De l'âme (Thomas d'Aquin)
- Langue:
- latin
- État:
- Œuvre complète
- Paternité:
- Écrite par l'auteur
- État du texte:
- Aucun bruit de numérisation détecté (mesure automatique sur tout le texte, non vérifiée à la main)
- Étendue:
- ~19 600 mots · 93 passages
Citer cette œuvre
- APAThomas d'Aquin. (n.d.). De anima [De l'âme (Thomas d'Aquin)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/thomas-aquinas/de-anima
- MLAThomas d'Aquin. De anima [De l'âme (Thomas d'Aquin)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/fr/works/thomas-aquinas/de-anima.
- ChicagoThomas d'Aquin. De anima [De l'âme (Thomas d'Aquin)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/fr/works/thomas-aquinas/de-anima.
Référence de l’édition reproduite. SigPhi est la reproduction numérique. Année, éditeur et traducteur sont indiqués lorsqu’ils sont connus ; « n.d. » signale une année inconnue.
De quoi il s'agit
Les questions disputées sur l'âme : ce qu'elle est, comment elle se rapporte au corps, et si elle peut subsister sans lui.
Contexte et histoire
Le problème que Thomas devait résoudre était difficile : l'âme est forme du corps, comme le disait Aristote, et de plus immortelle, comme la foi l'exige. Sa solution — que c'est une forme subsistante — est parmi ses inventions philosophiques les plus véritablement originales. Texte en LATIN : l'original. Thomas d'Aquin écrivait en latin et c'est ce qu'il faut citer.
Contexte éditorial, non une source citable : contrairement aux passages de l'œuvre, ces données ne peuvent pas être vérifiées dans le corpus.
semper rotatione vertuntur nec ullis temporibus conquiescunt. Haec, ut mundani doctores exquirere temptaverunt, harmoniacis delectationibus inaestimabili modulatione volvuntur, quorum tinnitus atque concentus adunatum efficit dulcisonum melos. Desideramus etiam comprehendere altitudinem aetheris, mensuram telluris, nubigeras pluvias, saevae grandinis procellas, tremorem stabilium terrarum, naturam vagantium ventorum, profunditatem inconstantis maris, potestates virentium herbarum, quattuor elementorum per omne corpus dissociatas complexiones; et ferendum est ipsam sese scire non posse cui superne datum est tanta discutere? non enim aliquid contentione quaerimus, sed res profundissimas modestissime nosse desideramus. Discamus ergo primum quare anima dicatur, deinde qualis sit eius definitio; tertio, quae sit eius qualitas substantialis; quarto, si formam aliquam habere credenda est; quinto, quas virtutes habeat morales, quas graeci aretas vocant, ad decus eius et gloriam contributas; sexto, quae illi sint virtutes naturales ad substantiam scilicet corporis continendam; septimo, de origine animae disseratur; octavo, cum sit per omnia membra diffusa, ubi potius insidere credenda est; nono, de corporis ipsius forma et compositione noscamus; decimo, quas proprietates habeat anima peccatorum per competentia nobis signa declarentur; undecimo, qua noscantur discretione iustorum, quatenus quos oculis istis videre non possumus per indicia probabilia colligamus; duodecimo, in resurrectione, quam vere sapiens credit, quid de singulis fieri sentiatur maxime desideramus agnoscere, quatenus fragilia corda mortalium ad divinitus promissa desideria concitentur. Haec nobis, praestante Deo, ordine custodito responde, ut et nos facile possimus imbui et tu gloriam debeas invenire doctoris.