Исповедь (la)
- Язык:
- латинский
- Статус:
- Полное произведение
- Авторство:
- Написано автором
- Состояние текста:
- Чистый текст
- Объём:
- ~170 000 слов · 791 фрагментов
Процитировать это произведение
- APAАвгустин Блаженный. (n.d.). Исповедь (la). SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/augustine/confessiones-latin
- MLAАвгустин Блаженный. "Исповедь (la)." SigPhi, https://sigphiai.com/ru/works/augustine/confessiones-latin.
- ChicagoАвгустин Блаженный. Исповедь (la). SigPhi. https://sigphiai.com/ru/works/augustine/confessiones-latin.
О чём это
Рассказ Августина о собственной жизни, обращённый к Богу: юность в Карфагене, годы сомнений, обращение в миланском саду и вопросы о том, что такое время и что такое память.
Контекст и история
Написана около 397-400 годов, когда Августин уже был епископом Гиппона в римской Африке. Это первая великая интроспективная книга западной литературы: никто прежде не исследовал собственную внутреннюю жизнь на такой глубине и не записывал её, обращаясь к Богу напрямую. Рассказанное в ней обращение — лето 386 года, детский голос, поющий «возьми и читай», — одна из самых влиятельных сцен, когда-либо написанных, и весь жанр современной автобиографии обязан ей своим существованием.
Редакционный контекст, а не источник для цитирования: в отличие от отрывков самого произведения, эти сведения нельзя проверить по корпусу.
Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net (This file was produced from images generously made available by The Internet Archive/Canadian Libraries) S. AURELII AUGUSTINI CONFESSIONES POST EDITIONEM PARISIENSEM NOVISSIMAM AD FIDEM CODICUM OXONIENSIUM RECOGNITÆ, ET POST EDITIONEM M. DUBOIS EX IPSO AUGUSTINO ILLUSTRATÆ. * * * * * OXONII, J. H. PARKER; J. G. ET F. RIVINGTON, LONDINI. MDCCCXXXVIII. * * * * * {vii} MONITUM. Quum Patrum studium omni fere tempore in Ecclesia Anglicana floruerit, mirum sane accidit, non nisi unum S. Augustini opusculum[1], quod sciam, idque historici tantum argumenti, typis apud nos unquam mandatum fuisse. Auspicatius ergo a nullo alio exordium sumpturam fore Bibliothecam hanc Patrum duximus, quam ab ipso Augustino, neque opera ejus selecta quam ab ipsius Confessionibus, tum quia indolem Sancti Patris, ingenium, vitam, mores optime declarent, tum vero quia iis, qui pietati gnaviter studuerunt, nunquam non (si modo licuerit) in manibus versatæ sint. Operi tam insigni, et sæculorum plus quam tredecim quæ id in succum et sanguinem pietatis suæ converterunt, suffragiis, amore, studio, comprobato, non est quod immoremur; id ergo paucis tantum exponemus, quod in hac editione præstare voluerimus. Et nos quidem editione Benedictina contenti fuissemus, quam certe, (si in hâc vel illa Patrum editione minus diligenter egerint Monachi quidam ordinis illius impigerrimi, deque Patribus optime meriti,) solito labore et patientia, summaque cura et fidelitate concinnarunt, præsertim cum recentius adhuc summa cum diligentia denuo recensita sit et emendata; eorum tamen scrupulis occurrere voluimus, quibus suspectum est quicquid Ecclesiæ Romanæ elaboraverint asseclæ, quosque a Patrum studio absterret corruptelarum nescio quarundam suspicio.…