SigPhiSigPhi

Les Confessions (la)

Augustin d'Hippone

Langue:
latin
État:
Œuvre complète
Paternité:
Écrite par l'auteur
État du texte:
Texte propre
Étendue:
~170 000 mots · 791 passages
Citer cette œuvre
  • APAAugustin d'Hippone. (n.d.). Les Confessions (la). SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/augustine/confessiones-latin
  • MLAAugustin d'Hippone. "Les Confessions (la)." SigPhi, https://sigphiai.com/fr/works/augustine/confessiones-latin.
  • ChicagoAugustin d'Hippone. Les Confessions (la). SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/augustine/confessiones-latin.

De quoi il s'agit

Le récit qu'Augustin fait à Dieu de sa propre vie : la jeunesse à Carthage, les années de doute, la conversion dans un jardin de Milan, et la question de ce que sont le temps et la mémoire.

Contexte et histoire

Écrites vers 397-400, quand Augustin était déjà évêque d'Hippone, dans l'Afrique romaine. C'est le premier grand livre introspectif de la littérature occidentale : personne avant lui n'avait examiné sa propre intériorité à cette profondeur, ni ne l'avait écrite en s'adressant à Dieu directement. La conversion qu'il raconte — l'été 386, la voix d'un enfant chantant « prends et lis » — est l'une des scènes les plus influentes jamais écrites, et le genre entier de l'autobiographie moderne lui doit son existence.

Contexte éditorial, non une source citable : contrairement aux passages de l'œuvre, ces données ne peuvent pas être vérifiées dans le corpus.

Comment cela commence
Distributed Proofreading Team at http://www.pgdp.net (This file was produced from images generously made available by The Internet Archive/Canadian Libraries) S. AURELII AUGUSTINI CONFESSIONES POST EDITIONEM PARISIENSEM NOVISSIMAM AD FIDEM CODICUM OXONIENSIUM RECOGNITÆ, ET POST EDITIONEM M. DUBOIS EX IPSO AUGUSTINO ILLUSTRATÆ. * * * * * OXONII, J. H. PARKER; J. G. ET F. RIVINGTON, LONDINI. MDCCCXXXVIII. * * * * * {vii} MONITUM. Quum Patrum studium omni fere tempore in Ecclesia Anglicana floruerit, mirum sane accidit, non nisi unum S. Augustini opusculum[1], quod sciam, idque historici tantum argumenti, typis apud nos unquam mandatum fuisse. Auspicatius ergo a nullo alio exordium sumpturam fore Bibliothecam hanc Patrum duximus, quam ab ipso Augustino, neque opera ejus selecta quam ab ipsius Confessionibus, tum quia indolem Sancti Patris, ingenium, vitam, mores optime declarent, tum vero quia iis, qui pietati gnaviter studuerunt, nunquam non (si modo licuerit) in manibus versatæ sint. Operi tam insigni, et sæculorum plus quam tredecim quæ id in succum et sanguinem pietatis suæ converterunt, suffragiis, amore, studio, comprobato, non est quod immoremur; id ergo paucis tantum exponemus, quod in hac editione præstare voluerimus. Et nos quidem editione Benedictina contenti fuissemus, quam certe, (si in hâc vel illa Patrum editione minus diligenter egerint Monachi quidam ordinis illius impigerrimi, deque Patribus optime meriti,) solito labore et patientia, summaque cura et fidelitate concinnarunt, præsertim cum recentius adhuc summa cum diligentia denuo recensita sit et emendata; eorum tamen scrupulis occurrere voluimus, quibus suspectum est quicquid Ecclesiæ Romanæ elaboraverint asseclæ, quosque a Patrum studio absterret corruptelarum nescio quarundam suspicio.…

Lire l'œuvre entière →

← Retour à Augustin d'Hippone