De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original)
- Langue:
- latin
- État:
- Œuvre complète
- Paternité:
- Écrite par l'auteur
- État du texte:
- Avec des parties illisibles (mesure automatique sur tout le texte, non vérifiée à la main) · 89 passages illisibles, exclus des réponses
- Étendue:
- ~200 000 mots · 929 passages
Citer cette œuvre
- APAHugo Grotius. (n.d.). De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original
- MLAHugo Grotius. De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/fr/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original.
- ChicagoHugo Grotius. De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original.
Référence de l’édition reproduite. SigPhi est la reproduction numérique. Année, éditeur et traducteur sont indiqués lorsqu’ils sont connus ; « n.d. » signale une année inconnue.
De quoi il s'agit
Le traité de jeunesse de Grotius sur le droit de prise : quand il est licite de s'emparer des biens d'autrui à la guerre, et qui peut en décider.
Contexte et histoire
Il a une histoire textuelle qu'il vaut la peine de connaître. Il l'écrivit vers 1604-1606, très jeune, à la commande de la Compagnie néerlandaise des Indes orientales, qui avait capturé un navire portugais et devait justifier l'acte. Il ne le publia jamais : il n'en tira qu'un chapitre, en 1609 et sans signature, le Mare Liberum sur la liberté des mers. Le reste demeura dans ses papiers et resta inconnu jusqu'à ce que le manuscrit reparût dans une vente en 1864. Cette édition latine est de peu après.
Contexte éditorial, non une source citable : contrairement aux passages de l'œuvre, ces données ne peuvent pas être vérifiées dans le corpus.
Post Historica sequitur caput duodecimum, cujus major pars Maris liberi titulo separatim edita est. Opusculi hujus finem et propositum accuratius cognoscimus, cum ad locum attendimus, ubi primum legebatur. Demonstrandum erat Grotio, Lusitanos nullo jure Batavis bellum facere, quod sua Indicae negotiationis privilegia vio-PREFATIO. IX lari contendant; Batavos contra jure bellum inferre Lusitanis, quod illi liberam suam navigationem impedire studeant. Ultima tria quae sequuntur capita ostendunt bellum in Lusitanos et praedationem non tantum justam esse, sed honestam et utilem. Vix opus est monere, ipsam causam hic agi et rerum statum illius temporis describi. Haec pars non magni momenti est; sed tamen propter vividum temporum imaginem, quam nobis in ea proposuit auctor, hodie quoque legi meretur. Auctor Commentarium scripsit hieme anni 1604 et primis anni sequentis mensibus. Ipsa ejus verba id declarant. Mauritius Clusam ceperat die 21 mensis Augusti, anno 1604. Id a Grotio dicitur ^capta nuper Clusa". Nihil in textu mutavit vel addidit post mensem Novembrem anni 1608, quo tempore caput ejus duodecimum seorsum vulgari jussit. Unde factum sit, ut opus, quod scriptor totum absolvisset, non ederetur, hodie pro certo dicere non possumus. Fruinius suspicatur Societatis rectores intellexisse, praedam melius vindicari silentio et possessionis inhaesione, quam scripto. Codex etiam in scrinio jacebat , cum tempora scriptorem moverunt, ut separatim unum ejus caput vulgaret. Quo consilio id ediderit manifestum e loco, quem Visseringius citavit ex Grotii Maris liberi defensione adversus Welwodum, quod opusculum ejus simul cum Commentarii autographo Bibliothecae Lugduno Batavae emtum est.…