狂えるヘラクレス
- 言語:
- ラテン語
- 状態:
- 完全な作品
- 著者性:
- 著者自身による
- テキストの状態:
- 良好なテキスト
- 分量:
- 約 4,840 語 · 23 節
この作品を引用
- APAルキウス・アンナエウス・セネカ. (n.d.). 狂えるヘラクレス. SigPhi. https://sigphiai.com/ja/works/seneca/hercules-furens
- MLAルキウス・アンナエウス・セネカ. "狂えるヘラクレス." SigPhi, https://sigphiai.com/ja/works/seneca/hercules-furens.
- Chicagoルキウス・アンナエウス・セネカ. 狂えるヘラクレス. SigPhi. https://sigphiai.com/ja/works/seneca/hercules-furens.
何についての本か
ヘラクレスが冥界から勝利して戻り、ユノがもたらした狂気のなかで妻と子どもたちを殺す。
背景と歴史
彼が正気に返って自分のしたことを見る場面は、古代演劇で最も受け止めがたい箇所に入る。そこに残る問い——人はそれを抱えて生きられるのか、そして自死は勇気なのか逃避なのか——は、徹頭徹尾ストア的である。 これらの悲劇は、セネカの哲学に付けられた文学の付録ではない。彼が自分の哲学を述べるために通った主要な道である。書簡で論じられた怒りと、死への恐れと、運命が、ここでは演じられている。
これは編集上の背景であり、引用できる典拠ではありません。作品本文の一節とは異なり、これらの記述はコーパスで検証できません。
Personae I Hercules Lycus II Amphitryon Iuno III Theseus Megara Chorus Thebanorum v. 1 (3) Iuno. Soror Tonantis (hoc enim solum mihi nomen relictum est) semper alienum Iovem ac templa summi vidua deserui aetheris locumque caelo pulsa paelicibus dedi; tellus colenda est: paelices caelum tenent, hinc Arctos alta parte glacialis poli sublime classes sidus Argolicas agit; hinc, qua tepenti vere labatur dies, Tyriae per undas vector Europae nitet; illinc timendum ratibus ac ponto gregem passim vagantes exerunt Atlantides. ferro minax hinc terret Orion deos suasque Perseus aureus stellas habet; hinc clara gemini signa Tyndaridae micant quibusque natis mobilis tellus stetit. nec ipse tantum Bacchus aut Bacchi parens adiere superos: ne qua pars probro vacet, mundus puellae serta Gnosiacae gerit, sed vetera sero querimur… …una me dira ac fera (4) Thebana tellus nuribus a! sparsa impiis quotiens novercam fecit! escendat licet meumque victrix teneat Alcmene locum, pariterque natus astra promissa occupet, in cuius ortus mundus impendit diem tardusque Eoo Phoebus effulsit mari retinere mersum iussus Oceano iubar. non sic abibunt odia; vivaces aget violentus iras animus et saevus dolor aeterna bella pace sublata geret. Quae bella? quicquid horridum tellus creat inimica, quicquid pontus aut aer tulit terribile dirum pestilens atrox ferum, fractum atque domitum est. superat et crescit malis iraque nostra fruitur; in laudes suas mea vertit odia: dum nimis saeva impero, patrem probavi, gloriae feci locum, qua Sol reducens quaque deponens diem