SigPhiSigPhi

Pour Lucius Murena

Cicéron

Langue:
latin
État:
Œuvre complète
Paternité:
Écrite par l'auteur
État du texte:
Aucun bruit de numérisation détecté (mesure automatique sur tout le texte, non vérifiée à la main)
Étendue:
~14 300 mots · 68 passages
Citer cette œuvre
  • APACicéron. (n.d.). Pro Lucio Murena [Pour Lucius Murena]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/cicero/pro-lucio-murena
  • MLACicéron. Pro Lucio Murena [Pour Lucius Murena]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/fr/works/cicero/pro-lucio-murena.
  • ChicagoCicéron. Pro Lucio Murena [Pour Lucius Murena]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/cicero/pro-lucio-murena.

Référence de l'édition que reproduit SigPhi : SigPhi en est la reproduction numérique, pas l'éditeur. L'année de l'édition ne figure pas dans les métadonnées (d'où « n.d. ») et le traducteur n'apparaît que lorsqu'il est connu.

De quoi il s'agit

La défense d'un consul élu accusé d'avoir acheté des voix. L'un des accusateurs était Caton le Jeune, le stoïcien inflexible, et Cicéron se moque de lui ouvertement devant le tribunal.

Contexte et histoire

63 av. J.-C., en pleine conjuration de Catilina : Cicéron soutient que condamner un consul élu à ce moment-là serait pire que la fraude elle-même. Le discours le plus drôle du corpus — la charge contre le stoïcisme rigide de Caton est mémorable — et en même temps un plaidoyer franchement politique pour la stabilité contre le droit.

Contexte éditorial, non une source citable : contrairement aux passages de l'œuvre, ces données ne peuvent pas être vérifiées dans le corpus.

Comment cela commence
Summa in utroque est honestas, summa dignitas; quam ego, si mihi per Servium liceat, pari atque eadem in laude ponam. Sed non licet; agitat rem militarem, insectatur totam hanc legationem, adsiduitatis et operarum harum cotidianarum putat esse consulatum. ‘Apud exercitum mihi fueris’ inquit; ‘tot annos forum non attigeris; afueris tam diu et, cum longo intervallo veneris, cum his qui in foro habitarint de dignitate contendas?’ Primum ista nostra adsiduitas, Servi, nescis quantum interdum adferat hominibus fastidi, quantum satietatis. Mihi quidem vehementer expediit positam in oculis esse gratiam; sed tamen ego mei satietatem magno meo labore superavi et tu item fortasse; verum tamen utrique nostrum desiderium nihil obfuisset. Sed ut hoc omisso ad studiorum atque artium contentionem revertamur, qui potest dubitari quin ad consulatum adipiscendum multo plus adferat dignitatis rei militaris quam iuris civilis gloria? Vigilas tu de nocte ut tuis consultoribus respondeas, ille ut eo quo intendit mature cum exercitu perveniat; te gallorum, illum bucinarum cantus exsuscitat; tu actionem instituis, ille aciem instruit; tu caves ne tui consultores, ille ne urbes aut castra capiantur; ille tenet et scit ut hostium copiae, tu ut aquae pluviae arceantur; ille exercitatus est in propagandis finibus, tuque in regendis. Ac nimirum—dicendum est enim quod sentio—rei militaris virtus praestat ceteris omnibus. Haec nomen populo Romano, haec huic urbi aeternam gloriam peperit, haec orbem terrarum parere huic imperio coegit; omnes urbanae res, omnia haec nostra praeclara studia et haec forensis laus et industria latet in tutela ac praesidio bellicae virtutis. Simul atque increpuit suspicio tumultus, artes ilico nostrae conticiscunt.

Lire l'œuvre entière →

← Retour à Cicéron