Tractatus Politicus
- 语言:
- 拉丁语
- 状态:
- 完整作品
- 作者归属:
- 作者本人所著
- 文本状况:
- 文本清晰
- 篇幅:
- 约 39,200 词 · 186 个段落
引用本作品
- APA巴鲁赫·斯宾诺莎. (n.d.). Tractatus Politicus. SigPhi. https://sigphiai.com/zh/works/baruch-spinoza/tractatus-politicus
- MLA巴鲁赫·斯宾诺莎. "Tractatus Politicus." SigPhi, https://sigphiai.com/zh/works/baruch-spinoza/tractatus-politicus.
- Chicago巴鲁赫·斯宾诺莎. Tractatus Politicus. SigPhi. https://sigphiai.com/zh/works/baruch-spinoza/tractatus-politicus.
内容简介
斯宾诺莎最后的著作，一六七七年因他去世而中断，恰好停在讲民主的地方。
背景与流传
这是一部毫无义愤的政治学。开篇便说：哲学家所设想的人，不是人本来的样子，而是他们希望人成为的样子，因此他们的理论只配用于黄金时代。斯宾诺莎要的是别的东西：把制度算计到即便占据其位的人是坏人也照样运转，因为对一个国家所要求的不是德性，而是稳固。由此而有他对君主制与贵族制的剖析，议事会、人数与官职，一一详列。而通篇所指向的那一章——论民主——在第二页上断掉了：斯宾诺莎正写着它便死了，全书停在一句话的中间，谈的是谁有投票之权。卢梭读的是这部书，近代共和主义所接续的也是它。
这是编辑性背景，不是可引用的来源：与作品本身的段落不同，这些说明无法在语料库中核对。
Amice dilecte, Grata tua mihi heri tradita est. Gratias pro cura tam diligenti, quam pro me geris, ex animo ago. Hanc occasionem, etc. non praetermitterem, nisi in quadam re essem occupatus, quam utiliorem judico, quaeque tibi, ut credo, magis arridebit, nempe in Tractatu Politico concinnando, quem ante aliquod tempus, te auctore, inchoavi. Hujus Tractatus Capita sex jam sunt absoluta. Primum ad ipsum opus Introductionem quasi continet: secundum tractat de Jure naturali: tertium de Jure Summarum Potestatum: quartum quaenam Negotia Politica a Summarum Potestatum gubernatione pendeant: quintum, quidnam sit illud extremum, et summum, quod Societas potest considerare; et sextum, qua ratione Imperium Monarchicum debeat institui, ne in Tyrannidem labatur. Impraesentiarum caput septimum tracto, in quo omnia praecedentis sexti capitis membra, ordinem bene ordinatae Monarchiae concernentia, Methodice demonstro. Postea ad Aristocraticum et Populare Imperium, denique ad Leges, aliasque particulares Quaestiones, Politicam spectantes, transibo. Hisce vale, etc. Patet hinc Auctoris Scopus; sed morbo impeditus, et morte abreptus hoc opus non ulterius, quam ad finem Aristocratiae, perducere valuit, quemadmodum Lector ipse experietur. CAPUT I. I. Affectus, quibus conflictamur, concipiunt Philosophi veluti vitia, in quae homines sua culpa labuntur; quos propterea ridere, flere, carpere, vel (qui sanctiores videri volunt) detestari solent. Sic ergo se rem divinam facere, et sapientiae culmen attingere credunt, quando humanam naturam, quae nullibi est, multis modis laudare, et eam, quae revera est, dictis lacessere norunt.…