tc uuo δ AS opea ptos apo* TE Aes nuper wer mo) et oot 0) T! 9 ἔργον dicitur. at 'Bimesides ie spigrenumate:.lib.:.4 Amhrpjog.. et sped, Constantinum Porphy regeaituim. δ. de edministtando.imperio, Tbeo- puoenm Cedrenum et alii, architectum colossi Lachetom Lindium.. appel ant, non Charetem,,Festus Caletum, vide Allatium ad Pbhilonem Dyse de septem orliis specjaculis, p. G6 et lo. Meuesium lib. 1: Rhodi cap. 15, Qui a Chazete inceptum, 8. Lecheta perfectum fuisse: existima,.:..- ὁ, 4) ὁρέσανφος di «αὐτοῦ. gi] ite distisguendum cum. ms. Cix., qub. ufi.
(t . Mil editie ὁρέσαντος δὲ αὐτοῦ. sl. πάλιν 610...- ean rt t ἐφ τί" E τ νὴ προκεντήμπτω! Heosychiust xérrguate, (preouttes c6 0 vif.
.-8) ῥχυκπλάσιον) Va recte τῷ Viatislàv. et Genev. pro Lasovtemiedekes," — wae de duplicationé cubi geometrae — bonés fiejue: /hares tantum septusgista quin tierat talenta, enim trecenta opOr« P 992 iier postuláre. — eire Helena constitísse colossi Rhodii molwm testatur Plinius 34 T. porro hinc colliges apud Rhodios quoque obtinuisse legem, qualem constitutam ollm fuisse Ephesi narrat Vitruvius libri-10 rooemio, et Romae etiam non.modo publicis sed etiam privatis uedi- Eis constitutam optat: nobili Graecorum. εἰ. ampla civitate I;phesi lux, vetusta. dicitur a maioribus, dura conditione, sed iure eese non. iniqua,.
constituta, mam architectus «um, publicum opus curandum recipit, poliieetur quanto sumptu id futurum: tradita aestimatione magistratus, bona, eius obligantur, donec opus sit perfectum. eo autem absoluto cum ad dietum impensa respondet, decretis et honoribus. ornatur. iter» δὲ non am us quam quarta in opere consumitur, ad. aestimationem est adiiciendaet de publico praestatur, neque ulla poena tenetur. cum verp gmplius quam guarta in opere consumitur, ex eiua bonis ad perficiendum pecunia exigitur, 8) σύστημα ἐκ xasalqyeor] de hae artis definitione dictum ad lib. 3 wu) ὑγιὲς εὖ] ita legendum e mss pro τεῷ, illud Pythagarioorum dictum fuit supra sect. 94. EE | i τουτέστι τῷ xolvovrt λόγῳ xal δριοιογενεῖ. τοῖς τὰ mívrk ovy. ἃ ἐπτακύσεν ) ἀριϑιοῖς.. ταῦτα μὲν οἱ Πυϑαγοριχοί..Ξενοφάγης 110 δὲ κατὰ τοὺς ὡς ἑτέρως Y) αὐτὸν ἐξηγουμένους ὅταν λέγ, ἡ ' χαὶ τὸ μὲν οὖν σαφὲς οὔ τις ἀνὴρ ἴδεν," οὐδέ τις ἔάται εἰδὼς ἀμφὶ ϑεῶν τε καὶ ἄσσα λέγω περὶ πάντων" εἰ γὰρ xal τὰ μάλιστα τύχοι τετελεσμένον εἰπών, ο, αὐτὸς ὅμως οὐκ οἶδε. ιδόχος δ᾽ ἐπὶ πᾶσι τέτυκται. — φαίνετίε μὴ πᾶσαν κατάληψιν ἀγαιρεῖν, ἀλλὰ τὴν ἐπμστημονικὴν τε xai ἀῤιάπτωτον, ἀπολείπειν δὲ τὴν δοξαστήν- τρῦτο γὰρ ἐμφαίνει τό “δόκας δ᾽ ἐπὶ πᾶσι τέτυχται",.. ὥστε πριτήριον γίνεσϑαι κατὰ τοῦτον " τὸν δοξαστὸν λάγον, τουτέστι, τὸν τοῦ εἰχότος ἀλλὰ μὴ τὸν τοῦ παγίου ἐχόμενον. ὃ δὲ γνώριμος αὖ- 111 τοῦ ") Παρμενέδης τοῦ μὲν δοδαστοῦ λόγον καῤέγκω,. φημὶ δέ, τοῦ ἀσϑερεῖς, ἔγοντος ὑπολήψεις " τὸν δ᾽ ἐπιστημονικόν, τουτέστι ᾿ τὸν ἀδιάπτωτον, ὑπέϑετο κριτήριον, ἀποστὰς καὶ τῆς τῶν ai- σϑήσεων πίστεως" ἐναρχόμενος γοῦν τοῦ περὶ φύσεως γράφει τὸν τρύπον τοῦτον — o dr —— ες ἵπποις ταί με) φέρουσιν ὅσον τ᾽ ἐπὶ ϑυμὸς ἱχάγοε c' πέμπον, ἐπεί μ᾽ ἐς ὁδὸν βῆσαν πολύφημιον ἄγουσαι — ids boo est, radoni indicantè et cognatae numeris quibus ompia constant, 110, haec quidem Pythagorici, Xenophanes antem ex eorum sententia, qui jpsum elite expómunt, quando dicit — —— DE M 1 nemo vir haec novit clare πόδ moverit um e Sal 'de diis ómnibus aut de aliis quae dixero rebus; — ^ — ^ εν t nam sinf saepius ista licet quae proferat, ille πν 000405 beta tamen non scit, cunctis et opinio in his est, M vidétür non ommem tollere comprehensiopem, ed ep quae est ex scientia Jshique. nequit, relinquere ergo opimabilem: hoc enim indicat Illud ““ cunctis et' bpiaio 4h' hís ést?, wt addo ex dius sententia id ' quod fidilat, sit ratio opipabilis, hoc est quae probabile amplectitur, non autem ea quáe sequitdy $é'qígdesmt fSrfnari/ acátibife, 331. PafMenides attém elus familiaris damya- vit quidem rationem opinabilem, eem, inquam; quae vormpreherisiónibus nf itur infirmis; eam autem quée est ex scientia, hoc eit quae eberrase οἱ fani n9, gétest., posuit,esso id quod judicat, zoiecta, etiam fide sousuum, iscipippé cep; Hn dp patuta scuibit heo modo.:᾽. UT EV 57546 414 sne pgptant quoqué ῥᾳαὶ, quewmm miefeme veg | ^ ἐλδ' δι C' aniffunt, namque víam'in toldbiem vexere ferehto^ ^..., PED n B PED n B "X) συνεσταχόσι»} ità mss pro συγεστηχόσν. 707 — ds 4) ὡς ἑτέρως} qui cum Ἐμνδεῖῖο 9 20 Xenophanià verba aliter inter- pfetantw? quétih Sotione"apud'TaZrt; et' supra sect. 49 factum est, ubi iidem hufus philosophi versus afferuntur, ut osteüdátut eum sensi omnía esse jacomprehensibilie, [Bet fragm. 14 p. 61 Karsten.] 2) χατὰ Ru scil, Xenophanem, licet in ms Vratislav, est xesd τοῦτο scil. (un. ^ n d Res. o) ὁ di ——— αὐτοῦ] Parmenides Xenophenis discipulur; boc enhwy sonat passim Graecis γνώριμος ut Latinis familiaris. de' eius opere περὶ ὅειος,.cuius exordium boc loco Sextus adscribit atque deinde para- phredi brevi illustrat, dixi lib, 2 bibliothecae Graecae c. 23. P «Φ) ἔππιϑι ret με] ita mss et HStepliamus in poéei philosophica pro zo pi£. διὸ rectum est ταί, quia sequitur ἄγουσαι. sic infra versu 965 Éenorc τοί (I5, (p Égov div. * n b dp ᾿; ] — c) ἐς ὁδὸν βῆσαν] HStephanus γ᾽ ἤσαν. ms Vretislav. et Sevil, (3009; N w-* —— SEYTI EMRIBICI P808 δδαίμοχος 7 κατὰ πάντ᾽ ἀτηφέρει ἢ εἰδότα φῶτα, 5 φερόμην, τῇ. γάρ με πολύφραστοι φέρον Ὁ ἵπποι. ua τεταίγονσρ" ), κρῦραι δ᾽ ὁδὸν ἡγεμόνενον, ων δ᾽ ἐν χνοί gt?) σύριχγος αὕτει — αἰϑέμενος; δοιοῖς γὰρ ἐπείγετο ἢ δινωτοῖσι κύκλοις n ἀμφοτέρωϑεν, ὅτε σπερχοίατρ πέμπειν ᾿λιάδες κοῦραι!) προλιποῦσαι. δώματα γυχτός,: 10 εἰς φάος" ὠσάμεγαι κρᾳτερῶν ") án χερσὶ καλύπτρας. ἔνϑα πύλαι νυχτός τε καὶ ἤματός εἶσι κελεύϑων. καί σφας") ὑπέρϑυραν ἀμφὶς t ἔχει καὶ λάϊνος οὐδός " αὐταὶ δ᾽ αἰϑέριάι 3) πλῆνται μεγάλοισι ϑυρέτροις" τῶν δὲ Alxn πολύπϑινος P) ἔχει κληῖδας ἀμοιβούς, dpemois asque: via. quae fert per singula doctum, ipsignes me ea Pqui, quorum est bone fama, tulerumi ᾿ς S quissentes currum, atque. duces praeire pnellae, eius cum radiis immissus fistula et axis orbibus in geminis tornatis fixus utrimque est. Heliades quando festinavere puellae ui gie Jinquentes tenebrosa palatia nnctig, 408 lucem manibus validis et vela IQoventes, '' moctis ubi portae prostant lucisque viarum, . quod foribus super ex. lapide est, psum quoque Bimen.. : filae autem aethereae veniunt portisque propinquant, | Ρ: ^" — quarum ultríx meritas — reddensque vicissim — d) ἢ xarà πέντ᾽ ἀτηρέρε!] ita mss Savil, εἰ Vratislav, et HSteph.
] κατὰ πάντα φέρει ij. ms Ciz. πάντα τῇ φέρει. possit autem vi τηφέρω, si — sit lectio, orbus lormatum ut ἀτημελέῳ. sed — corruptum esse "HStephano assentior, ' 3 τῇ φερόμη»} ità mss et HSteph. pro φέρομαι.
AA. m rurofxovagi] sic iterum xecte ma er HStepb.. pro ἄρματα . &) dr χγρέραῃ its Jdegendum pro χροινῆαι cum HStephano. est Awtem χρόᾳ Kginla roise cui 2zÀs immniatitur. eadem etiam mox cipe et Ántra u ζξανας ἐν φύριγξι» ἀμριβαδὸκ εἰλίξαρᾳι. οἐκαίδζυχα locn post Xon. depst 1 in omnibus codicibus verbum ut στρέφεν Ms TUO MEA ai mile aliquid, nisi cum Stephano pro αὐτὴν — as QUI, 0 recepimws], strepitum &debat: tunc enim non verb dd Torideraretur se sed momen ut τροχοῦ vel paxoór vel aliquid. tale, « quoc gn ms integrioris ope certo divinare non licet. ' À) αἰϑόμενος ita magno cqnsensu codices iss et HStepbanna pro αἰσθόμενος.
3) — ita pe ἐπήγετο legunt non hoc modo loco solio mss «pd etiam infra, ubi hupc yersum παραφράζει noster. K) δοιοῖς κύχλοιςὴ ΠΝ 9 nt Sextus intra interpretatur. . ᾧ -Ξλιάδες κοῦρε] oculi m) χρατερῶὼν] ita mss et 'HStephanus * κρατεραῖς, quod legit etiam καί ἄρας) ita mae pro σφᾶς. E αἰϑέριςᾳ} ita mas et JiStepb. atque interpres, non α αἰϑέρια..; Δίκη πολύποινος} àta recte edit at ios interpres, licet mes Vradal. et Cia, eun — legunt xw». Sexius infra, ubi hunc αραφραζει" en) di τὴν πρλύπρινον ἐλθεῖν δίχην xe ἄχουσαν" vurRUm ZI — ἀμοιβούς, τὴν —— ἀσφαλεῖς ἔχουσαν τὰς τῶν ia jus. c " '" — ADVERBUS LOUICOH [Edb. VIT) E 15 τὴν δὴ παρφάμενιιε soboni*) μαλαλοῖσι λόγοισε. πεῖσαν ἐπιφραδέωςς ic σὴς ῥαλανωϊὸν δγῆα᾿ ἀπτερέως ὥσειε πυλῶν ἄπο. tul δὲ ϑυρέρων. — χάσμ᾽ ἀχανὲς ποίησαν " ἀναπτάμεναι ἠολυχάλκους,. ἄξονας ἐν σύριγξιν ἀμισιβαδὸν εἰἴλίξασὰΣ ^— νὴ 20 γόμφοις καὶ περόφῃσιν ἀρηρότας" ἢ δι ὃ δι᾿ rd ἰϑὺς ἔχαν κοῦραι κατ᾽ ἁμαξιτὸν ἢ") ἅρμα καὶ ἵπχοῦξλ καί μὲ ϑεὰ πρόφρων ὑπεδέξατο, χεῖρα δὲ χερρὶ. δεξιτερὴν ἕλεν. ὦδε δ᾽ ἔπος φάτο xal μὲ προσηΐϑδα.
. ὦ κοῦρ᾽ ἀϑανάτοισε συνάορος ἡνιόχοισι JAM $5 'hinóic, ταὶ σὲ φέρουσιν, ἱκάνων " ἡμέτερον δ, χαῖρ᾽, ἐπεὶ οὔ τί ct?) μοῖρα κακὴ προὔπεμπε νέέσδϑαε ^ P804 τήνδ᾽ ὅδόν. ἢ γὰρ ἀπ᾽ ἀνθρώπων ἐκτὸς nárov ἐστίν ἡ, ἀλλὰ ϑέμις τὲ δίκη τὲ, χρεὼ. δέ δὲ πάντα 'χυϑέσθαι"), ὁ ἢ μὲν ἀλὴϑείης εὐπειϑέος ἀτρεμὲς ἡ roo, “ 16 Dice clavigera est, mulcentes pectora verbis, à & porta ut vécitin éiferfek; Yéceró — γον Y protinus liu verd pimderités claustrà périppens ^ UR expansis *uivid fücernht essét hiatus AD aptatus clavis àb ἐδ Hinh volvitür aikis, — 20 illis hinc faciló directá δὲς brbità cheris. — mox prompitiin thrrumqüe et equo habudekó puelfáe ' . atque alacris dea mé eicepit déxtraqie prehenadil, ' his verbis dtdils fidénih et Nic óre lócuta cit: ὁ: . "qui comitaris équos, divinos hnte regentes 4} curyus, hátc ui nüne tb ad nóstrà pelária polt, — 'selve, hol íhdla ib duxit lürtuna, veniies | x Hoc writéb: Via món horüiüüm tümquafa hdec pisifbaf WiM$ trita ést; $ed (uae opus e&t sudacter ctüttà τόξα ἢ ee oor n 4) κοῦραι] oculi, ut supr& versu 9. AM — r) ταὶ δὲ. ϑυρέτρων. χάσμ᾽ ἀχργὲς ποίησαν») ita.mes.et HRStophanuo pro ταῖς et ἐποίησαν. P fola qiu ee — 4) περόνῃσιν ἀρηρότας" ἢ, δὰ] ju editis erat: περόνοισιν ἀρηρότα" τ , sed περόνησιν habent omnes msi et ἀρῃρότας sensus postulat, ut Ri Ὅνας referatur. ita etiam diserte ms Ciz., licet. ἀρῃρόεα invenio ín. me ratislav. et apud HStephanum. ἫΝ da ρος M κι οὐ 4) Ζαταμαξιτὸν} ita mes Vratislav. et Ciz. pro. καϑ᾽ ἁμαξιτὸν quod erat in editis vel xaz' ἐμάξιτόν, ut HStephanua [nod recepimus wu) ἵπποις. ταί σε φέρουσιν. ἰχάνω») ita legendum e mes pro ἔχάγον quod mullo sensu in editis exstabat. possit et legi ἐχάνοντ᾽. HStephanus habet ἵπποι et Salmasius: ἔὕπποι τ᾿ αἵ σὲ φέρουσαι. sed praestat mse codicum lectio,. ἐν uico ἢ ἀν d. Ὁ — x) οὔ τί σε] ita mess οἱ HStephenus pro οὔτε σε. P 904 y) ἢ γὰρ ἀπ᾿ ἀνθρώπων ἐχτὸς πάτου ἐστί») Μὰ mesa et HStephanue pro 7. ex hoc Parmenidis versu fortasse Lutretius hausit illud αν: Gvia Pieridum peragro locu hullius ante trita solo, E. TNE" z) πυϑέσϑαι) ith recte Enrttii codices 9 99 pro πύϑεσϑαι, ME a) εὐπειϑέυς ἀτρεκὲς} Proclus lib. 2 in Timaeum p. 105 hor Veryàb Parmenidis laudans legit édipeyyfot ἀτρεμές. ded εὐπειϑέας hsbetit oniuet Sexti codices non hoc tantum loco sed et infra, ubi Parnéeunten ziageq odit. etiam. Laértius loco laudato, ubi quoque legitur dro, non droeufc. ἀτρέχές habeht Sexti codices δα 1 et insti in hoc Toéo atque: ita infra in parephrasi legit ms Cis., ubi editi urotuſéc, quod prüeferunt — ⸗ 4 80 7 0d βροτῶν défag, ταῖς οὐκ Pu") πίστις ἀληϑῆς,.
ἀλλὰ σὺ τῆσδ᾽ ἀφ᾽ ὁδοῦ διζήσιος “) εἶργε νόημα...- μηδέ σ᾽ ἔϑος 4) πολύπειρον͵ ὁδὸν κατὰ τήνδε βιάσϑω..
νωμῶν ἄσχοπον ὄμμα καὶ ἡχήεσσαν ἀκουὴν ) ΟΣ καὶ γλῶσσαν" χρῖπαι) δὲ "λόγῳ. πολύπειρον ἔλεγχον 85 ἐξ ἐμέϑεν ῥηϑέντα" μόνος 0£:ye?). ϑυμὸς ὁδοῖο...Aenean. M — PE ἐν τούτοις γὰρ ὃ Παρμενίδης ἵππους μέν φησιν αὐτὸν φέρειν τὸς ἀλόγους τῆς ψυχῆς ὁρμάς τε καὶ ὀρέξεις, κατὰ δὲ τὴν mo- λύφημον ὁδὸν τοῦ δαίμονος πυρεύεσθαι, τὴν κατὰ τὸν -φιλόσο- n λόγον ἢ ϑεωρίαν' ὡς λόγος προπόμπου δαίμονος) τὐόπον 1ἐπὶ τὴν ἁπάντων ὁδηγεῖ γνῶσιν, κούρας δ᾽ αὐτοῦ πρσάγειν τὰῤφ αἰσθήσεις. ὧν τὰς μὲν ἀκοὰς αἰνίττεται ἐν τῷ λέγειν “ doioig γὰρ ἐπείγετο. δινωτοῖσι κύχλοις", τουτέστι τοῖς τῶν ὥξων, τὴν ἦν àv χταδ ἃς δὲ δρά Ηλιάδας κού φωνὴν δὲ ὧν καταδέχονται. τὰς ὁράσεις Ηλιάδας xovoug κέκληκε, δώματα μὲν νυχτὸς ἀπολιπούσας *), ἐς φάος ὠσαμένας, 80 'quaenam sint, hominum et quaenam 511 opinio, cuí non certa adhibenda fides, via num sit mente petenda, haec tibi tu caveas: longa experientia rerum | he te cogat in hanc ut tu tua lumina figas 2 .. aut aures patulas, a te ratione probetur, | B5 quam tibi dictáro, longa experientia rerum solam inentem errare via contingit | 112. in his cerlé Parmenides equis quidem dicii se ferri, rationis experte animi impetu et appéíitionibus; ferri autem per celebrem et inclytam ** viam daemonis?, nempe per conieriplationem. ratibnis philosophicam: mam ratio instar deducentis daemonis ducit ad universorum cognitionem; efiis sutem filias praeire, nempe sensus, ex quibus aüres quidem innuit, cum dicit, **or- bibus ipngeminjs neret, defixus utrinque, tornatis?, nempé in orbibus aurimm, pee quos vocem atcipiunt, 113. oculos autem vocat puellas Heliadas?^, quae - zeliotis palasiis noctis eontendunt ad lucem, propterea quod absque Reoe € HStephanus. et Salmasius, [ἀτρεχές. etiam "Plutarchus: Met. p..2146 Ἰθροι ἀιϊρεμές Clémens Alex. Strom. 6 p. 682, Simplicius-oemur im Adidtoteliso 8 de coelo p. 138. atque hoc restituimus.] "X" ; δ) dótuc,- ταῖς οὐχ Evi] male ms Veatitlar. δόξαι pro δόξας. noc τρία, nus vitiose Laértii códices Ér« pro É»i., Lou c) διζήσιος] male editi διξήσεος. vocabulo διζησίος utitur Parmenides etiam in his apud Proclum versibus: | | 39" ἰ Φ εἰ δ᾽ ἄγε τῶν ἐρέω, χομισαι δὲ σὺ μῦϑον ἀχούσαρ αἵπερ ὁδοὶ μοῦγαι διζήσιάς elot νοῆσαι.
ἡ μὲν ὅπως ἔστι τε καὶ οὐ χρεών ἔστι μὴ εἶναι σειϑοῦς ἔστε χέλευϑος" ἀληϑείη γὰρ ὁπηδεῖ.
ἡ δ' ὡς οὐχ ἔστι ys, xal ὡς χρεών ἔστε μὴ εἶναι,, τὴν δή τοι φράζω παναπειϑέα ἔμμεν᾽ ἀταρπόν, — οὔτε γὰρ ἄν γνοίης τό γε μὴ ὃν, οὐ γὰρ ἐφιχιόν», ὀῦτε φράσαις. ον, ]: : dy ὁ σ᾽ ἔθοςἾ male Ladrtii codices 9 23 un σὲ ϑέὸς. - e diovi) ita metrum postulat pro ἀκοήν, ethabent Laértius atqueliSteph, 7 ) xoire:] editi κρῖνον. pro πολύπειρον miox apud Laértium legitur πολύδηριν vel ut in Vyetsteniana editione πολύδηγνι»ν. «ed. πολύτιειρον átramque πολύπείρον ὅδόν et πολύπειρον ἔλεγχον etiam infra a Sexto zópetitur,: 4) d γε mss δέ τι. ' τὸν φιλόσοφον λόγον] ità recte mes et HStephanue pio λόγον.
, ἢ προπόμπόυ δαίμονος] male editi προπόμπους. | A) ἀπολιπούδαςἿ ms Vratislav. et flSteph. ἐπολειπούσας, ADVERSUS 1,OG QOf [bib. VII) δ᾽ διὰ ἐὸ- μὴ. χωρὶφ' φωτὸς ψίνεαϑαε τὴν χρῆδιν. αὐτῶν ἢ). ἐπὶ “δὲ τὴν 'πολύποιμον ἐλϑεῖν δίκην xai ἔχουσαν χληῖδας ἀμοιβούς, τὴν διάνοιαγ. ἀσφαλεῖς ἔχουσαν τὰς τῶν πραγμάτων. καταλήψεις, ἥτις 114 αὐτὸν ὑποδεξαμ ἐπαγγέλλεται δύο ταῦτα. ἀιδάξειν, ἡμὲν ἄλη- ϑείης εὐπειϑέος ἀτρὲμὲς ἦτορ, ὅπερ ἐστὲ: τὸ- τῆς ἐπιστήμης; ἀμεταχίνητον βῆμᾳ, ἕτερον δὲ βροτῶν δόξας, τοῖς οὐκ ἔνι πέστις ἀληϑής; τουτέστι, τὸ ἐν δόξῃ κείμενον πᾶν, ὅτε ἦν ἀβέβωιον. καὶ ἐπὶ τέλει. προσδιασαφεῖ τὸ μὴ δεῖν ταῖς αἰσϑΊ σεσι προσέχειν ἀλλὰ τῷ λόγῳ. “μὴ γάρ ge", not», «£906 πολύπειρον 002» P 8θὅ κατὼ τήνδε βιάσϑω γωμᾶν ἄσχοπον ὄμμα xal ἠχήεσσαν ἀκουὴν - xuÀ γλώσσαν, κρῖναι δὲ δὲ λόγῳ. πολύπειρὸν ἔλεγχον ἐξ. ἐμέϑεν Qm- Svra". ἀλλ᾽ οὗτος μὲν καὶ αὐτός, ὡς ix τῶν εἰρημένων συμ- φανές, τὸν ἐπιστημονικὸν λόγον κανόνα τῆς ἐν τοῖς οὖσιν ἀλη- Stelac ᾿ἀναγορεύσας ἀπέστη τῆς τῶν αἰσϑήσεων. ἐπιστάσεως 5), ᾿Εμπεδοκλῆς δὲ ὃ xfxpayarrivog κατὰ μὲν τοὺς ἁπλούσέξερον 115 δοκαῦντας αὐτὸν ἐξηγεῖσθαι ἕξ ᾿χριτήρια τῆς ἀληϑείας παραδί- δωσι" δύο “γὰρ δραστῃρίους τῶν ὅλων ἀρχὰς ὑποϑέμενος,.- λίαν xal νεῖχος, ἅμα τὲ τῶν τεσσάρων μνησϑεὶς ὡς. ὑλικῶν, γῆς τε xal ὕδατος καὶ. ἀέρος καὶ πυρός,, πάσας ταύτας 2) ἔφη κριτήρια “τυγχάνειν. παλαιὰ- γάρ τις, ὡς προεῖπον 9 ἀνῶϑεν 116 παρὰ τοῖς φυσικοῖς κυλίεται δόξα περὶ τοῦ τὰ ὅμοια τῶν ὁμοίων ' εἶναι γνΘριστιξα. καὶ ταύτης ἔδοξε μὲν καὶ Ζημόκριτος ) xexo- Pus sit eorum usus, ad ἐς Dicen? auiem seu justitiam venisso. ultficem et he bentem claves convenientes, nempe mentem, quae habet firmas ac certas re4 rwn comprehensiones, 114. quae cum gum excepisset, pollicetur se duo esse docturam, nempe *'quaenam sint veri certissima corda?, nempe scientiae gressum immobilem, alterum autem, quaenam sit bominum opinio, cui non certa adhibeuda fides", hoc est, quidquid in opinione positum est, quod es. infusa, et instabile, im fne autem aperte declarat non esse attendendos sensus sed rationem. '**]longs?, inquit, «experientia rerum me te cogat ἐπ hanc wt fu tus hunine fipas aut aures aut linguam; a te ratione probetem,. quam dbi. dietato, louga experientia rerum ^, sed híc quoque, ut ex lis qnae. dicta sunt, est perspicuum, cum! quae est ex scientia rationem pronuntiavit esse regulam renum veritatis, recessit a sensibus attendendis, 115. Empedos cles autem Agrigeutinus, ut ii volunt qui existimant eum exponere simpli cius, tradit esse sex a quibus iudicatur veritas: nam cum duo, quae vim habeant agendi, universorum posuisset principia, nempe amicitiam et litem, et simul meminisset quattuor tamquam maferialium, nempe terrae et aquae et aéris et ignis, ea coniuncta dixit esse criteria sive quae iudicant, 116, πᾶσα vetus quaedam, ut prius dixi, et alte a Physicis usque. probata versatur opi- nio, quod similia similibus cognoscantur. et eius quidem visus est etiam ἢ τὴ» χρῆσιν αὐτῶν it ita mss et t Stephanus atque Hervetus Ἔν pro χρίσιν. | m) τῶν αἰσϑήσεων ἐπιστάσεω: male editi τῶν αἰσθητῶν, | P 396 n) πάσας ταύτας] scil. dgydg ut infra seci. 120, ubj haec Em i opinio ipsíus verbis declaratur. in editis male erat ἥλασας ταῦτα, sed.
πάσας diserte ms Vrauslav...9) ὡς προεῖπον] supra sect. 92, confer. Écasmum adagio similje: simili — —— huius verba mox alſert ex mano eius, ut — — — MEXQUOMQ.
20 Mile τὰς πασαμοϑίαξ, ἔδοξε δὲ xal Tl dsu» V) εὐτῆς i» τῷ ^ MT ιμαίῳ παρεψαυκέναι. ἀλλ᾽ 6 μὲν Δημόκριτος ἐπέ τὲ τῶν ἔμ-- yo» καὶ ἀψύχων ἵστησι τὸν λόγον" “καὶ γὰρ ζῷα", prol», “δμογενέσι ζῴοις συνανελάζεται, ὡς περιστεραὶ περιστεραῖς sum γέρανοι γεράνοις καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ἀλύγων" ὡσαύτως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀψύχων, κἀϑάπερ δρᾶν πάρεστιν ἐπί τε τῶν xooxwveso- μένων σπερμάτων καὶ ἐπὶ τῶν παρὰ ταῖς ’“κυμανωγαῖς ψηφί» Vwv: ὅπου né» ydo würd τὸν τοῦ πὸσκίνον Giro» διαχριειχῶς π΄ eexol μετὰ φακῶν τάσσονται καὶ κριϑαὶ μετὰ ᾿κριϑῶν καὶ πυροὶ 118 αετὰ πυρῶν" ὅπου δὲ κατὰ τὴν τοῦ κύματος κίνησιν αἱ μὲν ἐπιμήκεις ψηφῖδες εἷς τὸν αὐτὸν τόπον ταῖς ἐπιβιηκεσιν ὠδοῦνι- ται, ai δὲ περιφερεῖς ταῖς περιφερέσιν, ὡς ἂν συναγωγόν te ἐχσύσης τῶν πραγμάτων τῆς ἐν τούτοις ὁμοιότητος". ἀλλ᾽ 6 119 μὲν. “ημόχριτος οὕτως. ἔϊλάτων ἢ δὲ ἐν: τῷ “Τιμαίῳ πρὸς παράστασιν τοῦ ἀσώματον εἶναι τὴν ψυχὴν τῷ αὐτῷ γένει τῆς ἀποδείξεως πἔχρηται"" ““εἰ γὰρ 7 μὲν ὅρασις", φηοί, “φωτὸς ἀντιλαμβανομένη εὐθύς Pot. φωτοειδής, ἡ δὲ ἀκοὴ dégu πει ᾿πληγμένον χρίνουσα. ὅπερ ἐστὶ τὴν φωνήν, εὐϑὺς ἀεροξιδὴς ϑεωρεῖται, δὲ ὄσφρησις ἀτμοὺς γνωρίζουσα πάντως oxi? ἀτμδειδής, καὶ 5 γεῦσις χυλοειδής" κατ᾽ ἀνάγκην καὶ ἢ ψυχὴ τὰς ἀσωμάτους ἰδέας λαμβάνουσα καϑάπερ τὰς ἐν τοῖς ἀριϑριϑῖς P BuG καὶ τὰς ἐν τοῖς πέρασι τῶν σωμάτων yíverü( τις ἀσώμᾳτος", 120 τοιαύτης δ᾽ οὔσης παρὰ τοῖς προγενεστέροις δόξης, ἔοικε καὶ ὃ Ἐμπεδοχλῆς ταὐτῃ συμπεριφέρεσθαι), ἔξ τὲ οὐσῶν τῶν τ ' — Bémiocritus aliquas probabiles afferro rationet, visus est et Plato. eam {ο» gie in Timaeo.. 117. sed Democritus quidem $n arimetis et inenimis ea ἃ dicit constituit. "animantia enim", inquit, “Ἢ οἰκο compregantur cura usdem generis animantibus, ut columbae cum columbis ef grues cum grui- Bus et πὰ tn aliis bhutis. shniliter autem et ih ihanimis, ut licet videre in quap cribrantur et in lapillis qui edacuníur a fluctibus; cum ex eibri 'qaidetn circumactione separatim lens emm lente collocetur, hordeurtí cum hürdeo et früumerittum cum frumento, 118, ex ündafum' autem motione dblongi quidem calctfli 'pellantue ad eundem locum ad quem oblongi, terétes dfét ad quem teretes, utpote rerum in his similitudine habente vim quan- dh eongregandiꝰ. sed sic quidem Democritus, 119, Plato autem in TTitnaeb dà probandum arimiami esse incorpoream usus est eodem genere demonstra-" -00 MESS "i nam si visio?, inquit, «apprehendens lücem statio. est Tuminosa, . — edits autem aürem percussum iudicams, mempe vocem, protinus.cernitut aif Μὲ mcéedens speciem, odoratus autem cognoscens vapores est Omnino va- poris aliquam habens formam, et gustus qui humores, humoris habens spe- diem; et anima ideas suscipiens incorporeas, ut quae sunt in numeris et ín finibus corporum, est incorporea", 120, cumque sit eiusmodi opinio apud eos qui nos mulás seculis praecesserunt, visus est in ea quoque versari g) Πλάτων] infra sect. 119 et quae sect. 98. | r) γέρανοι. γεράγνοις( Nazianzenus epist. 46 ad African. τίσιν ἵπποι μάλιστα γαίρουσιν; δῆλον ὡς ἵπποις. “ἀετοὶ δὲ τίσιν; οὐχ ἄλλοις ἢ ἀετοῖς.
κὈλοιὸν δὲ ποτὶ χσλοιὸν ἔζάνειν καὶ τῆς παροιμίας ἀχούεις.
4) χυματωγαῖς} in ms Ciz. est χυματαγωγαῖς pro κυματωγαῖς. f) Πλάτων] coafer Platonem Timaeo p. 532 sq. et Phaedone p. $85 ed. Lugd. 1590. JA P 890.u) συμπεριφέρεσθαι] ita. tecte in suo codice Salmasius consentientibus ^ — ms$ pro συμπεριτρέφεσϑαι. Empedoclis versus iam fuere supra sect.'92.
- ADVERSUS LÓGICOS (Aib. VIT,.—— 806 πάντα συνεστακυιῶν ἀρχῶν, λέγειν ἰσάριϑμα ταύταις vridoyeur τὰ κριτήρια δι᾽ ὧν γέγραφε i γαίῃ: μὲν γὰρ γαῖαν ὁπώπαμεν, ὕδατι δ᾽ ὕδωρ,. 131 αἴϑέρι δ᾽ αἰϑέρα δῖον, ἀτὰρ πυρὶ πῦρ ἀΐδηλον,.: ΄ στοργὴ» δὲ στοργῇ, νεῖκος δέ τε νείκεϊ λυγρῷ. ἐμφαίνων ὡς γῆν μὲν καταλαμβανόμεϑα μετουσίᾳ γῆς, ὕδω δὲ κατὰ μετοχὴν ὕδατος, ἀέρα δὲ uttovoía τοῦ ἀέρος, καὶ ἐπ πυρὸς τὸ ἀνάλογον. ἄλλοι δὲ ἦσαν οἱ λέγοντες κατὰ τὸν Ἐμ- 192 πεδοκλέα *) κριτήριον εἶναι τῆς ἀληϑείας οὐ τὰς αἰσϑήσεις ἀλλ΄λλ τὸν ὀρθὸν λόγον" τοῦ δὲ ὀρϑοῦ λόγου τὸν μέν τινα ϑεῖον ὕπάρ- χειν, τὸν δὲ ἀνθρώπινον, ὧν τὸν μὲν ϑεῖον ἀνέξοιστον. εἶναι, τὸν δὲ ἀνθρώπινον ἐξοιστόν. λέγει δὲ περὶ μὲν τοῦ μὴ ἐν ταῖς 188 αἰσϑήσεσι τὴν χρίσιν τἀληθοῦς ὑπάρχειν οὕτως, | στεινωποὶ μὲν γὰρ παλάμαι κατὰ γυῖα κέχυνται, πολλὰ δὲ δειλεμπῆω"), τά τ᾽ ἀμβλύγουσι μερίμνας. ἡ παῦρον δὲ ζωῇσι βίου μέρος &3golaavroc*).
ὠχύμοροι xanvoio δίχην ἀρϑένιες ἀπέπταν.
αὐτὸ μόνον πεισϑέντες ὅτῳ προσέκυρσεν *) ἕχαστος Euspedocles, οἱ cmn sex sint secundum ipsum principis quae oamia coasd- wumi, dicere esse totidem numero criteria, cum scripsit, .. 121. terram terreno atque unde conspeximus undam, " . aethere divinum nos aethera, vidimus igne claro ignem, lis lite, amor est conspectus amore. ostendess quod terràm quidem comprehendimus terrae participatione, aquam awtem participatione aquae, aerem participatione a£ris et in igue similiter. 323, οἷ autem faere qui dicerent ex sententia Ocls mon e sensibus sed a rocta ratiomo iudicari veritatem: rectam eutem rationem pertim esse &iviuam, parüm humanam; ex quibus diviham quidem iom posse proferri, ' hemmanem autem posse 123, quod.entem in sensibus nom sit veu iudicium, sic alt, EM. zmulta et lemao quao curam caligine caeeant, | ' et cum sit vivis vitae pars parva coacta, morto citae ablatis fumi instar vita recedit, id modo persuasus quisque est quod se obtulit ii, X) χατὰ τὸν Künedosén] sensibus aliquando non multum tribuisse XEmpedbclem, notet etiam Cicero Lucullo cap. δ: et tamen isti Physici rdro admodum, cum haerent aliquo loco, exclamant quasi mente incitati, — Empedocles quidem, ut interdum mihi furere videatur, abstruea esae omnia, nihi nos sentire, nihil cernere, nihil. omnino quale sit posee reperire. Claudianus de consulatu Mallii Theodori v. 71: | i alter in. Aetneas casurus sponte favillas dispergit revocatque deum rursusque receptis nectit amicitiis quicquid discordia solvit, corporis hic damnat sensus verumque videri " negat —- - - y) πολλὰ δὲ dnisunio] mss δειλεμπέα, HSteph. δειν᾽ ἔπεα, pro quo, Josephus Scaliger legebat: δήνε᾽ ἔπειτα., zx) ζωῆσε βίου μέρος ἀϑροίσαντος} ita mss pro ζωοῖσε εἰ ἀϑρήσαγτες. Tho. Gatakerus ad M. Antonini 10 31 παῦρον δ᾽ ἐν ζωοῖσι βίον. Sca- liger malebat: ζωῆς ἀβίου μέρος ἀϑρήσαντες.. ( YV yttenbachius ad Plut, Mor. p. 360 C scripsit: παῦρον Δὲ ζώουσι βίον μέρος ἀϑροίσαντες) a) αὐτὸ μόνον πεισϑέντες ὅτῳ προσέχυρσεν) male in editis προέχυρ-- σεν. vicissim male apud Laértium, ubi hic Empedoclis versus legitur 9 sExTUS EMI, Il, | U ͵ 386 SEXTI EMPIRICI J παντόσ᾽ ἐλαυνόμενοι. τὸ δὲ ὅλον εὔχεται εὑρεῖν οὕτως, οὔτ᾽ ἐπιδερκτὰ ") τάδ᾽ ἀνδράσιν οὔτ᾽ ἐπακουστὰ οὔτε νόῳ περιληπτά. i ^ χοιπερὶ δὲ ToU μὴ εἶναι εἰς τὸ παντελὲς ἄληπτον τὴν ἀλήϑειαν, ἀλλ᾽ ἐφ᾽ ὅσον ἱκνεῖται ) ὃ ἀνθρώπινος λόγος, ληπτὴν ὑπάρχειν, ἀασαφεῖ τοῖς προχειμέγνοις ἐπιφέρων ^) σὺ οὖν ἐπεὶ ὧδ᾽ ἐλιάσϑης,. πεύσεαι, οὐ πλεῖόν γε βροτείη μῆτις ἔρωρε. καὶ διὰ τῶν ἑξῆς ἐπιπλήξας τοῖς πλέον ἐπαγγελλομένοις γινώσκειν Y 801 παρίστησιν, ὅτι τὸ δι᾿ ἑκάστης αἰσϑήσεως λαμβανόμενον πιστόν ἐστι, τοῦ λόγου τούτων ἐπιστατοῦντος, καίπερ πρότερον κατα- 125 δραμὼν τῆς ἀπ᾿ αὐτῶν πίστεως. φησὶ γὰρ 4 ἀλλὰ ϑεοὶ τῶν μὲν μανίην *) ἀποτρέψατε γλώσσης, ἐκ δ᾽ ὁσίων στομάτων καϑαρὴν ὀχετείσατε πηγήν. καί σε πολυμνήστη λευκώλενε παρϑένε μοῦσα, ἄντομαι ὧν ϑέμις ἐστὶν ἐφημερίοισιν 7) ἀκούειν, undique reptato, totum at se iactat babere inventum, audire aut potuit quod cerneye nemo / eut animo compresdere,. 123, quod autem non possit perfecte oomprehendi veritas, nisi quantum eona- sequitur humana ratio, declarat subiungons ad ea quae sequuntur sic quoniam sed aberrae, scitaro, hamd ultra nan; hominis sollertia tendit, et cam per ea quae deinceps sequuntur, incropasset eos qui se plus moe profitentur, statuit quod quidquid per unumquemque sensum accipiter, eet fide dignum, si eis preesit ratio, licet prius fidei sensa deuemiaset. 126. dieit enim, » — roerum dii illorum furias avertite linguae ' atque ore ex sanoto pumum deducite fontem,. O0 musa et celebris, cui brachia candida, virgo, quae fas est homini €xaudire, ego te voge supplez,.
13 πεισϑὲν τῷ pro πεισθέντες Oroj, ut viri docti jam notarunt. versum proximum ὠχύμοροι etc. habet Plutarchus libro de lside et Osiride p. 360.
ὁ) οὔτ᾽ ἐπιδερχτὰ] ita legendum pro ni δερκτά εχ ms Cir, et Plu- tarcho qui haec Empedoclis verba laudat lib. de audiendis poétis p. 13 ed. Grotii, atque ideni vocabulum etiam reddendum Laiértii codicibus. ulchbre autem exprimunt haec Empedoclis verba illud apostoli 1 Corinth.
9: ἃ ὀφθαλμὸς οὐχ εἶδε xal ovg οὐχ ἤπουσε xa) ἐπὶ χαρϑίαν ἀν- ϑρώπου οὐκ ἀνέβη.. respexit ad Empedoclis verba Cicero Lucullo c. ὅ, ut Casaubono iam observatum:- εἰ amen isti. Physici raro admodum cum haerent aliquo loco, exclamant quasi mente, incitati: Empedocles quidem μὲ interdum mihi furere videatur, abstrusa esee omnia, nihil noe sentire, nihil cernere, nihil omnino quale sit, posse reperire.
c) Ixvtirai] ita mss pro ἰχγνεῖξαι.
d) τοῖς προχειμένοις ἐπιφέρων») hinc apparet, quae sequuntur Empe- doclis verba cum prieribus cohaerere, ut integer versus sit: ἊΣ οὔτα vou ἐπιδερχτά" σὺ οὖν ἐπεὶ ὧδ᾽ ἐλιάσθης etc.
P897, ε) μανίην] ita mss et mox ἀποτρέψατε ac χαϑαρὴν ὀχιτεύσατα pro ἀπετρέψατε et μανία» et 209008» ὀχεύσατε. notum est Empedoclem, | Siculum licet, ionica usum in versibus suis dialecto, non dorica, ndn "his non loquerentur dorice Siculi, sed quod ionísmum elegantiorem aberent suavioremque. ᾿ | f) ἐφημερέφισι») ita. legit HStephanus pro ἐφ᾽ ἡμείροισιγ. mo Cia. ἐφημέρησι»: | | N ADVERBSUS LOGICON (Lis, I]. Mi μηδέ σέ γ᾽ εὐδόξοιο βιήσεται ἄνϑεα τιμῆς πρὸς ϑνατῶν ἀνελέσθαι ἐφ᾽ o 9? ὁσίη ") πλέον εἰπεῖν: ϑάρσει, καὶ τότε δὴ σοφίης ἐπ᾽ ἄκροισι ϑοάξῃ *), ἀλλὰ γὰρ ἄϑρει πᾶς παλάμῃ ᾽) πῇ δῆλον ἕκαστον, e 10 μήτε τίν᾽ ὄψιν ἔχων πίστει πλέον ἢ xav? ἀχουήν, ἢ ἀχοὴν δ) ἐρίδουπον ὑπὲρ τρανώματα γλώσσης, μήτε τι τῶν'ἄλλων ὅπόσῃ πόρος ἐστὶ νοῆσαι.
γυίων πίστιν ") ἔρυκε νόει 9? ἦ δῆλον ἕκαστον. τοιαῦτα μὲν καὶ 0 Ἐμπεδοχλῆς:. ὃ δὲ Ἡράκλειτος 5), ἐπεὶ πάλιν 186 ἐδόχει δυσὶν ὠργανῶσϑαι ὃ ἀνϑρωπος πρὸς τὴν τῆς ἀληϑείας γνῶσιν, αἰσϑήσει vt καὶ λόγῳ, τούτων τὴν αἴσϑησιν παρᾶπλη- σίως τοῖς προειρημένοις φυσικοῖς ἄπιστον εἶναι νενόμικε" xà» δὲ λόγον ὑποτίϑεται κριτήριον. ἀλλὰ τὴν μὲν αἴσϑησιν ἐλέγχει λέ- yov κατὰ λέξιν ““κακοὶ μάρτυρες ἀνθρώποισιν ὀφϑαλμοὶ καὶ ὦτα βαρβάρους ψυχὰς ἐχόντων". ὕπερ ἴσον ἦν»), τῶν βαρβά- $ a pietate velis facilem ut tu mitteng curvum, gloria nec cogat flores te carpere honoris a mortalibus, ut moveerís dicere plura; confide et sophiae tunc ad suprema fersris, attento studio totus*circumspice clarum 10 quodlibet, haud visus meiorque fideà habeatur, quam auditus, non eius quam quod lingma revelat, nulliusve ex aliis, quorum est percepsio mentis.
: a membrisque fidem arce, sed haee quae clara témeto. 126, haec quidem Empedocles, Heraciſtus autem, quoniem ΠΝ videbatur esse duobus iestrumentis anunfes homo ed cojhtoleetüam voriatéri, hodrpé semsu et rationé, ex iis sensum, sicat ii quos prias di&imià phys, esi stimavit non esse fide dignum; rationem autem ponit eam esse quae iudicat, sed sensum quidem refellit dicens ad verbum «mali sumt testes hominibus ecnuli et aures barbaras habentium amüunas", quod perinde est ae si diens, rA ἐλάουσ᾽ εὐήνιο»] ita mss et HStepb. in possi philosophica p. 21.
) ἔφ’ 9 9' Gocn] ita legendum vidit Iosephus Scaliger, in editis Sexti codicibus: tp Q σώης. in ms Vratislav. ἐφωϑθδοείης. ma Cis. ἔφ᾽ Sostnc. HSteph. ἐφ᾽ d 9' ὁσίης. ' ἢ 9od(5) ita recte editi pro $oa(t;, quod est in ms Vratislav. et apud. HSteph. pro quo Scaliger: ϑοάσεις.
ἃ) παλάμη) ita recte HSteph. pro παλάμη. ponitur autem Empedetli παλάμη pro mensura qua rerum veritatem utcumque veluti spithama homo:inetiri conatur, sensibus attendens. de cuins mensurae brevitate atque insuffcientia supra dixerat: σιεινωποὶ ni» γὰρ παλάμαι κατὰ a sÉyvyrat., ἐ) ἢ ἀκοὴν] ita versus postulant et legunt mss pro ἀχουήν, quod ex. superiore versu male in editis repetitum,: m) γλώσσης] ita mes et IHSteph. pro γλωττης, quod est, Atticum. - n) γυίων πίσειν] hoc inprimis versu utitur Radulphus Cudworthus ín systemate intelligibili Universi p. 23 ad confutandum Aristotelem, qui sensibus solis ab Empedocle tributam iudicandi facultatem scripsit.
o) ᾿Ηράχλειτος} buius dictum supplendum apud lo. Stobaeurm serm. 4 m. de imprudentia p. 100: xaxoi γίνονται (μάρτυρες) ὀφϑαλμοὶ xal - era ἀφρόνων ἀνθρώπων, ψυχὰς βαρβάρους ἐχόντων. caeterum oculos . auribus ἀχριβεστέρους μάρτυρας esse. pronuntiat Heraclitus apud Polybiuta pv] prozima quidem haee ett ure EUN ΓΝ / / p) ὅπερ ἴσον ἢ Li - 808 SEXTI EMPIRICI 121 ρων ἐστὶ ψυχῶν ταῖς ἀλόγοις εἰσϑήσεσι πιστεύειν. τὸν δὲ λόγον κριτὴν τῆς ἀληϑείας ἀποφαίνεται, οὐ τὸν ὁποιονδήποτε *), ἀλλὰ τὸν χοιγνὸν καὶ ϑεῖον"). τίς δ᾽ ἐστὶν οὗτος, συντόμως ὕπο- P 898 δεικτέον. ἀῤέσχει γὰρ τῷ φυσικῷ τὸ περιέχον ἡμᾶς λογικόν τε 128 ὃν καὶ φρενῆρες. ἐμφαίνεε δὲ τὸ τοιοῦτο πολὺ πρόσϑεν Ὅμη- οος ἢ dino» — E. | τοῖος ydg νόος ἐστὶν dmuyJóviov ἀνθρώπων, ᾿ οἷον ἐπ᾿ ἦμαρ ἄγῃσι πατὴρ ἀνδρῶν τε ϑεῶν τε. καὶ “Ἀρχίλοχος ") δέ φησι τοὺς ἀνθρώπους τοιαῦτα φρονεῖν “ὁποίην Ζεὺς do" ἡμέρην Gy". εἴρηται δὲ καὶ τῷ Εὐριπίδῃ") τὸ αὐτό «t ὅστις ποτ᾽ εἰ σὺ δυστόπαστος εἰσιδεῖν ^ Ζεύς, εἶτ᾽ ἀνάγκη φύσιος εἴτε νοῦς βροτῶν, ἐπευξάμην σε. — | 190 τοῦτον δὴ τὸν θεῖον λόγον xa9^ “Ηράκλειτον δι᾽ ἀναπνοῆς σπά- σαντὲς νοεροὶ γινόμεϑα, καὶ ἐν μὲν ὕπνοις ληϑαῖοι, κατὰ δὲ ' est.barberarum animarum credere sonsibus rationis: expertibus, 127. rationem eutem veritatis iudicem pronuntiat, non quamcumque sed communem et di- vinam, quaenam autem ea sit, breviter est ostendendum, placet enim phy- sico, id quod nos ambit esse et rationis particeps et prudentia preeditum, 128. hoc longe ante indicavit Homerus dicens: terrenorum hominum est mens et prudentia talis, . δὰ qualem ipse diem deducit Iuppitde illos. - Archilochus quoque dicit homines talia mente versare, δὰ qualem diem de- ducit eos Iuppiter, dictum est íd ipsum quoque ab Euripide ν᾿ haud facile quis n sis potest coniicier, o Iuppiter, naturáene necessitas, mensue hominum, to ego tamen rogaverim, 129, hanc ergo divinam rationem cum, ut vult Heraclitus, attraxerimus pee inspirationem, efficimur intelligentes, et iu soumis quidem obliviosi, im vi- tentia, malos esse testes sensus, in iis qui sagaci animi iwdicio desti- twuntur, quo ipsum sensuum testimonium revocare ad examen atque ponderare possint. | 4) oU τὸν ὁποιονϑήποτε] Heraclitus apud Plutarchum de auditione p. 41: βλὰξ ἄνϑρωπος ἐπὶ παντὶ λόγῳ ἑπ:εοῆσθαι φιλεῖ, Proclus com- mentario ms in Álcibiadem Platonis: ὀρϑῶς οὖν xal ὁ γενναῖος Πρά- κλειτος ὁποσχοριάζει τὸ πιλῆϑος ὡς ἄνουν xal ἀλόγιστον. τίς γὰρ αὐτῶν, φησί, γόος ἢ φρήν -- - ὅτε οὗ πολλοὶ χαχοί, ὀλίγοι δὲ ἀγαϑοί. ταῦτα μὲν Ἡράκλειτος, διὸ καὶ σιλλογράφος ὀχλολοίδορον αὐτὸν ἀπεχάλεσεν. r) τὸν κοινὸν καὶ ϑεῖον] Heracliti sententia, deum 6666 eubtilissimum ignem pollentem potentia ac sapientia omnisque permeentem, τὸ λεπτό- τατον» xal τάχιστον διὰ παντὸς διεξιὸν δι᾽ οὗ πάντα τὰ γιγνόμενα γίγνε- Ζαι. vide Rad. Cudworthum in systemete intelligibili Universi p. 505. huius itaque communis et divinae rationis adspiratione sapere homines. alioqui per naturam ratione destitutos. infra sect. 349 et lib. 9 adversus Logicos. Philostratus epist. 18: ᾿πράκλειτος ὁ φυσιχὸς ἄλογον εἶναι κατὰ φύσιν ἔφησε τὸν ἄγνϑρῳπον. Tertullianus de anima c. 16: ut neque ex- trinsecus agitari putes principale istud secundum Heraclitum. P 808.)"Ousooc] Odyss. σ΄ 135. confer ad hunc poétae locum dicta 8 Pyr- hon. sect. 244 et lib: adv. Astrologos sect. 4. | . f) Ἀρχίλοχος] versus eius sunt: τοῖος ἀγϑρώποισι ϑυμός, Γλαῦχε Zentíveo nai, 5d γίνεται ϑνητοῖς, ὑποίην Ζεὺς ἐφ᾽ ἡμέρην «ye. — u) τῷ sss ad quae ad librum contra Grammaticos sect. 187, ubi iidem versus Euripidis afferuntur, quos emendatius descriptos ac digestos babes. |: | » rd ' ADVERSUS LOGICOS (Lib, VI).. $00 ἔγερσιν πάλιν ἔμφρονες" ἐν γὰρ τοῖς ὕπνοις μυσάντων τῶν αἷ- σϑητικῶν πόρων χωρίζεται τῆς πρὸς τὸ περιέχον συμφυΐας ὃ ἐν ἡμῖν νοῦς, μόνης τῆς κατὰ ἀναπνοὴν προσφύσεως σωζομένης οἱονεί τενος ῥίζης, χωρισϑείς τε ἀποβάλλει ἣν πρότερον εἶχε μνη- μονικὴν δύναμιν. ἐν δὲ ἐγρηγορόσι πάλιν διὰ τῶν αἰσϑητικῶν 180 πόρων ὥσπερ διά τινων ϑυρίδων προκύψας καὶ τῷ περιέχοντι συμβάλλων λογικὴν ἐνδύεται δύναμιν. ὅνπερ οὖν τρόπον οἱ ἄν-᾿, ϑραχες πλησιάσαντες τῷ πυρὶ κατ᾽ ἀλλοίωσιν διάπυροι γίνονται, χωρισϑέντες δὲ σβέννυνται, οὕτω καὶ ἣ ἐπιξενωθεῖσα τοῖς zut- τέροις σώμασιν ἀπὸ τοῦ περιέχοντος μοῖρα κατὰ μὲν τὸν χω- ρισμὸν σχεδὸν ἄλογος γίνεται, κατὰ δὲ τὴν διὰ τῶν πλείστων i πόρων σύμφυσιν. ὁμοιοειδὴς τῷ 019,7) καϑίσταται. τοῦτον δὴ 131 τὸν κοινὸν λόγον καὶ ϑεῖον καὶ οὔ κατὰ μετοχὴν γινόμεθα" λο-- γιχοί, χριτήριον ἀληϑείας φησὶν ὃ “Ηράκλειτος, ὅϑεν τὸ μὲν κοινῇ πᾶσι φαινόμενον τοῦτ᾽ εἶναι πιστόν" τῷ κοινῷ γὰρ καὶ ϑείῳ λόγῳ λαμβάνεται" τὸ δέ τινι μόνῳ προσπῖπτον ἄπιστον ὑπάρχειν διὰ τὴν ἐναντίαν αἰτίαν. ἐναρχόμενος οὖν τῶν περὶ 138 φύσεως ὃ προειρημένος ἀνὴρ καὶ τρόπον τινὰ δεικνὺς τὸ περι-- ἔχον φησί, “λόγου τοῦδε ἐόντος ἀξύνετοι γίνονται ἄνθρωποι ") καὶ πρόσϑεν ἢ ἀχοῦσαι καὶ ἀκούσαντες τὸ πρῶτον" γινομένων