etgo hon wectumk et servaas commequentjam:. sà quas copitantub, heh sunt ves ἔροιο. id; quod est, nom cogitatus, quae attemi cogétentus -— pium omim su« mendem hoc est — nom suit res ipsae, ut ostemdemus; won ene 6cojpitatu» id qned est quod amtemr quao cogimur mon sin$ 505: ipsa, est peispicstm., 79. sh enim quae oegitentmr, sum$ wes ipsse, emistuat on ommicr quae οὐδὲ» tétor et quacmnque τοῦθ oa quinis epghávesit, quod quiléw est ab- sud incpturbque, — sequo oma sk cogitmwezit quisqua bhomigem we Minten» aut cumosg ciwrentos im mash, stam homo volet süt cune camw- sent in marl quenmbeem non ce» quao 4ogitutus sum9 ^ re$ ijsme. 80, praetores sb quae esgitantur sümt res ipsae, quae mom semó, mom oogi- tabunme: comntmeri» enhn aochhunt comwariw, ei autem quod est, centrüriuni ese id: quod nom est, et. ideo emuino si ei quot est, accidit ut cogitoiur, οἱ «qnod om: es? accidet ut nom cogifetus, es» áuemm hou sabsumium; mm e o) & γὰρ τὰ φρονούμενα] neque intellectus itaque neque sensus iudi- cium sequendum esse Gorgias docait. confer 2 Pyrrhon. sect, 64. ) προληπτέον γάρ, οὐκ ἔστιν ὄντα) ia legendum e mss, nom ut in editis: (προληπτέον γὰρ οὐχ ἔστιν) οὐχ γα. 4) φρονήσῃ)] ms Vratislav. φρονήσει. d τ) ZxvAla] hanc Homerus Odyss. μ' 89 describit ferale navigantibus monstrum pedibus anterioribus (hoc est ut Themistius exponit, mani- bus) duodecim, sex praelongis collis totidemque horrendis capitibus, in quorum unoquoque tres ordimes dentium exstábant, hoo pictum a Nico-. macho feit Romee im templo pacis teste Plinio 36 10, et aere fusum existit Byzantii, ut constat ex epigrammate quod: in illud legas lib. 4 ADVRRAUH LoGICOS ἘΜΆ. VIT). putipa/*y καὶ πολλὰ τῶν ὧν δὴ ril posita, obo Sow ἐδ' ἂν φρονεῖται *), ὥσπερ τε τὰ —* δὰ, τοῦτο ὁρατὰ λέγεται; 6r.81 τὸ. 42 δχου- Exi xui tà -dxowstrá διὰ τοῦτο ἀκουστά, Bre ἀκούεται, xol μὲν δρατᾷ, ἐχβάλλομεν, ὅτι οὐχ ἀκούεται 9 —A—— n οὐχ ὃ ρᾶταε --- ἕκαστον γὰρ bnó τῆς ἐδίας αἰσϑήσεως ἀλλ᾽ οὐχ ὑπ᾽ ἄλλης ὀφείλει χρίνεσθιι —, οὕτω καὶ τὰ φρονούμενα καὶ εἶ μὴ βλέποιτα τῇ ὄψει μηδὲ dxovorro τῇ ἀκοῇ, ἔσται, ὅτι πρὸς τοῦ οἰκείου λαλμιβάνεται χρίτηρίου. εἰ 88 φοονεῖ τες à πελἄγει ἅρματα «τρέχειν,; καὶ ed μὴ βλέπω ταῦνα, ὀφείλει σιστεύειν ὅτι ὥρματά ἔστιν ἐν πελάγει τρέχοντα. ἄτοπον δὲ τοῦτο. οὐκ ἄρα τὸ 0T φρονεῖται xul χαταλαμβάνεφαι" xol εἰ χκαταλαμβάνοιτο δέ, ἀνέξοιστον ἑτέρῳ" & yàp τὰ 83 Scylla et Chimaera et muita ex iis quae non sunt, cogitantur. non. igitar eogithtur, quod est, 81. et quomodo quae spectintur,. propterea dicunfur espettebilia quoniara spectantur, et audibilia própteréa sunt^ audibilia quod eudiatur, neque expectabilia ideo reiieimus quia mon audiuntur, nequo. wm»- Mibilia qtoníam mon videntur — unumquodque enim debet iudjcari ὁ proprio sensu, non autem ab alio —, ita etiam quae cogitantur, etiamsi non cem- antur oculis nec auribus audiamtur, erunt, quonjam sumuntur ab eo quod ílla proprie iudicet. 82, si ergo cogitat quispiam currus in mari currere, etiamsi eos non videat, debet credere quod xin? eéurtras carrestos ín mari, eei antem hoc ebsurdum. won ergo cógitatur et comprehenditur äd quéd est, 83. quodsi etimn comprehendatur, slteri non potest —— «t enuatiari, sj Anthologiae p. 461. Themistius autem orat, 29 p. 979 testatur scu] lores hou secutos Homeri descriptionem, sed a capite ad ilia usque virginis Wpadiem tribuisse, & femore autem. quod Pu est ia canes [εὐ 55 desinere horrendos ac terribiles, quorum capita sursum erecta triplici demtium ordine biarent. hine sex capita camina Scyline tribuit Notaes historia 00 in Nazianzeni steliteut. et canibus auccinttam passim scebunt poétae, respicit et Ovidéus 2 Amor. nec quae vie ginto portenta sub ins lasrant. Hildebertus Cenomoanensis lih. 1 epist. 15:: Soylle facie — eed. caninie aceincta. capitibus describetw. Virgiline θ΄ Ὁ eucid. An φερ. canibus lupos digit et pistricis enudam addidit, sivo mé: Palaee εν οι. 2l ntis: ro -- ci. prima hominis facies δὲ pulchao pectore vigo o. 7o pube tenus: postrema imaani oorpore pieiris, .de]phinum caudas utero commissa luporum.
4) Χέραιρα) moastrum alterum ex hydra Lomaee — uidonma, — Scyllae iungit etiam Ovidius 4 Tzist, 7 16.
".. esse canes utero sub virgimis, esse chimgerau ἃ truce quae flammis separet angue leam, eam ita depingit Hesiodus. Theogon. 919:. 5 ion ἡ δὲ Χίμαιραν ἔτικτε πνέουσαν ἀμαιμάκετον πῦρ, d τ δεινήν τε μεγάλην τε ποδώκεα. €& κρατβρη» τε.
METEO" M Eo T AE end “ τῆς δ᾽. ἣν τρεὶς «κεφαλαί, εἴα μὲν «ζαροποῖο λέοντος, e ἡ δὲ χιμαίρης ἡ δ᾽ ὄφιος χρατεροῖο δρβκχονῖ ας, πρόσϑε λέων, ὕπιϑεν. δὲ δρώχων, — δὲ «ίμαιρα, E | Mid δεινὸν ἀποπνέουσα πυρὸς μένος αἰϑομένοιο.
LA] Socr s" 1*4) σὺχ ἄρα τὸ ὃν φρονεῖται} haec verba omisit interpres, nec ue ex- stant in ms Ciz. non sunt tamen omittenda, quia ex Scyllae et Chimae- rae exemplo Gorgias concludit non rem idep. existere, quia eam cogi- tamus, vel eius idea animo nostro obversatur. infta: οὖχ ἄρα τὸ ρογνεῖται xal καταλαμβάνεται. et lib. 1 adver;us Phyſicos δύναξαί τι - é ἐνοεῖσϑαι μέν. μη ὑπάρχειν δέ, καϑάπερ ἡπποχένταυρος͵ *(à' Σχῴώλλα.
u) καὶ οὐ τὰ μέν wsque ad ὅτε oUx: ᾿ἀκούεται] haec etiatí dbsunt in.
m5 Ciz., sed ab aliis codicibus et interprete recte agnoscihtur, i SEXTUS EMPIR. II.
* e Pei δὲ áxovoxà ἀκοῇ xod. οὐκ ἐγαλλάξ" πῶς , SEKTLEMPRHEL: - vim ᾿ὅραγά ἔστε val ἀκρυστὰ xal κοινῶς αἰσϑηεά, ὅπερ. tek me τούτων͵ δὲ τὰ μὲν ὁρατὰ εὐνὴν καραληπτά ἐσ δύναται. ταῦτα δ4 ἑτέρῳ’ μήρεσϑαι; ᾧ γὰρ μηνψφομέν " ἔστι χόγος.. λόγος δὲ οὐχ εἔστι. τὰ ὑποχείμεψα, καὶ [ré] ὄντα *).*. οὐκ ἄρα τὰ ὄντα μηνύομεν «Ταῖς πέλας ἀλλὰ λόγον ν ὃς ἕτερός ἐστι τῶν ὑποχειμένων, καϑάχερ οὖν. τὸ ὃ ὁρατὸν. οὐχ ἂν γένοιτο ἀχουστὸν xol vánol, οὕτως ἐπεὶ ὑπόκειται τὸ ὃν ἐκτός, οὐκ ἂν γένοιτο λόγος. ὃ ἡμέτερος ’ $5 μὴ ὧν δὲ λόγος. οὐκ ἂν δηλωϑείη ἑτέρῳ." Ó γε μὴν λάγορ, φη- Gi», ἀπὸ τῶν ἔξωϑεν προσπιπτόντων ἡμῖν πραγμάτων συνίστα- ται, τουτέστι τῶν αἰσϑητῶν»" ἐχ γὰρ τῆς τοῦ χυλοῦ ἐγκυρήσεως ἐγγίκεται ἡ ἡμῖν ὃ χατὰ ταύτης τῆς ποιότητος ἐχφερόβιενος λόγος, καὶ ἐκ τῆς τοῦ χρώματος ὑποπτώσεως ὃ κατὰ τοῦ χρώματος. εἰ δὲ τηῦτο,. οὐχ. ὅ. λόγος τοῦ ἐχτὼς παραστατικός ἐστιν ν ὦ 86 τὸ ἐχτὸς τοῦ λόγου μηνυτικὸν γίνεται. καὶ «μὴν οὐδὲ é ἔνεστι Mquy ὅτι ὃν τρόπον τὰ δρατὰ καὶ ἀκουστὰ ὑπόκειται, οὕτως καὶ "ὃ λόγος, ὥσιε δύνασθαι ἐξ ὑποκειμένου αὐτοῦ καὶ ὄντος τὰ ὑποκείμενα καὶ ὄντα μηνύεσϑαι. εἰ «γὰρ καὶ ὑπύκειται Z φησίν, ὁ λόγος, ἀλλὰ διαφέρει τῶν λοιπῶν. ὑποκειμένων; καὶ πλείστι rdc. τὰ δρατὰ σώματα τῶν λόγων" óc ἑτέρου do ὀργώ- vov ληπτόν ἐστι τὸ ὁρατὸν καὶ δι’ ἄλλου ὃ λόγος. οὐχ ἄρα ἐν- δείκνυται τὰ πολλὰ τῶν ὑποχειμένων ὃ ὃ λόγος, ὥσπερ οὐδὲ ἐκεῖνα 87 τὴν ἀλλήλων διαδηλοῖ v) φύσιν. τοιούτων οὖν παρὰ τῷ I opyla ἠπορημένων οἴχεται ὅσον ἐπ᾿ αὐτοῖς 1) τὸ τῆς ἀληϑείας κριτής eov. τοῦ γὰρ μήτε ὄντος μήτε γνωρίζεσθαι δυναμένου «μήτε enim quee sumt, sunt aspectabilia et audibilia. et communiter sensilia, quae subíecta sunt extrinsecus; et ex iis illa quidem quae sunt aspectabilia, aspectá possunt oomprebeadi, audibilie autem auditu. et non contra: quomodo ergo possunt ea alteri significari? 84. qua enim significamus est dratio, osattà autein mon est vem sobübcta' nec: 64 queo sunt; non ergo ea^ qnoe sum peoxi- mis signi&egmüs sed eretionetn.,; quae; get: díirersmum. aliquid a-relbus subdectin, quo ihode erge.aspectabile Hon est: audibile nec- oowtra; i quouiam fd'qued est, subieita extwipsebus,. dao erit-mostra oratio: 8$: si nen eit eutem oratio, mon poterít alteri significari, concipitur sem, 'Ínquit, oretío ex iis — noM inturrant Gxtriasecus, hot est ex sensilibus, ex chyli enim ὃ ineesióne. nobis saggeritur qune de ea. qualitate profertur oratio, et ex eoloris incürsione quae de colore dicitur.: qnodsi its est, 16m exponit oretio id quod est extrinsecus, sed id quod est extrinsecus significat et in- dicat orationem, 86, sed nec dici potest, quod quomodo subiecta sumt aspe- ctabilia et audibilia, ita etiam oratib, nt ex ipso subiecto et eo quod est, possint subiecta et quae sunt significari, nam ets, inquit, subiecta est. ore- tio, attamen differt a reliquis subiectis, et ab orationibus " plurimum diflerum . corpora aspectabíilin: nàm per aliud instrumentumi comprehenditur aspectabile et per aliud oratio, inulta ergo ex subiectis non indicat oratio, quomodo nec illa inter 56 suam indicant naturam, 87. huiuscemodi igitur dubiis motis & Gorgia si assentiamur, perit id quod iudicat veritatem, nam cum hoc mec :sit nec cognosci possit nec aliis exponi, nihil est quod iudicet, non fuerunt [2 μηνύομε» ita scripsimus pro eo quod vulgo legebatur μηννόμενο» P484 X) τὰ ὑποχείμενα χαὶ τὰ ὄντα) mss χαὶ ὄντα sine artic.
γὴ διαδηλοῖ] ms Vratislav. δηλοῖ. ὅσον ἐπ΄ αὐτοῖς} ms Ciz. αὐτῆς, minus bene, subintelligendum enim τοῖς ἠπρρημέσοιζ, - ADVEBRSUS LOGIOOS [Lib, VI!) ο΄?58 ἄλλῳ παρασταϑῆναι “) πεφυχότος, οὐδὲν ἂν elsi κριτήριον. οὐκ ὀλίγοι δὲ ἦσαν, ὡς προεῖπον"), οἱ καὶ τοὺς περὶ ἩΪητρούδωρον *) καὶ “νάξαρχον ἢ, ἔτι δὲ IMóviuov. φήσαντες ἀνῃρηκέναι τὸ xgi- - τήριον.. ἀλλὰ Ἰητρόδωρον μιέν, ὅτε εἶπεν, οὐδὲν ἴσμεν, οὐδ᾽ 88 αὐτὸ τοῦτο ἴσμεν, ὅτε οὐδὲν ἴσμεν" ᾿ἀνάξαρχον' δὲ καὶ ἸΠόνι- μον), ὅτι σχηνογραφίᾳ ") ἀπείκασαν 5) τὰ ὄντα Toig vt κατὰ OÓnvovg ἢ μανίαν προσπίπτουσι ταῦτα ὡμοιῶσϑαι ὑπέλαβον. P 888 ὠλλ᾽ οὗτοι μέντοι αὐτοὶ μετεσχήκασι στάσεως ^). ^ 7 '' 89 δ» Πρῶτοι δ᾽ ἔδοξαν οἱ ἀπὸ Θάλεω φυσιχοὶ τὴν περὶ xpizg ΄ . astem peuci, ut prius dixi, qui et Metrodorum et Anaxarchuam et preeterea Monimum dixerint sustulisse id quod fudicat, 88, et Méetrodorum quidem, quoniam dixerit mos wihil scire et neo hot ipsum quidem scire quod nihi) sclanums; Amaxarchum autem et Monimum, quoniam res assimilarunt scenas imagini et existimarant eas esso similes iis quae incurrunt in somnó aut fu- rore..89, caeterum isti quidem ab ea stent sententia (eriteriuin veritati wog dari)...REGUM E MEL E. Primi autem considerationem de eo:quod iudicat imtroducére visi sun$ . a) nagacta9 iru] ms Ciz. παραϑῆναι...b) ὡς προεῖπο») supra sect. 49.: dE...€) λιητρόδωρον) notum Metrodori Chii, qui Dempcriti auditor fuit, - dictum, positum ab eo initio librà quem écripserat de natura: nego scire nos, sciamuane aliuwid an. nihil sciamus? ne id ipsum quidem, nescimus Dui scimus &ciré no«, nec omnino sitne aliquid un nihil sit, Cicero Lucullo- c. 33. Laértius 9 58 de eodem Metrodoro: ἔλεγε μηδὲ αὐτὸ τοῦτο, εἰδέ- 9d, ὅτι οὐδὲν οἶδε. sive ut Eüsebius eius verba refert pag. 765 Prae- arat, qui Pyrrhoni haec ansam dubitandi de omnibus dedisse alfirmat: bois ἡμῶν οὐδὲν οἶδεν, οὐδ᾽ αὐτὸ τοῦτο, ztórtoor οἴϑασεν ἢ οὐκ ' οἴϑαμεν.: RE AES M: uf) Aoi fwoyor] de hoc Metrodori discipulo ac praeteptore Pyrrhonfg Hesychius illustris: A4ratagroc ὃ Bdnofsnc EAeye^jptjdà ἀὀτὸ τοῦτο st« déras,; ὅτι οὐδὲν οἶδεν. sed videtur Xnaxarcho tribudte quód Metrodoro er MOruier M E^ " 2 di 2: Dioges Cysiel, ὧν | - oe): Momuor] Monimus Syrabusanub, discipulus ruiebh, μον. siue: ia presiebti loco faspitas aed dixit ὅτι πᾶν ὑπόληψις, wt wet Bed *-Mhrtus Antoninum lib, 2 sect, 15, vel ut noster infra lib. 8 ad- meus Loginos sect. 5 züqor εἶναι τὰ nmíria, «d quem looum vide si plaset quao ame. dicentuf. d | οὐ) σκηνογραφέᾳ] in editis erat σχιογραφέᾳ, pro quo ms Cis, σχονο- ««. "nde hon *ubito Sextum scripsisse σχηνογραφέᾷν quod mihi magis placet quam σχιαγραφίᾳ, licet id Gatakero δά Antoninum ΒΣ aliia viris doctis probari video. similiter apud Vitruvium lib, 1. c. 2 recte scenographiam pro sciagraphia legunt Politianus, Coelius Bhodi« gínus, llermolaus Barbarus et ad Solinum p. 881 Salmasius. suimnitur au- tem hoc loco σχηνογραφψίᾳ ἃ Sexto non sensu illo quo Vitruvius il] accipit, pro adumbratione aedificii faciem cum lateribus abscedentibusg repraesentante quamque orthographiae solam rectam frontem domus de- lineanti opponit, sed pro scenae imagine et fabula, quo sensu apud ἴ Plutarchum est πάνέα πράγματα τραγῳδίαν ὄντα xoà gxnroygaqfar, fortasse et apud Platonem in Phaedro pag. 380 μὴ σχιαγραφία Tig ἢ ἢ τοικύτη ὡρετή, legendum σχηνογραωφία. E PM | ᾿ g) ἀπείκασαν} ita. mss pro ἀπεΐχασεξν, ut non ad solum Mónimum, ved símul ad Anaxarchurh referatur. Δ} ἀλλ᾽ οὗτοι μέντοι αὐτοὶ μετεσχήχασι στάσεως} clarius. esset: si le- P 988 eretur οὗτοι μὲν τῆς αὐτῆς. sensus certe hic est verborutn, etiani bos ΄ ap memoratos ex illa classe sive σίασει 6666, qui criterium veritatis duri negavérant. swpra sect. 53 δυγάμει τῆς αὐτῆς ἔχεται τῷ 'Ξενόη ἀ- νει σιάσεως. | — Boo PS plov σχέψὶν ἢ εἰσηγήσασθαι" καταγνόντες γὰρ τῆς αἰσϑήσεως ἂν πολλοῖς ὡς ἀπίότου τὸν λόγον κριτὴν τῆς ἐν τοῖς οὖσιν ἀλη- ϑείας ἐπέστησαν, ἀφ᾽ οὔ ὁρμώμενοι περί τε ἀρχῶν καὶ στοι-: xta xul τῶν ἄλλων διετάσσοντο, ὧν ἡ “κατάληψις διὰ τῆς 90 τούτων δυνάμεως περιγίνεται. ἔνϑεν ὃ μὲν φυσικώτατος ᾿Αναξαγόρας.) ὡς ἀσϑενεῖς διαβάλλων τὰς αἰσθήσεις) ἱπὸ ἀφαυ- ούτητος αὐτῶν φησί, οὐ δυνατοί ἐσμεν κρίνειν τἀληϑές. τίϑησι δὲ πίστιν αὐτῶν τῆς ἀπιστίας τὴν παρὰ μιχρὸν τῶν χρωμάτων ἐξαλλαγήν" εἴ γὰρ’ δύο λάβοιμεν χρώματα, μέλαν καὶ Atexov, εἶτα ἐκ ϑατέρου εἷς ϑάτερον κατὰ σταγόνα παρεκχχέοιμεν, oU δυνήσεται ἣ ὄψις διαχρίνειν τὰς παρὰ μιχρὸν μεταβολὰς καίπερ 9] πρὸς τὴν φύσιν ὑποχειμένας. τούτῳ δὲ τῷ λόγῳ δυνάμει ") xpi ó “Ἀσκληπιάδης “) εὑρέσχεται xaraxtyonuévog ἐν τῷ πρώτῳ qui a Thalete prodiere Physici: nam sensuum iudicio reiecto, ut quí in mul« tis non essent fide digni, veritatis in rebus iudicem constituere rationem, ex quo. progressi statuerünt de principiis et elementis et aliis, quorum comprehen- sio ab horum virtute dependet, 90, hinc in physicis quidem diligentissimus Anaxagoras sensus tamquam imbecillos vituperans, “propter eorum," inqüit, *€ debilitatem non possumus verum iudicare", quód autem ii sint infideles, fidein facit ox eó quod paulatim mufentür colores: nam si duos acceperimus colorés, nigrum et album, deinde ex altero in alterum guttatim effuderimus, . hon poterit visus discernere quae paulatim fiunt mutationes, etiamsi sint ré ?
"ípsà subiectae, 91. hat &utem ratione vidétur vi quoque ac potestate usui esse Asclepiades im primo de vini dátione, ubi de fulvo et nigro disputat; i) τὴν περὶ χριτηρέου σκέψιν} cave hoc loco σχέψιν de dubitationé sceptica accipias; est enim potius dogmatica tractatio qua confirmatur griterium veritatis atique dari, non autem illud positum esse in sensi- bus, sed in intellectu ac ratione. per τοὺς ἀπὸ Θαλεω φυσιχούς Anaxa- goram intellige, qui ex Thaletis schola prodiit, caeterosque de quibus mox usque ad'sect. 141, ubi incipit persequi sententias τῶν μετα i006 φυσιχοὺς αἱρέσεων. Ὁ. 0 PC | ᾿ ὃ pr φυσιλώτατος ᾿Αναξαγόρας] buic éncomio respondet elogiur sepulcro Aüaxagorae, inscripjum: apüd Laértium 2 15 et Áelianum B ult. Varíar...D" c EC MR Ἂν: MN: Ev9ad" ὃ πλεῖστον. ἀληϑείας ἐπὶ τέρμα περήσας με αβομκέρυ, χόσμον, "κεῖται ᾿ἀναξαγόρας. ᾿ s gtiam: σύνεσι»" eius. μεγάλην εἰς gue nieder χαὶ περιττὴν diaq.ayetaey admirationi fuisse testatus Plutarchus in Pericle p. 154. ἐν τοῖς τὴν qui dux» quàogogí(a» φιλοσοφήσασιν οὐχ ἀπερριμμένον vocat Alexander? Aphrodiseus lib. de fato p. 11. VLC v ., δ) διαβάλλων τὰς «loágctic] huc spectet quod nivem atram esse dispu- tabat Ánaxagoras, de quo dicium ad 1 Pyrrhon. sect. 33. tamen con- fessus est τῆς τῶν ἀδήλων καταλήψεως χριτήριο» dives τὰ φαινόμενα; infra sect. 140. mox pro χρημάτων, quod male.eret excusum, scripsi Xgenucimp», ut sensus manifesto postulat. M" , m) πρὸς τὴν (ύσιν} idem hoc est ao φύσει, hoc est re vera, re ipeny: ita enim reddere malui quam cum Herveto ad naturam; quod obscurius et ambiguum mihi videbatur. nt n) δυνάμει) vide ad 1 Pyrrhon. sect. 11. T" | o) ὃ ᾿Ἡσκληπιάδης) intellige Asclepiadem Prusiensem, novae sectae conditorem, de quo infra sect. 901 202 et 380, cuius libros de vini da tione laudat Coelius Aurelianus Jib. 2 acutorum c. 99,: Titum eius se- ctatorem memorans. alia de hoc Asclepiade Heinesius Epistolis ad. Hof- ——— P. 894. pro ἵσταται est qui legendum putet διζσεαται, dubitat, amb git. F ADVERSUS LOGICOS [Lib. VII]. 293 τῶγ περὶ olvpy δόσεως, ἔνϑεν ἐπὶ d ygac xu] μέλαγος ἵσταται" βιγέγτῳν γὰρ τούτων, φησίν, ἀδυνατεῖ διαγινώσκειν Qj αἰσϑη- - σις, εἶχε ἕν ἐστε καὶ ἁπλοῦν ») χρῶμα τὸ ὑποκείμενον, εἴτε καὶ μή. dore ὃ μὲν “Ἀναξαγόρας κοινῶς. τὸν λόγον ἔφῃ κριτήριον εἶναι. οἱ δὲ IIudayopixol τὸν λόγον μέν φασιν, οὐ κοινῶς δέ, 92 τὸν δὲ ἀπὸ τῶν μαϑημάτων ἢ περιγινόμενον, καϑάπερ ἔλεγε καὶ 6 Φιλόλαος, ϑεωρητικόν τε ὄντα τῆς τῶν ὅλων φύσεως ἔχειν τινὰ συγγένειαν πρὸς ταύτην, ἐπείπερ ὑπὸ τοῦ ὁμοίου τὸ ὅμοιον ") καταλαμβάνεσθαι néQuxe. γαίῃ μὲν γὰρ") γαῖων ὁπώπαμεν, ὕδατι δ᾽ ὕδωρ, P 880 αἰϑέρι δ᾽ αἰϑέρα δῖον, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀΐδηλον,Ἠ.: στόργὴν δὲ στοργῇ, veixoc δέ ye νείκεϊ λυγρῷ. xal ὡς τὸ μὲν φῶς, φησὶν ὃ Ποσειδώνιος ἢ τὸν Πλάτωνος Τί- 98 »ἍὭ his enim mistis sensum dicit non posse discernere, sitne subiectus unus color et simplex, an non. quare Anaxagoras quidem communiter dixit rationem — * esse id quod iudicat, 92. Pythagorici autem rationem quideg dicunt, sed Bon communiter, verum eam quae accedit a disciplinis, quomodo dicebat etiam Philolaus; et cum sit universorum naturae contemplatrix, babere quan- dam cum ea cognationem, cum sil natura comperatum ut simile comprehen - datur a simil, — | ' | terram terreno atque umda conspeximus undam, aethere divinum nos aetbera, vidimus igno: 2 claro ignem, lis lite, amor est conspectus amore. koI $8, et quomodo iux quidem, inquit Posidonius Platonis Timaeum explicans, x τὸν δὲ ἀπὸ τῶν μαϑημάτων rationem sive intellectum hominis di- nis, mathematicis praesertim, excultam rectissime de rebus iudi- eare posse docuit Philolaus, Pythegoricae -scholae magna —— non modo ob generalem illam caus&m, quod, uti est in proverbio διπλοῦν ἀρῶσιν οἵ μαϑόντες γράμματα, sed inprimis quod animum, docéfét 6586 inditum corpori numerum eandetmque —— convehientíad ét har- z»oniam quali boe. universunr consistere affirmabat. | oonfer Claudianum Mamertum lib. 2 de statu animae cáp. T.-Plato in Timaeo p. 533: ἡ dà ἁρμονία ξυγγενεῖς ἔχουσα φοῤὰς ταῖς ἐν. ἡμιῖν ταῖς ψυχῆς περιόδοις etc. r) ὑπὸ τοῦ ὁμοίου τὸ Üuoro»] eimilià à "similibus" éogHaléi;" (boc est νοητὰ ἀπὸ τοῦ “νοῦ, διανοητὰ ἀπὸ τῆς ἐννοίας; sensilra à sensuum 7rí- στει, umbras rernm et alia similia idola a coniectura et opinione) axioma e«omumune ad omnem cognitivam potentiam vircs lamblichus lib. 3 περὶ χοινῆς μαϑηματικῆς ἐπιστήμης cap. 8. vide infra sect. 1316 sq. sic αἱ ἡ τῶν ὅλων φύσις numero constans et barmonia cogmosoitur a mente, e et ipea ut.ait Archytas Pythagoricus apud Claudianum Joco lau- to, ad exemplum unius composita est, quae sic illocaliter dominatur i» «eorpore, sicut unus in numeris. confer δὰ librum adversus Gramma- ticos sect. 803 et.Gássendum de philosopbia Epiouri p. 618 et Ism. Bal- Baldum ad Ptolemaeum περὶ χριτηρέου xo) ἡγεμονιχοῦ. 4) γαίῃ μὲν yàp]: bis Empedoclis: versibus laudatis Chalcidius p. 181 subiungit: haec quippe constituebat elementa εἰ initia universitatis, ex quibus animae quoque consebat constare. eubstantiam, proptereaque penes eam omnium rerum esae plenam scientiam, simili suo similitudinem haben- Sia. comprebendentem. easdem Empedoclea leudant Aristoteles et alii ac moster jafra sect. 120 οἱ adv. Giammaticos sect. 303. eiyddem Eunpedo- olis sunt apud Plutarchum et Maorobiuin:: | ὡς ylvx) μὲν γλυκὺ μάρπτε, πιχρὸν δ᾽ ἐπὶ πιχρὸν OgovGer, ὀξὺ δ' ἐπ᾽ ὀξὺ ἔβη, —— d ἐποχεύετο ϑεῤρμῷι IP 9$ à Ποσειδώνιορ] de hoc Posidonio Apamegnsi, Stoico:celebri eiusque P 989 — 2E ἔστι καὶ ἁπλοῦν] ita recte mss pro ἔνεστι. sci μαιον. πεηγνόμένος, ὑπὸ τῆς φωτᾳειδοῦς ὄψεως καταλαμβάνεται, ἡ δὲ φωνὴ υπὸ" τῆς" ἀερϑειδόῦς ἀκοῆς, οὕτω καὶ 5 τῶν | φίσις ὑπὸ" συγγενοῦς ὀφείλει. καταλαμβάνεσθαι 'τοῦ Aóyov ἥν δὲ ἀργὴ. τῆς τῶν ὅλων ὑποστάσεως ἀριϑμός. διὸ χαὶ ὃ χριτὴδ τιῶν πάντων λόγος οὐχ ἀμέτοχος à (v Tijó - τούτου δυνάμεως καλοῖεξο 93 ἂν. ἀριϑμός. "καὶ τοῦτο dpgalvorreg οἵ "ΠΝ γθρικοὶ ποτὲ Τὰ εἰώϑασι λέγειν τό.
^ ᾿ἀρισμῷ δέ τε πάντ᾽ — η, | | MAL ὁτὲ δὲ τὸν φυσικιύτατον ὀμνύναι ὄρχον obrmOl; ς᾽ 0 007 οὐ. μὰ τὸν. ἁμετέρῳ 5) xegod.ü παραδόντα τετραχτὺν ΒΝ - πηγὴν ἀενάου φύσεως ῥιζώματ! Éyovoav. ": τὸν μὲν acuit λέγοντες “Πυϑαγόραν — τοῦτον. γὰρ. 99: ποίουν » e »ν τετριχτὺν δὲ ἀριϑμόν τέρα, ὃς ix τεβσάρων τῶν πριότων ἀφιϑμῶν *) συγκείμενος τὸν τελειότατον ἀπήρτιζεν, ὥσπερ τὸν δέκα" ἕν γὰρ καὶ δύο. xal τρία καὶ τέσσαρα δέκα γίνεται. 9δ ἔστι τὲ οὗτος ἀριϑμὸς πρώτῃ τετραχτύς. πηγὴ. δὲ ᾿ἀενάου. QUA σεως λέλεκται, παρ᾽ ᾿ὅσον. κατ᾽ αὐτοὺς ὃ σύμπας κύσμος 2) χατὼ ἁρμονίαν. διοικεγαε ἡ δὲ ἁρμονίας σύστημά ἐστιν. τριῶν Ove φωνιῶν"), τῆς τὲ διὰ τεσσάρων καὶ τῆς διὰ πέντε καὶ τῆς td F comprehenditur a visu, qui hahet speciém lucis, vot antem. ab. andit&, qui habet specieht aeris; ita etiam universorum natura debet.comprehendi a vav fione qnne. est οὐ coniuncta cognatione, est autem principium - unisersoroxm subatautiag. pumesus.. qnamobrem ratio index npiversornm cum non aif oxpors eius virtutis, vocari posset numerus, 94, et hoc signihcentes Eytiegorict si alie quando ' qulilem dicere cansuéverünt - | * * pBümero cuncta assimilautar, (orf UM aliquando antem iurare sacramentum naturoe quam maxime consentamenas tenue " "mon per eum, capiti per quem queaternio negtre est. 7 04 * * traditus aeterene radix naturae et hians ſons. NM eum enfur & quo twaditus est, intelligebant Pytbagorem, htmne — pe dij habebat, quateruiómem antem aimmernn'queadam, qui:censtane: ox: quat (tor pifibli' niiseris. períéctisshimum effeit nnmeram, nimiruin decom; amm eiim etus et tla et quattuor sunt decer, et eat hic murmerus peimus quab tephio. 95. dietus est autem fons astermae naturae, queaadoquidem ea epruté sSeltbatià uvivesseus mendus administratur per hermoniam..basmeniu.üporo*ts — tonen⸗ ex tribus eensonentis, » diaesaron et diepeme σὲ dispapad acriptis dixi fibro 3 bibliotherae Greeose cap. 15. commenteritis! in Timaeur) Platonis iam videtur^ intercidisse, eum scriberet. Proéháy qui illo non utitur. TOUNEMIO OS v) ἀνιϑμῷ δέ τε σαντ'᾽ ἐπέοικεν» infra 'sect, 10; εἴ Hbro adv. — meticos eect. 2. - — x) οὐ μὰ τὸν ἁμετέρᾳ] vide si. placet quae ad iam. )uudatum dei Aritbmeficos loeum, wbi iidem versus EY IBRKOIN: rentur: et: Lad ἁμετέρᾳ χεφαλᾷ legitur auezépc wer.
per eom Surerent. Pythagorei, licet now esset τῶν ι᾿ἀϑανάτων ϑεῶν οὐδὲ δῶν φύσει ἡρώων, ἀλλ' ἄνδϑρωπος ὁμοιώσει ϑϑεοῦ xodp dele, ut ait Bie- 'rocles p. 170.
' a) dx 'τεσσάρων τῶν πρώτων —— ita recte. mse pro d τεγῶν τῶν σερώτων.
a) ὁ σύμπας κόσμος] lib. adv. Mueicos sect, 30 οἱ 37...b) τρεῶν συμιφωνιὼ») lib. edv.: Musicos sect. e. — use dixi ad 3 Pyrrhon, sect, 165-et lib. adv, Arithmeticos pega 0)'06 ἐπέτριτος sive ratio: queris est. quae. (otun δὲ ésrtiam eius. —— continet a - ., MDVEBSUSLOGICOS [Lib VII) 406.
σέῶσιῶν.! τούτων δὲ τῶν. τριῶν. συκφωιτῶν: oí. ἀναλογίας" ἂν τοῖς" πρόξιρημένοις rét&onty ἀριϑμοῖς εὑρίσκονται; ἐν τε τῷ dvi κἀν: T δύσ x&v τῷ τρία 'κἂν τῷ: τέσσαρα" diy γὰρ ἢ ἡ μὲν δεὰ τεσι 9 σάρων συμφωνία. ἐν ἐπιτρίτῳ "λόγῳ. κειμένη; 4. p διὰ πέντε dy. ἡιιολίῳ; ἡ dà διὰ “πασῶν ἐν διπλασίονι.. ὅϑεν - ὃ μὲν ἐέσσαρα᾽ ἀρεϑμὸς τοῦ τρία ἐπίεψιτος ὧν, ἐπείπερ, ἐξ αὐτοῦ καὶ τοῦ τρίτου ^! μέρους αὐτοῦ συνίσταται ᾿ 'περιέσχηκε τὴν διὰ. τεσσάρων συμ-Ῥ 800 φωνίᾳν’ ὃ δὲ. τρία - τοῦ. δύο ἡμιόλιος ὧν, ἦ ἐκεῖνόν τὸ 91 περιέσχηκε καὶ τὸ ἡμιὸν αὐτοῦ, “ἐμφαίνει τὴν 70i πέντε συμφὼ-. νίαν" ὃ δὲ τέσσαρα, ποῦ δύο. xd) ᾧ oe TÓc ubvveidoc Vini atu. sor xaO totos περιληπτικός dori τῆς διὰ πασῶνι ἐπεὶ οὖν ἡ ἢ τετρα 98 «φὸς ᾿ἀναλογίων. τῶν.-λεχϑεισῶν συμφωνιῶν. —* —XR σὐμφωνέαι τῆς τελείου ἁρμονίας εἰσὶ,“συλιπληρωτικαΐ,, »εἰτὰ δὲ. τὴν" τέλειον ἁρμονίαν πάντα, διοικεῖταε, τοῦϑε, χάριν. πηγὴν ἀε- γώον. φύσεως giis? ἔχουσαν εἰρήκασιν. αὐδήν. καὶ. ἄλλως, 99 ' ἐπεὲ κατὰ τοὺς χύγους τῶν. τεσσάρων τοῦ "pow ἀριϑμῶν τό TE — σῶμα καὶ τὸ ἀσώματον γοξῖται, ἐξ ᾧ ον τὰ πάντα" στιγμῆς γὰρ. ἐσείσης. γραμμὴν. φανταριούμεϑα,. ἥτις. ἐξατὶ, μῆκος ἀπλωξές, - ἡραμμῆς. δὲ ῥυείσης 4) πλάτος ἐποιήσαμεν, ὅπερ ἐστὶν ἐπεφί-: | rud τις ᾿ἀβαϑύς" ἐπιφανείαρ δὲ ῥυείσης στερεὸν ἐγένετο σώμα. ἀλλ! E γε ἐπὶ μὲν τῆς στιγμῆς 17 μονὰς ἀδιαίρετος. οὖσα xac 100 xpi στιγμή, imi δὲ τῆς γραμμῆς à δύο ἀριϑμός, [ἀπὸ ση-᾿ μείον ἐπὶ σημεῖον ἐπὶ δὲ τῆς ἐπιφανείας ᾧ τρία") πόϑεν y Marum triuni consepontigrum proportiones inveniuptur In prius dictis quattuor numeris, nempe in uno et duobus et in tribus et quattuor; 96, nam consonantia quídgma diatessaron sita est in ratione sesquitertig, consomawtia atδια dispente fn. sesquialtero, comsonentis dispason in duplo, wnde quattuor quidem numerus qui es$ trium sesquíitertius, quoniam constat. ex eo et iertia eR parte, continet consonantiam diatessaron; 97, trja Ang. com Sk RAS zus dnorum sesquiterius.,, quapdoquidom noMiDet. AMO 9f, ej. — indicet copsonaptiem. diapeme - €— ididesm. quien dnplus deorum,.
dno. Kunierus dnpius.45t, unitate,.. comprehendit, consopAngiau Q8..quopiam ergo quateznio. subministrat, proportiouegu. dictazum comonant(a-: yUm, comsenantiae porro istae complent; um barmemiamu períocia agtew sdmüniurantur emmnia, θὰ gde.ennsa, enm, dixerunt esso. foptem et sedícem aeternae naturae, 99, et praeterea etiam quoniam ex rationibus hoe wmm qusttuqe. qumerorum intelligitur et corpus et incorpotenm, ex quibus Snnt eppnia: nom fluente sive producto puncto Uneam yobis imagimamur, quee est lengitudo carens latidine; fluente linea facimus leiitudinem, quee est.
quaedam superficies carens pxo[unditate; fluente auperficie fit corpus aolidum, E00, bed in puncto quidem est unitas, wt quae sit individua sicut pnnctns; in-Jines, ewtem binarius, unde adest linea,.. nempe. ἃ puncto ad punctum;- june on μὰ depaaoi, a puncto ed punotum| et rursus ab hoc ad eliud ἀρ 4 ad 8, ἡμιόλεος sive seequialtera, quae continet totum et. dimidiam: efüs partem ut 3 ed 2, et deniqwe Aoyoc διπλασέων sive: ratio. dupla; qase votum continet bis, ut 2 ad à vel 4 «d 8. 7 ἐκεῖνονἿ ita mes pro εἴ. P9300 3 θαμμῆς ὑνείσης) lmea fluente non. ia longum "T in latum, hoe est pluribus adiupctis lineis fit — eic superficies plures veluti compaginatae reddunt cotpus. ' | ἐγ ἀπὸ σημεέου. ἐπὶ σημεῖον" ἐπὶ δὲ. τῆς ἐπιφανείας ὁ ὁ τρέα] baec — A wncinis inclusà addidi, quia seusus illa necessurie — dios Hla ἐπὶ eM mU αὶ Mr eje Ie relie: am * πάρεστιν Jy γραμμή, τουτέστιν ἀπὸ σημείου ἐπὶ σημεῖον.᾿ uu πάλιν ἀπὸ τούτον ἐπὶ ἄλλο σημεῖην᾽ ἐπὶ δὲ τοῦ στερεοῦ αὦ» “ματος ὃ τέσσαρα. ἐὰν γὰρ τρισὶ — τέταρτον — μὲν σημεῖον, πυραμὶς γένεται; ὅπερ᾽ δὴ πρῶτόν ἐστι qvo σώματὸς σχῆμα. κατὰ λόγον. οὖν 1$ τετρακτὸς πηγὴ τῆς τῶν ' 101640» φύσεώς ἐστι. xol. A ug * πᾶν τὸ καταλαμβανόμενον. áp TE., ᾿Θρώπῳ, φασίν, ἤτοι odit ἔστιν ἢ ἀσώματον" D) ἐάν τε δὲ σῶμά. «στιν ἐών τε xal ἀσώμαγον, οὗ χωρὶς τῆς τῶν ἀριϑμῶν XR καταλαμβάνεται. τὸ μὲν σῶμα, ἐπεὶ τριχῇ διαστακὸν 3). 9 lO8:groc, τὸν τρίτον ἀριϑμὸν ὑπαγορεύει. ind δὲ τῶν cose ; τὰ μέν ἐστιν ^) ἐκ σνναπτομένων ac πλοῖα" καὶ. ἁλύσεις ναὶ extrae γψίαχοι!)., τὰ δὲ ἐξ ἡνωμένων, ἅπερ ὑπὸ μιᾶς, ἕξεως E) — ὡς. φυτὰ. x«l ζῷα, τὰ δὲ ἔκ διεστώτων, ὡς χοροὶ καὶ ax P 291 καὶ ποΐιναι. ἀλλ᾽ ἐάν τε ἐκ συναπτομένων.. ἐών re ἐξ ἡνωμένων. , ἐάντε ἐκ διεστώτωκ, ἀριϑμοὺς éxu,. παρ᾽ ὅσον ἐκ. πλωόηῴψι 105 συνέστηκεν. ἔτε τῶν σωμάτων τὰ μὲν ἐν ἁπλαῖς: κεῖται 9&0. — và δὲ ἐν ἀϑρόαις, καϑάπερ τὸ μῆλον’ καὶ yàg ποικίλον ἢ) νᾶμα.
" γαβοίπηι; in solido autemg corpore quatermariui: nemi si super tribus puirciy quartum in elitum extulermes, fit pyramis, qnae quidem est primum: corpug. solidae figurae, rationi ergo convenienter quaternio dicitur fons nature unir.
j sSerormm, 101. et praeterea quidquid, inquinnt, ab homine comprehepditgr,. &ut est corpus aut incorporeum; sive autem áit corpus sive incorporeum, E Y comiprehenditut absque numeroruni notione, corpus quidem quomíam rid laterrállornh habet dimensiones, termarium' emumtiet nutmeram. 1602, qM niam antem corporum alig quidem sunt ex iis quae — αἱ aven et catepae, et furriculae; alia ex unitis, quae uno habitu con tinentgr s. Wt, plantae et animalia; alia autem ex distantibus ac discretis, ut chori et.
citus et greges. sed sive constent ex iis quae compiugnntur sive ex enis. sive, ex discretis, habent numerps, quoniam constant ex pluribus. 303. pre, terea, ex, corporibus alia quidem iu simplicibus site sunt. qualitatibys, alia Lu Σ X) σῶμά ἔότιν ἢ ἀσώματον lib. adv. Arithzaeticos sect; 5, n. tty διῳστατὸν»Ὑ lon uti latum et profundum, ut dixit exeplethat; "Y σωμάτων TC μ » hanc dietinrtionóm fusius ex plicat: nós infit wv. Physieos sect. 18 sq. eam. hoc loco lu' ms codici& bra" * — — Ubrerius: Ps EN erae IXE 11 66 cde LT ait — δ) netrytoxor] putem intelligi — excitatw in- modum —— qeülibts bodie uti et parietes exornare solemus. sis ab Artemédoro: dine ut Hb. 1 eup. 16 x(otre καὶ πυργέσκοι καὶ Sustvooquidme. - 7 ᾿ B) ὑπὸ μιᾶς Me Wiss ἀπό pre ὑπό. Yoeabulo fene wtkter quod seu medo aülnalibue et plantís., sed ligois etiem et lapidibus oowrasit; uti ps et erboribus quei; (ande ipusd), uriraalibus ψυχή, homüni:unpdg, extus lib. 1 contra Physicos sect. 81. Achilles 'Fatius lea goge ia Ara- twn c. 14: σώμα (ἡνωμένῳ) λέγεεαι vaa ὑπὸ μιᾶς Ke: — «Θῃ»-. Téütte,. οἷον:άϑος ξύλον. ἔστι δὲ ἔξις πγεῦμα σώματος σὺν 9r ——— δὲ ὅσα οὐχ ὑπὸ μιᾷς ἕξεως Μέδεται, ὡς πλαῖον ^X $0 pg 12 ix πολλῶν σανίδων, ἡ δὲ ἐξ πολλῶν ὥϑων σύγχέιται" * σεώτα b ὡς Χορός. Ori enes de oratione p.10: λίϑος γὰρ καὶ DE τὰ ἐχχοπέντα τοῦ μετά λου ἢ τὸ φῴειν ἀπολωλεχότα ὑπὸ ἕξεως συνεχόμενα, τὸ χινοῦν» ἔξ debe ἔχει. idem p. 80 Philocaliae: Rapp, ' Ov» μόνον χινεῖταε τὰ (φορητά, οἷον ᾿ξέλα καὶ ἀίϑοι καὶ πᾶσα ἢ ὑπὸ ἕξεως μόνης συνεχομένᾳ 9 Ρ 491 ὦ) χαὶ γὰρ ποικίλον) ms γεδμαρϊων. πριῤεήεα. — legendum σιριύτηταρ.
L] 1 P ἀφῶμω noie, ὅρασιν καὶ χυλὸν πρὸς γεῦσιν καὶ (eade mo «καὶ λειότηκρ. πρὸς ὁ ἁφήν" à. ped τῶν ἀριϑμῶν ἔρτῃ φώσεως.. δ᾽ wisóc.va καὶ ἐπὶ τῶν ἀσωμάγων ἐστὶ Myngs sti γα 104 καὶ. χφόνας ἀσώματος τῷ ἀριϑμῷ λαμβάνεται » ὡς ἔστι qvHQaMg éhó ἐχιαυτῶν τε καὶ μηνῶν xal ἡμερῶν καὶ ὡρῶν, ὡσαύτως δὰ xe), ἦ. στιγμὴ καὶ γραμμὴ καὶ ἐπιῃάνεμμ καὶ τάλλᾳ πρρὶ ὧν καὶ μικρῷ πρόσϑεν ") διελέχϑημεν συνάγοντες καὶ τὰς τούτων χρήπεᾳ elp- ᾿ἀφιϑμῳΐς. συνάδειν δὲ τοῖς εἰρημένοις φασὶ καὶ τὰ κατὰ τὸν 105 Klo», ἔτε δὲ καὶ τὰ κατὰ τὰς τέχνας. πράγματα! ὃ zt yàg βίος ἕμασκον κρίνει κριτηρίοις, ἅπερ ἐστὶν ἀριϑμοῦ μέφρα.. ἐὰν. χηβῳ κὸν ἀριϑμόν »; ᾿ἀναιρεϑήσεται. πῆχυς ἐκ dyoiy gung χείων ^) xal παλαιστῶν ἕξ xal δακτύλων εἴκοσι τεᾳμά » συχχείτ μενος. ἀναιρεϑήσεται δὲ βέδιμνος καὶ τάλαντῃν ^) «qi τὰ λοιπὰ 108 τῶν xpurmolov: ταῦτα γὰρ πάντα ἐκ πλειόνων συνεστῶτα εὐθὺς ιϑμοῦ “ἐστιν εἴδη. ὅϑεν καὶ τὰ λοιπὰ τούτων συνέχεται, δάνεια μαρτυρίαι ψῆφοι ᾿συγ)ραφαὶ χρόνοι περίρδοι, καὶ καϑόλου τῶν ἀμηχάνων» ἐστὶν εὑρείλ τι κατὰ τὸν βίον ὠμοιρρῦν τῤύτον. πῇσᾷ ψιὴν τέχνη οὐ χωρὶς ἀναλογίας cywgr: ἀνᾳ δ᾽ ἐν euo ξεῖται. πᾶσα ἄρα «τέχνη di! ἀριϑμοῦ συνέστη. “Ῥόδιοι ΟΥ̓ qosv, ὥς φασιν, ἐπύϑοντο Χάρητος" τοῦ ἀρχιτέκτονος ᾽), πόσον tei ]n lhulis οἰπιαῖ éomgésia, ut pomum: nam οἵ: varium habét- colorem. 4d et succum ad gustum et odorem δὰ odoratum et levitatem ad tectum j quaé quidem ad métnrani mümeroram pertinent. 104, eadem est ratio etiani $m imcorporeis, siquidem et tempus incorporeum mumero comprehenditur, uf :9st evidens ox amnis et mensibus et diebus et horis, similiter autem et pune .aND.et linan et. superficies et alia, de quibus paulo ante disseruimus etque «018: etiam notienes ad. numeros collegimgs,:: 195. iis eutem quae dicta sunt; sima concruero ea otiam quae fiunt in vita, et praeterea 9a etiam quae fiunt f skübus: nem et cominenis vita iudieet umunquodque certis criteriis, quae quidem nmneri memswras esse, »i ergo numerum. $ustulerimus« tolletur cubi fus comstosb ex deobus semitubitis:et δὸς pelmis et. viginti quattuor digitis, MIB1«olletur stiazm medius at. talentum. δέ caetota, (niapsuxarmm) ia; haec enim omia, ut quae constent ex pluribus, sant, etejim species,. his etiam caetere acceduat, foomus testimonia. senfontiag syngraphae 4empora -pe- Fipdi,,et ip summa non, poteat inveniri qujcquam in vita quod eius sit,8X- e pulla cete Ar& «epstat absque proportione; $. d eA — aita est ἴῃ | nydero,. is ergo ars. comjatit per n ΠΡῸΣ μι aia Sageiun Cer Charet aretem Mete » — —— esset. P ^de 5 Cm) μικρῷ ^m) uxo) moóadev] aine Nratilay. μικρῷ: πράτερομ. act. 9.
4) poi» ἡμιπηχείων») ws Vratislav. semper due. —— toy vocat motién, quod alii spithemem vel zaretam, zie Ed. Besnh de nen-. bouris «c ponderibus avtiquorum p. 209. ' 9) καὶ τάλαντο») Hersetue: et irulina, quasi. in eedice sno «oi. ρων: x NC rol doris ] de b Ci Lindio, L eptoc τὸ ovoc] de boc Charete Lin e Ly- pu Mtátues ' facere — soribit euctoe libroruln ad —— 6. adeundus Freuoiicas funiue in catalogo a»tifioum, libsis de pictura, weteram subieoto p. 69. nsirwm autem videri. petest quod Sextus dioc Joco. sefert. Charétem. ób minu pretium per imprudentia pro 4anto opere. siuletun àlio vix inchbonto mortem. δἰ δὲ conapivisap; boc epim alii seqxi- ptores tatent et colos»um Hhodium admirandae magnitudinis (19 qubi- tprum) a Charete perfectura celebrant, ut Strabo, 14 P..652, Plinius 34 7, Eustathius ad Dionys περίήγησιν vers. 505, cui colossus Xdghpos (oc δαπανηθήσεται χρῆμα mig κάτασκευὴν "τοῦ -κολοσσὸοῦ" Oplaavs τος δὲ αὐτοῦ τεῦ), πώλεν ἐπηρώτων, πόσον δέ," εἰ ϑέλοεεν, Di .nmÀaoWova.x«zà μέγεθος αὐτὸν κατασκευάσαι: τοῦ δὲ τὸ dm. στον καἰτήσαντος oí μὲν ἔδοσαν, ὃ. δ᾽ εἷς τὰς ἀρχὰς καὶ τὰ προ-- 108 κενξήματα δαπανήσας τὸ. δοϑὲν ἑαυτὸν ᾿ἀνεῖλιεν. θανόντος δὲ αὐτοῦ συνεῖδὸν οἱ τεχνίτωι, ὡς οὐ διπλάσιον ἐγρῇν ἀλλ᾽ dxra- P 392 πλάσισν“) αἰτῆσαι" οὐ γὰρ μῆκος μόνον ἀλλὰ x&itnücavr ἄρά, ᾿στασιν. ὥφειλε μεγεϑοποιεῖν τοῦ δημιουργήματος." ὥστε ἀναλογέδν . vlc ἐάτίν ἂν πλαστιχῇ, “ὁμοίως δὰ καὶ ἐν ζωγραφίᾳ, Ov ἣν 100 δμισιύτητα κατ᾽ ἀπαραλλαξίαν κατορϑούτωι. χοινῷ τε λόγῳ πᾶσωῳ τέχνη ἐστὶ σύστημα ἐκ καταλήψεων"), τὸ δὲ "σόστημα ou noy “τοίνυν ὑγεὲς. TÓ vj i 2 D PP Mur E: B5 ox " Mex hun F τ 1 ἀριϑμῷ δέ ze πάντ᾽ ἐπέοικε, ^ XE oonstruendum,colossum; cum, is gutem aliquid definilsse$, »mrsus rogerunt,, ^ — quantum autem si vellent eum duplo 1nalorem construere; onm is autem duplum petiisset, illi quidem. dederunt, is autem cum in initia et primos ope-' ris sumptus impendisset quod datum fuerat, sibi mortem cóonscivit. 108, ee' atem mortuo intellexerunt artifices, quod non oportebat eum petere duplum, sed ortnplum: non solain enim longitudinem xed etiam omnem opeti» peti.
. dimenajopem debebat eíficere maiorem, est ergo «uagdam. proportio. in arte, statuaria, similiter ut etiam in pictura, quam similitudinem si observet recte 80. gerit;.ita.mt imagines. nulla parte incongruentes apparent, 109. et.aoprs, muniter mí dicam,.oxmpis.ars. constet et.colleota est (ΟΣ — — quod autem constat ef ost.collectum, est pumerus, recte erge habet.illud |., numero enppja AMUmMAnUM, o ics soon F