狂えるヘラクレス
- 言語:
- ラテン語
- 状態:
- 完全な作品
- 著者性:
- 著者自身による
- テキストの状態:
- スキャンのノイズは検出されていません (全文に対する自動測定で、人の目では確認していません)
- 分量:
- 約 4,840 語 · 23 節
この作品を引用
- APAルキウス・アンナエウス・セネカ. (n.d.). Hercules furens [狂えるヘラクレス]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/ja/works/seneca/hercules-furens
- MLAルキウス・アンナエウス・セネカ. Hercules furens [狂えるヘラクレス]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/ja/works/seneca/hercules-furens.
- Chicagoルキウス・アンナエウス・セネカ. Hercules furens [狂えるヘラクレス]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/ja/works/seneca/hercules-furens.
SigPhi が再現している版の参照です。SigPhi はそのデジタル再現であり、出版者ではありません。版の刊行年はメタデータにないため「n.d.」とし、訳者は記録がある場合のみ記します。
何についての本か
ヘラクレスが冥界から勝利して戻り、ユノがもたらした狂気のなかで妻と子どもたちを殺す。
背景と歴史
彼が正気に返って自分のしたことを見る場面は、古代演劇で最も受け止めがたい箇所に入る。そこに残る問い——人はそれを抱えて生きられるのか、そして自死は勇気なのか逃避なのか——は、徹頭徹尾ストア的である。 これらの悲劇は、セネカの哲学に付けられた文学の付録ではない。彼が自分の哲学を述べるために通った主要な道である。書簡で論じられた怒りと、死への恐れと、運命が、ここでは演じられている。
これは編集上の背景であり、引用できる典拠ではありません。作品本文の一節とは異なり、これらの記述はコーパスで検証できません。
es rege coniunx digna: sociemus toros. Meg. Gelidus per artus vadit exanguis tremor. quod facinus aures pepulit? haut equidem horrui, cum pace rupta bellicus muros fragor circumsonaret, pertuli intrepide omnia: thalamos tremesco; capta nunc videor mihi. gravent catenae corpus et longa fame mors protrahatur lenta: non vincet fidem vis ulla nostram; moriar, Alcide, tua. Lyc. Animosne mersus inferis coniunx facit? Meg. Inferna tetigit, posset ut supera assequi. Lyc. Telluris illum pondus immensae premit. Meg. Nullo premetur onere, qui caelum tulit. Lyc. Cogere. Meg. Cogi qui potest nescit mori. Lyc. Effare potius, quod novis thalamis parem Regale munus. Meg. Aut tuam mortem aut meam. Lyc. Moriere demens, Meg. Coniugi occurram meo. (18) Lyc. Sceptrone nostro famulus est potior tibi? Meg. Quot iste famulus tradidit reges neci. Lyc. Cur ergo regi servit et patitur iugum? Meg. Imperia dura tolle: quid virtus erit? Lyc. Obici feris monstrisque virtutem putas? Meg. Virtutis est domare quae cuncti pavent. Lyc. Tenebrae loquentem magna Tartareae premunt. Meg. Non est ad astra mollis e terris via. Lyc. Quo patre genitus caelitum sperat domos? i Amph. Miseranda coniunx Herculis magni, sile: partes meae sunt reddere Alcidae patrem genusque verum, post tot ingentis viri memoranda facta postque pacatum manu quodcumque Titan ortus et labens videt, post monstra tot perdomita, post Phlegram impio sparsam cruore postque defensos deos nondum liquet de patre? mentimur Iovem: Iunonis odio crede. Lyc. Quid violas Iovem? mortale caelo non potest iungi genus. Amph. Communis ista pluribus causa est deis. Lyc. Famuline fuerant ante quam fierent dei? Amph. Pastor Pheraeos Delius pavit greges. Lyc. Sed non per omnes exul erravit plagas. Amph. Quem profuga terra mater errante edidit? Lyc. Num monstra saeva Phoebus aut timuit feras? Amph. Primus sagittas imbuit Phoebi draco. Lyc. Quam gravia parvus tulerit ignoras mala?…