ἴση μεερηϑεῖσα δύω περιτέλλεται Y) ἄστρα. οὗ γραμματιχοῦ τοῦτο νοῆσαι, ὅτε ἡλίκη ἐστὶν ἡ ἀπὸ τῆς ἡμῶν ὄψεως πρὸς τὴν ἀνατολὴν ἐκβαλλομένη εὐθεῖα, ἕξώπις αὕτή ᾿ληφϑεῖσα τὸν ζωδιακὸν καταμετρήσει. κύχλον, ὥστε δύο αὐτὴν ἀποτέμνεσθαι ζώδια, ἀλλὰ μαϑηματικοῦ | γραμμιχῶς αὐτὸ ἀποδεικνύντος, ὅτι τὸ ἕκτον τοῦ ζωδιακοῦ κύχλου μέρος ἀπὸ 806 τῆς μέχρε τῆς ἀνατολῆς ἐχβαλλομένης εὐθείας καϑέστηχε. TY- μωνός τε τοῦ Φλιᾳσίου, τὸν Πύρρωνα ἡλίῳ 4) ἀπεικάζοντος, ἂν οἷς φησι, o eonservasset mentem a vido puram et incenteminatam, eo qui inae erat deo, deum qui erat extrinsecus comprehendit, 808, et scribente Arato, * quantum 4 íactw oculi splendor micat, ipse rovemtat δὰ nos tot vicibus si senis, quilibet horum Jnensura aequali mensus duo oomficit astra, mon est grammatici hoc imtelligere, quod quanta est recta linea quae ἃ nestrp visu emittitur ad orféntem, sumpta sexies, zodiacum metetur oirculum, adeo ut ipsa duo secet signa, sed mathematici, qui boc per linearum astendit de- scriptionem, quod sexta pars cfrculi zodiaci constet recta linea quae emittitae usque n: orientem, 305, Tíimone autem Phliasio Pyrrhonem soli essimilante, cum " 5. mm " 1) τῷ ἐν. ξαυτῷ 946 τὸν ἐπκτὸςἾ ms Vretielav. addit ϑεόν, quod eub- intelligi certe debet. perspicwum autem est per τὸν Sw ἑαυτῷ Seov sive deum inira se, significari mentem, perinde ut per deum sive daemo- nium Socratis. ita Euripides Socretis amicus.τὸν νοῦν ἡμῶν ἑχάστον ἔφησεν εἶναι 9sóv, apud Theonem p. 60 progymnssmetam,. κε μ) ὅσσον ἀπ᾿ ὀφϑαλμοῖο) Aratus Phaenom. v. 141 ubi ᾿ἀποτάμνετων legitur pro eo quod Sextus habet ὠπολάμπϑιαι, supponit autem Aratus. terram in medio positam instar centri se babere ad peripheriam, uade linea a nostro oculo ad solem emissa semidiametri habebit vetienem., hoc est sextam partem circuli zodiaci efficiet, nam ut Archimedes ia circuli mensuratione demonstravit, diametri longitudo in peripheria cir- culi ter continetur. ex quo ipto ooméequitur quamlibet semidiametrum aequalem esg& sextae parti audiaci; hoc est spatio quod duo eius signa sive ζωδία. occupant. ANM; ts! x) ἄμμι») ita metrum postulat pro ἡμῖν. ' B c γὴ περιτέλλεται) Arati, codices παραεέμνεται. ᾿ γφαμμικῶς) ita cum mss et interprete legendum pro —— «96. idem librariorum error apud Proclum in Timaeam p. 316, ubi ter "o Art Md pro yoeuputià» quéinadmodum recte excusum p. 917 et 341. A RUSO SYN. ἌΣ ^o; 4 τὸν Hgonrd ἡλίῳ] et Timon xde preeceptere sio Pyrrhone, ita de Epicuro suo Lucretnus 3 1067 * — | ' - qui penus humanum ingenio superavit, et omnes praestinxit, stellas exortus ut aethereus sol.! apud Laértium 9 65 primus Timonis versus ex eius l»daluoig petitus $e legitur: — — — | : " μοῦνος 1» ἀνϑρώποισι ϑεοῦ τρόπαν ἡγεμογεύων. eed recte etiam Dativo personae verbum ——— iungiſtralaticium est.
μοῦνος δ᾽ ἀνθρώποισι θεοῦ τρόπον ἡγεμονεῦεις, ὃς περὶ πᾶσαν ἑλὼν γαῖων ἀναστρέφεται, | : δεικνὺς iUrógrov σφαίρας πυρικαύτορα κύκλον. δόξει μὲν τοῖς γραμματιχοῖς κατὰ τιμὴν αὐτὸ λέγειν καὶ διὰ τὴν xig] τὸν φιλόσοφον ἐπιφάνειαν, ἄλλος δὲ ἐπιστήσει, μήποτε zi) μάχεται τὰ παραδείγματα τῷ σκχεπτικῷ βουλήματι τὰ ὑπὸ τοῦ λιασέον εἰς τὸν Πύρρωνα λεχϑέντα, εἴ ye ὃ μὸν ἥλιος τὸ πρύξερον μὴ βλεπόμενα") τῷ φωτὶ καταυγάζων δείκνυσιν. P 2588 ὁ δὲ Πύρρων xoi τὰ προδήλιος ἡμῖν ληφϑέντα τῶν πραγμάτων ἐς ἀδηλότητα nzequorávai^) βιάζεται. 10 δὲ οὐχ οὕτως ἔχειν 808 ἵνετωιε τῷ φιλοσοφώτερον ἐπιβάλλοντι, ἀλλ᾽ ἡλίου τρόπον erus φασὶ σὸν Πύρρωνα, καϑ' ὅσον ὃ ϑεὸς τὰς τῶν ἀχριβῶς ἐς αὐτὸν ἀτενιζόντων ὄψως. ἀμαυροῖ" οὕτω “καὶ ὃ σκχεπτικὸς ἰόγος τὸ τῆς διανοίας ὄμμα τῶν ἐπιμελέστερον αὐτῷ nooctyóv- fU» συγχεῖ, ὥστε ἀχαταληπτεῖν περὶ ἑκάστου τῶν κατὰ δογμα-- wx?» ϑρασύτητα τιϑεμένων. εἰ δὲ. δεῖ περὶ ἰατρικῆς, διξξέρχει 307 σϑαι ϑεωρίας καὶ παριστῶν, ὡς καὶ ἐπίϑετον πολλάκις προσριφὲν ὑπὸ ποιητοῦ βαϑὺν — καὶ ἐπιστημονικὸν νοῦν, οἷόν ἐστε τὸ “βαϑύσχοινον λεχεποίην᾽.“) παρ᾿ Ὁμήρῳ" σημαίνει γὰρ ὃ atque dei tu homines solus de more gubernas totam qui terram eircuit orbe sno, ardems tornatae 8 quo spbaerae ostenditur orbis: EE Videbitae quidem grammaticis id dioere ad honorem et decus philosephi, elfus eem advertet, num similitudo quae a Phliasio in Pyrrhonem prolata est, pegmet cum sceptico proposito, si quidem sol luce illustrans ostendit ea quae pins non videbantur, Pyreho autem contendit ut eae res reddantur incertae, quae prims pro certis ac. zmenifestis ὁ Bobis acceptae fueramt, 806. appares suem hoc non ita habere ei qui rem attendet paulo magis philosóphice: sed diat Pyxzrhonem esee instar solis, quandoquidem sicut deus ille caliginem ina daci$ visui eorum qui ooulos in eum intendunt ac defigunt: ita etiam sceptica ario confundit oculos mentis eorum qui eam attendunt dillgehtius, adeo u$ nem.possint comprehendese usemquodque eorum quae ex dogmaticd ponuntus sedecim, 30). quodsi etiam ad medicinam pertinens porsequenda sit contem- pistie, adduci potest, «quod epitltetum saepe a poéta adiectum profundum eseemdit sensum et 8 scientia profectum, ut gnod est spud Homerum fio- P) τὰ πρότερον μὴ βλεπόμενεἢ débhusi posfit, preestuntióreno nobis spectanda — acsi ide qéauf exili ours *«bdacat. aorta mon mogis ostendit tercas, quam tégit sidera; unde non satis acute ille - Meneadram (fr..486 Mein.]? ^' ^ d T ἥλιε. σὲ δεῖ τιροόχυνεῖν πρῶτον ϑεῶν, — δι᾽. jv θεωρεῖν jon τοὺς ἄλλους Otovc. | "te 'sol venerari principem deum decet, per quem videre caeteros licet deos. ' 22 MED p uam. enim sol occidit, tuno demum solet, ut eit Varro, pictus abr P 285 er idis late ignibus choreas pictas ostendewe. mox ἡλέου τρόπον ἐπέχειν molwi cum Herveto vertere instar solia sxadinere aeæenaionem; nam ΘᾺ 318 quae sequuntwr apparet esse nihil eliud quam solis vices sustinere, atque esse instar solis, | — RM €) περιξσνάγα!}) mss Ciz. et Vratislae. περιϊσεαᾶν. sic mox sect. 807 παριστὰν. ᾿ εν. DH ] D βαϑύσχοινον leyemolq/] ite legendum pro leogexoíg» ὃς lliad, δ ὃ ᾿ς SEXTI EMPIRIOCI μὴ δύναται νοῆσαι γραμματικός, παραστατικὸν πρὸς συνουσίαν ἐστὶ τὸ τῆς σχοίνου σπέρμα" λέχος καλοῦντος τοῦ ποιητοῦ τὴν 808 μῖξιν. ἢ τὸ παρὰ τῷ Εὐριπίδῃ ἐπὶ τῇ “«Ἰυκομήδους ἢ) Pujar Moe λεγόμενον —— $5 παῖς νοσεῖ σοῦ D ) κἀπικινδύνως 1 ἔχει. "πρὸς τοῦ; τίς αὐτὴν 9) πημονὴ δαμάξεξαι; μῶν χρυμὸς αὐτῆς πλευρὰ γυμνάζει χολῆς; πυνϑάνεται γὰρ μή τι πλευριτικὴ γέγονε διὰ τὸ τοὺς πλευριτε- χοὺς βήσσοντας ὑπόχολον ἀνάγειν, ὧν οὐδὲν οἶδεν ὃ γραμμα- ϑὺθτιχός. καίτοι περιττὸν ἴσως “ἐστὸν ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτέρων καὶ τάχα ἐπιστημονικῶν δυσωπεῖν τοὺς ἀπὸ τῆς γραμματικῆς, ὅτε καὶ τὸ τυχὸν ἐπιγραμιμάτιον οὐχ οἷοί τέ εἶσι νοῆσαι, καϑάπερ καὶ τὸ ὑπὸ τοῦ Καλλιμάχου ^) εἰς io ud τὸν Κρόνον. συγ- γραφέν, ἢνὶ δέ xov κόραχες. τεγέων ἐ ἔπι κοῖα συνῆπται. ᾿ o X φώζουσιν καὶ κῶς αὖϑι γενησόμεϑα. 340 ὅτι * διαλεκτικώτατος ἦν ὃ Κρόνος καὶ ἐδίδιισκε πῶς χριτέον ᾿ς ἐστὶ τὸ ὑγιὲς συνημμένον, ὥστε διὰ τὸ ἐπιχρατεῖν ἤδη τὴν δι- δασχαλίαν καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν δωμάτων κόρακας ἐκ πολλῆς τῆς κατηχήσεως ν᾽ κράζειν τὴν κατ᾽ αὐτὸν τοῦ συνημμένον χρίσιν, ϑύσχοινον λεχεποίην;; significat enim, quod non potest intelligere gramma- ficus, σχοίνου id est iunci semen conducere ad coitum, λέχος) quod est lectus, peéta venereum appellante co&gressum, 808, aut quod apud Euripl- . dem dicitur de, Deidamia Lycomedis filia, on sine periculo filia aegrotat tua, quod vexat illam miseram et affligit malum ἢ ; num frigus illam bilis in latere agitat?.
sdiscitatur enim num laboret pleuritide, propterea quod qui lateris morbo 1a- Borant, tussientes biliosum sputum; educant, quorum nihil scit gremmaticus, 809. quamquam est ni fallor supervacaneum ex antiquis et fortasse scientiae abstrusioris scriptis grammaticos pudore afficere, cum nec quantumvis leve epigramma possint intelligere, ut illad quod a Callimacho scriptum est in Diodorum Cronum: | " ecce etiam in tectis, quae sínt commexa docent nos corvi, et qua posthac nos ratione erimus, .810, quia enim erat Cronus disserendi artis peritissimus ot docebat quemed- modum iudicandum esset rectum. connexum, dicet grammaticus, quod propte- xea qued eius. — — ipai etiam corvi supra recta, eo quod fres cn m EI e) ἐπὶ τῇ Mvxousdov;] εἶδα: ex. Euripidis Seyxiis versus hosce peotos esse. colligit Gatekerus: o. 10 Adversar. p. 620, quem sequitmr Barne- sius in sua Euripidis: editione t. 2 p. 4941...f) ἡ παῖς κοσεῖ σου] ita non sint verba L: comedis, ut a Barnesio notatum, sed alterius cuiusdam, Lycomedem i pom sed alii legant γοσεῖτε vel voqovoa. g) πρὸς τοῦ; τίς αὐτή »]. al πρὸς τοῦδε; τίς μὲν etc. verba medici, vel ipsius potius Lycomedis, si vera eit lectio, ἡ παῖς γοσεῖ aov. À) Καλλιμάχου aliud eiusdem Callimachi in Diodorum Cronum,. va- lentem iudice etiam Tullio dialecticum, servavit Laertius 2 111 . Ξ «αὐτὸς ὁ ώμος ἔγραφεν ἐν ro£yois, ὁ Χρόνος ἐστὶ σοφός. i) ἐκ πολλῆς τῆς κατηχήσεως] supra sect, 7 χατήχησις institutio dicitar quod aures personat. sic χατηχηϑῆναι, fama atque auditione percipere, à — ἄν ὁ ὃ γραμματικός. xol μέχρι τούτου συνήσει τὸ xol παι- P 980 δίοις γνώριμον. ἐλϑὼν δὲ καὶ ἐπὶ τὸ "xal κῶς αὖϑι γενησό- 811 μεθα" ἡσυχάσει μὴ εὑρίσκων τὸ δηλούμενον πρᾶγμα" φιλοσόφου γὰρ ἦν εἰπεῖν ὅτι ἀρέσκει, τῷ 4Διοδώρῳ, μηδὲν κινεῖσϑαι » τὸ γὰρ κινούμενον ἦτοι ἐν. e ἔστι τόπῳ κινεῖται. ἢ ἐν ᾧ μή ἐστιν" οὔτε δὲ τὸ πρῶτον οὔτε τὸ δεύτερον. οὐκ ἄρα κινεῖταί τι. τῷ δὲ μηδὲν χιγεῖσϑαι τὸ μηδὲν φϑείρεσϑαι ἀκολουϑεῖ. ὡς γὰρ διὰ διὰ τὸ μήτε ἐν ᾧ ἔστε τόπῳ κινεῖσϑαί τι p ἦτε dy e μή ἐστιν οὐδὲ ξιγεῖταε, οὕτως ἐπεὶ τὸ ζῷον. οὔτε ἐν ᾧ ζῇ χοόνῳ ἢ) ἀποϑνή- σχει οὔτε ἐν ᾧ μὴ ζῇ, οὐδέποτε ἄρα ἀποθνήσκει: & δὲ τοῦτο, ἀεὶ ζῶντες κατ᾿ αὐτὸν καὶ αὖϑις γενησόμεϑει. οὐκοῦν τὰ μὲν 818 πράγματα οὐ γοοῦσιν " oi γραμματικοί,’ λείπεται τοίνυν τὰ ὀνύματα γοεῖν αὐτούς" δ᾽ πάλιν lovi Aggüdec, πρῶτον μὲν γὰρ οὐδὲν ἔχει τεχνικὸν εἰς τὸ λέξιν γινώσχειν " οὔτε γὰρ ἐκ Ζέχνης Tab μεμαϑήκασιν ὅτι oi παρὰ τῷ Σοφοκλεῖ ποιμένες “Ἰὼ βαλν᾽") λέγοντες, “Ἰὼ βασιλεῦ" My '0vOt. Φρυγιστέ, ἀλλὰ παρ᾿ iia ἀχούσαντες. διήνεγκε δὲ οὐδὲν ἢ βαρβάρου λέξεως ép- μηνευτὰς γίνεσϑαι ἢ τῆς κατὰ γλῶσσαν.?) προενεχγϑείσης, ὁμοίως οὔσης ἀσυνήϑους ἡμῖν. εἶτα zal τοῦτ᾽ ἀδύνατόν ἔστιν ἀπείρων 814 quenter id audierint, eius de connexo fudiclum crocitepnt: et hactenus intel- Bget quod vel ipsis notum est pueris, 311, cum autem venerit ad illud cf posthac wos raftone erimus, silebit non inveniens rem quae significatur, y est enint philosophi diceré, placere Diedoro, nihil moveri, quod enim mo- vetur, aut movetur in loco in quo est, aut in quo non estj non est autem primum, neque secundum: nihil ergo movetur, si nihil autem movetur, se- quitur ut nibil intereat, 312, quomodo enim propterea quod non moveetur quidquam in eo in quo est loco, neque in eo in quo non est, nihil movetur; 'Ha quoniam animal neque in eo tempore quo vivit moritur, neque in eo in quo non vivit, numquam ergo moritur. quod si ita est, ut eius sententia, semper viventes etiam posthac erimus, 318, ergo res quidem non intelligunt grammatici, restat ergo ut nomina intelligant. quod rursus est plane nuga-. Sorium; nam primum quidem nihil habet artificii grammatica ad cognoscen- dam dictionem, neque enim ab ulla arte didicerunt quod apud Sophoclem pastores dicentes ἰὼ fall'r lingua Phrygia dicunt pro eia rex, sed id ab aliis audierunt, nihil autem refert am barbarae dictionis sis interpres, an voeis imusifatae; est enim utraque pariter nobis minime familiaris, 314, deinde. Actor. 21 91 et 21 ὥσπερ χατηχήμεϑα, infra adversus Astrologos sect. δ x£ edocti sumus, ut accepimus, fallitur magnus Salmasias, qui libro de — Hellenistios p. 108 negat esse ex Graecis qui hoc vocabulo usus sit prae- Ser auctorem libri de fluminibus qui tribuitur Plutascho.
X) undi» χενεῖσϑα!] confer lib. 8 Pyrrhon. sect. 143 et 245. "P280 D) οὔτε ἐν ᾧ ζῇ χρόνῳ] confer lib. 1 adversus Physicos sect, 269. ".
m) oU γοοῦσι»] ita e mss legendam pro ἐνγοοῦσι».
n) ἰὼ βαλλήν) Hesychius: βαλλήν, βασιλεύς, φρυγισεύ, ab Hebraeo by, ut notarunt viri dootissimi Seldenus, Sahnasius et Bochartus. Plutar- chus de fluminibus βαλληνιαῖον sive βασιλιχὸν ὅρος apud fluvium Saga- riu commemorans: προσαγορεύεται δὲ τὴ διαλέχτῳ τῶν ἐγχωρίων βαλ- λήν, ὅπερ μεϑερμηνευόμενόν ἐστιν βασιλεύς, καϑὼς ἱστορεῖ 'Ἑρμησιάναξ Κύπριος ἂν p «bovyraxdv, in Aeschyli codicibus Pers. v. 659 βαλήν. ubi schol. βαλὴ»ν ὁ βασιλεὺς λέγεται. Εὐφορίων δέ φησι Θουρίων εἶναι τὴν διάλεκτον, ὅϑεν xa) βαληναῖον ὅρος, 6 ἐστι βασιλικόν.
o) τῆς κατὰ ylogca»] vide supra ad sect. T9.
v 124 | 'SEXTI EMPIRIOI αὐσῶν λέξεων καὶ ἄλλως παρ᾽ ἄλλοις δνοβατοποιηϑεισῶν ἣ ἐπὶ μασιν οἷς ἡμεῖς οὐχ ἴσμεν τεϑεισῶν, οἷόν ἐστι τὸ “ἐβαρ-- βάριζεν"») ἀντὶ τοῦ ““ ἐσύριζε" κειμένου" βάρβαροι γὰρ οἱ Σύ- Qoi"). τοῦ δὲ ““ὅλου" ἀνεὶ τοῦ “παντός 7)" ὅλον γὰρ καὶ πᾶν “συνώνυμον. τοῦ δὲ “ἕλκους" ἀντὶ τῆς σύριγγος" εἶδος γὰρ ἕλκους 8157 σύριγξ"). ὥστε τὸ ὅλον γίνεσϑαι τοιοῦτον. ““ἐσύριζεν ὃ Πὰν σύριγγας ἔχων ἐν τῇ χειρί", ἄλλως τε καὶ ποῦ ἴσασιν ἐνίας τῶῃ ἐπιστημονιχῶν λέξεων οὗ γραμματεκοί: καϑάπερ τὴν παρὰ Lo ατοτέλει ἐντελέχειαν'), ἢ τὸ “τί ἦν εἰναε"); ἢ ποῦ συνήσουσιν τίνα δύναμιν ἔχει παρὰ Xwenzixoig ἢ "οὐδὲν μᾶλλον" φωνή, . 981 πότερον πυσματιχή ἔστιν ἢ ἀξιωματικὴ καὶ ἐπὶ τίνος τάσσεται" διθ ἄρά γε τοῦ ἐχτὸς ὑποχειμένου ἢ τοῦ περὶ ἡμᾶς πάϑους; τί dà . &uÀ ἐροῦαιν, ἐκ λέξεων τινων") συντεϑέγτος τινὸς ποεήματος s : ἦ γάρ co: δισσοῖσιν ὑπ᾽ οὔρεσε διττὸς ἐραστὴς ᾿ boc queque non potest fieri, cum simt dictiones numero infinitse et quae epud alios aliis nominibus efferuntur, aut ponuntur de rebus quas nos ignomamms, wt si dicam: ἐβαρβάριζε pra ἐσύριζο, sunt enim Syri barbari, et ὅλον.
pre πᾶν: est enim ὅλον et πᾶν symonymum: et ξλχος pro fistulae est enim fistula genus uloeris, ut integra enuntiatio prodeat eiusmodi: fistula conebas Pas, fistulas habens in sanu, 315, et alioqui quomodo sclent grammatici nonnullas dictiones quae gunt scientiis propriae, quomiodo ἐνσελέχειαν apud Aristotelem aut τὸ τί ἦν elva., íd est, quod quid est esse? aut quo modo Antelligent quam vim habeat apud Sicepticos vox οὐδὸν μᾶλλον, id est, sid magis, utrum sit interrogativa, am prómuntiatum enuntians et de quanam re ponatur, num de subiecto exteruo an de sita in nobis affectiome? 316. quid dicens etiam de hoc poémate ex dictionibus quibusdam composito ἢ | πολ quidem intepit duplex sub duplici amator, ΕΣ . ^d p) ἐβαρβαριζεν} videtur. excidisse tota sententja qua: deinde sin- verba interpretatur, ἐβαρβάριζε τὸ ὅλον, &ÀAxg ἔχον ἐν sj χειρί, pro ἐσύριζε ὁ Hy, σύριγγας ἔχων ἐν τῇ χειρί, | 9) βάρβαροι γὰρ oL Σύροι] Graecis wt alii populi orientis sic Syri barbari, ut Amelius philosophus, cum initium evangelii e. loannis legis- get, χϑὶ οὗτος ἄρα, inquit, ἦν à λόγος, ἂν ὁ βάρβαρος ἀξιοὶ ἐν τῇ τῆς ἀρχῆς τάξει τε xal ἀξίᾳ χαϑεστηχότα πρὸς ϑεὸν εἶναι, καὶ ϑεὸν εἶναι, apud Eusebium 11 19. Praeparat. in verbo autem ἐσύριζε latet ambi- guitas, quoniam συρίζειν sonat Syriaee doqui et quoque Morula canere, r) ἀντὶ τοῦ παντός] debebat esse Πανός, ut patet ex eo quod. mox sequitur ἐσύριζεν ὁ. ών. ludit autem ambiguitate vocabhli zv, qued τὸ ὅλον et Ziay quod Panem pastorum deum significat. —: 4) εἶδος ἕλκους ἡ σύριγξ] notum: sst ἃ medicis: otiam Latinis féetulam atque ita. a Graecis evory)'« propter similitediaem longitedinis angustae vocari ulous altum, angustum, callosum, ut describitur a Celso 5 98. €) ἐντελέχεια») confee Suidam in ἐντελέχεια. et δύναμις, Aphrodiseum jn Aristotelem de anima p. 125 b, 143 b et in ἀπορίαις καὶ λύσεσε p. 91 et 27, Eusebium 15 10 seq. Preeperat. Apostoliwm 17 9 Proverb. etc. nostrum lib. 2 contra Physicos sect. 310. QA ERAN : εἰ. ἢν εἶναι) vide quae ad Pyrrhon, lib. 43 sect. 913. —— δ᾽ ΄᾿ x) οὐδὲν μᾶλλον») supra lib. 1 Pyrrhou. seot. 191, ex qwo loco ap- parebit esse apud Scepticos λέξιν ἀξιωμανικὴν ἐπὶ τοῦ περὶ ἡμᾶς πάϑους, P987 y) ἐκ "λέξεων uw) postatiom eivo epigramma qwod seqaitwr, ita comparatum est, wt illius sensum neutiquam liceat percipere ex pro- prie: vocum signi&catione sed ex fabula. qui emim igmoraverit Cadanum . " ét Harmoniam in angues auutatos fngi ἃ pus ed eosque in praesenti .. — bexesticho sespici, illud neutiquam intelliget. |: : ἔφϑιτο, καὶ νεακὴν μοῖρ, ἀνέϑηκε s. &pJop ἐν ἀσπιδόεντε βεβηκότα γυῖα xa9 τς βᾶσα τροχαντήρων ἄχρι περιστρέφεται. σμερδαλέα δ᾽ ὑπένερϑεν ἀλώπεκος ἄχρε δοχαίης. αἰῶνος χαλαρὰν σύνδρομον ἁρμονίης. — τοὺς γὰρ ἐραστὰς 4) οἵτινές εἶσι κατὰ 005*),: xal τὸ ——— ἔρϑρον. καὶ τοὺς τροχαντῆρας). ἔτι δὲ καὶ τὸν ὅλμον 7) xoà ᾿ τὰς ἀλώπεκας $5 δοχαίην τε καὶ αἰῶνα!) καὶ Mouovríav?), μήτα τροπεχκῶς μήτε κατὰ ἱστορίαν, ἀλλὰ χυρίως ἐξενεχϑέντα ὀνός- paga, “κἂν μυριάκις ἐπιστήσωσιν, οὐ. συνήσουσιν. e οὖν μήτεϑιδ τὸ πράγματα. μήτε τὼς λέξεις ἴσασιν, «παρὰ δὲ ταῦτα. οὐδέν ἰσεεν ἢ 7 ποίησις ἢ τὸ σύγγρωμμα, οὐκ ὧν" ἔχοιεν τέχνην ἔξηγητν» τὴν τῶν παρὰ ποιηταῖς xal: AU λεγομένων. ἄλλως το tal εἶ χρήζομεν γραμματικῆς, ἐπὶ τῶν Ἀοίστων ποιημάτων χρή: —, ἀλλ᾽ οὐ τῶν ᾿μοχϑηρῶν. ἄριστον à δὲ ποίημά ἐστι xaT" αὐτοὺς τὸ" σαφές" ἀρετὴ yàp ποιήμαξος 5 σαφήγεια καὶ μο-819 χϑηρὸν τὸ ἀσαφὲς παρὰ γραμματικῇ. οὔτε οὖν ὧν ἀρίστου ioi. ipe roc χρειωδης διὰ τὸ μὴ δεῖσϑαι ἐξηγήσεως -— ὄν, . — maturam ambobus fata dedere DOYAB,. NEN δὰ truncum immani specie.tortaque dracenis “. , inembra rotatorum sunt revoluta tenus..
n7. RU SPP dba σι praeterea truncus οἱ vulpes ot receptus sive receptaculum et aevum et har menia neque tropice meque bistorico, sed proprie prolata nomina, etismsd milies animmn adverterint, non intelligent, 318, si ergo neque res sciun$- seque dictiones, absque iis autem nihil est poésis aut ullum scriptum prosa- tum, mem labont artem explicandi ea quae dicumtur aped postes et ácripto- wes, et alioqui εἰ opus habemus grammatica, ea opus habemms in optimi». pocmatibus, minime autem in peavis, optimum anmtem poéma ex: oorum sen» tentia- est-id quod est clasum ao dilucidum; 819, poëmatis enim virtus es darites: Οἱ apud greumneteam malum est: qued est obscamrm, meque ergo fn eptlumo potinato est — proptérea — non egent Εἰ χώραν, ut quod sis 2: μοῖρ' ἀνέϑηκε]. sio. omnimo o legnden, pro μοῖραι Ins, quod fn editis erat,.
4) τοὺς γὰρ ἐραστὼς] Cadmum intellige et: Harmoníam. ι΄ b) ofrvéc εἷσι καεὰ ὄρη] ita legendum: e ι1849 pro ef τινρές.;" τὰν e cum. Salmasío pro χατὰ ὄρη legere est necesse xc) ὄρη, quie χατὰ ὄρη idem est quod im primo versu ὑπ᾽ owgege intelligantur autem montes - Ceraunmii, wt constat ex Dionysii periegesi v; 889. leg quem postae lo- cam) respexit scholiastes: Nicandri ad.Theriaca, v.
€) soi τρυχαν»τῆρας] oollum: wtriusqüe in serpentem mutati.
4) τὸν. δλμογ] teescum — —— —* 'atque Harmoxhes,