SigPhiSigPhi

Chaîne d'or sur les quatre évangiles

Thomas d'Aquin

Langue:
latin
État:
Œuvre complète
Paternité:
Écrite par l'auteur
État du texte:
Aucun bruit de numérisation détecté (mesure automatique sur tout le texte, non vérifiée à la main)
Étendue:
~88 800 mots · 422 passages
Citer cette œuvre
  • APAThomas d'Aquin. (n.d.). Catena aurea in quatuor Evangelia [Chaîne d'or sur les quatre évangiles]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/thomas-aquinas/catena-aurea-in-quatuor-evangelia
  • MLAThomas d'Aquin. Catena aurea in quatuor Evangelia [Chaîne d'or sur les quatre évangiles]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/fr/works/thomas-aquinas/catena-aurea-in-quatuor-evangelia.
  • ChicagoThomas d'Aquin. Catena aurea in quatuor Evangelia [Chaîne d'or sur les quatre évangiles]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/thomas-aquinas/catena-aurea-in-quatuor-evangelia.

Référence de l'édition que reproduit SigPhi : SigPhi en est la reproduction numérique, pas l'éditeur. L'année de l'édition ne figure pas dans les métadonnées (d'où « n.d. ») et le traducteur n'apparaît que lorsqu'il est connu.

De quoi il s'agit

Un commentaire des quatre évangiles fait uniquement de citations : pour chaque verset, Thomas enfile ce qu'avaient dit les Pères grecs et latins, l'un après l'autre.

Contexte et histoire

Il importe de savoir ce que Thomas fait ici : il n'écrit pas sa doctrine, il la choisit et l'ordonne. Le travail est celui d'un compilateur — « catena » veut dire chaîne — et ce qui lui appartient, c'est le choix et le montage, non les phrases. L'ouvrage a en outre valeur de source : il cite des auteurs grecs à peine connus dans l'Occident du XIIIe siècle, et pour certains passages c'est le plus ancien témoin conservé en latin.

Contexte éditorial, non une source citable : contrairement aux passages de l'œuvre, ces données ne peuvent pas être vérifiées dans le corpus.

Comment cela commence
Hieronymus. Quia faciem hominis Matthaeus significat, quasi de homine exorsus est scribere, dicens liber generationis. Rabanus. Quo exordio satis ostendit generationem Christi secundum carnem suscepisse narrandam. Chrysostomus, super Matth. Iudaeis enim Evangelium scripsit, quibus superfluum erat exponere divinitatis naturam, quam cognoscebant; necessarium autem fuit eis mysterium incarnationis ostendere. Ioannes autem cum gentibus Evangelium scripsit, quae non cognoscebant si Deus filium habet; ideo necessarium fuit primum illis ostendere quia est filius Dei Deus, deinde quia carnem suscepit. Rabanus. Cum autem parvam libri particulam teneat generatio, dixit liber generationis. Consuetudo enim Haebraeorum est ut voluminibus ex eorum principiis imponant nomina, ut est Genesis. Glossa. Planior autem sensus esset: hic est liber generationis, sed hic est mos in multis, ut visio Isaiae, subaudis: haec est: generationis autem singulariter dicitur, quamvis multae per ordinem replicentur, quia propter Christi generationem ceterae hic indicuntur. Chrysostomus in Matth. Vel ideo librum hunc generationis nominat, quia haec est totius dispensationis summa, et radix bonorum omnium, Deum hominem factum esse: hoc enim facto alia secundum rationem sequebantur. Remigius. Dicit autem liber generationis Iesu Christi quia noverat scriptum esse: liber generationis Adae; et ideo sic exorsus est, ut opponeret librum libro. Adam novum Adae veteri, quia omnia per istum sunt restaurata quae per illum sunt corrupta. Hieronymus in Matth. In Isaia autem legimus: generationem eius quis enarrabit? Non ergo putemus Evangelistam prophetae esse contrarium, ut quod ille impossibile dixit esse effatu, hic narrare incipiat, quia ibi de generatione divinitatis, hic de incarnatione dictum est. Chrysostomus in Matth. Nec tamen parva aestimes te audire, hanc audiens generationem. Est enim valde auditu mirabile quod ineffabilis Deus ex muliere nasci dignatus est, et habere progenitores David et Abraham.…

Lire l'œuvre entière →

← Retour à Thomas d'Aquin