Commentaria in quatuor libros Sententiarum (Opera, tomus IV, ed. 1609)
- Langue:
- latin
- État:
- Choix ou œuvre partielle
- Paternité:
- Écrite par l'auteur
- État du texte:
- Avec des erreurs de numérisation (mesure automatique sur tout le texte, non vérifiée à la main) · 2 passages illisibles, exclus des réponses
- Étendue:
- ~510 000 mots · 2 446 passages
Citer cette œuvre
- APABonaventure. (n.d.). Commentaria in quatuor libros Sententiarum (Opera, tomus IV, ed. 1609). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/bonaventure/commentaria-in-quatuor-libros-sententiarum-opera-tomus-iv-ed-1609
- MLABonaventure. Commentaria in quatuor libros Sententiarum (Opera, tomus IV, ed. 1609). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/fr/works/bonaventure/commentaria-in-quatuor-libros-sententiarum-opera-tomus-iv-ed-1609.
- ChicagoBonaventure. Commentaria in quatuor libros Sententiarum (Opera, tomus IV, ed. 1609). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/bonaventure/commentaria-in-quatuor-libros-sententiarum-opera-tomus-iv-ed-1609.
Référence de l’édition reproduite. SigPhi est la reproduction numérique. Année, éditeur et traducteur sont indiqués lorsqu’ils sont connus ; « n.d. » signale une année inconnue.
De quoi il s'agit
Le commentaire de Bonaventure aux Sentences de Pierre Lombard, dans l'édition latine de 1609.
Contexte et histoire
Commenter les Sentences était ce que devait faire tout candidat à la maîtrise en théologie : c'était l'exercice obligé, comme une thèse aujourd'hui, d'où leur nombre. Bonaventure a écrit le sien à Paris vers 1250-1252, et Thomas d'Aquin le sien dans les mêmes années et à la même université : lus l'un contre l'autre, ils montrent où franciscains et dominicains commencent à diverger.
Contexte éditorial, non une source citable : contrairement aux passages de l'œuvre, ces données ne peuvent pas être vérifiées dans le corpus.
cileis animi compiseat,ac foztuul adzoetr auda deuot ionis pietatis f. dulcedine perfundat. Denique difWutationes omnes tum robore Aucoritatirquam non folum e fantfis Ecclefre veteribus patribus , fed etiam t l'eripateticia 4c Platontcis febolus alfa, dic iplinis ACCCpTEE UP v 4T ionum cómunimit «diurnentis. Hi ygitur deo ffrenut, 41ent ifümi obttmid, tbeologze [cbolasiice duces,etate equales,quaft eemini inChristofratres, g[/dem fludgs dedidiparid, corona condecoratiqui eximia fancl itatimaanam pv effantis docirina laudemadinanxerunt, cum vevirobur flabilierint theologie nertuseey hareticorum «udaciametuderint folidioribus artibus, prefforid, argumentandi acuere:diuint quidem cb peroportun? fafum es,vt bis luctuofifitmis temporibus.quibus mobilifd« tna prouincia olim fidei Catholica p florentiffüme Germania, Anglis Belgium, amplifimum Gallia reg: pum,t amio bere(umtempekiati ut turbulentig, fluctibus agitantur eo bereticaruns opinionum erróribus, quafi tribunit ys furoribm concutiuntur.optimum dotérine Catbolice ducem,ad berefes reflinquendas iuffruifüimi in acie Sanct iffimnus D. N perduceret.Is enim àprima etate theologia fIudys femper. floruit. tantus, in fis pfecityvt nemo vna aliqua tam perfecte fsentia didicerit quam ille omms prevellentis difciplinari corpi-) ) ) ) tonem eji adeptus. Diuinari autemrerb fcientia co illa ipfa fludia,que funt Chrif iamo bomine diana fit retfe| - Quouityvt non modo cum d5,qui noff ra memoria floruerunt comparandus ,. fed veteribus etiam illis Chriffiaue theologie principibus anmumerandas videatur Et quontam fi dotrine tnmocentia vite deesi propemodum bomini est frenilisque altero oculo captus fit..Scite enim apud Naz4anzenum er «ce feriprum eff : oi pd 9 9 (dior udn 71 À0J9Y RU TRR FUIXÓ TES TO £npo óc Aéfzroyrc ,oUÀEy TOY ense uua, £peoi dexéiv dia Diosa. Six 1s eit ur ,vt Vere dicam,cüm Qo tbevlogie perfetf ionem. facraruim litterarum perfeétam cogntionem.e [antie vita perfecfa|